အခန်း ၄၃၂

အခန်း (၄၃၂) လောဘတက်သူများ သေဆုံးခြင်း

ညနေဆည်းဆာအချိန်၌။

လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့သည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေကြ၏။

သူတို့နှစ်ယောက်ရှေ့တွင် ချထားသည်မှာ အထပ်လိုက် ရှိနေသော ငွေစက္ကူများပင် ဖြစ်သည်။

"စစ်သူကြီး ဒီနေ့ ကျောက်လင် ပို့လိုက်တဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်း သူနဲ့ သူလွှတ်လိုက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက နဂါးပျံသင်္ဘောတစ်ရာတိတိ ယူလာခဲ့ပြီး အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ လေလံတင် ရောင်းချခဲ့တယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ငွေပြားသန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ကို ငွေပြားသန်းခြောက်ဆယ်စီ ရမယ်..."

"ဒီအပေးအယူနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တစ်သက်လုံး ထိုင်စားလို့ ရသွားပြီ..."

လျန်မန်စုန့်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

မဟာချန်မင်းဆက်၏ တရားဝင် လစာငွေဖြင့်ဆိုလျှင် လျန်မန်စုန့်သည် တစ်လလျှင် ငွေပြားသုံးဆယ်ပင် မပြည့်အောင် ရရှိသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် ကျောက်လင့်ကို ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ စီမံရာတွင် ကူညီပေးရင်း သူက ငွေပြားသန်းခြောက်ဆယ်ကို အလွဲသုံးစား လုပ်နိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ ဘဝလက်ကျန် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်နိုင်ရန် သေချာပေါက် အာမခံနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

"မြို့စားလျန် ခင်ဗျား မှားနေပြီ..."

ခုနလေးတင် ပြုံးရွှင်နေခဲ့သော စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ရုတ်တရက် မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်နေရာ မှားသွားလို့လဲ…”

လျန်မန်စုန့်က သူ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီအား စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီငွေ သန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်လုံးက ငါ့အပိုင်ပဲ..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်၍ လျန်မန်စုန့်၏ ရင်ဘတ်ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဓားရှည်က လျန်မန်စုန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။

"ခင်ဗျား ခင်ဗျား..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ငွေအားလုံးကို လိုချင်တပ်မက်သွားလိမ့်မည်ဟု လျန်မန်စုန့် ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ သူက အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျန်မန်စုန့်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ငွေစက္ကူအားလုံးကို သူ့တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတော့ သူ နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် လျန်မန်စုန့်မှာ သွေးများ အန်ကျလာပြီး ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဟမ့် သန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်တောင်... ငါ့ရဲ့ ချောင်မိသားစု ရသွားရင်တောင် ဘဝဆယ်ဆက် စားလို့ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းက သာမန်အရပ်ဘက်အရာရှိ တစ်ယောက်ပါပဲ အရာရှိလောကမှာ မင်းကို အထက်လူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ လေးစားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငွေတွေက များလွန်းနေတယ်လေ... ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်မဟုတ်လား ငွေက လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တယ်တဲ့..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော သစ်သားသေတ္တာကြီးနှစ်လုံး ရှိနေသည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်က ကျောက်လင်၏ ငွေစက္ကူ သန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုသစ်သားသေတ္တာ နှစ်လုံးထဲတွင် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ငွေများ အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် အစေခံများ တွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်က အိမ်တော်ဆီသို့ ပြန်မယူသွားခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်က ဤငွေစက္ကူများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ဖုန်းလန်မြို့တွင် အိမ်ခြံမြေတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

"မြို့တံခါးအောက်မှာ ရထားလုံးတစ်စီးကို ငါ ကြိုပြီး စီစဉ်ထားပြီးသား... အခု ငွေစက္ကူတွေကို ရထားလုံးပေါ် ပြောင်းတင်ရမယ်..."

"ထွက်ပြေးနေတဲ့ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တိုက်စားခြင်းအင်းဆက်ဆေးလုံးကို ငါ အသုံးပြုထားတယ် အခု သူ့ကို မြို့ရိုးပေါ် ခေါ်လာပြီး လျန်မန်စုန့်ရဲ့ အလောင်းကို ဓားနဲ့ အချက်အနည်းငယ် ထပ်ထိုးခိုင်းရမယ်... ပြီးမှ ထွက်ပြေးနေတဲ့ အကျဉ်းသားကို ဖမ်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်နေတဲ့ ကြားထဲမှာ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်..."

