အခန်း ၅၁

အခန်း (၅၁) ငါ့မိန်းမကို ငါ သွားထိရင် သူ သဘောတူပါ့မလား

"အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက်တွေ ပြောသွားတာပဲ"

နွားဝါကြီး၏ အမေးကို ကျန်းမန်က ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ချေ။ အကြောင်းအရာများကို အမှန်အတိုင်းပင် ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် နွားဝါကြီးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အမှန်တစ်ဝက် အမှားတစ်ဝက် ဟုတ်လား ဘယ်အပိုင်းက အမှန်ဖြစ်ပြီး ဘယ်အပိုင်းက အမှားလဲ"

"အရှေ့ပိုင်းကတော့ အမှန်ဖြစ်လောက်တယ် အနောက်ပိုင်းကတော့ သေချာပေါက် အမှားပဲ"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

မင်းအတွက် ကလေးမွေးပေးမည် ဆိုသည်က အမှန်ဖြစ်ပြီး မင်းကို မိန်းမရှာပေးရန် ပြဿနာရှိသည် ဆိုသည်က အမှားဟု ဆိုလိုသလားဟု တွေးကာ နွားဝါကြီးက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလျက် ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လူသားများ၏ လောဘကို ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုနွားက ဘယ်လိုထင်လဲ"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ နာမည်ရင်းကို မသိသေးဘူး ဒါကြောင့် သူက ငါ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို အရမ်း သိချင်နေတာ"

နွားဝါကြီးက ပါးစပ်ထဲမှ မြက်များကို ဝါးရင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ကျီးကန်းတံတား ပွင့်လာတာက သူ့အတွက်တော့ အကျိုးရှိမှာ သေချာတယ် ဒါပေမယ့် ငါတို့ကိုတော့ ဘာအန္တရာယ်မှ ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေလိုက်၏။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလဲ"

အဲဒီအချိန်က သူ စကားပြောတာ အရမ်း နားထောင်လို့ ကောင်းနေလို့လေ ဟု ကျန်းမန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။

ထိုနတ်သမီးလေးကသာ တကယ်ပဲ သေချာနေမည်ဆိုလျှင် သွေးကြောလေး ချန်ထားပေးမည့် ကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောနေမည်နည်းဟု တွေးမိလေသည်။

သူမ၏ စကားလုံးများထဲမှ အေးစက်မှုကို သူ့အား လာရောက် ခံစားစေပြီး ဖြစ်လောက်ပေသည်။

ထို အရိုးခိုက်မတတ် အေးစက်မှု တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို သေစေနိုင်လောက်၏။

ကျန်းမန် ဆက်မပြောတော့ချေ။

ကိစ္စများက ဤအထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထိုလူများ၏ စကားများကိုတော့ လောလောဆယ် အများကြီး ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုသေးပေ။

အမှားအမှန်ကလည်း ထိုမျှသာဖြစ်ရာ ဂရုစိုက်စရာ မလိုချေ။

အရင်ဆုံး ချင်းယွင်ဆောင်တွင် နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပြီး အရင်းအမြစ်များ ပိုမို ရရှိအောင် ကြိုးစားကာ အသိပညာများ ပိုမို လေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မှသာ ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်များနှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါ နားလည်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိလာမည် ဖြစ်၏။

ထိုနေ့ည ကျန်းမန် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ့နာမည်ကို ခေါ်သံ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမက အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ် နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ယွင်ချန်ဌာနခွဲတွင် အဟောင်းဆောင်၌ပင် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်သူ ဆိုသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မရှိသလောက် ရှားပါးလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုမှာ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်တွင် ဝင်ရောက်လာကြပြီး အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်ခန့်တွင် ထွက်ခွာသွားကြသောကြောင့်ပင်။

အသက် နှစ်ဆယ်ဆိုသည်မှာ အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံသူ မဖြစ်နိုင်ခြေ များပေသည်။

သူမက သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်စားထားပြီး အသားအရေက ဖြူဝင်းနေကာ အခြေအနေ မဆိုးသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူမက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ကျန်းမန် လား"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှာ ပထမရထားပြီး ချင်းယွင်ဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ အဆင့်ဆယ့်လေး ဟုတ်လား"

သူမက ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ထပ်မံ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူမ ဘာကို ဆိုလိုချင်မှန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"သိုင်းပညာရပ် ဖြန့်ဝေရေး ဌာနက မင်းကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီလား"

သူမက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ ထိုနှစ်ရက်အတွင်း သူလည်း သိုင်းပညာရပ် ဖြန့်ဝေရေး ဌာန၏ ဆက်သွယ်မှုကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်က သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"အတော်ပဲ ငါက မင်းကို လာအကြောင်းကြားတာ ဒီတစ်ခေါက် သိုင်းပညာရပ် သင်ကြားရေးမှာ သုံးယောက် တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ရမယ် မင်းက ငါတို့အဖွဲ့ထဲကပဲ"

