အခန်း ၄၂၀

အခန်း (၄၂၀) ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များ အလုံးအရင်းဖြင့် စုဆောင်းခြင်းနှင့် မင်းသမီး ယွီကျောက်၏ စပ်စုလိုစိတ်

အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် ဂူထဲသို့ ဝင်ပြီးသည်နှင့် ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ချက်ချင်း ခုန်ဝင်သွား၏။

မကြာမီတွင်ပင် တန်းနျီဟုန်ဖေးက ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

ကျောက်တုံးများကို တူးဆွရန် ကြိုးစားပန်းစား အလုပ်လုပ်နေကြသည့် ရာနှင့်ချီသော သတ္တုတွင်းလုပ်သားများကို ကြည့်ရင်း တန်းနျီဟုန်ဖေးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တန်းနျီမိသားစုမှ လေ့ကျင့်ပေးထားသော လုပ်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ တစ်သက်တာလုံးကို ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ပေါ်တွင်သာ နေထိုင်ကြရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က ကျင်းယန်တောင်ထွတ် ဧရိယာအပြင်ဘက်သို့ ခြေချရန် ရဲဝံ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နှင်းပိုးကောင်ဂူက အသက်ဝင်လာပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးများကို တိုက်ရိုက် အေးခဲသွားစေမည် ဖြစ်၏။

သွေးလည်ပတ်မှုမရှိပါက ဤလုပ်ကြံသူများသည် သဘာဝကျကျပင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

တန်းနျီဟုန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"အကြီးအကဲကျာကျီ... ဒီလမှာ ကျောက်စိမ်း ဘယ်လောက် တူးပြီးပြီလဲ..."

နန်းတော်၏ နဝမအဆင့် အစီအရင်ကို ဆက်လက်လည်ပတ်စေရန်အတွက် တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် လဝက်အတွင်း ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် နှစ်ထောင်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

တန်းနျီမိသားစုတွင် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ရှစ်ထောင် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း တန်းနျီဟုန်ဖေးက အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့၏။ ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက် အရေအတွက်က တန်းနျီမိသားစုကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန်အတွက် လုံးဝ လုံလောက်မှု မရှိကြောင်းကို သူက ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တန်းနျီမိသားစုသည် သတ္တမအဆင့်၊ အဋ္ဌမအဆင့် သို့မဟုတ် နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် အမြောက်အမြား လိုအပ်ပြီး ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ရှစ်ထောင်မှာ လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

လက်ရှိတွင် အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်ဖြစ်နေသော တန်းနျီဟုန်ဖေး ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နဝမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တစ်သောင်း လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် မိဖုရားကြီး၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် အခြားသော တန်းနျီမိသားစုဝင်များနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခြင်းမရှိဘဲ ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ဆီသို့သာ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက် သွေးကြောက အလွန်အရေးကြီးပေသည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်သော အကြီးအကဲက အရှက်ရနေသော မျက်နှာဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို အစီရင်ခံပါတယ်... ဒီလမှာ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ငါးခုသာတူးဖော်ရရှိပါတယ်..."

ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏက တကယ့်ကို နည်းပါးလွန်းလှသည်။

ပျမ်းမျှအားဖြင့် တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် နှစ်ဆယ်ခန့် လိုအပ်ပေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တန်းနျီဟုန်ဖေးက ရုတ်တရက် လှည့်ကာ အကြီးအကဲကျာကျီ၏ မျက်နှာကို မဆိုင်းမတွ ရိုက်ချလိုက်၏။

"ကြိုးကြိုးစားစား ဆက်တူးစမ်း..."

"အခုကစပြီး တစ်လကို အခုငါးဆယ် မရဘူးဆိုရင် မင်းကို မိသားစု စည်းမျဉ်းတွေနဲ့အညီ အပြစ်ပေးမယ်..."

တန်းနျီဟုန်ဖေးက ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

နန်းတော် ပျက်စီးသွားပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံလည်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ တန်းနျီဟုန်ဖေးသည် မိမိကိုယ်ကို ဧကရာဇ်ဟု မသုံးနှုန်းတော့ဘဲ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟုသာ ခေါ်ဆိုတော့၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မိသားစုခေါင်းဆောင်..."

အကြီးအကဲကျာကျီက ကြောက်လန့်တကြား ခါးညွှတ်လိုက်သည်။

တန်းနျီဟုန်ဖေးက သူ၏ လက်ကို ခါလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့၏။

"ငါ သုံးရက်တစ်ခါ ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ကို လာခဲ့မယ်..."

