အခန်း ၆၆၇

အခန်း (၆၆၇) - အဆတစ်ရာ ကွာခြားသော အမြန်နှုန်းနှင့် တားမြစ်နယ်မြေမှ ထိတ်လန့်သွားသော ပါရမီရှင်

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သုတ်သင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် သာမန်လူသတ်သမားများထက်ပင် ပိုမို ရက်စက်သူ ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖုန်းက ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ လုကျန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ သူသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် လီကျောက်ခွန်နှင့် ဝမ်ဖင်းအန်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ ယင်းမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း စိတ်ဓာတ်ကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ဆက်တည်း၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နားစည်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော အဟုန်ဖြင့် ကျန်ရှိနေသူများကို တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။ အကယ်၍သာ ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်စက္ကန့်မျှ နောက်ကျသွားပါက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ရေပေါ်ဖြူမြို့ရှိ လူသားအားလုံး သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် တစ်ဆယ့်ရှစ် ဦး၊ ဝိညာဉ်တည်ငြိမ် မျိုးဆက်သစ်ပင်ကြီးနှင့် အခြား ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာလည်း ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ယဲ့ဖုန်း ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အချိန်ဆယ်ဆ အရှိန်မြှင့်တင်သော ဝင်္ကပါအတွင်းသို့ ချက်ချင်း သွတ်သွင်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာအပေါ်သို့ အချိန်ဆယ်ဆ နှေးကွေးစေသော ဝင်္ကပါကို တင်ရှိလိုက်၏။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ အမြန်နှုန်းမှာ အဆတစ်ရာ ကွာခြားသွားတော့၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် မူလချီ အနှစ်သာရကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဆယ်ဆ မြင့်တက်သွားပြီး တပိုင်း အဆင့် သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ သူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာနေတော့၏။

သူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချက် တောက်လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ အလင်းဝင် ဒိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် မြူခိုးဂိုဏ်းနှင့် ရေပေါ်ဖြူမြို့ တစ်ခုလုံးကို စက်လုံးခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဖုံးအုပ်ကာ အတွင်းရှိ သက်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်လိုက်၏။

ဆက်လက်၍ ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ဟန်တစ်ခုကို ဖော်လိုက်၏။ လီကျောက်ခွန်နှင့် ဝမ်ဖင်းအန်းတို့မှာ ရွှေရောင် ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ယဲ့ဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ ဘေးကင်းစွာ နေရာရွှေ့ပြောင်း ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာမှာ ဆွံ့အသွား၏။ သူ၏ အမြင်တွင် ယဲ့ဖုန်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ သူ့ထက် အဆတစ်ရာမျှ ပိုမြန်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။ ယဲ့ဖုန်းက အကာအကွယ် ဒိုင်းကြီးကို တည်ဆောက်ခြင်း၊ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးခြင်း၊ ဝမ်ဖင်းအန်းနှင့် လီကျောက်ခွန်တို့ကို နေရာရွှေ့ပြောင်း ကယ်တင်ခြင်းတို့ကို သူသည် ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ယဲ့ဖုန်းက အလွန် မြန်ဆန်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“မင်းရဲ့ အမြန်နှုန်းက ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်နေရတာလဲ”

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာက လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် အလွန် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ပြီး ယဲ့ဖုန်းအနေဖြင့်လည်း သက်တမ်း အများအပြား အသုံးမပြုခဲ့သဖြင့် အချိန်ဝင်္ကပါမှာ ကြာရှည် မခံလိုက်ပေ။ ယခုအခါ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားတော့၏။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ခုနက ဖြစ်ပျက်သွားသည်များကို ပြန်တွေးကြည့်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းက မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ချေ။

“ငါ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကို မင်းလိုလူက ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သော လီကျောက်ခွန်နှင့် ဝမ်ဖင်းအန်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ အနောက်ကို ဆုတ်လိုက်တော့”

စကားအဆုံးတွင် သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ လီကျောက်ခွန်နှင့် ဝမ်ဖင်းအန်းတို့သည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြူခိုးတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ကုန်းချင်းချိုး၊ မိုယင်တို့နှင့်အတူ ပြန်လည် ပေါ်လာတော့သည်။

