အခန်း ၄၁၈

အခန်း (၄၁၈) ကျေးငှက်များက ကောင်းဖန်နိုင်ငံတစ်ဝန်းကို စောင့်ကြည့်ပြီး ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း

“ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ…”

“ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိရတာလဲ…”

"နေရာမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိပါလား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်၊ နဂါးကျားဓမ္မအရှင်နှင့် ငရဲဘုံကိုးခု အင်းဆက်သခင်တို့သည် ပြိုကျပျက်စီးနေသော နန်းတော်အပျက်အစီးများကိုကြည့်ကာ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြမှင်တက်သွားကြ၏။

ထိုနဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သုံးဦးသည် သူတို့၏ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် အာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့တစ်မြို့လုံးကို ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာ၌ မည်သူမျှ မရှိချေ။

နဝမအဆင့် အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နေသူမှာ နန်းတော်ထဲတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့သုံးဦး ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။

လွန်ခဲ့သောအချိန်လေးကပင် နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုသူက နဝမအဆင့် အစီအရင်ဖြင့် ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက် နေရာပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် လူကြီးမင်းတို့..."

ထိုနေရာတွင် လူသူအငွေ့အသက် မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။

"ဒီခရီးစဉ်က အချည်းနှီးဖြစ်သွားတာပဲ ဘာမှကို မပျော်စရာမကောင်းဘူး..."

နဂါးကျားဓမ္မအရှင်က လေးလေးကန်ကန် ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ငါက ယွီဝမ်ချွန်းကို သန့်စင်ပြီးတဲ့နောက် အကြံပေးအမတ်ကြီး တာ့ဝါကိုပါ ထပ်ပြီး သန့်စင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ ငါ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ..."

အနက်ရောင်မြူခိုးများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ငရဲဘုံကိုးခု အင်းဆက်သခင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထိုအနက်ရောင်မြူခိုးများသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

ထိုနဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သုံးဦး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကျောက်လင်မှာ တောင်ဘက်တောင်တန်းဆီသို့ နေရာပြောင်းရွှေ့ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် နေရာပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် နန်းတော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"နဝမအဆင့် အရာရှိသုံးယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းတော်က တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပျက်အစီးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ..."

"အင်ပါယာရဲ့ ရတနာတိုက်ကို စောစောစီးစီးကတည်းက ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ပုံရတယ်..."

ကျောက်လင်သည် နန်းတော်အထက်တွင် ခေတ္တမျှ ပျံသန်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ မီတာတစ်ထောင်အကွာအဝေးအထိ ရောက်ရှိသွား၏။ သူက နန်းတော်၏ မြေအောက်နေရာတစ်ခုလုံးကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့်ရတနာမျှ ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ပြီပေါ့ ငါ ကျောက်လင် မျက်စိကျနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်နေရာကိုပဲ ရွှေ့ပြောင်းထားပါစေ ငါ ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုအနေဖြင့် လူအများ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ရတနာများအားလုံးကို ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျောက်လင်အတွက် အနည်းငယ်တော့ မမျှော်လင့်ထားသောအရာ ဖြစ်နေသည်။

ရုတ်တရက် တန်းနျီမိသားစုတွင် ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ရှိနေနိုင်ကြောင်း ကျောက်လင် သဘောပေါက်လိုက်၏။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ရတနာများစွာကို မည်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျောက်လင်မှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်တွင် စနစ်နေရာလွတ်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ ရှိနေသော်လည်း အပို ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ရရှိမည်ကို မည်သူက ငြင်းဆန်မည်နည်း။

"သူမရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို ကယ်တင်ပေးမယ်လို့ တန်းနျီချင်းရွှယ်ကို ငါ ကတိပေးထားခဲ့တယ်..."

"အခုကြည့်ရတာ တန်းနျီမိသားစုက သူတို့ဘာသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တန်းနျီမိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးကို ငါ လိုချင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ တန်းနျီမိသားစု၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာကို မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ထုံထျန်းကုန်းပြင်မြင့်မှ အနက်ရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်သည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ပေါ်မှ ပျံသန်းသွား၏။

"ကောင်းပြီ မင်းပဲ..."

