အခန်း ၁၂

အခန်း (၁၂) ကောင်းကင်ဘုံမှတ်တမ်းကျမ်း၏ မှတ်တမ်းအသစ်

ကျန်းမန်က ထိုလူများကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဖက်တီးလေး၏ မျက်နှာအမူအရာကို သူ သတိထားမိလိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် သူ ခိုးကျင့်နေသည့် အကြောင်းကို ပြောမပြတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ မသိစေဘဲ ခိုးကျင့်နေမှသာ တစ်ဖက်လူက ပေါ့ဆနေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ ကျော်တက်ရသည်မှာလည်း အလွန် လွယ်ကူသွားပေမည်။

နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဤနည်းအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားပါက ရှေ့ဆုံးသုံးယောက်ကို အမြန်ဆုံး ကျော်တက်နိုင်ပြီး ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်စာရင်းဝင် ဖြစ်လာမည်။

ထို့နောက် ပထမနှင့် ဒုတိယကို ကျော်တက်ရမည်။

သူက အရင်ဆုံး စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးသို့ သွားကာ ဤလအတွက် မြင်းတင်းကုပ်မှ ရမည့် အပိုဆုကြေးများကို သွားထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆန်ကြမ်း ဆယ်တင်း။

မူလက တစ်လလျှင် ငါးတင်းသာ ရသော်လည်း နှစ်ဆတိုးသွားသဖြင့် တစ်လလျှင် ဆယ့်ငါးတင်း ဖြစ်သွားသည်။

နည်းနည်းပါးပါးတော့ ဝမ်းဝဖို့ အဆင်ပြေသွားပြီ။

ကျင့်ကြံရသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အင်အား အများအပြား ကုန်ခမ်းစေသဖြင့် တကယ်တမ်းတော့ မလုံလောက်သေးပေ။ သို့သော် အရင်ကထက်စာလျှင် အများကြီး ပိုကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများကို ပြန်ပို့ပြီးမှသာ သူသည် ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် ယွင်ချန်ဌာန၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ပြီး ယွင်ချန်ဌာန အတွင်း၌ပင် တည်ရှိသည်။

ဒါကြောင့် အန္တရာယ် သိပ်မရှိနိုင်ပေ။

ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းမန်က သေချာစွာ လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

မီးခိုးပြာရောင် နံရံများက ညနေခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် အေးစက်စက် တောက်ပနေသည်။ သုံးလံခန့် မြင့်သော မျှော်စင်၏ အမိုးစွန်းများတွင် ကြေးဝါလေခေါင်းလောင်းများ ချိတ်ဆွဲထားပြီး ညနေလေနှင့်အတူ လေးလံသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကင်းစောင့်တပ်ဖွဲ့ အဓိကတံခါးမကြီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျောက်ခြင်္သေ့ရုပ်တု နှစ်ခုကို စိုက်ထူထားသည်။

တံခါးမှ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ဘေးဘက်ရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်နေသော ကင်းစောင့်နှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့က ကျန်းမန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဘယ်က ကျောင်းသားလဲ"

လူလတ်ပိုင်း ကင်းစောင့်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

"ချင်းယွင်ဆောင်ကပါ"

"ဒီကို ဘာကိစ္စလာတာလဲ"

တစ်ဖက်လူက ထပ်မေးပြန်သည်။

"အလုပ်လာရှာတာပါ။ ဒါက ထောက်ခံစာပါ"

ပြောရင်း ကျန်းမန်က သူ၏ လက်ထဲရှိ စာအိတ်ကို တစ်ဖက်လူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ကို ရှာရမလဲ သိလား"

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်ဖက်လူက ကျန်းမန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဘာမှဆက်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။

ကျန်းမန်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်မှာ ပြဿနာတချို့ ရှိနေလို့ ငွေရေးကြေးရေး နည်းနည်း ကျပ်တည်းနေတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ အဆင့်တစ်ပါ။ အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရလာနိုင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ စီနီယာနှစ်ယောက်ရဲ့ ကူညီလမ်းညွှန်မှုအတွက် နောက်ပိုင်းမှာ ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

နောက်ဆုံးအဆင့်ကလည်း အဆင့်တစ်ပါပဲ။

ကင်းစောင့်နှစ်ယောက်က အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ အတွင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အတိအကျ နေရာနှင့် အခြေခံ လိုက်နာရမည့် အချက်အလက်အချို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး အတွင်းဘက်သို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားခဲ့သည်။

