အခန်း ၄၂၁

အခန်း (၄၂၁) နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ငါ စောင့်နေခဲ့တာပဲ

ကျောက်လင်သည် ချီထျန်းတောင်တန်း၏ မြေအောက်အနက်ပိုင်း၌ သုံးရက်ဆက်တိုက် နေထိုင်ခဲ့၏။

ဤမြေအောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောသည် မိုင်ထောင်ချီ၍ ရှည်လျားကျယ်ပြန့်လှသည်။

ကျောက်လွှာတစ်ခုစီမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် အရေအတွက်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တစ်သိန်းတိတိ ရှိပေသည်။

ထိုအရာအားလုံးကို ကျောက်လင်က ယူဆောင်သွားခဲ့၏။

"တိုင်းပြည်နဲ့ မင်းဆက်တိုင်းမှာ နဂါးရိုး ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်... ဒါကိုကြည့်ရင် ချီထျန်းတောင်တန်းက ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ နဂါးရိုးပဲဖြစ်ရမယ်..."

"ငါက ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် တစ်သိန်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီ... ဝိညာဉ်သွေးကြောက ရှိနေသေးပေမဲ့ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ထောင်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်..."

"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကောင်းဖန်နိုင်ငံက တကယ့်ကို ပျက်စီးသွားပြီပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ကျင်းယန်တောင်ထွတ်၏ ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

မြေအောက် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် အားလုံးကို ယူဆောင်ပြီးဖြစ်ရာ ကျောက်လင်က ချီထျန်းတောင်တန်း၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ကျင်းယန်တောင်ထွတ်အနီးရှိ တောင်ဂူကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သေးသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချီထျန်းတောင်တန်းသည် နဂါးရိုးဒေသ၌ တည်ရှိပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြောအပြင် အခြားသော သတ္တုတွင်းထွက်များလည်း အလွန်ပေါကြွယ်ဝလှပေသည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် ဤနေရာ၌ သတ္တုတူးဖော်နိုင်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

စနစ်အမှတ် ဘီလီယံတစ်ရာနီးပါးနှင့် ငွေစက္ကူ သန်းတစ်ထောင် ရှိနေသောကြောင့် ကျောက်လင်အနေဖြင့် စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များ ဝယ်ယူရန် အမှတ်များကို အသုံးပြုရမည်ကို ထပ်၍ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထို့ပြင်ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်တစ်သိန်းကို ထပ်မံတူးဖော်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

တာအိုကို စုစည်းရန် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရသည့်တိုင် ကျောက်လင်က ဟင်းလင်းပြင်တံခါးအတွက် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

"ငါသာ တတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ယွင်လန်တိုက်ကြီးတစ်ခွင်က အရေးကြီးတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ စနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ချင်တယ်... ဟင်းလင်းပြင်တံခါးဆိုတာ ဆိုးရွားတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်၏ ခေါင်းထဲ၌ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

လက်ရှိတွင် ကျောက်လင်သည် မင်းသမီးယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှုနှင့် ရှီတာ့ဖုန်း အပါအဝင် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ စီးပွားရေးအင်ပါယာမှာ မဟာချင်မင်းဆက် တစ်ခွင်သို့ တိုးချဲ့ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်လင်က မဟာချင်မင်းဆက် တစ်ခုတည်းဖြင့် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကစားမည်ဆိုလျှင် အကြီးအကျယ် ကစားရမည်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးဆီသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့၏။

"ငါ ကိုယ်တိုင် သိမ်းဆည်းခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေ အားလုံးကို ဖုန်းလန်မြို့ဆီ ပို့ဆောင်ပြီးသွားပြီ... နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ရှန့်ယွင်ချွမ်းနဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်က သိမ်းဆည်းခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေ၊ ပြီးတော့ ဟေးလုံစခန်းက သိမ်းဆည်းခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေကို ဖုန်းလန်မြို့ဆီ ပြန်ပို့ရမယ်..."

ကျောက်လင် ဂူထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တောင်ထိပ်၌ အစောင့်ချနေသော မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူဆယ်ယောက်သည် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရပြီး ယခုအခါ ကျောက်လင်၏ စကားတိုင်းကို နာခံကာ လုံးဝ လက်အောက်ခံဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က ထိုလူဆယ်ယောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူတို့၏ ရှေ့တွင်ပင် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ အရင်းအမြစ် အားလုံးကို ထုတ်ယူကာ နဂါးပျံသင်္ဘောဆယ်စင်း အပြည့် ဖြည့်တင်းလိုက်၏။

"ဒီရိက္ခာတွေကို ဖုန်းလန်မြို့ဆီ သွားပို့ကြ..."

