အခန်း ၄၂၈

အခန်း (၄၂၈) အလုပ်ရုံ၏ ထုတ်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာများကို စတင်စီစဉ်ခြင်း

နဂါးပျံသင်္ဘောက လေထဲတွင် ပျံသန်းနေ၏။

ကျောက်လင်က မောင်းနှင်သူ၏ နေရာမှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး အလုပ်ရုံတစ်ရာမှာ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ လေထဲမှ ကြည့်လျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပေသည်။

ယခုအခါ ပိုင်နက်နယ်မြေထဲတွင် ဒုက္ခသည် ငါးသိန်းခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ဤအလုပ်ရုံများ တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်ထိရောက်လှ၏။

သံရည်ကျိုအလုပ်ရုံက နေရာအကျယ်ဆုံးယူထားပြီး အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းလေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် နဂါးပျံသင်္ဘောသည် သံရည်ကျိုအလုပ်ရုံ အလယ်ရှိ လမ်းမပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

အလုပ်ရုံများအတွင်းရှိ လမ်းများနှင့် အလုပ်ရုံတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းများအားလုံးကို ဘိလပ်မြေဖြင့် ခင်းကျင်းထားသောကြောင့် အလုပ်ရုံများအားလုံးမှာ သပ်ရပ်ပြီး စနစ်ကျနေပုံရသည်။

သံရည်ကျိုအလုပ်ရုံကို ဒုက္ခသည် တစ်သောင်းခန့် ဝင်ဆံ့နိုင်ရန် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်း ဖြစ်၏။

ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို မတပ်ဆင်ရသေးသဖြင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သံရည်ကျိုအလုပ်ရုံကို စောင့်ကြပ်ရန် ဒုက္ခသည် တစ်ရာခန့်ကိုသာ ထားရှိထားသည်။

နဂါးပျံသင်္ဘော ဆင်းသက်လာသောအခါ ဒုက္ခသည် တစ်ရာလုံး ပြေးလာကြ၏။

"သခင်ကြီးမို... မီးဖိုက ဘယ်တဲအမိုးကြီးအောက်မှာလဲ..."

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ကိရိယာများအားလုံးထဲတွင် မီးဖိုသည် အကြီးဆုံးနှင့် အလေးဆုံးဖြစ်၏။

ဤအလုပ်သမားများနှင့်သာဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်ကိုယ်တိုင် ရွှေ့ပြောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

"ဟိုဘက်က ကုန်ကြမ်းသိုလှောင်တဲ့ တဲအမိုးကြီးလေ... ဟိုဟာက ကြိတ်ခွဲတဲ့ တဲအမိုးကြီး... ပြီးတော့ အဲ့ဒါက မီးဖိုရှိတဲ့ တဲအမိုးကြီးပဲ..."

သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ မိုချန်းချွမ်းက လေထဲတွင် ပျံသန်းရင်း အလုပ်ရုံအသီးသီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် စုပ်ယူနိုင်သော စွမ်းရည်ကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က မီးဖိုဆီသို့ သွားကာ လက်ဖြင့်ထိလိုက်ပြီး စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

"အာ..."

"ကျောက်လင်... မင်းဆီမှာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းရည်ဝိညာဉ်ရတနာလို့ခေါ်တဲ့အရာ ရှိနေတာပဲ..."

မိုချန်းချွမ်းက ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူပီပီ မီးဖိုကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မည်သည့် စွမ်းအားမျိုးဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်၏။

ထိုဒုက္ခသည် တစ်ရာကလည်း ဤအံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူဌေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ..."

"သူဌေးက နတ်ဘုရားတစ်ပါးများလား..."

ဤဒုက္ခသည်များက အလွန်အမင်း အံ့ဩတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ကျောက်လင်၌ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနိုင်သော ရတနာသုံးပါး ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့မှာ စနစ်နေရာလွတ်၊ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့နှင့် သိုလှောင်လက်စွပ်တို့ ဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် ကျောက်လင်က စနစ်နေရာလွတ်ကို အသုံးပြု၍ မီးဖိုကို ယူဆောင်သွားခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထက်တွင် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်း ရှိနေ၏။

သေချာပေါက် ကျောက်လင်က စနစ်နေရာလွတ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က မီးဖိုကို ယူဆောင်ပြီးနောက် မီးဖိုရှိရာ တဲအမိုးကြီးဆီသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွား၏။

ထို့နောက် မီးဖိုကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ပြန်လည် ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

မိုချန်းချွမ်းကလည်း သူ၏နောက်သို့ လိုက်၍ ပျံသန်းလာ၏။

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်..."

