အခန်း ၆၃

အခန်း (၆၃) အခု မင်းတို့ အရှက်ကွဲရမယ့် အလှည့် ရောက်ပြီ

ဖန်ယွမ်ယွမ်က အခြားလူနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး ရှိရာ နေရာကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

လမ်းတွင် လီယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သဘာဝကျကျပင် လှောင်ပြောင်ပြောဆိုရပေမည်။

သူ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေရန် ဖြစ်၏။

၎င်းကလည်း ပျော်စရာ တစ်ခုပင်။

တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပါက သူတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရှိပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ နောက်ပိုင်း ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲတွင် ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်၏။

သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ လီယွမ်သာ မရူးမိုက်ပါက စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကိုသာ လုယူလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူမကလည်း လုယူချင်နေ၏။

သို့သော် အစ်ကိုကြီးအတွက် တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို အရင် ရှာဖွေပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ယခု လီယွမ်ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းက နောက်ပိုင်း အောင်ပွဲခံနိုင်ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်၏။

ဖန်ယွမ်ယွမ်၏ လှောင်ပြောင်မှုများအပေါ် ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် လီယွမ် ဒေါသထွက်သင့်ပေသည် အထူးသဖြင့် အရင်က ကိစ္စများကြောင့် ဖြစ်၏။

ဒီမောင်နှမ နှစ်ယောက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ ဒီလောက် အရှက်ကွဲစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

အရင်က သူက အားနည်းသူ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အားနည်းသူက တစ်ဖက်လူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူ ဒေါသထွက်နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

အရင်က ရှုံးနိမ့်ပြီး သူတို့၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရလဒ်က အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ မတူတော့ချေ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့က အပြင်းအထန် အနိုင်ကျင့်ခံရတော့မည် ဖြစ်၏။

တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေမိသည်။

"နည်းနည်းတော့ လိမ္မာလာသားပဲ"

ဖန်ယွမ်ယွမ်က လီယွမ်၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မတွေ့ရသဖြင့် ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခေါက် မင်း ဘာလုမလို့လဲ ငါ ကူညီပေးရမလား"

သူတို့၏ အမြင်တွင် ဆင်းရဲခြင်း ဆိုသည်မှာ အရင်းအမြစ် နည်းပါးပြီး အမြင်ကျဉ်းမြောင်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

ဒီအချက်ကို အသုံးချပြီး ပြဿနာ ရှာနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးပင်။

"ငါတို့က တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး ကျင့်စဉ်ကို လုမှာ"

ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"သခင်မလေးဖန်က နေရာကို သိလို့လား"

ထိုစကားကို ကြားသော် ဖန်ယွမ်ယွမ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး လီယွမ်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလီက ရဲရင့်သားပဲ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းတော့ ရူးမိုက်တယ် ထင်တာပဲ ဒီလောက်အထိ အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး လောင်းကြေးထပ်ရဲတယ်"

လီယွမ်က ခေါင်းခါပြရင်း ဖြေလိုက်၏။

"ငါ တွေ့တာကတော့ မင်းတို့ ဖန် မိသားစုက ချမ်းသာတယ် ဆိုပေမယ့် လူတိုင်းက အမြင်ကျယ်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ ဥပမာအနေနဲ့ မင်းရဲ့ အမြင်က အရမ်း ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်"

ယခုအထိ သူတို့အဖွဲ့၏ နေရာယူပုံကို မမြင်သေးချေ။

သူက ကျန်းမန်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

၎င်းက မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ဖန်ယွမ်ယွမ်ကလည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လီယွမ်က မင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးလဲ"

ကျန်းမန်က ခေါင်းခါပြရင်း ဖြေလိုက်၏။

"တစ်ပြားမှ မပေးဘူး"

"ဒါဆိုရင်တောင် မင်းက တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို လုချင်သေးတယ်ပေါ့"