"ငါတို့ တန်းနျီမိသားစုရဲ့ ဘုန်းကျက်သရေက ဒီဝိညာဉ်သွေးကြောပေါ်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေတယ်... ဒါကြောင့် မင်းတို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်လို့မရဘူးနော်..."

တန်းနျီဟုန်ဖေးက သတိပေးစကား ထားရစ်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မိသားစုခေါင်းဆောင်..."

အကြီးအကဲကျာကျီသည် တန်းနျီဟုန်ဖေး၏ ဒေါသကို ခံစားမိသောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် အနည်းငယ်မျှ သံသယဝင်ဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

ဤဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုလုံးမှ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များကို တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ စုဆောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်း။

နဂါးပျံသင်္ဘောငါးဆယ်က ဖုန်းလန်မြို့ဆီသို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် ပျံသန်းသွားကြ၏။

နဂါးပျံသင်္ဘောများထဲမှ တစ်စီးပေါ်တွင် မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ အုပ်စုတို့ ရပ်နေကြသည်။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်နှင့်အတူ ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို လဝက်ခန့် လုယက်ပြီးနောက် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ မြောက်ပိုင်းဒေသကို ရှင်းလင်းကာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း အများစုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သိရ၏။

နံနက်ခင်းတွင် ဤလူများသည် နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားခဲ့ကြသော်လည်း မြို့မှာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး နန်းတော်ကြီးမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြ၏။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက သူတို့ လုယက်ရရှိထားသည်များကို ယူကာ ဖုန်းလန်မြို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းသမီး... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့က ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ဝင်ရောက်သွားပြီး မြောက်ပိုင်းက မြို့တွေအားလုံးကို တစ်ဟုန်ထိုး ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ ရရှိခဲ့တဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေက ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းဖန်နိုင်ငံထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ အဖွဲ့တွေအားလုံးထဲမှာ အများဆုံးဖြစ်မှာ သေချာတယ်..."

ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းနျန်ရှုက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေါ့... ကျွန်တော်တို့က နယ်ခြားစောင့်တပ်က စစ်သည်တစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ရှင်းလင်းမှုကြီးကို လုပ်ခဲ့တာလေ... လမ်းတစ်လျှောက်မှာလည်း ဆုလာဘ်တွေ ရခဲ့တယ်... ဒီအမြန်နှုန်းက တခြားမဟာချင်စစ်တပ်တွေထက် အများကြီး ပိုမြန်တယ်ပေါ့..."

ရှီတာ့ဖုန်းကလည်း အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေပုံ ရသည်။

ဟုန်ယွီကျောက်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။

"ပြောရတော့ ခက်တယ်လေ... ကျွန်မတို့က ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အဓိကမြို့ကြီးသုံးမြို့ဖြစ်တဲ့ လန်ရှင်းဟိုင်မြို့၊ ပင်လယ်အမြွာမြို့နဲ့ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့တွေဆီ မဝင်ရောက်ရသေးဘူးဆိုတာ ရှင်တို့ သိကြရဲ့လား... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမြို့တွေက တခြားလူတွေရဲ့ လုယက်တာကို ခံလိုက်ရပြီ..."

"အဲ့မြို့ကြီးသုံးမြို့မှာရှိတဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေချည်းပဲက မြောက်ပိုင်းမြို့တွေအားလုံးမှာရှိတဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေထက် ပိုများတယ်..."

"ဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့က ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်နဲ့လည်း ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေရတာလေ..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူမက တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲပင်။

ထို့အပြင် မင်းသမီးယွီကျောက်၏ ရင်ထဲတွင် ဤမြို့ကြီးသုံးမြို့ကို ကျောက်လင်က သိမ်းပိုက်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ခိုင်လုံသော အထောက်အထားမရှိဘဲ မင်းသမီးယွီကျောက်က သေချာပေါက် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့မြို့ကြီးသုံးမြို့ကို တိတိကျကျ ဘယ်သူက သိမ်းပိုက်သွားတာလဲ..."

ကောင်းနျန်ရှုမှာ လန့်နိုးသွားကာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ တပ်ဖွဲ့များကြားသို့ ခိုးဝင်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ အဓိကမြို့ကြီးသုံးမြို့ကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်နိုင်ရန်အတွက် သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရမည်နည်း။

"ငါ့မှာလည်း မေးခွန်းကြီးတစ်ခုရှိတယ်..."

