အခန်း ၂၂
Vol. 3 Ch. 22
အခန်း (၂၂) ကျန်းမန် - ကျွန်တော်က အရမ်း သန်မာနေလို့ပါ
ကျန်းမန်၏ စိတ်နေစိတ်ထားက လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။
သူက မာနကြီးနေ၍ မဟုတ်။
လော်ရွှမ်၏ ပြုစုပျိုးထောင်ခံရသူ မဟုတ်သလို၊ စုန့်ချင့်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်၍လည်း မဟုတ်။
ဒါကြောင့် ပြောစရာ ဘာမှမရှိဘူး။
လက်တွေ့မှာပဲ ယှဉ်ကြည့်ကြတာပေါ့။
စုန့်ချင့်က တောရွာလေးကနေ လာတာဖြစ်ပြီး ကျန်းမန်နှင့် နောက်ခံတူသည်။
သူက ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားလျှင် ရွာကို ပြန်မသွားချင်ပေ။
သို့သော် ရွာကို ပြန်မသွားချင်လျှင် လော့ယွင်မြို့မှာ ကျန်နေဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမည်။
သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းအစနဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်ရင် တခြားလူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မလဲ။
ကျန်နေဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်။
တစ်ခုခု အပြောင်းအလဲ မရှိဘူးဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာက ရွာကို ပြန်သွားဖို့ပါပဲ။
အဲဒီနောက်ပိုင်း ပြန်ထွက်လာဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရသလို ခက်ခဲသွားပါလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် အခွင့်အရေးကို သူ အရယူချင်နေတာ။
တခြားလူတွေက သက်တော်စောင့် လုပ်ရတာကို အရှက်ရစရာလို့ ထင်နေကြပေမယ့်၊ အဲဒီနေရာမှာ သူတို့ မဟုတ်လို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြတာပါ။
"ခွင့်လွှတ်ပါ"
စကားဆုံးသည်နှင့် စုန့်ချင့်က စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
သူက ကျန်းမန်ကို အံ့အားသင့်သွားစေချင်သော်လည်း၊ ချက်ချင်းကြီး အနိုင်မယူချင်သေးပေ။
အဆင့်တက်တာ မကြာသေးသလို၊ နောက်ဆုံးနှစ်လည်း ဖြစ်နေတော့ လက်ဝါးခြောက်ကွက်ကို ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မမီလောက်ပါဘူး။
သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။
ထို့နောက် ခြေတစ်လှမ်း တိုးကာ လက်ဝါးထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။
မျက်နှာတည့်တည့်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အတွင်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် လက်ဝါးတစ်ချက်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ဆက်တိုက် လက်ဝါးသုံးချက် ဖြစ်သည်။
နောက်က လက်ဝါးနှစ်ချက်ကို ဘေးဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းမန်လည်း လက်ဝါး ပြန်ထုတ်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
နိုင်ပြီ ဘာလှည့်ကွက်မှ မပါဘူး၊ တကယ်ပဲ လက်ဝါးခြောက်ကွက်ကို အခုမှ စသင်တာပဲ။
ဘုန်း
စုန့်ချင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေစဉ်၊ ရုတ်တရက် ဝမ်းဗိုက်တွင် လက်ဝါးတစ်ချက် အထိုးခံလိုက်ရပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ပေါ့ဆသွားသဖြင့် သူ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ နတ်ခြေလှမ်းကို သုံးလိုက်မှသာ မတ်တပ် ပြန်ရပ်နိုင်သွားသည်။
ချက်ချင်းပင် သူ ကျန်းမန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။
ဘာလို့ လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ ရှုံးသွားရတာလဲ။
သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်က မဆိုးပါဘူး။
ပေါ့ဆသွားတာပဲ။
ထို့နောက် သူ လုံးဝ ပေါ့ဆမနေတော့ပေ။
ထပ်မံ၍ လက်ဝါး ထုတ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရာတွေ အားလုံး ခြေဖျက်ခံလိုက်ရတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
လက်ဝါးခြောက်ကွက် အဆင့်လေးလား။
ဒီလောက်မြန်မြန်လား။
စုန့်ချင့် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ အရှေ့သို့ အမြန်တိုးသွားကာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အားသာချက်ကို မြှင့်တင်ရမည်။
သူထင်သည့်အတိုင်းပင် သူ၏ လက်ဝါးချက်များအောက်တွင် ကျန်းမန် ဆုတ်ခွာနေရသည်။ ဒီကောင်က ခွန်အားကိုပဲ သုံးတတ်ပြီး ဘာလှည့်ကွက်မှ မရှိတဲ့သူပဲ။
သူ့ရဲ့ လက်ဝါးချက်တွေက ပြင်းထန်ပြီး၊ နဂါးတစ်ကောင်လို ကွေ့ကောက်ကာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့်၊ ကျန်းမန် ခုခံရန် အခက်တွေ့နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟာကွက်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
အခုပဲ….