ကျောက်လင်က အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ သခင်..."

မြောက်ပိုင်းဓားပြကြီးဆယ်ယောက်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းဆီသို့ နာခံစွာ ပျံသန်းသွားကာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြသည်။

ကျောက်လင်ကတော့ မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တစ်စင်းကို စီးနင်းကာ သတ်မှတ်ချိန်ထက် အနည်းငယ်စော၍ ဖုန်းလန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီးချောင်ကျွင်းရီတို့သည် မင်းသမီးယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု အပါအဝင် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများနှင့်အတူ အရက်သောက်ရင်း ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကိစ္စရပ်အမျိုးမျိုးအကြောင်းကို စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်း ရိက္ခာများကို လွတ်လပ်စွာ လုယက်ခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းများက ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် တိုင်းပြည်အတွက် အမှုထမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် နိုင်ငံစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် မြို့တော်မှ လာရောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤစစ်ပွဲက ကောင်းဖန်စစ်တပ်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ရုံသာမက ကောင်းဖန်နိုင်ငံကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ တွေးမထားခဲ့ကြပေ။

"မြို့စားလျန်... ကျောက်လင်က နေ့တိုင်း ဖုန်းလန်မြို့ကို ပြန်လာတယ်လို့ ရှင်ပြောခဲ့တယ်မလား... ဘာလို့ သုံးရက်ရှိတဲ့အထိ ကျောက်လင်ကို မတွေ့ရသေးတာလဲ..."

အရက်တစ်ခွက် သောက်ပြီးနောက် မင်းသမီး ယွီကျောက်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က မင်းသမီး ယွီကျောက် ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူမသည် ကျောက်လင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

ပထမအချက်မှာ ကျောက်လင်သည် ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအဖွဲ့ကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်ရဲပြီး အလျှော့မပေးဘဲ ပြတ်သားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကျောက်လင်က ဟန်အင်ပါယာ မောင်းထိုက်အရက်နှင့် ရွှေသစ်ရွက်စီးကရက်တို့ကို ထုတ်ယူခဲ့ပြီး သူ၏ ပိုင်နက်အတွင်း အလုပ်ရုံများစွာရှိကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအချက်မှာ ကျောက်လင်သည် နယ်ခြားစောင့်တပ် စစ်သားတစ်ရာတည်းဖြင့် အင်အားတစ်သောင်းရှိသော ထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရဲရုံသာမက ထိုထောက်ပံ့ရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကိုပါ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအချက်မှာ ကောင်းဖန်စစ်တပ် ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူ၏လူများကို ဦးဆောင်ကာ ရိက္ခာလုယက်ရန် ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအဖွဲ့ကို အသိပေးခဲ့ရာ ထိုအချက်က ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နိုးဆွပေးခဲ့ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ အလုအယက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမအချက်အနေဖြင့် ကောင်းဖန်စစ်တပ် အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းနှင့် အဋ္ဌမအဆင့် ရေခဲသခင် ငါးဦး သေဆုံးခြင်းတို့မှာ ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုများ၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း မင်းသမီးယွီကျောက်က ကောက်ချက်ချထားခဲ့သည်။

ထိုအရာအားလုံးက ကျောက်လင်အပေါ် မင်းသမီး ယွီကျောက်၏ ပြင်းပြသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ကျောက်လင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူမက ရှာဖွေသိရှိလိုခဲ့သည်။

မဟာချင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ဧကရာဇ်ဟုန်ယွမ်ကျီသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း အမှောင်ထဲရှိ အင်အားစုအမျိုးမျိုး၏ ရှုပ်ထွေးပတ်သက်မှုများကြောင့် သူ၏ ရာဇပလ္လင်မှာ မလုံခြုံလှပေ။

သဘာဝကျစွာပင် မင်းသမီးယွီကျောက်အနေဖြင့် သူမ၏ ဖခင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မျှဝေခံစားပေးသင့်ပေသည်။

အကယ်၍ ဟုန်ယွမ်ကျီသာ ကျောက်လင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုများကို သိမ်းသွင်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ရာဇပလ္လင်က ပို၍ပင် လုံခြုံလာမည် မဟုတ်ပါလော။