"ကောင်းဖန်နိုင်ငံမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် ငါးယောက်ရှိတယ်လို့ နာမည်ကြီးတယ်လေ... ငါတို့တွေ လမ်းတစ်လျှောက် လုယက်လာတာတောင် ငါတို့ကို တားဆီးမယ့် အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် တစ်ယောက်နဲ့မှ ဘာလို့ မတွေ့ခဲ့ရတာလဲ..."

"ဒါက အရမ်းကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးနော်..."

ဤသံသယက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သောကြောင့် ထိုအခိုက်တွင် ရှီတာ့ဖုန်းကလည်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ကောင်းဖန်နိုင်ငံထဲ ဝင်လာပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည်တွေကို လျှို့ဝှက်သတ်ဖြတ်သွားပုံရတယ်..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤကောက်ချက်ချလိုက်၏။

အခြားသူများကလည်း တွေးကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာကသာ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်ပုံရပေသည်။

နဂါးပျံသင်္ဘောငါးဆယ်က ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မကြာမီတွင်ပင် ဖုန်းလန်မြို့အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အနောက်ဘက် မြို့တံခါးမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စီးကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နေရပြီး စစ်သည်အများအပြားက သင်္ဘောများပေါ်မှ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို ချနေကြ၏။

"ဟင်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း သင်္ဘောဆယ်စီးကို တကယ်ပဲ ပြန်ပို့လိုက်တာလား..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က လေထဲမှနေ၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နဂါးပျံသင်္ဘောဆယ်စီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မူလက သူမ၏ အဖွဲ့က ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို ပထမဆုံး ပြန်ယူလာနိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အခြားသူတစ်ယောက်က ပို၍စောစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပုံရပေသည်။

ချက်ချင်းပင် နဂါးပျံသင်္ဘော ငါးဆယ်က ဆင်းသက်လာပြီး အတူတကွ နေရာချထားလိုက်ကြ၏။

ယခင်ရက်များက ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းအချို့နှင့်အတူ လူများကို ပြန်လွှတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ယနေ့ ပြန်ယူလာသော ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း သင်္ဘောငါးဆယ်က သူတို့ သိမ်းဆည်းရမိထားသော ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများအားလုံးကို ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာခြင်း ဖြစ်၏။

မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် မြို့ရိုးဆီသို့ အတူတကွ ပျံသန်းသွားကြသည်။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီးချောင်ကျွင်းရီတို့က ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများကို အတူတကွ ကြိုဆိုလိုက်ကြ၏။

"မြို့စားလျန်... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဘယ်အဖွဲ့တွေက ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူလာကြတာလဲ..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က အလွန်စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"မင်းသမီး... လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ကျောက်လင်က ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်း နဂါးပျံသင်္ဘော အစီးတစ်ရာခန့်ကို ပြန်ယူလာခဲ့ပါတယ်..."

လျန်မန်စုန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံးက ဤသတင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကျောက်လင်သည် ရှန့်ယွင်ချွမ်း၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ စစ်သည်တစ်ရာကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြောင်းကို ဤလူများအားလုံး သိထားကြ၏။

ဤမျှ လူနည်းစုလေးဖြင့် သူတို့က သင်္ဘောတစ်ရာစာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို မည်သို့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

ဤသည်က တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။

"ကျောက်လင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက်တောင် အံ့သြဖို့ကောင်းနေရတာလဲ..."

"လူတစ်ရာလောက်နဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ရယူနိုင်ခဲ့တာလဲ..."

"ကျွန်တော် ရှီတာ့ဖုန်းကတော့ တကယ့်ကို အထင်ကြီးသွားပြီဗျာ..."

ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြ၏။

မင်းသမီးယွီကျောက်က အလျင်အမြန်ပင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ငါ သိပြီ... ကျောက်လင်က သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ အဓိကမြို့ကြီးသုံးမြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"ဟိုအဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲစစ်သည် ငါးယောက်ကိုတောင် ကျောက်လင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေက သတ်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဟုန်ယွီကျောက်က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကောက်ချက်တစ်ခု ချထားပြီးဖြစ်၏။

မင်းသမီးယွီကျောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်လင်အပေါ် ပြင်းထန်သော စိတ်ဝင်စားမှုတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပေသည်။