ပြန်လည် နိုးထလာသော နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအား

လီဝမ်ရှို့သည် ဖရိုဖရဲ တိုက်ပွဲအတွင်း ချူကျန့်၏ အနောက်ဘက်မှ ရန်သူများ ဝိုင်းရံမလာစေရန် ဓားဖြင့် ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်းသာ။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦး အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာနိုင်လေပြီ။ မြင်းစီးခြင်းနှင့် သိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သော မိန်းမပျိုလေး လီဝမ်ရှို့က သူ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ကြောင်း ချူကျန့် သိထား၏။ သူမမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေကာ သူမ၏ မြင်းမှာလည်း ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် မြန်မြန် မပြေးနိုင်တော့သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရပြီး ကျေးဇူးတင်စိတ်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

"ကောင်မလေး... ဒီဘက်ကို ကူးခဲ့..."

"ကောင်မလေး" ဆိုသော အခေါ်အဝေါ်ကြောင့် လီဝမ်ရှို့ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်ငြား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အလိုအလျောက်ပင် ကုန်းနှီးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ချူကျန့်၏ မြင်းပေါ်သို့ ပြောင်းစီးလိုက်၏။

ချူကျန့်က သူမကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကုန်းနှီးရှေ့တွင် ထိုင်စေကာ မြင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ဆုတ်စေလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မိန်းမပျိုလေးကို ပြောလိုက်၏။

"အခု အဆင်ပြေသွားပြီ... ကျန်တာ ငါ့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်..."

လီဝမ်ရှို့သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာများဖြင့် သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသည့် စစ်သည်များကို ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ သူမသည် ဓားဒဏ်ရာ နှစ်ချက် ရရှိထားသော်ငြား အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများတွင် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်တရာ ရှည်လျားလှ၏။ နာကျင်မှုနှင့် သွေးထွက်လွန်မှုတို့ကြောင့် သူမ၏ တစ်ချိန်က ခေါင်းမာပြီး မတ်မတ်ရပ်တည်နေခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တုန်ယင်နေပြီး သူမ၏ စိတ်အာရုံများမှာလည်း ဝေဝါးလာတော့၏။

သူမ၏ ဝေဝါးနေသော စိတ်အာရုံထဲတွင် အတိတ်က လူများနှင့် အဖြစ်အပျက်များစွာက လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဆူပု၊ အာမန်၊ အဘိုးကျီ နှင့် သူမ၏ ဆရာ ဝါလာချီ... သို့သော် ထိုပုံရိပ်ယောင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အဖြစ်အပျက်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

အစ်ကိုချူ ပြောခဲ့သလို သူမ ဘယ်တော့မှ လက်မလွှတ်နိုင်ဘူးဟု ထင်ခဲ့သော ခံစားချက်များက ကလေးဘဝရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းက အသက်နှင့် သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများလောက် မည်သည့်အရာကမျှ လက်တွေ့မကျသလို ထိုအရာများက သူမကို တစ်ခဏလေးမျှပင် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းမှုကို မပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမသည် ချူကျန့်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပါးကို အလိုအလျောက် အပ်လိုက်ပြီး မိုးပေါက်များ ကျဆင်းနေသကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ခုန်သံများကို နားထောင်နေမိ၏။ အန္တရာယ်ကြားတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား သူမ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ငြိမ်းချမ်းမှုတစ်ခုက သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာတော့သည်။ သူမသည် ချူကျန့်၏ ခါးကို ညင်သာစွာ ဖက်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားသည်။

...

တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော လီဇီတုန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး တိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်ရန် သူ၏ ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်ကို ရှေ့သို့ စေလွှတ်လိုက်၏။ အရှေ့ဘက်သို့ အလွန်အမင်း တိုးထွက်နေခဲ့သော အကြီးစား ချပ်ဝတ် ခြေလျင်တပ်များမှာ ချူကျန့်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝနီးပါး ပျောက်ဆုံးနေလေပြီ။ ယခုအခါ ခြေလျင်တပ် စစ်ကြောင်းတွင် လှံသမားများနှင့် ဓားသမားများသာ အဓိက ပါဝင်တော့၏။ ကိုယ်ရံတော် ခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏ ကြီးကြပ်ရေး အဖွဲ့က ကြောက်ရွံ့နေသော စစ်သည် အချို့ကို ခုတ်သတ်လိုက်ပြီးနောက်မှသာ ကျန်စစ်သည်များက သတ္တိမွေးကာ ချူကျန့်ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်လာကြ၏။

ချူကျန့်သည် သူ၏ အတွင်းအား ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမှု မြန်ဆန်စေရန် ပန်းကိုးပွင့် ကျောက်စိမ်းနှင်းရည် ဆေးလုံး ကို သောက်ထားပြီးလေပြီ။ သူနှင့် လီဝမ်ရှို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် လှံများနှင့် ဓားများကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာရန် စောင့်မနေတော့ဘဲ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် မြင်းကို ပြန်လှည့်လိုက်၏။

"ကောင်မလေး... တင်းတင်း ဖက်ထား..."

မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိသဖြင့် သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လီဝမ်ရှို့မှာ သတိလစ်နေပုံရပြီး သူ့ကို ပျော့ခွေစွာ မှီတွယ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူမ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ကပျာကယာ ဆွဲထုတ်ကာ သူမကို သူ၏ ခါးနှင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရန်သူ့ စစ်သည်များမှာ ခြေလှမ်း တစ်ဆယ်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့၏။ ချူကျန့်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်များ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်းလက်သွားပြန်သည်။ သူ ဟိန်းဟောက်ကာ မြင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကြယ်ပျံသံတူရွင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ နီးကပ်လာသော လှံများနှင့် ဓားများကို ပုတ်ထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ရန်သူ့ စစ်ကြောင်းများထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကြယ်ပျံသံတူရွင်းဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သွေးများနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့၏။ စစ်သည် တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ လိမ့်ကျနေသော ဘူးသီးများအလား လွင့်စင်သွားကြ၏။

သတ္တိမွေးကာ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသော ခြေလျင်တပ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ချူကျန့်သည် သူတို့ကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကာ နောက်ထပ် လူအချို့ကို ထပ်မံ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်မှသာ ခွန်အား ကုန်ခမ်းသွားသည်ဟု ခံစားရပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ကြီးကြပ်ရေး တပ်များမှာ သိပ်အလုပ်မဖြစ်သည်ကို မြင်ရပြီး ခြေလျင်တပ်သား ရာဂဏန်းခန့် ရှိနေသည့်တိုင် ချူလော့ကျွင်းကြောင့် ရှေ့မတိုးရဲကြသည်ကို မြင်သောအခါ လီဇီတုန်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အန္တရာယ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။ သူသည် တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင် ကွပ်ကဲရန် မြင်းကို နှင်၍ ရှေ့သို့ ထွက်လာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးမှ သိပ်သည်းလှသော မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ အနည်းဆုံး မြင်းတပ်သား တစ်ထောင်ခန့်က သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာနေကြ၏။

နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲဝင် အော်ဟစ်သံများက ပိုမို ကျယ်လောင်လာပြီး အဝေးမှ ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"အစ်ကိုချူ... ဇီလင်း ကူညီဖို့ ရောက်လာပြီ..."

ရွှီဇီလင်း က တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ ကူညီရန် ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

လီဇီတုန်းနှင့် သူ၏ လူများ အားလုံးမှာ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြတော့၏။

လီဇီတုန်း၏ စစ်တပ်မှာ ယခုအခါ ခွန်အား ကုန်ခမ်းပြီး စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ လီဇီတုန်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ကယ်တင်ရန်နှင့် ပြန်လည် စုစည်းရန် ဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ရွှီဇီလင်း၏ မြင်းတပ်မှာ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

လီဇီတုန်းသည် သူ၏ တပ်များကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ခံစစ်ကိုပင် မပြင်ဆင်ရသေးမီ လျန်တူမြို့၏ မြင်းတပ်က ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာကာ ကြီးမားသော ဟာကွက်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပြီးသား လီဇီတုန်း၏ တပ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးကုန်ကြတော့သည်။

