အခန်း ၇၀

အခန်း (၇၀) ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီ မလုံလောက်လို့၊ မကြိုးစားလို့ပါ

လော် မိသားစု ဧည့်ခန်းမ။

လော်ရွှမ်က သူမ၏ ဖခင်ကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

လပိုင်းလေး အတွင်းမှာပင် သူက အတော်လေး အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။

လော် မိသားစု တစ်ခုလုံး၏ အနာဂတ်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ယခုအခါ ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဖခင်၏ ဖိအားကို သူမ နားလည်နိုင်ပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမက တိုက်ရိုက် ကူညီ ထမ်းပိုးပေးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

အပြင်ဘက် ဖိအား၊ အတွင်းပိုင်း ဖိအား…

အားလုံးက တားဆီးရန် ခက်ခဲသော မုန်တိုင်းများပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းဘက်မှ ဖြစ်၏။

ဦးလေးဒုတိယ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက အသက်အန္တရာယ် အရှိဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

လော်ဟွိုင်လီက ပြန်ရောက်လာသော လော်ရွှမ်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ပြန်ရောက်ပြီလား"

လော်ရွှမ်က အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အဖေ"

"ထိုင်ပါဦး"

လော်ဟွိုင်လီက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုင်ပြီးမှသာ သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က ကိစ္စ ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ"

လင်ပေးစားမည်လား၊ အိမ်ပါသမက် ခေါ်မည်လား ဆိုသည်ကို ဖြစ်၏။

လော်ရွှမ်က သူမ၏ အမြင်ကို အလောတကြီး မပြောသေးဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အဖေကကော ဘယ်လို ထင်လဲ"

"အိမ်ပါသမက် ခေါ်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ ပြီးတော့ အဆောင်ခြောက်ဆောင်မှာ လူရည်ချွန် တစ်ယောက် ပေါ်လာတယ် သူ့ရဲ့ နောက်ခံကလည်း ရှင်းလင်းတယ် အခုလောလောဆယ်တော့ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"

လော်ဟွိုင်လီက အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီလူကို သမီး တော်တော် ရင်းနှီးလောက်တယ် သူကလည်း ချင်းယွင်ဆောင်၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ"

"သမီးနဲ့ တစ်ကျောင်းတည်းသားပေါ့"

"ကျန်းမန်လား"

လော်ရွှမ်က မေးလိုက်၏။

"အင်း"

လော်ဟွိုင်လီက မအံ့ဩခဲ့ဘဲ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းယွင်ဆောင်မှာ ဒီလို လူမျိုး ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ အဖေ တကယ် မထင်ထားဘူး အရင်တုန်းက သမီး ပြောတာ ဘာလို့ မကြားခဲ့ရတာလဲ"

လော်ရွှမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မကြာသေးခင်ကမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတာ အရင်တုန်းကတော့ သိပ်သာမန်ပါပဲ"

"ဒါဆိုရင်လည်း မဆန်းပါဘူး သူက ဘယ်မိသားစုရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုမှ လက်မခံသေးဘူးဆိုတော့ ငါတို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတယ်"

ပြောရင်းနှင့် လော်ဟွိုင်လီက လော်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"သူ သမီးအပေါ် အမြင် ဘယ်လိုရှိလဲ"

လော်ရွှမ် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။

"တခြားလူတွေနဲ့ ဘာမှမကွာပါဘူး မဆိုးသလို မကောင်းဘူး သံယောဇဉ် ကိစ္စဆိုရင်တော့ နည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူး"

"ဒီလောက်တောင်လား"

လော်ဟွိုင်လီ အံ့ဩသွား၏၊ သူ၏ သမီးဖြစ်သူ၏ အသွင်အပြင်နှင့် ရုပ်ရည်က သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ ယှဉ်၍မရနိုင်ပေ၊ သို့တိုင်အောင် တန်းတူ ဆက်ဆံခံရသည် ဟုတ်လား။

