အခန်း ၅၃၈

အခန်း (၅၃၈) - ဝမ်လျန် အိမ်တော်

ဆုမိုသည် ညသခင်၏ အကွက်ချ ကြံစည်မှုများကို သိရှိပြီးကတည်းက၊ ထိုအခြေအနေကို မည်သို့ ချိုးဖျက်ရမည်ကို ခေါင်းခဲမတတ် စဉ်းစား နေသည့်အပြင်၊ သူ၏ အာရုံအပြည့်အဝမှာ ဝမ်လျန် အိမ်တော် ဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေသည်။

ဆုထျန်းယန် ချန်ရစ်ခဲ့သော နေ့စဉ်မှတ်တမ်းထဲတွင် ပါရှိသည့် 'ကိုးလပိုင်း ကိုးရက်နေ့၊ ချီမေ ဝမ်လျန်' ဆိုသည်မှာ တကယ်တမ်း မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုနေသနည်း။

ဤကိစ္စသည် ဆုမို၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးအလား ဖိစီးနေခဲ့ပေ၏။

ထို့ပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဆုထျန်းယန် သည် ချီမေတောအုပ် အတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တော် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးကြောင်း လီကျန်းယွမ် က တစ်ခါက ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ချီမေတောအုပ် မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ထိုနေရာတွင် သူ ဘာတွေ တွေ့ရှိခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူ့ကိုမျှ နှုတ်ဟ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆုမိုသည် ချီမေတောအုပ် အတွင်း ရပ်နေလျက်၊ 'အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ' ကို ကြည့်ကာ လီကျန်းယွမ် ၏ စကားများအပေါ် အနည်းငယ် သံသယ ဝင်လာမိတော့သည်။

ဤ ၀င်္ကပါ မှာ အလွန်တရာ နက်နဲ ဆန်းကြယ်လှသည်။ အကယ်၍ ဆုထျန်းယန် သာ ချီမေတောအုပ် သို့ တကယ် ရောက်လာခဲ့လျှင်၊ သူသည် အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ ကို မည်သို့ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သနည်း။ ဝမ်လျန် အိမ်တော် ဆီသို့ရော ဘယ်လို ရောက်သွားခဲ့သနည်း။ ပြီးတော့ ချီမေတောအုပ် ထဲကနေ ဘယ်လိုများ ပြန်ထွက်လာခဲ့သနည်း။

ဆုထျန်းယန် သည် လောကတွင် ဉာဏ်အပညာ အကြီးမားဆုံးသော သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းက ပြောဆိုကြသော်လည်း၊ ဆုမို မြင်တွေ့ခဲ့ရသလောက်ဆိုလျှင် သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သော သူရဲကောင်း စိတ်ဓာတ်များသာ လွှမ်းမိုးနေတတ်သည်။ သိုင်းလောက၏ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ရင်ကော့ ခေါင်းမော့ကာ ရင်ဆိုင်ရဲသော သူရဲကောင်း တစ်ဦး ပင်တည်း။

သို့သော် သူ၏ ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားမှု အတိုင်းအတာကိုမူ ယခုတိုင် ဆုမို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ သူသာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မသိမမြင်လိုက်ဘဲ ချီမေတောအုပ် အတွင်းသို့ ဝင်ထွက်နိုင်စွမ်း တကယ်ပဲ ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်... ဆုမို အနေဖြင့် တကယ့်ကို လေးစား အံ့မခန်း ဖြစ်ရပေတော့မည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဆုမို ကိုယ်တိုင် အနေဖြင့် ညသခင် ၏ နောက်သို့ လျှို့ဝှက် မလိုက်ပါလာခဲ့ပါက၊ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ အာရုံကို ထာဝရညတောင်ကြား မှ လူများက ဆွဲဆောင်ထားပေးခြင်းသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ယခုအချိန်အထိ သူ ပုန်းကွယ်နေနိုင်မည် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ယုံမှားဖွယ် မရှိအောင် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်သာ။

