အခန်း ၅၃၅

အခန်း (၅၃၅) - အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ

ထာဝရညတောင်ကြားမှ အရိပ်တမန် ရာနှင့်ချီ၍ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ရုတ်ချည်း စတင်လာတော့၏။

ဤ အရိပ်တမန် ငါးရာခန့်သည် ညသခင် ၏ လက်အောက်တွင် တိုက်ရိုက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးများ စာရင်းတွင် မပါဝင်သော်ငြားလည်း၊ အားလုံးမှာ ကိုယ်စီ အစွမ်းအစရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်များချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဤ ရာဂဏန်းမျှသော လူအုပ်စုလေး တစ်ခုတည်းကပင် သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ောက်ချားသွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။

ယခုအခါ ၎င်းတို့ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ယူချွမ်ဂိုဏ်း မှ သွေးကျွန် များ အနေဖြင့် မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ သွေးကျွန် များမှာ သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ မတူညီကြချေ။

၎င်းတို့သည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသလို၊ သေခြင်းတရားကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ကြပေ။ လက် သို့မဟုတ် ခြေထောက် ပြတ်ထွက်သွားခြင်း ကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာများ ရရှိလျှင်တောင်မှ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု မရှိချေ။

အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သော အရေးကြီးသည့် နေရာများကို အတွင်းအား ဖြင့် တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

ဤထူးခြားသော အချက်ကြောင့်ပင် ၎င်းတို့သည် သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်း အရ အရိပ်တမန် များကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊

တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နောက်ဆုတ်သွားရချိန်တိုင်းတွင် သစ်ပင်ရိပ်များကြားသို့ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ကြပြီး၊ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမှန်း ရှာဖွေ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ ယခုလေးတင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟုပင် ယုံနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

ခေတ္တမျှ အရိပ်တမန် များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ညသခင် ၏ ဘေးပတ်လည်၌ ပြန်လည် စုရုံးလိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလျက်၊ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်နေကြ၏။

ညသခင် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဟဟလေး ပြုံးလိုက်၏။

“ယူချွမ်ဂိုဏ်း က ချီမေတောအုပ် ထဲမှာ ချထားတဲ့ ၀င်္ကပါ က ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်တယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့...”

“တကယ်တမ်းကျတော့ ‘ခြောက်ဆယ့်လေးကွက်မြောက် ပါကွ တြိဂံ အရပ်မျက်နှာများ’ ရဲ့ ဘောင်ထဲကနေ မလွတ်သေးပါဘူး”

“ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လူသား ဆိုတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ထပ်မံ ပေါင်းစပ်ထားလို့သာ... အစစ်လိုလို၊ အတုလိုလို၊ ရှိနေသလိုလို၊ မရှိသလိုလို ဖြစ်နေရတာပါ”

“အဲဒီအပြင် ယူချွမ်မျိုးဆက် တွေရဲ့ ယူချွမ်ကျင့်စဉ် ထဲက အသံလှိုင်း သိုင်းပညာ ကို သုံးပြီး လူတွေရဲ့ အာရုံခံစားမှုကို နှောင့်ယှက်ထားသေးတယ်”

“ပြီးတော့ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ သွေးပင်လယ် အဆုံးမဲ့ ကျင့်စဉ် ကလည်း ပါသေးတာကိုး...”

“ဒီအရာတွေ အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်တော့မှ လျှို့ဝှက်နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ‘အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ’ ဖြစ်လာတာပဲ”

သူသည် စကားကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့... ဒါက ခြေရာခံလို့ ရနိုင်တဲ့ ၀င်္ကပါ တစ်ခုပါပဲ”

“အရိပ်မိစ္ဆာပညာ နဲ့ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ သွေးကျွန် တွေက တကယ်တော့ ဆင်တူတဲ့ ဉာဏ်ပညာတွေကို သုံးထားကြတာ”

“အရိပ်မိစ္ဆာပညာ ဆိုတာက ရုပ်သေးရုပ်ကို ကြိုးကိုင်ရသလိုပဲ... အပေါ်ယံ ကြည့်ရင် ဘာအထောက်အပံ့မှ မပါသလို ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း သာမန် မျက်စိနဲ့တော့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းလှပါတယ်”