လီဇီတုန်းမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လက်ရွေးစင် ကိုယ်ရံတော် ဆယ်ဦး၏ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ဆုတ်ခွာနေခဲ့သော ချူကျန့်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ဦးတည်ချက် ပြောင်းကာ လီဇီတုန်းထံသို့ မြင်းကို နှင်လိုက်၏။ အောက်တန်းကျသော ဤ လီဇီတုန်းကို မသတ်ရဘဲ ခြိမ်းခြောက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုကို သူ ဘယ်လိုမှ မမေ့ဖျောက်နိုင်ချေ။

သို့သော် သူ၏ အတွင်းအားနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားများ လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ရာ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိကြောင်းကိုလည်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဒူးလေးသမားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မြောက်ပိုင်း အမှောင် နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုကာ သူတို့၏ လေးနှင့် မြှားများကို လေထဲမှ ဆွဲယူလိုက်ပြီး လေးကြိုးကို တင်ကာ လီဇီတုန်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်တော့၏။

လီဇီတုန်းမှာ ထိတ်လန့်နေသဖြင့် ချူကျန့်နှင့် အကွာအဝေး နီးကပ်လာသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။ သူ သတိထားမိချိန်တွင်မူ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားလေပြီ။

"ဝှစ်..."

ချူကျန့်၏ ကျန်ရှိနေသော ခွန်အား အားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသော မြှားတစ်စင်းက လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး လီဇီတုန်း၏ ကျောကုန်းကို တိကျစွာ ထိုးဖောက်ကာ ရင်ဘတ်မှ ဖောက်ထွက်သွားတော့၏။ ဂိမ်းစနစ်၏ အသိပေးသံက သူ၏ နားထဲတွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းတူး စစ်သူကြီး လီဇီတုန်း ကို သင် သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ... ဂုဏ်သတင်း အမှတ် ၅၀၀၀ တိုးလာပါတယ်..."

ချူကျန့် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အောင်းမြည်နေသော စိတ်ပျက်ဒေါသများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

လီဇီတုန်း မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ လူများ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီဇီလင်းက အခွင့်ကောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ကြွေးကြော်လိုက်၏။

"လီဇီတုန်း ကို စစ်သူကြီးချူ က သတ်လိုက်ပြီ... လက်နက်ချတဲ့သူတွေကို အသက်ချမ်းသာ ပေးမယ်..."

အခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခံရသော အလုပ်သမားများ အပါအဝင် လီဇီတုန်း၏ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ကြိုးတုပ်ခံရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလိုက်ကြပြီး ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များကလည်း လက်နက်ချ အညံ့ခံလိုက်ကြတော့သည်။ အခြေအနေများကို အကြမ်းဖျင်း ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်ရသောအခါ ချူကျန့်သည် ကျူးချွမ်နှင့် အခြားသူများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လာသလို လီဝမ်ရှို့ မည်မျှ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ

ရထားကြောင်းကိုလည်း မသိရသေးချေ။

သို့သော် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မိန်းမပျိုလေးမှာ လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဖြင့် သူ့ကို ပျော့ခွေစွာ မှီတွယ်နေသဖြင့် သူ ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာတော့၏။ သူသည် ရွှီဇီလင်းနှင့် စကားစမြည် ပြောနေရန် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ စုရှင်းဟယ်နှင့် သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် တောင်တက်လမ်းဆီသို့ မြင်းကို ကပျာကယာ ပြန်လှည့်လိုက်၏။ ကိုယ်ရံတော်များမှာ ထွက်ပြေးသွားသူများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် အလိုအလျောက် လူစုခွဲသွားကြပြီပေတည်း။

ဟန်ကူတံခါးစောင့် ခုနစ်ယောက်ထဲမှ "ပန်းရူးသွပ်သူ" ရှီချင်းလု က ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လီဝမ်ရှို့ကို မြင်းပေါ်မှ ချပေးရန် ကူညီသည်။

ချူကျန့်သည် သူ၏ စစ်မြင်းပေါ်မှ ခက်ခဲစွာ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။

"သူ ဘယ်လိုနေသေးလဲ..."

