အခန်း (၈၅-၈၆)
Vol. 7 Ch. 85-86
အခန်း (၈၅) ကျန်းမန်က အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်ရင် အနာဂတ် မရှိတော့ဘူး
ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ ဆိုတာလား။
လော်ရွှမ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း အိမ်ပါသမက် ကိစ္စကို ထပ်မပြောတော့ဘူးဆိုတော့ လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်ပြီ ထင်တယ်"
အိမ်ပါသမက် ရှာဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်က တတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ ပြီးနောက်ပိုင်းပဲ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးဖို့ အလွယ်ဆုံး အချိန်က မေလနဲ့ ဇွန်လတွေပဲ။
အဲဒီအချိန်မှာ ဆေးလုံးတွေ ဈေးတက်လာတော့ သာမန်လူတွေက ဒီလို ဖိအားမျိုးကို မခံနိုင်ကြဘူးလေ။
ခေါင်းငုံ့ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့။
ဒီကာလအတွင်း အရင်က လော် မိသားစုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့ အခြားသူတွေ အကုန်လုံးက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သဘောတူသွားကြပြီ။
ဆင်းရဲတဲ့ လူတွေအတွက် ရွေးချယ်စရာ သိပ်မရှိပါဘူး။
ဒါပေမယ့် လော် မိသားစုက အလိုချင်ဆုံးကတော့ အဆောင် ခြောက်ဆောင်ရဲ့ ဒုတိယ နေရာက လူကို ခေါင်းငုံ့လာစေဖို့ပါပဲ။
ကံမကောင်းတာက ဇွန်လ ရောက်တဲ့အထိ ခေါင်းမငုံ့သေးဘူး။
ဒီရက်ပိုင်းလည်း အဲဒီအကြောင်း မပြောတော့ပါဘူး။
နောက်တစ်ခုက ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ မျက်နှာကလည်း ပိုပြီး ညှိုးနွမ်းလာတယ်။
ကြည့်ရတာ လော် မိသားစုရဲ့ အခြေအနေက ပိုဆိုးလာပုံရတယ်။
ဦးလေးဒုတိယဘက်က ပြဿနာတွေ အပြောင်းအလဲ အသစ်တွေ ဖြစ်လာလို့ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးတဲ့ဘက်ကို ပြောင်းသွားလို့ပဲလား ဆိုတာတော့ မသိဘူး။
သူမလည်း အများကြီး မမေးရဲဘူးလေ။
ဖခင်ဖြစ်သူက မပြောပြပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ လော် မိသားစုက လမ်းဆုံးနေပြီ ဆိုတာ သိသာပါတယ်။
သူမရဲ့ အဆုံးသတ်ကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘဲ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။
ချန်ယွီ ဆက်မမေးတော့ချေ။
သူတို့နှစ်ဦး အပြင်သို့ အတူတကွ ထွက်လာခဲ့ကြ၏。
လမ်းတွင် ချန်ယွီက ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
"တစ်ခုခု စားမလား"
"နင် ဒကာခံမှာလား"
လော်ရွှမ်က မေးလိုက်၏။
"နင်က သခင်မလေးလေ"
"နင် ငါ့ကို ဒီလို အခြေအနေ ရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ"
"အဲဒါ နင်က ရိုးအလွန်းလို့လေ ဒါပေမယ့် ငါ ဒကာခံလည်း ရပါတယ်"
"ရည်းစားစာ အထင်လွဲနေတာကို ဘယ်တော့ ရှင်းပြမှာလဲ"
"ငါက နင့်ကို ကူညီနေတာလေ အထင်လွဲတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီဆိုတော့ တကယ်လို့ သူ့ဘက်က စိတ်ရှိတယ်ဆိုရင် နင့်ကို လာရှာမှာ သေချာတယ် အိမ်ပါသမက် ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသွားတာပေါ့"
"မြန်မြန် ရှင်းပြလိုက်စမ်း"
"မြန်မြန် ရှင်းပြမယ် မြန်မြန် ရှင်းပြမယ်"
————
ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က ယနေ့ ကိစ္စများကို နွားဝါကြီးအား ပြောပြလိုက်၏။
"ချီသန့်စင်ခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ခွင့် ဟုတ်လား"
နွားဝါကြီးက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်လောက်တယ်"
"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရတာလား"
ကျန်းမန် အတော်လေး သိချင်သွား၏。
နွားဝါကြီးက မျက်ခုံးပင့်ကာ ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက အုပ်ချုပ်ပြီးနောက်ပိုင်း ကျင့်စဉ်တွေကို ပြန်လည် ပြုစုခဲ့တယ် လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရအောင်လို့လေ ရှေးဟောင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်းတွေက အခုခေတ် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မကိုက်ညီတော့ဘူး"
"ဒါကြောင့် ပြန်လည် ပြုစုဖို့ လိုအပ်တာပေါ့"
"လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရတယ်ဆိုရင် ရလဒ်ကလည်း လူတိုင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ရမှာပဲ"