“သွေးကျွန် တွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာကလည်း ယူချွမ်ကျင့်စဉ် ကြောင့်ပဲလေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရမ်းဝေးတဲ့ နေရာအထိတော့ သွားလို့ မရဘူး”

“သွေးကျွန် တွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် ဆိုမှတော့... သူတို့ရဲ့ တကယ့် ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်တွေကလည်း သိပ်အဝေးကြီးမှာ ရှိမနေနိုင်ဘူး”

“သူတို့ရဲ့ နေရာချထားမှု မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အရ တွက်ကြည့်မယ် ဆိုရင်တော့... တစ်ယောက်က ကွေ့မေ

(တစ္ဆေညီမ) အရပ်မှာ ရှိပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ရှောင်ကွေ့ (အနည်းငယ် လွန်ကဲခြင်း) အရပ်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်”

ထိုစကား အဆုံးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူအချို့မှာ လေထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုအရပ်မျက်နှာ နှစ်ခုဆီသို့ အသီးသီး ဦးတည်သွားကြ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ညသခင် ပြောသည့်အတိုင်းပင် လူရိပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အရိပ်တမန် များနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

“သခင်ကြီး က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှပါပေတယ်”

တစ္ဆေအရိပ် ဂိုဏ်းခွဲ ခုနစ်ခု မှ ပညာရှင်များက မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်ကြသည်။ ထိုစကားသံ မဆုံးမီမှာပင် ၎င်းတို့၏ ခြေရင်းမှ လူသားအရေခွံ အရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ တပည့်များ ရှိရာဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့၏။

ထိုသူသည် သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ရာ၊ အရိပ်သည် သူ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအလား ချက်ချင်းပင် နာခံ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သွေးကျွန် တစ်ကောင်ကို ရစ်ပတ်သွားသည်။

လည်ပင်းကို တစ်ပတ်ခန့် ရစ်ပတ်ရုံမျှဖြင့်... မည်သို့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည် မသိ၊ ထို သွေးကျွန် မှာ ခေါင်းပြတ်ကျ သွားရတော့သည်။

အရိပ်တမန် များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြရာ၊ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ သွေးကျွန် များမှာ ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လဲကျ သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ရုတ်တရက် အမိန့်တစ်ခုခု ရရှိလိုက်သည့်အလား... ထို သွေးကျွန် များသည် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ၀င်္ကပါ အတွင်းသို့ ရောနှောကာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ရာ၊ အရိပ်တမန် များက ထိုအလောင်းများကို ကောက်ယူပြီး အလွယ်တကူပင် အရေခွံ ခွာပစ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ ဝတ်ရုံများ အတွင်းမှ ကြွေပုလင်းငယ်များကို ထုတ်ယူကာ လူသားအရေခွံ များပေါ်သို့ ဆေးမှုန့်အနည်းငယ် ဖြူးချလိုက်ကြ၏။ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်သည်နှင့် သွေးကွက်များမှာ ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့သွားတော့သည်။

သူတို့သည် ထိုအရေခွံများကို သပ်ရပ်စွာ ခေါက်သိမ်းပြီး မိမိတို့၏ ဝတ်ရုံများ အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှု အားလုံးမှာ တစ်ဆက်တည်း၊ တစ်ဟုန်တည်းဖြင့် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခြင်း ပင်တည်း။

“သွားကြစို့... အခု ငါတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေက ‘အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ’ ရဲ့ သာမန် လမ်းသွယ်လေးတွေ သက်သက်ပဲ ရှိသေးတယ်”

“မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း ယူချွမ် ကြီးက အခုချိန် ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုပေမဲ့၊ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ဘူး”

“ဒါ့အပြင် ‘အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ’ ထဲမှာ ‘တစ္ဆေနတ်ဘုရား တုန်လှုပ်ခြင်း တံခါးသုံးပေါက်’ ဆိုတာ ရှိသေးတယ်... အဲဒါက ဒီနေ့ည ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အဓိက စိန်ခေါ်မှုပဲ”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ညသခင် သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။