အစွမ်းကုန် လက်ဝါးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ၊ လက်ဝါးရာ သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းမန်လည်း လက်ဝါး ပြန်ထုတ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ကျယ်လောင်သော အသံသုံးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရာများ အားလုံး ကွဲကြေသွားသည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူတွင် နောက်ထပ် လက်ဝါးရာ တစ်ခု ကျန်နေသေးပြီး သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။
ထိုလက်ဝါးရာက စုန့်ချင့်၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ စုန့်ချင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး နှစ်ပတ်လောက် လိမ့်သွားသည်။
ဤကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံး လှမ်းကြည့်လာကြသည်။
အထူးသဖြင့် တိုက်ခိုက်သူက ကျန်းမန် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အတော်လေး အံ့ဩသွားကြသည်။
နားမလည်နိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အတည်ပြုပြီးတာ မကြာသေးဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် လက်ဝါးခြောက်ကွက်နဲ့ စုန့်ချင့်ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူနိုင်ရတာလဲ။
ဖန်ယုံ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး လော်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူလည်း လော်ရွှမ်ကြောင့်ဟု သံသယဝင်နေသည်။
လော်ရွှမ်ကလည်း ဘာမှ မရှင်းပြပေ။
တစ်ခါတစ်ရံ အထင်လွဲခံရခြင်းကလည်း သူမအတွက် အကျိုးရှိသည်။
"ကိစ္စမရှိရင် ဆက်လုပ်ကြ၊ နည်းနည်း ပိုပြီး အာရုံစိုက်ကြ"
ထိုအချိန်တွင် ဖူဆရာမက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
သူမက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ အတော်လေး အံ့ဩနေမိသည်။
ကျန်းမန် လက်ဝါးခြောက်ကွက်ကို ဘယ်အချိန်က လာယူသွားလဲဆိုတာ သူမ သိသည်။
တစ်ရက်တည်းနဲ့ အဆင့်ငါး ရောက်သွားပြီလား။
ဒါမှမဟုတ် အရင်ကတည်းက ခိုးပြီး ကျင့်နေတာလား။
သီအိုရီအရဆိုရင်တော့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမှ မမြင်ရင် မကျင့်ဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့။
ဒါကြောင့် အရမ်းကြီး ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး။
"ကျေးဇူးပဲ"
ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပေါ့ဆသွားလို့လား"
စုန့်ချင့်က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမန်က ခေါင်းခါရင်း "ငါက အရမ်း သန်မာနေလို့ပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
စုန့်ချင့် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"လော်ရွှမ် မင်းကို ရွေးတာ မဆန်းပါဘူး"
ကျန်းမန် "..."
ငါနိုင်တာက သူနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။
ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း တစ်ခွန်းတော့ ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူ နိုင်တာက ကိုယ်ပိုင်ပါရမီနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ပါ၊ လော်ရွှမ်နဲ့ လုံးဝ မဆိုင်ဘူး။
ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူက လုံးဝ မယုံဘူးလေ။
ထို့နောက် နောက်ထပ် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်မှုများ စတင်ရာ၊ သူတို့ကြားတွင် ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲဆိုတာကို အတည်ပြုရန် ဖြစ်ပြီး၊ တူညီသော အဆင့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ပြုပြင်ပြီး၊ လက်ဝါးခြောက်ကွက် အသုံးပြုမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ပါ။
နေ့လည်ပိုင်းတွင် အစီအစဉ်အတိုင်း ကျင့်ကြံခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖက်တီးလေးကတော့ ကျန်းမန်နောက်ကနေ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံနေဆဲပင်….
သူကတော့ အခု ဒုတိယ နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်နေပေမယ့်၊ နောက်ဆုံးအဆင့်နဲ့က အင်အားချင်း မျှနေတယ်လို့ ပြောပါတယ်။
အချိန်မရွေး နေရာတွေ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် ကျန်းမန်နဲ့ အတူတူ ကြိုးစားရမယ်တဲ့။
သူ နောက်ဆုံးအဆင့် လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ ပြန်သွားရင် ရှင်းပြရ ခက်လိမ့်မယ်။
ညနေပိုင်း
ကျန်းမန် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ် အဆင့်ခြောက်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ဒီညမှာပဲ အဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက်ဆိုရင် အဆင့်ကိုးကို ရောက်နိုင်မည်။
အဲဒီကျမှ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို စတင် မြှင့်တင်ရမည်။
ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
အနောက်ခြံဝင်း….
ဆရာကျောက်၏ အိမ်ရှေ့….
ကျန်းမန် တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါက်လိုက်သည်။
ရောက်လာသူကို မြင်သောအခါ ကျောက်လဲ့မင် အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်၊ ကျန်းမန်က သူ့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာရှာတာလဲ မသိဘူး။
အစားအသောက်ကြောင့်လား။
ဒါမှမဟုတ် အလုပ်အသစ် လာရှာတာလား။
အကယ်၍ ကျွေးမွေးနည်း ကိစ္စနဲ့ လာတာဆိုရင်တော့ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။
"ကျန်းမန်... ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ တစ်ခုခု နားမလည်တာ ရှိလို့လား"
ကျောက်လဲ့မင်က အိမ်ထဲသို့ ဝင်ထိုင်ခိုင်းရင်း မေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းမန်က ခေါင်းခါရင်း "ဆရာကျောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး အကျိုးရှိစေပါတယ်၊ သိပ်ပြီးတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ မေးစရာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလို့ လာခဲ့တာပါ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဘာများလဲ"
ကျောက်လဲ့မင်လည်း သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ယွင်ချန်ဌာနမှာ သာမန် အထက်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"
ကျောက်လဲ့မင်က သူ့ရှေ့မှ လူကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်း အဲဒါကို လိုချင်လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ကောင်းတာရှိရင်တော့ သေချာပေါက် သင်ချင်တာပေါ့"
ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ လွယ်ပါတယ်"
ကျောက်လဲ့မင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခေါက် ဝင်ခွင့်နေရာကို ရအောင်ယူပြီး ယွင်ချန်ဌာနရဲ့ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်စာရင်းမှာ ဝင်ရင် အဲဒီ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရနိုင်တယ်"
ကျန်းမန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊ အချိန်မမီတော့ဘူး။
သြဂုတ်လလယ်ကနေ ဒီဇင်ဘာလလယ်အထိဆိုတော့၊ ရက်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ရှိတယ်။
သူ့မှာက ရက်တစ်ရာပဲ ရှိတာ။
တစ်နည်းအားဖြင့် နိုဝင်ဘာလကုန်မှာ အထက်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ရမယ်။
"မလုပ်နိုင်ဘူးလား" ကျောက်လဲ့မင်က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမန် လုပ်နိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားပေ။
ကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းသည်။
အခု ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးကို မြန်မြန် တက်လာတယ် ဆိုပေမယ့် နောက်ပိုင်း တက်ဖို့က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုခက်သွားပြီ။
သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကိုပါ တွဲကျင့်ရဦးမှာ။
စကျင့်တာနဲ့တင် အချိန်နဲ့ ငွေကြေးတွေ အများကြီး ကုန်ကျလိမ့်မယ်။
