ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ခြောက်လှန့်ခြင်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးမှ တပ် စုရုံးရန် "ဝီခနဲ" ဥသြမှုတ်သံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ချူကျန့်၏ ခြင်္သေ့ဟောက်သံ မှာ အစွမ်းထက်လှသော်ငြား အဝေးတွင် ရှိနေသော လီဇီတုန်း၏ စစ်သည် ထောင်ဂဏန်းခန့်မှာမူ အထိအခိုက် မရှိခဲ့ကြပေ။

လီဇီတုန်း၏ ဒေါသတကြီးနှင့် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် အော်ဟစ် အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ဤစစ်သည် ထောင်ဂဏန်းခန့်မှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ကြပြီး ချူကျန့်နှင့် သူ၏ အဖော်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

လီဇီတုန်းသည် ဒေသခံ အုပ်စိုးသူ တစ်ဦးဆိုသည့် နာမည်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် လိုက်ဖက်လှ၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံနှင့် အခြေအနေအပေါ် လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ပြောင်မြောက်လှသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်လှသော သိုင်းပညာများဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ချူကျန့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူ၏ ခွန်အားများကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်

သွားစေနိုင်ကြောင်းလည်း ရိပ်မိသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဖမ်းဆီးခံထားရသော ကိုယ်ရံတော် သုံးယောက်ကို ကယ်တင်ရန် သူ၏ အမျိုးသမီး အဖော်ကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်လိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

လက်ရွေးစင် စစ်သည် နှစ်ထောင်နီးပါး သေကြေဒဏ်ရာရသွားမှုက သူ့ကို များစွာ နာကျင်စေခဲ့သော်ငြား ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ချူလော့ကျွင်း ဆိုသော အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူကို လုံးဝ အလွတ်ပေး၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း လီဇီတုန်း ပို၍ပင် နားလည်လာတော့၏။

သူသည် အံကြိတ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် လူတစ်ရာခန့်ရှိသော ကိုယ်ရံတော် တပ်စုကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ချီ အများစုကိုပင် ချူကျန့်အား နှိမ်နင်းရန် စေလွှတ်လိုက်၏။

'ချူလော့ကျွင်း ကိုသာ သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပေးဆပ်လိုက်ရတာတွေ အားလုံးက တန်သွားမှာပဲ...'

သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ရန်သူ့စစ်ကြောင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ချူကျန့်၏ သတ္တိမှာ သူသည် အကူအညီအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေ၏။

တောင်တက်လမ်းပေါ်တွင် စုရှင်းဟယ်က ဦးဆောင်ကာ ဟန်ကူတံခါးစောင့် ခုနစ်ယောက်နှင့် ကိုယ်ရံတော် တစ်ဒါဇင်ခန့်က နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ချူကျန့်နှင့် လီဝမ်ရှို့ကို ကူညီရန် မြေကွက်လပ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ဆင်းလာကြသည်။

သာလွန်သော သိုင်းပညာနှင့် သွက်လက်လှပသော လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စုရှင်းဟယ်သည် သူတို့အနီးသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာ၏။ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် လီဝမ်ရှို့၏ ဆုတ်ခွာမှုကို ပိတ်ဆို့နေသော သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး လီဝမ်ရှို့အား လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့၏။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် စစ်သည် ထောင်ဂဏန်းခန့်မှာ အဝေးတွင် မရှိတော့ချေ။ ဒူးလေးသမားများသည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ရပ်တန့်ကာ စတင် ပစ်ခတ်ကြတော့၏။

ချက်ချင်းပင် မြှားမိုးများက သိပ်သည်းလာတော့သည်။ ချူကျန့်သည် မြှားများကို ဓားဖြင့် ကာကွယ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မီးတောက်ဗုံး တွေ ပစ်..."

သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်ကြသော ဟန်ကူတံခါးစောင့် ခုနစ်ယောက်သည် အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး တစ်ယောက်လျှင် မီးတောက်ဗုံး နှစ်လုံးစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။ သူတို့သည် ရန်သူများထံသို့ မကြောက်မရွံ့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး မီးတောက်ဗုံး ဒါဇင်ချီ၍ ပစ်ပေါက်လိုက်ကြ၏။ ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များနှင့် ပေါက်ကွဲမှုများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြေးဝင်လာသော ဓားသမားများနှင့် ဒိုင်းကိုင်များကြားတွင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေပြီး သူတို့၏ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်မှုကို ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားစေခဲ့၏။

ကျူးချွမ်နှင့် အခြား ကိုယ်ရံတော် တစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားကြောင်း မြင်တွေ့ရသောအခါ ချူကျန့်သည် သူတို့ကို သူ၏ အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသော စုရှင်းဟယ်ထံသို့ ကပျာကယာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို စု... အားလုံးကို တောင်တက်လမ်းဆီ ခေါ်သွားပြီး ဒီညီအစ်ကို သုံးယောက်ကို မြန်မြန် ဆေးကုပေးပါ... ကျွန်တော် ဒီမှာ ဆုတ်ခွာဖို့ လမ်းကြောင်း ဖန်တီးပေးခဲ့မယ်..."

စုရှင်းဟယ်သည် ချူကျန့်ကို ဝိုင်းရံခံရမည့် အခြေအနေတွင် လုံးဝ မထားရစ်ခဲ့လိုချေ။

သို့သော် ချူကျန့်က ပြန်လည် ငြင်းခုံခွင့် မပေးဘဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အမိန့်ပဲ... စုရှင်းဟယ်... ခင်ဗျားက အမိန့်ကို ဖီဆန်မလို့လား..."

ချူကျန့်၏ အေးစက်စက် မျက်လုံးများနှင့် ဩဇာကြီးမားသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စစ်မြေပြင် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော စုရှင်းဟယ်ပင်လျှင် ကျောချမ်းသွားရပြီး နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲတော့ချေ။

သူသည် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး လီဝမ်ရှို့၏ မြင်းပေါ်မှ မရှုမလှ ဒဏ်ရာရနေသော တတိယ ကိုယ်ရံတော်ကိုပါ သယ်ဆောင်ကာ လူအုပ်ကို ဦးဆောင်၍ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သို့သော် လီဝမ်ရှို့ကမူ တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ချူကျန့်နှင့်အတူ ဆုတ်ခွာရေး လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ပေးမည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိသာလှ၏။

ချူကျန့်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်ငြား ထိုကောင်မလေးမှာ သူ့ကို ခေါင်းမာမာဖြင့် ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေပြီး လက်တစ်သစ်မျှပင် နောက်ဆုတ်မည့်ဟန် မပေါ်ချေ။

"ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်မလေး..."

ချူကျန့်သည် ဤကောင်မလေး၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို သိထားသဖြင့် သူမ သဘောအတိုင်း လွှတ်ထားရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူက အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ငါ့ရဲ့ ထွက်ပြေးမယ့် လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ပေးထား..."

ထိုအခါမှ လီဝမ်ရှို့က ပြုံးကာ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ဖြေလိုက်၏။

ချူကျန့်၏ အတွင်းအားများ ကြီးမားစွာ ကုန်ခမ်းနေကြောင်း သူမ သိထားပြီး သူ တစ်ယောက်တည်း ဆုတ်ခွာရေး လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ရန်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသဖြင့် သူ့ကို ကူညီရန် နေရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ခုနက "ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်မလေး" ဆိုသည့် အပြစ်တင်သံလေးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ထူးဆန်းစွာပင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် ချိုမြိန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အစ်ကိုချူက သူမကို တရားဝင် အခေါ်အဝေါ်တွေ မပါဘဲ ဒီလို ရင်းရင်းနှီးနှီး ခေါ်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။

ချူကျန့်သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အုံခဲ လာနေသော ရန်သူ့ စစ်သည်များကို အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ချူလော့ကျွင်း ဒီမှာ ရှိတယ်... ဒီနေ့ မင်းတို့နဲ့ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားပေးမယ်..."

