အခန်း ၃၅

အခန်း (၃၅) ပထမနေရာကို သက်သေပြဖို့ လိုလို့လား

ပထမနေရာကို စိန်ခေါ်တာက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

တချို့လူတွေက ရမှတ် ပထမဖြစ်နေပေမယ့် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရာမှာ ပထမဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ။

ဒါကြောင့် ပထမနေရာကို ပိုပြီး ကြိုးစားလာအောင်လို့ ခြံဝင်းငယ်အသီးသီးရဲ့ ပထမနေရာကို စိန်ခေါ်ခွင့် ပေးထားတာပါ။

ဒါပေမယ့် စိန်ခေါ်ခံရတဲ့လူက အရမ်းကို ရှားပါတယ်။

လော်ရွှမ် ပထမနေရာ ရနေတာ ဒီလောက်ကြာပြီတောင် ဒုတိယဖြစ်တဲ့ ဖန်ယုံက တစ်ခါမှ မစိန်ခေါ်ဖူးပါဘူး။

ဖန်ယုံတောင် မလှုပ်ရှားဘူးဆိုတော့ တခြားလူတွေဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် မစိန်ခေါ်ရဲတော့ဘူးပေါ့။

အရှက်ကွဲခံပြီး မစိန်ခေါ်ရဲကြတာ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က အခုမှ ပထမနေရာကို တက်လာတာ၊ တခြားလူတွေက သူ့ကို မော့ကြည့်နေဆဲ အချိန်မှာပဲ အရင် တတိယနေရာကနေ ခုန်ထွက်လာပြီး စိန်ခေါ်ရဲတာ။

ဒါက ပထမနေရာကို တကယ်ပဲ စော်ကားလိုက်တာပါပဲ။

ဒုတိယနေရာကတောင် ဘာမှမပြောသေးဘူးလေ။

ဒီအချိန်မှာ တခြားလူတွေကလည်း ဒီဘက်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေကြတယ်။

အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ကျန်းမန် စိန်ခေါ်ခံရမလားဆိုတာကို ဘယ်သူကမှ သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် အခုက အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူးလေ။

သူက ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူဖြစ်နေပြီ။

ဒီအတိုင်း ရပ်နေရင်တောင် လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။

အခုတော့ ဒီလို ပါရမီရှင်ကို စိန်ခေါ်မယ့်သူ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူကများ အာရုံမစိုက်ဘဲ နေမလဲ၊ သိချင်စိတ် မဖြစ်ဘဲ နေမလဲ။

တစ်ချိန်လုံး ကျင့်ကြံနေတဲ့ လော်ရွှမ်နဲ့ ဖန်ယုံတောင်မှ လှည့်ကြည့်ရတဲ့ အထိပါပဲ။

အရင်တုန်းက အရေးမစိုက်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်နေကြတယ်။

ဒါက ပထမနေရာက ယူဆောင်လာတဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ အပြောင်းအလဲပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ချန်ချီဝမ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကိုတော့ သီးသန့် စိန်ခေါ်မှုလို့ ဆိုပါတယ်။

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားတယ်။

"သီးသန့်ဆိုတာက တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာသာ ပေးတာပေါ့ ဒါပေမယ့် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဖက်တီးလေးက ရှင်းပြလိုက်တယ်။

"ငါ ငြင်းလို့ ရလား" ကျန်းမန်က မေးလိုက်တယ်။

ကိုယ့်ဘက်ကနေ သူ့ကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ပေးရမှာလဲ။

တစ်ဖက်လူက သံသယ ဝင်ရုံနဲ့ ကိုယ်က သက်သေပြဖို့ လိုနေလို့လား။

ပထမက ပထမပဲလေ သူတို့ လက်ခံဖို့ လိုလို့လား။

လက်မခံရင် ဆရာကျောက်ဆီ သွားပြီး ပထမဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာကို ရှင်းပြခိုင်းလိုက်လေ။

ပထမဆိုတာမှာ ရေတွေ ရောနှောနေသလားဆိုတာ ရှင်းပြခိုင်းလိုက်ပေါ့။

စိန်ခေါ်မယ်။

ဒါက ကိုယ့်အတွက် ပြဿနာ လာရှာတာပဲ ပထမနေရာက ဘာလို့ သက်သေပြနေဖို့ လိုတာလဲ။

သက်သေပြဖို့ လိုတယ်ဆိုရင် ရမှတ်တွေက ဘာလုပ်ဖို့လဲ။

"ရပါတယ် ဒါပေမယ့် လူတော်တော်များများက လက်ခံတတ်ကြတယ်"

ဖက်တီးလေးက ဘေးကနေ ရှင်းပြလိုက်တယ်။

"စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံတာက ပထမနေရာရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြနိုင်တဲ့အပြင်..."