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဆိုတာက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ နေရာပဲ"
"ဒါပေမယ့် ဘယ်သူမဆို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်လို့ ရတာတော့ မဟုတ်ဘူး"
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
"ဒါဆို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ"
"မင်း ဘယ်လို လုပ်ပြီး သိုင်းပညာရပ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲမှာ ပါဝင်ခွင့် ရခဲ့တာလဲ"
နွားဝါကြီးက ပြန်မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားသည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က မြင့်နေလို့လေ။
ဒါဆို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ချင်ရင်လည်း လုံလောက်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သတ်မှတ်ချက် လိုအပ်တာပေါ့။
အခု ဝင်ခွင့် ရလိုက်တယ် ဆိုတာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ကန့်သတ်မှုကနေ လွတ်ကင်းသွားပြီ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား။
"ဒါဆို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပြီပေါ့"
ကျန်းမန်က မေးလိုက်၏။
နွားဝါကြီးက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
မရောက်နိုင်ဘူးလား၊ ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွား၏။
"ဒါဆို ထပ်ဝင်လို့ ရလား"
"အရင်တုန်းကတော့ ရတယ်၊ အခုလည်း ရလောက်ပါတယ်"
နွားဝါကြီးက သိပ်မသေချာစွာ ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းမန် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စဉ်းစားကြည့်လိုက်၏။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ဘူး။
ကိုယ်က ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားရင်တောင် ပထမဆုံး အသုတ် အနေနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့် ရချင်မှ ရမှာ။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ မဝင်ဘဲနဲ့ကော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နိုင်သေးလား။
ကျန်းမန် မေးကြည့်လိုက်၏။
အဖြေကတော့ ရပါတယ်။
ရှေးဟောင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးပြီးတော့လည်း ရပါတယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်တဲ့သူတွေက အစောကြီးကတည်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့် ရနေလောက်ပါပြီ။
ဘယ်သူကမှ အချိန်မဖြုန်းချင်ကြဘူးလေ။
ကျန်းမန်က ပိုပြီးတော့တောင် အချိန်လိုအပ်သူ ဖြစ်ရာ နင်ယွမ် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ခွင့်ကို တကယ်ပဲ လုယူမှ ရတော့မည် ဖြစ်၏။
ဒါပေမယ့် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်။
အဲဒါက လီယွမ်တို့ပဲ။
တကယ်လို့ သူတို့ကသာ ပူးပေါင်းမပါဝင်ဘူးဆိုရင် သူလည်း ဘာမှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
အရမ်း ကန့်သတ်ခံနေရတယ်။
ပါရမီရှင်တွေမှာလည်း အကူအညီမဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေ ရှိတာပဲ။
ဒီလို စဉ်းစားရင်း ကျန်းမန်က ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး အဋ္ဌမမြောက် ဘူးသီးကို အရင် ပြည့်အောင် ဖြည့်လိုက်၏။
မနက်ဖြန်ကျရင် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးတွေကို စိတ်တည်ငြိမ် ဆေးလုံးတွေနဲ့ သွားလဲမယ်။
ပြီးရင် စိတ်အာရုံ အဆင့်ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်တော့မယ်။
ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို ဖောက်ထွက်နိုင်မလား၊ မဖောက်ထွက်နိုင်ဘူးလား ဆိုတာ ဒီတစ်ခေါက် အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။
အချိန်က သိပ်မကျန်တော့ဘူး။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းမန် တိုက်ရိုက် ခွင့်ယူလိုက်၏။
ဆရာကျောက်ကတော့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်၊ ကျန်းမန်က ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ခွင့်ယူပြီး မလာတာ ဘာအတွက်လဲ။
ကျင့်ကြံဖို့လား….
တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့လား……
ဆရာဖူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
"သိုင်းပညာရပ် ကျင့်ကြံမလို့လား"
ဆရာကျောက်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ပြောရခက်တယ်"
ကျန်းမန်က လက်ရှိမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ဖြစ်ပြီး အထက်တန်း သိုင်းပညာရပ်ကိုလည်း ရထားပြီးပြီ။
ယုတ္တိအရဆိုရင် သူ တိုးတက်ဖို့ လမ်းကြောင်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။
တစ်ခုက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့၊ နောက်တစ်ခုက သိုင်းပညာရပ်ကို မြှင့်တင်ဖို့။
ဒီနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် သိုင်းပညာရပ်ကို မြှင့်တင်ဖို့က ပိုလွယ်ကူတာ သေချာပါတယ်။
အထူးသဖြင့် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုပေါ့။
ကျန်းမန်ရဲ့ လက်ရှိ အခြေခံအရဆိုရင် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တိုးတက်ဖို့ နေရာ အများကြီး ရှိသေးတယ်။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကတော့ အခွင့်အရေး အနည်းဆုံးပဲ။
အထူးသဖြင့် အခုလို ဆေးလုံးတွေ ဈေးကြီးတက်နေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ပိုပြီးတောင် ခက်ခဲသေးတယ်။
ဒါပေမယ့်ကျန်းမန်ကို သာမန် ယုတ္တိနဲ့ တွေးလို့ မရဘူး။
အရင် အကြိမ်တွေတုန်းကလည်း ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ဘူးလေ。
"ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲက အရမ်း ပြင်းထန်လောက်တယ်"
ဆရာဖူက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်၏။
"ဒီတစ်ခေါက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ခွင့် ပါလာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး ပြီးတော့ ဒီလို သိုင်းပညာရပ်မျိုးကောပဲ"
"အထပ်သုံးထပ်က အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ တော်တော်များများ လှုပ်ရှားလာလောက်တယ်"
"ဆရာကျောက်က ကျန်းမန်ဘက်က ရပ်တည်ပေးမယ် ဆိုရင်တော့ သတိထားသင့်တယ်"
"အဲဒီလောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
ဆရာကျောက်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
"ယုတ္တိအရဆိုရင် ကျန်းမန်က သူတို့အတွက် သိပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပါဘူး အစွမ်းအစ ကွာဟချက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်"
"သူ အဆောင် ခြောက်ဆောင် ရဲ့ ပထမ ဖြစ်လာတာတောင် အတော်လေး အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီ"
ဆရာဖူက သတိပေးလိုက်သည်။
"ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိတာက တစ်ပိုင်းပါ ဒါပေမယ့် သူက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် လေ ဒီတစ်ခေါက် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်တွေကို သေချာပေါက် လာရှာကြလိမ့်မယ်"
ဆရာကျောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
"ငါ ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပါ့မယ် ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေတော့ ဆရာဖူရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါသေးတယ်"
ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆရာကျောက်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ တစ်ခုခု ရခဲ့ရင် ဆရာဖူကို သေချာပေါက် မျှဝေပေးပါ့မယ်"
ထို့နောက် ဆရာဖူ ထွက်သွားတော့၏။
ဆရာကျောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်များ၏ အကူအညီကို ရယူရန်မှာ အထပ်သုံးထပ်က လူများ လုပ်ရမည့် အလုပ် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျန်းမန်က ငြင်းပယ်လိုက်ပါက သူ လုပ်ရမည့် အလုပ်များ ပိုများလာမည် ဖြစ်၏။
နောက်ဆုံးတွင် ဘာရမည် ဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိချေ။
