အခန်း ၁၀

အခန်း (၁၀) နွားဝါကြီး - မင်းက ငါ့ကို စားမလို့လား

ကျန်းမန် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ အတော်လေး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကြောင့် လူအချို့က သူ့နေရာကို သတိထားနေသဖြင့် လူအနည်းငယ်ကသာ သူပြန်လာသည်ကို သတိပြုမိကြသည်။

ထိုလူများထဲမှ အချို့က အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရန်အတွက် သင်ခန်းစာ ရှင်းလင်းချက် ပြီးဆုံးသည်နှင့် ခြံဝင်းငယ်ထဲမှ ကြိုတင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အလိုအလျောက် ပါဝင်ကျင့်ကြံရခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ကာကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချို့ကတော့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။

ဥပမာ - နောက်ဆုံးမှ ရေလျှင် တတိယအဆင့် ရရှိသူ…..

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် ဒုတိယ နောက်ဆုံးအဆင့်တို့က မထွက်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့က ဒီလမှာ ကြိုးစားလိုက်ပြီး၊ နောက်လလယ်မှာ အဆင့်တွေ တက်လာခဲ့ရင်...

သူက နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သွားမှာပေါ့။

နောက်ဆုံးအဆင့်ဆိုတာ ဝင်ခွင့်ကို ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်တောင် မရှိတဲ့အဆင့်လေ။

ဒီတစ်ခါ ချွင်းချက်အနေနဲ့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပေမယ့်၊ နောက်လမှာ ပြန်ရုပ်သိမ်းခံရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။

ဒါကြောင့် ဒီနှစ်ယောက် ကျော်တက်သွားတာကို အဖြစ်ခံလို့ မရဘူး။

သူတို့တွေက နောက်ဆုံးအဆင့်တွေ ဖြစ်နေမှတော့ အမှတ်ကွာဟချက် သိပ်မကြီးလောက်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ကတော့ မနေ့ကနဲ့ မတူပါစေနဲ့လို့ သူ မျှော်လင့်မိတယ်။

လူအများစုက သုံးရက်လုပ်ပြီး နှစ်ရက်နားတတ်ကြတာပဲလေ။

နောက်ဆုံးအဆင့်ဆိုတာ ပိုပြီး ပျင်းရိတတ်တာ သဘာဝပဲ။

သို့သော်...

ကျင့်စဉ် အကြိမ် ၃၀ လည်ပတ်ပြီးနောက်...

နောက်ဆုံးမှရေလျှင် တတိယအဆင့် ရရှိသော လူငယ်လေးသည် ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီနေ့လည်း ပင်ပန်းရမယ့်နေ့ပဲ ထင်တယ်။

ဖက်တီးလေး ကောင်းယောင်ကလည်း သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျန်း၊ မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးလို့ရမလား"

ကျန်းမန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မေးလေ"

"မင်း တစ်ရက်ကို အခြေခံချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဘယ်နှစ်ခေါက်လောက် ကျင့်လဲ"

ဖက်တီးလေးက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"ရေသောက်သလို ကျင့်တာပါပဲ၊ ခန့်မှန်းခြေ အကြိမ် တစ်ရာ့ငါးဆယ်လောက်ပေါ့"

ဖက်တီးလေးက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း မအိပ်ဘူးလား"

အကြိမ် တစ်ရာ့ငါးဆယ်ဆိုရင် ပိုမြန်အောင် ကျင့်ရင်တောင် ညနက်ပိုင်းအထိ ကျင့်ရမှာလေ။

နောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အင်အားတွေလည်း ကုန်ခမ်းမှာပဲ။

ထမင်းလည်း စားရဦးမယ်လေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မကျင့်ကြံဘဲ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်မှာလဲ"

ဖက်တီးလေး "..."

အစ်ကိုကျန်း မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ။ အရင်က မင်း ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး။

အရင်က မင်းက ရှောင်ကျန်းပါကွာ……

အခြားတစ်ဖက်မှ နောက်ဆုံးမှ ရေလျှင် တတိယအဆင့် ရရှိသူက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်မိသည်။

အကြိမ် တစ်ရာ့ငါးဆယ်လား……

အသက်စွန့်ပြီး လုပ်နေတာလား…..

တကယ်တမ်း ဝင်ခွင့်ရဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသက်စွန့်နေရတာလဲ။

ကျန်းမန်က မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။

ခြံဝင်းငယ်ထဲရှိ လူအများစုမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒေသများမှ လာကြသည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်ထားသည်။

ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ယွင်ချန်ဌာနထဲကို ဝင်လာနိုင်ခဲ့ပြီ၊ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရခဲ့ပြီ။

ဒါပေမယ့်...

သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ်များ ရပ်နားဖို့ စိတ်ကူးရဲတာလဲ။

ညဘက်တွေ ဘယ်လိုများ အိပ်ပျော်ကြတာလဲ။

စုစုပေါင်း အချိန်က နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက်ပဲ ရှိတာ။ အချိန်ကို လုပြီး မလုပ်သင့်ဘူးလား။

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

ကျင့်စဉ် အကြိမ် လေးဆယ် လည်ပတ်ပြီးနောက်...

ဖက်တီးလေး မြေကြီးပေါ်တွင် ပုံကျနေသည်ကို ကျန်းမန် တွေ့လိုက်ရပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ပင်ပန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဝန်ပိမှုကလည်း အလွန် ကြီးမားလှသည်။

သို့သော် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရဦးမည်။ သူ့အတွက် အချိန်သိပ်မရတော့ပေ။

ဒါပေမယ့် အသက်ရှူဖို့ ခဏတော့ နားလို့ရပါတယ်။

သိချင်စိတ်ကြောင့် ကျန်းမန်က သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံဖို့ အခွင့်အရေးက ရခဲတာကို၊ ဘာလို့ ဒီလို အချည်းနှီး ဖြစ်အောင် လုပ်နေကြတာလဲ"

ဖက်တီးလေးက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး နက်နဲဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အချည်းနှီးဖြစ်အောင် လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ သာမန်ဖြစ်တည်မှုကို လက်ခံလိုက်တာလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဖက်တီးလေးက ဒီလိုစကားမျိုးတောင် ပြောတတ်တာလား။

ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟုတ်တာပေါ့။

ငါက ကံကောင်းလို့၊ ပါရမီကလည်း ပံ့ပိုးပေးနေလို့ ကြိုးစားရမှာပေါ့။

ဒန်တျန်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ဝက်နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။ ဒီတိုးတက်မှုနှုန်းနဲ့ဆို မကြာခင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်ကို ရောက်တော့မှာပဲ။

ပါရမီအကောင်းကြီး မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတာ၊ လုံးဝ အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က ထပ်မံ ကျင့်ကြံတော့သည်။

ဖက်တီးလေးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ရင်း၊ သွားကြိတ်ကာ နောက်ကနေ လိုက်လုပ်ရပြန်သည်။

တစ်လအတွင်း လိုက်မီဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ ထင်ပေမယ့် တစ်ဖက်လူက ဒီလောက် ကြိုးစားနေတာကို မြင်တော့...

အကွာအဝေး နီးကပ်လာရင်...

နောက်ပိုင်း လိုက်မီသွားမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။

အခုကတည်းက အကွာအဝေးကို ထပ်ချဲ့ထားရမယ်။

အားသာချက်က သူ့ဘက်မှာလေ။

ညဘက်ရောက်သည်အထိ လော်ရွှမ် ဦးဆောင်ပြီး ထွက်ခွာသွားမှသာ...

အခြားလူများလည်း နောက်ကနေ လိုက်ထွက်သွားကြသည်။

လူအတော်များများက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ...အိမ်ပြန်သွားကြသည်။

ဖက်တီးလေးကတော့ ရိက္ခာခြောက်ကို စားရင်း သူကိုယ်တိုင်တောင် နည်းနည်း ပိန်သွားသလို ခံစားရသည်။

ကျန်းမန်ကတော့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ထမင်းချက်ပြီး အားရပါးရ စားတော့သည်။

ရုတ်တရက် နွားဝါကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။

"ဆန်ကုန်ပြီ"

ထိုအခါမှသာ ကျန်းမန် သတိထားမိသွားသည်။ မူလက လဝက်စာ ရိက္ခာကို သူက လေးငါးရက်အတွင်း အကုန်စားပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရခြင်းက အင်အား အများကြီး ကုန်ခမ်းစေသည်။ သာမန် ဆန်ကြမ်းကို များများမစားရင် ဗိုက်ဝမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကုန်သွားပြီ။

"ဒီတစ်ခါတော့ စားဖို့သောက်ဖို့ ပြဿနာတက်ပြီ"

ကျန်းမန်က စားရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘေးရှိ နွားဝါကြီးကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ... လက်စားချေတာ မလာသေးဘူးလား"

ကျန်းမန်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ နွားဝါကြီးက မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို စားမလို့လား"

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး၊ စီနီယာက အသက်ရှင်နေသေးတာကို"

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ့မှာ အားနည်းနည်း ရှိသေးရင် ပိုက်ဆံရှာတဲ့ နည်းလမ်းလေး သင်ပေးနိုင်မလားလို့ မေးမလို့ပါ"

"မင်းကိုယ်တိုင် မတတ်ဘူးလား"

"ရှက်စရာကောင်းတာက... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီက ကျင့်ကြံရေးမှာပဲ ရှိနေတာ"

"..."

နွားဝါကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်း နိမ့်လွန်းတယ်။ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

ကျန်းမန်လည်း သိပ်မအံ့ဩပေ။ မနက်ဖြန် ဆရာကျောက်ကို သွားရှာကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့သည်။

သူ ကျွေးမွေးနည်းကို သုတေသန လုပ်ပြီးပြီလား မသိဘူး။

ဖြစ်သင့်တာကတော့ လေးငါးရက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။

ပြီးသွားပြီဆိုရင်တော့ မြင်းတင်းကုပ် အလုပ်အတွက် အခကြေးငွေ နည်းနည်း တိုးတောင်းလို့ ရနိုင်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ဝမ်းရေးအတွက် အလုပ်တစ်ခုခု ရှာပေးဖို့ သူ့ကို အကူအညီတောင်းရင်လည်း ရနိုင်လောက်ပါတယ်။

မဟုတ်ရင် ဒီလောက် စားနေတာနဲ့တော့ သေချာပေါက် လောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံဖို့လည်း ကုန်ကျစရိတ်တွေ ရှိသေးတယ်။

အခု မလိုသေးတာက ကိုယ်တွင်းမှာ အနာအဆာကင်း ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ရှိနေလို့ပဲ။

ကုန်သွားရင် တိုးတက်မှုနှုန်းကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ဆိုရင် အရင်းအမြစ် အလုံအလောက် ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်။

စားသောက်ပြီးနောက် ကျန်းမန်သည် မြင်းတင်းကုပ် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ဒီညလည်း မင်း မအိပ်ဘူးလား"

နွားဝါကြီးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကြိုးစားရမယ့် အရွယ်ရောက်နေပြီလေ၊ ငါ့ရဲ့ ပါရမီကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ပါရမီက အရမ်းမြင့်နေရင်၊ နောက်ပိုင်း အန္တရာယ်တွေ ကြုံရနိုင်လား။ အကယ်၍ အန္တရာယ်ကြုံလာရင် စီနီယာက ငါ့အတွက် ကာကွယ်ပေးနိုင်မလား"

ဤကိစ္စက အလွန် အရေးကြီးသည်။

သူက ပါရမီကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပေ။

နောက်လမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းရည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြသရတော့မည်။

ထိုသို့မှသာ ကျင့်စဉ်များ ပိုမိုရရှိပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဒီဇင်ဘာလတွင် ဝင်ခွင့်ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ နောက်ဆုံး ဂိုဏ်း၏ ရွေးချယ်ခံရချိန်အထိ အစွမ်းအစများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နွားဝါကြီးက အထင်သေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချီသန့်စင်ခြင်းမှာ ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဘယ်လောက်ပဲ မြန်မြန် တက်လာပါစေ၊ အရင်းအမြစ်တွေ ပုံအောပေးထားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

"မင်းရဲ့ ချီကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မပေါ်လွင်စေနဲ့၊ အဲဒါဆို ပြဿနာ သိပ်မရှိဘူး"

"ဒါပေမယ့် ငါ့မှာ အရင်းအမြစ်မှ မရှိတာ"

ကျန်းမန်က ဖြေလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"လုပ်ကြံပြောလိုက်ပေါ့။ မင်းက အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ နောက်ခံကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က မင်းကို ထောက်ပံ့နေတာလို့ ပြောလိုက်ပေါ့"

ကျန်းမန် - "..."

ဒါပေမယ့် ငါ့မိန်းမ နာမည် ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ငါမသိဘူးလေ။

ပြီးတော့ လက်ထပ်ခါစပဲ ရှိသေးတာ။

တစ်ဖက်လူက ဝန်မခံရင်ကော...

ရုတ်တရက် ကျန်းမန်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို သတိရသွားသည်။

လက်ထပ်တဲ့ကိစ္စက သူထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး လေးနက်နေသလိုပဲ။

အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းမန် ထိုအကြောင်းများကို ဆက်မတွေးတော့ပေ။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အရင် မြှင့်တင်ရမည်။

ဒန်တျန်ထဲက ရေက ပြည့်တော့မယ်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်ကို ဝင်ရောက်ရတော့မယ်။

နောက်တစ်နေ့တွင်...

ချင်းယွင်ဆောင်ရှိ ဆရာများ အနားယူရာ နေရာ…….

မီးရောင်လင်းထိန်နေသော အခန်းထဲတွင် ကျောက်လဲ့မင်သည် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

"အောင်မြင်ပြီ၊ ဘာသာပြန်လို့ ရသွားပြီ။ တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ"

ထို့နောက် သူက စားပွဲပေါ်ရှိ စာအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ဤစာအုပ်က တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် အဖိုးတန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလွယ်တကူ သုံးလို့တော့ မရဘူး။

နောက်ပြီး...

ကျန်းမန်ဘက်ကိုလည်း အလေးထားဖို့ လိုတယ်။

ဒီကိစ္စက ငါတစ်ယောက်တည်း သိတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

ကျောက်လဲ့မင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းမန်ကို မည်သို့ စီစဉ်ရမည်ကို စဉ်းစားခန်း ဝင်နေတော့သည်။