သူမက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို ငါ စုံစမ်းပြီးပြီ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ဆိုတော့ သိပ်တော့ နောက်မကျကျန်ခဲ့ပါဘူး အချိန်ကျရင် ငါတို့ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လုပ်ပါ"

"မင်းကို အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် တစ်ခု ရအောင် လုပ်ပေးလို့ မရတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

အစပိုင်းတွင် ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူမှာ ငယ်ရွယ်ပုံမပေါ်ဘဲ အဘယ်ကြောင့် အဟောင်းဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေရသနည်းဟု မေးမြန်းလိုခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးစကားကို ကြားသောအခါ ထိုမေးခွန်းများကို မေ့သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဘာလို့ အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို လိုချင်ရတာလဲ"

သူက ထိုအရာမျိုးကို လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

"မင်းက ဆင်းရဲသား ဟုတ်တယ်မလား"

သူမက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန် ဆွံ့အသွားရ၏။

မြင်းတင်းကုပ်မှာ နေတဲ့သူထဲမှာ ချမ်းသာတဲ့သူ ရှိသေးလို့လားဟု တွေးမိလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းက ဆင်းရဲသား ဖြစ်ခြင်းနှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

မိန်းမပျိုက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါက မင်းကို အထင်သေးတဲ့ သဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမယ့် ဒီမေးခွန်းကို နောက်ဆို မမေးပါနဲ့ လူရယ်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် ရှိပြီးသားလေ အလယ်အလတ်အဆင့် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကတော့ သေချာပေါက် ရှိမယ်လို့ မပြောနိုင်ပေမယ့် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံဖို့က ပြဿနာ များတယ် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံတာကတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေချည်းပဲ ဆိုးကျိုး လုံးဝ မရှိဘူး"

"အထူးသဖြင့် မူလအဆင့်က မမြင့်ဘူးဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့"

"ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို လုယူရမှာပေါ့"

ကျန်းမန်က စကားဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး ဒါပေမယ့် မင်းပုံစံကြည့်ရတာ ငါတို့နဲ့ တစ်လှေတည်း စီးမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"

"ကောင်းပြီလေ ငါတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အနိုင်မကျင့်ကြေး စွမ်းရည်ကိုပဲ အဓိကထားမယ် တကယ်လို့ မင်းက ငါတို့ထက် ပိုအစွမ်းထက်ရင် မင်းစကားကို နားထောင်ပေးလို့ မရတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

သူမက ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ပဲ အချိန်က သုံးရက်လောက် ကြာမယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း သူ့ကိုပဲ ပြောလိုက်ပါ"

ပြောရင်းနှင့် သူမက အဖွဲ့၏ အမှတ်အသားကို ကျန်းမန်ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သဘောမတူတာ ရှိရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ ပြော"

ကျန်းမန်က အမှတ်အသားကို ကိုင်ကာ တစ်ဖက်လူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ပါရမီရှင်တွေရဲ့ လမ်းက တကယ်ကို အကွေ့အကောက်တွေ များတာပဲ"

သုံးရက်အတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်သို့ တက်လှမ်းရန် သိပ်တော့ မလွယ်ကူလှချေ။

"အဝါကြီး ရတနာတွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ကျန်းမန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

သူ တစ်ခုခု သွားစမ်းသပ်ကြည့်ချင်လာပြီ ဖြစ်၏။ တကယ်လို့ ပါရမီ တစ်ခုခု ရလာခဲ့ရင်ကောဟု တွေးမိသည်။

"ရတနာ ဟုတ်လား"

နွားဝါကြီးက မြက်စားရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လော့ယွင်မြို့မှာ ဘာရတနာမှ မရှိဘူး ရတနာလို့ ပြောရမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မိန်းမကတော့ ရတနာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်လို့ မင်းရဲ့ ပါရမီက နိုးထလာတာလေ"

"ကျီးကန်းတံတား ပွင့်လာရင် သူ့ဆီ သွားလိုက်ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အံ့ဩသွားမိသည်။ တကယ်ပဲ စမ်းကြည့်လို့ ရနိုင်သည်ဟု သူ ထင်မြင်မိ၏။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စမ်းသပ်သည့်အခါ ပုရွက်ဆိတ်များကို မှတ်တမ်းမတင်ချေ။

သို့သော် သူ့မိန်းမကတော့ ပုရွက်ဆိတ် မဟုတ်လောက်ပေ။

သို့သော် လူကို မှတ်တမ်းတင်ရန် သိပ်မလွယ်ကူလှချေ စာမျက်နှာ အနည်းငယ်သာ ရှိရာ အဆုံးအစမရှိသော လူများကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် တကယ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်သင့်ပေသည်။