သို့သော် ကျန်းမန်သာ အဆောင် ခြောက်ဆောင် ၏ ပထမ ဖြစ်လာနိုင်ပါက သူ့အတွက်လည်း လုံလောက်သော အကျိုးအမြတ် ဖြစ်ပေသည်။
ချင်းယွင်ဆောင် တွင် ပထမ မထွက်ပေါ်လာသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။
ထိုအရာက သူနှင့် ဆရာဖူတို့ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းတွင် အတွေ့အကြုံကောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်ရန် ပိုမို လွယ်ကူစေမည် ဖြစ်သည်။
————
ယွင်ချန်ဌာနခွဲ အနားယူရာ နေရာ။
လီယွမ်က ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။
ယန်ဟွေ့မင် ဝင်လာပြီး တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။
"သခင်လေးလီ"
"ငါ့ကိစ္စကို မင်း သိလောက်ပြီပေါ့"
လီယွမ်က ရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။
"မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"
"သခင်လေးလီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်မ ထောက်ခံပါတယ် မိသားစုကြီးတွေ အောက်မှာ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိတာ ပုံမှန်ပါပဲ"
ယန်ဟွေ့မင်က ဖြေလိုက်သည်။
သူမက ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။
လီယွမ် မပါဝင်နိုင်သည်ကို သူမက ပြောင်းလဲနိုင်မည်လား။
သူမက အရည်အချင်း ရှိသလား။
ဒါက မိသားစုကြီးတွေ ကြားက အားပြိုင်မှုပဲ၊ ကိုယ်က ခေါင်းမာပြီး မရဘူးလို့ ပြောလိုက်ရင် နောက်ဆုံး သေရမှာက သူမပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် သဘောတူလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပဲ။
အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တာပေါ့။
"သူတို့ မင်းကို လာသတိပေးသေးလား"
လီယွမ်က မေးလိုက်၏。
ယန်ဟွေ့မင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"မရှိပါဘူး ကျွန်မက အရေးမပါဘူးလို့ ထင်လို့ နေမှာပေါ့"
"ဒါဆို ရပါပြီ အချိန်တန်ရင် မင်း အချိန်မီ လာဖို့ပဲ လိုတယ်"
လီယွမ်က ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆို သခင်လေးလီ ကကော"
ယန်ဟွေ့မင်က မေးလိုက်သည်။
"ငါ လူတစ်ယောက်ကို သွားတွေ့ဖို့ လိုတယ်"
လီယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး အများကြီး ဆက်မပြောတော့ချေ။
ထို့နောက် ယန်ဟွေ့မင်ကို အရင် ပြန်လွှတ်လိုက်၏။
လူထွက်သွားပြီးနောက် လီယွမ် မျက်လွှာချလိုက်သည်။
သူ တကယ်ပဲ မိသားစုဆီက အမိန့် ရခဲ့ပါတယ်၊ အနောက်ဘက်တောင် ကို မသွားဖို့နဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ ကို လက်လျှော့လိုက်ဖို့ပေါ့။
ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ကျန်းမန်ကို သတိပေးဖို့ပါပဲ။
သူ ဒေါသထွက်ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ခေါင်းငုံ့ဖို့ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ရတယ်။
မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက လီယွမ်ဘက်ကို ယိမ်းနေပြီ၊ သူက ဘယ်လိုမှ ဆန့်ကျင်လို့ မရဘူး။
ဆန့်ကျင်လိုက်ရင် မိသားစု အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေမှာဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူ့အတွက် အရမ်း ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်။
စွန့်ပစ်ခံရတဲ့အထိတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။
ဒါပေမယ့် ကိစ္စတွေက အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ဒီတစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ခွင့် တစ်ခု ပိုလာတယ်။
လူတိုင်း လိုချင်တဲ့ ဝင်ခွင့် တစ်ခုပေါ့။
တကယ်လို့ သူသာ အဲဒါကို ရလိုက်ရင် မိသားစုကို ဆန့်ကျင်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။
လီ မိသားစုကို လီယွမ် တစ်ယောက်တည်းက ပြောလို့ ရတာမှ မဟုတ်တာ။
ဒီဝင်ခွင့်ကိုသာ ရလိုက်ရင် သူ့နောက်က အကြီးအကဲတွေက သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးလာလိမ့်မယ်။
အခု သူ့အတွက် နောက်ဆုံး အဖြေ တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။
