အခန်း (၉၇-၉၈)

အခန်း (၉၇) မင်း သူ့အတွက် အုတ်ဂူ မှတ်တိုင် စိုက်ပေးမလို့လား

မေးခွန်း မေးလိုက်သည့် အချိန်တွင် ချင်းတိုက် က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး မှန်ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲပေ။

သို့သော် လေထု၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို သူမ ခံစားနိုင်သည်။

သူမ၏ အသက်ရှူသံကိုပင် သူမ ပြန်ကြားနေရသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမ အနည်းငယ် နောင်တရသွားသည်။

သူမ နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း သူ့အတွက် အုတ်ဂူ မှတ်တိုင် စိုက်ပေးမလို့လား"

ထိုစကားကို ကြားသော် ချင်းတိုက် က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး စကားမပြောရဲတော့ပေ။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊ ချက်ချင်းပင် သူမက ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ချင်းတိုက် ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားကာ တံခါးဝတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်က အပြည့်အဝ ပေါ်လာချိန်တွင် သူမ၏ ခြေတစ်ဖက်က တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အသံထွက်လာခဲ့သည်။

"သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီလို ခန့်မှန်းနေကြတာလား"

"လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးပါဘူး"

ချင်းတိုက် က နောက်မှ လိုက်ထွက်လာပြီး ဖြေလိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲတွင် မုန့်ချဲ့ဝေ့ က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်၊ လေညင်းလေးက သူမ၏ ဆံနွယ်စွန်းများကို တိုက်ခတ်နေပြီး နီရဲသော ပန်းပွင့်လေး၏ အရှေ့တွင် ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာမှ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"သူ သေသွားရင် ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာမို့လို့လဲ"

ချင်းတိုက် က မျက်လွှာချထားပြီး ပြန်မဖြေရဲပေ။

သို့သော် သခင်မလေး က အပြစ်ကင်းစင်ပြီး မွန်မြတ်သော်လည်း တကယ်ပဲ။

လူသတ်တတ်ပေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ က အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ ထပ်ရသေးလား"

"နည်းနည်း ရထားပါတယ်"

ချင်းတိုက် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် စာအုပ်အချို့ကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ မုန့်ချဲ့ဝေ့ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"သွားပြီး အဲဒီလူတွေ ဒီရက်ပိုင်း ဘာတွေ ထပ်ပြောနေသေးလဲ ဆိုတာ သွားကြည့်ချေ အသစ်ပေါ်လာတဲ့ ပါရမီရှင် က တကယ့် ပါရမီရှင် အစစ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုလည်း သွားစုံစမ်းချေ"

ချင်းတိုက် ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားတော့သည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ က စာအုပ်များကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေပြီးနောက် အလင်းလုံးလေး တစ်ခုကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရာ အထဲမှ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်မ က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် အကြောင်းကို ဘာမှ မသိပါဘူး"

————

ဇူလိုင်လ ဆယ့်ငါးရက်။

ကျန်းမန်က ယခု ကုန်ဈေးနှုန်းများကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်လုယူပွဲ က ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး ကိစ္စတော်တော်များများကလည်း အတည်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ က သူဖြစ်ပြီး ယိမ်းယိုင်သွားစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ကုန်ဈေးနှုန်းကတော့ မကျသေးပေ။

ယခု လေးရာ့ငါးဆယ် နှင့် ငါးရာ ကြားတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ဖက်တီးလေး တို့ကို မေးကြည့်ရာ ရရှိလာသော အဖြေမှာ လူတော်တော်များများက ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံလာကြသဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး များ အသုံးပြုမှု မြန်ဆန်လာခြင်း ဖြစ်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးများက တစ်ခဏအတွင်း မလုံလောက်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိသားစုများ ဘက်ကလည်း နေရာကောင်းများ ရရန် ပမာဏ တိုးမြှင့်နေကြသည်။

မူလက ကုန်ဈေးနှုန်းက လေးရာ ဝန်းကျင်သို့ ကျဆင်းသွားသင့်သည်။

ပိုသွားသော ငါးဆယ် နှင့် တစ်ရာ က လူတစ်ယောက်က ဦးဆောင်ပြီး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာခြင်းပင်။

ကျန်းမန်က ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့ကို ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းလိုက်တာက ကိုယ့်အတွက် ဆုံးရှုံးမှု အကြီးကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းပါတယ်။

ကံကောင်းတာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းကျော် ရှိနေသေးတယ်။

တစ်လုံးကို လေးရာ့ငါးဆယ် ဆိုရင်လည်း အလုံး ငါးဆယ် လောက် ဝယ်လို့ ရပါသေးတယ်။

လုံလောက်ပါပြီ။

ဒါပေမယ့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝယ်ရမယ်၊ နောက်ပိုင်း ဈေးကျလာမှာပဲလေ။

နောက်ဆုံး သုံးရာ ရောက်တဲ့ အချိန်ကျမှ။

ဖက်တီးလေး ရဲ့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး တွေကို ပြန်ဆပ်လို့ ရတော့မှာ။

ဒါဆိုရင် ချန်ချီဝမ် ရဲ့ နှစ်သောင်း ပဲ ကျန်တော့မယ်။

ဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာရတာ ပိုလွယ်မှာပါ၊ ပြန်ဆပ်နိုင်မှာပါ။

တကယ်တော့ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုက ဖက်တီးလေး ဆီက ဆေးလုံးတွေ ဆက်ချေးဖို့ပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဖက်တီးလေး က ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေး ဆိုတော့ ပစ္စည်း ပို့တဲ့ သတ်မှတ်ချက် နဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။

ဒီအလုပ်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် အဆင့်ခုနစ် လောက် ရှိတဲ့ လူတွေကို လိုတာ။

ချန်ချီဝမ် ကတော့ အနိုင်နိုင် ပြည့်မီတာပေါ့။

—

အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ။

ကျန်းမန် ရဲ့ ကိုးခုမြောက် "ဘူးသီး" ရဲ့ ပမာဏ ကလည်း တဖြည်းဖြည်း တက်လာတယ်။

ဇူလိုင်လ လယ်မှာ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း။

ဇူလိုင်လ နှောင်းပိုင်းမှာ ဆေးလုံးတွေ အဆက်မပြတ် စားတာကြောင့် ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း။

သြဂုတ်လ အစမှာ ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်း။

နောက်တစ်နေ့မှာ ပြည့်သွားတယ်။

သိချင်စိတ်နဲ့ ကျန်းမန်က ဆေးလုံး တစ်လုံး ထပ်စားပြီး ဆက်စုဆောင်းကြည့်တယ်။

ကံမကောင်းတာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထပ်ပြီး မစုဆောင်းနိုင်တော့ဘူး၊ စားလိုက်တဲ့ ဆေးလုံးကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဖြတ်သွားပြီးရင် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

ဒီလိုဆိုရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကို ရောက်ဖို့ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို မေးကြည့်လိုက်တယ်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်း ရှိတာပေါ့ ချီသန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်း နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နိုင်မှာလဲ"

နွားဝါကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်း က ဘာလဲ"

"ငါ့ဆီမှာတော့ ရှိတယ် မင်း ကျင့်ကြံမလား"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် လား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း အရင်ကထက် ပိုသိလာပြီပဲ"

နွားဝါကြီးက မြက်စားရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန် အတော်လေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းထဲ ရောက်ရင် အလကား ပေးမှာလား ဝယ်ရမှာလား"

တကယ်လို့ ဝယ်ရမယ် ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ။

မသွားရသေးခင်မှာတင် ဆင်းရဲမွဲတေမှု အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရပြီ။

နွားဝါကြီးက ပြန်မဖြေဘူး။

သူလည်း မသိပါဘူး။

"ဒါနဲ့ နောက်တစ်ခါ ကျီးကန်းတံတား ဘယ်တော့ ပွင့်မလဲ"

ကျန်းမန်က မုန့်ချဲ့ဝေ့ ၏ ကိစ္စကို သတိရသွားသည်။

အဲဒီတုန်းက တကယ်ကို သူ့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ချိန် မရလိုက်အောင် လုပ်သွားတာပဲ။

ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ ကြိုသိနေရင် ကိုယ် ပြန်မလာဘဲ သူမရဲ့ အစွမ်းတွေ ပျောက်သွားတဲ့ အချိန်ထိ အပြင်မှာ စောင့်နေလို့ ရမလား။

သူ အဲဒီလို မေးကြည့်တော့ နွားဝါကြီးက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူမက အပြင်ထွက်ပြီး မင်းကို လာရှာမလား ဆိုတာ စမ်းကြည့်လိုက်လေ"

