အခန်း ၄၁၆

အခန်း (၄၁၆) လူဆယ်ယောက်အား ထိန်းချုပ်ခြင်း

"ဒါဆိုရင်လည်း ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး..."

ကျောက်လင်သည် မြွေခေါင်းပါတုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာညိုမှောင်သွား၏။ ထိုလူဆယ်ယောက်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့နှင့် စကားအရှည်အကြာပြောကာ အချိန်မဖြုန်းလိုတော့ဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြစ်ပြတ် ဖမ်းဆီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"ဟားဟား..."

ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်၏။ သူသည် ကျောက်လင်အား ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် မာန်ဝင့်ဝံ့သေးသော လူပြက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ မှတ်ယူနေမိသည်။

"ကောင်လေး... မင်းဆီက ငွေစက္ကူတွေအားလုံးကို အခုချက်ချင်း အပ်စမ်း..."

"ပြီးတော့ မင်းခိုးယူသွားတဲ့ ရိက္ခာတွေကို ဘယ်မှာဝှက်ထားလဲဆိုတာ အမှန်အတိုင်း ပြောပြရမယ်..."

"မင်း မြောက်ပိုင်းသူတော်စင်ကြီးဆယ်ပါးနဲ့ လာတိုးတာ ကံဆိုးတာပဲလို့ မှတ်လိုက်တော့..."

ကျန်ရှိနေသူများကလည်း ကျောက်လင်အား ဝိုင်းဝန်းခြိမ်းခြောက်ကြပြီး ငွေစက္ကူများနှင့် ဝှက်ထားသော ရိက္ခာများရှိရာနေရာကို အဓမ္မမေးမြန်းရန် ကြိုးပမ်းကြ၏။ ဤလူများသည် အရာအားလုံးကို မက်မောနေကြသူများဖြစ်ကာ ကျောက်လင်၏ ရတနာပစ္စည်းများကို လုယက်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ သေချာနေတာလား..."

ကျောက်လင်သည် ထိုလူဆယ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါက ခက်ခဲလို့လား..."

ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း အခုအချိန်မှာ ထွက်ပြေးနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

အမွှေးထိုးလင်းယုန် လျှော်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးကြီးက အထင်သေးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းလို သာမန်ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်လေးက ငါတို့လို မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် ဆယ်ယောက်ကို အံတုရဲတယ်ပေါ့လေ..."

"ကောင်လေး... လိမ္မာစမ်းပါ... ဒူးထောက်ပြီး ငါတို့ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်စမ်း..."

"မင်းရဲ့ မောက်မာတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရတာ ငါတို့ မြောက်ပိုင်းသူတော်စင်ကြီးဆယ်ပါးက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းလဲဆိုတာ မသိသေးတဲ့ပုံပဲ..."

ကျန်တဲ့လူတွေကလည်း ဝိုင်းဝန်းလှောင်ပြောင်ကြ၏။ ထိုသို့ပြောဆိုရင်း လူဆယ်ယောက်သည် မိမိတို့၏ ရတနာလက်နက်များကို အသီးသီး မြှောက်ကိုင်လိုက်ကြပြီး ကျောက်လင်အား တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ကာ ဖမ်းဆီးရန် ဟန်ပြင်လိုက်ကြသည်။

"ဟဲဟဲ... မင်းတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေကြတာပဲ..."

"ငါ့လို သာမန်ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်သမားက မင်းတို့ဆယ်ယောက်လုံးကို ဘယ်လိုမျိုး အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းပြမလဲဆိုတာ ကြည့်ထားလိုက်ကြစမ်း..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။ ထိုအခိုက်တွင် မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ကျောက်လင်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းလျက် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်း အစီအရင်ပြားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားသွား၏။

"ဝိညာဉ်ရတနာပဲ..."

မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျောက်လင်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အစီအရင်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၏။ ရုတ်တရက် လူဆယ်ယောက်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့သည် ငွေစက္ကူများကို လုယက်ရင်းနှင့် ယခုကဲ့သို့သော ရှားပါးထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်ရတနာကိုပါ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ဝိညာဉ်ရတနာကို ထုတ်ပြဝံ့သည်ဆိုလျှင် ၎င်းတွင် အခြားဝှက်ဖဲများ ရှိနေနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကိုမူ ထိုလူဆယ်ယောက်ထဲမှ မည်သူမျှ ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ကြချေ။

တောင်ပိတ်မြေချုပ်အစီအရင်သည် ချက်ချင်းပင် သက်ရောက်သွား၏။ ရုတ်တရက် နဂါးပျံသင်္ဘော ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ချိတ်ပိတ်ခြင်းစွမ်းအားများနှင့် ရေတွက်မရနိုင်သော သံကြိုးစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

ယခုကဲ့သို့သော ထောင်ချောက်မျိုးသည် သတ္တမအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကိုပင် ဒုက္ခပေးနိုင်သည့် ထက်မြက်သော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ရာ ဤလွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူဆယ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

၎င်းတို့သည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများအဖြစ်နှင့် သတ္တမအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း တာအို၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းကိုသာ နားလည်ထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြပြီး အချို့မှာ အစဦးအဆင့်၊ အချို့မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် အချို့မှာ နောက်ဆုံးအဆင့်များတွင် ရှိနေကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဒန်တျန် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလုံအလောက် မရှိကြချေ။

ဤတောင်ပိတ်မြေချုပ်အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှာ မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်၏ ပြည့်စုံသော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

"အား..."

"ဒါက ဘာလဲ..."

"ကျောက်လင်မှာ သတ္တမအဆင့်အစီအရင် ရှိနေတာလား..."

"မကောင်းတော့ဘူး... ဒီချိတ်ပိတ်တဲ့စွမ်းအားက အရမ်းကို ပြင်းထန်လွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ဒါကို မချိုးဖျက်နိုင်ဘူး..."

"ချိတ်ပိတ်တဲ့စွမ်းအားအပြင် ချည်နှောင်တဲ့ စွမ်းအားတွေပါ ရှိနေတာပဲ... ငါ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး..."

မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းတို့သည် အစီအရင်၏ ချိတ်ပိတ်ခြင်းစွမ်းအားကို ချိုးဖျက်ရန် အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ရင်း ချည်နှောင်မှုများကိုလည်း ရုန်းကန်နေရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဗျာများကုန်ကြတော့သည်။

ကျောက်လင်သည် ထိုလူဆယ်ယောက် လူပြက်များကဲ့သို့ ရုန်းကန်နေသည်ကို အစီအရင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းချုပ်ရင်း စောင့်ကြည့်နေ၏။ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ ပစ်ထားလိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ ကာလအထိ ကြိုးစားရုန်းကန်ခဲ့ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် ထုတ်လွှတ်ကာ အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ဆက်တိုက် ခုခံနေခဲ့ကြ၏။ ကျောက်လင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အစီအရင်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်စေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင်မူ မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်ထဲမှ ရှစ်ယောက်မှာ လက်လျှော့သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လုံးဝ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရကာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးနှင့် အမွှေးထိုးလင်းယုန် လျှော်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းရင်း အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်များမှာ သိသိသာသာ အားနည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ... မင်းဆီမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေရတာလဲ..."

ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် ကျောက်လင်အား ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ခင်ဗျားဆီမှာ ပျက်စီးနေတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား... အမြန်ထုတ်လိုက်ဦးလေ..."

အမွှေးထိုးလင်းယုန် လျှော်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးကြီးသည် အလွန် ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ကျောက်လင် မည်မျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ဆယ်ယောက်လုံးမှာ ကစားပွဲကြီးနှင့် တိုးမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်၏။ ထိုပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ရတနာမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲဖြစ်ပြီး အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာရှိသဖြင့် အလွန်အရေးကြီးသော အခြေအနေမှလွဲ၍ မသုံးလိုပေ။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ သူ အသုံးမပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။။

