အခန်း ၉

အခန်း (၉) မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ထိုက်တန်ပေမယ့် အသိအမှတ်ပြုဖို့တော့ မလုံလောက်ဘူး

ခြံဟောင်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရမည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းမန်သည် ဖက်တီးလေးကို မေးကြည့်ဖူးသည်။ တကယ်ပဲ ထိုကိစ္စမျိုး ရှိသည်။

ခြံဝင်းငယ်တိုင်းမှ လူတစ်ယောက်စီ စေလွှတ်ကာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရသည်။ ထို့အပြင် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်၏ ပထမနှင့် ဒုတိယအဆင့် ရရှိသူများက မည်သူ့ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် တာဝန်ပေးရမည်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဖန်ယုံက နောက်ဆုံးအဆင့် ရရှိသူကို နှစ်လတိတိ ခြံဟောင်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် တာဝန်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ တာဝန်ပေးခြင်းက ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

အရင်ကတော့ အလှည့်ကျ လုပ်ရသော်လည်း၊ ယခုအခါ အားလုံးကို တိုက်တွန်းအားပေးသည့် အနေဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရရှိသူကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်းမှာ အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဤသို့သာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

ဟုတ်တာပေါ့၊ မလုပ်ဘဲ နေလို့လည်း ရသည်။ သို့သော် ဝင်ခွင့်ယှဉ်ပြိုင်နေစဉ် ကာလအတွင်း စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ပါက အပြစ်ပေးခံရရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။ အသိသာဆုံး အပြစ်ပေးမှုမှာ ဝင်ခွင့်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးလဲဆိုတာကိုတော့ ကျန်းမန် နားလည်ပါသည်။

ဖန်ယုံ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သော ပစ်မှတ်ထားခြင်းက တိုက်ရိုက် အကြမ်းဖက်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်။ လောလောဆယ်တော့ သည်းခံနေလိုက်ဦးမည်။

ပဋိပက္ခတွေ ထပ်မဖြစ်အောင် ရှောင်ရှားရမည်။ ယခု မိမိက ကျင့်ကြံစသာ ရှိသေးသဖြင့် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် ခြံဟောင်းကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့သွားရသဖြင့် သင်ခန်းစာများကို လွတ်သွားမည်ဖြစ်ရာ အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သုံးရက်သာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ခြံဟောင်းဆိုသည်မှာ ယခင်က ယွင်ချန်ဌာန၏ အဆောက်အအုံ သုံးခုနှင့် အဆောင် ခြောက်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ပြဿနာအချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် စွန့်ပစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာခဏဆိုသလို လာရောက် သန့်ရှင်းရေး လုပ်သူများ ရှိသည်။ အကြောင်းရင်းကို မည်သူမျှ သေချာ မသိသော်လည်း ကောလာဟလအချို့တော့ ရှိသည်။

ထိုခြံဟောင်းထဲတွင် နာမည်ကြီး ဆရာတစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ အကယ်၍ သန့်ရှင်းရေး လုပ်သူကို ထိုဆရာက သဘောကျပါက ထိုဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကောလာဟလကြောင့် လူများစွာက ကိုယ်တိုင် လာရောက် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ချင်ကြပြီး၊ အချို့ဆိုလျှင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ်ပင် လာလုပ်ကြသည်။

ကိုယ်က ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်ပါစေလို့သာ မျှော်လင့်ကြတာပေါ့။

ကျန်းမန်သည် တံမြက်စည်းကိုင်ကာ နေရာအနှံ့ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။ ဤနေရာ၏ အပြင်အဆင်မှာ ချင်းယွင်ဆောင်နှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။ သူ တာဝန်ယူရသည်မှာ ချင်းယွင်ဆောင်၏ အနောက်ခြံဝင်းဟောင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းကြီးထဲတွင် ပေါင်းပင်များ ထူထပ်နေပြီး သစ်ရွက်ခြောက်များကလည်း လေနှင့်အတူ လွင့်မျောနေသည်။ ကျန်းမန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကြိုးကြိုးစားစား သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။