"ဝိညာဉ်ရတနာမှာသာ ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ်ရှိမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီစက်ပစ္စည်းတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ အရမ်း အဆင်ပြေသွားမှာပဲ..."

"ဒီနေ့ လူတစ်ထောင်လောက်ကို စုစည်းပြီး ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း တစ်ခုလုံးကို နှစ်ရက်အတွင်း တပ်ဆင်နိုင်အောင် ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်..."

မီးဖိုကြီး နေရာချထားပြီးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုချန်းချွမ်းမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

အဓိက စက်ကိရိယာများ နေရာကျသွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသော ထုတ်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာများကို လူအင်အားဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီဖြစ်၍ အရာအားလုံးမှာ များစွာ လွယ်ကူသွားပေသည်။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နဂါးပျံသင်္ဘောဆီသို့ ပြန်ပျံသွားကာ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ကိရိယာများ အားလုံးကို ရိုးရှင်းစွာပင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် မိုချန်းချွမ်း၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကျောက်လင်က အလုပ်ရုံ တဲအမိုးကြီး အသီးသီးသို့ သွားရောက်ကာ လိုအပ်သော စက်ကိရိယာများကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်က စက်ကိရိယာများကို လူအင်အားဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းရသည့် အချိန်ကို သက်သာစေပြီး နေရာတွင် တိုက်ရိုက် တပ်ဆင်ရုံသာ လိုတော့၏။

ဆယ်မိနစ်ပင် မကြာမီ ကျောက်လင်က သံမဏိ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း တစ်ခုလုံးအတွက် စက်ကိရိယာများ အားလုံးကို နေရာချထားပေးပြီး ဖြစ်သည်။

"တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ..."

"ဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ်ရတနာ ရှိနေတာက အရမ်းအဆင်ပြေတာပဲ..."

မိုချန်းချွမ်းက ကျောက်လင်၏ အနီးတွင် အချိန်ပြည့် နေထိုင်ခဲ့၏။ ကျောက်လင်က ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ကိရိယာများ အားလုံးကို နေရာချထားပေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးမို... သံရည်ကျို အလုပ်ရုံက စက်ကိရိယာတွေ တပ်ဆင်ဖို့ တာဝန်အပြည့်အဝကို ခင်ဗျားဆီ အပ်လိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က မိုချန်းချွမ်းကိုကြည့်ကာ တောင်းဆိုလိုက်၏။

ကျောက်လင်တွင် သီးခြားထုတ်လုပ်ရေး စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် အင်အားမရှိသောကြောင့် မိုချန်းချွမ်းကို တာဝန်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိုချန်းချွမ်းကို ကျွမ်းကျင် အလုပ်သမားတစ်စု လေ့ကျင့်ပေးရန် ခွင့်ပြုလိုက်၏။

မိုချန်းချွမ်းက နည်းပညာအသစ် အသီးသီးကို လေ့လာစူးစမ်းရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ဤပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော အလုပ်များတွင် အပြည့်အဝ နစ်မြုပ်နေပေသည်။

လူတိုင်းတွင် မတူညီသော စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ဝါသနာများ ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"ပြဿနာမရှိဘူး... အားလုံးကို ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်..."

မိုချန်းချွမ်း၏ အသွင်အပြင်မှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တူသော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူက တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ အပြည့်အဝဖြင့် ပြန်လည်နုပျိုလာပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မိုချန်းချွမ်းသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဆန်းသစ်သော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အပေါ်တွင် လုံးဝ စွဲလမ်းသွားခဲ့၏။

ယခုအခါ သူက သံရည်ကျို အလုပ်ရုံ၏ အစမှအဆုံး လုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်အားလုံးကို တာဝန်ယူရပြီ ဖြစ်သည်။ မိုချန်းချွမ်းမှာ အလွန် ဂုဏ်ယူနေပြီး အလွန် ထိရောက်မှုရှိသော သံရည်ကျို ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေ၏။

"ကောင်းပြီ... ကျွန်တော် ထင်းရှူးနက်တောင်ကို ပြန်တော့မယ်... ကျန်တာတွေကို ခင်ဗျားဆီပဲ အပ်ခဲ့တော့မယ်..."

"မနက်ဖြန်ကျရင် အခြားအလုပ်ရုံတွေက ထုတ်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာတွေကို သယ်လာခဲ့မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျောက်လင်က အလုပ်ရုံတစ်ရာစာအတွက် ထုတ်လုပ်ရေး စက်ကိရိယာများ အားလုံးကို စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ၎င်းတို့အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ထုတ်မပေးချင်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ကာ နေ့စဉ် စက်ကိရိယာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ထုတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က နဂါးပျံသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ သင်္ဘောမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ထင်းရှူးနက်တောင်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။

ကျောက်လင်က နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး ဖန်လုံအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ ပိုင်ဝမ်ချင်းက သူ၏ အနီးသို့ ပျံသန်းလာသည်။

"ခင်ပွန်း... ချီလျန်တောင်တန်းက ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်မှာ အပင်တွေအားလုံး စိုက်ပျိုးဖို့ လူတွေကို စီစဉ်ပြီးသွားပြီ..."

"လွတ်နေတဲ့ မြေဧကတစ်ထောင် ကျန်သေးတယ်... ရှင်က အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တွေ ထပ်ပေးနိုင်မလားလို့..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးလာပြီး ကြွားလုံးထုတ်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။

ချီလျန်တောင်တန်းတွင် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ဧကသုံးထောင် ရှိသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်လင် ပေးခဲ့သော စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့များမှာ အရေအတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအချိန်က ကျောက်လင်တွင် စနစ်အမှတ် အလုံအလောက် မရှိခဲ့သဖြင့် ငွေကြေးသုံးစွဲရာတွင် အလွန် သတိထားခဲ့ရ၏။

သို့သော် ယခုတော့ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စနစ်အမှတ် ဘီလီယံနှစ်ရာဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှ သုံး၍ ကုန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပါပြီ... ကိုယ့်သူငယ်ချင်းကို ဆက်သွယ်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင် မျိုးစေ့တွေကို အမြန်ဆုံး ပို့ပေးဖို့ ပြောလိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။

ပိုင်ဝမ်ချင်းမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ကျောက်လင်၏ ပါးကို နမ်း၍ ဆုချလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က သူမအတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်နှစ်ခုတောင် ဖန်တီးပေးခဲ့ကာတစ်ခုမှာ အရည်အသွေးမြင့် ဥယျာဉ်ပင်ဖြစ်၏။

ပိုင်ဝမ်ချင်းက သူမ၏ ဘဝအိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရှန်ချန်းရွှယ်ကလည်း ပျံသန်းလာ၏။

"ခင်ပွန်း... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ဒေသတွင်းက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ အားလုံးကို ကျွန်မရဲ့ ဘဏ္ဍာစိုးတွေကတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ..."

"ကျွန်မတို့ တည်ဆောက်မယ့် အလုပ်ရုံအသီးသီးအတွက် ကုန်ကြမ်းတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ..."

အိမ်ရှင်မတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှန်ချန်းရွှယ်၏ ယခု လာရောက်မှုသည် သူမ၏ အလုပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အစီရင်ခံခြင်းဟု မှတ်ယူနိုင်၏။

ကျောက်လင်က ကုန်ကြမ်းများကို စနစ်ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူနိုင်သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျောက်လင်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေကိုသာ ချမ်းသာအောင် လုပ်နိုင်ရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့ရွာများကိုလည်း ချမ်းသာလာစေရန် ကူညီပေးနိုင်၏။

ဤနည်းဖြင့်သာ လူတိုင်း၏ အကျိုးစီးပွားများကို အတူတကွ ပေါင်းစပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ချန်းရွှယ်... မင်း အရမ်းတော်တာပဲ..."

"သံရည်ကျို အလုပ်ရုံအတွက် စက်ကိရိယာတွေကို လာမယ့် နှစ်ရက်အတွင်း စီစဉ်ပေးမယ်..."

"အခု အအေးသံသတ္တုတွင်းကို သူတို့ တူးဖော်ထားတဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေ အားလုံး သယ်လာဖို့ အကြောင်းကြားလို့ရပြီ..."

ကျောက်လင်က ရှင်းပြလိုက်၏။

ရှန်ချန်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဇနီးသည်များအားလုံးက ကျောက်လင်နှင့် စကားပြောဆိုရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူတို့၏ အာကာသတဲများထဲမှ ထွက်လာကြ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်၏ လင်းယုန်မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ယံရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ရောက်လာကြပြီပဲ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး သူ့ကို လာရှာနေကြောင်း ကျောက်လင် သိလိုက်၏။

နဝမအဆင့် ရှိသူများသာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။