"စိန်ခေါ်တဲ့သူက စိန်ခေါ်ကြေး ပေးရသေးတယ်"

"လူသိရှင်ကြား စိန်ခေါ်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးရာ"

"သီးသန့် စိန်ခေါ်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖက်တီးလေး ဆက်မပြောရသေးခင်မှာပင် ကျန်းမန်က ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးကာ ချန်ချီဝမ်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ငါ လက်ခံတယ်"

ပထမနေရာမှာ ရှိနေရင် ပထမနေရာရဲ့ သဘောထားကြီးမှု ရှိရမယ်။

တခြားလူတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ရမယ် သူတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ရမယ်။

ပင်လယ်ပြင်ကြီးလို သဘောထား မကြီးမားဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်မှာလဲ။

ပထမနေရာကို ဘယ်လို ယူနိုင်မှာလဲ။

ကျန်းမန်က ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ချန်ချီဝမ် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် အိတ်တစ်လုံးကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ပဲ မင်း ဘယ်အချိန် အားမလဲ"

"ဒီညပေါ့" ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က တွေ့ရမယ့် နေရာကိုတော့ မချိန်းခဲ့ကြပေ။

ချန်ချီဝမ်ကိုသာ သူ့ဆီ လာရှာခိုင်းလိုက်သည်။

သီးသန့်ဆိုမှတော့ တခြားလူတွေ လာဝိုင်းကြည့်နေတာကို မကြိုက်ဘူးလေ။

ချန်ချီဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းမန်က လော်ရွှမ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လော်ရွှမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေသည်။ ဖန်ယုံကတော့ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်သည်။

ချန်ယွီက ပြုံးပြပြီး သူမရဲ့ အလုပ်တွေကို ဆက်လုပ်နေသည်။

ဒီလူတွေ အားလုံးက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်တွေချည်းပါပဲ။

သူတို့ပဲ စိန်ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း ရှိတာလေ။

ဒါပေမယ့် နှမြောစရာက ချန်ချီဝမ် တစ်ယောက်တည်းပဲ စိန်ခေါ်တယ်။

"အစ်ကို ငြင်းလိုက်မယ် ထင်နေတာ"

ဖက်တီးလေးက အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလား"

ကျန်းမန်က သိုင်းပညာရပ်ကို သိပ်မလေ့ကျင့်ဘူးဆိုတာ သူ သိထားတယ်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်ပေမယ့် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုက သာမန်လောက်ပဲ ရှိတာ။

စုန့်ချင့်ကို တိုက်ဖို့ ပြဿနာ မရှိပေမယ့် ထိပ်ဆုံး လေးယောက်ကို တိုက်ဖို့ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ ကြီးတယ်။

ကျန်းမန်က ပြုံးပြီး ဘာမှ မပြောဘူး။

အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းပါတယ်၊ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိတယ်။

ဒါပေမယ့် ဖက်တီးလေးကတော့ ကျန်းမန်ကို သတိထားဖို့ သတိပေးသေးသည်။ တကယ်လို့ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရသွားရင် နောက်တစ်ခါ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုမှာ မပါနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ခွင့်နေရာကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ရလိမ့်မည်။

ကျန်းမန်က ဝင်ခွင့်နေရာအတွက် ကြိုးစားနေတာ သေချာပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က သူ့လိုပဲ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့သူက ရုတ်တရက် ပထမနေရာကို ရောက်သွားတာ ဖက်တီးလေး အံ့ဩလို့ မဆုံးနိုင်ပါဘူး။

အခြေအနေက မသေချာသေးဘူး အမည်းရောင် ဖျက်မြင်းလေးတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။

နှမြောစရာက အဲဒီ အမည်းရောင် ဖျက်မြင်းလေးက ကိုယ် မဟုတ်ဘူး။

"ပထမနေရာ ရတဲ့သူ ဒီနေ့ လာလား"

ဖူရီတန်က ဝင်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ချက်ချင်း ထူးလိုက်သည်။

ဖူရီတန်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အံ့ဩမှုတွေ အပြည့်ပါပဲ။

ကျန်းမန်...

