အခန်း ၅၃၀
Vol. 36 Ch. 530
အခန်း (၅၃၀) - ညသခင်၏ အကွက်ချ ကြံစည်မှု (အပိုင်း ၂)
“ညသခင် က အဲဒီ အချိန်အခါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်လို့ ထျန်းချူမြို့ကို ဝင်တိုက်ခဲ့တာလေ”
“အပေါ်ယံ ကြည့်ရင်တော့ ဒီလှုပ်ရှားမှုက ဘာပြဿနာမှ မရှိသလို ထင်ရတယ်”
“မြစ်ကြောင်း တစ်လျှောက်မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကိုတောင် သူက အာရုံလွှဲဖို့ အသုံးချသွားခဲ့တာ။ တကယ့်ကို လှည့်စားမှု သက်သက်ပေါ့”
ဤနေရာတွင် ဆုမိုသည် စကားကို ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီသတင်းကို ငါ ကြားလိုက်ရတော့၊ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်”
“မြစ်ကြောင်း တစ်လျှောက်မှာ ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့၊ တုန်းချန်နယ်မြေ က သေချာပေါက် ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းမှာပဲလေ”
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမဆို စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပါတယ်... ဒါက ညသခင် ရဲ့ လှည့်ကွက် ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ”
“သူက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကို မြစ်ကြောင်းဆီ ရောက်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်း အပါအဝင် တုန်းချန်နယ်မြေ က အင်အားစု အားလုံးရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူလိုက်တာပေါ့”
“အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူက သူ့လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ထျန်းချူမြို့ကို ဝင်တိုက်ခဲ့တာ”
“ဒီလို ဗျူဟာမျိုးကို ဘယ်သူမဆို အလွယ်တကူ ရိပ်မိနိုင်ပါတယ်.. မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်း က ခေါင်းဆောင်တွေက ညတွင်းချင်း ထျန်းချူမြို့ကို အပြေးအလွှား သွားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ”
“ညသခင် ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ခဲ့တာပဲ”
“အဲဒီနောက်ပိုင်း ထာဝရညတောင်ကြား က အရေးနိမ့်ပြီး ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့တယ်။ အရာအားလုံးက လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့... ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းပါ့မလား”
“ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်း က ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း ပါးစပ်မှာ အမွှေးပေါက်နေတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးတွေချည်းပဲ။ ညသခင် ရဲ့ တုန်းဟွမ်နယ်မြေ အပေါ် အကွက်ချ ကြံစည်မှုတွေကလည်း အလွန် နက်နဲလှတယ်”
“အားလုံးက နှစ်ထောင်ချီနေတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးတွေချည်းပဲ ဆိုတော့... ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို တကယ် လှည့်စားနိုင်မှာလဲ”
“အဲဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်တုန်းက ညသခင် ဆီမှာ တခြား အစီအစဉ်တွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ ငါ ခံစားမိခဲ့တယ်”
“အဲဒီနောက်ပိုင်း ငါ ဇီယန်ဂိုဏ်း ကို ရောက်သွားတော့၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆရာအဘိုး နဲ့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးခဲ့သေးတယ်”
“အဲဒီအခါကျမှ ငါ သိလိုက်ရတာက... ညသခင် က ထျန်းချူမြို့ကို ဝင်တိုက်တဲ့ အချိန်မှာ၊ ချင်းရှုတောင် နဲ့ မိုးအေးတောင်ကြား မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်း က အစောင့်တွေကလည်း ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ လူတွေ စေလွှတ်ခဲ့ကြတယ်တဲ့”
“ပိုဆိုးတာက ချင်းရှုတောင် မြို့ရိုး ထဲမှာ လူနည်းနည်းလေးပဲ အစောင့်အဖြစ် ကျန်ခဲ့တာလေ”
“ချီမေတောအုပ် ကနေ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့၊ ထာဝရညတောင်ကြား ကို တိုက်ဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ သူတွေကလွဲရင်... ကျန်တဲ့သူ အများစုကို ယူချွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ရန်ကနေ ကာကွယ်ဖို့ လျိုယင်မြို့ ဆီကို ပို့လိုက်ကြတယ်”
“ဒီလိုနည်းနဲ့ ချင်းရှုတောင် မြို့ရိုး ဟာ ဘာအကာအကွယ်မှ မရှိသလို ဖြစ်သွားခဲ့တာ”