ကျောက်လင်သည် လင်းယုန်မျက်လုံး စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ အနက်ရောင်လင်းယုန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ချက်ချင်း ရသွားခဲ့သည်။

ထုံထျန်းကုန်းပြင်မြင့်သည် တောရိုင်းအနက်ရောင်လင်းယုန်များ ကျက်စားရာနေရာ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများအတွက် အနက်ရောင်လင်းယုန်မှာ အပျော်စားစရာ သို့မဟုတ် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်၏ မျက်စိထဲတွင်တော့ သတင်းပေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ဝှစ်…

ကျောက်လင်သည် လေထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပျံသန်းသွားပြီး ဖြတ်ပျံလာသော အနက်ရောင်လင်းယုန်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ မဆိုင်းမတွပင် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ဓားဖြင့်ခွဲ၍ သွေးတစ်စက် ယူလိုက်၏။

သွေးတစ်စက်ကို ရယူလိုက်ခြင်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် အနက်ရောင်လင်းယုန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီး ၎င်း၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေခံစားနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်သည် အနက်ရောင်လင်းယုန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများကို စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်က မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ကို စောင့်ကြည့်နိုင်တယ် အနက်ရောင်လင်းယုန် အကောင်တစ်ထောင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရင် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ..."

"တန်းနျီမိသားစုက ပုန်းအောင်းပြီး အနာဂတ်မှာ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာဖို့ ကြိုးစားချင်သေးတယ်ဆိုပါလား အဲ့ဒါက ကောင်းတဲ့ အကြံအစည်ဆိုပေမဲ့ အခု ငါ ကျောက်လင်နဲ့ တွေ့နေပြီဆိုတော့ သူတို့ ဒုက္ခရောက်ပြီပေါ့..."

ကျောက်လင်သည် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော အနက်ရောင်လင်းယုန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"လန်ရှင်းဟိုင်မြို့မှာ ပြီးခဲ့တဲ့ ဓားပြတိုက်မှုအတွင်း သတ္တမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်တစ်ယောက်ကို ငါ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူဆီကနေ မြေပုံတစ်ခု ရခဲ့တယ်..."

"ချီထျန်းတောင်တန်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုရှိတယ် ငါက အရင်တုန်းက ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှာ နေခဲ့ရပေမဲ့ အခု အချိန်ရပြီဆိုတော့ ချီထျန်းတောင်တန်းကို သွားပြီး ကြည့်ရမယ်..."

ကျောက်လင်သည် ယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်စဉ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သွားရမည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သွေးကြောရှိရာ မြေနေရာတွင် ရတနာများ ရှိနေမည်မှာ သေချာပြီး တစ်ခေါက်သွားကြည့်ရန် တန်ဖိုးရှိပေသည်။

မောင်းသူမဲ့ယာဉ်သည် လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။

သန်းနေစဉ်အတွင်း ကျောက်လင်သည် ငှက် သို့မဟုတ် အနက်ရောင်လင်းယုန် တစ်ကောင်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံပါက ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားကာ ထိုငှက် သို့မဟုတ် လင်းယုန်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းကို အသုံးပြု၍ ထိန်းချုပ်မည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်လင်သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် စီစဉ်ထား၏။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ယာဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ချီထျန်းတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နာမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် ဤနေရာသည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်နေသော နှင်းဖုံးတောင်တန်းကြီး ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် တောင်ထွတ်တိုင်းသည် မီတာ လေးငါးထောင်ခန့် မြင့်မားပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရေခဲနဂါးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူပေသည်။

မိုင်တစ်ရာအကွာမှပင် ထိုအရှိန်အဝါ၏ ကြီးမားခမ်းနားမှုကို ခံစားနိုင်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသော ဖိအားကြောင့် အံ့သြရိုသေစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ပို၍ နီးကပ်လာလေလေ ချမ်းစိမ့်စိမ့် အငွေ့အသက်များက ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပို၍ လွှမ်းခြုံလာလေလေ ဖြစ်သည်။