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေကိုပဲ ဝတ်ဆင်လာခဲ့ပြီး သူ့ဆီက ချွေးနံ့တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် မြင်းတင်းကုပ်ရဲ့ အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်နေတတ်တယ်။

တခြားလူတွေ ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ အဆင့်တက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမ ထင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က တစ်ဟုန်ထိုး ပထမနေရာကို တက်လှမ်းလာလိမ့်မယ်လို့တော့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ပါဘူး။

အခုချိန်မှာတော့ သူက ကြမ်းတမ်းတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ဆီက အရင်ကလို အနံ့ဆိုးတွေ မထွက်တော့ဘူး။

ဒါတင်မကဘူး သူ အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေတာကကို တောက်ပနေသလိုပဲ။

ဒါက ပထမနေရာက ပေးစွမ်းတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပထမတန်းမှာ သွားရပ်"

ကျန်းမန် နေရာယူပြီးမှသာ သူမက ဆက်ပြောသည်။

"မင်းက သိုင်းပညာရပ်တွေကို ယူတာ နည်းသလို လေ့လာတာလည်း နည်းတယ် ဒီလတော့ အဲဒီအပေါ်မှာ အချိန်ပိုပေးပြီး အာရုံစိုက်ရမယ်"

ကျန်းမန်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အရင်ကတော့ တကယ်ပဲ အချိန်မရှိခဲ့ပါဘူး။

အခုတော့ ဆဋ္ဌမမြောက် ဘူးသီးခြောက်ဘူး ပြည့်အောင် စုဆောင်းရမယ်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ရဲ့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေကို ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။

ပြီးရင်တော့ သိုင်းပညာရပ်ကို လေ့လာရမယ်။

သိုင်းပညာရပ် မွေးရာပါချီ ရှိနေတော့ သင်ယူရတာ အရမ်းကြီး ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာသင်ရမလဲဆိုတာပဲ ကြည့်ရမယ်။

ဒီတစ်ခေါက် ဖူရီတန် ရှင်းပြတာကတော့ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင် ပဲ ဖြစ်သည်။

မူလကတော့ နဂါးနှိမ်နင်းရေး ကျင့်စဉ် ကို ပြင်ဆင်ထားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကျန်းမန်က လက်ဝါးခြောက်ကွက် နဲ့ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင် နှစ်ခုတည်းကိုပဲ တတ်ကျွမ်းလို့ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်ကို ရွေးချယ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမည်။

ဒါက ပထမနေရာရဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။

ဒါက ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ပထမနေရာမို့လို့သာ၊ တကယ်လို့ ချင်းယွင်ဆောင်ရဲ့ ပထမနေရာဆိုရင်တော့

ချင်းယွင်ဆောင် တစ်ခုလုံးရဲ့ သင်ကြားရေး အစီအစဉ်က သူ့ကိုပဲ ဦးတည်နေမှာ။

ရှင်းပြပြီးနောက် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ရသည်။

ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းမန်ရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ဘက်က ဒုတိယနေရာက လော်ရွှမ် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ကျန်တဲ့ အချိန်တွေကို သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင် တိုးတက်အောင် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင်တောင် အများဆုံး အဆင့်ငါးအထိပဲ ရနိုင်မှာ။

တစ်ဖက်လူရဲ့ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်ကတော့ သေချာပေါက် အဆင့်ကိုးမှာ ရှိနေမှာပဲ။

တကယ်ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။

အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးပြီး နတ်ခြေလှမ်းနဲ့ လက်ဝါးခြောက်ကွက်ကိုပါ ပေါင်းစပ်သုံးမယ်ဆိုရင်တောင် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။

သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်ဆိုတာက အားအင်ကို အဓိကထားတာ အဆင့်သုံးမှာ အားအင်တစ်ကြိမ်၊ အဆင့်ကိုးမှာ အားအင်သုံးကြိမ် ရှိတယ်၊ အဆင့်ခြောက် မတိုင်ခင်က အပြင်အား ဖြစ်ပြီး အဆင့်ခြောက် နောက်ပိုင်းကတော့ အတွင်းအား ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့် တစ်ဖက်လူရဲ့ အဆင့်ကိုးရှေ့မှာ အဆင့်ငါးဆိုတာ။

ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥနဲ့ ပေါက်သလိုပဲ။

အတွင်းအားက လက်ပေါ်မှာ ကပ်နေတဲ့ အပြင်အားကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာမက အတွင်းကလီစာတွေကိုပါ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ဒီအတိုင်း ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်တာက အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်။

"စိတ်မပူပါနဲ့"

ဒီအချိန်မှာ လော်ရွှမ်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းနဲ့ အဆင့်တူတူ ထားပြီး ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်မှာပါ"

လော်ရွှမ်က လူကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။

သူမအတွက် အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဒီသခင်မလေးက ဒီလောက် စကားပြောရ လွယ်တာလား။

တစ်ဖက်လူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မခံစားရဘူးလား။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်က သူမဆီမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တာ အခုတော့ သူမကို ကျော်တက်သွားပြီလေ။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကွာဟချက်က လူတွေကို စိတ်ဓာတ်ကျစေတယ်။

