အခန်း ၅၄၀

အခန်း (၅၄၀) - ဝမ်လျန် အိမ်တော် (အပိုင်း ၃)

ဤအခိုက်အတန့်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ရိပ်မိသွားမည်ကိုပင် သူ လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေ ရောက်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ... အင်အားသုံးပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်သွားရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ... သူသာ အင်အားသုံးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဒုတိယ အလံ အမိန့် က သေချာပေါက် သတိထားမိသွားမည် ဖြစ်၏။

အဲဒီအချိန်ကျရင်... ညသခင် အတွက် ချီမေတောအုပ် က ပိုအရေးကြီးသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝမ်လျန် အိမ်တော် က ပိုအရေးကြီးသလား ဆိုတာကို ဆုမို အနေနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဝမ်လျန် အိမ်တော် ကသာ ပိုအရေးကြီးသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရပါက... ရလဒ်အနေဖြင့် ဒုတိယ အလံ အမိန့် ဦးဆောင်သော ယူချွမ်ဂိုဏ်း တပည့် ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ထာဝရညတောင်ကြား မှ ပညာရှင်များ ပူးပေါင်းကာ သူ့ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ထိုသို့သာ ဆိုလျှင်တော့ တကယ့်ကို အခြေအနေ ဆိုးသွားချေပြီ။

ထို့ပြင် လူများလေလေ၊ အခြေအနေက ပိုပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာလေလေ ဖြစ်မည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝမ်လျန် အိမ်တော် ကို သူ၏ လက်ထဲသို့ဖြစ်စေ၊ ညသခင် ၏ လက်ထဲသို့ဖြစ်စေ မကျရောက်စေချင်ပါက... ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို မီးတင်ရှို့ပစ်လိုက်နိုင်သည်။

ထိုသို့သာ ဖြစ်သွားခဲ့လျှင်တော့... ဆုမို တစ်ယောက် ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်သွားရတော့မည် သာ။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင် အကောင်းဆုံး လမ်းစဉ်မှာ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ပြီး အမှန်တရားကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆုမိုသည် ရဲရင့်စွာပင် ၎င်းတို့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ဝမ်လျန် အိမ်တော် ၏ ဗဟိုချက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သွေးညှီနံ့များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာတော့၏။

ယွီလျိုအိမ်တော် ၏ ဓားမြည်းစမ်း မျှော်စင် အတွင်းရှိ သွေးရေကန် ကိုမူ ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ နောက်လိုက်များက လျှို့ဝှက်ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသေးသည်။

ဓားမြည်းစမ်း မျှော်စင် တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ခေါင်းပြတ်များမှာမူ အများအားဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းကို ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ စုဆောင်းမှု တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်သည်။

သို့သော် ဝမ်လျန် အိမ်တော် အတွင်းရှိ လုပ်ရပ်များမှာမူ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားလှသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ပေကျံနေသော သွေးကွက်များကို ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။ တစ်ခါတစ်ရံ အခန်းများ အတွင်းသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်... လေလယ်တွင် တွဲလောင်း ချိတ်ဆွဲခံထားရပြီး၊ ရင်ဘတ်များ အခွဲခံထားရကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ တောက်တောက်ကျနေရင်း အသက်ငင်နေသော လူရိပ်များကို မြင်တွေ့ရသည်။

သို့သော် ဝမ်လျန် အိမ်တော် ၏ ကြမ်းပြင်မှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေ၏။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မြောင်းငယ်များ ဖောက်လုပ်ထားပြီး၊ ထိုမြောင်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွှယ်ကာ ပုံစံအမျိုးမျိုး ဖန်တီးထားသည်။

ထိုမြောင်းများ တစ်လျှောက်တွင် နှလုံးသွေး များ စီးဆင်းနေပြီး၊ မည်သည့် နေရာသို့ ဦးတည်သွားနေမှန်း မသိနိုင်ချေ။

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ ထောင့်ချိုးတစ်ခုသို့ ကွေ့ဝင်သွားချိန်တွင် ဆုမိုသည် တိတ်တဆိတ် ခွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်လျန် အိမ်တော် အတွင်း သူ၏ 'လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားမှု' ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ဤနေရာသည် သူ့အတွက် လုံးဝ စိမ်းသက်နေပေ၏။ စူးစမ်းလေ့လာရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ခေတ္တမျှ ဘယ်ကနေ စရှာရမည်ကို လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။

အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်... ဝမ်လျန် အိမ်တော် အတွင်း တွဲလောင်း ချိတ်ဆွဲထားသော အလောင်းများမှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားသည့် အရာ ဘာတစ်ခုကိုမျှ သူ မတွေ့ရချေ။

“ဘယ်ကနေ စရှာရမလဲ”

ဆုမိုသည် နေရာတွင်ပင် ရပ်နေလျက် အနည်းငယ် တွေဝေ ငေးမောနေမိ၏။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏ အာရုံမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများ စီးဆင်းနေသော မြောင်းများဆီသို့ ရောက်သွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင်...

