အခန်း ၆၂

အခန်း (၆၂) အခု ငါက အရမ်းကို အစွမ်းထက်နေပြီ

ယနေ့ ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲကို မွန်းတည့်ချိန်တွင် စတင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျင့်စဉ်နှင့် သိုင်းပညာရပ်များ ရှိရာ သစ်တောအုပ်များကို ကျပန်းစနစ်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ပေးမည် ဖြစ်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ဘက်တောင်သို့ ရောက်သွားလျှင်ပင် ကိုယ်ရွေးချယ်ထားသော သိုင်းပညာရပ်များ မည်သည့်အချိန်တွင် ဖွင့်လှစ်မည်ဆိုသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် သစ်တောအုပ်ငယ်တစ်ခုတွင် လူအများအပြားက ဖွင့်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ အတွင်းရှိ သိုင်းပညာရပ်များကို လုယူရန် ကြိုးစားကြမည် ဖြစ်သည်။

ကြိုတင်၍ တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေလည်း ရှိ၏။

ထို့အပြင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် နိမ့်ပါက မူလက ရယူရန် ခက်ခဲသော ကျင့်စဉ်များကို ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးလည်း ရှိပေသည်။

ဒုတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲက အဖွဲ့အသီးသီး၏ ကံကြမ္မာနှင့် ရွေးချယ်မှုများကို စမ်းသပ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤအရာများက ကျန်းမန်နှင့် အများကြီး သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ အကျိုးအမြတ်များကို ချိန်ဆနေရန် သူ ရည်ရွယ်မထားပေ။

သူ လိုချင်သည်မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းပညာရပ်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကသာ အတွေ့အကြုံနှင့် နည်းစနစ် ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

လီယွမ်တို့၏ ရွေးချယ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးသင့်သည့် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အရင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်၏ မျက်နှာက အသုံးမဝင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ အသုံးဝင်လာသင့်ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဆောင်သုံးဆောင် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်ဖြင့် ထင်ပေါ်လာနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိရပေ။

အဆင့်တူများကိုတော့ သူ သိပ်မကြောက်ချေ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ မဟုတ်သဖြင့် အချိန်ဆွဲ၍ တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် နိုင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် နိုင်ရသည်မှာ ဂုဏ်မယူစရာဖြစ်ပြီး သိပ်မထင်ပေါ်လှချေ။

"အဝါကြီး ငါ သွားတော့မယ်"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ပြရုံမှလွဲ၍ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

စကားများပါက တစ်ဖက်လူက ပါရမီအကြောင်း ထပ်ပြောလာမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျန်းမန် ထွက်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း နွားဝါကြီးက မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

တိုးတက်မှုက တကယ်ကို မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ အကန့်အသတ် မရှိသကဲ့သို့ပင်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဆိုသည်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်ကများ ထိုသို့ ပြောလာပါက ပထမဆုံး သတိရမိမည့်သူမှာ သေချာပေါက် ကျန်းမန်ပင် ဖြစ်၏။

သတိရလာသည်မှာ ခုနစ်လခန့်သာ ရှိသေးသည်။

သာမန်လူ တစ်ယောက်ဘဝမှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မတွေ့ရချေ။

သို့သော် ဒီနှစ် ကျီးကန်းတံတားက ဘယ်လမှာ ပွင့်မှာလဲ။

နွားဝါကြီးက စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

တကယ်ကို နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

————

ကျန်းမန်က နောက်ဘက်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက လီယွမ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီး သက်ဆိုင်ရာ သစ်တောအုပ်သို့ အတူတကွ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့မှသာ သိုင်းပညာရပ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံး သိုင်းပညာရပ် ဖြစ်ပြီး လီယွမ်၏ ယခင်ပုံစံအရဆိုလျှင် လုယူမည်ဆိုပါက ပထမနေရာကိုသာ လုယူရမည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့ သဘောတူညီမှု ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိပေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်၏။

နောက်ဘက်တောင်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း ကျန်းမန်က လီယွမ်တို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူနှစ်ဦးက အရင်ကကဲ့သို့ပင် စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေကြ၏။

ကျန်းမန်က အချိန်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ နောက်ကျသည်ဟု ထပ်ပြောမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လီယွမ်နှင့် ယန်ဟွေ့မင်တို့က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဝိုင်းရံလိုက်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အရှေ့တစ်ယောက် အနောက်တစ်ယောက် ရပ်ကာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြ၏။

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သခင်လေးလီ ဘာလုပ်မလို့လဲ"

"ငါ့ကို လီယွမ် လို့ပဲ ခေါ် ယွင်ချန်ဌာနခွဲမှာ လီ မျိုးရိုးနဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ် မင်း မှားခေါ်မိမှာ စိုးလို့"

လီယွမ်က ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

"မင်း လိုချင်တဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ရပြီးပြီ အခု ငါတို့ စည်းလုံးဖို့ လိုတယ်"

"ဒီနေ့က အဆောင်သုံးဆောင် ယှဉ်ပြိုင်ရမှာ အချင်းချင်း ပြဿနာ တက်နေရင် ငါတို့ ရှုံးပြီပဲ မင်းက ဆင်းရဲတော့ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ချင်မှာပဲ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် အနာဂတ် မရှိဘူးလေ ဒါပေမယ့် မင်းက ဆင်းရဲပြီး အမြင်မကျယ်တော့ တခြားသူတွေရဲ့ လှည့်စားမှုကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်တယ် တခြားသူတွေက မင်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်တော့ မင်းအတွက် သေချာပေါက် စဉ်းစားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ငါကတော့ မတူဘူး ငါနဲ့ မင်းနဲ့က လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတာ ငါ အခြေအနေ ကောင်းချင်ရင် မင်းကိုလည်း ကောင်းအောင် ခေါ်သွားမှာပဲ ဒါက ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ ဒါကြောင့် အခု မင်း လုပ်ရမှာက ငါ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ဖို့ပဲ ငါ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ယုံကြည်ပါ အဲဒီလိုမှသာ မင်းက ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်မှာ နားလည်လား"

တစ်ဖက်လူ၏ စကားများက အလွန် ရှည်လျားသဖြင့် ကျန်းမန် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွား၏။

သို့သော် လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် သူက ဆင်းရဲပြီး အားနည်းသဖြင့် သူ့စကားကို နားထောင်ရမည် ထိုသို့မှသာ မှန်ကန်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ခဏရပ်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သခင်လေးလီ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်မိသေးလား"

"ငါက မင်းကို ဘာလို့ ကြည့်ရမှာလဲ မင်းကော ငါ့ကို ကြည့်လို့လား"

လီယွမ်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

ထိုအမေးကြောင့် ကျန်းမန် ဖြေရခက်သွား၏။

တကယ်တော့ သူ တစ်ခါမျှ မကြည့်ခဲ့ဖူးချေ အဓိကအားဖြင့် အချိန်မရှိသောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့ကို အချိန်ပေးပြီး မကြည့်ခြင်းက သဘာဝကျပေသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲမိသလို ဖြစ်သွား၏။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က အဓိက အကြောင်းအရာကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် သခင်လေးလီ ဘာကို လုချင်တာလဲ"

တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဖြေလိုက်၏။

"အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အံ့ဩသွားသည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် ဟုတ်လား ဒါပေမယ့် အကောင်းဆုံးက အဲဒါမှ မဟုတ်တာ"

"အကောင်းဆုံး ဟုတ်လား"

လီယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"မင်း အမြင်မှာ အကောင်းဆုံးဆိုတာ အလယ်အလတ်အဆင့် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကို ပြောတာလား"

"တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းမန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းက အတော်လေးတော့ အမြင်ကျယ်သားပဲ ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"ကျွန်တော် လုချင်လို့လေ လုမှာဆိုတော့ အကောင်းဆုံးကို လုရမှာပေါ့"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် လီယွမ်က ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်း ဘာနဲ့ သွားလုမှာလဲ တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို လုမယ့်သူတွေက ဘယ်လို လူတွေလဲ ဆိုတာကိုကော မင်း သိရဲ့လား"

"မင်း သွားရင်ကော ဘယ်သူ့ကို နိုင်မှာလဲ"

ယန်ဟွေ့မင်က အနည်းငယ် မကျေနပ်စွာဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ဒီလူ တကယ်ကို ပြဿနာ လာရှာနေတာပဲ။

ကျန်းမန်က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ အထင်လွဲနေပြီ"

"အထင်လွဲတယ်လို့ မပြောနဲ့"

လီယွမ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာနဲ့ လုမှာလဲ ဆိုတာကိုပဲ ငါ့ကို ပြောပြ အရင်ဆုံး ငါ့ကို နားချကြည့်"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှုက ထွက်ပေါ်လာ၏။ လက်ဝါးခြောက်ချက်က ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။

"ဒါကော ဘယ်လိုလဲ"

"မလုံလောက်သေးဘူး"

လီယွမ်က အထင်သေးစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

ကျန်းမန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လက်ဝါးကို လီယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဖွဖွလေး တင်လိုက်သည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလေးချိန်က လက်ဝါးမှတစ်ဆင့် လီယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီယွမ်၏ အဝတ်အစားများက လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက် အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ခြေထောက်တစ်ခုလုံး ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်ဝင်သွား၏။

မူလက အထင်သေးနေခဲ့သော သူက အရှေ့ရှိ လူကို အံ့ဩမှင်တက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို လေးလံသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခုပါ ပေါင်းရင်ကော လုံလောက်ပြီလား"

လီယွမ်က အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသည်ကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

ကျန်းမန်က လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"သွားရအောင် ငါ ခင်ဗျားတို့ကို နာမည်ကြီးအောင် လုပ်ပေးမယ်"

သတိပြန်ဝင်လာသော လီယွမ်က ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဇာတ်ကောင်နေရာကို အစားမထိုးနိုင်တော့ချေ။ ယန်ဟွေ့မင်က သတိပေးလိုက်မှသာ လီယွမ် သဘောပေါက်သွား၏။ တိုက်စစ်နဲ့ ခံစစ်က ပြောင်းသွားပြီပဲ။

ယန်ဟွေ့မင်က ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားသော အရာကို သေချာ မသိလိုက်ချေ။ သို့သော် လီယွမ် ရှုံးနိမ့်သွားပုံရသည်ကိုတော့ တွေ့လိုက်ရ၏။ ဒါဆို ကျန်းမန်က တကယ်တော့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ပဲလား။

"သခင်လေးလီ ငါတို့ လုဦးမှာလား"

သူမက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လီယွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြေလိုက်၏။

"ဘယ်လို သွားလုမှာလဲ"

"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ယန်ဟွေ့မင်က အတော်လေး စိုးရိမ်သွားသည်။

အဆိုးဆုံးကတော့ အဖွဲ့ကို ခေါင်းဆောင်မည့်သူ မရှိတော့ခြင်းပင်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အဖွဲ့က ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် လီယွမ်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လိုက်သွားကာ ပြောလိုက်၏။

"သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

ယန်ဟွေ့မင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် အမြန် ပြေးလိုက်သွားခဲ့၏။ သို့သော် အခြေအနေက မည်သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်သေးပေ။ ယခု ကျန်းမန်က ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သွားပြီလား။

အနားရောက်သွားသောအခါ လီယွမ်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ချင်းယွင်ဆောင်မှာ အဆင့်ဆယ့်လေးလို့ ငါ မှတ်မိတယ်"

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

"အခုကော"

"အခု ချင်းယွင်ဆောင်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မကြေညာတော့ဘူး သုံးလတောင် ကြာသွားပြီဆိုတော့ သုံးလဆိုတာ ဘယ်လောက်ကြာလဲဆိုတာ မင်းတို့ မသိဘူးလား"

လီယွမ် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က သစ်တောအုပ် အသီးသီးကို ရှာဖွေနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေက အစွမ်းထက်လား"

"မင်းနဲ့ အဆင့်တူလောက် တစ်ယောက်တော့ ရှိနိုင်တယ် မင်း သတိထားမှ ရမယ်"

လီယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။

တစ်ယောက်တည်းလား ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ လူများလျှင် တကယ်ကို ပြဿနာပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သိုင်းပညာရပ်က မကောင်းသဖြင့် တကယ့် တိုက်ပွဲတွင် သိပ်မစွမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်က အဆင့်တူကို တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ အလွန် ပင်ပန်းလှသည်။ အရင်က ဖန်ယုံကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကပင် သိနိုင်ပေသည်။

"ဟယ် ဒါက လီယွမ် မဟုတ်လား ဒီတစ်ခေါက် ဘာလာလုတာလဲ"

မိန်းကလေး တစ်ယောက်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူက လီယွမ်ကို လှောင်ပြောင်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရောက်လာသူမှာ အရင်က ဖန်ယွမ်ယွမ်ပင် ဖြစ်၏။