သူ ကျန်းမန်ကို သွားတွေ့မယ်။
သူ ပြန်လည် တော်လှန်တော့မယ်။
အခန်း (၈၆) တကယ်လို့ ငါက နောက်ကျမှ အသိဉာဏ်ပွင့်တဲ့ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေရင်ကော
ကောင်း မိသားစု အိမ်တော်
ကောင်းချွင်ဖုန်းက သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော မျက်ကွင်းညိုများနှင့် သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ အတော်လေး သနားသွားပြီး ပြောလိုက်၏။
"ငါတို့ ဆက်မကျင့်တော့ရင်ကော"
အစပိုင်းတွင် ဤကျင့်စဉ်က မဆိုးဘူးဟု သူထင်ခဲ့ပြီး စမ်းကြည့်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ရေးပေးတဲ့သူက အဆောင် ခြောက်ဆောင်ရဲ့ ဒုတိယ နေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူ ဖြစ်နေလို့လေ။
ဒါပေမယ့် နှစ်လလောက် ကြာသွားတော့ သူ အမှန်တရား တစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့တယ်။
ကျင့်ကြံတာက ကျင့်ကြံတာပဲ၊ လူကို သင်ပေးတာက လူကို သင်ပေးတာပဲ ဆိုတာပါပဲ။
အဲဒီ အဆောင် ခြောက်ဆောင်ရဲ့ ဒုတိယ နေရာက လူက တကယ်တော့ အစွမ်းထက်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် သူက လူတွေကို ဘယ်လို သင်ပေးရမလဲ ဆိုတာကို တကယ် နားမလည်ပါဘူး၊ လုံးဝကို ရမ်းသန်းပြီး သင်ပေးနေတာပါ။
ကိုယ့်ရဲ့ အခြေအနေကို အခြေခံပြီး တခြားလူတွေကို လမ်းညွှန်ပေးနေတာလေ။
တခြားလူတွေက လိုက်မီနိုင်မလား ဆိုတာကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားပါဘူး၊ လူနဲ့ လူက မတူဘူးလေ။
သူ့သားကလည်း တကယ် တုံးတာပဲ။
တစ်ဖက်လူ ကျင့်ကြံတာ ဒီလောက် မျက်ကွင်းတွေ ညိုနေလို့လား၊ လူကော ပိန်သွားလို့လား။
ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဒီလောက်အထိ ဖြစ်နေတာကို ပြဿနာ ရှိတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။
ဒီလောက်အထိ တုံးနေတာ။
နောက်ပိုင်း မိသားစု အလုပ်ကို ဘယ်လို ဆက်ခံမှာလဲ။
ဖက်တီးလေးက ကျင့်ကြံရင်းနှင့် ပြောလိုက်၏။
"အဖေ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အစ်ကိုကျန်း ပြောတယ်၊ ဒီအတိုင်း ဆက်ကျင့်သွားရင် သြဂုတ်လလယ် မတိုင်ခင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ကို သေချာပေါက် ရောက်နိုင်တယ်တဲ့"
"ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံတဲ့ နေရာမှာတော့ ပါရမီ ရှိသေးတာပဲ"
"တကယ်လို့ ကျွန်တော်လည်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်ကော"
"နောက်ကျမှ အသိဉာဏ်ပွင့်တာမျိုးပေါ့"
ကောင်းချွင်ဖုန်းက ပါးစပ်ဟသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ပြောကြည့်ပါဦး ဒီလိုမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ကော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"
ဖက်တီးလေးကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျင့်ကြံဖို့ပဲ လိုတာလေ။
ကျင့်ကြံခွင့် မပေးရင် သူလည်း မိန်းမမယူဘူး။
အများကြီး ပြောနေတာက သူ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရောက်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ရသွားမှာကို ကြောက်လို့ပဲလေ။
ထိုအပေါ် ကောင်းချွင်ဖုန်းလည်း အကူအညီမဲ့နေရသည်။
ကောင်း မိသားစုမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် မိသားစု အလုပ်ကို ဆက်ခံနိုင်တဲ့သူက အရမ်းကို နည်းပါးလွန်းပါတယ်။
ဖက်တီးလေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာပါ။
ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားရင် ပြန်လာတဲ့သူက အရမ်း ရှားတယ်၊ ပြန်လာရင်တောင် မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အရေးပေါ် လိုအပ်လို့ လာယူပြီး ဆက်ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်လာတာချည်းပဲ။
"အဲဒီ မိန်းကလေးက ဘာမကောင်းလို့လဲ သားသမီးလည်း အများကြီး မွေးနိုင်မယ့် ပုံစံလေးပဲ"