သို့သော် ကျောက်စာတိုင်များ၊ ရှေးဟောင်း ပန်းချီကားများကို တွေ့ရသောအခါတိုင်း သူက တစ်ချက်လောက် စမ်းသပ်ကြည့်လေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းအချို့ ရရှိလာသည်။ သို့သော် ချွင်းချက်မရှိ အားလုံးက နောက်ဆုံးစာမျက်နှာတွင်သာ ဖြစ်သည်။

【မှတ်တမ်းတင်ဖို့ မထိုက်တန်ပါ။】

【ညစ်ညမ်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ။】

【အမှိုက်တွေက မထိုက်တန်ပါ။】

ကျန်းမန်သည် အတွင်းခြံဝင်း၏ ဧည့်ခန်းမထဲသို့ ရောက်သောအခါ၊ ထုပ်တန်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် "ချင်းယွင်" ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးသားထားသည်။

လက်ရေးပညာကို နားမလည်သော ကျန်းမန်ပင်လျှင် ထိုစာလုံးများ၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားမိသည်။ သူ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ပစ္စည်းအချို့ ယူလာကာ အပေါ်သို့ တက်ပြီး ဆိုင်းဘုတ်ကို တစ်ချက် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းက စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။ ကျန်းမန် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒီပစ္စည်းကတော့ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ မပြောလောက်တော့ပါဘူးနော်။

သို့သော် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းက နောက်ဆုံးစာမျက်နှာတွင်သာ ရပ်တန့်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ စာသားက "မှတ်တမ်းတင်ဖို့ မထိုက်တန်ပါ" မဟုတ်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို စာသားများ တစ်ကြောင်းပြီးတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

【ကြီးမားလှသော ဆန္ဒစွဲများဖြင့် ရေးသားထားသော လက်ရေးဖြစ်ပြီး၊ ရေးသားသူ၏ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒများ ပါဝင်သည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒေသမှ လူတစ်ယောက်ယောက်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီး၊ တိမ်တိုက်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ကာ၊ နောင်လာနောက်သားများအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ထွက်ပေါက်များ ဖန်တီးပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရေးကို ဆိုင်းဘုတ်အဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် ဂိုဏ်းမှ အသိအမှတ်ပြုသော 'ချင်းယွင်ကျင့်စဉ်' ကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများသာ ဤလက်ရေး၏ ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိနိုင်သည်။ ဆန္ဒက ထူးခြားလှသဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ရန် ထိုက်တန်သော်လည်း၊ အသိအမှတ်ပြု မှတ်တမ်းတင်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးပါ။】

မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ထိုက်တန်ရုံပဲလား။

ဒီ "မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်" ဆိုတဲ့ စံနှုန်းက တော်တော်လေး မြင့်တာပဲလို့ ကျန်းမန် သတိထားမိလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ဆိုင်းဘုတ်မှာ ချင်းယွင်ကျင့်စဉ် ရှိတယ်လား။ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အံ့ဩစရာလေးပဲ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် သေချာစွာ စတင် ရှာဖွေကြည့်ရာ ဆိုင်းဘုတ်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လျှို့ဝှက်အံဝှက်တစ်ခုကို တကယ်ပဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူက လျှို့ဝှက်အံဝှက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ကြက်သေသေသွားသည်။

အလွတ်ကြီးပဲ…..

ချင်းယွင်ကျင့်စဉ်ဆိုတာ အစောကြီးကတည်းက ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီ။

ကျန်းမန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရတာ အလကားပဲလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါပေမယ့် သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဒါက ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ ဒီဆိုင်းဘုတ်က ဒီမှာထားခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး လာတဲ့လူတွေကလည်း အမျိုးစုံပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဆင်းရဲတဲ့လူတွေကတော့ သေချာပေါက် မရှားပါဘူး။

ဒါကြောင့် ဒီနေရာရဲ့ ထူးခြားမှုကို လူတွေ သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ၊ အပေါ်တောင် တက်ကြည့်ပြီးလောက်ပြီ။ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်အံဝှက်က အရမ်းကြီး မလျှို့ဝှက်ထားတော့ မတွေ့ဘဲနေမှပဲ အဆန်းဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

လွယ်ကူတဲ့ အခွင့်အရေးတွေက ငါ့ကို မစောင့်နေသလို၊ ခက်ခဲတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကလည်း ငါ မရနိုင်ပါဘူး။ အခွင့်အရေးကို အားကိုးပြီး လက်ရှိ အခြေအနေကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲသွားပြီ။ ကိုယ့်ရဲ့ ပါရမီကိုပဲ အားကိုးပြီး တိမ်တွေကို ခွင်းကာ နေနဲ့ လကို မြင်နိုင်အောင် ကြိုးစားရတော့မယ်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် စိတ်အေးလက်အေး သန့်ရှင်းရေးသာ လုပ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပစ္စည်းအချို့ကို စမ်းသပ်ကြည့်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ခုနစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက်တွင်တော့ ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားရသည်။

ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးပဲ။ ပါရမီက အကန့်အသတ် ရှိနေသေးတာကိုး။

ဒါတောင် စာလုံးနည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးတာ၊ စာလုံးရေ များလာရင် ခေါင်းပိုကိုက်လာနိုင်တာပေါ့။

မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကျန်းမန်သည် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ငန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဖက်တီးလေးကို သွားရှာလိုက်သည်။

ဒီမနက် ဘာတွေ သင်ပေးလဲဆိုတာ မေးကြည့်သည်။

"လက်ဝါးသိုင်း သင်ပေးတယ်၊ ခြောက်ခုပေါင်းစပ် လက်ဝါးသိုင်းတဲ့။ ဒါပေမယ့် မင်း လာလည်း ဘာမှ ထူးမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ နားထောင်ရုံပဲ ရမှာ၊ တကယ် ကျင့်စဉ်ကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ခိုးကျင့်လို့လည်း မရဘူး"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ဖက်တီးလေးက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေကတော့ သေချာပေါက် သင်ရမှာပဲ၊ ဝင်ခွင့်ယှဉ်ပြိုင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် ယှဉ်ပြိုင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ လက်ပါရမှာပဲလေ။ ဒါကြောင့် ဒီအရာတွေကို အလေးထားရမယ်။ ဒါက ဆရာဖူ ပြောခဲ့တဲ့ စကားအစစ်ပဲ။ ဒါပေမယ့် လူအများစုကတော့ အစမ်းလေ့ကျင့်ရေး ဖက်တွေပါပဲ၊ ပထမနဲ့ ဒုတိယ ရတဲ့သူတွေပဲ အဲဒီအခွင့်အရေး ရှိတာ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန် နားလည်လိုက်သည်။ အချို့သောအရာများသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပြည့်မီမှသာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသုံးဝင်မည့် အရာအချို့ကို မေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ပထမနဲ့ ဒုတိယက ဘယ်သူတွေလဲ"

"လော်ရွှမ်က ပထမ၊ ဖန်ယုံက ဒုတိယ"

ဖက်တီးလေးက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက ဆင်းသက်လာတာဆိုတော့ ဒီလိုရလဒ်မျိုး ရတာ သဘာဝပါပဲ။ လော်မိသားစုက လော့ယွင်မြို့မှာ နာမည်ကြီး မိသားစုကြီးတစ်ခုလေ။ လော်မိသားစုရဲ့ သမီးတော်ဖြစ်တဲ့ လော်ရွှမ်က ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ အမြဲတမ်း ပထမနေရာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ထိန်းထားနိုင်တယ်။ ဖန်ယုံကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ မိသားစု အမွေအနှစ်တွေ ရှိတယ်၊ အစွမ်းအစက အရမ်းမြင့်တယ်၊ ပထမနေရာကို ရလုနီးပါး အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အနည်းငယ်လေးပဲ ကွာသွားတာ။ သူ့မိသားစုကလည်း သာမန်တော့ မဟုတ်ပေမယ့်၊ အရင်းအမြစ်ကတော့ လော်ရွှမ်လောက် မများဘူးထင်တယ်။"