နွားဝါကြီး ရှိနေလို့သာပေါ့၊ ယုတ္တိအရဆိုရင် တစ်ဖက်လူက အပြင်ထွက်လို့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ သူမက အတင်း အပြင်ထွက်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့။

ပြဿနာ ကြီးသွားရင်လည်း ဒုက္ခပါပဲ။

ကျန်းမန် အတော်လေး သက်ပြင်းချမိသည်၊ အဲဒီတုန်းက တုံးလွန်းလို့ ဒီလို လူမျိုးကို သွားရန်စမိတာ။

အခုတော့ ဒုက္ခပဲ၊ ခွဲလို့ မရတော့ဘူး။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ က သူ့ကို တကယ် သတ်မလား မသတ်ဘူးလား ဆိုတာ သူလည်း သေချာ မသိဘူး။

တကယ်လို့ သူမက အပြစ်ကင်းစင်ပြီး စော်ကားခံရတာကို လက်မခံနိုင်တဲ့ သူမျိုး ဖြစ်နေရင်ကော။

ကိုယ် သေဖို့ပဲ ရှိတော့မှာပေါ့။

အဲဒီလို မဟုတ်ရင်တောင် ကိုယ့်ကို အိမ်ပါသမက် လုပ်ခိုင်းပြီး ကံကြမ္မာဇယား ကို မိသားစု ဆီ ပြန်ပို့ခိုင်းမယ် ဆိုရင်ကော ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ ကိုယ်က သိပ်မစွမ်းသေးလို့ပဲ။

ကံကြမ္မာဇယား ကို အရင် နောက်ကောက်ချထားရမယ်။

နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေကို နောက်ပိုင်းမှ ဆက်စဉ်းစားတော့မယ်။

နွားဝါကြီး လည်း ရှိနေသေးတာပဲ၊ အချိန်လည်း ရှိပါသေးတယ်။

ထို့နောက် နွားဝါကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ကျီးကန်းတံတား ပွင့်မည့် အချိန်က နောက်နှစ် ဇူလိုင် ဒါမှမဟုတ် သြဂုတ်လ လောက် ဖြစ်မည်ဟု ပြောပြလိုက်သည်။

ပိုစောချင်လည်း စောနိုင်တယ်။

ဒီနှစ် ကျီးကန်းတံတား က စောပွင့်သွားတော့ နောက်နှစ်ကျရင် နည်းနည်း နောက်ကျလိမ့်မယ်။

ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ သူမက ငါတို့ နေရာကို သိသွားရင် ကျီးကန်းတံတား ပွင့်တာကို စောင့်ဖို့ လိုသေးလား"

နွားဝါကြီးက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မပြောဘူး။

ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ဒီလို စကားဝှက်တွေက လူကို အရမ်း စိတ်ပူစေတယ်။

အဖြေ မရတော့ ကျန်းမန် လည်း ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။

အခုတော့ ခန္ဓာကိုယ် နဲ့ စိတ်အာရုံ ကို မြှင့်တင်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။

လဝက်ကျော်ကျော်လေးပဲ အချိန်ကျန်တော့တယ်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က သေချာ ပြန်တွက်ကြည့်တော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ရက် ၃၀၀ သတ်မှတ်ချက် ပြည့်ဖို့ နှစ်လတောင် မလိုတော့ဘူး။

စက်တင်ဘာလမှာ ဂိုဏ်းကို သွားရင်တောင် အချိန် ၂၀ ကျော်လေးပဲ ရှိတော့တာ။

ဒါက

ကံကြမ္မာဇယား က လူကို လူလို မဆက်ဆံဘူးလို့ ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရတယ်။

ငါ့အကြွေးကို ဘယ်လို ဆပ်ရမှာလဲ။

သူ့ကို အတင်း အကြွေးတင်အောင် လုပ်နေတာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်း တွေကို အလကား ပေးမလား၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နဲ့ ဝယ်ရမလား ဆိုတာ သူ သေချာ မသိလို့လေ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ကိုတော့ သေချာပေါက် စုထားရမှာပေါ့။

မဟုတ်ရင် ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုလာရင် အရမ်း အခက်တွေ့လိမ့်မယ်။

ကြည့်ရတာ ဖက်တီးလေး ရဲ့ ကျန်နေသေးတဲ့ ဆေးလုံး တွေကို နောက်မှပဲ ပြန်ဆပ်လို့ ရတော့မယ်။

ချန်ချီဝမ် က တစ်နှစ်ကို နှစ်ခါ ဂိုဏ်းကို သွားလို့ ရတယ်ဆိုတော့ သူကနေ တစ်ဆင့် ပြန်ဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရနိုင်ပါသေးတယ်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က ဒီကိစ္စတွေကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ကိုး နဲ့ စိတ်အာရုံ အဆင့်ကိုး ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် မြှင့်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကို ရောက်ဖို့ ဒီအရာတွေ အကုန်လုံး အပြည့်ရှိနေတာက လုံးဝ မမှားပါဘူး။

————

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ အနားယူရာ နေရာ၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ ခြံဝင်းငယ်တွင် ဖန်ယုံက ကြိုးစား ကျင့်ကြံနေသည်။

ဤကာလအတွင်း သူ၏ တိုးတက်မှုက သိပ်မမြန်လှပေ။

မူလကတည်းက သိပ်မချမ်းသာသော သူက ကျန်းမန်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ပေးလိုက်ရသဖြင့် ပို၍ ဆင်းရဲသွားခဲ့သည်။

ဒီလို ဖြစ်မယ်မှန်း သိရင် တစ်ဖက်လူကို ဈေးနည်းနည်းလောက် လျှော့ခိုင်းခဲ့သင့်တာ။

သင်ခန်းစာ ယူရမယ်။

ယခုအခါ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရမ်း လိုအပ်နေသည်။

အထူးသဖြင့် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု နီးကပ်လာချိန်တွင် အခြားသူများက အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေကြရာ အကယ်၍ သူသာ နောက်ကျကျန်ခဲ့ပါက ဂိုဏ်းမှ ဖယ်ထုတ်ခံရရန် လွယ်ကူပေသည်။

သူက ချန်ချီဝမ် ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သွားချေးရမလားဟု စဉ်းစားနေချိန်တွင် ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လာသူကို သေချာ မြင်သောအခါ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သတိထားလိုက်သည်။

ရောက်လာသူမှာ ချန်ယွီ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူနှင့် ပတ်သက်၍ ဖန်ယုံ တွင် ကောင်းသော အထင်အမြင် မရှိချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းက ပြိုင်ဘက်က သူမ ဖြစ်ခဲ့တာလေ၊ သူ နိုင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့်လည်း မလွယ်ကူခဲ့ပါဘူး။

တစ်ဖက်လူရဲ့ အကွက်ထဲ အလွယ်တကူ ဝင်သွားနိုင်ခြေ ရှိတယ်။

"သခင်လေးဖန် ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ"

ချန်ယွီ က အနားရောက်လာချိန်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဘာမှ ခွင့်လွှတ်လို့ မရတဲ့ အပြစ်တွေ လုပ်ထားတဲ့ လူကြီး ကျနေတာပဲ လော်ရွှမ် အဲဒီလို ကြည့်ရင်တော့ ပုံမှန်ပါပဲ"

"သခင်လေးဖန် ဒီလောက်ထိ ဖြစ်စရာ မလိုပါဘူးနော်"

"ငါက နင့်ကို စုံစမ်းခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြခဲ့ပါဘူး လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ နည်းနည်း သုံးလိုက်တာကလွဲရင် သခင်လေးဖန် ကို ဘာပြဿနာမှ မပေးခဲ့ပါဘူး"

"နောက်တစ်ခုက ငါ သူတို့နဲ့ တွေ့တဲ့ အချိန်မှာ ငါက သူတို့ကို ကူညီလိုက်တာပါ"

"တကယ်လို့ သူတို့ ငါ့ကို တွေ့ရင် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ရဦးမှာ"

ဖန်ယုံက တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို လာရှာတာ ဘာကိစ္စလဲ"

ချန်ယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လာချေးမလို့လေ ငါ ဒီရက်ပိုင်း စောင့်ကြည့်နေတာ နင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုနေတယ် မဟုတ်လား"

"ကျန်းမန် လည်း လိုနေတာပဲ မင်း ဘာလို့ သူ့ကို မချေးတာလဲ"