ကင်းစောင့်နှစ်ယောက်က ထွက်သွားသော လူငယ်လေးကို ကြည့်နေရင်း၊ လူငယ်ကင်းစောင့်က မေးလိုက်သည်။

"အဆင့်တစ်တဲ့၊ ခင်ဗျား ယုံလား"

"ငါမယုံဘူး၊ မင်းကော ယုံလို့လား"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လည်း မယုံဘူး၊ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကူညီလိုက်တာလဲ"

"သူက မျက်နှာပြောင်တိုက်ရဲတယ်၊ အဲဒီလိုလူမျိုးက လမ်းလွဲလိုက်ရင် အောင်မြင်ဖို့ လွယ်တယ်။ ပြီးတော့ သဘောထားကလည်း သေးသိမ်တတ်တယ်၊ သူ အောင်မြင်သွားရင် ငါ့ကို အငြိုးထားမှာ စိုးလို့"

"…...."

မကြာမီပင် ကျန်းမန်သည် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လာရင်းကိစ္စကို ပြောပြကာ ထောက်ခံစာကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

တာဝန်ခံမှာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမက ထောက်ခံစာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကျန်းမန်လား။ ဆရာကျောက်က ငါ့ကို အကြောင်းကြားထားပါတယ်။ မင်း ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်ဆို"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်ခိုင်းမှာလဲ မသိဘူး" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာတောင်းဆိုချင်တာ ရှိသေးလဲ"

တာဝန်ခံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် "ကျင့်ကြံခွင့်ရရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲပေါ့" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီမှာက မင်း မကျင့်ကြံမှာကိုပဲ စိုးရိမ်နေတာ" တာဝန်ခံက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ရမှတ်က ဘယ်လောက်လဲ"

ကျန်းမန်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် "သုညမှတ်ပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

မှတ်တမ်းယူနေသော တာဝန်ခံမှာ ကြက်သေသေသွားပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ အံ့ဩသွားသည်။

သိပ်မယုံကြည်နိုင်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ဆရာကျောက်က ဘာလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောခဲ့တာလဲဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်။

ဒီနေရာရောက်မှ အသိပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာကိုး။

"ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကိုကော တတ်ရဲ့လား"

တာဝန်ခံ မျောက်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တတ်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံ မျောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "အင်း... အသုံးတော့ ဝင်သေးတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် တစ်ရက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ် ပေးမယ်။ အချိန်ကတော့ ညနေပိုင်းကနေ စပြီး နှစ်နာရီကြာရင် လုံလောက်ပြီ"

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၊ ကျင့်ကြံရေးအတွက် အသုံးပြုသော အခြေခံ ငွေကြေးဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်များမှာ အရွယ်အစား မညီညာသဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းက ကြီးစိုးလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ယင်းစနစ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်များမှ စုပ်ယူရန် ခက်ခဲပြီး ပိုမိုခိုင်မာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူကာ၊ သာမန်လူများအတွက် ငွေကြေးအဖြစ်သာ အသုံးပြုစေခဲ့သည်။

တစ်ရက်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ် ဆိုသည်မှာ များသလား၊ နည်းသလား ကျန်းမန် သေချာ မသိပေ။

သို့သော် သူ၏ ရမှတ်ကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ သေချာပေါက် နည်းလွန်းမည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"အဲဒါဆို ဘာလုပ်ရမှာလဲ"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

နှစ်နာရီသာ လိုအပ်မည်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ကျင့်ကြံရန်အတွက် အချိန်အလုံအလောက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ကတ်ပြားကို ယူပြီး နောက်ဘက်ကို သွားလိုက်ပါ"

တာဝန်ခံ မျောက်က ကျန်းမန်အား နောက်ဘက်သို့ ခေါ်သွားရန် လူတစ်ယောက်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထို့နောက် အစေခံမလေးတစ်ဦးက ကျန်းမန်ကို "ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ခန်းမ" ဟု ရေးသားထားသော အခန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်ကို ခန်းမကြီးထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ၊ ထိုနေရာတွင် ရုပ်တု ရှစ်ဆယ့်တစ် ခု ရှိနေသည်။

ထိုရုပ်တုများအနက် ထက်ဝက်ခန့်မှာ အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။