ကောင်းချွင်ဖုန်းက နားချလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားသော် ဖက်တီးလေးက ပိုပြီးတော့တောင် ကြိုးစား ကျင့်ကြံနေတော့သည်။
ကောင်းချွင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း ဧည့်ခန်းဆီသို့ လာခဲ့ရာ အဘိုးချန်က ထိုနေရာတွင် စောင့်နေပြီ ဖြစ်၏။
"ခုနက သွားကြည့်ပြီးပြီလား"
ကောင်းချွင်ဖုန်းက အဘိုးချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"တွေ့ခဲ့ပါတယ် သခင်လေးရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူး မြန်မြန် ရပ်ခိုင်းဖို့ လိုတယ် သူ့ကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်တွေက မတည်ငြိမ်ဘူး ဒီအတိုင်း အတင်း ဆက်ကျင့်ကြံနေရင် သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်"
အဘိုးချန်က အတွေ့အကြုံရှိသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် သုံးသပ်ပြလိုက်၏။
ဖက်တီးလေးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏက မများပေမယ့် အချိန်အကြာကြီး လည်ပတ်နေတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည် ရှိပေမယ့် စိတ်အာရုံကတော့ အရမ်း ကုန်ခမ်းနေတယ်။
စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ထိန်းချုပ်လို့ မရဘဲ နေရာအနှံ့ လျှောက်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။
ကောင်းချွင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။သားဖြစ်သူ ကြိုးစားတာက ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ။
ဒါပေမယ့် အရမ်းကို ကြိုးစားလွန်းနေတာပဲ။
သူတောင် အနည်းငယ် ကြောက်လာမိသည်။
ဒီလို ညအိပ်ပျက်ခံနေရင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပါ ပျက်စီးသွားတော့မှာပဲ။
တကယ်လို့ ကလေး မရနိုင်တော့ဘူး ဆိုရင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ။
"လဲရမယ် အခွင့်အရေး ရှာပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံရေး စာအုပ်တွေကို လဲပစ်ရမယ် အကုန်လုံးကို မီးရှို့ပစ်မယ်"
ကောင်းချွင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
"ဒီလို လမ်းလွဲနေတဲ့ အလေ့အထတွေက ငါ့သားကို ဒုက္ခပေးနေတာကို ခွင့်မပြုနိုင်တော့ဘူး"
ပြောရင်းနှင့် သူက အဘိုးချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဘိုးချန် ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ် ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ပြီး အားဖြည့်ပေးဖို့ လိုတယ်"
အခု ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက ပြန်လည် အားဖြည့်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ။
ဒီအတိုင်း ရမ်းသန်း လုပ်နေတာကို ဆက်ပြီး ခွင့်ပြုထားလို့ မရတော့ဘူး။
စာအုပ်တွေကို ယူသွားဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။
တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။
အရင်တုန်းက သူ အရမ်း သဘောကောင်းလွန်းသွားတာ။
အခုတော့ နောင်တရနေပြီ။
————
နောက်ရက်များတွင် လူတိုင်းက အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်ကို ခံစားလာရသည်။
ဇွန်လ ဆယ့်လေးရက်
လော်ရွှမ်တို့က မုန်တိုင်း မလာခင် လေငြိမ်နေသလိုမျိုး ခံစားလာရ၏။
အထူးသဖြင့် အနားယူရမယ့် အချိန် ရောက်တော့မယ်လေ။
အထပ်သုံးထပ် က လူတွေကလည်း လူတွေကို လိုက်ဆွဲဆောင်နေကြသလိုပဲ။
ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်က လူတွေ အတော်လေး သိချင်နေကြသည်။
ဒီတစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲက ဘယ်လောက်တောင် အရေးကြီးလို့လဲ။
ယွင်ချန်ဌာနခွဲ တစ်ခုလုံးတောင် အရင်ကနဲ့ မတူသလို ဖြစ်နေတာ။
နောက်တစ်ခုက ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ အရမ်း တက်လာတယ်၊ ဆေးလုံးက ခြောက်ရာ့ကိုးဆယ့်ငါး အထိ ရောက်လာပြီ။
မကြာခင်မှာ ခုနစ်ရာကို ကျော်တော့မယ်။
ဒါပေမယ့် ဝယ်တဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေတုန်းပဲ။
အကုန်လုံးက မိသားစုကြီးတွေက လူတွေချည်းပဲ။
