အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁) မင်းလုပ်ရပ်က လူလုပ်တဲ့ လုပ်ရပ်လား

နံနက်ခင်းအချိန်….

မြင်းတင်းကုပ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသော ကျန်းမန်သည် ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ဆာလောင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီနေ့တော့ ငွေကြေးနဲ့ ရိက္ခာပြဿနာကို မဖြစ်မနေ ဖြေရှင်းရတော့မည်။ မဟုတ်လျှင် တကယ် သစ်ခေါက် စားရကိန်း ဆိုက်တော့မည်။

ထိုမျှမက ကျင့်ကြံရေးကိုလည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသွားမည်။ ကုန်ခမ်းသွားသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို ပြန်လည်မဖြည့်တင်းနိုင်လျှင်၊ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော စိတ်သက်သာရာ ရစရာဆိုလျှင် နောက်ထပ် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့် "ဘူးသီးခြောက်ဘူး" ပြည့်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယ ဘူးသီးခြောက်ဘူးကို ဖွင့်ရန် စမ်းသပ်နိုင်ပြီ။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်။

အနာအဆာကင်း ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး၏ အကူအညီကြောင့် အတော်လေး မြန်ဆန်ပေမည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဤဆေးလုံးက သူ့ကို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးအထိသာ ရောက်ရန် ကူညီပေးနိုင်လောက်သည်။

ယခုပင် အနည်းငယ်တော့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် ဖန်ယုံတို့လူစုကတော့ အခြေခံအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်တွင် ရှိနေကြသည်။ ဒီဇင်ဘာလ မတိုင်မီ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရန် ဖိအားက မသေးလှပေ။

သို့သော် လောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဝမ်းရေးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် အလုပ်တစ်ခု ရှာရန်ပင် ဖြစ်သည်။

မနက်စောစောပင် ကျန်းမန်သည် ချင်းယွင်ဆောင်၏ အနောက်ခြံဝင်း၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆရာကျောက်ကို ကြိုတင် သွားရှာရမည်။

ရုတ်တရက်တော့ သူလည်း ဘယ်လို စကားစရမည်ကို မသိပေ။

သို့သော် မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ မိမိ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို အရင်ဆုံး ပြောပြရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယခုသွားရသည်မှာ အန္တရာယ် အနည်းငယ်တော့ ရှိသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ကျွေးမွေးနည်းကို အခြားသူများ သိသွားမည်ကို မလိုလားလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

အထူးစာလုံးများဖြင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း အမှန်တကယ် နားမလည်ကြောင်း တစ်ဖက်လူကို ထင်မှတ်သွားစေရန် လုပ်ထားသော်လည်း လူတို့၏ လောဘစိတ်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ယွင်ချန်ဌာန အတွင်းတွင် ဖြစ်သဖြင့် တစ်ဖက်လူက ရမ်းသန်း လုပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ယွင်ချန်ဌာန အပြင်ဘက်ရှိ အလုပ်တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးလာပါကတော့ သတိထားရပေမည်။

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ရင်း၊ ဘဝကြီးက အရမ်း ခက်ခဲလွန်းတယ်ဟု ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။ လူကို စွန့်စားရအောင် ဖိအားပေးနေသလိုပင်။

သို့သော် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ မရောက်မီမှာပင်၊ လျှောက်လာသော ကျောက်လဲ့မင်ကို ကျန်းမန် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအရာက သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားစေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ့ကို တမင်လာရှာပုံရသည်။

"ဆရာကျောက်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းမန်က အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ရှာနေတာလား"

ကျောက်လဲ့မင်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အစပျိုးခွင့်ကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့ကို လာရှာသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ အခက်အခဲကို ပြောပြလိုက်သည်။

သူများအမိုးအောက် ရောက်နေမှတော့ ခေါင်းငုံ့ရတော့မှာပေါ့။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီက သူ့ဆီမှာ ရှိနေတာ တကယ်ပဲ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံနေရသလိုပဲ။ ဒါပေမယ့် မလောပါဘူး၊ နောက်လကျရင် ကိုယ့်အစွမ်းကို ပြသရတော့မှာပါ။ နောက်နှစ် ဒီအချိန်ကျရင်တော့ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပြရမယ်။

"မြင်းတင်းကုပ်ရဲ့ အခကြေးငွေက နည်းနည်းတော့ ခက်တယ်။ အဲဒါက ခြံဝင်းက ဆုံးဖြတ်တာဖြစ်ပြီး ခြံဝင်းငယ် အသီးသီးရဲ့ ရမှတ်တွေကို စံထား သတ်မှတ်တာ။ မင်းရဲ့ အမှတ်က အရမ်းနိမ့်နေတော့ ပိုကောင်းတဲ့ အခကြေးငွေ ရဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲတယ်။ ဒါပေမယ့်"