အစေခံမလေးက ကျန်းမန်ကို ဘေးဘက်ရှိ ရုပ်တုတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်သို့ ခေါ်သွားပြီး ရုပ်တု၏ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

အထဲတွင် အခန်းငယ်လေး တစ်ခန်း ရှိနေသည်။

"ဒါက..." ကျန်းမန်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဝင်သွားလိုက်ပါ။ မင်းလုပ်ရမှာက အထဲမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မရပ်မနား လည်ပတ်နေဖို့ပဲ။ ဝင်္ကပါက လင်းလာမှ မင်း အလုပ်လုပ်နေတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်မှာ။ အကယ်၍ အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ အချိန်က အရမ်း ကြာသွားရင် ဒီနေ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

အစေခံမလေးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"နှစ်နာရီအတွင်း အနည်းဆုံး ပုလဲလုံး သုံးလုံး လင်းအောင် လုပ်ရမယ်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် တစ်လုံး ပိုလင်းအောင် လုပ်နိုင်ရင် အပိုဆုအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ထပ်ရမယ်။ တခြား ဘာမေးစရာ ရှိသေးလဲ"

"အထဲဝင်ပြီး ကျင့်ကြံနေရုံပဲလား။ တခြား ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူးလား"

ကျန်းမန်က အနားရှိ အသက် နှစ်ဆယ့်ငါး၊ ခြောက်နှစ် အရွယ်ခန့်ရှိ အစေခံမလေးကို မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အကယ်၍ မပြီးမြောက်ဘူးဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်ကို ရနိုင်ခြေ သိပ်မရှိဘူး။ နောက်ပြီး စတင်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ အသံထွက်လို့ မရဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ငါတို့ စောင့်ကြည့်ပေးနေမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ "အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာလို့ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို မလည်ပတ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင်၊ သူတို့က ချက်ချင်း လာစစ်ဆေးပေးမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု တွေးနေမိသည်။

လူများ ထွက်သွားပြီးနောက် တံခါးလည်း ပိတ်သွားကာ နှစ်နာရီကြာမှ ပြန်ဖွင့်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

အထဲရောက်သောအခါ အခန်းကျယ်ဝန်းသည်ကို ကျန်းမန် တွေ့လိုက်ရသည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် ပုလဲလုံး အမြောက်အမြား မြှုပ်နှံထားသည်။

လောလောဆယ်တွင် ပုလဲလုံး တစ်လုံးသာ လင်းနေပြီး၊ သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

မလည်ပတ်မီ သူက တစ်ချက် စမ်းသပ်ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စာအုပ်က အဆက်မပြတ် လှန်သွားပြီး နောက်ဆုံးစာမျက်နှာတွင် ရပ်တန့်သွားမည်ဟု ကျန်းမန် ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

"မှတ်တမ်းတင်ဖို့ မထိုက်တန်ပါ" ဆိုတဲ့ စာသားလေး လာမှာပေါ့။

သို့သော် မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စာအုပ်က စာမျက်နှာ သုံးဆယ့်ခြောက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထိုအရာက ကျန်းမန်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားစေသည်။

ဒီလောက် စာမျက်နှာ အများကြီးလား။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို စာသားများ ပေါ်လာသည်။

【နတ်လမ်းကိုးသွယ် မူလဝိညာဉ် ဝင်္ကပါ (အပိုင်းအစ) - နတ်လမ်းကိုးသွယ် မူလဝိညာဉ် ဝင်္ကပါသည် ဝင်္ကပါစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကံကြမ္မာ အပြောင်းအလဲများကို နောက်ပြန်လှည့်ကာ၊ သဘာဝတရား၏ ကံကြမ္မာကို စုစည်းပြီး၊ မူလဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖြန့်ကြက်ပေးခြင်းဖြင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒေသများနှင့် ခြောက်သွေ့နေသော တောင်ကုန်းများကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းလွယ်ကူအောင် ပြုလုပ်ထားသော အပိုင်းအစမျှသာ ဖြစ်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ ကျင့်ကြံရန်အတွက် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။】

【နတ်လမ်းကိုးသွယ် မူလဝိညာဉ် ဝင်္ကပါ (၁/၄) ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးပါက သိုင်းပညာရပ်အတွက် မွေးရာပါချီ တစ်စ ရရှိမည်။】