ဖန်ယုံက မေးလိုက်သည်။

ဟိုဘက်က ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ လေ၊ သူ့ကို ချေးတာက ကိုယ့်ကို ချေးတာထက် ပိုတန်ဖိုး ရှိတယ်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ငါ့ကို မကူညီနိုင်လို့လေ နောက်တစ်ခုက သူက မိန်းမ ရှိတဲ့သူလေ ငါ အနားသွားကပ်လို့ ဘယ်ကောင်းမလဲ နည်းနည်းလေး မှားတာနဲ့ ကျေးဇူး မတင်တဲ့ အပြင် ရန်ငြိုးတောင် ဖွဲ့ခံရနိုင်တယ် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ချန်ယွီက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးဖန် ကတော့ မတူဘူး နင့်ဆီမှာ အဲဒီလောက် စိုးရိမ်စရာတွေ မရှိဘူး နောက်တစ်ခုက ကျန်းမန်က ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ လေ သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှားပါဘူး"

"သူ ချေးချင်တယ် ဆိုရင် ချေးမယ့်သူတွေ အများကြီးပဲ သူက လူတစ်ပါး ကျေးဇူးကို မတင်ချင်လို့သာပါ"

"သူက လူကောင်း တစ်ယောက်ပါ"

"ဒါပေမယ့် သခင်လေးဖန် ကတော့ သံယောဇဉ် ကြီးတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ"

"ငါ့ အခြေအနေက မကောင်းဘူး သခင်လေးဖန် တစ်ယောက်ပဲ ငါ့ကို ကူညီနိုင်မှာ"

ဖန်ယုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့ရှိ လူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ ဘာလုပ်ချင်နေလဲ ဆိုတာကို မသိဘူး။

"ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းခွဲ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး နှစ်ဆယ် လည်း ပါတယ်၊ အကုန်လုံး ငါ ဒီရက်ပိုင်း စုထားတာချည်းပဲ"

ချန်ယွီက ဖန်ယုံကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးဖန် ယူမလား"

ဖန်ယုံ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ"

သူက အဲဒီ မိသားစုတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားမှုကိုတောင် ကျော်ဖြတ်လာနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ အရမ်း လွန်ကဲတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကိုတော့ သေချာပေါက် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီလောက် များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖို့ ဆိုတာကလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။

လဝက်လေးပဲ အချိန် ကျန်တော့တာ။

ချေးလို့လည်း မရတော့ဘူး။

သူက ကျန်းမန်နဲ့ မတူဘူးလေ။

ကျန်းမန်က အရမ်း တောက်ပလွန်းတော့ ချေးရတာ အရမ်း လွယ်တယ်။

သူကတော့ အရမ်း သာမန် ဆန်လွန်းတော့ အရင်းပြုတ်သွားမယ် လို့ တခြားလူတွေက ထင်ကြမှာပဲ။

ချန်ယွီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးဖန် ငါ့ရဲ့ နောက်ခံ ကို သိလား"

ဖန်ယုံက စကားမပြောပေ။

ထိုအခါ ချန်ယွီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမေက မယားငယ် ပါ မယားငယ် ရဲ့ သမီး ဆိုတော့ အဆင့်အတန်းက တကယ်တော့ အရမ်း နိမ့်ပါတယ်၊ သာမန် သခင်မလေး တွေရဲ့ ဒီလောက်ပဲ ရှိတာပါ"

သူမက ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဒူးခေါင်း အမြင့်လောက်ကို ပြလိုက်သည်။

"ဒီလောက်လောက်ပဲ ရှိတာ တကယ်လို့ ငါသာ ဝင်ခွင့် ရခဲ့ရင် အဆင့်အတန်းက ဒီလောက်ထိ မြင့်လာမှာ"

သူမက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ခါးလောက် အမြင့်ကို ပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ခြေဖျားထောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့ရင် ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိတဲ့ သခင်မလေး တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ ကံမကောင်းတာက ငါ ရှုံးသွားတယ် အခုတော့ ဒူးခေါင်းလောက် အမြင့်တောင် မရှိတော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါ ထွက်ပေါက် ရှာဖို့ လိုအပ်နေတယ် တခြားလူတွေ ဆီမှာတော့ ငါ့အတွက် ထွက်ပေါက် မမြင်ဘူး"

"သခင်လေးဖန် ဆီပဲ လာရတော့တာပေါ့"

"မင်း နောက်ခံက မကောင်းဘူး ဆိုရင် ယုတ္တိအရ ဒီလောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး မရှိသင့်ဘူး ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်"

ဖန်ယုံက ရှေ့ရှိ လူကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းအမေက မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတယ်၊ မိသားစု ဆီကနေလည်း အရင်းအမြစ်တွေ တောင်းပေးနိုင်တယ် ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ ဒီလိုဆိုရင် မင်း ငါ့အကူအညီကို မလိုသင့်ဘူးလေ"

ချန်ယွီက စဉ်းစားရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ့အမေက တကယ်တော့ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမယ့် သူက နည်းနည်း အစွန်းရောက်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို သိပ်သဘောမကျဘူး"

"ဒါကြောင့် ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုနဲ့ ဒီကနေ ထွက်သွားပြီး ဂိုဏ်း အနားကို သွားချင်တာ"

"တစ်ခုခု ဖြစ်လာနိုင်ကောင်းပါရဲ့"

"ဒါပေမယ့် ငါ့လို လူမျိုးက အဲဒီကို သွားရင် ရပ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်းကို အဲဒီကို ပို့ပေးပြီး ရပ်တည်နိုင်အောင် ငါ့ကို ကူညီပေးစေချင်တာလား"

ဖန်ယုံက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သခင်လေးဖန် မှာ နည်းလမ်း ရှိလား"

ချန်ယွီက မေးလိုက်သည်။

ဖန်ယုံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒီလို နည်းလမ်း မျိုး ရှိလား။

သီအိုရီ အရတော့ ရှိပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝမ်ယန့် က ပြောဖူးလို့လေ။

ဒါပေမယ့် ကံတရား အပေါ်မှာ နည်းနည်း မူတည်တယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးပြီး လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီကို ပို့ဖို့ ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် သူက အဲဒီ ပါရမီရှင် ရဲ့ အဖွဲ့ထဲ ဝင်ထားတော့ နည်းနည်းလေးတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသွားတာပေါ့။

တစ်ဖက်လူကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောဖူးပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူ ဖွင့်ပြောလိုက်ရင် အသုံးဝင်ချင်မှ ဝင်မှာပါ။

"ငါ ဒီကိစ္စကို အတည်မပြုနိုင်ဘူး"

ဖန်ယုံက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း နားလည်သင့်တယ် ဂိုဏ်း ရှိတဲ့ နေရာက ရပ်တည်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ် ဆိုတာ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ သူတွေတောင် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲကြတာ၊ တခြားလူကို ကူညီဖို့ ဆိုတာကတော့ ပိုတောင် ခက်ခဲသေးတယ်"

"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိရင် ရပါပြီ"

ချန်ယွီက မေးလိုက်သည်။

"ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ မျိုးက ကျန်းမန် ဆီမှာ ပိုများလောက်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ပထမ လေ"

ဖန်ယုံက သတိပေးလိုက်သည်။

ချန်ယွီက ပြုံး၍ ဖန်ယုံကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက သခင်လေးဖန် ကိုပဲ ယုံကြည်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တယ်"

ဖန်ယုံ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်၊ ရှေ့ရှိ လူက ဘယ်လို စဉ်းစားနေလဲ ဆိုတာကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ခဏရပ်ပြီးနောက် ချန်ယွီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ပြောပြမယ် နင့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် လိုမျိုးပေါ့ လော်ရွှမ် ကိုတောင် ငါ မပြောပြဖူးဘူး"

ဖန်ယုံ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်၊ တစ်ဖက်လူက ဘာအကွက်တွေ ထပ်ချိုးဦးမလဲ ဆိုတာကို မသိဘူး။

ချန်ယွီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမေက ငါ့ကို အရမ်း တင်းကျပ်တယ် ငါ နာကျင်မှုကို မခံစားရရင် ဘာကိုမှ မမှတ်မိဘူး၊ တိုးတက်ဖို့လည်း မကြိုးစားဘူး လို့ သူက ထင်တယ်"

"အိမ်ပြန်တိုင်း ငါ အရမ်း ကြောက်တယ် တကယ်တော့ ငါ အိမ်ပြန်ရတာကို အမုန်းဆုံးပဲ"

ဖန်ယုံ စိတ်ထဲတွင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး ဒီ လျှို့ဝှက်ချက် ကို ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖူးဘူး၊ ဒီအတိုင်း ပြောပြချင်ရုံလေးပါ ရင်ထဲမှာ မြိုသိပ်ထားရတာ အတော်လေး နေရခက်တယ်"

ပြောရင်းနှင့် ချန်ယွီက လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို ချထားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ငါ နင့်ကို ပေးခဲ့ပြီ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ် ကတော့ သခင်လေးဖန် အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