ရှီချင်းလု က လီဝမ်ရှို့၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ တည်ငြိမ်နေပြီး အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီကောင်မလေး အသက်အန္တရာယ် မရှိပါဘူး..."

"သူ့ကို ကျွန်တော့်အတွက် သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ..."

ချူကျန့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး စုရှင်းဟယ် အနားသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ မေးလိုက်၏။

"ကျူးချွမ် နဲ့ တခြား နှစ်ယောက်ရော ဘယ်လိုနေလဲ..."

စုရှင်းဟယ်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ခေါင်းခါကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"သူတို့ သွေးထွက်လွန်နေတယ်... အခြေအနေက အတော်လေး အန္တရာယ် ရှိတယ်..."

ကျူးချွမ်နှင့် အခြားသူများတွင် ဓားဒဏ်ရာ တစ်ရာထက်မနည်း ရှိနေရာ သွေးထွက်လွန်မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။ ချူကျန့်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားတော့၏။ သတိလစ်နေသော ကျူးချွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ကပျာကယာ မေးလိုက်၏။

"သူတို့ကို ကယ်ဖို့ သွေးသွင်းလို့ ရမလား..."

"ခက်တယ်... လူတွေရဲ့ သွေးအမျိုးအစားတွေက တူချင်မှ တူမှာလေ... ကျွန်တော့်ဆီမှာ စမ်းသပ်စရာ ပစ္စည်းတွေ၊ သွေးသွင်းမယ့် ကိရိယာတွေ၊ ဆေးဝါးတွေ ဘာမှ မရှိဘူး... သူတို့ကို တောင်ကြားထဲ ပြန်ပို့ဖို့ဆိုတာလည်း နောက်ကျသွားလောက်ပြီ..."

ချူကျန့်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာတော့သည်။ အကယ်၍ သူ့ထံတွင် အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး "ကုန်ခမ်းခြင်း မရှိနိုင်သော" နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားသာ ရှိနေသေးပါက ကျူးချွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်မည် သို့မဟုတ် ဆွံ့အနားမကြား တောင်ကြား သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိပြီး ကုသမှု ခံယူနိုင်သည်အထိ အသက်ဆက်ပေးထားနိုင်မည်မှာ သေချာလှ၏။

ချူကျန့်သည် အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဘယ်သူ့ဆီမှာ အဆိပ် ရှိလဲ..."

ပန်းရူးသွပ်သူ ရှီချင်းလု က ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီထဲမှာ အဆိပ်ရှိတဲ့ ပန်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အဆိပ်ဆေးလုံးတွေ ရှိပါတယ်..."

ချူကျန့်သည် ထိုပုလင်းကို လုယူကာ ပုလင်းထဲရှိ အဆိပ်ဆေးလုံး အားလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ သွန်ချလိုက်ရာ ရှီချင်းလု မှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်... မလုပ်ပါနဲ့..."

ချူကျန့်က အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အားလုံး ..ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးထား... စီနီယာအစ်ကို စု... သူတို့ အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန်လောက် ထပ်တောင့်ခံနိုင်အောင် အစ်ကို သေချာ လုပ်ပေးရမယ်နော်..."

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်တော့၏။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများမှာ လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေလေပြီ။ သူသည် ဒန်တျန် အတွင်း ကျန်ရှိနေသော မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအား အားလုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ စွမ်းအင်လုံး တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ထဲသို့ ဖိသွင်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာစေရန် ထားရှိလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ် ကို လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့၏။ မကြာမီမှာပင် ဗလာဖြစ်နေသော ဒန်တျန် အတွင်း၌ မီးတောက်အလား နီရဲနေသော အတွင်းအားများ တောက်လောင်လာသည်။

သွေးကြော က ဆေးလုံးများမှ အဆိပ်များကို အရောင်အဆင်းမရှိသော သန့်စင်သည့် အတွင်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချူကျန့်သည် ၎င်းတို့ကို ဒန်တျန် အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ကာ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာတော့၏။

ချူကျန့်သည် သူ၏ ပါးနပ်သော အကြံအစည် အောင်မြင်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သက်သာရာ ရသွားသည်။ မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို မခံရသရွေ့ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများက ဆက်လက် ကြီးထွားလာနိုင်ဆဲပင်။

ခဏအကြာတွင် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများမှာ ပုံမှန် ပမာဏ၏ ၃၀ ကနေ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာလေပြီ။ ချူကျန့်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ကျူးချွမ်၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင် တင်ကာ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။

စုရှင်းဟယ်နှင့် အခြားသူများမှာ အစပိုင်းတွင် သူ အဆိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသော်ငြား သူသည် အထိအခိုက်မရှိသည့်အပြင် အခြားသူများကို ကယ်တင်ရန် သူ၏ အတွင်းအားများကိုပင် အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြတော့၏။

လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျူးချွမ်၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပုံမှန် အနေအထားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများက အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိ၏။

ချူကျန့်သည် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံ ပြုလုပ်ကာ အခြား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကိုယ်ရံတော် နှစ်ယောက်ကိုလည်း သေမင်းလက်ထဲမှ ပြန်လည် ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့၏။

စုရှင်းဟယ်မှာ ဝမ်းသာမှုနှင့် အံ့ဩမှုများ ရောယှက်နေပြီး ကိုယ်ရံတော် သုံးဦးကို ဆက်လက် ကုသပေးရန် ကပျာကယာ လွှဲပြောင်းယူလိုက်တော့၏။ ထိုအခါမှသာ ချူကျန့်သည် သက်သာရာ ရသွားပြီး သူ အားကိုးရဆုံး နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများကို ဆက်လက် လှည့်ပတ်နေလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများကလည်း အလိုအလျောက် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာသော်ငြား အရောင်အဆင်းမရှိသော သန့်စင်သည့် အတွင်းအားများကို အသွင်ပြောင်းလဲရေး အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုနေသော နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများက ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေ၏။

ချူကျန့်သည် ဤအတွင်းအား နှစ်ခုကို ထိတွေ့မှု မရှိစေရန် အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ သူ၏ အတွင်းအားများကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်သဖြင့် ဤသည်မှာ ရေရှည်အတွက် ကောင်းမွန်သော နည်းဗျူဟာ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထား၏။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချူကျန့်သည် အဆိပ်မှ အသွင်ပြောင်းထားသော သန့်စင်သည့် အတွင်းအားများ အားလုံးကို နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများအဖြစ် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပြီးချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ အတွင်းအား နှစ်ခုကို ထိတွေ့စေရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများက နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများကို စတင် ဝါးမြိုလာတော့၏။ သို့သော် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများ၏ စုစုပေါင်း ပမာဏမှာ မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများထက် အဆမတန် များပြားနေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမှု နှုန်းမှာလည်း ပိုမို မြင့်မားနေသဖြင့် ဝါးမြိုခြင်းနှင့် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးခြင်း နှုန်းမှာ ညီမျှသွားသည်။ နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများက ဆက်လက် ကြီးထွားနိုင်ခြင်း မရှိတော့သလို မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများကလည်း ၎င်းတို့ကို ထပ်မံ ဝါးမြိုနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ထို့အပြင် "ဝါးမြိုခြင်း" ကို အသုံးပြုနေရသဖြင့် ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းအား နှစ်ခုသည် မျှတမှု တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သွားသည်။ ထိုအခါမှသာ ချူကျန့်သည် တကယ့်ကို သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်တော့၏။

လောလောဆယ်အတွက်တော့ ဒါသည် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင်။

သူ အမှန်တကယ် အသုံးပြုရန် လိုအပ်လာသောအခါ ဘယ်ဘက်လက်တွင် မြောက်ပိုင်း အမှောင် အတွင်းအားများကို အသုံးပြုပြီး ညာဘက်လက်တွင် နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ အတွင်းအားများကို အသုံးပြုရုံသာ။

အနာဂတ်တွင် ဤအတွင်းအား နှစ်ခုကို အမှန်တကယ် အေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်စေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် သူ မျှော်လင့်မိသည်။