အခန်း ၄၂၃

အခန်း (၄၂၃) တန်းနျီမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်နေရာကို ရှာတွေ့ခြင်း

မင်းသမီးယွီကျောက် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က ဖုန်းလန်မြို့သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ရုံးသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

မဟာချန်မင်းဆက်နှင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံတို့ကြားရှိ ဤစစ်ပွဲတွင် မဟာချန်တပ်မှူးစခန်းကို ဖုန်းလန်မြို့၌ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို ထိုရုံးတွင် မှတ်ပုံတင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဝမ့်ရှန်းတောင်တန်းတွင် ကျဆုံးသွားသော ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ထောက်ပံ့ရေးနှင့် ထောက်ပံ့ရေးစစ်သည်များထံမှ ဘယ်ဘက်နားရွက် တစ်သောင်းကို ကျောက်လင် ရရှိခဲ့၏။

ဤသည်မှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် တစ်သောင်းဖြစ်သည်။

ဤစစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် တစ်သောင်းဖြင့် ကျောက်လင်က အရိုးတစ်သောင်း သေဆုံးခြင်းဟူသော ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဤစွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ကျောက်လင်သည် မြို့စားအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားခဲ့၏။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်လင်က မဟာချန်မင်းဆက်တစ်ခွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ခွင့်ပြုသော လူခေါင်းခွံ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ရရှိခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိုးတစ်သောင်း သေဆုံးခြင်းဟူသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ကျောက်လင်က ကိုယ်ပိုင်စစ်သား တစ်ထောင် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိကာ မြေရိုင်းဧကတစ်သောင်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့၏။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ဆုကြေးမှာ တကယ့်ကို ရက်ရောလှပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှာ ငွေပြား ဘီလီယံတစ်ရာလောက် ရှိတယ်... ဒါတွေအားလုံးကိုသာ လဲလှယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် တာ့ချန်ငွေလဲဌာနက သေချာပေါက် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားမှာပဲ..."

"ထားလိုက်ပါတော့... အခု ငွေဘီလီယံတစ်ရာကို မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ အနာဂတ် စီးပွားရေး တိုးချဲ့မှုအတွက် အသုံးပြုရမှာပဲ..."

"ခရိုင်မြို့တိုင်းမှာ ကုန်တိုက်တစ်ခုစီ ဆောက်မယ်... အခု ငွေဘီလီယံတစ်ရာဆိုရင် လုံလောက်လောက်တယ်..."

ကျောက်လင်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ရုံးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲရှိ ငွေများ၏ အရေအတွက်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်တွင် စနစ်အမှတ်များ အလုံအလောက် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤငွေစက္ကူများကို ငွေသားအဖြစ် လဲလှယ်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့် သူက အလျင်စလို မဖြစ်ခဲ့ချေ။

မဟာချန်မင်းဆက်တစ်ခုလုံး၏ စီးပွားရေးနယ်ပယ်ကို အရင်ဆုံး တိုးချဲ့ရန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။

မဟာချန်စစ်တပ်သည် ယခုအခါ ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ၎င်း၏ နယ်မြေများကို သိမ်းပိုက်ရန် စတင်နေပြီဖြစ်၏။ ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်လုယက်ခဲ့သော အဖွဲ့များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့ သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်၏ နိုင်ငံစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မှုသည် အများအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပြီး သူက ဖုန်းလန်မြို့တွင် ဆက်လက်မနေလိုတော့သဖြင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ပြန်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ချက်ချင်း တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားပြီး ဟေးလုံစခန်းမှ လူငါးထောင်လုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်လင်က ထျဲ့လင်တောင်သို့ ပြန်လည် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွားပြီးနောက် သိပ်မဝေးလှသော တာ့လျန်တောင်တန်းသို့ ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းသွားကာ ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။

"ခေါင်းဆောင်..."