ယခုအချိန်တွင် ထာဝရညတောင်ကြား နှင့် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တို့သည် သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက်နေကြတော့၏။ လူအင်အား အရ ဆိုလျှင် သဘာဝကျကျပင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း က အသာစီး ရနေပေ၏။ သို့သော် ပြဿနာမှာ လူထောင်ချီ နှင့် ရာချီ ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင်၊ မည်မျှပင် များပြားနေပါစေ ရန်သူကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်သူ အရေအတွက်မှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

အကယ်၍ မြေပြန့်လွင်ပြင်တွင်သာ တိုက်ခိုက်ကြမည် ဆိုပါက ထိုအားသာချက်မှာ သိသာထင်ရှားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၀င်္ကပါ တစ်ခု အတွင်း ဖြစ်ပွားသော သိုင်းလောက တိုက်ပွဲတွင်မူ၊ ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ ညသခင် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ ထို ထောင်ချီသော လူများက ရာချီသော လူများကို ချေမှုန်းရန်မှာ ကလေးကစားသကဲ့သို့ လွယ်ကူနေမည်ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း ပညာရှင်များ ပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ အသက်ရှူဖို့ပင်မေ့ကာ အသံတစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ လဲကျသွားကြရမည်သာ။

သို့သော် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ညသခင် ဖြစ်နေချေ၏။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ညသခင် က အခွင့်ကောင်းယူ အသုံးချနေပြီး၊ ထို အရိပ်တမန် ရာပေါင်းများစွာသည်လည်း သိုင်းလောက ၏ ထိပ်တန်း ပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အင်အား ကွာဟချက်မှာ ပြောင်းပြန် လှန်ခံလိုက်ရပြီး တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ ညသခင် ဘက်သို့ အနည်းငယ် အလေးသာသွားခဲ့တော့၏။

ဤနေရာတွင် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခြင်းမှာ ကြီးမားသော အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ချေ။

အဲဒီအစား ဝမ်လျန် အိမ်တော် ဆီသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ပြီး အရင်ဆုံး သွားရောက် စုံစမ်းကြည့်လျှင် မကောင်းဘူးလား။

ဤအတွေးနှင့်အတူ ဆုမိုသည် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။

ချီမေတောအုပ် အတွင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားသွားလာရန်မှာ လုံးဝ လွယ်ကူသော ကိစ္စရပ် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူ ဘယ်လို သွားရမည်ကို မသိလျှင်တောင်၊ သိသောသူများ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် သိသူ အရေအတွက်မှာလည်း နည်းပါးလှသည် မဟုတ်ချေ။ ထောင်ချီ၍ပင် ရှိနေသည်တကား။

'တစ်ယောက်လောက် ဖမ်းလိုက်ရင် ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး မလား'

ခပ်ပြုံးပြုံး ဖြင့် ဆုမိုသည် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

ညသခင် က ၀င်္ကပါ ၏ နောက်ထပ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊ အရိပ်တမန် များ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်ကာ သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက် နေချိန်တွင်၊ သူသည် နတ်ဘုရားရွှေ့ပြောင်းခြင်း ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။ ကံကြမ္မာကို လက်မြှောက် အရှုံးပေးထားဟန် တူသော ယူချွမ်ဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်ဦးကို အသာအယာ ဆွဲဖမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချုံပုတ်များကြားသို့ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ် သွားတော့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပြီး၊ ညအမှောင်ထု၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် အရိပ်တမန် များပင်လျှင် သူ့ကို သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။ နေရာထိုင်ခင်း ပေါက်ကြားသွားပြီး အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ထို ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

သူသည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားပြီး အဖြစ်အပျက်က မျက်တောင် တစ်ခတ်မျှသာ ဖြစ် သော အချိန်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ ရှေ့သို့ ရမ်းရမ်းကားကား မဝင်ရောက်ရဲသေးချေ။

လူသူကင်းဝေးသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး၊ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ အာရုံ မစိုက်ကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် သူသည် ထိုတပည့်၏ အရေးကြီးသော သွေးကြောများကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ၊ စကားပြောရန် သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့်သည် ဆုမိုကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မရေမရာ ဖြစ်နေရှာ၏။ ယခုလေးတင် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်နေခဲ့ရာမှ၊ သူသည် အခြား နေရာတစ်ခုဆီသို့ မည်သို့များ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သနည်း။

ဆုမိုက ခပ်တိုးတိုး အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“မင်း အသက်ရှင်ချင်ရင် ခေါင်းညိတ်ပြ... သေချင်ရင်တော့ ခေါင်းခါပြပေါ့ကွာ”

“...”