"ဒီနည်းအားဖြင့် ငွေစက္ကူတွေက ငါ တစ်ယောက်တည်းပိုင် ဖြစ်သွားပြီး လျန်မန်စုန့်ရဲ့ သေဆုံးမှုကလည်း ငါနဲ့ ပတ်သက်နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

စစ်သူကြီးချောင်ကျွင်းရီက ကျေနပ်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

ထို့နောက် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက သစ်သားသေတ္တာများကို ရွှေ့ပြောင်းရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က လျှို့ဝှက်ခန်းထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"တပ်မှူးချောင် ခင်ဗျားရဲ့ အကြံက တကယ့်ကို ထက်မြက်တာပဲ..."

ကျောက်လင်က စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီအား ခပ်ဖွဖွ ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အကြံအစည်များ အားလုံးကို ကျောက်လင် သိရှိနေပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ကျောက်လင်က စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြောင်းကို စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ညီလေးကျောက်လင် ဒီငွေစက္ကူတွေ အားလုံးကို မင်းဆီ ပြန်ပေးပါ့မယ် ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုမလား..."

ကျောက်လင်က ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူက ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် သာရှိသေးကြောင်းကို စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ကြိုတင် သိရှိထား၏။ သူက ကျောက်လင့်ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရန်လည်း မဝံ့ရဲပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ကျောက်လင်ထံမှ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ယုတ်မာသော အကြံအစည်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင် ငွေစက္ကူများကို ယူ၍ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူက လျန်မန်စုန့်၏ သေဆုံးမှုကို ကျောက်လင်၏ အပေါ်သို့ ပုံချကာ ချက်ချင်း အကွက်ဆင်မည်ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် နန်းတော်၏ စစ်ရေးအင်အား အကူအညီဖြင့် ကျောက်လင့်ကို ဖမ်းဆီးရန် ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက သူ ကျူးလွန်ခဲ့သော ယုတ်မာသည့် လုပ်ရပ်များကို အခြားသူများ သိသွားမည်ကို မလိုလားပေ။

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး သစ်သားသေတ္တာ နှစ်လုံးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်၏။

"ခင်ဗျား အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး အဖမ်းခံလိုက်သင့်တယ်..."

ကျောက်လင်က စကားတစ်ခွန်း ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ဓားကို လေထဲသို့ နှစ်ချက်ခန့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီ၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အချက်အလက်အချို့ ထပ်တိုးလာသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းသွားတော့သည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ငါက မြို့စားလျန်ရဲ့ ဒုတိယကိုယ်လုပ်တော်အပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ငါက မြို့စားလျန်ကို သတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဒုတိယကိုယ်လုပ်တော်ကို တိတ်တဆိတ် အဓမ္မ သိမ်းပိုက်ချင်ခဲ့တာ..."

စစ်သူကြီးချောင်ကျွင်းရီက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်၏။

မကြာမီတွင် စစ်သားတစ်စုက မြို့တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းကို တွေ့ရှိသွားကာ စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက လျန်မန်စုန့်၏ အလောင်းကို ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ထားသည်ကို မြင်တွေ့သွားကြသည်။

"လူသတ်မှုဟေ့... တပ်မှူးချောင်က မြို့စားလျန်ကို သတ်လိုက်ပြီ..."

စစ်သားများ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများက မြို့တံခါးမျှော်စင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။

ထိုစဉ် ကျောက်လင်မှာမူ ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းဖြင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အရာရှိငယ်နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ် ငါ့ရဲ့ ငွေပြားသန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရဲတယ်ပေါ့..."

"စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက ငွေကို တကယ့်ကို လောဘတက်လွန်းလို့ လျန်မန်စုန့်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တာပဲ သူက လောဘရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရတာ..."

"ငါက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းကို သုံးပြီး စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တယ် အဲ့ဒီစစ်သားတစ်စု ရောက်လာတဲ့အထိ သူ့ကို လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာပဲ နေခိုင်းထားလိုက်တာ..."