“အကယ်၍ ညသခင် ရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ထျန်းချူမြို့ မဟုတ်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့၊ သူက ဘာလှည့်ကွက်မှ သုံးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
“သူ့ရဲ့ အကြံအစည် အားလုံးက လူတွေရဲ့ အာရုံကို ပေါ်တင်ကြီး လွှဲပြောင်းထားပြီးတော့... နောက်ကွယ်မှာ သူ့ရဲ့ တကယ့် ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ဖို့ပဲ... အဲဒီတော့... သူ ဘာလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ယူသွားနိုင်မလဲ ဆိုတာ မင်း မှန်းကြည့်စမ်းပါ”
ဝမ်ချန်ရှင်းသည် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ခေါင်းဆောင်ဆု ဆိုလိုတာက... အဲဒီအချိန်တုန်းက ညသခင် ဟာ ချင်းရှုတောင် မြို့ရိုး မှာ အစောင့်တွေ မရှိတဲ့ အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး၊ လျှို့ဝှက် ဝင်ရောက် တပ်စွဲထားဖို့ ကြိုတင် အကွက်ချထားပြီးပြီ လို့ ပြောချင်တာလား”
ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ပထမဆုံး ရောက်လာသည့် အတွေးမှာ ထာဝရညတောင်ကြား သည် ထိုအချိန်က ချင်းရှုတောင် ကို ဘာကြောင့် အခွင့်ကောင်းယူပြီး မသိမ်းပိုက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် သေချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူ နားလည်သွားသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ထျန်းချူမြို့ ကြောင့် ပင်တည်း။
ညသခင် သည် ထျန်းချူမြို့ကို ပေါ်တင်ကြီး တိုက်ခိုက်နေပြီး လူအများစု၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားခဲ့သည် မှန်သော်လည်း...အကယ်၍ ချင်းရှုတောင် တွင်သာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ညသခင် ဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်းရှုတောင် မြို့ရိုး အတွင်းရှိ ထာဝရညတောင်ကြား မှ တပည့်များသည် ထျန်းချူမြို့နှင့် မိုးအေးတောင်ကြား မှ အင်အားစုများ၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့နောက် ညှပ်ပိတ်ခံရမည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်ပါလော။
ထိုသို့သော ဗျူဟာမျိုးမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှ၏။
ထို့ပြင်... ယနေ့ ယူချွမ်ဂိုဏ်း အပေါ် ညသခင် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းဗျူဟာများကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားကြည့်မည် ဆိုလျှင်...
မိစ္ဆာဂိုဏ်း သုံးဂိုဏ်းမှာ တကယ်တမ်း စည်းလုံးညီညွတ်မှု မရှိကြချေ။
အကယ်၍ ယူချွမ်ဂိုဏ်း အတွက်သက်သက် ထိုနယ်မြေများကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်ပါက၊ ညသခင် သည် ယူချွမ်ဂိုဏ်း နှင့် ပူးပေါင်းကာ ချင်းရှုတောင် ကို အရင်ဆုံး သိမ်းပိုက်ပြီးမှ၊ မိုးအေးတောင်ကြား ကို အတူတကွ ဝင်တိုက်၍ ရနိုင်သည်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ ညသခင် သည် ယူချွမ်ဂိုဏ်းချုပ် ကိုပါ အကွက်ချ ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ထိုနေရာများကို ယူချွမ်ဂိုဏ်း ပြန်လည် ရရှိသွားအောင် သူ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုပေးပါမည်နည်း။
ထို့အပြင် ဤအစီအစဉ်ကိုသာ အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်၊ မိုးအေးတောင်ကြား ကို ဝင်တိုက်မည့် ထာဝရညတောင်ကြား မှ လူများမှာ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ညသခင် ကဲ့သို့သော သူက တခြားသူများအတွက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုမျိုး လုပ်ပေးပါမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် အဲဒီအချိန်ကတည်းက ညသခင် ၏ တကယ့် ပစ်မှတ် အစစ်အမှန်မှာ ယူချွမ်ဂိုဏ်း သာလျှင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ဝမ်ချန်ရှင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကျောချမ်းသွားရသည်။
ဆုမိုက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဆရာအဘိုး နဲ့ ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့တုန်းက၊ တချို့ အချက်တွေကို အပြည့်အဝ အတည်ပြုလို့ မရသေးဘူး”