ကျောက်လဲ့မင်က စကားကို အရှိန်သတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် မင်းက တကယ်ကို အခက်အခဲ ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ကလည်း သံယောဇဉ် ကင်းမဲ့တဲ့ နေရာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ မင်းအတွက် နှစ်လ အာမခံပေးမယ်။ အကယ်၍ နှစ်လနေလို့မှ မင်းရဲ့ အဆင့် ဒါမှမဟုတ် ရမှတ်က ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့။ အခကြေးငွေ ပြောင်းလဲပေးဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ ခက်သွားလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ခေါင်းငုံ့၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

အခကြေးငွေ ပြောင်းလဲရန် တကယ် ခက်ခဲသည် မခက်ခဲသည်ကိုတော့ သူ များများစားစား မတွေးတော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေခံ ဝမ်းရေးကို ဖြေရှင်းနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနိုင်ရင် လုံလောက်ပါပြီ။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျောက်လဲ့မင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ စာအုပ်ကို မင်းဆီမှာ ထပ်ကျန်သေးလား"

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မရှိတော့ပါဘူး"

ကျောက်လဲ့မင်က ထပ်မစစ်မေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"တခြားလူတွေကိုကော ပေးကြည့်ဖူးသေးလား"

ကျန်းမန်က ထပ်၍ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး"

ထိုအခါမှသာ ကျောက်လဲ့မင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဆောက်အအုံ သုံးခုနဲ့ အဆောင် ခြောက်ခုမှာ ကျင့်ကြံရတာ၊ ကူညီစောင့်ရှောက်မယ့်သူ ရှိတာနဲ့ မရှိတာက ကိစ္စနှစ်ခုပဲ။ ဥပမာ အရင်တုန်းကဆို နောက်ဆုံးအဆင့် ရတဲ့သူက ဝင်ခွင့်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ အခုဆိုရင် မင်း နားလည်လောက်ပြီ မဟုတ်လား"

"နားလည်ပါတယ်"

ကျန်းမန်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီ စာအုပ်ကိစ္စက"

ကျောက်လဲ့မင် စကားစလိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းမန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာစာအုပ်လဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လဲ့မင်က ခဏရပ်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ကျင့်ကြံတဲ့အခါ အရင်းအမြစ် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းက အားလပ်ချိန်မှာ အလုပ်တစ်ခု ထပ်ရှာချင်တာပေါ့"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

အရင်းအမြစ် မရှိလျှင် နောက်ပိုင်း အဆင့်တက်ရန်လည်း မလွယ်ကူပေ။

"ရှိတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းကို သတိပေးရမှာက ဘယ်အလုပ်မဆို အမှတ်ကို ကြည့်ပြီးမှ အခကြေးငွေ ပေးတာပဲ"

ကျောက်လဲ့မင်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပြီး မင်းမှာ အခြေခံ အုတ်မြစ် မရှိသေးဘူးဆိုတော့၊ အရင်းအမြစ် ရနိုင်မယ့် အလုပ်တစ်ခု ရှာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ မင်းအတွက် အာမခံပေးလို့ ရပါတယ်။ မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သက်သောင့်သက်သာ ရှိရမယ်၊ အားလပ်ချိန် ရှိရမယ်၊ အရင်းအမြစ်လည်း မနည်းရဘူး"

"ရှိသေးလား"

ကျောက်လဲ့မင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မရှိတော့ဘူး"

"ဆုတောင်းတာကိုတောင် ဒီလောက် သတိထားပြီး တောင်းနေရတာလား"

ကျောက်လဲ့မင်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် - "..."

"သက်သောင့်သက်သာ ရှိတာလည်း မရှိဘူး၊ အားလပ်ချိန် ရှိတာလည်း မရှိဘူး၊ အရင်းအမြစ် မနည်းတာကလည်း မင်းအလှည့် ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

ကျောက်လဲ့မင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လောလောဆယ် မင်းလုပ်နိုင်တာဆိုလို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ သွေးကြောအင်အားကို သုံးရတဲ့ အလုပ်မျိုးပဲ ရှိတယ်။ မင်း စမ်းကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီစာကို ယူပြီး ယွင်ချန်ဌာနရဲ့ ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့ဆီ သွားလိုက်"

ထိုသို့ပြောရင်း ရိုးရှင်းသော ထောက်ခံစာ တစ်စောင်ကို ကျန်းမန်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

စာအိတ်ကို သေချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က အနည်းငယ် နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကင်းစောင့် သွားလုပ်ရမှာလား"

ကျောက်လဲ့မင်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ရင် မင်း သိသွားမှာပါ"

ထို့နောက် သူက ကျန်းမန်ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ကျောက်လဲ့မင်က သက်ပြင်း သဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။

သူ့တွင် အကြံအစည်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သံသယတစ်ခုတော့ ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်လူက အဲဒီစာအုပ်ကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ။ ကံကောင်းထောက်မလို့ ရလာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ကွယ်က တစ်ယောက်ယောက်က ပေးလိုက်တာလား။