"ဒီနည်းနဲ့ စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီက လျန်မန်စုန့်ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ကို တပ်မက်တဲ့အတွက် လျန်မန်စုန့်ကို သတ်ပစ်တယ်လို့ စွပ်စွဲခံလိုက်ရပြီ..."

"ငွေစက္ကူသန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူကမှ ဆက်စပ်တွေးမိကြမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျောက်လင် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို သိရှိသွား၏။

စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီ အဖမ်းခံရချိန်တွင် သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မူလက လျန်မန်စုန့်နှင့် စစ်သူကြီး ချောင်ကျွင်းရီတို့အပေါ် ကျောက်လင်တွင် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ထိုနှစ်ယောက်က လောဘတက်ကာ ကျောက်လင်၏ ငွေစက္ကူများကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရန် ရဲတင်းခဲ့သဖြင့် ကျောက်လင်၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

ရှန်ချန်းရွှယ်အား ငွေစက္ကူ သန်းတစ်ရာ ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခု ကျောက်လင်က ငွေစက္ကူ သန်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ကို ပြန်လည် သိမ်းယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် ငွေစက္ကူ သန်းတစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"မဟာချန်မင်းဆက်မှာ အချမ်းသာဆုံးလူ... အဲ့ဒီလူက ငါပဲ ဖြစ်သင့်တယ်..."

"အနည်းဆုံးတော့ ငါက သေချာပေါက် ငွေသားဘုရင်ပဲ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"နောက်တစ်ဆင့်က ပိုင်နက်ထဲက အလုပ်ရုံအမျိုးမျိုးကို တည်ဆောက်ဖို့ အာရုံစိုက်ရမယ် ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ကိရိယာတွေကို တပ်ဆင်ပြီး အစေခံတွေကို တပ်ဆင်ဖို့နဲ့ စမ်းသပ်ဖို့ လွှဲပြောင်းပေးရမယ်..."

ကျောက်လင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ယခု သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေကာ သူ မျှော်မှန်းထားသော အလုပ်ရုံများ အားလုံးကို တည်ဆောက်ရန် သူ၏ စွမ်းအားရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။

"သေချာတာပေါ့ ဒီအားလပ်ချိန်မှာ ငါ့ရဲ့ ဇနီးသည် တစ်ရာကျော်နဲ့အတူ ကျင့်ကြံဖို့လည်း လိုသေးတယ် ပြီးတော့ နေ့တိုင်း အနည်းဆုံး နှစ် ငါးဆယ်စာ ကျင့်ကြံခြင်း ဆုလာဘ်တွေကို ရယူဖို့ လိုတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ဟင်းလင်းပြင်နေရာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ကြီးထွားလာတဲ့အခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သေချာစေဖို့အတွက် ငါ့မှာ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်တွေရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒန်တျန် ဟင်းလင်းပြင်နေရာကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ချဲ့ထွင်ဖို့နဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နံရံတွေကို တည်ငြိမ်စေဖို့အတွက် စနစ်ကိုလည်း အသုံးပြုချင်သေးတယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများက မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် အစဦးအဆင့်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းပြီးနောက် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှ၏။

ပထမဦးစွာ ၎င်းတို့သည် တာအိုစွမ်းအားသစ်ဖြစ်သော နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ကျမ်း များကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သော်လည်း ကျောက်လင်ကမူ တာအိုစွမ်းအား၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှစ်မျိုးစလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဒန်တျန် ဟင်းလင်းပြင်နေရာကို ချဲ့ထွင်လိုမှုနှင့် အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး နှင့် ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် များကို ရယူရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသဖြင့် သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို နှေးကွေးစေသည်။

သို့သော် ကျောက်လင်ကမူ ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝ စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ယခု ကျောက်လင်သည် စနစ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းရန် လုံလောက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ်များ သာ လိုအပ်တော့သည်။

"ဟင်... ယွီဝမ်ချန်က ဘာလို့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ ဘက်ကို ပျံသန်းလာရတာလဲ..."

ကျောက်လင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေချိန်တွင် သူ၏ စိတ်အာရုံက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီး ယွီဝမ်ချန်သည် အနက်ရောင်လင်းယုန် တစ်ကောင်ကို စီးကာ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။