“အဲဒါကြောင့် ဆရာအဘိုး က သင့်တော်တဲ့ အချိန်ကျရင် ငါ့ သဘောအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ ‘ဇီယန် အမိန့်တော်’ ကို ပေးအပ်ခဲ့တာလေ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက... ငါ.. ဝမ်ကော ရဲ့ ပင်ကို အခြေအနေကို အတည်ပြုပြီးနေပြီ”
“ဆရာအဘိုး ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဆိုး တစ္ဆေ ငါးပါး ချီ နဲ့ ဝမ်ကော ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဆိုးချီတွေက တစ်ထပ်တည်း ကျနေတာပဲ၊ ပိုပြီး ပြင်းထန် ရက်စက်တာလေးပဲ ကွာတာ”
“ဒါဟာ သေချာပေါက် ညသခင် ဆီကနေ လာတာပဲလေ”
“ဝမ်ကော ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက သရဲငါးပါး ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ရဲ့ လက်ချက်ပဲ”
“ဒီကိစ္စကို ထောက်ရှုကြည့်ရင်၊ ဝမ်ကော နဲ့ ထာဝရညတောင်ကြား ကြားမှာ တော်တော်လေး နက်နဲတဲ့ ဆက်နွှယ်မှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါ အခြေခံအားဖြင့် ကောက်ချက်ချလို့ ရခဲ့တယ်”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာ သဘာဝကို ကြည့်ရင်၊ မင်းက နတ်ဆိုး တစ္ဆေ ငါးပါး ချီ ကို အရင် ခံခဲ့ရပြီးမှ၊ နောက်ပိုင်း သေမိန့် ရထားတဲ့ လူတွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတာလေ”
“အကယ်၍ နတ်ဆိုး တစ္ဆေ ငါးပါး ချီ ကြောင့် ရခဲ့တဲ့ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာတွေသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ အဲဒီ လူမိုက်တွေက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေက သရဲငါးပါး ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ကို သုံးခဲ့တယ် ဆိုတာကို ငါ မသိခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီသိုင်းပညာက ထာဝရညတောင်ကြား ကနေ လာတယ်ဆိုတာကိုတော့ သိခဲ့တယ်လေ”
“ထာဝရညတောင်ကြား က တုန်းချန်နယ်မြေ ရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ ရှိတာကို၊ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တုန်းချန်နယ်မြေ ထဲကို ရမ်းရမ်းကားကား ဝင်ရဲမှာလဲ”
“အကယ်၍ သူတို့ လျှို့ဝှက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကို မတော်တဆ ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဝမ်ကော နဲ့မှ အထူးတလည် ပြဿနာ တက်ခဲ့ရတာလဲ”
“သူတို့ကရော သေမိန့် ကို ရချင်နေကြလို့များလား”
“ပြီးတော့... သေမိန့် ကြောင့် ဝူရှန်းခန်းမ နဲ့ တခြား သိုင်းလောက က လူဆိုးတွေရဲ့ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်တာကို မင်း ခံခဲ့ရတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း”
“မင်းက နတ်ဆိုး တစ္ဆေ ငါးပါး ချီ ရဲ့ ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး မသေဘဲ အသက်ရှင်နေခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့၊ ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်း ဆီကနေ အကူအညီ တောင်းလို့ ရနေတာပဲလေ”
“အကယ်၍ ထာဝရညတောင်ကြား က လူတွေ တုန်းချန်နယ်မြေ ထဲကို လျှို့ဝှက် ဝင်ရောက်လာတဲ့ သဲလွန်စတွေကို မင်းသာ ရှင်းပြနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်”
“အဲဒါက တုန်းချန်နယ်မြေ အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှု တစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပေါ့”
“အဲဒီအချိန်လောက်ဆိုရင် သေမိန့် ဆိုတာကလည်း အသက်ဝင်ချင်မှ ဝင်တော့မှာ၊ ပြီးတော့ အဲဒါက မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ဖို့အတွက် ယုတ္တိအရှိဆုံး နည်းလမ်းပဲလေ”
“ဒါပေမဲ့... မင်း အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ဘူး”
“ဒဏ်ရာတွေ သက်သာလာတဲ့ အချိန်အထိတောင်၊ မင်းက ရူးချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့တုန်းပဲ”
“အဲဒီအချိန်မှာပဲ မင်းနဲ့ ထာဝရညတောင်ကြား ကြားမှာ တကယ်ပဲ ပတ်သက်မှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာရယ်၊ သရဲငါးပါး ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ မင်း ဒဏ်ရာရခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းတို့ကြားက တခြား ဆက်ဆံရေး အဆင့်တစ်ခုကြောင့် ဆိုတာကို ငါ သိလိုက်ရတာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ငါ သေချာ မသိသေးလို့၊ ဝမ်ကော ကို တိုက်ရိုက် မမေးခဲ့တာပါ”
--