ခွန်အား လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ပြန်လည် ရရှိထားသေးသော်ငြား ချူကျန့်၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာမူ အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိသေးချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အသက်နှင့် သေခြင်းကို ဂရုမစိုက်သည့် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး လောကကြီးကို အထင်သေးသော ဩဇာကြီးမားပြီး မာနထောင်လွှားသည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော သိုင်းပညာရှင် အချို့မှာ ကျောရိုးထဲ စိမ့်ခနဲ အေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ချူကျန့်သည် မြင်းကို နှင်ကာ မြှားမိုးများကြားမှ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ သန့်ရှင်းသော ဓားမှာ မျက်စိကျိန်းမတတ် လိမ္မော်-အနီရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပျံသန်းလာသော မြှားတစ်စင်းကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်ရုံသာမက ရှေ့ဆုံးမှ သိုင်းပညာရှင်ကိုပါ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းပစ်လိုက်လေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခွန်အားများ မလုံလောက်သော်ငြား သူ၏ အမြင်အာရုံနှင့် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာမူ လျော့ကျမသွားချေ။ အစစ်အမှန် စစ်မြေပြင် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သိုင်းပညာ စွမ်းရည်သက်သက်သာ မကဘဲ လူသတ်လိုသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မှုတို့က ပို၍ပင် အရေးကြီးလှပြီး ဤအရာများတွင်မူ ချူကျန့်ကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ လုံးဝ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း အမြင့်ဆုံး ထိရောက်မှုဖြင့် တစ်ချက်တည်း သေစေနိုင်သော နည်းစနစ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လောကရှိ လူအများစုထက် သူက ပို၍ပင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်လှ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက်က ငွေရောင် လှံတံဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလာသည်။

ချူကျန့်သည် ထိုလှံတံကို ဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ပြီး မြင်း၏ အရှိန်ကို အသုံးပြုကာ ဟာကွက်ကို ဖြတ်၍ ခုတ်ချလိုက်ရာ ထိုသူ၏ လက်ချောင်းများနှင့် လက်မောင်းကို တိကျစွာ ပိုင်းဖြတ်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက်ရှိ ဓားက နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

အနီရောင် အရည်များက ချူကျန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပန်းထွက်လာသော်ငြား သူသည် မျက်တောင် တစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းများထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွား၏။ သူသည် ကြမ်းတမ်း ရက်စက်လှသော သတ်ဖြတ်မှုများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ သေမင်း၏ တံစဉ်များအလား မည်သူမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာတော့သည်။

လီဇီတုန်း၏ လက်အောက်ရှိ ဤသိုင်းပညာရှင်များသည် အမှတ် (၅၀၀) ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး လီဝမ်ရှို့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျချေ။ သို့သော် ချူကျန့်၏ ထင်ရှားလှသော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံခံရသောအခါ သူတို့ အားလုံးမှာ အကြောက်လွန်သွားကြပြီး ခွန်အား တစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် မထုတ်သုံးနိုင်တော့ချေ။ တစ်စက္ကန့်မျှ တွေဝေသွားမှုက ဟာကွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချူကျန့်သည် သူတို့ထဲမှ ငါးဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်လေပြီ။

ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး နှစ်ဦးမှာ အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း မြင်သောအခါ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ကပျာကယာ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

မြင်းခွာသံများ တခြိမ့်ခြိမ့် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်းတပ်သား ဒါဇင်ချီက ပြေးဝင်လာကြ၏။ သူတို့၏ တောက်ပနေသော ဓားများက နေဝင်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်အောက်တွင် တဖျတ်ဖျတ် လက်နေသည်။

ချူကျန့်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ လီဝမ်ရှို့၏ လက်ထဲမှ ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို လုယူလိုက်ပြီး မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး သန့်စင်သော ဓားတိုကို သူမထံ ပစ်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ဟိန်းဟောက်ကာ ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

စွယ်စုံရ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း ချူကျန့်က လုံးဝ မစိမ်းနေခဲ့ချေ။ သူသည် "ကြယ်ပျံ လကို လိုက်ခြင်း" သံလုံး သိုင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကြယ်ပျံ တစ်စင်းအလား လျင်မြန်လှပြီး ၎င်း၏ အင်အားမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

နှစ်ဖက် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံလုနီးပါး အချိန်လေးတွင် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းက လေးလံလှပြီး ရှည်လျားသော လက်နက်တစ်ခု၏ အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ပြေးဝင်လာသော မြင်းတပ်သား အချို့၏ အရိုးများကို ချက်ချင်း ကျိုးကြေသွားစေကာ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျပြီး သွေးများ အလွန်အကျွံ ထွက်လာစေခဲ့၏။

မြင်းတပ် စစ်ကြောင်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး မြင်းတပ်၏ အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

အနောက်မှ ညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်လာသော ရန်သူ့ စစ်သည်များကို ကာကွယ်ရန် အလုပ်များနေသော လီဝမ်ရှို့သည် အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ချူကျန့်၏ လက်ထဲရှိ ကြယ်ပျံသံတူရွင်းက သူမ ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုသည်ထက် များစွာ သာလွန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လီဝမ်ရှို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိများ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာတော့သည်။ သူမသည် ချူကျန့် ပေးထားသော မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး သန့်စင်သော ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းကာ နောက်ထပ် လူအချို့ကို ထပ်မံ သတ်ဖြတ်လိုက်၏။

ချူကျန့်သည် ကျန်ရှိနေသော မြင်းတပ်သား ဒါဇင်ချီနှင့် အပြင်းအထန် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ဒုက္ခပေးနေသော ဒူးလေးသမားများမှာ ပစ်ခတ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

နေရာအနှံ့ လွှမ်းခြုံနေသော သွေးညှီနံ့များကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်ပြီး သွေးဆာနေသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ သူ အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော အမှောင်ထုထဲမှ သွေးဆာမှုများက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

“သတ်... သတ်... သတ်…”

ချူကျန့်သည် သူ၏ ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို အစွမ်းကုန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သေမင်းတမန် တစ်ပါးအလား ရန်သူ တစ်ရာနီးပါး ကြားထဲသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ဦးတည်မလာသရွေ့ သူ၏ ထံသို့ ပျံသန်းလာသော ဓားများ၊ လှံများနှင့် မြှားများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရရှိသွားပြီး သွေးများ ရေတံခွန်အလား ပန်းထွက်လာတော့၏။ သို့သော် သူ၏ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့ပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံကြောင့် မြင်းတပ်သား ဒါဇင်ချီမှာ သေကြေ ဒဏ်ရာရသွားကြ၏။ သူ၏ နောက်ဆုံး သိုင်းကွက်ဖြစ်သော "ကြယ်နှင့် လကို လိုက်ခြင်း" သိုင်းကွက်ဖြင့် ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မြင်းတပ်သား တစ်ဦးနှင့် သူ၏ မြင်းမှာ သွေးထွေးကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော မြင်းတပ်သား ဒါဇင်ချီမှာ အကြောက်လွန်သွားကြပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားကာ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကုန်ကြ၏။

"ရှေ့ထွက်ပြီး တိုက်ရဲတဲ့သူ ရှိသေးလား..."

ချူကျန့်သည် ခြေလှမ်း တစ်ဒါဇင်ခန့် အကွာရှိ ရန်သူ့ စစ်သည်များကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ ထက်မြက်ကာ အေးစက်နေသော မျက်လုံးများမှာ တကယ့် ဓားသွားများအလား ဖြစ်နေသည်။

လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက လေထုထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေသဖြင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာစေသည်။ ခြေလှမ်း သုံးဆယ်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သော ဓားသမားများနှင့် ဒိုင်းကိုင် တစ်ရာခန့်မှာ ထိတ်လန့်တကြား ရပ်တန့်သွားကြပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ကြီးကြပ်ရေး တပ်များက အသည်းအသန် တွန်းအားပေးနေသည့်တိုင် အလွယ်တကူ ရှေ့မတိုးရဲကြတော့ချေ။

ထို့နောက် ချူကျန့်သည် လီဝမ်ရှို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သွားမယ်..."

အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ရုပ်ခန္ဒာ ခွန်အားနှင့် အတွင်းအားများမှာ ယခုအခါ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပင် လျော့နည်းနေလေပြီ။

သို့သော် လီဝမ်ရှို့ အပါအဝင် သူ၏ ဘေးပတ်လည်ရှိ လူတိုင်းမှာ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ် အငွေ့အသက်များကြောင့် မှင်သက်နေကြပြီး မည်သူကမျှ သူ့အနားသို့ ထပ်မကပ်ရဲကြတော့ချေ။