ထို့နောက် ချန်ယွီ ထွက်သွားတော့သည်။

ဖန်ယုံ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီနည်းလမ်းကို ကျန်းမန် အပေါ် သုံးရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။

အလကား နေရင်း ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ။

ဒါပေမယ့် လက်ခံရမလား လက်မခံရဘူးလား။

ဒီလောက် များတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နဲ့ ဆေးလုံး တွေကို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ရှာရင် ပြန်ဆပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆို နောက်ဆုံး ကျရှုံးသွားရင်ကော။

——

သြဂုတ်လ ကတော့ လူတိုင်းအတွက် နောက်ဆုံး အချိန်ပဲ။

သြဂုတ်လ ဆယ့်ငါးရက် ကျော်ရင် စာသင်ချိန် ပြီးဆုံးပြီ။

နောက်ခြံဝင်း က လူတွေက ထွက်သွားရမယ်၊ လူသစ်တွေက အရှေ့ခြံဝင်း ကို ရောက်လာမယ်၊ အရှေ့ခြံဝင်း က လူတွေက အလယ်ခြံဝင်း ကို ဝင်မယ်၊ အလယ်ခြံဝင်း က လူတွေက နောက်ခြံဝင်း ကို ဝင်မယ်။ ဒီလူတွေကလည်း ကျန်းမန်တို့လိုပဲ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထဲ ဝင်ဖို့ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြိုးစားရတော့မယ်။

ဖက်တီးလေးက နေ့ဘက်မှာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲ မှာ ကျင့်ကြံပြီး ညဘက်မှာ အိမ်မှာ ကျင့်ကြံတယ်။

မအိပ်မနားဘဲ ကျင့်ကြံနေတယ်။

ကောင်းချွင်ဖုန်း က သူ့ကို အနားယူဖို့ ပြောပေမယ့် သူ မရပ်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကျန်း က သူ့ကို လိမ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ယုံကြည်တယ်။

သြဂုတ်လ ငါးရက်နေ့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရဲ့ အဆင့်ကို ထိတွေ့မိတယ်လို့ သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။

သြဂုတ်လ ဆယ်ရက်နေ့ ညဘက် ကျင့်ကြံနေရင်းနဲ့ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရဲ့ အဟန့်အတားကို တစ်ဟုန်ထိုး ဖောက်ထွက်ပြီး ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေးလံမှုကို ခံစားရင်း ဖက်တီးလေး က အရမ်းကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတယ်။

ကောင်းချွင်ဖုန်း လည်း ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူက အဘိုးချန် တို့ကို မေးကြည့်ဖူးတယ်၊ ဒီလို ကျင့်ကြံရင် တိုးတက်နိုင်မလား ဆိုတာကိုပေါ့။

ရလာတဲ့ အဖြေတွေက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ဖက်တီးလေး က သြဂုတ်လ ဆယ့်ငါးရက် မတိုင်ခင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ကို ရောက်နိုင်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ခဲ့ကြဘူး။

မထင်ထားဘူး။

တကယ် အသုံးဝင်တာပဲ။

ကံမကောင်းတာက သူ့လက်ချက်နဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မီးလောင်သွားတာပဲ။

နောင်တရလိုက်တာ။

"မိန်းမ မယူဖို့ အတွက် ဒီလောက်ထိ လုပ်စရာ လိုလို့လား"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

အခုတော့ အသစ် ပြန်စီစဉ်ရတော့မယ်။

ဒါပေမယ့် ချက်ချင်းတော့ ဘယ်လို စီစဉ်ရမှန်း မသိသေးဘူး။

လော့ယွင်မြို့ မှာပဲ ထားရမလား။

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းထဲက အစ်ကို ဖြစ်သူဆီ စာရေးပြီး အကြံဉာဏ် တောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ နေရာ တစ်ခုခုမှာ အရင် ထားပြီး နှစ်နှစ်လောက် ရုန်းကန်ကြည့်ခိုင်းမယ်၊ ပြီးတော့ ငြီးငွေ့လာရင် မိန်းမယူပြီး ကလေးယူခိုင်းမယ်လို့ပေါ့။

လော့ယွင်မြို့ မှာပဲ နေတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

ဒါပေမယ့် စာ မပို့ရသေးခင်မှာပဲ စာတစ်စောင် ရောက်လာတယ်။

သူ့ အစ်ကို ဆီက စာပဲ။

ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ သူ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားတယ်။

"ဒါကြောင့် လော် မိသားစု က အိမ်ပါသမက် ရှာဖို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေတာကိုး ပြီးတော့ တခြား ရွေးချယ်စရာ လူတွေ အများကြီး ရှိတာတောင် မယူဘဲ အရင်တုန်းက အဆောင် ခြောက်ဆောင် ဒုတိယ၊ အခု ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ ကိုမှ အတင်း လိုချင်နေတာ အကြောင်းရင်း ရှိတာပဲ"

"ဒီသတင်းက အကြာကြီး ဖုံးထားလို့ မရပါဘူး လော် မိသားစု ကတော့ နှမြောစရာပဲ"

သူက အခက်အခဲ တွေ့နေသူကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးဖို့တော့ မရည်ရွယ်ပါဘူး၊ ဒီအတိုင်း တစ်ဖက်လူကို စာတစ်စောင် ရေးလိုက်ရုံပါပဲ။

ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ ကောင်း မိသားစု သိပြီ ဆိုမှတော့ ဖန် မိသားစု၊ လီ မိသားစု တို့လည်း သိလောက်ပြီလေ။

တခြား မိသားစုတွေလည်း အတူတူလောက်ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက် သတင်း အချက်အလက် ထဲမှာ ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်လည်း ပါလာတယ်၊ အဲဒါက သူ့အစ်ကို ရဲ့ အောင်မြင်မှု အတွက် ဆုလာဘ်တဲ့၊ ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေ အတွင်းမှာ ရှိတယ်တဲ့။

လူလွှတ်ပြီး ဖွင့်ခိုင်းလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်တည်း ဆိုရင် ပိုကောင်းမယ်တဲ့။

တကယ်လို့ ကောင်း မိသားစု ဘက်က လူ မလွှတ်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ဘာသာ စီစဉ်လိုက်မယ်တဲ့။

ကောင်းချွင်ဖုန်း က စာအိတ်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်တယ်။ "အကုန်လုံးက ကံတရားပါပဲ"

သူ အချစ်ဆုံး သားငယ်လေးကို ဆက်ထားလို့ မရတော့ဘူး။

——

သြဂုတ်လ ဆယ့်ငါးရက်။

ဂိုဏ်း ရဲ့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု နေ့။

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု မှာ ပါဝင်ခွင့် ရှိသူ အားလုံး ဗဟိုရင်ပြင် မှာ စုဝေးကြတယ်။

တစ်ပြိုင်တည်း အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု လုပ်မှာပါ။

ဒီတစ်ခေါက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ကို ဦးဆောင်မယ့်သူက ဂိုဏ်း က လာတာပါ။

ယွီဝမ်ယီ လို့ နာမည်ရတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါ၊ အခု သူမက စင်မြင့်ပေါ်က ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ပြီး လက်ထဲက မှတ်တမ်းတွေကို ကြည့်နေတယ်။

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ဝင်မယ့် လူတိုင်းရဲ့ အရင်တုန်းက အမှတ်တွေ၊ မှတ်ချက်တွေ အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိတယ်။

ဘာတွေ ကျင့်ကြံထားလဲ၊ ဘာသိုင်းပညာရပ်တွေ ရထားလဲ ဆိုတာလည်း ပါတယ်။

ပထမ စာမျက်နှာမှာ ရေးထားတာက ကျန်းမန်။

ယွီဝမ်ယီ အတော်လေး အံ့ဩသွားတယ်။

သူမ လာတုန်းက အစ်မကြီးရှ ကို လာရှာခဲ့သေးတယ်၊ ကျန်းမန် ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သေချာ အကဲခတ်ပေးဖို့ ပြောခဲ့တယ်။

အစ်မကြီးရှ က ကျင့်စဉ် စမ်းသပ်ဖို့ လာတုန်းက ဒီလူကို မှတ်မိသွားတာလေ။

တစ်ဖက်လူ ပြောပုံအရဆိုရင် ဒီလူက အလယ်အလတ် အဆင့်လောက်မှာ ရှိသင့်တာ။

ဒါပေမယ့် အခု ပထမ စာမျက်နှာကို ရောက်နေပြီ။

ဘက်စုံ အစွမ်းအစ က ဘယ်လို နေမလဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး။

အခု ကြည့်ရမှာက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးသွားရင် ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ။

ချီသန့်စင်ခြင်း က သိပ်မကွာပါဘူး၊ စောစောရောက်ရောက်၊ နောက်ကျကျရောက် ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး။

တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်၊ သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်၊ စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် အားလုံးကို အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံနိုင်ရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းအတွက်တော့ အတူတူပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဆိုတာကလည်း တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောလို့ ရပါတယ်။

အခန်း (၉၈) မင်း ဘယ်လို မိန်းမမျိုးကို သဘောကျတာလဲ

ထို့နောက် ကျန်းမန်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များက ယွီဝမ်ယီ ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သြဂုတ်လ တစ်ရက်နေ့

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ

ချင်းယွင်ဆောင် နောက်ခြံဝင်း၊ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ်

အမည် - ကျန်းမန်

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - ၁ (စုစုပေါင်း ၂၂၆)

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး

ကျင့်စဉ်အဆင့် - မိုးသောက် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် အဆင့်ဆယ့်တစ်၊ ရိုးရှင်းသော သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ် အဆင့်ကိုး၊ ရေနဲ့သစ်ပင် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ် အဆင့်ဆယ့်သုံး။

ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ - 《ရိုးရှင်းသော ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်》 《မိုးသောက် ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်》 《ရိုးရှင်းသော သွေးကြောအင်အား ကျင့်စဉ်》 《ရိုးရှင်းသော စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်》 《ရေနဲ့သစ်ပင် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်》 《ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး》 《တိမ်ကိုးလွှာ နဂါးနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်တုံး》 《လေဟုန်စီး ခြေလှမ်း》 《လက်ဝါးခြောက်ချက် ပေါင်းစပ်မှု》 《သုံးခုပေါင်းစပ် အားအင်》 《နဂါးနှိမ်နင်းရေး သိုင်း》...

အမှတ် - ၁၀၀

မှတ်ချက် - လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ယွင်ချန်ဌာနခွဲ တစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။

"ဟင်"

ယွီဝမ်ယီက ရေနဲ့သစ်ပင် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

တကယ် ကျင့်ကြံ အောင်မြင်သွားတာလား။

"နည်းနည်းတော့ ထူးခြားတယ် ကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းညွှန်ပေးတာလား ဆိုတာတော့ မသိဘူး ဒါပေမယ့် ဒီလောက် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ အဆင့်ဆယ့်သုံး ကို ရောက်သွားတာကတော့ တကယ်ကို အာရုံစိုက်သင့်တယ်"

"ဒါကြောင့် အစ်မကြီးရှက သူ့ကို အာရုံစိုက်ဖို့ ပြောခဲ့တာကိုး ရေနဲ့သစ်ပင် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးတုန်းက တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားလောက်တယ်"

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး နဲ့ တခြားအရာတွေကတော့ သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်စရာ မလိုပါဘူး။

အမှတ် ၁၀၀ ရတယ် ဆိုတာကလည်း သူ့ရဲ့ တကယ့် အစွမ်းအစကို သေချာ မသိနိုင်တော့ဘူးလေ။

"ယွီ သခင်မလေး စလို့ ရပြီလား"

ဘေးမှ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"စလိုက်တော့ မနက်ဖြန်ကျရင် ထိပ်ဆုံး ငါးယောက်ကို ငါ ဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားမယ် ကျန်တဲ့လူတွေကို မင်းတို့ ပို့ပေးလိုက်ပါ"

ယွီဝမ်ယီက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ ယွီ သခင်မလေးရဲ့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု နဲ့ ပေါင်းရင် ဘာအပြောင်းအလဲမှ မရှိရင် ဒီနေ့ အကုန် ပြီးလောက်ပါတယ်"

လူလတ်ပိုင်းက ပြောလိုက်သည်။

ယွီဝမ်ယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူမက ကျင့်စဉ် အချို့ကနေ တစ်ဆင့် ဒီလူတွေရဲ့ သုံးနှစ်တာ သင်ယူမှုတွေက လက်တွေ့မှာ အသုံးချနိုင်မလား ဆိုတာကို ကြည့်ချင်တာပါ။ ပြီးတော့ ဒီဘက်ပိုင်း အစွမ်းအစတွေက ဘယ်လို နေလဲ ဆိုတာကိုလည်း စစ်ဆေးချင်တယ်။

လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်လေလေ အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး ခရီးရောက်လေလေပဲ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလကား စုပ်ယူနေရုံ သက်သက် ဆိုတဲ့ ခေတ်က ကုန်သွားပါပြီ။

ထို့နောက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု စာအုပ်များကို ဝေငှပေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ရင်ပြင်၏ ရှေ့ဆုံးတန်း၊ အလယ်တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေသည်။

ဂိုဏ်း၏ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုပါ စစ်ဆေးတာကို သူ အံ့ဩမိတယ်။

ဘယ်နှစ်ခု ရှိမလဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး။

အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု မစခင်မှာ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူးလေ။

ဒါပေမယ့် အခု သူက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရှုံးဘူးဆိုတော့ ပထမနေရာကို ထိန်းထားဖို့က အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်။

ပထမတစ်ခု က ပုံမှန် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု အတိုင်းပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် အချိန်က အများကြီး တိုတောင်းသွားပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နဲ့ တခြား ကျင့်စဉ် တွေကို ရောထားတယ်။

စာအုပ်ကို အပ်ပြီးသွားတော့ ကျန်းမန်က အနားယူရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု တစ်ခု ထပ်လာပြန်တယ်။

ဒီတစ်ခေါက်က ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်အာရုံ နဲ့ သိုင်းပညာရပ် တွေကို အဓိကထား စစ်ဆေးတာ။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် နှမြောသွားတယ်။

အချိန်က အရမ်း တိုလွန်းတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က နောက်ဆုံးမှာ အဆင့်ရှစ် မှာပဲ ရပ်နေခဲ့တယ်၊ စိတ်အာရုံ ကတော့ အဆင့်ကိုး ကို ရောက်သွားပါတယ်။

နောက်မှပဲ ဆက်ပြီး မြှင့်တင်ရတော့မှာပေါ့။

ဂိုဏ်းကို သွားဖို့ လမ်းခရီးက နည်းနည်း ဝေးသေးတာကိုး။

ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ကိုး ကို ရောက်ဖို့ လုံလောက်လောက်ပါတယ်။

တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာကတော့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေ နဲ့ မဖြေနိုင်ခဲ့တာပါပဲ။

ကျန်းမန် အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ဘဲ ဒီတစ်ခေါက် စာရေးတာကို အရင် ပြီးအောင် လုပ်လိုက်တယ်။

ကံကောင်းတာက ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး ပါမလာတာပဲ၊ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး အဆင့်က အရမ်း နိမ့်နေသေးတယ်လေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စာရေးပြီးသွားတဲ့ ကျန်းမန်က အနည်းငယ် ပင်ပန်းသွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ တခြားလူတွေလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။

ပြီးတော့ အားလုံးရဲ့ ပင်ပန်းမှု အခြေအနေက အတူတူလောက်ပါပဲ။

စိတ်အာရုံ အစွမ်းထက်ရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ကျမှု များတယ် ဆိုတော့ အားလုံးရဲ့ အခြေအနေက အတူတူလောက် ဖြစ်နေတာပါ။

တတိယမြောက် စာအုပ်ကို ဝေငှတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျန်းမန် အတော်လေး အံ့ဩသွားတယ်၊ ရှိသေးတာလား။

စည်းမျဉ်း တွေကို အတိအကျ မပြောထားတော့ ကျန်းမန် လည်း ဆက်ပြီး ရေးနေရုံပဲ ရှိတော့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ သူ ရပ်တန့်သွားတယ်။

ဒီတစ်ခေါက် စစ်တဲ့ အရာတွေက ဝမ်ယန့် တုန်းကနဲ့ ဆင်တူနေတယ်။

ဒါက သူ အားနည်းတဲ့ အပိုင်းကို ရောက်သွားပြီလေ။

ဂိုဏ်းရဲ့ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုက ဒါတွေ စစ်မယ် ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မပြောပြခဲ့ဘူးလေ။

ဒီ အထက်တန်း ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေမယ့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရတော့မှာပဲ။

ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ကျန်းမန်ရဲ့ စိတ်အာရုံ အတော်လေး ကုန်ခမ်းသွားတယ်၊ ရေးလိုက်တဲ့ အဖြေတွေကလည်း ဝမ်ယန့်တုန်းကထက် သိပ်မသာလှဘူး။

ဒီတစ်ခေါက်က ပိုတောင် စိမ်းနေသေးတယ်။

တခြားလူတွေ ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။

တတိယမြောက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု စတင်တော့သည်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ ကျန်းမန်က ပထမနေရာကို အလွယ်တကူ ရသွားတယ်။

ဘယ်သူမှ သူနဲ့ အားအင် မဖြုန်းချင်ကြဘူးလေ။

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု လုပ်နေစဉ်မှာတော့ ယွီဝမ်ယီက ဝင်မကြည့်တော့ဘဲ သိမ်းထားတဲ့ စာအုပ်တွေကိုပဲ ကြည့်နေလိုက်တယ်။

သူမ အရင်ဆုံး ကြည့်တာက ကျန်းမန် ရဲ့ စာအုပ်ပါပဲ။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး၊ ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ရှစ်၊ စိတ်အာရုံ အဆင့်ကိုး၊ သိုင်းပညာရပ် တွေက အကုန်လုံး အပြည့်ပဲ။

"အတော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး အပြည့် ဖြစ်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ"

"သိုင်းပညာရပ် တွေ တိုးတက်တာလည်း အရမ်း မြန်တယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း လမ်းလွဲနေတဲ့ အလေ့အထ လို့ ခေါ်ကြတာကိုး ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံတော့ တခြားလူတွေထက် သုံးနှစ်လောက် ပိုများသွားတာပေါ့"

ထို့နောက် ကျင့်စဉ်တွေကို နားလည်မှုနဲ့ အသုံးချမှုတွေကို ဆက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ကြည့်ပြီးသွားတော့ သူမ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားတယ်။

"အလယ်အလတ် အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတယ် ဒါဆိုရင်လည်း မဆိုးပါဘူး ဒါနဲ့များ ရေနဲ့သစ်ပင် စိတ်အာရုံကျင့်စဉ်ကို နားလည်နိုင်တာလား တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းညွှန်ပေးထားတာ ဖြစ်လောက်တယ်"

ထို့နောက် အခြားလူများ၏ အသုံးချမှုများကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းမန်ထက် ပိုကောင်းသူ သုံးယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန်ထျန်းချန်၊ ကျန်ပင်း နဲ့ ဖန်ယုံ ပါ။

ဖန်ထျန်းချန် ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်း အားနည်းနေတယ်။

ထို့နောက် သူမက စာရင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒီ ဖန်ယုံကို ရွေးပြီးသား ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီလောက် အားနည်းတာတောင် လက်ခံတဲ့သူ ရှိတယ် ဆိုတော့ ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ဖြစ်လောက်တယ်၊ အရင်းအမြစ်တွေ မရခဲ့ဘူးပေါ့။

မဟုတ်ရင် တိုးတက်မှု နှုန်းက မလုံလောက်ဘူး၊ အချိန်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုလိုအပ်မှာ။

ဒီအတွက် သူမက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ အခုတော့ ကျန်းမန်၊ ဖန်ထျန်းချန်၊ ကျန်ပင်း တို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။

ယုတ္တိအရဆိုရင် ဖန်ထျန်းချန်က အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူမက ကျန်းမန်ကို လေ့လာဖို့ လာခဲ့တာလေ။

ဒါကြောင့် ဒီ ကျန်းမန်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

အထူးသဖြင့် ဒီ ကျန်းမန်ကလည်း ဆင်းရဲသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။

သူမက နတ်လို တွက်ချက်နိုင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အောက်က အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ဝင်နေတဲ့ လူတွေထဲမှာ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ယောက်က အရမ်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ဝတ်ထားလို့ပါ။

အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ရလဒ်မျိုး ကိုတော့ သူမ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

ပုံမှန်လေး ဆိုရင် ရပါပြီ၊ နှစ်အတော်ကြာတဲ့ အထိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကို မရောက်နိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ သူမ ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်။

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုက အရမ်း မြန်မြန် ပြီးသွားတယ်။

အဲဒီနေ့မှာပဲ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာတယ်။

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပထမ၊ ချင်းယွင်ဆောင်၊ ကျန်းမန်

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ဒုတိယ၊ ပိုင်လီအထပ်၊ ဖန်ထျန်းချန်

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ တတိယ၊ ကျန့်ယွဲ့အထပ်၊ လီယွမ်

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ စတုတ္ထ၊ ကျင့်ချန်အထပ်၊ ချန်နင်

ယွင်ချန်ဌာနခွဲ ပဉ္စမ၊ ကျန့်ယွဲ့အထပ်၊ ယန်လင်း

ယွီဝမ်ယီက စာရင်းကို ယွင်ချန်ဌာနခွဲ က လူတွေကို ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ဒီငါးယောက်ကို တံခါးဝမှာ ငါ့ကို စောင့်ခိုင်းလိုက် ငါ သူတို့ကို ဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားမယ်"

"ကျန်တဲ့ လူတွေကိုတော့ မင်းတို့ဘာသာ ပို့ပေးလိုက်ကြ"

"အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ရဲ့ အောက်ကို နောက်ထပ် လူ ကိုးဆယ်ကို ဆက်ရွေးပေးလိုက်"

"ဒီတစ်ခေါက် ကိုးဆယ့်ငါးယောက် လက်ခံမယ်"

"မနှစ်ကထက် ခြောက်ယောက် ပိုများတယ်"

"လက်ခံလိုက်တဲ့ သူတွေ အပြင်၊ နောက်ထပ် အနည်းဆုံး လူ သုံးဆယ့်ငါးယောက်ကို ယွင်ချန်ဌာနခွဲ က အလုပ်အကိုင် ရှာပေးရမယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူမက စာအိတ်အချို့ကို ထုတ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဒီတစ်ခေါက် ချမှတ်လိုက်တဲ့ စည်းကမ်း အသစ်တွေပဲ မနှစ်က အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု ဝင်ခဲ့တဲ့ သူတွေ လာပြီး စစ်ဆေးလိမ့်မယ် ပြီးတော့ မနှစ်က မှတ်တမ်းတွေကိုလည်း ငါ ရထားပြီးပြီ၊ ဒီည စပြီး စစ်ဆေးတော့မယ်"

"နောက်တစ်ခုက ရွာတွေမှာ ပညာသင်ပေးတဲ့ ကိစ္စကိုလည်း ယွင်ချန်ဌာနခွဲက တာဝန်ယူရမယ် လူတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ရအောင် သေချာ လုပ်ရမယ်"

"ပြီးတော့ တောင်တန်းတွေထဲမှာလည်း ဆက်ပြီး ရှာဖွေရမယ် သာမန်လူတွေ ကျန်မနေအောင် သေချာ လုပ်ရမယ်"

"ပြီးတော့ စည်းကမ်း အသစ် တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်၊ ယွင်ချန်ဌာနခွဲမှာ ဆရာ လုပ်ချင်ရင် ရွာတွေမှာ ပညာသင်ပေးဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိရမယ်"

ဒီကိစ္စတွေကို မှာကြားပြီးနောက် ယွီဝမ်ယီက ဓားစီးပြီး ထွက်သွားတော့သည်၊ သူမက မနှစ်က ကိစ္စတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လိုအပ်နေသေးသည်။

ဒီလို အလုပ်မျိုးက ပင်ပန်းပေမယ့် လာလုပ်ချင်တဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။

ယွီဝမ်ယီ က လက်ထဲက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကစားရင်း ရှာဖွေစစ်ဆေးရမယ့် အချိန်ကို မြန်ဆန်အောင် လုပ်လိုက်တယ်။

——

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျန်းမန် ခြံဝင်းငယ် သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်က နောက်ဆုံး စာသင်ချိန် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ ပြီးသွားပါက အားလုံး လမ်းခွဲကြရတော့မည် ဖြစ်သည်။

တချို့ကတော့ သွားချင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။

အထူးသဖြင့် မရွေးချယ်ခံရတဲ့ သူတွေပေါ့။

အနည်းဆုံး လူတစ်ဝက်လောက်က မရွေးချယ်ခံရဖို့ များတယ်။

အရည်အချင်း ပြည့်မီတာနဲ့ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ချင်းယွင်ဆောင် ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် သို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ချန်ယွီက စာအုပ်တစ်အုပ် ကိုင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေးကျန်း စာတစ်ကြောင်းလောက် ရေးပေးမလား"

ကျန်းမန်က ငြင်းလိုက်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စာအုပ်၏ ပထမ စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပထမနေရာ ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါဆိုရင်တော့ မရေးဘဲ နေလို့ မရတော့ဘူးပေါ့။

သို့သော် သူ အနည်းငယ် သိချင်သွားသည်။

"ငါ တစ်ယောက်တည်းလား"

"လူတိုင်း တစ်ကြောင်းစီ ရေးရမှာ၊ ဘာရေးရေး ရတယ် ပြီးရင် ငါက နောက်ထပ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်အုပ် ထပ်ပွားပြီး တစ်ယောက် တစ်အုပ်စီ ဝေပေးမလို့"