အစပိုင်းတုန်းကတော့ ဆင်းရဲသား တချို့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ လုပ်ခဲ့တာပါ။
ဒါပေမယ့် အဲဒီစာ ထွက်လာပြီးနောက်မှာတော့ ဆင်းရဲသားတွေကို ပစ်မှတ်မထားတော့ပါဘူး။
မိသားစု အချင်းချင်းကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပါပြီ။
အဲဒီ ဝင်ခွင့် နေရာလေး အတွက်ပေါ့။
ဘယ်ဆင်းရဲသားကို လိုက်သိမ်းသွင်းရမလဲ ဆိုတာတွေ အကုန်လုံး အရေးမကြီးတော့ဘူး။
အခုဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပေးပြီး သူတို့ရဲ့ အလုပ်သမား အဖြစ် ခိုင်းဖို့ပဲ။
အဲဒီလို ဆိုရင် ရပြီ။
"သခင်လေးဖန် မင်းကော ဝင်ပါတာလား"
ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်တွင် ချန်ချီဝမ်က ဖန်ယုံကို မေးလိုက်၏။
ဖန်ယုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တကယ် ဝင်ပါထားတယ်"
"ဒါဆို သခင်လေးဖန် က ဘယ်သူ့ကို ကူညီမှာလဲ"
ချန်ချီဝမ်က မေးလိုက်သည်။
"သေချာပေါက် ဖန် မိသားစုပေါ့"
ဖန်ယုံက ဖြေလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားသော် အခြားသူများက သဘာဝကျသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။
သခင်လေးဖန်က ဖန် မိသားစု ကို မကူညီဘဲ ဘယ်သူ့ကို ကူညီမှာလဲ။
"သခင်လေးဖန် ဒီတစ်ခေါက် ကြားရသလောက်ဆို အထပ်သုံးထပ် ကြားက အားပြိုင်မှုတဲ့ ဘယ်မိသားစုတွေ ပါလဲ"
လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။
"ဖန် မိသားစု၊ လီ မိသားစု၊ ပြီးတော့ ချန် မိသားစု"
ဖန်ယုံက ပြောလိုက်သည်။
အားလုံးက လေးစားသွားကြသည်၊ သူတို့ကတော့ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူးလေ။
လော်ရွှမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
"ဒါဆို ကျန်းမန် ကကော"
ချန်ယွီကလည်း ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
"သခင်လေးဖန် ကျန်းမန်က ဘယ်သူ့ကို ကူညီမှာလဲ ဆိုတာ သိလား"
ဖန်ယုံက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
အခြားသူများက အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဖန်ယုံကလည်း ထပ်မပြောတော့ချေ။
ကျန်းမန် ဘက်က အခြေအနေက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ဖန် မိသားစုက လူတွေ ပြောတာကို သူ မှတ်မိသေးတယ်၊ ကျန်းမန်က လာခေါ်တဲ့သူ အကုန်လုံးကို ငြင်းလွှတ်လိုက်တယ်တဲ့။
ဘာလုပ်မလို့လဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး။
ထိုစဉ် ဆရာကျောက် ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်၏။
"မနက်ဖြန်ကစပြီး တရားဝင် အနားယူရတော့မယ် အိမ်ပြန်ရောက်ရင်လည်း ပိုပြီး ကျင့်ကြံကြဦး ကိုယ် ဘာအားသာလဲ ဆိုတာကို သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီး ထွက်ပေါက် ရှာရမယ့်သူတွေလည်း မြန်မြန် ရှာကြတော့"
ထို့နောက် ဆရာကျောက်က အချို့သော အရာများကို မှာကြားပြီးနောက် အားလုံးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ရက် နှစ်ရက်အတွင်းမှာ တတိယအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ စတင်တော့မယ်။
သူက ကျန်းမန်အတွက် အလုပ်လာငှားတဲ့ သူ အကုန်လုံးကို ငြင်းပေးခဲ့လေသည်။
ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကို မသိပေမယ့် ကျန်းမန်မှာ တခြား အကြံအစည် ရှိနေတယ် ဆိုတာကတော့ သေချာသည်။
ဒါပေမယ့် သုံးယောက် မပြည့်ရင် သူလည်း ဘာမှ လုပ်လို့ မရပါဘူး။
တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလေသည်။
ညနေစောင်း….ကျန်းမန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်၏。
ဒီရက်ပိုင်း သူရဲ့ စိတ်အာရုံက အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
စိတ်အာရုံ အဆင့်လေးကနေ၊ အဆင့်ငါး၊ အဆင့်ခြောက် ကို ရောက်လာတယ်။
အဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဆင့်ခြောက်မှာပဲ ရပ်နေခဲ့တယ်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး သုံးထားတာရယ်၊ အဆင့်ဆယ့်သုံး စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် ရယ် ပေါင်းတာတောင် ဒီလောက်ပဲ ရတယ်။