အခြားသူများလည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများနောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြ၏။

အကယ်၍ ‘အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ’ သည် သာမန် ၀င်္ကပါ တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထူးခြားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် ယူချွမ်ဂိုဏ်း သည် ချီမေတောအုပ် တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြေပြင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သစ်ပင်များကို နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရာ တောအုပ်တစ်ခုလုံးမှာ တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း မြေပုံကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။

နည်းလမ်းများကို မသိဘဲ တောအုပ် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားမည် ဆိုပါက သေချာပေါက် အလွန်တရာ အန္တရာယ် များလှသည်။

သို့သော် ညသခင် သည် ပညာရှင် ပီပီ... သူ၏ နောက်လိုက်များကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းပျောက်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိဘဲ တောအုပ် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယူချွမ်ဂိုဏ်း သည်လည်း ညသခင် ၏ အစွမ်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသဖြင့်၊ အရင်က အသုံးပြုခဲ့သော လှည့်ကွက် အသေးအမွှားများကို ကန့်သတ် အသုံးမပြုရဲကြတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ၎င်းတို့ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော သစ်ပင်များထက်တွင် တွဲလောင်းချိတ်ဆွဲထားသည့် အလောင်းများမှာ ယခင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေဟန် ရှိသည်။

လေခြောက်သွေ့နေပြီ ဖြစ်သော မံမီအလောင်းများ မှလွဲ၍... မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးထားဟန် ရှိသော အလောင်းများ၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့တော့၏။

ထိုအလောင်းများ အားလုံးသည် အခြား နေရာတစ်ခုခုတွင် စုရုံးကာ၊ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

အပြောင်းအလဲသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ခရီးလမ်း တစ်လျှောက်လုံး အလွန်တရာ အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် လူရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

ထိုလူရိပ်များသည် ချုံပုတ်များ၏ အနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ လျင်မြန်စွာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားနေကြကာ ၎င်းတို့၏ အရိပ်များကိုသာ ပြသပြီး ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်များကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားကြ၏။

ထာဝရညတောင်ကြား မှ ပညာရှင်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်၏။

“ယူချွမ်ဂိုဏ်း က ငါတို့ရှေ့မှာ လာပြီး ဒီလို လှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတာကတော့ ငါတို့ကို အထင်သေးလွန်းရာ ကျနေပြီ”

“အဆုံးသတ်မှာတော့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရမှာပဲကို၊ ဘာလို့ ပေါ်တင် မထွက်လာရဲတာလဲ”

သူတို့ နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင်... တောအုပ် အတွင်း၌ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာပြီးနောက်၊ သွေးအငွေ့အသက်များ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထိုသွေးအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ သွေးရောင် အရိပ်များ အတွင်းမှနေ၍ လူရိပ်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝေဝါးစွာ ပေါ်ထွက်လာကြတော့၏။

၎င်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်များကို မြှောက်ကာ... မိုးပေါက်များအလား ထူထပ် များပြားလှသော သွေးရောင် အပ်ရှည်ကြီး များကို ထာဝရညတောင်ကြား မှ လူများထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

“လာပြီဟေ့”

ထာဝရညတောင်ကြား မှ ပညာရှင်တစ်ဦးက ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏ ခြေရင်းမှ အရိပ်များသည် ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင် ကာဆီးလိုက်ကာ၊ ရုတ်တရက် လူ့ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် ကြီးထွားလာကြတော့၏။ အချို့သော အရိပ်များမှာ လေလယ်အထိပင် တက်လှမ်းသွားပြီး အထက်မှ ကျဆင်းလာသော အပ်များကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“ယူချွမ် သွေးအသွင်ပြောင်း အပ် တဲ့လား... ဒီလောက် ကလေးကလား လှည့်ကွက်လေးတွေများ၊ ပိုင်ရှင်ဆီကိုပဲ ပြန်သွားလိုက်စမ်း”

--