အခန်း ၆၅

အခန်း (၆၅) ကျန်းမန်ပေးတဲ့ ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းကို လဲလိုက်ပြီ

အရင်က သူ အဘိုးချန်ကို အပ်ထားခဲ့သည်။

ယခုဆိုလျှင် အတော်လေး ရေးပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ယနေ့ ရေးပြီးပါက ချက်ချင်း လဲလှယ်လိုက်မည်။

အချိန်မမီပါက နောက်တစ်ကြိမ်မှ လဲလှယ်မည် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ထိုကျင့်ကြံရေး စာအုပ်က ကောင်းချွင်ဖုန်း၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကလည်း မဆိုးလှချေ၊ စာအုပ်ထဲရှိ နည်းလမ်းများကို ဖတ်ကြည့်ရာတွင် သူပင် ဒုက္ခခံရမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက သာမန်လူတွေ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ဟာမှ မဟုတ်တာ။

ဆင်းရဲသားတွေကသာ ဒီလို အသက်ပေးပြီး ကြိုးစားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဆင်းရဲသားတွေမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတာပဲ"

သူက ခေါင်းခါရင်း အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ချေ။

စာအုပ်ကို ဘေးတွင် ချထားလိုက်၏။

လွှင့်ပစ်လိုက်ရမလား၊ သိမ်းထားရမလား ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ဖက်တီးလေး ရှာနေမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် အတော်လေး ပြဿနာ တက်ပေမည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရှာနေစရာ မလိုချေ。

ဒါဆို အရင် သိမ်းထားလိုက်မယ်၊ တကယ်လို့ သူက ဒီစာအုပ်ကို မဖြစ်မနေ လိုချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ ပြန်ပေးလိုက်မယ်။

လောလောဆယ်တော့ ဘာဆိုးကျိုးမှ မတွေ့ရသေးဘူးဆိုတော့ သည်းမခံနိုင်စရာတော့ မရှိပါဘူး။

ဟုတ်ပါတယ်၊ တိုက်ရိုက် လဲပစ်နိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် အဘိုးချန် ရောက်လာခဲ့၏။

"ဘယ်လိုနေလဲ"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"တာဝန်ကျေပွန်ခဲ့ပါပြီ ဒါပေမယ့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးက တဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမှာ ဒါက ပထမပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ် နောက်ပိုင်းလည်း ရှိသေးတယ်"

အဘိုးချန်က ဖြေလိုက်၏။

ပြောရင်းနှင့် သူက သူရေးထားသော စာအုပ်ကို တစ်ဖက်လူထံ ပေးလိုက်သည်။

ကောင်းချွင်ဖုန်းက အချိန်အတော်ကြာ ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အဘိုးချန်ရဲ့ အတွေ့အကြုံက အများကြီးပဲ"

ပြောရင်းနှင့် သူက စာအုပ်ကို ဘေးရှိ လူထံ ပေးကာ ဖက်တီးလေး၏ စာအုပ်ထားသည့် နေရာတွင် သွားထားရန် ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးချန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြော၏။

"ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ စနေပြီလို့ ကြားတယ် ဘယ်လောက်များ နာမည်ကြီးလာမလဲ ဘယ်လောက်များ ပါရမီတွေ ကုန်ခမ်းသွားမလဲ ဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက် အဆောင်ခြောက်ဆောင်က စုစုပေါင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်မယ်လို့ ကြားတယ် အထပ်သုံးထပ်ကလည်း စုစုပေါင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထုတ်ပြန်မယ်တဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကောင်းချွင်ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ သေချာ စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ"

"သခင်ကြီးက သေချာ စောင့်ကြည့်ရမှာ ဒီအချိန်မှာများ ထူးချွန်လာတဲ့ ဆင်းရဲသားတွေ ရှိရင် အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ထားရမယ်"

အဘိုးချန်က သတိပေးလိုက်သည်။

ကောင်းချွင်ဖုန်းက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို သူ သဘာဝကျကျ သိရှိထားပြီးသားပါ၊ တကယ်တော့ သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။

တချို့တလေကို ရခဲ့တယ်၊ သူတို့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမယ်။

ဤတစ်ကြိမ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က တကယ့် တိုက်ပွဲကို အဓိကထားပြီး အစီအရင်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံ အဆင့်များကိုပါ စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။

စာမေးပွဲ မရှိသဖြင့် အနာဂတ် အလားအလာ အားလုံးကို မတွက်ချက်နိုင်သော်လည်း လက်ရှိ စွမ်းရည်များကိုတော့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်၏။

သူ တစ်ယောက်တည်းသာမက အခြား မိသားစု အများအပြားကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ပထမအချက်က ကိုယ့်လူများ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စောင့်ကြည့်ပြီး အရင်းအမြစ် ခွဲဝေမှုများကို အတည်ပြုရန် ဖြစ်၏။