ချန်ယွီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ခြံလုံး ရေးရမှာ ဆိုတော့ ကျန်းမန်လည်း သေချာပေါက် ပါဝင်ရမှာပေါ့။

အားလုံးက ညအိပ်ပျက်ခံပြီး အတူတူ ကျင့်ကြံခဲ့ကြတဲ့ သူတွေလေ။

ဒါဆို ဘာရေးရမလဲ။

လက်ရှိ အခြေအနေကို ရေးရမလား၊ အနာဂတ်ကို ရေးရမလား ဒါမှမဟုတ် ဘဝ ဒဿန တွေကို ရေးရမလား။

ချန်ယွီလည်း မလောပါဘူး၊ တခြားလူတွေကို ဘာရေးမလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားခိုင်းထားလိုက်တယ်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းမန်က စတင် ရေးသားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက ကျန်းမန် ဘာရေးမလဲ ဆိုတာကို အတော်လေး သိချင်နေကြသည်။

ဖန်ယုံ က ဘေးမှ ကြည့်နေပြီး ဖတ်ပြလိုက်သည်။

"နေဝင်ချိန်ရဲ့ လွမ်းဆွတ်ဖွယ် အလှကို သိမ်းဆည်းလိုက်ချိန်က တောက်ပတဲ့ မိုးသောက် အလင်းရောင်တွေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်တဲ့ အချိန်ပါပဲ"

ကျန်းမန်က စာရေးပြီး သူ၏ နာမည်ကို ရေးထိုးလိုက်သည်။

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဖက်တီးလေးက မေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က စာအုပ်ကို ဖန်ယုံထံ ပေးလိုက်ပြီး ဖက်တီးလေးကို ပြောလိုက်သည်။

"မသိဘူး ကူးချထားတာ"

ဖက်တီးလေး "..."

သိပ်မကြာမီ လူတိုင်း မိမိတို့၏ စာကြောင်းများကို ရေးသားပြီးစီးသွားကြသည်။

ချန်ယွီက ချက်ချင်းပင် လူလွှတ်၍ ပွားယူခိုင်းလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ဖက်တီးလေးကို ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ကိစ္စ ပြောပြပြီး အချိန်ကျရင် ချန်ချီဝမ် ကနေ တစ်ဆင့် ပြန်ဆပ်မယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။

သို့သော် ဖက်တီးလေးက ပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး ငါလည်း ဂိုဏ်းကို သွားရမှာ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အံ့ဩသွားပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ငါ့အိမ်က အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းမှာ ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိတယ်၊ အဲဒီကို သွားပြီး ဆိုင်ဖွင့်ရင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သွားရှာပေးရမှာ"

ဖက်တီးလေးက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ထပ်တွေ့လို့ ရတာပေါ့"

ကျန်းမန် "..."

ဆိုးရွားလှတဲ့ ချမ်းသာတဲ့ သခင်လေး တွေပါလား။

ဂိုဏ်းထဲကို ဒီလို နည်းလမ်းနဲ့တောင် ဝင်လို့ ရသေးတာလားလို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက လော့ယွင်မြို့ က မိသားစုကြီးတွေရဲ့ သခင်လေး တွေ၊ သခင်မလေး တွေတောင် ရဖို့ အရမ်း ခက်ခဲလောက်တယ်။

သိပ်မကြာမီ ဆရာကျောက် ရောက်လာခဲ့သည်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက သိပ်ပြီး မလေးနက်တော့ဘဲ သာမန် စကားအချို့ကိုသာ ပြောခဲ့သည်။

သူ၏ ပထမဆုံး စကားမှာ အားလုံး စုံပြီလား ဆိုသည်ကို မေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယခု စာသင်ချိန် ပြီးဆုံးသွားပါက လူတော်တော်များများ အတွက် နောက်ဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သွားပြီ ဟု ပြောခဲ့သည်။

သူက ပြောသည်၊ တချို့လူတွေက တောင်ပေါ်ကို တက်သွားကြမယ်၊ တချို့လူတွေက ပင်လယ်ဆီ သွားကြမယ်၊ ဝမ်းနည်းနေစရာ မလိုပါဘူး၊ လက်ရှိ အချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားရင် အရာအားလုံးက လှပတဲ့ ရှုခင်းတွေပါပဲ တဲ့။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် ရဲ့ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခါ ပြန်ဖွင့်တဲ့ အချိန်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ မရှိတော့ဘူးတဲ့။

နောက်ဆုံးမှာ သူ ပြောခဲ့တာက၊ သူနဲ့ အားလုံးက နွေရာသီရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် မှာ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာ ဆိုတော့၊ နွေရာသီရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် မှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင် တဲ့။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ဆုံး စာသင်ချိန် ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် မှ ထွက်ခွာသွားသူ အများအပြားက အတော်လေး လွမ်းဆွတ်နေကြသည်။

တံခါး ပိတ်သွားသည့် အချိန်အထိ မည်သူကမျှ နောက်လှည့် မကြည့်ကြတော့ပေ။

ဒီတစ်ခါ ထွက်သွားရင် ပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

ပြန်လာရင်လည်း သူတို့ရဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းငယ် မဟုတ်တော့ဘူး။

ချန်ယွီ စီစဉ်ထားသော စာအုပ်များကိုလည်း အားလုံး မထွက်ခွာမီ တစ်အုပ်စီ ဝေငှပေးလိုက်သည်။

ဖက်တီးလေးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျန်း ငါတို့ သေချာပေါက် အမြဲ တွေ့ရမှာပါ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းအတွက် ဆေးလုံး တွေ စုထားပေးမယ် မင်းက ငါ့ကို ကျင့်ကြံဖို့ သင်ပေး"

ကျန်းမန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေပဲလေ ဒါက လုပ်သင့်တာပေါ့"

ချန်ချီဝမ်က ကျန်းမန်ကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

"အကြွေးဆပ်ဖို့ မမေ့နဲ့နော် ငါ အလုပ်သွားလုပ်တော့မယ် အချိန်ကျပြီ"

ကျန်းမန် "..."

စုန်ချင့်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကို ရောက်သွားပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ရံတော် အလုပ် ရှာတွေ့သွားပြီ"

"ဘယ်မိသားစုက မင်းကို လက်ခံလိုက်တာလဲ"

ဖက်တီးလေးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မိသားစုကြီး တစ်ခုပဲ"

စုန်ချင့်က ကျန်းမန်ကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်း မိသားစုတဲ့ ကျန်းမန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ ဝင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖက်တီးလေးက သံသယ မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်း မိသားစုလား"

"ဟုတ်တယ်လေ မိသားစုကြီးပဲ ဖက်တီးလေး မင်းလည်း ကောင်း လို့ နာမည်ရတာဆိုတော့ ကောင်း မိသားစု ရဲ့ ဆွေမျိုးများလား"

စုန်ချင့်က မေးလိုက်သည်။

ဖက်တီးလေးက အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စုန်ချင့်ကို အသားခြောက် တစ်ဖဲ့ ခွဲပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ဆရာကျောက် ကို သွားရှာလိုက်သည်။

စာအုပ်ကိုတော့ သေချာပေါက် သိမ်းထားလိုက်ပါတယ်။

အားလပ်ချိန် ရရင် သူတို့ ဘာတွေ ရေးထားလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရဦးမယ်။

အခု သူ အခက်တွေ့နေတဲ့ ပြဿနာကြီး တစ်ခု ရှိတယ်။

အဲဒါက နွားဝါကြီးကို ဘယ်လို ခေါ်သွားရမလဲ ဆိုတာပဲ။

မနက်ဖြန် ထွက်ရမယ့် ကိစ္စကို သူ သေချာပေါက် သိပါတယ်။

ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန် နွားဝါကြီး ကို သေချာပေါက် အတူတူ ခေါ်သွားခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ကိုယ် တစ်ယောက်တည်း သွားရတာ အန္တရာယ် များမလား။

တကယ်လို့ လမ်းခုလတ်မှာ မုန့်ချဲ့ဝေ့က တစ်ခုခု လုပ်လာရင် ပြဿနာ ကြီးသွားမယ်။

ဆရာကျောက်ကို မေးကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ဖက်လူကိုလည်း ပစ္စည်း ပေးရဦးမယ်လေ။

ဒီကာလအတွင်း ဆရာကျောက် ရဲ့ အကူအညီတွေ အများကြီး ရခဲ့တာပါ။

မဟုတ်ရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး တက်မှာ။

"ဒီစာအုပ် နှစ်အုပ်က ဆရာ့အတွက် လက်ဆောင်ပါ"