ဝမ်လျန် အိမ်တော် ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသည်။ သွေးများ အားလုံးသည် အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုတည်းဆီသို့သာ ဦးတည် စီးဆင်းနေဟန် ရှိ၏။

ဝမ်လျန် အိမ်တော် တစ်ခုလုံးမှာ ကတော့ ကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ ဗဟိုချက်မှာ ကတော့၏ အလယ်ဗဟို ပင်။

သွေးများ အားလုံးကလည်း ထိုအရပ်မျက်နှာဆီသို့သာ စုဆုံ စီးဆင်းနေပုံ ရသည်။

“... ဒါက သော့ချက်များ ဖြစ်နေမလား”

ဆုမို၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး၊ တိကျသော ပစ်မှတ် မရှိသော်လည်း ထိုအရပ်မျက်နှာဆီသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် ဆုမိုသည် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ထိုနေရာတွင် မကြီးမငယ် ခန်းမဆောင် တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒီဇိုင်းမှာ သေသပ်လှပသော်လည်း... ကြက်သီးထဖွယ် အငွေ့အသက်များက လွှမ်းခြုံထားသည်။

ခန်းမဆောင် တံခါးဝ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် မီးအိမ် နှစ်လုံး ချိတ်ဆွဲထားသော်လည်း၊ အတွင်းရှိ မီးတောက်များမှာ ပုံမှန် မဟုတ်ဘဲ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း သဲ့သဲ့လေးများကို ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

ထို အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း အောက်တွင်... ခန်းမဆောင် အရှေ့ဘက်၌ ချိတ်ဆွဲထားသော သွေးပျက်ဖွယ် ဆိုင်းဘုတ်ကြီးမှာ ထင်းလင်းစွာ ပေါ်ထွက်နေသည်။

ထိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် 'တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ' ဟု ရေးထိုးထား၏

ချီမေတောအုပ်၊ ဝမ်လျန် အိမ်တော်၊ တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ

ဆုမို၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

“နတ်ဘုရား ယောင်ဆောင်ပြီး လှည့်စားတဲ့ နေရာမှာတော့၊ ယင်တောင် က လူတွေတောင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း ကို ယှဉ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး”

ထို့ပြင် တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ သည် ဝမ်လျန် အိမ်တော် ၏ အလယ်ဗဟို တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်ငြားလည်း...

အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် အစောင့် တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။

‘ဒီကိစ္စက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေတယ်…’

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုမိုသည် ခန်းမ တံခါးများဆီသို့ တိုးသွားကာ လက်ဆန့်တန်း၍ တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့်... တစ္ဆေတစ်ရာ ၏ သက်ပြင်းချသံ ရှည်ကြီးအလား အသံသဲ့သဲ့လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ဆုမိုကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိသူသာ ဤနေရာသို့ ခြေချရဲမည် ဖြစ်သည်။ အခြား သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဆိုပါက ဤကြက်သီးထဖွယ် အငွေ့အသက်များ ကြားတွင်ပင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေမည် ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန်ဆိုသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သို့သော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်... ဤနေရာသည် တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ ဟူသော နာမည်နှင့် တကယ့်ကို လိုက်ဖက်ကြောင်း ဆုမို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ခန်းမ အတွင်း၌ ကိုးကွယ်ထားသည်မှာ ရုပ်တု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။

ရုပ်တုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တန်းစီနေပြီး၊ ဤခန်းမ အတွင်း၌ အနည်းဆုံး ရုပ်တု တစ်ရာခန့် စီစဉ်ထားရှိသည်။

ဆုမိုသည် ၎င်းတို့ကို အရင်ဆုံး သွားရောက် မကြည့်ရှုသေးဘဲ၊ ခန်းမကြီး၏ တံခါးဝဆီသို့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ... တံခါးက အလိုအလျောက် ပြန်ပိတ်သွားမလား ဟု တွေးနေမိ၏။

သူ ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း တံခါးများမှာ လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိချေ။

ထိုအခါမှ ဆုမိုသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင် လုပ်မှရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ခန်းမကြီး၏ တံခါးများမှာ ဝုန်းခနဲ ပြန်လည် ပိတ်သွားတော့၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဆုမိုသည် ဤ တစ္ဆေတစ်ရာ ရုပ်တု များကို အသေးစိတ် စတင် အကဲခတ်တော့သည်။

“ယွီလျိုအိမ်တော် က ကြိုးစင်တွေရယ်... ဝမ်လျန် အိမ်တော် က တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ ရယ်... အားလုံးက တစ်ပုံစံတည်းပဲ”

သူသည် ရုပ်တုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လံ ကြည့်ရှုရာ... တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ပုံသဏ္ဌာန်များ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။

လည်ပင်းကြိုးဆွဲချ တစ္ဆေ၊ ခေါင်းပြတ် တစ္ဆေ၊ လျှာရှည် တစ္ဆေ၊ တစ္ဆေငတ်... စိတ်ကူးယဉ်၍ ရနိုင်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေသည်။

