အခန်း ၆၆

အခန်း (၆၆) အရင်က မရှိဘူးလား အခု ရှိသွားပြီ

ယန်လင်း ဟူသော အော်သံတစ်ချက်ကြောင့် လူဆယ့်နှစ်ယောက်စလုံး အံ့ဩသွားကြ၏။

ထိုအထဲမှ လူဆယ်ယောက်က ချက်ချင်း နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ သတိထားလိုက်ကြသည်။

ကျန်နှစ်ယောက်ကမူ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်လွန်းသဖြင့် တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့၏။

ထိုအနည်းငယ် နောက်ကျသွားချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အရှေ့မှ စကားပြောလိုက်သော အမျိုးသားက သူတို့အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လူဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာကိုတောင် သူက ပြေးဝင်လာရဲတယ် ဟုတ်လား ဟု ထိုနှစ်ယောက်စလုံး ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သို့သော် သူတို့က ချက်ချင်းပင် သတိပေးလိုက်ကြသည်။

"သတိထား"

သို့သော် ထိုစကားသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာပင် ကြီးမားသော လက်ဝါးရာကြီးက ခေါင်းဆောင် မိန်းကလေး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ဖက်လူက သတိထားမိလိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်က အတွေးကို မမီလိုက်ချေ။

ဘုန်း

လက်ဝါးတစ်ချက်က သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားပြီး မြေပြင်မှ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းမန်ကမူ မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာကာ ခြေတစ်ချက် ကန်ချလိုက်၏။

ဝုန်း

အဆင့်ကိုး ရေစီးကြမ်း သိုင်း

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီး တုန်ခါသွားကာ လူများကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လူတစ်ယောက်က ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကျန်းမန်က မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

နဂါးကိုးကောင် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ပြီး အခြားသူများ၏ အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှု

လက်ဝါးခြောက်ချက်က တစ်ချက်တည်း ပေါင်းစပ်သွား၏။

သူ၏ အရိပ်က လူတိုင်းကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သိုင်းပညာရပ်များစွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစွမ်းကုန် သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်

နဂါးကိုးကောင် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာခြင်း

လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်ခြင်း

မြေကြီး တုန်ခါခြင်း

ထို့နောက် ကျန်းမန်က မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။

လီယွမ်၏ အနားသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ လှည့်ကာ လူအုပ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သော အခိုက်အတန့်တွင်

ဘုန်း

လူတိုင်းက နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျရောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုလူများက အရှေ့ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြ၏။

ထိုလူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ခုနက အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း ထိုလူက လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှုကို ဘယ်နှကြိမ်၊ နဂါးကိုးကောင် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်ခြင်းကို ဘယ်နှကြိမ်တောင် သုံးသွားတာလဲ သူက အင်အား ကုန်ခမ်းသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား ဟု တွေးမိကြ၏။

လီယွမ်တို့မှာ စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ကျန်းမန်က ပထမနေရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့က ပထမနေရာကို ဝေဖန်ရန် အရည်အချင်း မမီတော့ချေ။

ပထမနေရာ ဆိုသော နာမည်က ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့က မော့ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ကျန်းမန်ကမူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ခုနက သူ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို အမြန်ဆုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် စိတ်အာရုံက လိုက်ပါနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကသာ အနည်းငယ် အားနည်းနေခဲ့၏။

အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်ခဲ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ လေးလံမှု၊ သိုင်းပညာရပ်များ၏ လည်ပတ်မှုတို့က ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အနည်းငယ် ကြီးမားနေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ရဦးမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက မိမိ၏ ဤမျှ ပြည့်ဝနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင် မိန်းကလေးက ခက်ခက်ခဲခဲ ထလာပြီး ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ငါတို့ မင်းအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးရတာလဲ"

ဤမျှ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူတို့ကို ချေမှုန်းနိုင်သည်မှာ အဆိုးဆုံးဆိုလျှင်တောင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ဖြစ်ရမည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်ကို သူမ သေချာပေါက် မျက်ကွယ်ပြုထားမည် မဟုတ်ချေ။

ချင်းယွင်ဆောင်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် မရှိသလို ယဲ့မင်ဆောင်၏ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်မှာ ယန်လင်း ဖြစ်၏။