ထို့နောက် ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် သူ၏ ဝတ်စုံထဲမှ စိမ်းစိုသော အရောင်ရှိသည့် ဖားရုပ်သဏ္ဍာန် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသော အက်ကြောင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ဤအရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် ကြာရှည်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် ဖားရုပ်ဝိညာဉ်ရတနာကို အသက်သွင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျောက်လင်သည် အချိန်ထပ်မဆွဲတော့ဘဲ အဋ္ဌမအဆင့်သွေးခဲဓားကို ထုတ်ယူကာ ထိုလူ့ထံသို့ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သွေးခဲဓားထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကြက်သွေးရောင် ဓားချီများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဖားရုပ်ဝိညာဉ်ရတနာကို သွားရောက် ထိမှန်လိုက်၏။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုဖားရုပ်ဝိညာဉ်ရတနာ၏ မူလသဏ္ဍာန်မှာ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

"မင်းက တကယ်တော့ သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား..."

ရွှေရောင်မြွေခေါင်းပါ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးကြီးသည် ကြက်သွေးရောင် ဓားချီ၏ စွမ်းအားနှင့် ၎င်းတွင် ပါဝင်နေသော တာအိုစွမ်းအားကို ခက်စားလိုက်ရသောအခါ အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။

ယခင်က မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် ကျောက်လင်အား ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်သာရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသဖြင့် ၎င်းတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းပါက သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကာ ပိတ်ဆို့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ကျောက်လင်၏ တိုက်ခိုက်မှုနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ကို ကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လင်သည် တစ်ချိန်လုံး အစွမ်းအစကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြတော့သည်။

"သေစမ်း... မကောင်းတော့ဘူး..."

အမွှေးထိုးလင်းယုန် လျှော်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးကြီးချီမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားခဲ့ရ၏။

ကျောက်လင်သည် ဤလူများအတွက် အချိန်ထပ်၍ မဖြုန်းတီးလိုတော့ချေ။ သူသည် သွေးခဲဓားကို နောက်ထပ် နှစ်ချက် ဆက်တိုက် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ဓားချီနှစ်စင်းသည် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ခေါင်းမာစွာ ခုခံနေဆဲဖြစ်သော နောက်ဆုံးလူနှစ်ယောက်ကို ထိမှန်ကာ ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော သွေးစွန်းဒဏ်ရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ တောင်ပိတ်မြေချုပ်အစီအရင်သည် မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်လုံးကို အပြီးတိုင် ချိတ်ပိတ် ဖမ်းဆီးလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ကျောက်လင်သည် အစီအရင်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး ဓားမြှောင်တစ်စင်းကို ထုတ်ယူကာ လူဆယ်ယောက်လုံး၏ လက်ဝါးများကို လျင်မြန်စွာ လှီးဖြတ်လိုက်၏။ သွေးများ စီးကျလာသောအခါ ကျောက်လင်သည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ရယူပြီး ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းပေါ်သို့ အစက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှသာ ကျောက်လင်သည် တောင်ပိတ်မြေချုပ်အစီအရင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်များ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် ကျောက်လင်အား စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ခုန်တက်ပြီး အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြပြန်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်တွင် ထိုလူဆယ်ယောက်သည် တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားအတိုင်း လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ တောင့်တင်းသွားကြရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်း၏ စွမ်းအားကြောင့် ကျောက်လင်သည် စိတ်ကူးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုလူဆယ်ယောက်၏ စိတ်အာရုံကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ထို့နောက်တွင် ကျောက်လင်သည် စိတ်အာရုံဖြင့် နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ထပ်မံ ထုတ်ပြန်လိုက်၏။ ယနေ့မှစ၍ ၎င်းတို့သည် သူ၏ အမိန့်ပေးသမျှကို အကြွင်းမဲ့ နာခံကြရမည် ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်သည် ထိုအမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် စိတ်ကွယ်ရာ၌ ကျောက်လင်အား မိမိတို့၏ စစ်မှန်သော သခင်ကြီးအဖြစ် မသိစိတ်မှ သတ်မှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းတို့ဆယ်ယောက် ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါ တစ်ခေါက်ကို ရိက္ခာဆယ်သင်္ဘောအထိ ပြန်သယ်နိုင်ပြီ..."

ကျောက်လင်သည် မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။