သူ သိပ်မယုံကြည်သော်လည်း တကယ်ပင် ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း စိတ်ပျက်စရာတော့ မရှိချေ၊ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စတွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက် သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုရင် သမီး သဘောတူမလား"

လော်ရွှမ်က အရှေ့ရှိ ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ဤစကားမျိုးအတွက် သူမ အနည်းငယ်မျှ မအံ့ဩခဲ့ချေ။

မပြန်လာခင်ကတည်းက ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်၏။

ချင်းယွင် ပထမ၊ ဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယ၊ ဘယ်မိသားစုကမှ လျစ်လျူရှုထားချင်မည် မဟုတ်ချေ။

လော် မိသားစုကတော့ သေချာပေါက် သူ့ကို အဓိက ပစ်မှတ်ထားမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် လော် မိသားစုက မည်သူ့ကို ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ သူမ ငြင်းပယ်ခွင့် မရှိပေ။

သို့သော် အချို့ကိစ္စများကို ကြိုတင် အသိပေးထားရမည် ဖြစ်၏။

"အဖေ မသိသေးတာ ဖြစ်မယ် ဒီ ကျန်းမန် က အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသော် လော်ဟွိုင်လီ ကြောင်အမ်းသွားပြီး အံ့ဩစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"သူ အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီ ဟုတ်လား"

လော်ရွှမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အိမ်ထောင်ကျပြီးပြီ"

လော်ဟွိုင်လီ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ဒါတွေ အကုန်လုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်ကော"

ထိုစကားကို ကြားသော် လော်ရွှမ် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း အဖေ့သဘောပဲ"

ကျန်းမန် သဘောတူမည်ဟု သူမ မထင်ချေ၊ ကျန်းမန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ အသိသာဆုံး ခံစားချက်မှာ ယုံကြည်မှုရှိခြင်း၊ လူတိုင်းကို တန်းတူ ဆက်ဆံခြင်း ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူ့မျက်စိထဲတွင် တူညီနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ထိုသို့သော လူမျိုးက အိမ်ပါသမက် လုံးဝ လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ လော် မိသားစုက သူမကို အသုံးချပြီး အိမ်ပါသမက် ခေါ်ရန် ကြိုးစားပါက နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ ငြင်းပယ်ခံရပြီး သူမ အရှက်ကွဲရခြင်းသာ ဖြစ်မည်။

အခြားသူများ သိသွားပါကလည်း လှောင်ပြောင်ခံရပေမည်။

ဒါပေမယ့် သူမ ငြင်းပယ်၍ မရချေ၊ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေရန် သို့မဟုတ် ဆင်ခြေပေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသို့ လုပ်ခြင်းက ဖခင်အတွက် ဖိအားများ ပိုမို တိုးလာစေရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်၏。

ထို့ကြောင့် သူမ သဘောတူလိုက်သည်။

ရှုံးနိမ့်သွားသော နေ့မှစ၍ အရာအားလုံးကို လက်ခံရန် သူမ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ထို့နောက် လော်ရွှမ် ထထွက်သွားခဲ့သည်။

လော်ဟွိုင်လီက ဧည့်ခန်းမတွင် အချိန်အတော်ကြာ ထိုင်နေခဲ့၏၊ ကျန်းမန်က လော် မိသားစုနှင့် အလွန် သင့်တော်လွန်းသဖြင့် ဒီအတိုင်း လက်လွှတ်မလိုက်ချင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ထပ်မံ ကြိုးစားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မတ်လ ကုန်ဆုံးသွားပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီ မိသားစုက အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းမန်၏ အဖွဲ့ထဲတွင် လီ မျိုးရိုးနှင့် လူတစ်ယောက် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

၎င်းက ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပင်။

————

ညနေစောင်း။

ကျန်းမန်က ဆရာဖူ၏ ရှင်းပြချက်များကို အမြဲတမ်း နားထောင်နေခဲ့၏။

ရိုးရှင်းသော ရှင်းပြချက်ပင်လျှင် အချိန်အတော်ကြာ ယူရပေသည်။

ထိုမျှသာမက တစ်ဖက်လူက သရုပ်ပြရန်လည်း လိုအပ်ပြီး ထို့နောက်မှ လေ့လာရမည် ဖြစ်၏။

ကျန်းမန်က ညအထိ လေ့လာပြီးမှသာ တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံးကို မည်သို့ ကျင့်ကြံရမည် ဆိုသည်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်ကိုး တံဆိပ်တုံးကိုးခု

တံဆိပ်တုံး သုံးခု ပေါင်းစပ်ပါက အဆင့်ဆယ် ဖြစ်၏။

ခြောက်ခု ပေါင်းစပ်ပါက အဆင့်ဆယ့်တစ် ဖြစ်သည်။

ကိုးခု ပေါင်းစပ်ပါက အဆင့်ဆယ့်နှစ် ဖြစ်၏။

ဆရာဖူ၏ ပြောစကားအရ သာမန် အထက်တန်းအဆင့် ဆိုလျှင် အဆင့်ဆယ့်သုံး ရှိသင့်ပေသည်။

ဤအရာက အားနည်းချက် အနည်းငယ် ရှိသဖြင့် အဆင့်ဆယ့်နှစ်သာ ရှိခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အလယ်အလတ်အဆင့်၏ အဆင့်ဆယ့်တစ်ကို ကျော်လွန်နေသဖြင့် အထက်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က အနည်းငယ် စမ်းသပ် ကျင့်ကြံကြည့်လိုက်ရာ အချိန်အတော်ကြာမှ ပထမဆုံး အကြိမ် လည်ပတ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့၏။

သိုင်းပညာရပ် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း လိုက်ပါ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး၏ ပထမအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်လောက်ဆိုရင် ရလောက်ပြီ။

အချိန်လည်း အတော်လေး ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ရာ ဆရာဖူက ဆက်လက် သင်ကြားပေးရန် မရည်ရွယ်တော့ချေ။

ကျန်းမန်ကို အရင် ပြန်လေ့လာခိုင်းလိုက်ပြီး ပြဿနာ ရှိပါက ဧပြီလ တစ်ရက်နေ့တွင် ပြန်မေးရန် ပြောလိုက်၏。

ကျန်းမန်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် ဆရာကျောက်ထံ သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ ဆရာဖူလည်း အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အရင် ပြန်သွားတော့၏。

အဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယနေရာဆိုတော့ ဒီကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာပဲ။

"သင်လို့ ပြီးပြီလား"

အခန်းထဲတွင် ဆရာကျောက်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏。

တကယ်တော့ သူ သေချာ မစဉ်းစားရသေးချေ၊ သို့သော် အများကြီး စဉ်းစားစရာလည်း မရှိပေ။

ဆရာဖူ၏ သဘောထားကလည်း အလွန် ရှင်းလင်းနေသည်၊ သူမကို ညဉ့်နက်သည်အထိ သင်ကြားပေးခိုင်းနိုင်သူမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ မေးလိုက်၏။

"ဆရာကျောက် ကျွန်တော်က ဒီမိသားစုတွေကို ငြင်းလိုက်ရင် ပြဿနာ ရှိလာနိုင်တယ်လို့ ထင်လား"

"ပြဿနာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ ရှိနိုင်တယ်"

ဆရာကျောက်က ခန့်မှန်း ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူတို့က နောက်ကွယ်ကနေ မင်းကို သေချာပေါက် လာရှာကြလိမ့်မယ် အထူးသဖြင့် လီ မိသားစုနဲ့ လော် မိသားစုပေါ့"

"တခြား မိသားစုတွေလည်း လာရှာနိုင်ပေမယ့် အရမ်းကြီးတော့ အတင်းအကျပ် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဆောင်ခြောက်ဆောင် ဒုတိယဆိုပေမယ့် ဒုတိယက အမြဲတမ်း ပထမရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရတာလေ"

"ပြီးတော့ အထပ်သုံးထပ်နဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်လည်း ကွာဟချက်က တော်တော် ကြီးသေးတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွား၏။

"ဘာလို့ လီ မိသားစုနဲ့ လော် မိသားစုက ပိုပြီး လိုချင်နေရတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ လီ မျိုးရိုး တစ်ယောက် ပါနေလို့လေ ယေဘုယျပြောရရင် မင်း တတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့် ရမရ ဆိုတာကို သူတို့က ထိန်းချုပ်ထားသလို ဖြစ်နေတယ်"

ဆရာကျောက်က အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်၏။

"မင်း စည်းမျဉ်းတွေကို ဖတ်ဖူးမှာပါ သိုင်းပညာရပ်ကို သွားလုချင်ရင် သုံးယောက် အတူတူ သွားရမယ်လေ"

"တစ်ယောက် လိုနေတာနဲ့ သိုင်းပညာရပ်ကို ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ လီ မိသားစုက လူက မသွားဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီနေ့ သိုင်းပညာရပ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲမှာ လုံးဝ မပါဝင်ဘူး ဆိုရင်"

"မင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့၏။

ဒီအကြောင်းတွေကို မတွေးမိခဲ့ဘူး။

ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာ ကောက်ကျစ်တာလား။

ပါရမီ မြင့်မားတာနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်ရုံလောက်နဲ့တော့ မလုံလောက်သေးတဲ့ ပုံပဲ။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် တွေးလိုက်မိသည်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီ မလုံလောက်လို့၊ မကြိုးစားလို့ပါ ဟု ဖြစ်၏။

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ကျန်းမန်က မေးလိုက်၏။

"ဒါကလွဲရင် တခြား ပြဿနာတွေ ရှိသေးလား"

ဆရာကျောက် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ရှိတော့ ရှိတယ် ဒါပေမယ့် ငါက ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ တာဝန်ခံ အနေနဲ့ မင်းအတွက် ပြဿနာ အများစုကို ရှင်းပေးမယ် ယွင်ချန်ဌာနခွဲ အတွင်းက ဖိအားတွေအတွက် မင်း ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး ယွင်ချန်ဌာနခွဲကနေ တစ်ဆင့် မင်းကို ပြဿနာ ရှာနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး"

"ဒါကို ငါ အာမခံတယ်"

"ဒါပေမယ့် မင်းက လူအမျိုးမျိုးနဲ့ နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိတယ်"

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထောင်ချောက်ဆင်တာမျိုး ဆိုရင်တော့ ငါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်"

"အရမ်း ရှုပ်ထွေးသွားရင်တော့ အဖိုးအခ နည်းနည်း ပေးရလိမ့်မယ်"

"လောလောဆယ် ပြောနိုင်တာကတော့ မင်း သတိထားဖို့ လိုတယ် ဆိုတာပဲ"

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က အရမ်း မကြီးမားပေမယ့် လုပ်နိုင်တာ အကုန်လုံးကို လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်၊ ဆရာကျောက်က ကူညီပေးမည် ဟုတ်လား။

ထို့အပြင် အကျိုးအမြတ်ကို အရင် မတောင်းဆိုခဲ့ချေ။

ဒါဆို နောက်ပိုင်းကျရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပေးရမှာပေါ့။

သူက ခဏရပ်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"လီ မိသားစုက ကျွန်တော့်ကို သိပ်အထင်ကြီးပုံ မပေါ်ဘူး ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို အတင်း ဝင်ခိုင်းနေရတာလဲ"

ဆရာကျောက် ခဏရပ်သွားပြီး ကျန်းမန်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြစ်သွားလို့ နေမှာပါ"