သူမ သဘာဝကျကျ မြင်ဖူးခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လာရခြင်းမှာလည်း သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြား ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် တစ်ယောက်၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူတို့ကို တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး ယှဉ်ပြိုင်လုယူခွင့်ကို တိုက်ရိုက် ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။

"ချင်းယွင်ဆောင်ရဲ့ ပထမ"

လီယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဝင်ပြောလိုက်၏။

"အရင်က မင်း မသိတာ ကိစ္စမရှိဘူး ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မင်း တစ်ဘဝလုံး ကြားနေရမယ့် ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာမို့လို့ပဲ"

ကျန်းမန် ဆွံ့အသွားရသည်။

ဒီစကားက ငါပြောရမယ့် စကား မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါပေမယ့် အရမ်း ကြွားလုံးထုတ်လွန်းနေတယ်၊ သူ့ရဲ့ ပုံစံနဲ့ သိပ်မကိုက်ညီဘူး။

ပါရမီနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ဆိုတာကမှ သူပြောချင်တဲ့ စကား ဖြစ်၏။

"ဆင်းရဲသားလား"

ကောင်းနျဲ့က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်သည်။

"ဒီအဝတ်အစားကို ကြည့်ရတာ ဘယ်မိသားစုကမှန်း မသိရဘူး ဒီလိုပုံစံနဲ့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်ကို ရောက်လာတာလဲ"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ဖြေလိုက်၏။

"ငါက ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ"

ရှုံးနိမ့်သူက မေးခွန်းထုတ်ရဲသေးတယ် ဟုတ်လား။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်လုံးတောင် မမြင်ရဘူး။

ကောင်းနျဲ့ ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ထုတ်ကာ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အခု ပြောလို့ ရပြီလား"

ကျန်းမန်က လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ပြီး ကောင်းနျဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ကောင်းနျဲ့က လောဘကြီးလိုက်တာ ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ ထပ်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

တကယ် ချမ်းသာတာပဲ ဟု ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဖြေလိုက်၏။

"ငါ ကြိုးစားလို့လေ"

"ကြိုးစားတယ်"

ကောင်းနျဲ့က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားလို့လဲ"

ကျန်းမန်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ငါ နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံတယ်လေ"

ကောင်းနျဲ့ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်မိသည်၊ နေ့တိုင်း ဟုတ်လား ဘယ်သူက နေ့တိုင်း မဟုတ်လို့လဲ။

တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အိပ်လား"

ကောင်းနျဲ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သော် ကျန်းမန်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါ မအိပ်ဘူး"

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အခြားသူများအားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

လီယွမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မအိပ်ဘူး ဟုတ်လား ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ပါ့မလား"

ကျန်းမန်က အံ့ဩစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အားနည်းနေတာ မဆန်းပါဘူး ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ရဲတာလဲ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မှာလဲ ငါတို့ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က လူတွေကတော့ မအိပ်ကြဘူး"

လီယွမ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့၏။

တစ်ခုခုများ မှားနေသလားဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

ကောင်းနျဲ့တို့ပင်လျှင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြ၏။

မအိပ်ပါက ခန္ဓာကိုယ် အနားမရသဖြင့် ကျင့်ကြံရာတွင် အားထုတ်သလောက် အကျိုးမခံစားရနိုင်ချေ။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် လမ်းလွဲနေခြင်း ဖြစ်သင့်၏။

သို့သော် ကျန်းမန်က ဆက်မပြောတော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ တကယ် မအိပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လှပသော လူငယ်ဘဝ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ တိုးတက်မည့် အချိန်ကောင်းတွင် ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် အစီအရင်က ရုတ်တရက် တုန်ခါသွား၏။

"ပွင့်ပြီ"

ယန်ဟွေ့မင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အထဲက ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ရှင်းလိုက်ရင် တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို ရပြီ"

ကျန်းမန်က အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ချက်ချင်း အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်၏။

လီယွမ်တို့လည်း ချက်ချင်း လိုက်သွားကြသည်။

ယန်လင်း မလာခြင်းက သူတို့အတွက် ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းနျဲ့ကမူ နေရာတွင်သာ ရပ်နေပြီး မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။