ထို ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ ခေါင်းကို ရမ်းသမ်းကာ အရူးအမူး ခါယမ်းပြတော့သည်။

ဆုမိုက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“အော်... မင်းက ရှင်လည်း မရှင်နိုင်၊ သေလည်း မသေနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကို လိုချင်နေတာကိုး။ ကောင်းပြီလေ... မင်းဆန္ဒ ပြည့်ဝစေရမယ်”

စကားများများ ဆိုမနေတော့ဘဲ၊ သူသည် ထိုသူ၏ လက်ဝါးပေါ်ရှိ ရှင်မင် သွေးကြောကို သူ၏ လက်ဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း တစ်ချက် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ အသက်ရှင်ချင်လျက်နှင့် မရှင်နိုင်၊ သေချင်လျက်နှင့် မသေနိုင် ဖြစ်အောင် လုပ်ရခြင်းမှာ ဘာများ ခက်ခဲနေမည်နည်း။ 'ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း' ကို အသုံးပြုရာတွင် ဆုမို၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက် နေပြီပင်။

အထိအတွေ့ တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း တွန့်လိမ်သွားပြီး၊ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လာကာ လည်ချောင်းထဲမှ အသံသဲ့သဲ့လေးများ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ သို့သော် ဆုမိုက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရန် ဝန်မလေး သူပမာ ထိုအသံသဲ့သဲ့လေးကိုပင် အပြင်သို့ မထွက်နိုင်အောင် ရက်စက်စွာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၏။

ခေတ္တအကြာတွင် ဆုမိုသည် ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ယာယီ ရပ်တန့်ပေးလိုက်သည်။

သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

“ဘယ်လိုနေလဲ... အခု အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်း စဉ်းစားနော်... ခေါင်းညိတ်မှာလား၊ ခေါင်းခါမှာလား ဆိုတာကိုပေါ့”

ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် သည် နှစ်ခါ ပြန်မတွေးတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြတော့သည်။

ဆုမိုသည် စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။

“ငါ မင်းကို သိပ်မယုံသေးဘူးကွ။ ယူချွမ်ဂိုဏ်း က တပည့်တွေ ဆိုတာ အရမ်း ခေါင်းမာတတ်ကြတာလေ။ မင်းက အခုလေးတင် ငါ့လက်ထဲမှာ အသေအလဲ ခံထားရတာဆိုတော့၊ အကယ်၍ ငါက မင်းရဲ့ သွေးကြောတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်းက ချက်ချင်း အော်ဟစ်ပြီး ယူချွမ်ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာကောင်တွေကို ခေါ်လိုက်မှာပေါ့။ အခု ငါတို့ လုပ်နေတာက လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပဲ... အဲဒါကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲကွ။ မင်း လုံးဝကို အညံ့ခံသွားပြီ ဆိုတာကို ငါ သေချာ မသိရသရွေ့တော့... မင်းကို ရှင်ရက်နဲ့ သေနေတဲ့ အခြေအနေထဲမှာ ခဏလောက် ထပ်ထားရဦးမယ် ထင်တယ်။ ကဲ... နောက်တစ်ခေါက်လောက် ထပ်စမ်းကြည့်ရအောင်”

ချက်ချင်းပင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ သူ၏ နားကိုပင် သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... မင်းနဲ့ငါ့ကြားမှာ ဘယ်သူက မိစ္ဆာဂိုဏ်း သား အစစ်လဲကွ။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ဒီလောက်တောင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်နေရတာလဲ’

--