အကယ်၍ နောက်ကွယ်က ပေးလိုက်တာဆိုရင်၊ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပေးတာလဲ။ ပေးလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာကော စောင့်ကြည့်နေမလား။

ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန် နည်းပါးပေမယ့်။ သူက ငွေရဖို့အတွက်ပဲ လုပ်နေတာဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်ထဲတော့ မဆင်းနိုင်ဘူး။

တစ်ဖက်လူအတွက် လမ်းတစ်ပေါက် ချန်ထားပေးတာက၊ ကိုယ့်အတွက်လည်း လမ်းတစ်ပေါက် ချန်ထားပေးတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ထို့နောက် သူက စာတစ်စောင် ရေးကာ ကျန်းမန် ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ရောက်လာနိုင်ကြောင်း ဟိုဘက်မှ လူများကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

ပွဲစားခ နည်းနည်းလောက် တောင်းရမှာပေါ့။

သုညမှတ်ရထားတဲ့သူ သွားတာဆိုတော့ အကျိုးအမြတ်က နည်းနည်းတော့ နည်းပေမယ့် ခြင်သားလည်း အသားပဲလေ။ သူကတော့ သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းမန်ကတော့ ခြံဟောင်းကို ဆက်လက် သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ အတော်လေး ခေါင်ကျသော နေရာတစ်ခုသို့ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရင်း ရောက်လာသည်။ အဲဒါက ယခင် ကျင့်ကြံရေး ကွင်းပြင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်တုံးများ အများအပြား ရှိနေသည်။ သူ့ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ထိုကျောက်တုံးများက ကြမ်းတမ်းမနေဘဲ၊ လူတွေ အမြဲ အသုံးပြုနေပုံရသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကို လာပြီး ခိုးကျင့်နေတဲ့သူ ရှိပုံရတယ်"

"သိုင်းပညာရပ်တွေကို ကျင့်နေတာ ဖြစ်မယ်"

သိုင်းပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းမန်က တစ်စက်လေးမျှ နားမလည်ပေ။ သူက ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်နေလျှင် ချင်းယွင်ဆောင်ကလည်း သိုင်းပညာရပ်များ သင်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် များများစားစား တွေးမနေတော့ဘဲ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အရင် မြှင့်တင်ရမည်၊ ဒါမှသာ အခြေခံ အုတ်မြစ် ဖြစ်လာမည်။

မနက်ခင်းတစ်ခုလုံး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းမန်သည် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဆက်လက် ကျင့်ကြံရဦးမည်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် စာရွက်ပေါ်က အစီအစဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမည်။

ကျန်းမန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖက်တီးလေးမှာ အတော်လေး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကျန်း၊ မင်း ထပ်လာပြန်ပြီလား"

ဖက်တီးလေးက သူ၏ ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါတောင် ပိန်သွားပြီလို့ ခံစားနေရတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက အမဲခြောက်ကို ထုတ်ကာ စားနေတော့သည်။

ကျန်းမန်မှာ မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး လူချမ်းသာသားလေး

"အစ်ကိုကျန်း၊ ရော့ တစ်တုံး"

ဖက်တီးလေးက ကျန်းမန်ကို အမဲခြောက် တစ်တုံး ခိုးပေးလိုက်သည်။

အမဲခြောက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ခုလေးတင် စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲမိတဲ့အတွက် ကျန်းမန်က တောင်းပန်လိုက်သည်။ သူက လူယုတ်မာ စိတ်ထားနဲ့ သူတော်ကောင်းကို အထင်လွဲမိတာပဲ။

အမဲခြောက် စားပြီးနောက် ကျန်းမန်က ပို၍ပင် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံတော့သည်။ ခွန်အားတွေ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျန်းမန်သည် အကြိမ် ငါးဆယ်မျှသာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

ဖက်တီးလေး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ရှောင်ကျန်း မင်း နောက်ဆုံးတော့ လက်လျှော့လိုက်ပြီလား"

အကြိမ် ငါးဆယ်လောက်နဲ့တင် ရှောင်ကျန်း ဖြစ်သွားပြီလား။

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"နေရာပြောင်းပြီး ခိုးကြိုးစားမလို့"

ဖက်တီးလေး "..."

မင်းလုပ်ရပ်က လူလုပ်တဲ့ လုပ်ရပ်လား။

ခိုးကျင့်တာက ထားလိုက်ပါတော့၊ အပြင်ထုတ်ပြောစရာ လိုလို့လား။

ငါတို့ကို ထမင်းမေ့ ဟင်းမေ့ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နေတာလား။

မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကြေးကိုကော မသွင်းတော့ဘူးလား။ ရွာကလည်း စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလေ။

လူးလှိမ့်ငိုယိုပြီးတော့ ကျင့်စဉ်ကြေးရှာ၊ ပြီးရင် အေးအေးဆေးဆေး ပညာသင်၊ အဲဒါပြီးရင် ရွာပြန်ပြီး လစာကောင်းကောင်းနဲ့ လယ်ပြန်စိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။