သူတို့က တစ်ချက်တည်းနှင့် ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ရာ အထဲမဝင်တော့ချေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက နောက်တစ်ချက် ထပ်တိုက်ခိုက်လာပါက သူတို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်နေရခြင်းမှာ ယန်လင်း ပေါ်လာမည်လား ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဖြစ်၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးအထိ ယန်လင်း ထွက်ပေါ်မလာသဖြင့် ကောင်းနျဲ့ အတော်လေး အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ယန်လင်းက သေချာပေါက် လာသင့်ပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ရောက်မလာခဲ့ချေ။

ထို့နောက် သူမက ဘေးနားရှိ လူများနှင့် ပြန်လည် ဆွေးနွေးကြည့်လိုက်၏။

အချက်တစ်ချက်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ခုနက လူက တကယ့် ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အသုံးပြုသွားသော သိုင်းများမှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး ကျင့်စဉ်၊ လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှု၊ သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်၊ မီးခိုးငွေ့ ခြေလှမ်း တို့သာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အားလုံးက ယွင်ချန်ဌာနခွဲမှ အခမဲ့ ရရှိနိုင်သော သိုင်းပညာရပ်များသာ ဖြစ်သည်။

သူမက ချက်ချင်း လူများကို ခေါ်ကာ အခြား သိုင်းပညာရပ်နှင့် ကျင့်စဉ်များကို လုယူရန် ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ထို့နောက် အမြန် ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုဆင်းရဲသား၏ အနာဂတ် အလားအလာက အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို ပြောပြီး တစ်ဖက်လူကို သိမ်းသွင်းခိုင်းရမည်။

ကောင်း မိသားစုအတွက် အလွန် အကျိုးရှိပေမည်။

ကျန်းမန်တို့ သုံးဦးလည်း တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို ချောမွေ့စွာ ရရှိသွားကြ၏။

လီယွမ်မှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်၊ ဤအရာကို သူ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယန်ဟွေ့မင်ကတော့ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

သူမ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် တွေးတောင် မတွေးရဲသောအရာ ဖြစ်၏။

"နောက်တစ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲမှာကော အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရပ်တွေ ရှိဦးမလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ရှိမှာပါ ကျင့်စဉ်တွေက များသောအားဖြင့် သိပ်အသုံးမဝင်တော့ဘူး လူတိုင်း လိုချင်တာက သိုင်းပညာရပ်တွေပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုက နီးလာပြီလေ တကယ့် တိုက်ပွဲကလည်း အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပဲ"

လီယွမ်က လေးလေးနက်နက် ဖြေလိုက်၏။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါက ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ပထမနေရာနဲ့ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်မယ်ဆိုရင် တခြား အပို အရင်းအမြစ်တွေ ရနိုင်မလား"

လီယွမ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဖြေလိုက်၏။

"ရနိုင်တာကတော့ သေချာပေါက် ရနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် အဆောင်ခြောက်ဆောင်ကနေ ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ပထမနေရာကို ရဖူးတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်ကစပြီး ရှိသွားပြီ"

ထို့နောက် သူက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားတော့၏။

ကျန်းမန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုလူနှစ်ဦးမှာ နေရာတွင်သာ ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

ယန်ဟွေ့မင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

"သခင်လေးလီ သူ့ကို ဘယ်လို လူမျိုးလို့ ထင်လဲ"

လီယွမ်က သက်ပြင်းချရင်း ဖြေလိုက်သည်။

"တကယ် ဟန်လုပ်လွန်းတယ်"

"ဟင်"

ယန်ဟွေ့မင် အံ့ဩသွား၏။

လီယွမ်က ခေါင်းခါပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး နည်းနည်း တုန်လှုပ်သွားလို့ပါ"

"ဒါဆို ငါတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ"

ယန်ဟွေ့မင်က မေးလိုက်၏။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရမယ် နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် အထပ်သုံးထပ်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းမန်ကတော့ သေချာပေါက် လုမှာပဲ"

သူက ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းယွင်ဆောင်နဲ့ အဆောင်ခြောက်ဆောင်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာတော့မှာ သွားပြီး စောင့်ကြည့်ရမယ် ပြီးတော့ သူက တကယ်ပဲ မအိပ်မနေ ကြိုးစားနေတာလား ဆိုတာကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်"

အကယ်၍ တကယ်ပဲ မအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်ပါက သူတို့တွေ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မည်နည်း။