အခန်း ၅၃၉

အခန်း (၅၃၉) - ဝမ်လျန် အိမ်တော် (အပိုင်း ၂)

ထိတ်လန့်သွားသည့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဆုမိုသည် သူ၏ ရှင်မင် သွေးကြောပေါက် ကို ထပ်မံ ပွတ်ဆွဲလိုက်ပြန်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြီးက သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရုတ်ချည်း စူးနစ်ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

ထိုနာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ နဖူးပြင်ထက်တွင် ချွေးစေးများ သီးကုံးလာပြီး၊ မူလက ကြံစည်ထားခဲ့သမျှသော အတွေးစများ အားလုံးသည် ဤဝေဒနာအောက်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

သို့တိုင်အောင် ဆုမိုကမူ လုံးဝ ယုံကြည်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ၏ ပြင်းထန်လှသော တစ်ရက်တာ နာကျင်မှု ကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်တလဲလဲ ခံစားစေပြီးနောက်မှသာ၊ ဆုမိုသည် သူ၏ သွေးကြောပိတ်ဆို့မှုများကို မလိုတမာဖြင့် ဖွင့်ပေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရှင်မင် သွေးကြောပေါက် ကိုမူ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ပင်။

အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမှု ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ၏ ဝေဒနာမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် သက်ဝင်လာမည် ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် မှာ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားရပြီး၊ ဆုမိုကို ကြည့်ကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာမတတ် ဖြစ်နေရှာ၏။

ဤဝေဒနာသည် ထာဝရညတောင်ကြား တွင် အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာခံရခြင်း သို့မဟုတ် ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ အသည်းနှလုံးကို ထုတ်ယူကာ သွေးဖောက်ခံရခြင်း ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို နာကျင်လွန်းလှသည်တကား

သွေးကြောများ ပွင့်သွားပြီးနောက်တွင် သူသည် လုံးဝ မအော်ဟစ်ရဲတော့ဘဲ ခပ်တိုးတိုး အသံဖြင့်သာ တောင်းပန်လိုက်၏။

“သူရဲကောင်းကြီး... သူရဲကောင်းကြီးဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်း ပြောကြရအောင်။ သိချင်တာ ဘာမဆို မေးပါ... ကျွန်တော် အကုန် ဖြေပါ့မယ်။ တခြား ဘာမှ မတောင်းဆိုပါဘူး... ကျွန်တော့်ကို အမြန်ဆုံးသာ သေခွင့်ပေးပါတော့”

“ကောင်းပြီလေ”

ဆုမိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ပါးနပ်တဲ့ မင်းလို လူစားမျိုးက သိုင်းလောကမှာ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးလာမယ့် သူပဲ။ ကဲ... ပြောစမ်း... ဝမ်လျန် အိမ်တော် ကို ဘယ်လို သွားရမလဲ ဆိုတာ”

“ဝမ်လျန် အိမ်တော် ကိုလား...”

ထိုလူသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီး ဆုမိုကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။

“ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”

“မလောပါနဲ့... မလောပါနဲ့”

ဆုမိုက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်၏။

“အရင်ဆုံး သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းကို ရှင်းပြစမ်းပါဦး”

“ဗျာ...”

ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် မှာ မှင်သက်သွားသော်လည်း၊ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စတင် ရှင်းပြတော့သည်။

၀င်္ကပါ ၏ နက်နဲ ရှုပ်ထွေးလှသော အသုံးအနှုန်းများသည် သူ၏ ပါးစပ်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဒီနေရာက ဘယ်အရပ်၊ ဘယ်ကနေ ဘယ်ကို သွားရမည်၊ ပြီးလျှင် အခြားသူများ သတိမထားမိစေရန် မည်သို့ တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားရမည် စသည်တို့ကို ပင်တည်း။

၀င်္ကပါ မှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းမှာလည်း ထိုမျှလောက် မရိုးရှင်းလှချေ။

၀င်္ကပါ အတွင်းတွင် သက်ရှိထင်ရှား လူများ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ ဒုတိယ အလံ အမိန့် က ၀င်္ကပါ ကို ပြောင်းလဲနေသည်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက၊ ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိကြောင်းကိုပါ သူက ရှင်းပြသည်။

ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ၏ ရှင်းပြချက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြည့်စုံလွန်းလှပြီး၊ အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုမကျန် အားလုံးကို ဖွင့်ဟ ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ပင်တည်း။

သို့သော် ဆုမိုက သူ့ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ရှင်းပြခိုင်းသောအခါ... သူသည် ထစ်ငေါ့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့၏။

ရလဒ်မှာမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မလိုတော့ချေ။

သွေးကြောများ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ၏ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

သုံးကြိမ်တိတိ နှိပ်စက်ပြီးနောက်မှသာ ဆုမိုသည် သူ၏ သွေးကြောများကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်တော့၏။

ဆုမိုသည် အနီးအနားရှိ ၀င်္ကပါ ၏ အနေအထားကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

ဒုတိယ အလံ အမိန့် တွင် အစွမ်းအစများ ကျန်ရှိနေသေးပြီး၊ ညသခင် အနေဖြင့် ၀င်္ကပါ ကို ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော်ငြားလည်း ဤတိုက်ပွဲကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

သူတို့ လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ ယခုတိုင် သတိထားမိခြင်း မခံရသေးချေ။

သို့ဖြစ်သော်ငြားလည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆုမိုအတွက် ပိုမို အခြေအနေ ဆိုးရွားလာနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်လာလေလေ၊ ဆုမိုသည် သူ၏ စိတ်ကို ပိုမို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လေလေ ဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝ အလောတကြီး မရှိသည့်ဟန် ပေါ်နေတော့၏။

ထို့နောက် သူသည် ၀င်္ကပါ ၏ အနေအထားမှ မည်သို့ လွတ်မြောက်ရမည်ကို ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် သည် သူ၏ ရှင်းပြချက်များတွင် အလွန်တရာ သတိထားလာတော့၏။

ဆုမိုသည် ၀င်္ကပါ များနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာ နည်းပါးလှသော်လည်း၊ ‘ခရမ်းရောင်ချီ အရှေ့ဘက်မှ လာခြင်း’ သိုင်းကွက်ကို သင်ယူတတ်မြောက်ပြီး ကတည်းက၊ ‘ခြောက်ဆယ့်လေးကွက်မြောက် ပါ့ကွား တြိဂံ အရပ်မျက်နှာများ’ အပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ရွှမ်ကျီတောင်ကြား တွင် ရှိခဲ့စဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက သူသည် ရွှမ်ကျီတောင်ကြား မှ တပည့်များ၏ နောက်သို့သာ လိုက်ပါခဲ့ရပြီး၊ သူတို့၏ ခြေလှမ်း အပြောင်းအလဲ တိုင်းကို အသည်းအသန် မှတ်သားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် သူ၏ အားကောင်းလှသော မှတ်ဉာဏ်ကိုသာ အားကိုး၍ ၀င်္ကပါ ကို အတင်းအကြပ် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရခြင်းပါ။

ယခုအခါ ဤ ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ၏ ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ရင်း၊ သူသည် အခြေခံသုံးခု တစ္ဆေနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ခြင်း ၀င်္ကပါ ၏ တကယ့် နက်နဲမှုများကို တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာတော့သည်။

နောက်ထပ် အပြန်အလှန် မေးခွန်းများတွင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် က ချောမွေ့စွာ ဖြေကြားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဆုမိုသည် သူ၏ စကားများကို အနည်းငယ် ယုံကြည်သွားပြီး၊ ထိုလူ၏ သွေးကြောများကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ သူ၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်၍ လေထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်သွားတော့၏။

ဤ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွင် ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရေး ဗျူဟာအတိုင်း ၀င်္ကပါ ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ညသခင် နှင့် ဒုတိယ အလံ အမိန့် တို့ သည်းကြီးမည်းကြီး တိုက်ခိုက်နေကြသော နေရာမှာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ခရီးဆက်လာခဲ့ရာ လက်ဖက်ရည် တစ်အိုးစာခန့် အချိန် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ သူသည် ရုတ်တရက် တုံ့ခနဲ ရပ်လိုက်ပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လိုက်၏။