“ဟာ ... ငါ့ရဲ့ ကျိန်စာဒဏ်တွေ ပျောက်သွားပြီ”

ဝမ်ဖင်းအန်းသည် သူ၏ ပါးစပ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖောင်းကားနေခြင်း မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယဲ့ဖုန်းက သူ့အတွက် ပြန်ကန်ထွက်လာသော ကျိန်စာဒဏ်များကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်းက မည်သည့်အချိန်တွင် လှုပ်ရှားသွားသည်ကိုမူ ဝမ်ဖင်းအန်း လုံးဝ မသိလိုက်ချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာနေ၏။ သူသည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာတို့ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို မရပ်မနား အသုံးပြုကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။ မကြာမီ သူသည် လူအများ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ယဲ့ဖုန်းရော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာပါ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသည်။ ယဲ့ဖုန်းသည် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးကို သူ၏ တပည့်များအတွက် လေ့ကျင့်ရေး ရန်သူအဖြစ် တမင် ချန်ထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ မဟုတ်ပါက သူသည် အဝေးမှ လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူကို အမှုန့်ခြေပစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိသော အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာကို အားကိုးကာ တည်ကြည်စွာ ရပ်နေသည်။ ယဲ့ဖုန်းထံမှ တပိုင်း အဆင့် သူတော်စင် အဆင့်ရှိသော အရှိန်အဝါများကို သူ ခံစားမိသဖြင့် အလွန် ထိတ်လန့်နေခြင်း ဖြစ်၏။

“ငါ့တပည့်တွေကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့ ... သေစမ်း”

ယဲ့ဖုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ကို မြှောက်ကာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ရှောင်စမ်း”

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် အနောက်သို့ ဆုတ်ကာ အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်၏။ သို့သော် သူသည် ထူးဆန်းသော အနက်နှင့် အဖြူ ရောယှက်နေသော ဓားရိပ်၏ ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရဆဲ ဖြစ်ပြီး သက်တမ်း အနှစ်တစ်ထောင်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

'ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ ... ဒီဓားက ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းကိုတောင် နုတ်ယူနိုင်တာလား'

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာမှာ ထိတ်လန့်သွား၏။ ယဲ့ဖုန်းထံမှ သူသည် မိမိ၏ သေဆုံးခြင်း နိမိတ်ကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

ယဲ့ဖုန်းက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

'မှန်တာပေါ့ ... ငါ မူလချီ အနှစ်သာရကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မြှင့်တင်ထားတာဆိုတော့ ... သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားရဲ့ သက်တမ်း နုတ်ယူနိုင်စွမ်းက လျော့ကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူး'

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ယဲ့ဖုန်း၏ အပြုံးကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားပြီး အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာကို အတင်း စေခိုင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲ၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့၏။

“ပြေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလား”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ချောင်းများကို ဓားတစ်လက်ပမာ ဖန်တီးကာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဓားရိပ်မှာ လေထဲတွင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သွားလိုက်ပြန်လိုက် ခုတ်ပိုင်းသွားရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ၏ သက်တမ်း အနှစ်ခြောက်ထောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့၏။

'ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းတွေ ... '

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ဘာမှပင် မလုပ်နိုင်လိုက်ချေ။ သူ၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြောင်း သူ သိလိုက်ရ၏။ သူသည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ချက်ချင်း စွန့်ခွာလိုက်ပြီး အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပူးကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဟောင်းနွမ်းအိုမင်းနေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာကို ထိန်းချုပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲ၍ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွား၏။

'မင်းမှာ ဒီလို လှည့်ကွက်လည်း ရှိသေးတာပဲ'

သက်တမ်းများ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရုပ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာပြီး မိစ္ဆာကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာမှာ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီအဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားကာ နောက်မှ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။

“လူငယ်လေး ... လူကိုတော့ ညှာတာသင့်တယ်နော်။ နောက်မှ ပြန်ဆုံရင် မျက်နှာပူစရာ ဖြစ်နေဦးမယ်.. မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ရင် ငါတို့ ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စုရဲ့ တပိုင်း အဆင့် သူတော်စင်တွေက အလွတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူ့နောက်သို့ ယဲ့ဖုန်း မှီလာသည်ကို မြင်သောအခါ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ၏ မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်လာတော့မတတ် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

“ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စုလား။ ငါက ကြောက်မယ် ထင်နေတာလား”

ယဲ့ဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ပေါက်ကွဲစမ်း”

သူသည် လေထဲတွင် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာကို ပစ်မှတ်ထား ချုပ်နှောင်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ပမာ လေးလံသော လက်သီးချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။

အသားတောင်ကြီး မိစ္ဆာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာချီ လှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် ထိုမိစ္ဆာချီများကို ထိန်းချုပ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် အမည်းရောင် ဓားတစ်လက်က ထိုလှိုင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဓား ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ မိစ္ဆာချီများ အားလုံးမှာ ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး ဓား၏ အရွယ်အစားမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကာ ၎င်းအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သညါ။

ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် လေး ၊ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် ငါး။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား၏ အရှိန်အဝါမှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် ခုနစ် အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

'ဒါ ... ဒါက သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ပါလား'

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာမှာ အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။ ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စုသည် မိစ္ဆာချီ ကို အသုံးပြုပြီး၊ ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စုသည် ယင်ရှာချီ ကို အသုံးပြုကြ၏။ ထိုစွမ်းအင် နှစ်ခုစလုံးမှာ ပိုမို မြင့်မားသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား၏ ရှေ့တွင်မူ အားနည်းလှပေသည်။

“ပြေးမှ ဖြစ်တော့မယ်”

အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် မိစ္ဆာချီများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖုန်းမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

“မလုပ်နဲ့”

မိမိဆီသို့ ကျဆင်းလာသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ကြည့်ရင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာသည် အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ၏ မူလဝိညာဉ် လှိုင်းဂယက်များကြောင့် ထိုအော်ဟစ်သံမှာ မိုင်ပေါင်း သန်းချီအထိ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အနီးနားရှိ လူများမှာ နားစည်ကွဲမတတ် ဖြစ်သွားရရှာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ထက်ပိုင်း ဖြတ်တောက်သွား၏။ ယဲ့ဖုန်းသည် အခွင့်ကောင်းယူကာ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်ရာ မူလဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားပြီး များပြားလှသော မိစ္ဆာချီများနှင့်အတူ မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစ အချို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

“အကုန် ဝါးမြိုလိုက်”

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာချီများ အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်၏။ သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ရှေ့ဖြစ်ဟော မျိုးနွယ်စု၏ အချက်အလက်များနှင့် ပိုမို မြင့်မားသော ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်များကို လေ့လာလိုက်ရာ များစွာ အကျိုးရှိသွား၏။

များပြားလှသော မိစ္ဆာချီများကို ဝါးမြိုပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားမှာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့် အရှိန်အဝါများကိုပင် ထုတ်လွှတ်လာတော့သည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ဒါက ရုပ်ခန္ဓာခွန်အား၊ ရှေးဟောင်းသူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်အာရုံ ခွန်အားတို့ ပြီးလျှင် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော စတုတ္ထမြောက် ခွန်အား ဖြစ်သည်။

'ယုံကြည်မှု စွမ်းအား တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်'

ယဲ့ဖုန်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ပဲဟေ့”

“သူက ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို ထပ်ပြီး သတ်လိုက်ပြန်ပြီ။ တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ”

“တားမြစ်နယ်မြေက ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ကို စိန်ခေါ်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်.. အဲဒါ တကယ်ပဲလား မသိဘူး”

ရေပေါ်ဖြူမြို့အတွင်းရှိ အင်အားစု အသီးသီးမှ လူများသည် ဤတိုက်ပွဲစဉ် တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရ၏။ ယဲ့ဖုန်း ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူတို့ အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အနီးအနားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေ၏။

တားမြစ်နယ်မြေများ၊ မြင့်မြတ်သော မြို့တော်များနှင့် တောင်တန်းကြီးများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်များသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ယဲ့ဖုန်းက အမြင့်မြတ်ဆုံး ရွှေရောင်ရှေ့ဖြစ်ဟောဆရာကို ဒေါသတကြီး သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားကြပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

--