အခန်း ၆၇

အခန်း (၆၇) ချင်းယွင်ဆောင်၏ ပထမ

ချင်းယွင်ဆောင်

ဖက်တီးလေးက မနက်စောစောကတည်းက ရောက်နေခဲ့သည်။

ယနေ့ ချင်းယွင်ဆောင်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို ထုတ်ပြန်မည်ဟု အိမ်တွင် သူ ကြားခဲ့ရ၏။

လမ်းတွင်လည်း အဆောင်ခြောက်ဆောင်၏ စုစုပေါင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုပါ ထုတ်ပြန်မည်ဟု ကြားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် အထပ်သုံးထပ်ကလည်း သူတို့၏ စုစုပေါင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဖက်တီးလေးက ထိုဘက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူ့ကိုမျှ မသိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းယွင်ဆောင်ဘက်ကတော့ မတူတော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲတွင် အစ်ကိုကျန်း ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူက ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်၏ ဒဏ္ဍာရီပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစ်ကိုကျန်း ထိပ်ဆုံး ဘယ်နှယောက်စာရင်း ဝင်မလဲဆိုတာကို သူ အရမ်း သိချင်နေခဲ့၏။

"ဖက်တီးလေး မင်းလည်း ရောက်နေတာလား"

ဘေးနားမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်တွင် သူ့ကို နှုတ်ဆက်နိုင်သူမှာ စုန်ချင့် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတော့၏။

နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများကို သာမန် ကျင့်ကြံသူများက ရှောင်ဖယ်ကြသည်၊ နိမိတ်မကောင်းဟု ထင်ကြသောကြောင့်ပင်။

ဖုန်တလူးလူးနှင့် ရောက်လာသော စုန်ချင့်ကို မြင်သောအခါ ဖက်တီးလေး အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။

"မင်း ဘာသွားလုပ်တာလဲ"

"နေရာအနှံ့ လိုက်မေးနေတာလေ ငါ့ကို ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် လက်ခံမလားလို့"

စုန်ချင့်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကံမကောင်းတာက ငါ အရမ်း အားနည်းနေတော့ သူတို့က လုံးဝ လက်မခံကြဘူး ဒါပေမယ့် မမေးရသေးတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် ငါ ထပ်ကြိုးစားကြည့်ဦးမယ်"

"သဘောကောင်းတဲ့ သူနဲ့များ တွေ့မလားလို့"

"ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ သိပ်မရှိဘူး"

"ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ ငါ သဘောကောင်းတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင် မင်းကိုလည်း သေချာပေါက် အကြံပေးမယ်"

"အဲဒီကျရင် ငါတို့ အတူတူ ကိုယ်ရံတော် သွားလုပ်ကြတာပေါ့"

ဖက်တီးလေးက ရွံရှာစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ ကိုယ်ရံတော် မလုပ်ပါဘူး ငါ့မိသားစုက မဆင်းရဲဘူး"

စုန်ချင့်က လေးလေးနက်နက် သတိပေးလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ထိုင်စားနေလို့တော့ မဖြစ်ဘူး အန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အသိစိတ်တော့ ရှိရမယ် မင်း မိသားစုက ဒီကာလအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှာနိုင်ကောင်း ရှာနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမယ့် ဒီလို အခြေအနေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး"

"ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ကုန်ဆုံးသွားရင် ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး ထပ်ရှာဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ဘူး မင်း သတိထားမှ ရမယ်"

ထိုအချိန်တွင် သူက လော်ရွှမ်တို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏。

ချက်ချင်းပင် အကြောင်းအရာ ပြောင်းကာ ဖက်တီးလေးကို မေးလိုက်သည်။

"အခု လော်ရွှမ်ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူးလို့ မင်း ထင်လား သူ ကိုယ်ရံတော် လိုသေးလား မသိဘူး"

"လိုရင်တောင် မင်းကို မရှာပါဘူး"

ဖက်တီးလေးက ဒဲ့တိုးပင် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြော၏။

"တကယ်လို့ မင်းကို ရှာလာရင်တောင် မင်း သတိထားမှ ရမယ် မင်းရဲ့ စွမ်းရည် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း အသိဆုံးပဲ ဒီလို မိန်းကလေးမျိုးက အိမ်တိုင်ရာရောက် လာရှာရင် သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

စုန်ချင့်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျန်းမန် အဆင့်ဘယ်လောက် ရမလဲလို့ မင်း ထင်လဲ"

"အနည်းဆုံးတော့ ပဉ္စမနေရာပဲ တတိယနေရာလောက်ထိ မျှော်မှန်းလို့ ရတယ်"

ဖက်တီးလေးက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ဖြေလိုက်၏。

စောင့်ဆိုင်းရသည့် အချိန်က အလွန် ပျင်းစရာကောင်းသဖြင့် ဖက်တီးလေးက စုန်ချင့်ကို ဘယ်လိုတွေ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသလဲ ဆိုသည်ကို ပြန်ပြောပြခိုင်းလိုက်သည်။

သေချာပေါက် စားစရာတွေတော့ ပေးရ၏။

စုန်ချင့်ကလည်း ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဇာတ်လမ်းများကို စတင် ပြောပြတော့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းရောက်သည်အထိပင် စုန်ချင့် စကားပြောကောင်းနေဆဲ အချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ကာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို စတင် ကပ်လိုက်၏。

ထိုအချိန်တွင် ချန်ယွီက လော်ရွှမ်ကို မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းမန် အဆင့်ဘယ်လောက် ရမလဲလို့ နင် ထင်လဲ"

လော်ရွှမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်၏။

"ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က တိုးတက်မှု အခြေအနေအရဆိုရင် ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်စာရင်း ဝင်လောက်တယ်"

"အစွမ်းအစက တစ်ပိုင်း အဓိကကတော့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေပဲ"

"သူပေးတဲ့ ခံစားချက်က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်"

ချန်ယွီကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဘယ်သူမှ သတိမထားမိတဲ့သူ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ကြီး ခေါင်းထောင်လာပြီး တစ်ဟုန်ထိုး တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ကပ်လို့ ပြီးသွားပြီ ကျန်းမန် အဆင့်ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ သွားကြည့်ရအောင်"

ချန်ယွီက အတော်လေး သိချင်နေခဲ့၏。

သို့သော် သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူမ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

သူမ တစ်ယောက်တည်းသာမက ဘေးနားရှိ လူတိုင်းကလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သွားကြ၏。

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများအပြားက အဆင့်သတ်မှတ်ချက် စာရင်းတွင် သူစိမ်းနာမည် တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ချင်းယွင် ပထမ၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်၊ ကျန်းမန်……

ထိုစာကြောင်းက အခြားသူများ၏ စာလုံးများထက် သိသာစွာ ပိုကြီးနေ၏。

ထိုသို့ဖြင့် လူတိုင်း၏ မျက်စိထဲသို့ အတင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတောင် မသိကြချေ။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်လို နေရာမျိုးကနေ ချင်းယွင် ပထမ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာရတာလဲ။

ချင်းယွင် ဒုတိယ ကျမှသာ သူတို့ ရင်းနှီးသော သူများ ဖြစ်ကြ၏။

ချင်းယွင် ဒုတိယ၊ ပထမ ခြံဝင်းငယ်၊ ဖန်ထျန်းယီ

ချန်ယွီနှင့် လော်ရွှမ်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အံ့ဩသွားကြသည်။

"ချင်းယွင် ပထမ ဟုတ်လား"

လော်ရွှမ်အနေဖြင့် ဤလူကို အရင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ် ပေးပြီး လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် ငှားရမ်းခဲ့သူနှင့် မည်သို့မျှ ဆက်စပ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"အဆောင်ခြောက်ဆောင်ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို သွားကြည့်ရအောင်"

ချန်ယွီက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏。

မူလက သူတို့က ဆောင်ခြောက်ဆောင်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ကြချေ။

သို့သော်

ကျန်းမန်က ပထမ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူက ဆောင်ခြောက်ဆောင်၏ ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်မည် ဖြစ်၏。

ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်စာရင်းပင် ဝင်နိုင်ပေသည်။

မူလက အလုပ်လုပ်နေသော ချန်ချီဝမ်မှာ သိချင်စိတ်ဖြင့် အနားယူချိန်တွင် ခဏ လာကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ချန်ယွီတို့ အဆောင်ခြောက်ဆောင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရှိရာသို့ သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းက သူ့ကို အံ့ဩသွားစေ၏。

ထိုအချိန်တွင် စုန်ချင့်တို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

သိချင်စိတ်ဖြင့် သွားရောက် မေးမြန်းလိုက်၏။

သို့သော် ရရှိလာသော အဖြေက သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က ချင်းယွင် ပထမ ဟုတ်လား။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူက လေဟုန်စီး ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်၏。

အဆောင်ခြောက်ဆောင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရှေ့သို့ အမြန် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် လူသိပ်မများသေးချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းက မိမိတို့ အဆောင်၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို အရင် ကြည့်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ချန်ချီဝမ်က အထက်ဆုံးရှိ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဆောင်ခြောက်ဆောင် ပထမ၊ ထျန်းယွမ်ဆောင်၊ ချန်မော့ယန်

အဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယ၊ ချင်းယွင်ဆောင်၊ ကျန်းမန်

အဆောင်ခြောက်ဆောင် တတိယ၊ ယဲ့မင်ဆောင်၊ ယန်လင်း

အဆောင်ခြောက်ဆောင် စတုတ္ထ၊ ထျန်းယွမ်ဆောင်၊ ယန်ဖုန်း

ချန်ချီဝမ် အံ့ဩမှင်တက်နေစဉ် ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

"ဒီ ကျန်းမန်က ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"

"ဘာလို့ ဘယ်က ထွက်လာတာလဲ ဖြစ်ရမှာလဲ သူ ဘယ်လို ကျင့်ကြံလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ချန်ချီဝမ်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

လေသံနှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သူ့လောက် မြင့်ချင်မှ မြင့်မည် ဖြစ်၏။

ဘေးနားရှိ အမျိုးသားက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူ ဘယ်လို ကျင့်ကြံလို့လဲ"

"မင်း ညဘက် ဘယ်လောက်ကြာကြာ အိပ်လဲ"

ချန်ချီဝမ်က မေးလိုက်၏。

"တစ်ညလုံးပေါ့"

"သူက ညဘက် မအိပ်ဘူး အကုန်လုံး ကျင့်ကြံနေတာ မင်း သုံးနှစ် ကျင့်ကြံရင် သူ ခြောက်နှစ် ကျင့်ကြံပြီးပြီ"

"မအိပ်ဘူး ဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မကျင့်ကြံဘဲ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မှာလဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ချန်ချီဝမ်က ထွက်သွားတော့၏၊ အလုပ်သွားရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

အနားယူချိန် ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကောင်း မိသားစု အိမ်တော်…

အဘိုးချန်ကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် ကောင်းချွင်ဖုန်းက ဖက်တီးလေး၏ ကျင့်ကြံရေး စာအုပ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"ဒီစာအုပ်က ဖတ်လေလေ လူတွေ ကျင့်ကြံလို့ ရမယ့်ဟာ မဟုတ်လေလေပဲ"

သူက စာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ရမလား ဝှက်ထားရမလား ဆိုသည်ကို တွေဝေနေခဲ့သည်။

မူလက ဝှက်ထားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံရင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိ၏။

ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ပထမ ရတဲ့သူ ရေးထားတာ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိပါဘူး။

ခေါင်းခါ၍ သက်ပြင်းချရင်း ဖက်တီးလေးကို အချိန်အနည်းငယ် ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ နေရာတစ်ခုတွင် သွားဝှက်ထားခိုင်းလိုက်၏။

သို့သော် ထိုလူ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အပြင်မှ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သတင်းပို့သော အစေခံ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

သူက ရိုသေစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ချင်းယွင်ဆောင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာပြီ အဆောင်ခြောက်ဆောင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လည်း ထွက်လာပြီ"

"အော်"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်၏။

"ချင်းယွင်ဆောင် ပထမက ဘယ်သူလဲ"

"ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က ကျန်းမန်"

အစေခံက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် လက်ဖက်ရည် သောက်ရန် ပြင်နေသော ကောင်းချွင်ဖုန်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး မေးလိုက်၏။

"ဘယ်သူ"

"ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က ကျန်းမန်"

အစေခံက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းချွင်ဖုန်း အတော်လေး မယုံနိုင် ဖြစ်သွားသည်၊ ထိုလူက ယခင်က ချင်းယွင်ဆောင် အဆင့်ဆယ့်လေး ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေ၏၊ အရင်းအမြစ် ထောက်ပံ့မှု မရှိပါက သူ၏ အဆင့်က နောက်သို့သာ ဆုတ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပထမ ဖြစ်သွားရတာလဲ။

သူက ခဏရပ်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"အဆောင်ခြောက်ဆောင် ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ"

အစေခံက အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

"အဆောင်ခြောက်ဆောင် ပထမ၊ ထျန်းယွမ်ဆောင်၊ ချန်မော့ယန်"

"အဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယ၊ ချင်းယွင်ဆောင်၊ ကျန်းမန်"

"အဆောင်ခြောက်ဆောင် တတိယ၊ ယဲ့မင်ဆောင်၊ ယန်လင်း"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွား၏。

ထို ယန်လင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မူလက သူ့သားနှင့်အတူ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သူက နှစ်လဝက်ခန့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်အဖြစ် တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

ဒီလောက်တောင် ပါရမီ ရှိတာလား။

ဒါမှမဟုတ် အထူး ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းများ ရှိနေတာလား။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် သူက လဲလှယ်လိုက်သော ကျင့်ကြံရေး စာအုပ်ကို သတိရသွား၏။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူက အပြင်သို့ ချက်ချင်း အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"လာကြစမ်း"

ချက်ချင်းပင် လူတစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့၏။

"မြန်မြန် ရှောင်ကောင်းကို စာအုပ် သွားပြန်ယူခိုင်း သခင်လေးဆီက အရင် စာအုပ်ကို ပြန်သွားလဲလိုက်"

"စာအုပ်ကို ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးလိုက်"

တစ်ခါတည်းနဲ့ ချင်းယွင်ဆောင် ပထမ၊ အဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယ တဲ့။

ဒီကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းက တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ထူးခြားနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။

ဖက်တီးလေးကို ဆက်ကျင့်ခိုင်းမှ ရမယ်။