ဒုတိယအချက်က အသက်ပေးပြီး ကျင့်ကြံနေသော ဆင်းရဲသားများကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူတို့ကို သိမ်းသွင်းရန် ဖြစ်သည်။

ထိုလူများ လိုအပ်နေသည်မှာ အရင်းအမြစ်များပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူက ကျန်းမန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကမ်းလှမ်းချင်ခဲ့သော်လည်း ဖက်တီးလေးကြောင့် အစီအစဉ် ပျက်သွားခဲ့ရ၏။

ကံကောင်းတာက အရင်းအမြစ် မရှိတဲ့သူက ဒီတစ်ခေါက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့။

ကျသွားရင်တော့ တရားဝင် ကမ်းလှမ်းလို့ ရပြီ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူအများအပြား တိုးတက်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

အရင်းအမြစ် မရှိသူများက တိုးတက်မှု နှေးကွေးပါက နောက်ဆုတ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

အရမ်း သိသာလှပေသည်။

————

"ငါတို့ ဒီလိုပဲ လွှတ်ပေးလိုက်မှာလား"

အခြား သစ်တောအုပ်ကို ရှာဖွေနေစဉ် ယန်ဟွေ့မင်က မေးလိုက်သည်။

လီယွမ်ကမူ ဖြေလိုက်၏။

"သူတို့က ငါတို့ကို ဘာမှ မထိခိုက်နိုင်တော့ဘူး ပြီးတော့ သူတို့က တခြားသူတွေကိုလည်း သတင်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ဟွေ့မင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖန်ထျန်းယီ ရှုံးသွားလို့လေ"

လီယွမ်က ဖြေလိုက်၏。

ယန်ဟွေ့မင် ပို၍ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်၊ ရှုံးသွားတာ ဘာလို့ တခြားသူတွေကို သတိမပေးရမှာလဲ။

လီယွမ်က ဆက်မရှင်းပြတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ရှုံးသွားသဖြင့် အရှက်ကွဲရသောကြောင့်ပင်။

သူ သိသော အခြားသူများပါ ရှုံးနိမ့်သွားမှသာ သူ အရှက်ကွဲရတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် သူက အခြားသူများကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သွားပြောမည်နည်း။

ထို့အပြင် အခြားသူများက တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို ရသွားပါက ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမန် ရသွားပါက ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်တော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မူလကတည်းက ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။

ကျန်းမန်က အရှေ့ဆုံးမှ သွားနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေခဲ့သည်။

သစ်တောအုပ်ငယ်များ အများအပြား ရှိ၏။

သိုင်းပညာရပ်ကတော့ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မရှိသဖြင့် ကိုယ်တိုင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏。

ထို့ကြောင့် ရှာဖွေရသည်မှာ အတော်လေး ဒုက္ခများလှသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှာတွေ့သွားသော အချိန်၌ ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းများကို အခြားသူများ ရယူသွားပြီး ဖြစ်နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကြိုတင်၍ ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားလာရခြင်း ဖြစ်၏။

စမ်းသပ်နေသည်မှာ အစွမ်းအစသာမက ကံကြမ္မာလည်း ပါဝင်ပေသည်။

ယခု ကျန်းမန် စဉ်းစားနေသည်မှာ ပြိုင်ဘက်များနှင့် တွေ့ဆုံပါက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ပြီး တိုက်ခိုက်မည်လား သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဖိနှိပ်မည်လား ဆိုသည်ကို ဖြစ်၏。

သူက ထိုမေးခွန်းကို လီယွမ်တို့နှစ်ဦးအား မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စဉ်းစား၍ မရနိုင် ဖြစ်သွားကြ၏。

"ဘာလို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ရမှာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံက ညံ့လို့လေ တကယ်လို့ နေရာကို ရှာတွေ့သွားရင် စောင့်နေရင်းနဲ့ သူတို့နဲ့ အဆင့်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ တိုးလာမယ် မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယန်ဟွေ့မင်က မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ တကယ့် တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံက ညံ့တယ် ဟုတ်လား"

"မညံ့ရင် ငါ ဘာလို့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်အောင် အသေအလဲ ကြိုးစားနေရမှာလဲ"

ကျန်းမန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ လူတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်က သူများလောက် မကောင်းဘူး၊ နည်းစနစ်ကလည်း သူများလောက် မကောင်းဘူး။

အဆင့်တူဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုများပေမယ့် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးမသတ်နိုင်ဘူး။

ဖန်ယုံနဲ့ တိုက်တုန်းက အဲဒါကို သိသာစေတယ်။

ကိုယ့်ဘက်က အသာစီး ရနိုင်ပေမယ့် သိုင်းပညာရပ်ရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်တော့ လူကို တိုက်ရိုက် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။

သူတို့ကလည်း ဒီအတိုင်း ရပ်ပြီး အတိုက်ခံနေမှာမှ မဟုတ်တာ။

ခွန်အားကြီးရင်လည်း လူကို ထိအောင် တိုက်ရမှာပဲ။

ဒါကြောင့် ဒါက တကယ့် တိုက်ပွဲအတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။

ဒါပေမယ့် အန္တရာယ်က နည်းနည်း များလွန်းတယ်။

အစွမ်းမထက်သေးဘူး၊ အလွယ်တကူ အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် မရှိဘူး။

ဆင်းရဲမွဲတေမှုက သူ့ကို အမြဲတမ်း အရင် ကြိုရောက်နေတယ်။

ကျန်းမန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး သိုင်းပညာရပ်ကို အရင် ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် လီယွမ်က ဝင်ပြောလိုက်၏။

"တကယ့် တိုက်ပွဲကျရင် ငါ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ် အခုတော့ သိုင်းပညာရပ်ကို အရင် သွားယူတာ ပိုကောင်းမယ်"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သွားကြတာပေါ့"

သူတို့၏ အရှိန်က အလွန် မြန်ဆန်လှ၏。

သစ်တောအုပ်ငယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သစ်တောအုပ် တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားကြ၏。

အထဲတွင် နဂါးအော်သံများ ရှိနေကြောင်း ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည်။

တိမ်တိုက်များလည်း လွင့်မျောနေ၏။

"ဒီနေရာ ဖြစ်လောက်တယ် တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး"

ကျန်းမန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစွမ်းထက်သူများနှင့် သိပ်မတွေ့ခဲ့ရချေ။

ဒီနေရာကို လာတဲ့အခါမှာလည်း တခြားလူတွေ မရှိဘူး။

ပထမဆုံး သိတဲ့သူ ဖြစ်သွားတာပေါ့။

လီယွမ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ သူတို့က ပထမဆုံး ရှာတွေ့သွားတာပဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အားနည်းတဲ့ အဖွဲ့တချို့ လာသွားတာမျိုးတော့ မဖယ်ထုတ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် လက်လျှော့သွားတာပေါ့။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစွမ်းထက်တဲ့သူ အများစုက ဒီအတွက် လာကြတာလေ။

ယန်ဟွေ့မင်က မြေကြီးပေါ်ရှိ ခြေရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ လာသွားပုံရတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့ ထွက်သွားရင် သတင်းကို ရောင်းစားလိမ့်မယ် သိပ်မကြာခင် လူတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ကျန်းမန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဖန်ထျန်းယီက ချင်းယွင်ဆောင်မှာ အဆင့်ဘယ်လောက်လဲ"

"ဒုတိယ" လီယွမ်က ဖြေလိုက်၏。

ကျန်းမန်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပထမက ဘယ်သူလဲ"

"မင်းလေ"

လီယွမ်က ဖြေလိုက်၏။

ကျန်းမန် ဆွံ့အသွားရသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်က ပထမနေရာသည် ဖန်ထျန်းယီ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ကြည့်လျှင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သူ အများကြီး မရှိနိုင်ချေ။

အများဆုံး အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့လောက်သာ ရှိပေမည်။

ကျန်းမန်က အစီအရင်ကို ထိကြည့်လိုက်ရာ ယာယီ မပွင့်သေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏。

အပြင်တွင်သာ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လူများ ချဉ်းကပ်လာကြောင်း ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရ၏。

"ပြင်ထား လူတွေ လာနေပြီ"

သူက သတိပေးလိုက်သည်။

တကယ်ပင် အဖွဲ့လေးဖွဲ့က ဒီဘက်သို့ ဦးတည်လာနေကြ၏。

လီယွမ်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပိရွှေဆောင်က လူတွေ ခေါင်းဆောင် မိန်းကလေးက ပိရွှေဆောင်ရဲ့ ပထမပဲ အရင် သတင်းတွေအရဆိုရင် သူလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် ဖြစ်လောက်တယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် လူဒီလောက် အများကြီး ခေါ်လာတာက ယဲ့မင်ဆောင်ရဲ့ ပထမကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဖြစ်လောက်တယ် အဲဒီလူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်လို့ ပြောကြတယ်"

"သူတို့က လူအင်အားနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ ကြံနေပုံပဲ"

"တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ရယူမယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်၏。

"အင်း တကယ့် တိုက်ပွဲကြီးပဲ"

လီယွမ်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူများ နီးကပ်လာသောအခါ အခြား အစွမ်းထက်သူများ ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အတော်လေး အံ့ဩသွားကြ၏。

လူဆယ့်ကျော်ခန့် ချဉ်းကပ်လာရာ အငွေ့အသက်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ကျန်းမန်က ယဲ့မင်ဆောင်၏ ပထမမှာ မည်သူနည်းဟု လီယွမ်ကို မေးလိုက်၏。

"ယန်လင်း"

လီယွမ်က ဖြေလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်းမန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ခေါ်လိုက်၏။

"ယန်လင်း"

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ထိုလူများက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခါ ကျန်းမန်က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်၏。

မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမြန် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှု ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ဆိုတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေပဲ။