အခန်း ၇၇

အခန်း (၇၇) ငါ လိုချင်တာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့ ပထမနေရာပဲ

သို့သော် ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံလိုက်၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ် မသိဘဲနဲ့ ရန်မဖြစ်ဘူးလေ ငါက အဲဒီကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်ထဲ မထားတတ်ဘူး"

သိပ်ပြီး စိတ်ထဲ မထားတတ်ဘူး ဟုတ်လား၊ လီယွမ်က သူသာ ဒီနေ့ မလာရင် သိပ်မထားတဲ့ အထဲ ပါမပါ တွေးမိလိုက်သည်။

ပါမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ။

ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်နေပုံရ၏။

ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ နေနေရတာကိုး။

ဆင်းရဲသား ဆိုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။

သို့သော် သူ အခြားစကားများ ဆက်မပြောရသေးမီ အခြားလူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

ရောက်လာသူမှာ ချင်းယွင်ဆောင် ဒုတိယ၊ ဖန်ထျန်းယီ ပင် ဖြစ်၏။

ဒီနေ့က တကယ့် နေ့ကောင်းရက်သာပဲလို့ ကျန်းမန် တွေးလိုက်မိသည်။

နောက်ထပ် ဧည့်သည်တော် တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။

ပြဿနာ လာရှာတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။

"သခင်လေးကျန်း စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ဘူး ဒါလေး ယူလိုက်ပါ"

ဖန်ထျန်းယီက စကားမများတော့ဘဲ အိတ်တစ်အိတ်ကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်က လှမ်းယူလိုက်သည်။

လီယွမ်၏ ရှေ့တွင်ပင် ရေတွက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခြောက်ထောင် ဟုတ်လား။

ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားသည်၊ ဒါက တကယ်ကို သူ့ကို အခက်တွေ့စေတာပဲ။

ဒီလောက် အများကြီးဆိုတော့ အရမ်း ယဉ်ကျေးတဲ့ စကားတွေ ပြောဖို့တောင် အားနာစရာ ကောင်းလာပြီ။

"သခင်လေးဖန်နဲ့ ငါနဲ့လည်း မသိဘဲနဲ့ ရန်မဖြစ်ပါဘူးလေ တခြားကိစ္စတွေကို ငါ အစောကြီးကတည်းက မေ့သွားပါပြီ"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏。

လီယွမ် ဆွံ့အသွားရသည်။

ခုနက ငါ့ကျတော့ အဲဒီလို မပြောပါဘူး။

မပြန်မီ ဖန်ထျန်းယီက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏၊ ကျန်းမန်က ညဘက် တကယ်ပဲ မအိပ်ဘူးလား ဲ့။

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးက သက်သေပြနိုင်သည်ဟု ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းမန်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောတိုင်း သူတို့က မယုံကြတာလဲ"

နွားဝါကြီးကမူ ခေါင်းငုံ့၍ မြက်စားနေပြီး အစအဆုံး အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထွက်သွားသော လီယွမ်နှင့် ဖန်ထျန်းယီတို့က အတူတကွ လျှောက်သွားကြ၏。

"မင်း ခုနက ဘာသဘောလဲ"

လီယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာသဘောလဲ"

ဖန်ထျန်းယီက ပြန်မေးလိုက်၏။

"ငါက နှစ်ထောင်ပဲ ပေးတာ မင်းက ခြောက်ထောင်တောင် ပေးတယ်လေ အဲဒါ ငါက အရမ်း ကပ်စေးနဲတယ်လို့ ထင်စရာ မဖြစ်သွားဘူးလား"

လီယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ဖန်ထျန်းယီ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ဘေးရှိ လူကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အခုမှ သိတာလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဖန်ထျန်းယီက ခပ်မြန်မြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လိုက်ကြည့်နေမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဂရုစိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မင်းရဲ့ ပြဿနာတွေ လာတော့မယ် ထင်တယ်"

လီယွမ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏ ခြံဝင်းငယ်သို့ ပြန်သွားတော့၏。

————

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ထောင် ရလိုက်သဖြင့် ကျန်းမန် အတော်လေး ဝမ်းသာသွားသည်။

ရှစ်ထောင်၊ အပေါင်း ဒီရက်ပိုင်း သူကျန်ခဲ့တဲ့ တစ်ထောင့်ခြောက်ရာ ဆိုတော့။

ကိုးထောင့်ခြောက်ရာ ရှိပြီပေါ့။

ဒီရက်ပိုင်း ကျင့်ကြံဖို့ မသုံးလိုက်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း တိတိ ပြည့်မှာပဲ။

အရမ်း များလွန်းတယ်။

နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံတဲ့အခါ အများကြီး ပိုပြီး ချောင်လည်သွားပြီ။

ဒါပေမယ့် လက်ရှိ တိုးတက်မှု အခြေအနေအရ ကြည့်ရင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ဝေးကွာနေပါသေးတယ်။

အဋ္ဌမမြောက် "ဘူးသီးခြောက်" က အဆုံးမရှိတဲ့ တွင်းကြီး တစ်တွင်းလိုပဲ။

အခုမှ ထက်ဝက်လောက်ပဲ စုဆောင်းရသေးတာ။

နောက်ပိုင်း ပိုပြီးတောင် ခက်ခဲလာဦးမှာ။

တခြားသူတွေကလည်း အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေမှာ သေချာတယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ တိုးတက်မှု နှေးသွားရင် နောက်ဆုတ်သွားသလို ဖြစ်သွားမှာပဲ။

နောက်နှစ်ရက် သုံးရက်လောက်ကတော့ ပုံမှန် အတိုင်း သင်ယူ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။

ဒီနေ့ ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်လာပြီး ကျန်းမန်က စားစရာ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများ ဆက်စားပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် မစတင်ရသေးမီ ချန်ချီဝမ် ရောက်လာခဲ့သည်။

"ငါ စာလာပို့တာ"

သူက ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး အရင်က ချန်ယွီ စာလာပို့ခဲ့သည်ကို ပြန်လည် သတိရသွားကာ မသိစိတ်မှ မေးလိုက်မိသည်။

"ရည်းစားစာလား"

ချန်ချီဝမ် ကြောင်အမ်းသွား၏。

နောက်ဆုံးတွင် ကျင့်စဉ်ပေးဝေရေး ဌာနမှ စာအိတ်ကို ထုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကျင့်စဉ်ပေးဝေရေး ဌာနက အရေးပေါ် ထပ်တိုးလိုက်တဲ့ စာအိတ်ပဲ ချင်းယွင်ဆောင်မှာ သုံးယောက်ပဲ ရတယ်"

"ချင်းယွင်ဆောင်ရဲ့ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်ပေါ့"

မူလက အနည်းငယ် အနေခက်သွားသော ကျန်းမန်က စာအိတ်ကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

ဒါက ဧပြီလ ဒုတိယအပတ်ပဲ ရှိသေးတာ ဘာလို့ ဒီစာ ရောက်လာတာလဲ။

ကျင့်စဉ်ပေးဝေရေး ဌာနက ကျင့်စဉ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ ရှိမှသာ စာပို့လေ့ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

သိချင်စိတ်ဖြင့် ကျန်းမန်က စာအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

ကျင့်စဉ် သင်ကြားပေးမည့် အကြောင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ဂိုဏ်းမှ လူကိုယ်တိုင် လာရောက် သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်၏。

ဒီနေရာမှာ တစ်ရက်နေပြီး အဆောင် အသီးသီးက ထိပ်ဆုံး သုံးယောက်ကို အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်များ သင်ကြားပေးမည်ဟု ဆိုထားသည်။

အလယ်အလတ် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၊ အလယ်အလတ် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်၊ အလယ်အလတ် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် တို့ ဖြစ်၏။

၎င်းက ယွင်ချန်ဌာနခွဲတွင် အလွန် ရခဲသော အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း သေချာပေါက် လိုချင်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သူက အလယ်အလတ် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်းသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ရရှိပါက ပိုမို လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာအဆုံးကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် သူ လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့၏။

သင်ယူခွင့် အခကြေးငွေ အဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ပေးရမည်တဲ့။

ထို့အပြင် နှစ်ရက်အတွင်း အပြီး ပေးသွင်းရမည် ဖြစ်၏။

ယခင်က စမ်းသပ် သင်ကြားပေးခြင်းနှင့် မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ် သင်ကြားပေးခြင်းက အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းသော်လည်း သေချာပေါက် တတ်မြောက်အောင် သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်သည်။ ပြဿနာက အခကြေးငွေ ကောက်ခံခြင်းပင်။

သို့သော် မည်သူမဆို အခကြေးငွေ ပေးသွင်းရုံဖြင့် သင်ယူခွင့် ရမည် မဟုတ်ချေ။

အဆောင် အသီးသီး၏ ထိပ်ဆုံး သုံးယောက် ဖြစ်မှသာ ရမည် ဖြစ်၏။

ချန်ချီဝမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ ဖတ်ကြည့်လို့ ရမလား"

ကျန်းမန်က တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ချန်ချီဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသော အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိဘူးလား"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ ပြန်မေးလိုက်၏။

"မင်း ငါ့ကို ချေးမလို့လား"

ချန်ချီဝမ်က တကယ် ချေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်၏ ပါရမီက သာမန်ထက် လွန်ကဲနေကြောင်း သူ ခံစားမိသဖြင့် ချေးပေးပြီး အတိုးစားရန် အပြည့်အဝ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိ၏။

သို့သော် ဒီရက်ပိုင်း စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက သူ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးပေသည်။

"မင်း ဘယ်လောက် ချေးချင်လို့လဲ"

ချန်ချီဝမ်က သတိထား၍ မေးလိုက်၏။

ချန်ချီဝမ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိနေသေးသည်ကို ကျန်းမန် အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။

တကယ်ကို ချမ်းသာတဲ့ ဆင်းရဲသားပဲ။

သူလို ဆင်းရဲမွဲတေနေတဲ့ ဆင်းရဲသားနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။

"တစ်သောင်း"

ကျန်းမန်က အားမနာတမ်း ပြောလိုက်၏။

"မရှိဘူး" ချန်ချီဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရှစ်ထောင်လား"

ခေါင်းခါပြဆဲပင်။

"ဒါဆို မင်း ဘယ်လောက်ပေးနိုင်လဲ ပြော"

"သုံးထောင် အရင်တစ်ခေါက်ကလိုပဲ စက်တင်ဘာလကျရင် သုံးထောင့်ငါးရာ ပြန်ဆပ်ရမယ် အားလုံးပေါင်းရင် ငါ့ကို ခုနစ်ထောင် ပြန်ဆပ်ရမယ်"

"သဘောတူတယ်"

ကျန်းမန်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရရှိသွားချိန်တွင် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။

"ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုအတွက် မင်း တကယ် ဝမ်းသာသွားလိမ့်မယ်"

ချန်ချီဝမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ကျင့်စဉ်ပေးဝေရေး ဌာနကို သွားဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လောက်သွားပြီပေါ့"

ကျန်းမန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း မဖြေခဲ့ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချန်ချီဝမ်လည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပြန်ဆပ်ရန် သတိပေးပြီးနောက် ထွက်သွားတော့၏။

သူ ဆက်လက် အလုပ်လုပ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်း အလယ်အလတ် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကို သွားသင်မလို့လား"

နွားဝါကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က မျက်လွှာချကာ စာအိတ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်၏။

"အဝါကြီး ငါ့ရဲ့ ပါရမီကို ဘယ်လို ထင်လဲ"