"အဝါကြီး ငါက ငါ့မိန်းမကို သွားထိရင် သူ သဘောတူပါ့မလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက ပါးစပ်ထဲတွင် မြက်များ ငုံထားလျက် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။

ကျန်းမန်လည်း တစ်ဖက်လူ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်ပေ။

ထို့နောက် ဆက်လက် ကျင့်ကြံတော့၏။

အရင်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံကို မြှင့်တင်ရမည်။ သို့မှသာ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သုံးယောက် တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ရမည့် သိုင်းပညာရပ် သင်ကြားရေး စည်းမျဉ်းကို သေချာ နားလည်အောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်၏။

ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်လေးကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ရန် မလွယ်ကူလှချေ သို့သော် စိတ်အာရုံက အဆင့်တစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် မြှင့်တင်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်က အဆင့်ဆယ့်သုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံရသည်မှာ ပိုမို မြန်ဆန်လေသည်။

တစ်ရက်တည်းဖြင့်ပင် ကျန်းမန်က အပြစ်ကင်းစင်သော စိတ်အာရုံ စုစည်းမှု ဆေးလုံး၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး စိတ်အာရုံ အဆင့်နှစ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ကာ ရေခွက်နှစ်ခွက်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းမန် မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက် ကျင့်ကြံမြှင့်တင်နေခဲ့သည် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် အဆင့်ဆယ့်သုံး၏ ဆေးလုံးစုပ်ယူမှု အရှိန်က အဆင့်ကိုးထက် အများကြီး ပိုမို မြန်ဆန်လှသည်။

စုစည်းလာသော စိတ်အာရုံ စွမ်းအားများကလည်း အနည်းငယ်မျှ မကတော့ချေ။

တစ်ရက်ခွဲ အချိန်အတွင်းမှာပင် အပြစ်ကင်းစင်သော စိတ်အာရုံ စုစည်းမှု ဆေးလုံး တစ်လုံးလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တတိယမြောက် ရေခွက်ကလည်း ချောမွေ့စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းမန်က ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ကြည်လင်ရှင်းလင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ရသည်မှာလည်း ပိုမို လွယ်ကူလာသည်။

ထို့အပြင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်မှ အဆင့်ခုနစ်သို့ တက်လှမ်းမည့် ပိတ်ဆို့မှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုပင် သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

"နှမြောစရာကောင်းတာက မနက်ဖြန် သွားရတော့မှာဆိုတော့ တစ်ညတည်းနဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား မသိဘူး"

ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးသာ ရှိပါက လုံလောက်မည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း သူက ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ခန်းမသို့ အလုပ်သွားမလုပ်ဖြစ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။ တစ်ညတာ အချိန်က လုံလောက်ကောင်း လုံလောက်နိုင်ပေသည်။

စည်းမျဉ်းအတိအကျကို သွားရောက် မေးမြန်းရဦးမည်ဖြစ်ရာ အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးဦးမည် ဖြစ်၏။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ခန်းမသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

တာဝန်ခံ မြောင်ကို သွားမေးရင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာခန့် ကြိုတင် ထုတ်ယူရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက ပြဿနာအားလုံး ပြေလည်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

အဆင့်ဆင့် သွားနေရခြင်းက သူ၏ အတုမရှိသော ပါရမီကို နှောင့်နှေးစေခြင်းပင်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချန်ယွီက လော် မိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အကြောင်းကြားပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့သည်။

လော်ရွှမ်က ခြံဝင်းထဲတွင် ကျင့်ကြံနေပြီး အနည်းငယ်မျှ အနားမယူခဲ့ချေ။

"ရှုံးတောင် ရှုံးသွားပြီကို ဒီလောက် ကြိုးစားနေတုန်းပဲလား"

ချန်ယွီက ခြံဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားမှသာ လော်ရွှမ်က ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ငါ့ဆီ လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"နင့်ကို လာမေးတာပါ ငါ့ကို လက်စားချေချင်လားလို့လေ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အိမ်မှာ ထိတ်လန့်နေရမှာ စိုးလို့"

ချန်ယွီက သစ်သီးအချို့ကို ယူလာပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

လော်ရွှမ် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ချန်ယွီက အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ နင် မသိချင်ဘူးလား နင် မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပါတယ်"

လော်ရွှမ်က ဂရုမစိုက်သေးသည်ကို မြင်သော် သူမက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါက နင့်နာမည်သုံးပြီး လူတစ်ယောက်ကို ကြည်ညိုလေးစားကြောင်း စာရေးခဲ့တယ်"