ကယ်ဆယ်ခြင်း

တစ်စက္ကန့် နှစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်တိုလေးကပင် ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်သော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။

အထူးသဖြင့် ဝူယာကျီ၏ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံထားသော အတွင်းအားများကို ရရှိထားပြီး သိုင်းပညာအမှတ် ရှစ်ရာ (သာလွန်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်) သို့ ထိုးတက်သွားသော ချူကျန့်အတွက်မူ တစ်စက္ကန့်ဆိုသော အချိန်မှာ အနည်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ခုနစ်ချက် ရှစ်ချက်ခန့် ထုတ်ဖော်ရန် လုံလောက်နေပေပြီ။

ချူကျန့်၏ အောင့်အီးထားသော ဒေါသများက လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်လှသော ဓားကွက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းများက မျဉ်းကွေးများအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားရာ ချူကျန့်နှင့် လီဝမ်ရှို့ကို ဝိုင်းရံထားသော သိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ မြင်းပေါ်မှ ဘုတ်ခနဲ ပြုတ်ကျသွားကြ၏။

ချူကျန့်သည် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ လီဝမ်ရှို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့နောက်ကနေသာ လိုက်ခဲ့..."

သူက မြင်းကို ရှေ့သို့ နှင်လိုက်၏။ ဘယ်ညာ လက်နှစ်ဖက်တွင် ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် မြင်းတပ်သားများကြားသို့ ထိုးခွဲဝင်ရောက်သွားသော ထက်ရှသည့် ဓားသွားတစ်လက်အလား။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ချူကျန့်သည် သေစေလောက်သော အင်အားဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပင်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဓားချက်တိုင်းက အသက်တစ်ချောင်းကို နုတ်ယူရန်သာ ရည်ရွယ်ထား၏။

'သေစမ်း... သူတို့က ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် လာစမ်းနေကြတာပဲ... ဒီနေ့တော့ သူတို့ လုံးဝ အကြောက်လွန်ပြီး သေးပါထွက်သွားအောင် လုပ်ပြမယ်...'

ချူကျန့်သည် လုံးလုံးလျားလျား လက်လျှော့ထားလိုက်လေပြီ။ သူ နှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ၊ မနှစ်သက်သည်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူသည် အလွန်တရာ နာမည်ကြီးနေသော သူရဲကောင်း တစ်ဦးပေတည်း။ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ရန်သူများ သူ့ကို အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်မထားရဲစေရန် သွေးဆာနေသော လူသတ်စက် တစ်လုံးအဖြစ် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ရန်ပင်။

ချူကျန့် စတင် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် မြင်းတပ်က ပထမဆုံး မြေစာပင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

မြင်းတပ်၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်တိုက်နိုင်စွမ်းတွင် ရှိ၏။ မြင်းတပ် စစ်ကြောင်းများ အားလုံးက အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်ငြား သူတို့၏ ပစ်မှတ်များမှာ အဝေးရှိ ချူလော့ကျွင်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့အပေါ်၌သာ အလုံးစုံ အာရုံစိုက်ထားကြ၏။ မြှားမိုးများအောက်တွင် တစ်ဖက်လူတို့ အကျအဆုံး များသွားချိန်မှ ဝင်ရောက် ချေမှုန်းရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်းပင်။ သို့သော် သူတို့၏ ဘေးဘက်မှ လူသတ်စက် တစ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။

အနီးဆုံးရှိ မြင်းတပ်စုလေးမှာ လုံးဝ အငိုက်မိသွားပြီး ချူကျန့်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသည်။ လီဝမ်ရှို့သည် ခွန်အားကို ချွေတာရန်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း မပြုဘဲ ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချူကျန့်၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့၏။

ကျန်ရှိနေသော မြင်းတပ်သားများက သတိဝင်လာပြီး ဓားများဖြင့် ချူကျန့်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ချိန်တွင် ချူကျန့်က ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ချူလော့ကျွင်း ဒီမှာ ရှိတယ်... သေရမှာ မကြောက်တဲ့ကောင်တွေ လာခဲ့စမ်း..."