ထိုနှစ်ယောက် ပထမနှင့် ဒုတိယ ရထားသည်ကို ကျန်းမန် အစောကတည်းက သိပြီးဖြစ်သည်။ သူ မေးရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်၍ ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလဲ"

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်လား"

ဖက်တီးလေးက ခဏစဉ်းစားပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ အတိအကျ ပြောဖို့ ခက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ရမှတ်တွေကိုတော့ ငါသိတယ်။ လော်ရွှမ်က ခြောက်ဆယ့်နှစ်မှတ်၊ ဖန်ယုံက ခြောက်ဆယ်မှတ်။ ခြောက်ဆယ်မှတ် ကျော်ပြီဆိုရင် အနိမ့်ဆုံးက ချီကျင့်စဉ် အဆင့်ငါး ရှိပြီး၊ အမြင့်ဆုံးကတော့ အဆင့်ခုနစ်အထိ ရှိနိုင်တယ်။"

ချက်ချင်းပင် ကျန်းမန်သည် သူ၏ သုညမှတ်ကို သတိရသွားသည်။ သာမန်လူကတော့ သုညမှတ်ပဲပေါ့။

ဒါပေမယ့် ဒီလူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီလောက်တောင် မြင့်မားနေတာလား။

ဒီလိုဆိုရင် ချင်းယွင်ဆောင်ထဲမှာ သွားပြီး ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး။ ဝင်ခွင့် ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်နေလောက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဖန်ယုံက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာရင် သူ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ အရမ်း ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။

"မင်းက ဘယ်လောက်ရလဲ"

ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် ဖက်တီးလေးကို မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက မဖြေဘဲ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်တော့မှ လိုက်မမီနိုင်မယ့် အမှတ်မျိုးပေါ့"

ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် သိချင်သွားသည်။

ဒုတိယ နောက်ဆုံးအဆင့်က ဘယ်လောက်များ ရလို့လဲ။

ဆယ့်ဂဏန်းလောက်လား။ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်မှတ်တောင် မပြည့်ဘူးလား။

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် အမှတ်တွက်ချက်ပုံကို ဆက်မေးလိုက်သည်။

"အများအားဖြင့်တော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုပဲ ကြည့်တာ၊ အဲဒါက အဓိကပဲ။ အဲဒီအထဲမှာ ချီကျင့်စဉ် အဆင့်၊ သွေးကြောကျင့်စဉ် အဆင့်၊ စိတ်အာရုံပြုကျင့်စဉ် အဆင့်တွေလည်း ပါဝင်တယ်၊ အဆင့်မြင့်လေ အမှတ်များလေပဲ" ဖက်တီးလေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီးနောက်၊ သုံးလအတွင်း ပထမနှင့် ဒုတိယကို ကျော်တက်ရန်မှာ တကယ်တော့ မလွယ်ကူလှကြောင်း ကျန်းမန် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူတို့ကို မကျော်တက်နိုင်ရင် ဝင်ခွင့် မရနိုင်ဘူး။

လမ်းနှစ်သွယ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလောက်ကို ကွာခြားတယ်။

ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် အပြင်ကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။ အရင်ဆုံး အကြိမ်တစ်ရာလောက် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးမှ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြန်မြန် မြှင့်တင်ရမည်။ နောက်လ အဆင့်သစ် မသတ်မှတ်မီ အလုံအလောက် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်အောင် လုပ်ရမည်။

တစ်ခါတည်း အဆင့်တွေ အများကြီး ခုန်တက်သွားရင် သူတို့ရဲ့ ရန်လိုမှုတွေကို လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်။ တဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာရင်တော့ လူတိုင်းက ကိုယ့်ကို ပစ်မှတ်ထားလာမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။

ဖက်တီးလေးက ကျန်းမန် ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းတွေတောင် ကြီးသွားသည်။