ဖန်ယွမ်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"တော်တော်တော့ စိတ်ကူးယဉ်တတ်သားပဲ ဒါပေမယ့် ဒါကို လုဖို့က မလွယ်ဘူးနော်"

ပြောရင်းနှင့် သူမက တိုက်ရိုက် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"တိုက်ကြ ငါ လီယွမ်ကို တားထားမယ် မင်းတို့ အရင်ဆုံး သူတို့ကို ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ရက်စက်မှုကို ခံစားရအောင် လုပ်ပေးလိုက်"

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် လီယွမ်က ဖန်ယွမ်ယွမ်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

လီယွမ်ကမူ နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းရုံသာ ရှိပြီး အများကြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ဒီလူက တကယ့် ဆင်းရဲသားတွေလိုပဲ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်။

ဆင်းရဲသားတွေကို အရမ်း အထင်သေးလွန်းတယ်။

မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ တူနေခဲ့တာကို တွေးမိပြီး ရှက်လို့ မျက်နှာတောင် ပူလာမိတယ်။

လီယွမ်က အမြဲ ရှောင်တိမ်းနေသည်ကို မြင်သော် ဖန်ယွမ်ယွမ် အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

သူမ၏ သိုင်းပညာရပ်များက တစ်ဖက်လူကို တားဆီးထားရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူက အခြားလူနှစ်ယောက်ကို သွားကူညီမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် သိပ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မနေဘူးလား။

"လီယွမ် မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဖန်ယွမ်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

လီယွမ်က ဖန်ယွမ်ယွမ်ကို နောက်သို့ ကြည့်ရန်သာ အချက်ပြလိုက်၏။

ဖန်ယွမ်ယွမ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းမန်နှင့် ယန်ဟွေ့မင်တို့က အကောင်းပကတိ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ဘေးတွင် လူနှစ်ယောက် လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုလူများမှာ သူမနှင့်အတူ ပါလာသော အဖွဲ့ဝင်များပင် ဖြစ်သည်။

လူနှစ်ယောက်စလုံး သတိလစ်နေကြပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူသုံးဦးက ဖန်ယွမ်ယွမ်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏတာမျှ ဖန်ယွမ်ယွမ်မှာ သိုးငယ်လေး ကျားတွင်းထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ယုတ္တိမရှိဘူး"

သူမက ထိုလူသုံးဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့လူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသံတစ်သံတောင် မထွက်ဘဲ လဲကျသွားရတာလဲ"

သူမနှင့် လီယွမ်မှာ အကွာအဝေး အတော်လေး ရှိနေပြီး သူမပင် မလဲကျသေးရာ အခြားလူများက ဘယ်လိုလုပ် လဲကျသွားရသနည်း။

ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်က ချင်းယွင်ဆောင်ရဲ့ အဆင့်ဆယ့်လေး နောက်တစ်ယောက်က အဆင့်ဆယ့်နှစ် ဆိုတာ သိထားရမည်။

သူမ၏ လူများကတော့ တစ်ယောက်က အဆင့်ခြောက် နောက်တစ်ယောက်က အဆင့်ကိုး ဖြစ်၏။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပြဿနာ လုံးဝ မရှိနိုင်ပေ။

အဆိုးဆုံးဆိုလျှင်တောင် အင်အားချင်း မျှတနေရမည်။

သို့သော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချက်ချင်းကြီး လဲကျသွားရတာလဲ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးလိုက်တာလဲ။

လီယွမ်လို ကပ်စေးနှဲတဲ့သူက ဘယ်အချိန်က ဒီလောက် ရက်ရောသွားရတာလဲ။

"သခင်မလေးဖန် မင်းကို အရင် ထွက်သွားခိုင်းရတော့မယ်"

လီယွမ်က ပြောရင်းနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်း

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများက ထိုးနှက်သွား၏။

ဖန်ယွမ်ယွမ်က မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် အခြားနေရာသို့ အမြန် ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