မြေပြင်တွင် ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် တွင်းနက်များစွာ ပြည့်နှက်နေပြီး လူသားများ လုံးဝ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ယာဉ်ပျံသည် အမြင့်ပေတစ်ထောင်တွင် ပျံသန်းနေ၏။ လေယာဉ်မှူးခန်းထဲရှိ ကျောက်လင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်သည် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး စနစ်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားရာ ဤတောင်တန်းတွင် ပုန်းကွယ်နေနိုင်သော အန္တရာယ်များကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

အကယ်၍ တကယ်တမ်း အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို အသုံးပြု၍ နေရာပြောင်းရွှေ့သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။

"မြေပုံအရဆိုရင် သတ္တမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်က ချီထျန်းတောင်တန်းက ကျင်းယန်တောင်ထွတ်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောရဲ့ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ..."

"ငါ တောင်တန်းတစ်ခုလုံး အနှံ့ လျှောက်သွားမယ်ဆိုရင် ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ကို အမြဲတမ်း ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ချီထျန်းတောင်တန်းတစ်လျှောက် ပျံသန်းသွားခဲ့၏။

နှင်းလင်းယုန်တစ်ကောင်သည် လေထဲတွင် ကင်းလှည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် ယာဉ်ပျံတစ်စီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနေသော တောရိုင်းငှက်တစ်ကောင်ဟု ထင်မှတ်ကာ ယာဉ်ပျံဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဆင်းလာခဲ့၏။

ကျောက်လင်သည် နှင်းလင်းယုန်ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခွဲ၍ သွေးတစ်စက်ကို ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။

"ဒီနှင်းလင်းယုန်က ချီထျန်းတောင်တန်းကို ရှာဖွေရာမှာလည်း ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းဝင်ရောက်သွား၏။

ချီထျန်းတောင်တန်းသည် အလွန်မြင့်မားသော တောင်တန်းဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်လင်းယုန်၊ နှင်းလင်းယုန်နှင့် ရွှေလင်းယုန် စသည့် ကျေးငှက်အများအပြား နေထိုင်ကျက်စားရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။

ကျောက်လင်သည် ခရီးဆက်လာစဉ်အတွင်း ငှက်အကောင် နှစ်ရာခန့်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ထိုငှက်များကို ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

ငှက်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လူစုခွဲသွားကြပြီး ကျောက်လင်က ၎င်းတို့ကို ချီထျန်းတောင်တန်းတစ်ခုလုံး စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး ထိုငှက်အားလုံး၏ မြင်ကွင်းများကို စူးစမ်းရှာဖွေလိုက်သည်။

တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်နေသော မြင့်မားသည့် တောင်ထွတ်တစ်ခုရှိပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော ဝါးရုံကြီးတစ်ရုံနှင့်တူကာ အနည်းဆုံး မီတာ ခြောက်ထောင်ခန့် မြင့်မားသည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောင်ထိပ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများပင် တောက်ပနေ၏။

ဤသည်မှာ ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်သည် အနက်ရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေခံစားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းယန်တောင်ထွတ်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် ချက်ချင်းပင် ယာဉ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းယန်တောင်ထွတ်၏ တောင်ခြေ၌ မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကျောက်ဂူပေါက်တစ်ခုရှိနေပြီး လူရာပေါင်းများစွာသည် ထိုနေရာတွင် စုရုံးနေကြသည်။

သူတို့၏ လက်ထဲရှိ ပေါက်ပြားများနှင့် ကျောပေါ်ရှိ ကိရိယာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအဖွဲ့သည် သတ္တုတူးဖော်သူများအဖွဲ့ ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။

အင်္ကျီအထူကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးရှိပြီး သူသည် ထိုသတ္တုတူးဖော်သူများ၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ သေချာနားထောင် နောက်ဆယ်ရက်ကြာရင် မင်းတို့အားလုံး ဂူထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းတုံးဆယ်တုံး တူးထုတ်ရမယ် ပြီးမှ အပြင်ထွက်ခွင့်ရမယ်..."

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်၏။