အခန်း ၁၆၇
Vol. 17 Ch. 167
အခန်း (၁၆၇)
ပြိုင်ဘက်ကင်းလမ်းစဥ်၊ တစ်တောင်ပိုင်းဒေသလုံးမှာ မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်စိုးစံနိုင်တယ်
“နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ သက်တမ်း...”
မုန့်ချန်ချင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်ဓာတ်ကို အနည်းငယ် ခံစားကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤမျှ များပြားလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး သက်တမ်းကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ အနည်းငယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။
သို့သော် သေချာပြန်တွေးကြည့်လျှင်မူ ၎င်းမှာ အကျိုးအကြောင်းဆီလျော်သည်။
“ငါ့မှာ ရှိပြီးသား သက်တမ်းနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်ရင် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး ရှိသွားပြီ...”
မုန့်ချန်ချင်းမျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွား၏။
နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်သက်တမ်း....
၎င်းသည် သာမန်လူသား မိသားစုတစ်ခု၏ မျိုးဆက် ဆယ်ဆက်စာခန့် ရှိသော သက်တမ်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် စွမ်းအားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအတွက်မူ သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ငါးရာမှ ခြောက်ရာအထိ အရှိန်အဝါ ကြီးမားနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ်အတွက် သက်တမ်းတိုးမြင့်ခြင်းမှာ နတ်ဘုရားရရှိခြင်းနယ်ပယ်မှ သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ချိန်တွင်သာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
နောက်ပိုင်းအဆင့်သေးချိုးဖျက်ခြင်းတွေက သေခြင်းရှင်ခြင်းစွမ်းအား မြင့်တက်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၉ ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းစွမ်းအားမှာ အဆင့် ၁ ထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်ပေသည်။
သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြသည့်အခါ အဆင့် ၁ ကျွမ်းကျင်သူ၌ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းသော သိုင်းပညာအခြေခံအုတ်မြစ် မရှိခဲ့လျှင် အဆင့် ၉ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရေရှည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အသက်ဓာတ်မှာ ခန်းခြောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ဤအရာကိုတွေးပြီး မုန့်ချန်ချင်း သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုအခါ သူ့လက်ဝါးထဲ၌ ဖြူနက်ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်ကာ ထိုက်ကျိပုံစံ အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။
ရှင်ခြင်းချီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အခြားသူများ၏ အသက်ဓာတ်ကို လုယူနိုင်ပြီး သေခြင်းချီမှာမူ အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဂေဟစနစ်ကို ထိခိုက်စေကာ ဒဏ်ရာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခြင်း၊ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးစေခြင်းနှင့် ပြင်းထန်ပါက သက်တမ်းကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ဤကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော စွမ်းအားမျိုးမှာ အောက်ခြေနယ်ပယ်များနှင့် တကယ့်ကို နှိုင်းယှဥ်၍ မရနိုင်ချေ။
“စွမ်းအားအားလုံးက လူသားတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ဆီကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ... ဒါ လူသားတွေ ဟိုးအရင်က မွေးရာပါ ဝိညာဥ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြလို့လားမသိဘူး...”
မုန့်ချန်ချင်း တစ်ချက် တွေးတောမိသွားသည်။
အစပိုင်းတွင် မဟာသွေးကြောလျှို့ဝှက်ချက်မှ စတင်ခဲ့ပြီး ထိုနောက်တွင် မဟာအပ်စိုက်မှတ်လျှို့ဝှက်ချက်၊ ဒန်တျန်လျှို့ဝှက်ချက်၊ သိစိတ်ပင်လယ်လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ယခု သက်တမ်းလျှို့ဝှက်ချက်တို့အထိ ဖြစ်သည်။
ထိုအရာတွေအားလုံးက လူသားခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြင်ပက အရာတွေ မဟုတ်ကြချေ။
ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် မုန့်ချန်ချင်း လက်လျှော့လိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ ယခုအဆင့်တွင် အလွန်အမင်း တွေးတောနေခြင်းက အကျိုးမရှိသောကြောင့်ပင်။
“ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် တောင်ပိုင်းပါရမီရှင်တိုက်ပွဲအတွက် နှစ်လလောက်ပဲ လိုတော့တယ်... ခရီးလမ်းကတင် အချိန်အများကြီး ပေးရမှာဆိုတော့ မကြာခင် ထွက်ခွာရတော့မယ်...”
မုန့်ချန်ချင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးရှိ ကြက်သွေးရောင်ကောင်းကင်ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူက ရှီယင်ချင်းနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ရှီယင်ချင်းသည် မုန့်ချန်ချင်း၏ ချိုးဖျက်မှုအပေါ် အံ့သြခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
အရာအားလုံးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ မသေမျိုးအမှန်တရားကောင်းကင်ဘုရင်အတတ်ကော ဘယ်လိုလဲ...”
ရှီယင်ချင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
မုန့်ချန်ချင်း အချိန်အများစုကို ကျင့်ကြံရေးမြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် နည်းစနစ်ပိုင်း တိုးတက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကာ များစွာ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
“ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရောက်ပါပြီ...”
မုန့်ချန်ချင်း ရိုးသားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
မသေမျိုးအမှန်တရားကောင်းကင်ဘုရင်အတတ်ကို ကျင့်ကြံကြည့်မှသာ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သိနိုင်၏။
ပထမတွဲကပေးစွမ်းသော ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း အခြေအနေဆိုသည်မှာ မရေတွက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်များ အိပ်မက်မက်ရသည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။
ဤအခြေအနေတွင် သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံရေးကို မြှင့်တင်ခြင်းဖြစ်စေ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ အမှန်တရား၏ ဖြစ်တည်မှုကို မခံစားနိုင်သေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဒုတိယတွဲကို အမြန်ဆုံး ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။
“?...”
ရှီယင်ချင်း သိသိသာသာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
ထိုနောက် သူ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော မျက်နှာထက်၌ တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“တကယ်ပဲလား?...”
ရှီယင်ချင်း စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့...”
မုန့်ချန်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နည်းစနစ်ကို လည်ပတ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
ထိုအခါ သူ့ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ဝေဝါးသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။
ဤသည်ကို မြင်သည့်အခါ ရှီယင်ချင်း မသိစိတ်အရ လက်များကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။
တကယ်ပဲ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီပင်။
ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ...
“မင်း သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို မရောက်ခင်ကတည်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာပေါ့...”
ရှီယင်ချင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
သူတုန်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရောက်မှသာလျှင် ၎င်းကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။
ထိုအရာကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုမူ မုန့်ချန်ချင်းမှာ လအနည်းငယ်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
တကယ့်ကို ကံကြမ္မာသားတော်ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင် ရှီယင်ချင်း၏ မျက်နှာထက်၌ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ မုန့်ချန်ချင်းအပေါ် ထားသော မျှော်လင့်ချက်များကို များစွာမြှင့်တင်ရတော့မည်ထင်သည်။
မဟုတ်ပါက သူ၏ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာနီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော စိတ်နေသဘောထားမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။
“ကံကောင်းသွားတာပါ...”
မုန့်ချန်ချင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ရှီယင်ချင်း ရယ်မောကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
ကံကောင်းခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးချေ။
“ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို ဒုတိယတွဲ လွှဲပြောင်းပေးမယ်... ဒီအတွဲရဲ့ ကျင့်ကြံရမယ့် ခက်ခဲမှုက ပထမတွဲထက် အများကြီးပိုမြင့်မားတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းအတွက် အရင်းအမြစ်တွေကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးသားပါ...”
ရှီယင်ချင်း နောက်ထပ် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် မုန့်ချန်ချင်း၏ ကျင့်ကြံရေးအတွက် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ဝှစ်...
ပန်းပင်လယ်ကြီး လှိုင်းထသွားပြီး မရေတွက်နိုင်သော ပန်းပွင့်ဖတ်များ ပျံသန်းလာကာ ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
မုန့်ချန်ချင်း ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးထက်တွင် ကပ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် မရေတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်စာလုံးများသည် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ မသေမျိုးအမှန်တရားကောင်းကင်ဘုရင်အတတ် (ဒုတိယတွဲ)ပင် ဖြစ်သည်။
ပထမတွဲနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက ဒုတိယတွဲမှာ သဘာဝအတိုင်း အများကြီး ပိုမိုနက်နဲလှသည်။
ဤအတွဲ၏ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ အမှန်တရားမျက်လုံးကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။
ပထမတွဲသည် ခံစားသိရှိရန်အတွက် လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဥ်သိစိတ်အပေါ်တွင်သာ မှီခိုရသဖြင့် အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒုတိယတွဲမှာမူ ၎င်းကို သန့်စင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအရာက ဝိညာဥ်သိစိတ်ကို ပုံသွင်းပြောင်းလဲပေးပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအရာဝတ္ထုများကို စိတ်ကူးပုံဖော်ကာ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ အမှန်တရားမျက်လုံးကို တည်ဆောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တရားမျက်လုံးကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အမှန်တရားထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည်ဖြစ်၏။
၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။
ပထမဦးစွာ လူတစ်ယောက်၏ ဝိညာဥ်ကျင့်ကြံရေးမှာ အလွန်မတန် မြင့်မားနေရမည် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက ရှေးဟောင်းအရာဝတ္ထုများကို စိတ်ကူးပုံဖော်ရန် အရည်အချင်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ဒုတိယအနေဖြင့် ရှေးဟောင်းအရာဝတ္ထုများဆိုသည်မှာ မည်မျှတောင် ရှားပါးလိုက်ပါသနည်း။
၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း ရှားပါးလှသည်ဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် လွန်မည်မထင်ချေ။
သို့သော်လည်း မုန့်ချန်ချင်း သူ၏ဝိညာဥ်ကျင့်ကြံရေးမှာ လုံလောက်သည်ဟု ယုံကြည်ထားပြီး ရှေးဟောင်းအရာဝတ္ထုများအတွက်မူ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို...”