မထင်မှတ်ထားသော အံ့ဩစရာပင်။ ဒီဝင်္ကပါက ဒီလောက် နောက်ခံကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ကျန်းမန် မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒီသိုင်းပညာရပ် မွေးရာပါချီဆိုတာက ကျင့်စဉ် ခရမ်းရောင်ချီနဲ့ ဆင်တူလောက်မယ် ထင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက သိုင်းပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သုံးတာပဲ။

ကြည့်ရတာ သိုင်းပညာရပ်တွေရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းကလည်း သိပ်နှေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ကျန်းမန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။ ပထမအကြိမ်ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းကုန် မသုံးရဲပေ။

ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လည်ပတ်လိုက်သည်။ တစ်ပတ် လည်ပတ်ပြီးနောက် ဒန်တျန်အတွင်းသို့ ကျဆင်းရမည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝင်္ကပါက စုပ်ယူသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအဓမ္မ ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အနည်းငယ် နာကျင်မှု ရှိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဝင်္ကပါက ကြမ်းတမ်းလွန်းသဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှု အနည်းငယ် ရှိလာနိုင်ပေမည်။

"ဒါကြောင့် နှစ်နာရီပဲ လုပ်ရတာကိုး။ ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည် ရှိချင်မှ ရှိမှာ"

"အပြည့်အစုံဆိုရင်ကော ဒီလို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိမလား မသိဘူး"

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဝင်္ကပါဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ကျန်ရှိသော အပိုင်းကို ဒန်တျန်အတွင်းသို့ ကျဆင်းစေလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေသားပဲ"

သူ၏ ရမှတ်က နိမ့်သောကြောင့် ဝင်္ကပါက သူ့ထံမှ စုပ်ယူမှုလည်း နည်းပါးသည်။

ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ချီကျင့်စဉ် အဆင့်သုံး ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိသည်။

ကျန်ရှိနေသည်များက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ပမာဏကလည်း များပြားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုမှာ လျစ်လျူရှုထား၍ ရလောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှု နှေးကွေးသွားခြင်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လဲလှယ်ရခြင်းက အရှုံးလား၊ အမြတ်လားဆိုတာကိုတော့ မသိပေ။

ဒါပေမယ့် သိုင်းပညာရပ် မွေးရာပါချီ ရလိုက်တာကတော့ အမြတ်ပဲ။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်...

ကျန်းမန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပထမ ဘူးသီးခြောက်ဘူးမှာ လုံးဝ ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဂျလောက်

တံခါး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

အစောက အစေခံမလေးပင် ဖြစ်သည်။

သူမက အဖြူရောင် ပုလဲလုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ တကယ်ပဲ သုံးလုံး လင်းနေသည်။

"အလယ်မှာ ခြောက်ကြိမ် ပြတ်သွားတယ်၊ နောက်တစ်ခါကျရင် သတိထားပါ"

အစေခံမလေးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဒီလောက်တောင် တိကျတာလား။

"ဒီကို လာခဲ့၊ တာဝန်ခံက စကားနည်းနည်း ပြောစရာရှိတယ်၊ ပြီးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ထုတ်ပေးမယ်"

အစေခံမလေးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အပြင်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် တာဝန်ခံ မျောက်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီနေ့ အားလုံးကို လူသစ်တစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ သူက အနောက်ခြံဝင်းမှာ သုညမှတ် ရထားတဲ့သူပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးကတောင် ဒီကိုလာပြီး အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားချင်စိတ် ရှိနေလဲဆိုတာကို အပြည့်အဝ ပြသနေတာပဲ"

"သူကတောင် ဒီလောက် ကြိုးစားနေတာ၊ မင်းတို့တွေက ဆက်ပြီး ပျင်းနေကြဦးမှာလား။"

"ငါ ရဲရဲကြီး ပြောရဲတယ်၊ အကယ်၍ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ အနာဂတ်မှာ အောင်မြင်သွားခဲ့ရင်"

"အဲဒါ ဒီလူသစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"သုညမှတ်ဆိုတာ မင်းတို့ မြင်ဖူးကြလား။"

"ဒီလိုလူမျိုးက ဒုက္ခိတနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါပေမယ့် သူက ခန္ဓာကိုယ် ချို့တဲ့ပေမယ့် စိတ်ဓာတ်က ခိုင်မာတယ်။"

"အောင်မြင်တဲ့အထဲမှာ သူ ဘာလို့ မပါနိုင်ရမှာလဲ။"

ကျန်းမန် "..."