လူငါးထောင်တို့ အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက် ကျောက်လင်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးက တစ်သံတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်သည့် ဤခရီးစဉ်အတွင်း ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် အဖွဲ့လေးဖွဲ့ခွဲကာ ရူးသွပ်စွာ လုယက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ဤအမြတ်ထုတ်ရသော ကစားပွဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြောသွားခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံသည် အမြင့်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အများစုမှာ တောင်များနှင့် မြေရိုင်းများသာ ပါဝင်ကာ မြို့အရေအတွက် အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် လဝက်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့လေးဖွဲ့က သိမ်းပိုက်စရာ မြို့များ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ဤအတွေ့အကြုံက ဟေးလုံစခန်းရှိ လူတိုင်းကို ကျောက်လင်၏ စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။

ပထမအချက်မှာ ကျောက်လင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ကျောက်လင်က အဝေးသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်သည့် ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး တတိယအချက်မှာ ကျောက်လင်သည် အလွန်ရက်ရောကာ လုယက်ထားသော ပစ္စည်းများအားလုံးကို ဟေးလုံစခန်းအတွက် ငွေသားအဖြစ် ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့ လုယက်လာတဲ့ စားနပ်ရိက္ခာတွေ အားလုံးကို ဟိုတောင်ထိပ်က ဂူထဲမှာ ငါ ထည့်ထားလိုက်ပြီ..."

"အခုမှစပြီး မင်းတို့က တာ့လျန်တောင်တန်းကို သေချာ စီမံခန့်ခွဲရမယ်... အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေရှိလာရင် ငါ မင်းတို့ကို ဆက်ပြီး ခေါ်ထုတ်သွားဦးမှာပါ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်ပြောတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်..."

ဟေးလုံစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးက အားတက်သရော အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ကျောက်လင်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။ ကျောက်လင် ထွက်ခွာတော့မည်ကို သူမက ခံစားမိပြီး ကျောက်လင်၏ မျက်လုံးများကို အလွန် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ခင်ပွန်း.. ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ... ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ပြောင်းသွားချင်တယ် ရမလား..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ကျောက်လင်နှင့် လမ်းခွဲရန် တကယ့်ကို ဝန်လေးနေပြီး တစ်နေ့လုံး သူ၏ဘေးတွင် နေချင်သောကြောင့် ကျောက်လင်ကို နေ့တိုင်း မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို ခေါ်သွားမယ်လေ..."

ကျောက်လင်က သဘောတူလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဟေးလုံစခန်းသည် တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ကာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ၏ ဘေးတွင် တည်ရှိနေသောကြောင့် ကျောက်လင်က ၎င်း၏ လုံခြုံရေးကို အပြည့်အဝ အာမခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သဘာဝကျစွာပင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ဟေးလုံစခန်းတွင် ဆက်နေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ကျောက်လင်နှင့်အတူ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

"သမီးလိမ္မာလေး... သွားတော့လေ..."

တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်သည် သူ၏သမီး ဤနှစ်များတစ်လျှောက် ဟေးလုံစခန်းတွင် အဘယ်ကြောင့် နေထိုင်ခဲ့ရသည်ကိုလည်း သိထား၏။ အကြောင်းမှာ သူမက ဟေးလုံစခန်းရှိ သူမ၏ ညီအစ်ကိုများကို ခွဲခွာရန် ဝန်လေးနေပြီး အိုမင်းနေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို ကာကွယ်ပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခု ကျောက်လင်က အင်အားကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်လာသောအခါ တန်ထိုက်ရှုံ့ရင်က ဟေးလုံစခန်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။ သေချာပေါက် သူသည် သမီးဖြစ်သူကို ပျော်ရွှင်သော ဘဝတစ်ခုတွင် နေထိုင်စေချင်ပေသည်။

"ပေါင်ပေါင်... ဟေးလုံစခန်းက ငါတို့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိတယ် စိတ်မပူနဲ့နော်..."

တုယွီထောက်နှင့် ချန်ဖန်ဟိုင်တို့က ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ဆွဲဖက်ကာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။

နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံးပြား ဖန်လုံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အိမ်ရှင်မဖြစ်သော ရှန်ချန်းရွှယ်က သူတို့ကို လာရောက် နှုတ်ဆက်လေသည်။

"ခင်ပွန်း... အဲ့ဒီအလုပ်ရုံတစ်ရာရဲ့ အဓိက အဆောက်အအုံတွေ ပြီးစီးသွားပါပြီ... ကျန်တာကတော့ စက်ကိရိယာတွေ တပ်ဆင်ဖို့ပါပဲ... ခင်ပွနရဲ့ သူငယ်ချင်းက စက်ကိရိယာတွေ အားလုံးကို ဘယ်တော့လောက် ပို့ပေးနိုင်မလဲ..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

နောက်ရက်များတွင် ကျောက်လင်က ထိုအလုပ်ရုံ တစ်ရာအတွက် ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ကိရိယာများ အားလုံးကို ဝယ်ယူပြီး သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ဖြစ်၏။

ယခုအခါ အလုပ်ရုံ၏ အဓိက အဆောက်အအုံ ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူက စက်ကိရိယာအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ တပ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

စီးပွားရေးအင်ပါယာသည် နောက်ဆုံးတွင် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေပြီ။

ကျောက်လင်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

"ကောင်းပြီ... ခဏနေရင် ငါ့သူငယ်ချင်းဆီ သွားပြီး စက်ကိရိယာတွေ အားလုံး ယူလာဖို့ လူတွေ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်လေ..."

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"သူက တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်လေ... ချန်းရွှယ်... သူမအတွက် အာကာသတဲတစ်ခုလောက် စီစဉ်ပေးပါဦး... သူမက အခုမှစပြီး ဒီမှာ နေတော့မှာ..."

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရှန်ချန်းရွှယ်က ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ချန်းရွှယ်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ကိုယ်တိုင်ခေါ်ဆောင်သွားကာ နေထိုင်ရန် အာကာသတဲ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးလိုက်၏။

မူလက ကျောက်လင်သည် ဇနီးတစ်ဦး၏ အာကာသတဲသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်အာရုံက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အနက်ရောင်လင်းယုန်၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ နယ်မြေအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တောင်ကြားကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။

အပြင်ပန်းတွင် ၎င်းသည် သာမန် တောင်ကြားရှုခင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်က အနက်ရောင်လင်းယုန်၏ အမြင်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နိုင်သည်မှာ ဂူပေါက်ဝကို ဖုံးကွယ်ရန် အသုံးပြုထားသည့် ကျင်းယန်တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော အစီအရင် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဤတောင်ကြားရှိ သစ်ပင်များအားလုံးသည် အစီအရင်၏ စွမ်းအားမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"တန်းနျီမိသားစုက အဲ့တောင်ကြားကို ပြောင်းရွှေ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က သူ့ဘာသာ တွေးတောလိုက်၏။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်း ကျောက်လင်သည် ငှက်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး လူများ ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည့် တောင်တန်းဒေသအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် ဖြန့်ကျက်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အသီးအပွင့်များကို နောက်ဆုံးတွင် ရိတ်သိမ်းရပြီ ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်သည် တန်းနျီမိသားစုက နှစ်ပေါင်းရာချီ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာများကို မျက်စိကျနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော စည်းစိမ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျောက်လင်က တန်းနျီမိသားစုကို ထာဝရ သိမ်းဆည်းခွင့် မပေးနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က သူ၏ ဇနီးများနှင့် စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူက ဆင်ခြေတစ်ခုပေးကာ ထင်းရှူးနက်တောင်မှ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့သွား၏။

နှင်းနတ်ဘုရားမြို့၏ တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများမှ ကျောက်လင် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက မောင်းသူမဲ့ယာဉ်တစ်စီးကို စီးနင်းကာ အနက်ရောင်လင်းယုန် ရှာတွေ့ခဲ့သော တောင်ကြားဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။