မုန့်ချန်ချင်း သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သည်။
“မင်း လိုအပ်တာတွေ အားလုံး အထဲမှာ ရှိတယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးအတွက် တိတ်ဆိတ်တဲ့ သီးသန့်နေရာတစ်ခု ရှာတာ အကောင်းဆုံးပဲ...”
ရှီယင်ချင်း ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ကြိမ် မင်း ပြန်လာတဲ့အခါ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်...”
“ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်...”
မုန့်ချန်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တောင်ပိုင်းပါရမီရှင်တိုက်ပွဲဆိုတာ ဆယ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ကျင်းပတဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်တစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အဓိပ္ပာယ်တွေပါဝင်နေတယ်..."
"အရင်ကဆို နတ်ဘုရားရရှိခြင်းနယ်ပယ်ပဲ ရှိသေးတာမို့လို့ ငါ သိပ်ပြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခု မင်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့ ပြိုင်ဘက်တွေအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး ပထမနေရာကို ယူစေချင်တယ်...."
"ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ပုံဖော်လိုက်ကွာ..."
ဤသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ရှီယင်ချင်းထံမှ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်မှု၊ ယုံကြည်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ့ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည့်အလား ခံစားရစေသည်။
“သိုင်းပညာလမ်းစဥ်ဆိုတာ အစကတည်းကကို ယှဥ်ပြိုင်ရတာပဲ... ပြိုင်ဘက်တွေကို အဆက်မပြတ် အနိုင်ယူနိုင်မှ, အထူးသဖြင့် သန်မာတဲ့သူတွေကို အနိုင်ယူနိုင်မှပဲ မလျှော့သော နှလုံးသားနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ယုံကြည်ချက်ကို စုဆောင်းနိုင်မှာ... ဒါက မင်းရဲ့ အနာဂတ်လမ်းစဥ်အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်...”
ရှီယင်ချင်း၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ ရူးသွပ်စွာ လွင့်ပျံနေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများတောက်ပနေခဲ့သည်။
သူ့ထံမှ မုန့်ချန်ချင်း ထိုခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသလိုပင်။
သူက ပုံရိပ်များစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။
ထိုသူများအားလုံးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်သီးချက်အောက်တွင် ကျဆုံးခဲ့ရသူများ ဖြစ်ပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ခိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ... နောက်ဆုံး သူ့မျက်လုံးထဲ၌ မည်သူမျှ ကျန်ရှိမနေခဲ့တော့ချေ။
"စိတ်အေးအေးထားပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ယှဥ်ပြိုင်ပါ... တခြားအင်အားစုတွေကို ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး..."
"မင်းရဲ့ နောက်မှာ ငါ ရှိတယ်... ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးလည်း ရှိတယ်...."
"တစ်တောင်ပိုင်းဒေသလုံးမှာ မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိုးစံနိုင်တယ်..."
ရှီယင်ချင်း လက်နောက်ပစ် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။
သူ၏ စကားလုံးများ၌ သေချာမှုတွေဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူသည် မုန့်ချန်ချင်းအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို စွန့်ပစ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလမ်းစဥ်သို့ လျှောက်လှမ်းစေလိုပုံရသည်။
“နားလည်ပါပြီ...”
မုန့်ချန်ချင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်သည်။
ပြန်လည်ဖွင့်လိုက်ချိန်၌ သူ၏မျက်လုံးများသည် မီးရှူးတန်ဆောင်များကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။