ဆရာကျောက် ကို မြင်သည်နှင့် ကျန်းမန် လုံးဝ မတွေဝေဘဲ စာအုပ်များကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

စာအုပ် နှစ်အုပ်၊ တစ်အုပ်က သာမန် မွေးမြူရေး နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တိရစ္ဆာန် တော်တော်များများ အတွက် အသုံးဝင်ပါတယ်။

နောက်တစ်အုပ်ကတော့ အထူး မွေးမြူရေး နည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး လော့ယွင်မြို့ မှာ အမြဲတွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်မြင်းတွေ အတွက်ပါ။

မြို့ထဲမှာ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ ပြဿနာတွေကို စာအုပ်ထဲမှာ အဖြေရှာလို့ ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် နားလည်အောင် လုပ်ဖို့တော့ အချိန်နည်းနည်း ယူရမှာပေါ့။

ဆရာကျောက်က စာအုပ်ကို အကြမ်းဖျင်း ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ထွက်ရတော့မယ်လေ ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားဦး"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကျောက် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အကြွေးစာချုပ် တစ်ခု ရှိတယ် ဆရာ ယူမလား"

ပြောရင်းနှင့် အဘိုးကျင်း၏ အကြွေးစာချုပ် ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဆရာကျောက်က အကြွေးစာချုပ်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူက လီ မိသားစု မှာ အလုပ်လုပ်နေတုန်းပဲ မင်းက ငါ့ကို ရောင်းမလို့လား"

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခုနစ်ထောင်"

ဒါက တစ်သောင်းတန် အကြွေးစာချုပ်လေ၊ ထွက်သွားပြီးရင် တောင်းလို့ ရချင်မှ ရမှာ။

တိုက်ရိုက် ရောင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

ချန်ချီဝမ်ကို ရောင်းရင် သူ သေချာပေါက် တောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဆရာကျောက် ကတော့ မတူဘူးလေ။

အဆင့်အတန်းကော နေရာကော ရှိတယ်။

"ကောင်းပြီ"

ဆရာကျောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီလိုဆိုရင် ကျန်နေတဲ့ သုံးထောင် နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ရှိသွားပြီ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ရှိနေရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နည်းလမ်း က ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က နွားဝါကြီး အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဆရာကျောက် အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်။

"မင်းက အဲဒီ နွားကို ခေါ်သွားမလို့လား"

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆရာကျောက် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်တော့ သေချာပေါက် ခေါ်သွားလို့ မရဘူး ကျန်တဲ့ လူတွေနဲ့ အတူတူ သွားခိုင်းမှ ရမယ်"

"စက်တင်ဘာလလောက်မှ ရောက်လိမ့်မယ်"

လဝက်လောက် ကွာသွားမည် ဖြစ်ရာ ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီလဝက် အတွင်းမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့တာပေါ့။

နွားဝါကြီး၏ အစီအစဉ်ကို သေချာ သိရပြီးနောက် ကျန်းမန် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူက နွားဝါကြီး နဲ့ သွားတိုင်ပင်ရဦးမယ်၊ နောက်တစ်ခုက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကိစ္စကိုလည်း သေချာ တိုင်ပင်ရဦးမယ်။

မနက်ဖြန် ထွက်ရတော့မယ်၊ နွားဝါကြီး အနားမှာ မရှိရင် တကယ်တော့ သိပ်အကျင့်မရဘူး။

——

အပြန်လမ်းတွင် ချန်ယွီ က လော်ရွှမ်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး ဘယ်သူနဲ့ စေ့စပ်လိုက်လဲ ဆိုတာ သေချာသွားပြီလား"

ဒါတွေ အကုန်လုံး ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ သေချာလောက်ပြီပေါ့။

လော်ရွှမ် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မသေချာသေးဘူး ဒါပေမယ့် စနေပြီ"

"နင်က ဘယ်လို လူမျိုးနဲ့ စေ့စပ်ရမယ်လို့ ထင်လဲ"

ချန်ယွီက မေးလိုက်သည်။

လော်ရွှမ် ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ အများကြီး မတွေးရဲပေ။ သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အဖေ စီစဉ်တဲ့ အတိုင်းပဲလေ"

ဒါက သူမ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပါပဲ။

"နင်ကော"

လော်ရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဖန်ယုံ ကို ရှာထားတယ်၊ သူ့ဆီက အကူအညီ ရနိုင်မလားလို့"

ချန်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

"သူ လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

"ပြောရခက်တယ် သူက အဲဒီ မိသားစုတွေရဲ့ ဖိအားကို ခံနိုင်တယ် ဆိုတော့ သူ့နောက်ကွယ်မှာလည်း လူရှိမှာ သေချာတယ်"

"အရင်း မပြုတ်စေနဲ့နော်"

"နင့်ကိုယ်နင်ပဲ နင် ဂရုစိုက်ပါ ယောကျ်ား တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဘယ်လို ဖမ်းဆုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ငါ သင်ပေးရမလား"

လော်ရွှမ်က တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါကာ ထွက်သွားတော့သည်။

လော် မိသားစု သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော်ရွှမ်က သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ စကားပြောပြီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေကြသည်။

လမ်းခုလတ်တွင် လော်ရွှမ်က ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ထိုလူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

အပြင်သို့ လိုက်ပို့ခံရသော ကောင်းချွင်ဖုန်းက နောက်လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လော် အိမ်တော်သခင် အဲဒါ ခင်ဗျားရဲ့ သမီးလား"

လော်ဟန်လီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ"

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းချွင်ဖုန်း က ခေါင်းခါကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပူးပေါင်းမှုကတော့ အောင်မြင်သွားပါပြီ ကျန်တာတွေကိုတော့ ကောင်း မိသားစုကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ"

သူတို့နှစ်ဦး အနည်းငယ် နှုတ်ဆက် စကားပြောပြီးနောက် ကောင်းချွင်ဖုန်း ထွက်သွားတော့သည်။

ကောင်း မိသားစု အိမ်တော် သို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ဖက်တီးလေး၏ ခြံဝင်းငယ် သို့ သွားလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက အိမ်မှ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်၍ ပစ္စည်းများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သိမ်းဆည်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အိမ်မှာ နေရတာ အဲဒီလောက်တောင် မကြိုက်ဘူးလား"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

ဖက်တီးလေးက လာသူကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါ ဂိုဏ်းလေ ကျွန်တော် ဝင်ခွင့် မရပေမယ့် သွားကြည့်ခွင့် ရတာတောင် ဝမ်းသာစရာပဲလေ"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက ထိုအကြောင်းများကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"မိန်းမယူမယ့် ကိစ္စ ပြောရအောင်လား"

ဖက်တီးလေး ချက်ချင်း သတိထားလိုက်သည်။

"မပြောဘူးလေ မယူဘူးလို့ ပြောထားပြီးသားပဲ"

ကောင်းချွင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘယ်လို မိန်းမမျိုးကို သဘောကျတာလဲ ဆိုတာ ပြောပြလေ"

ဖက်တီးလေးက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပိန်တဲ့သူ၊ လှတဲ့သူ၊ နူးညံ့တဲ့သူ၊ ပါရမီက ကျွန်တော့်ကို မမီတဲ့သူ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် က ကျွန်တော့်ကို မမီတဲ့သူ၊ အရပ်က ကျွန်တော့်ကို မမီတဲ့သူ"

အစပိုင်းတွင် ကောင်းချွင်ဖုန်း က ဘာမှ မဖြစ်သော်လည်း ကြားလေလေ မျက်မှောင်ကြုတ်လေလေ ဖြစ်လာသည်။

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မင်းကို မမီတဲ့သူ ဟုတ်လား"

ကောင်းချွင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိသားစုကြီးတွေထဲမှာ ရွေးစရာ လူက အရမ်း နည်းသွားပြီလေ နည်းနည်းလောက် လျှော့ပါလား ပါရမီ နဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖြုတ်လိုက်လေ"

"အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူး ကျွန်တော် မယူဘူး"

ဖက်တီးလေးက ခိုင်မာစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ကောင်းချွင်ဖုန်း "..."

မင်းကိုယ်တိုင် ညံ့နေတာ၊ ဘယ်သူ့ကို သွားအပြစ်တင်မလဲ။

သူက သက်ပြင်းချကာ အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ဂိုဏ်း ကို သွားရင် မင်းနဲ့ အတူ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ထပ်ပါလိမ့်မယ် ဆိုင်ဘယ်လို ဖွင့်ရမလဲ ဆိုတာ မင်းကို သင်ပေးဖို့လေ မင်း တစ်ယောက်တည်း ဆိုရင် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး"