အခန်း ၄၂၉

အခန်း (၄၂၉) နဝမအဆင့်က သတ္တမအဆင့်ထက် အသာစီးရနေသည်ဟု မင်းထင်နေသလား

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွား၏။

နဝမအဆင့် ထုံရှန်းနယ်ပယ်မှ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ် ရောက်ရှိလာပြီး သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြင့် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ကျောက်လင်သည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ၌ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားမည်ကို သေချာပေါက် အလိုမရှိပေ။

သဘာဝကျကျပင် သူသည် ကိုယ်တိုင်ထွက်ပေါ်လာကာ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်အား လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ ဖြားယောင်းခေါ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်၏။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ကျောက်လင် ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိပြီး ထွက်ပြေးချင်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။

ဖုန်းလန်မြို့၌ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ကျောက်လင်ထံတွင် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှိရမည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ပြီးနောက် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်စွမ်းဖြင့် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် တစ်ရက်တည်းဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ယခုအခါတွင်လည်း ကျောက်လင်သည် တကယ်ပင် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ၌ ရှိနေပေသည်။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ် စုံစမ်းသိရှိထားသည်မှာ ကျောက်လင် ဖုန်းလန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်က သူသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားသာ ရှိသေးကြောင်း ဖြစ်၏။

ဖုန်းလန်မြို့မှ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ မျဉ်းဖြောင့်အကွာအဝေးမှာ အနည်းဆုံး ကီလိုမီတာ နှစ်ထောင်ခန့် ရှိသည်။ အကယ်၍ ကွမ်တောက်မှ ခရီးသွားမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရပေမည်။

ကျောက်လင်သည် ဖုန်းလန်မြို့၌ သုံးရက်ခန့်သာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီးနောက် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်က ကျောက်လင်ထံတွင် ဝိညာဉ်ရတနာ သေချာပေါက် ရှိနေကြောင်း အသေအချာ သက်သေပြနေပြီး သူသည် ထိုဝိညာဉ်ရတနာ၏ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းရည်ကို အားကိုးကာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ အမြန် ပြန်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ချက်ချင်းပင် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သူက ကျောက်လင်ကို မှီအောင်လိုက်ကာ ဖမ်းဆီးပြီး ဝိညာဉ်ရတနာကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခုန်ပျံထွက်ခွာသွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် သူ၏ ဒုတိယခန်းမသခင်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်သည့် ဝိညာဉ်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်ဟု ကြိုတင်မြင်ယောင်နေမိသည်။

"ကျောက်လင် မင်း ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်နိုင်ဘူး..."

"ဒီခန်းမသခင်က မင်းကို ရှာတွေ့နေမှတော့ မင်းမှာ အတောင်ပံရှစ်စုံ ရှိနေရင်တောင် ထွက်ပြေးလို့ မရတော့ဘူး..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ပို၍ နီးကပ်လာကာ ထိုအခိုက်တွင် မထီမဲ့မြင် လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က စနစ်ဈေးဆိုင်ဆီသို့ အာရုံရောက်သွားသည်။

[အဆုံးမဲ့စကြဝဠာအစီအရင် - စနစ်အမှတ် ၁၀,၀၀၀,၀၀၀]

တကယ်တော့ ၎င်းက အမှတ် တစ်ဘီလီယံ လိုအပ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကို ပိတ်လှောင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည့် နဝမအဆင့် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်၏။

ဝယ်ယူမည်။

ကျောက်လင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် သူသည် နဝမအဆင့် ထုံရှန်းနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း သေချာပေါက် မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသည် ကမ္ဘာ့စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သဲလွန်စမကျန် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် လုပ်နိုင်ကာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကလည်း အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်တွင် စနစ် ရှိနေသည်။

မူလကတည်းက ကျောက်လင်ထံတွင် အဋ္ဌမအဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် နဝမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဖြစ်သော ပျက်စီးခြင်းဓားအဆောင်ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို နဝမအဆင့် အဆောင်တစ်ခုဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ ခက်ခဲနေဆဲဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဤနဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ထွက်ခွာသွားနိုင်သောကြောင့် နဝမအဆင့် အဆောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ၎င်းတို့ကို ထိမှန်ရန် ခက်ခဲပေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျောက်လင်က နဝမအဆင့် အစီအရင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် မင်ချွမ်မြို့နှင့် နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်တို့ ဆုံဆည်းရာ လူသူကင်းမဲ့သော နယ်စပ်ဒေသသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဤနေရာတစ်ဝိုက်တွင် မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်လျှင်တောင် လာရောက် ကြည့်ရှုမည့်သူ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်လေး မင်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းလား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မှီလာခဲ့ပြီး ကျောက်လင်ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်အား တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ခန်းမသခင်ရွှမ်ယွမ် ဘာကိစ္စများရှိလို့ ကျုပ်ဆီ ရောက်လာရတာလဲ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ကျောက်လင်က သူ၏ရှေ့တွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြဘဲ အလွန် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်ကို အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ကျောက်လင်သည် နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သတ္တမအဆင့် နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုတစ်ခုခု၏ အထောက်အပံ့မပါဘဲ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။

ဤအချက်ကပင် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ကျောက်လင်အား ချက်ချင်း ဝင်မတိုက်ခိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချီလင်ခန်းမကြီးသည် မဟာချင်မင်းဆက်တွင် မှော်ကျင့်ကြံသူများ ကျင့်ကြံရာ တစ်ခုတည်းသော နေရာဖြစ်ပြီး မင်းဆက်တစ်ခုလုံး၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ချီလင်ခန်းမကြီးသည် မဟာချင်မင်းဆက်၏ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာကို ခံစားခွင့်ရရှိထား၏။

ချီလင်ခန်းမကြီးသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော်လည်း တပ်ဖွဲ့များစွာက မဟာချင်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးသို့ စိမ့်ဝင်ထိုးဖောက်နေဆဲဖြစ်ရာ ချီလင်ခန်းမကြီးအား အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရွေ့လျားလှုပ်ရှားရန် ဟန့်တားနေကြသည်။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ကျောက်လင်က ဤအုပ်စုများထဲမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေမိ၏။

"ကျောက်လင် မင်းဆီမှာ ဝိညာဉ်ရတနာ ရှိတယ်မလား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ကျောက်လင်သည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုနှင့် ဆက်စပ်နေမည်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ချီလင်ခန်းမကြီး၏ ဒုတိယခန်းမသခင်ဖြစ်ပြီး နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရာ ထိုအဖွဲ့အစည်းများ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုအပ်ပေ။

ဝိညာဉ်ရတနာကို ရရှိရန်အတွက် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ထည့်တွက်စဉ်းစားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

"ဟုတ်တယ် ကျုပ်မှာ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းရှိတယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းပေါ်ရှိ ရိုးရှင်းသော်လည်း မျက်စိကျစရာကောင်းသော သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ပြသလိုက်၏။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် အရောင်လက်သွားသည်။

*တွေ့ပြီ တကယ်ကြီး တွေ့ပြီပဲ….*

သူ၏ မလျှော့သော လိုက်လံရှာဖွေမှုက ယနေ့တွင် နောက်ဆုံးတော့ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ငါ့ဆီပေးစမ်း..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးက သူ၏ဓားဖြင့် ကျောက်လင်အား ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို မပေးဘူးဆိုရင်ကော..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

"မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့ကလွဲပြီး ငါ့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ကျောက်လင်က မေးခွန်းဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ဟီးဟီး ငါ နားလည်ပြီ မင်းက သိုလှောင်လက်စွပ်ရဲ့ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးချင်နေတာ မဟုတ်လား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ လေထဲတွင် သူ၏ဓားကို နှစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းနှစ်ခု ပေါ်လာကာ ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားစေ၏။

ထို့ကြောင့် ဤမျှ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် နဝမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်၏ သတိထားနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

ဤနေရာသည် အလွှာပေါင်းများစွာရှိသော တောင်တန်းများက ဝန်းရံထားသည့် တောင်ကြားငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"မင်းက ထွက်ပြေးရဲသေးတာလား..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ မဆိုင်းမတွပင် အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့ပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံး၏ အထက်ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည့် နောက်ထပ် ဓားချက်နှစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ ကျောက်လင် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ရှိ တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးမည်ကို ဟန့်တားရန်အတွက်ပင် ဖြစ်၏။

သေချာပေါက်ပင် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ကျောက်လင်၏ ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း စွမ်းရည်မှာ သက်မဲ့အရာများကိုသာ သိုလှောင်နိုင်သည့် ဤသိုလှောင်လက်စွပ်မှ မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ပုတီးစေ့မှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားမလည်သေးချေ။

"ခန်းမသခင်ရွှမ်ယွမ် ခင်ဗျား ထွက်သွားဖို့ ကျုပ် အကြံပေးပါရစေ..."

ကျောက်လင်သည် သူ၏အပေါ် အသာစီးရနေပြီဟု ထင်နေသော ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား..."

"သေရမယ့်အချိန် နီးလာတာတောင်မှ မင်းက ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ..."

"ဒီခန်းမသခင်က နဝမအဆင့်ဖြစ်တယ် မင်းလို သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ..."

"သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ပေးစမ်း ပြီးရင် ဒီခန်းမသခင်က မင်းကို အလောင်းကောင် အပြည့်အစုံ ချန်ထားပေးခဲ့မယ်..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်က ကျောက်လင်သည် သူ့အား ခြောက်လှန့်မောင်းထုတ်ရန်အတွက် ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစု တစ်ခုခု၏ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးကာ တစ်ချိန်လုံး လှည့်စားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုယူရန် ပို၍ပင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

"ခွေးသူတောင်းစားနဲ့ အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးလို့ မရဘူးပဲ..."

"ခန်းမသခင်ရွှမ်ယွမ်က ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာနေမှတော့ ဒီနေ့ ကျုပ် ကျောက်လင်က ခင်ဗျားကို ပြောပြရသေးတာပေါ့ သိပ်ပြီးတော့ မမောက်မာပါနဲ့..."

"နဝမအဆင့်က သတ္တမအဆင့်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား..."

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုယူချင်ရုံသာမက သူ့ကိုပါ သတ်ချင်နေကြောင်း ကျောက်လင် သိလိုက်သည်။

အခြေအနေက ဤအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်သည် ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်နှင့် စကားများနေရန် စိတ်ရှည်သည်းခံမှု မရှိတော့ဘဲ သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။

"ဟားဟား..."

"ရယ်ရတယ် တကယ့်ကို ရယ်ရတယ်..."

"မင်း ကျောက်လင်က သတ္တမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ မင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေပါစေ နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကောင်းပြီ အခု ဒီခန်းမသခင်က မင်းကို နဝမအဆင့် ထုံရှန်းနယ်ပယ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပြသပေးမယ်..."

ဒုတိယခန်းမသခင် ရွှမ်ယွမ်ဖေးဟယ်သည်လည်း စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ဓားကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်သည်။