ရုပ်တုများကို အကဲခတ်ပြီးနောက်၊ ခန်းမကြီး၏ အနောက်ဘက် နံရံတွင် ထွင်းထုထားသော ပန်းပုရုပ်ကြွ တစ်ခုကို ဆုမို သတိထားမိလိုက်၏။

၎င်းမှာ တစ္ဆေတစ်ရာ မြေပုံ ကို ပုံဖော်ထားခြင်း ပင်တည်း။

အသေအချာ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဆုမိုက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်၏။

“ဒီမှာ ထွင်းထုထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ရာ မြေပုံ က ဒီခန်းမ ထဲက တစ္ဆေတစ်ရာ ရုပ်တု တွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ တစ်ခုခု လွဲနေတယ်လို့ ခံစားနေရတာလဲ”

ဆုမို၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး တစ္ဆေတစ်ရာ မြေပုံ ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ္ဆေတစ်ရာ ရုပ်တု များကို ထပ်မံ၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြန်၏။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုရုပ်တုများကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် စတင် ရေတွက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ပတ် အပြည့် ရေတွက်ပြီးသွားသောအခါ၊ တစ္ဆေတစ်ရာ ရုပ်တု အားလုံးပေါင်း (၉၉) ခု တိတိ ရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် တစ္ဆေတစ်ရာ မြေပုံ ပန်းပုရုပ်ကြွ ဆီသို့ ပြန်သွားပြီး တစ်ခုစီကို သေချာ ပြန်လည် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ... ပန်းပုရုပ်ကြွ ပေါ်တွင်မူ ရုပ်တု (၁၀၀) တိတိ ပါရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရတော့၏။

“ရုပ်တု တစ်ခု ပျောက်နေတယ်...”

ဆုမိုမှာ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားပြီး တွေးလိုက်မိသည်။

'ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ'

ဒါက လက်တွေ့ လောကကြီးပဲ... လျှို့ဝှက်ခန်းထဲကနေ ထွက်ပြေးရတဲ့ ဂိမ်း မှ မဟုတ်တာ၊ ဘယ်သူကများ ဒီလောက် သိသာထင်ရှားတဲ့ သဲလွန်စကြီးကို ချန်ထားရစ်ခဲ့မှာလဲ။

ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ရာ ခန်းမ ထဲမှာ တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက် ယန္တရား တစ်ခု ရှိနေတယ် ဆိုရင်တောင်၊ သိတဲ့လူတွေက ဒီလို သတိပေးချက်မျိုး မလိုဘဲ ဘယ်လို ဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သဘာဝကျကျ သိနေမှာပဲလေ’

“အကယ်၍များ... ငါ့ထက် အရင် ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က၊ ယန္တရားကို ဖွင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ နောက်လူတွေအတွက် သဲလွန်စ ကျန်ခဲ့အောင် ရုပ်တု တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာများလား”

“သူ များလား”

“ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင်၊ ယူချွမ်ဂိုဏ်း က လူတွေက ဘာဖြစ်လို့ နောက်ထပ် ရုပ်တု အသစ် တစ်ခုကို ပြန်မလုပ်ထားရတာလဲ”

ဤအတွေး ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသော်လည်း၊ ဆုမို.. ဆက်လက်၍ အလွန်အကျွံ မတွေးတောတော့ချေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ အများကြီး ရှိနိုင်တာပဲလေ...

ရုပ်တု ပြုလုပ်ရန် ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရ ခက်ခဲနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဤရုပ်တုများ အတွင်းတွင် ယူချွမ်ဂိုဏ်း ကပင် အတုယူ ဖန်တီး၍ မရနိုင်သော ထူးခြားသည့် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ရှိနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

အတုအပ လုပ်ခြင်းက ပို၍ အမှားအယွင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ အတုအပကို ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးစားခြင်းက ပို၍ပင် ကိုက်ညီမှု မရှိခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်၏။ ဒီအတိုင်း ထားလိုက်တာက ပိုကောင်းချင် ကောင်းနေလိမ့်မည်။

(၁၀၀) မှ (၉၉) သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို လူအများစုက သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဆုမိုသည် ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤခန်းမကြီး အတွင်း ပျောက်ဆုံးနေသည်မှာ 'ခေါင်းကြီး တစ္ဆေ' ရုပ်တု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေပြီ။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူသည် လေထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ပန်းပုရုပ်ကြွ ပေါ်ရှိ ခေါင်းကြီး တစ္ဆေ ကို လက်ဝါးဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

'ဂျလောက်' ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပန်းပုရုပ်ကြွ ၏ ထိုအစိတ်အပိုင်းမှာ အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်... ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ ယန္တရားများ လည်ပတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံများ တဝီဝီ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ရုတ်တရက် ခန်းမ အတွင်းရှိ မိစ္ဆာတစ္ဆေ ရုပ်တု (၉၉) ခုလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ပတ်သွားပြီး... အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုတည်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့၏။

--