သူ၏ အသံကြီးက ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်လုံးအလား မြည်ဟည်းသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထောင်နှင့်ချီသော ရန်သူ့ စစ်သည်များမှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ တောင်တက်လမ်းမှ ဆင်းလာတော့မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော ရန်သူ့ ခေါင်းဆောင်မှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စစ်ကြောင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

ရန်သူများ ကြက်သေ သေနေခိုက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချူကျန့်သည် သူ၏ လိမ္မော်ရောင် လက်နက်နှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် သူ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်သူ လုံးဝ မရှိသလောက်ရှား၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဟုန်ဖြင့် သူသည် မြင်းတပ်သား ရာဂဏန်းကြားမှ သွေးစွန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ကာ ဒူးလေးသမား စစ်ကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားလေပြီ။

ဤသည်မှာ သိုးအုပ်ထဲသို့ ကျားတစ်ကောင် ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒူးလေးသမား ဆယ်ယောက်ထက်မက ခုတ်လှဲ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး လူတစ်ရာခန့်ရှိသော ဒူးလေးတပ်စုမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော လီဇီတုန်းမှာ အစပိုင်းတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသထွက်သွားရ၏။

ယခုအခါ "မုရုံဖူ" ဟု ဆိုသူမှာ တကယ်တမ်းတွင် ချူကျန့် ရုပ်ဖျက်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားလေပြီ။ သို့သော် ချူကျန့်၏ ရုပ်ရည်မှာ ကောလာဟလများနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကွဲပြားနေရသနည်း ဟူသည့်အချက်ကို သူ အချိန်ကုန်ခံ စဉ်းစားမနေနိုင်တော့ချေ။

သူ၏ အစွမ်းထက်သော ရန်သူသည် သူတို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ စစ်ကြောင်းများ အားလုံးနှင့် ပုန်းအောင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်များကို ရှေ့သို့ တက်ကာ ချူကျန့်အား ဝိုင်းရံရန် သူ ချက်ချင်း အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အထက်စီးမှ ရပ်ကြည့်နေမည် ဆိုပါက လေးထောင့်ပုံ စစ်ကြောင်းများဖြင့် နေရာယူထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် စစ်သည်များသည် ချူကျန့်ထံသို့ ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား အုံခဲ လာနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

လီဇီတုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါး အပြုံးတစ်ခု တွဲခိုလာ၏။ ချူလော့ကျွင်းသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာများ ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ဤမျှ များပြားလှသော အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကူအညီမဲ့နေမည်ဖြစ်ပြီး ခွန်အားကုန်ခမ်းကာ အသတ်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိနိုင်တော့ချေ။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဥသြသံများနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အနီးဆုံးရှိ ဓားနှင့် ဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ချပ်ဝတ် ခြေလျင်တပ်သား ဒါဇင်ချီက သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ဖော့ပညာများကို အသုံးပြုကာ အဝေးမှ ပြေးဝင်လာကြ၏။ ချူကျန့် တစ်ယောက် ဝိုင်းရံခံရပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးတော့မည်ဟု ထင်ရသော အခိုက်အတန့်လေးတွင် သူက ရုတ်တရက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

လီဝမ်ရှို့ကလည်း တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

"ပျက်စီးစမ်း..."

မိုင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် တုန်လှုပ်သွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုက မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ချူကျန့်၏ လက်ရှိ အတွင်းအား အားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေမည့် "ခြင်္သေ့ဟောက်သံ" ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းပင်။

ခြင်္သေ့ဟောက်သံ သည် မူလကတည်းက ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝူယာကျီထံမှ နှစ်ပေါင်း ရှစ်ဆယ်နီးပါး သန့်စင်ထားသော အတွင်းအားများကို ရရှိထားသည့် ချူကျန့်က အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ထို့အပြင် ချူကျန့်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက အောင်းနေခဲ့သော စိတ်ပျက်ဒေါသများနှင့် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက် အားလုံးကို ဤဟိန်းဟောက်သံထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သဖြင့် ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများက ဧရာမ ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုအလား အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သဲများနှင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များကိုပင် ကွဲအက်သွားစေ၏။ မိုင်အနည်းငယ် အကွာရှိ သစ်တောများဆီမှ သစ်ရွက်များ နေရာအနှံ့ လွင့်ဝဲသွားတော့သည်။

နှစ်မိုင်၊ သုံးမိုင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ ရန်သူများ အားလုံးမှာ ဤရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် သေဆုံးသူသေ၊ ဒဏ်ရာရသူရ ဖြစ်ကုန်ကြ၏။ ချူကျန့်နှင့် လီဝမ်ရှို့တို့၏ အနီးဆုံးရှိ မြင်းတပ်သား နှစ်ရာခန့်မှာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြပြီး သူတို့၏ မြင်းများနှင့် လူများ၏ မျက်နှာပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကြ၏။

ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များနှင့် သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ချီမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားကြ၏။ အနီးအနားရှိ လူများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကုန်ကြသလို အချို့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် နားကန်းသွားခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သွားကြ၏။ အဝေးရှိ လူများမှာမူ ခေါင်းမူးပြီး ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဖြစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြတော့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင် လီဇီတုန်း၏ ထောင်နှင့်ချီသော စစ်တပ်ကြီး၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေလေပြီ။ လီဇီတုန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နားစည်များ အူနေပြီး သွေးများ ဆူပွက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ စစ်သည် အများစုကို ချူကျန့်ရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော လီဇီတုန်း၏ အစောပိုင်း အမိန့်ကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေ၏။ အကယ်၍ မူလ တပ်ဖြန့်ထားမှုအတိုင်းသာ ဆိုပါက စစ်သည် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ အများဆုံး ထိခိုက်နိုင်မည်သာ။

ထို့အပြင် မြေပြင် အနေအထားကလည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေ၏။ တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများ ဝိုင်းရံထားသော လေ့ကုတောင် ၏ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဟိန်းဟောက်သံက ထောင်နှင့်ချီသော စစ်သည်များကို အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်သွားသဖြင့် ဤမျှ အံ့မခန်း အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ချူကျန့်မှာ ခွန်အားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။ သူက ကုန်းနှီးပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်ရန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး လီဝမ်ရှို့၏ လက်ကို လွှတ်ပေးကာ ပြောလိုက်၏။

"ကယ်ဆယ်ရေး ကိစ္စကို မင်းဆီ အပ်လိုက်ပြီနော်..."

လီဝမ်ရှို့နှင့် သူမ၏ မြင်းမှာ ချူကျန့်၏ အတွင်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားသဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံ၏ ထိခိုက်မှုကို မခံရသော်ငြား နေရာအနှံ့ လဲကျနေသော စစ်သည်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

'ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အတိုင်းအတာကြီးမားတဲ့ ဖျက်ဆီးရေး သိုင်းပညာက ငါ သိထားတဲ့ သိုင်းပညာဆိုတဲ့ အသိကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တာပဲ...'

သို့သော် သူမ ဆက်တွေးနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူမသည် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ စင်မြင့်ထက်တွင် တွဲလောင်း ချိတ်ဆွဲခံထားရသော ကျူးချွမ်နှင့် အခြား ကိုယ်ရံတော် နှစ်ယောက်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ချူကျန့် အနေဖြင့် ခွန်အားပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ကြောင်း သူမ သိထားပြီး ကျူးချွမ်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ကယ်တင်နိုင်သူမှာ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတော့သည် မဟုတ်လော။

လီဝမ်ရှို့၏ သိုင်းပညာမှာ ဟူဖေး ထက် မနိမ့်ကျလှသလို သူမ၏ မြင်းစီးကျွမ်းကျင်မှုမှာမူ ပို၍ပင် ပြောင်မြောက်လှ၏။ သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော လဲကျနေသည့် စစ်သည်များနှင့် မြင်းများကြားမှ သွက်လက်စွာ တိုးထွက်သွားပြီး မိုင်ဝက်ခန့် အကွာအဝေးကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ စင်မြင့်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

စင်မြင့်မှာ ချူကျန့်နှင့် အတော်လေး ကွာဝေးသဖြင့် ထိခိုက်မှု နည်းပါးသော်ငြား ထိုနေရာရှိ လူအများစုမှာ ခေါင်းမူးပြီး ယိုင်တိယိုင်တိုင် ဖြစ်ကာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း လုံးဝနီးပါး ပျောက်ဆုံးနေကြ၏။ လီဝမ်ရှို့သည် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွား၏။ စင်မြင့်ကို ကာကွယ်နေသော သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်က ခေတ္တမျှ ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီပင် ဆုတ်ခွာသွားကြရတော့သည်။ လီဝမ်ရှို့သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဓားတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ကျူးချွမ်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။