နောက်ကွယ်ကနေ လက်တုံ့ပြန်တာကလည်း သဘာဝကျပါတယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူက ဒီလိုပြောလာမှတော့ သူလည်း ဆက်ပြီး မတွေဝေတော့ဘူး။

ကျန်းမန်က တစ်နာရီလောက် ကျင့်ကြံပြီးနောက် အဆင့်ငါးကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်တာပါပဲ။

သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်က တိုက်ခိုက်တာ သိပ်မပြင်းထန်ပေမယ့် တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း ကြီးမားတဲ့ အားအင်တွေ ထိပ်တိုက် တွေ့ကြတယ်။

ဒါက ကျန်းမန်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သဘောပေါက်စေတယ်။

တိုးတက်မှုကလည်း ပိုမြန်ဆန်လာတယ်။

စုန့်ချင့်နဲ့ ယှဉ်ရင် သန်မာတဲ့သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်တာက ပိုကောင်းတဲ့ တိုးတက်မှုကို ရစေတယ်ဆိုတာ သေချာသွားပြီ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူ နောက်ကွယ်ကနေ လက်တုံ့ပြန်လာမှာကိုတော့ အမြဲ သတိထားနေတယ်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်မှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အထိ တစ်ဖက်လူက တမင်သက်သက် လက်တုံ့ပြန်တာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

တစ်ဖက်လူက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ဘာသာ ကျင့်ကြံနေတော့တယ်။

တကယ့်ကို သခင်မလေး ပါလား။

ကျန်းမန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် အပြုအမူတွေက တကယ် ကောင်းတာပဲ။

ဖန်ယုံနဲ့ ချန်ယွီတို့ဘက်မှာတော့ တိုက်ခိုက်မှုက တော်တော် ပြင်းထန်နေတယ်။

နှစ်ယောက်စလုံးက သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင် အဆင့်ကိုးတွေဆိုတော့ တကယ်ပဲ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်မှု အတွေ့အကြုံကို တိုးလာစေတယ်။

နေ့လယ်ပိုင်းကတော့ ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်ပါပဲ။

ကျန်းမန်က အရင်လိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကျင့်ကြံနေတယ်၊ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်ကို အဓိကထားပြီးတော့ပေါ့။

သူက ပထမတန်းမှာ ရပ်နေတော့ လူတိုင်းက သူ့ကို ကြည့်နေကြမှာပဲ။

သူ မပြန်ဘူးဆိုရင် တခြားလူတွေလည်း ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေရမှာပဲ။

နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်နေတုန်းက ဒီလိုလုပ်တာ ထားပါတော့ အခု ပထမနေရာ ရသွားတာတောင် ဒီလောက် ကြိုးစားနေသေးတယ်။

တခြားလူတွေကို လုံးဝ လမ်းမပေးတော့ဘူး။

ဖက်တီးလေးဆိုရင် ငိုချင်စိတ်တောင် ပေါက်နေပြီ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လော်ရွှမ်က ပထမနေရာကနေ ဖယ်ပေးလိုက်ရလို့ပဲ။

သူမက ခေါင်းဆောင်ပြီး အရင် ထွက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ ပထမနေရာက လူမပြန်သေးဘဲ သူမက ဘယ်လိုလုပ် ပြန်မှာလဲ။

တစ်မုဟုတ်ချင်းမှာပဲ လူတိုင်းက ပိုပြီး နောက်ကျတဲ့အထိ ကျင့်ကြံနေကြတယ်။

ကျန်းမန် ကျင့်ကြံမှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အချိန်မှာ လော်ရွှမ်က သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"မင်း ပုံမှန်အားဖြင့် ဘယ်အချိန်အထိ ကျင့်ကြံလေ့ရှိလဲ"

ကျန်းမန်က နားမလည်နိုင်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

လော်ရွှမ်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်တယ်။

"ညဘက် ဘယ်အချိန်အထိ ကျင့်ကြံလဲလို့"

"မိုးလင်းတဲ့အထိပဲ

" ကျန်းမန်က ဖြေလိုက်တယ်။

လော်ရွှမ်က အံ့ဩသွားတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"မိုးလင်းတဲ့အထိ အနားမယူဘူးလား"

"အနားယူဖို့ လိုလို့လား"

ကျန်းမန်က ပြန်မေးလိုက်တယ်။

လော်ရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။

"အနားယူသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မင်းတို့တွေ ဘယ်လိုများ အိပ်နိုင်နေကြတာလဲ"

ကျန်းမန်က တစ်ခွန်း ပြန်ပြောပြီး ခြံဝင်းငယ်ထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူတွေ အားလုံး အံ့ဩမှင်တက်နေခဲ့တယ်။