လျန်မန်စုန့်က မင်းသမီးယွီကျောက်၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၎င်းသည် မေးခွန်းထုတ်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အပြစ်တင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နိုင်ငံစစ်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံးသည် တရားဝင် တာဝန်များနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ တရားဝင် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အစီရင်ခံရန် သူတို့က မြို့တော်သို့ ပြန်သွားကြရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မင်းသမီးယွီကျောက်က ကျောက်လင်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက် ဖုန်းလန်မြို့၌ ဆက်နေရန် အကြောင်းပြချက်များ အဆက်မပြတ် ပေးနေခဲ့သည်။

သုံးရက်ကြာသွားသည့်တိုင် မင်းသမီး ယွီကျောက်မှာ ကျောက်လင်ကို မတွေ့ရသေးပေ။ သူမ၏ ရင်ထဲမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"မင်းသမီး... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျောက်လင်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဆယ်ယောက်က ရိက္ခာတွေ သယ်လာပေးပေမဲ့ ညီလေးကျောက်လင်ကတော့ ပြန်မလာသေးပါဘူး..."

"ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေ့ အဲ့လူဆယ်ယောက်ကို တားဆီးပြီး ညီလေးကျောက်လင် ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးပါ့မယ်..."

လျန်မန်စုန့်၏ နဖူးတွင် ချွေးများ ပျံနေပြီး သူသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လျန်မန်စုန့်၏ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်းသမီး ယွီကျောက်၏ ဒေါသများ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လျန်မန်စုန့်၏အပြစ် မဟုတ်ပေ။

နဂါးနတ်ဘုရားဖြစ်သော ကျောက်လင်သည် ခြေရာဖျောက်ကောင်းလွန်းသဖြင့် လျန်မန်စုန့်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ သာမန် မြို့စားတစ်ယောက်သာဖြစ်သော လျန်မန်စုန့်အနေဖြင့် ကျောက်လင်ကို မည်သို့လုပ် ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

"ကျောက်လင် ပြန်လာရင် ဒီမင်းသမီးကို ချက်ချင်း အသိပေးရမယ်..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ မင်းသမီး..."

မင်းသမီး ယွီကျောက်၏ ဒေါသများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိရှိလိုက်ရသဖြင့် လျန်မန်စုန့်၏ အမူအရာက သိသိသာသာ ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သတင်းပို့သူ တစ်ယောက်က မြို့တံခါးမျှော်စင်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။

"သခင်... ကျောက်လင် ပြန်ရောက်လာပါပြီ..."

သတင်းပို့သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်အတွင်း လျန်မန်စုန့်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးထားခဲ့ပြီး ထိုအရာအားလုံးမှာ ကျောက်လင် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် မင်းသမီးယွီကျောက်ထံသို့ ပြန်လည်အစီရင်ခံနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လျန်မန်စုန့် စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် မင်းသမီးယွီကျောက်က မြို့တံခါးမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ပျံသန်းလာခဲ့၏။

"မင်းသမီးယွီကျောက်... တစ်ချိန်လုံး ခင်ဗျားက ကျွန်တော်မျိုကို စောင့်နေခဲ့တာ ထင်တယ်..."

ကျောက်လင်က သူ မဖြစ်မနေ အနိုင်ယူရမည့် ဤပစ်မှတ်ကိုကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဟုန်ယွီကျောက်က ကျောက်လင်၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။

"ကျောက်လင်... ဒီမင်းသမီးက ရှင့်ကို စောင့်နေခဲ့တာ... ရှင်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာလေး ရှိလို့ပါ..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"အိုး.. မင်းသမီးမှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ပေါ်လာတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲဖြစ်ရမယ်..."

"ဒါဆိုရင် ဒီအကြောင်းကို အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖို့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာကြရအောင်လေ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မင်းသမီး

ယွီကျောက်မှာ မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သူမကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မင်းသမီးယွီကျောက်က သူမ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့... အနီးအနားက ဝါးစိမ်းတောင်ကို သွားကြတာပေါ့... အဲ့နေရာမှာ စမ်းချောင်းဘေးက ဝါးမဏ္ဍပ်တစ်ခု ရှိတယ်လေ..."

ကျောက်လင်က ပို၍ပင် ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

ဤသို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေရန် အခွင့်အရေးမှာ သူ့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။