လူသုံးယောက်လုံး သတိလစ်နေသော်လည်း အသက်ရှူနေသေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ လီဝမ်ရှို့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ သူမသည် သူတို့ကို ကုန်းနှီးပေါ်တွင် တင်ကာ ချူကျန့် ရှိရာသို့ ပြန်လည် စီးနှင်သွားတော့၏။

ဤအချိန်တွင် ထိခိုက်မှု နည်းပါးခဲ့သော သိုင်းပညာရှင်များမှာ သတိပြန်လည်လာကြပြီး လီဇီတုန်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် အံကြိတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြလေပြီ။

လူလေးယောက် တင်ဆောင်ထားသော လီဝမ်ရှို့၏ မြင်းမှာ မြန်မြန် ပြေးနိုင်ရန် အကြောင်းမရှိချေ။

သို့သော် ချူကျန့်သည်လည်း သူ၏ အတွင်းအား ဆယ်ပုံ နှစ်ပုံ သုံးပုံခန့် ပြန်လည် ရရှိထားသေး၏။ သူက မြင်းကို ရှေ့သို့ နှင်လိုက်ပြီး စုရှင်းဟယ်ထံမှ ရရှိထားသော "မီးတောက်ဗုံး" ကို ဆွဲထုတ်ကာ ရန်သူများထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

"မီးတောက်ဗုံး" ဟု ဆိုသော အရာမှာ တကယ်တမ်းတွင် ယမ်းမှုန့် တစ်ဝက်နှင့် ရေနံ တစ်ဝက် ဖြည့်တင်းထားသော သံကျည်ဆန် တစ်ခုသာပင်။ ၎င်းသည် မြေပြင်နှင့် ထိခိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲသွားမည်ဖြစ်ရာ ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်း၏ စက်မှုလက်မှု ပညာဖြင့် တီထွင်ထားသော အစွမ်းထက် လက်နက်တစ်ခုပင်။

ယမ်းမှုန့် ပေါက်ကွဲမှုနှင့် လွင့်စင်လာသော ရေနံတို့ ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ မီးတောက်တစ်ခု ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားတော့၏။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းသော်ငြား သိသာထင်ရှားသော ခြောက်လှန့်မှု အာနိသင်တော့ ရှိပေ၏။

လီဇီတုန်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ချူကျန့်၏ ချဉ်းကပ်လာမှုကြောင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီးသားပင်။ ခုနက ခြင်္သေ့ဟောက်သံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။ ဤထူးဆန်းသော "လျှို့ဝှက်လက်နက်" ပေါက်ကွဲပြီး မီးလောင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ခေတ္တမျှ အနားမကပ်ရဲကြတော့ချေ။

ချူကျန့်သည် ကျူးချွမ်နှင့် အခြား ကိုယ်ရံတော် တစ်ဦးကို လီဝမ်ရှို့ထံမှ လွှဲပြောင်းယူကာ တောင်တက်လမ်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားတော့၏။

သူသည် ကလဲ့စားချေရန် လီဇီတုန်းကို သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်စိတ် အလွန် ပြင်းပြနေသော်ငြား သူ၏ မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအား ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးနှုန်းမှာ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ် ထက် နှေးကွေးနေသည်မှာ အမှန်ပင်။

ခြင်္သေ့ဟောက်သံ က သူ၏ အတွင်းအား အားလုံးကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့ပြီး ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးရန် အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အချိန်လိုအပ်ပေ၏။ ထို့အပြင် ကျူးချွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး ချက်ချင်း ဆေးကုသမှု ခံယူရန် လိုအပ်နေ၏။

ကလဲ့စားချေရန် ဘယ်သောအခါမှ နောက်မကျပါချေ။

ချူကျန့် အနေဖြင့် အသက်ကယ်ရန်ကိုသာ ပထမဦးစားပေး အဖြစ် သတ်မှတ်ရပါမည်။