သူ၏ ခြေရင်းအောက်တွင် လေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေသော မံမီအလောင်း ခြောက်ကြီး တစ်ခု တွဲလောင်း ကျနေပြီး၊ ဆုမိုကမူ အရှေ့ဘက်သို့ စူးရှစွာ လှမ်းကြည့်နေ၏။

တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတွင် သွေးအငွေ့အသက်များ လွှမ်းမိုးနေသော ဧရာမ အိမ်တော်ဝင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။

ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် များသည် ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် အုပ်စုလိုက် ကင်းလှည့်နေကြသည်။

အိမ်တော်ဝင်းကြီး၏ အထက်တွင် သွေးရောင် လွှမ်းနေသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီး တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ရေးထိုးထား၏။

'ဝမ်လျန် အိမ်တော်' တဲ့

“နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီပဲ”

ဆုမိုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေအောက်ရှိ အလောင်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ လူကို ရက်စက်စွာ အဆုံးစီရင်လိုက်တော့၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုအလောင်းထံမှ အဝတ်အစားများကို ချွတ်ယူကာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြောင်းလဲ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

အလောင်းကို ဖျောက်ဖျက်ရန်မှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှ၏။ ဤသစ်ပင်များပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ကြိုးများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ ဆုမိုသည် ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူကာ အလောင်းကို သေသေချာချာ ချည်နှောင်ပြီး သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ဆွဲချိတ်လိုက်၏။

ထိုအလောင်းသည် အခြား အလောင်းတစ်ခုနှင့်အတူ လေထဲတွင် သဘာဝကျကျ ယိမ်းနွဲ့နေတော့၏။

ထိုအရာများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ဆုမိုသည် ထိုနေရာမှနေ၍ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။

ဝမ်လျန် အိမ်တော် အတွင်း ကင်းလှည့်နေသော တပည့်များ၏ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများတွင် သဘာဝကျကျပင် ပုံသေ အစီအစဉ်များ ရှိနေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဆုမိုသည် ထိုလှုပ်ရှားမှု ပုံစံများကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဖမ်းဆုပ်မိသွားချေပြီ။

ထို့နောက် သူသည် နေရာပြောင်းရွှေ့ကာ ဝမ်လျန် အိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ ပတ်လည်ကို တတ်နိုင်သမျှ လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

သူသည် အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက်၊ ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် များ၏ ကင်းလှည့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် နောက်ဆုံးမှ လူ၏ အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားတော့၏။

ထိုသူ၏ ကျောဘက် နှလုံးသားနေရာကို လျှပ်တစ်ပြက် လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ၊ နေသုံးစင်းနှလုံးသားလောင်ကျွမ်းခြင်းလက်ဝါး ၏ စွမ်းအားများ တစ်ဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ နှလုံးသွေးကြော ကို ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားစေကာ အသံတစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ အသက်ပျောက်သွားစေတော့သည်။

ဆုမိုသည် ထိုအလောင်းကို ဆွဲယူသွားပြီး ဘေးဘက်ရှိ ချုံပုတ်များကြားတွင် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ထပ်မံ ခုန်ထွက်လာပြီး ထိုအဖွဲ့၏ နောက်ဆုံး နေရာတွင် ဝင်ရောက် နေရာယူလိုက်ကာ၊ သာမန် ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် တစ်ဦးအလား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အကဲခတ်ရင်း ကင်းလှည့် လိုက်ပါသွားတော့၏။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှသဖြင့် အဖွဲ့ထဲရှိ အခြားသူများမှာ ဘာတစ်ခုကိုမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြချေ။

သို့သော် အခြားသော ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ကင်းလှည့် အဖွဲ့များနှင့် ဖြတ်သန်းသွားရတိုင်း၊ သူသည် သူ၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားပြီး အခြေအနေ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သူ၏ အကြည့်များကို အနည်းငယ် လွှဲဖယ်ထားလိုက်၏။

--