အခု ဆေးလုံးတွေလည်း ကုန်သွားပြီ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကလည်း သုံးထောင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။
ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို ရောက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရတော့မယ်။
ရမရ ဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး။
"အချိန်က အရမ်း ကပ်လွန်းနေတယ်"
ကျန်းမန်က အတော်လေး သက်ပြင်းချလိုက်၏။
ဒီကာလအတွင်း တကယ်တော့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ဆရာကျောက်က အကုန်လုံးကို တားဆီးပေးခဲ့တာပါ။
တစ်ဖက်လူက အခြေအနေ အကုန်လုံးကိုလည်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။
တစ်ဖက်လူက အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့တယ် ဆိုတာကို သိစေချင်လို့လေ။
အဲဒီအထဲမှာ ဆရာဖူလည်း ပါဝင်နေတာ သေချာပါတယ်။
ကျန်းမန်က ဘေးရှိ နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။
"အဝါကြီး သူတို့က ဘာလိုချင်လို့လဲ"
"အမဲသား စားချင်လို့ နေမှာပေါ့"
နွားဝါကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်သည်။
"အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"
ကျန်းမန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။
"ငါတို့က အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေပဲ"
နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ မြက်ဆက်စားနေလိုက်သည်။
ကျန်းမန်က ညစာ အနည်းငယ် စားပြီးနောက် ကိုယ်ရံတော် ဌာနဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏。
မန်နေဂျာမြောင်က ကျန်းမန်ကို မြင်သောအခါ အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။
"သိုင်းပညာရပ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲမှာ အပြောင်းအလဲ အကြီးကြီး ဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားတယ် ပြင်ဆင်ပြီးပြီ ဆိုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လာရှာတာလား"
ကျန်းမန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
"ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ခန်းမထဲ ဝင်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် လိုလဲ"
"တစ်ထောင်"
မန်နေဂျာမျောင်က ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းမန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွား၏။
"ဈေးမတက်ဘူးလား"
မန်နေဂျာမြောင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဈေးတက်ရင်တောင် မင်းဆီကနေ ဈေးတက်လို့ မရပါဘူး မင်းက ငါတို့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ခန်းမကနေ ထွက်လာတဲ့ ပါရမီရှင်လေ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သုံးကြိမ် ဝယ်ရင် တစ်ကြိမ် အလကားတောင် ပေးဦးမှာ"
ကျန်းမန်က ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင်ကို ထုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆို တစ်ပွဲလောက် စီစဉ်ပေး"
မန်နေဂျာမျောင် အတော်လေး အံ့ဩသွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးမယ်"
————
နောက်တစ်နေ့ ကျန်းမန်က ကိုယ်ရံတော် ဌာနမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က မညီမျှသော လေးလံမှုမျိုး ရှိနေသည်ကို ခံစားရ၏။
ထို့အပြင် သူ ဖြတ်လျှောက်သွားသော လမ်းတွင် ခြေရာများ အနည်းငယ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ခွန်အားက အရမ်း ကြီးမားလွန်းလို့ လျှံကျနေသလိုမျိုးပါပဲ။
ဒီအချိန်မှာ ကျန်းမန်ရဲ့ မျက်နှာက အရင်ကလို လေးနက်မှုတွေ မရှိတော့ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် အိမ်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းပဲ လူတစ်ယောက် စောင့်နေတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။
အဲဒါ လီယွမ် ပဲ။