လီယွမ်က လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည် မျက်စိအောက်ကနေ ဘယ်လိုလုပ် အလွတ်ပေးနိုင်မှာလဲ။

သူက ချင်းယွင်ဆောင်ရဲ့ တတိယ ဒုတိယ နေရာဆိုတဲ့ မျက်နှာက ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးမဲ့နေလို့လား။

သို့သော် သူ မလိုက်နိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းမန်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ငါတို့ နောက်ကနေ လိုက်သွားကြရအောင်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်၏။

လီယွမ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူက သေချာပေါက် သူ့အစ်ကိုကို သွားရှာမှာပဲ သူတို့ရဲ့ အဆက်အသွယ်က ငါတို့ထက် ပိုကောင်းတော့ တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး ရှိတဲ့နေရာကို ပိုလွယ်လွယ်ကူကူ သိနိုင်မှာပေါ့"

ကျန်းမန်က ရှင်းပြလိုက်၏။

ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အားကိုးလို့ သိပ်အဆင်မပြေဘူးဆိုရင် တခြားသူတွေကို အားကိုးရမှာပဲ။

ပစ္စည်းရှာတဲ့ နေရာမှာတော့ သူတို့အဖွဲ့က တကယ် ညံ့ပါတယ်။

"နောက်ကနေ လိုက်သွား ပျောက်မသွားစေနဲ့"

ကျန်းမန်က လေဟုန်စီး ခြေလှမ်းကို သုံးကာ ချက်ချင်း လိုက်သွားလိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် အခြားလူနှစ်ယောက်လည်း အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြ၏။

သူတို့ သုံးနေသည်မှာ လေဟုန်စီး ခြေလှမ်း မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းမန် သတိပြုမိလိုက်သည်။

အခြား သိုင်းပညာရပ်များ ဖြစ်လောက်ပေသည်။

မိမိ၏ ဆင်းရဲမွဲတေမှု အငွေ့အသက်များက အပြင်သို့ပင် ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဆိုးသွမ်းလှတဲ့ ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေးတွေပဲ။

"အရမ်း ကပ်လိုက်သွားစရာ မလိုဘူး ဒါပေမယ့် ငါတို့ နောက်က လိုက်လာတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ သိအောင် လုပ်ထားရမယ်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်သည်။

"သူက အနောက်ဘက်တောင်ကနေ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားရင်ကော"

ယန်ဟွေ့မင်က မေးလိုက်၏။

"ထွက်မပြေးပါဘူး"

လီယွမ်က လေးလေးနက်နက် ဖြေလိုက်သည်။

"ငါတို့ အဖွဲ့က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး သူ မျှော်လင့်ထားတာနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနေတယ် သူက အမြင်မကျယ်ရင်တောင် အနောက်ဘက်တောင်ကနေတော့ ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သွားပြီး သတင်းပေးရမှာလေ"

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ငါတို့လို ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နေတဲ့ အန္တရာယ်က သူ့အစ်ကိုကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့မှ ထွက်ပြေးနေသော ဖန်ယွမ်ယွမ်ကလည်း အနောက်မှ လိုက်လာသူများကို သတိပြုမိသွား၏။

"ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး တော်တော်လေး ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး ယုတ္တိအရဆိုရင် လီယွမ်က နောက်ကနေ လိုက်ဖမ်းဖို့က သိပ်မခက်ပါဘူး ဒါပေမယ့် တမင်သက်သက် နောက်ကနေ လိုက်လာတာက ငါ့ကို အစ်ကိုကြီးဆီ လမ်းပြခိုင်းနေတာလား သူတို့မှာ ဘယ်လိုများ ယုံကြည်ချက်တွေ ရှိနေလို့လဲ"

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူနှစ်ယောက် လဲကျသွားသည်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းနေကြောင်း သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒါကို ကြည့်ရတာ ယန်ဟွေ့မင်ကလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်သွားတာများလား။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီး ရှိသည်။

"ဒါကြောင့် တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို လာလုရဲတာကိုး"

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ဖန်ယွမ်ယွမ်က အနောက်ဘက်တောင်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားရမည်လား သို့မဟုတ် အစ်ကိုကြီးထံ သွား၍ သတင်းပေးရမည်လား ဆိုသည်ကို တွေဝေနေခဲ့၏။

အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေပြီးနောက် တိုက်ရိုက် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ ပါဝင်သွားမည်ဆိုပါက လေးယောက် သုံးယောက် တိုက်ရမည်ဖြစ်ရာ အခွင့်အရေး မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံသွားပါက အစ်ကိုကြီးမှာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရုတ်တရက် ခံလိုက်ရနိုင်ပေသည်။

လီယွမ်တို့လည်း တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်တာပဲ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံနေတာကိုး။

ထို့နောက် သူမက ခြေလှမ်းများကို အနည်းငယ် နှေးလိုက်ပြီး သွားရင်းနှင့် ခွန်အား ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

သို့သော် သူမ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းချိန် မရလိုက်ခင်မှာပင် နောက်က လူများက ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လာကြသည်။

သူမကို တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆီးပြီး ဖိနှိပ်တော့မည့်ပုံပင်။

ထို့ကြောင့် သူမလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အမြန် လည်ပတ်ကာ ခြေလှမ်းများကို ပြန်လည် မြန်ဆန်စေလိုက်၏။

ထိုအခါမှသာ နောက်က လူများ၏ အရှိန်ကလည်း ပြန်လည် နှေးကွေးသွားတော့သည်။

ဖန်ယွမ်ယွမ် ဆွံ့အသွားရ၏။

ဒီလူတွေ……

သူမ အရှိန်လျှော့လိုက်ပါက တိုက်ရိုက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ခံရမလား ဆိုသည်ကို သူမ သေချာ မသိချေ။

သို့သော် မစွန့်စားရဲပေ။

အနောက်ဘက်တောင်က အလွန် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း သူမနှင့် အစ်ကိုကြီး ခွဲခွာသွားသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ပြန်ရှာရန် အချိန်အများကြီး မယူရချေ။

ခဏအကြာတွင် သူမက သစ်တောအုပ်ငယ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်နေသော ဖန်ထျန်းယီတို့ အဖွဲ့ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်ထျန်းယီက တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေနေဆဲပင် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှာရ မလွယ်ကူလှချေ။

ဤသို့သော သိုင်းပညာရပ်ကို မျက်စိကျနေသူ အများအပြား ရှိသည်။

အနည်းဆုံး အဖွဲ့ခြောက်ဖွဲ့ခန့် ရှိပေသည်။

ဆောင်အသီးသီး၏ ထိပ်ဆုံး နှစ်ယောက်က သူတို့၏ ပစ်မှတ်ကို ဤနေရာတွင် ထားရှိကြလိမ့်မည်။

တတိယနေရာကိုတော့ ပြောရခက်သည်။

တချို့က အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး လာကောင်း လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် တချို့ကမူ စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် လိုအပ်နေသေးသဖြင့် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို သွားရှာကောင်း ရှာနိုင်၏။

ဥပမာအားဖြင့် လီယွမ်တို့လို အဖွဲ့မျိုး ဖြစ်သည်။

လီယွမ်ကို သူ သိထားသလောက်ဆိုလျှင် ဆယ်ပုံ ရှစ်ပုံ ကိုးပုံခန့်က စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကိုသာ သွားရှာလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူ့ကို ခေါ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

ဖန်ယွမ်ယွမ်က ဖရိုဖရဲဖြင့် သူ၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။

"သတိထားကြ"

အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရုံဖြင့် ဖန်ထျန်းယီက လူများကို သတိထားရန် ပြောလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြိုတင် တိုက်ခိုက်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။