မဟုတ်ရင် အဲဒီဆာလောင်မှုကို ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျန်းမန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒီထက် ပိုမြန်တဲ့ နည်းလမ်းများ ရှိလား"
"ဘယ်လောက်မြန်မြန်လဲ"
ကျောက်လဲ့မင်က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမန်၏ တိုးတက်မှုက မြန်ဆန်သော်လည်း၊ သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားရသည်။
ဒီအတိုင်းဆိုရင် ခရီးအဝေးကြီး သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
နောက်ကွယ်ကနေ ထောက်ပံ့နေတဲ့သူ ရှိရင်တောင်မှပေါ့။
ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရောက်တာနဲ့တင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ကို၊ နောက်ကွယ်က လူက တကယ်ပဲ ဆက်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးနေဦးမလား။
သူ သိပ်မယုံဘူး။
ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ လေသံက ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားဘူး။
တခြား အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
"နှစ်လ အတွင်းလောက်ပေါ့"
ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်လဲ့မင်က ကျန်းမန်ကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
နှစ်လအတွင်းမှာ အခြေခံ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကိုတောင် ရဖို့ မလွယ်တာကို၊ အထက်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်ဆိုရင် ပိုဆိုးပြီပေါ့။
"ဆိုလိုတာက မင်းက ပုံမှန် လမ်းကြောင်းကနေ မသွားချင်ဘူးပေါ့"
ကျောက်လဲ့မင်က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တကယ်ပဲ အဲဒီလိုပါ။
ဝင်ခွင့်နေရာ လုပွဲ ပြီးသွားရင်၊ သူ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအချိန်အထိ သူ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ။
ကံကြမ္မာဇယားက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်၊ ပြီးရင် ဝင်ခွင့်နေရာ လုပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်။
အဲဒီနောက်မှာ အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အကုန်ပျောက်သွားရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ လုံးဝ မသိနိုင်ဘူး။
ဒါပေမယ့် သေချာပေါက် ကောင်းမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။
မဟုတ်ရင် ကံကြမ္မာဇယား ပါလာတဲ့သူတွေက သက်တမ်းတိုပြီး ဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
"အရင်ကဆိုရင်တော့ တခြားနည်းလမ်း သိပ်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တော့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ်"
ကျောက်လဲ့မင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တစ်လလောက်နေရင် ဂိုဏ်းကနေ လူတချို့ လာပြီး လူရွေးလိမ့်မယ်၊ ကျင့်စဉ် စမ်းသပ်ဖို့အတွက်ပေါ့။ အကြမ်းဖျင်း သုံးအုပ် ရှိတယ်။ သာမန် အထက်အဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၊ သာမန် အထက်အဆင့် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်၊ သာမန် အထက်အဆင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်တို့ပဲ။ စမ်းသပ်မယ့်သူက တစ်အုပ် ရွေးလို့ရတယ်။ မင်း နာမည်စာရင်း သွားပေးကြည့်မလား။"
"နာမည်ပေးလို့ ရလား"
ကျန်းမန် ချက်ချင်း မသဘောတူရဲပေ၊ ဒီလို ကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုးက သူ့အလှည့် ရောက်လာပါ့မလား။
"ရတယ် ဒီလို ကျင့်စဉ် စမ်းသပ်တာမျိုးက ပုံမှန်အားဖြင့် ဘာပြဿနာမှ မရှိတတ်ပါဘူး။ အလွယ်ပြောရရင် ဂိုဏ်းကနေ ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် အလကား ပေးတာနဲ့ အတူတူပဲ"
ကျောက်လဲ့မင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါကြောင့် နေရာလုမယ့်သူတွေ အများကြီး ရှိလိမ့်မယ်၊ ငါကတော့ ကူညီပေးလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် တန်ဖိုးကြီးကြီးတော့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ဆက်မပြောတော့ပေ။
တစ်ဖက်လူက ဘာကို ဆိုလိုချင်သလဲဆိုတာကို ကျန်းမန် ခံစားမိလိုက်သည်။