"အရမ်း မြင့်တယ်" နွားဝါကြီးက အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ဖက်လူက အရမ်း ဘဝင်မြင့်လွန်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ပါရမီကတော့ တကယ်ကို ပြောစရာ မရှိပေ။

မိန်းမယူလိုက်တာ တကယ် အသုံးဝင်တာလားလို့တောင် သံသယ ဝင်မိတဲ့အထိ အစွမ်းထက်နေတာကိုး။

"ဟုတ်တယ်လေ ဒါဆို သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ် အဆင့်ကိုးနဲ့ အဆင့်ဆယ့်တစ် ကြားမှာ ကွာဟချက် ကြီးတယ်လို့ မင်း ထင်လား"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏。

"ကြီးတာပေါ့"

နွားဝါကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် အဆင့်ကိုးနှင့် အဆင့်ဆယ့်တစ် ဆိုသည်မှာ မိုးနှင့်မြေ ကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

ကျန်းမန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါပြရင်း နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်၏။

"အဝါကြီး မင်းက ငါ့လောက် မတော်ဘူး မင်း တွက်ချက်တာ မကျွမ်းဘူးပဲ"

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူ မေးမည်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အလယ်အလတ် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်က ကောင်းတာတော့ အမှန်ပါပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကိုလည်း တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ငါ တတ်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမယ့် အလယ်အလတ် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ငါ တတ်မြောက်ဖို့ ခုနစ်ရက် အချိန်ယူခဲ့ရတယ် အဲဒီလိုပဲ အလယ်အလတ် သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူဖို့လည်း ခုနစ်ရက်လောက် အချိန်ယူရမှာပဲ"

"ခုနစ်ရက် ဆိုတာ အရမ်း ကြာလို့လား"

နွားဝါကြီးက ဤမေးခွန်းကိုပင် မမေးချင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ခုနစ်ရက် ဆိုတာ အရမ်း ကြာလွန်းတယ်"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက်နှင့် ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဇွန်လလယ်မှာ တတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲက အချိန်မရွေး စတင်နိုင်တယ် အခုဆိုရင် ရက်ခြောက်ဆယ်လောက်ပဲ ကျန်တော့တာ"

"ခုနစ်ရက် ဆိုတာ အများကြီး ယူသွားတာပဲ"

"နောက်တစ်ခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ဆိုတာ ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက် အခွင့်အရေး ရလိုက်တာက တိုက်ဆိုင်သွားလို့ပါ နောက်တစ်ခါဆိုရင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"

ကျန်းမန်က အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသော နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါ လိုချင်တာက အလယ်အလတ် ကျင့်စဉ်တွေ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ လိုချင်တာက အမြဲတမ်း အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်"

"အဲဒါက ယွင်ချန်ဌာနခွဲရဲ့"

"ပထမ နေရာပဲ"

နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြီးမားသော အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကြေညာခြင်းမှာ ဇွန်လ ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ အပြီးတွင် ဖြစ်၏。

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မြက်ကို ဆက်စားနေလိုက်၏。

ခဏအကြာတွင် သူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"တော်တော် ရည်မှန်းချက် ကြီးတာပဲ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြောနေရတော့ သိပ်ပြီး ထိတ်လန့်စရာ မကောင်းဘူး ဖြစ်နေတယ်"

————

နောက်တစ်ရက် မွန်းတည့်ချိန်…..

လီ မိသားစုမှ အဘိုးကျင်းက သက်ဆိုင်သူများကို မေးမြန်းကြည့်လိုက်၏။

အချက်တစ်ချက်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က သင်ယူခွင့် အခကြေးငွေ ပေးသွင်းခြင်း မရှိသလို အလယ်အလတ် ကျင့်စဉ်များကိုလည်း မသင်ယူခဲ့ချေ။

"သွားပြီး စကားပြောရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ"