အခန်း ၂၁၂

အခန်း (၂၁၂) အဝါရောင်မြွေပါများတွင်လည်း သဘာဝရန်သူရှိ၏ ၎င်းမှာ မြေခွေးဖြူပင်ဖြစ်သည်…

မောင်အားတောင်သည် ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း၏ တောင်စွယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် မီတာတစ်ထောင်အောက်သာ မြင့်မားသည့် တောင်ပုလေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေတတ်ပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များစွာ ခိုအောင်းနေထိုင်ကြသည်။

လီလန်သည် သေနတ်ကိုလွယ်ကာ တောင်ပေါ်သို့သွားရာ လမ်းကျဉ်းလေးအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

လောကကြီးတွင် မူလကတည်းက လမ်းဟူ၍ မရှိခဲ့သော်လည်း လူအများ ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည့်အခါ လမ်းဖြစ်လာရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မောင်အားတောင်တွင် သက်ကယ်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ရွာသားများသည် သက်ကယ်ရိတ်ရန် တံစဉ်များကိုင်ကာ တောင်ပေါ်သို့ မကြာခဏ တက်လေ့ရှိကြသဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤလမ်းလေး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

လီလန်သည် မကြာသေးမီက အမဲလိုက်ရန် တောင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် တက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဤလမ်းကြောင်းမျိုးကို အလွန်ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်တာ့ရှန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လီလန်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ မကြာခင်မှာပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ရွီး..."

ထိုတောင်ကုန်းသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဝါရောင်မြွေပါသည် သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်း၏အသံမှာလည်း ပို၍ စူးရှလာခဲ့သည်။

လီလန်က တာ့ဟွမ် အိမ်ပြန်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

၎င်း၏အိမ်မှာ ဤတောင်ကုန်းပေါ်တွင် ရှိလေသည်။

"တာ့ဟွမ် မင်းအိမ်ကို သွားရအောင် လမ်းပြပေးဦး..."

ထိုအမိန့်ကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တာ့ဟွမ်သည် လီလန်၏ကိုယ်ပေါ်မှ ချက်ချင်းဆင်းကာ တိုတောင်းလှသော ခြေလေးချောင်းဖြင့် တောင်စောင်းပေါ်သို့ အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးတက်သွားတော့သည်။

လီလန်သည်လည်း သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် လမ်းလျှောက်ရင်း နှင်းပြင်ပေါ်တွင် အဝါရောင်မြွေပါ ချန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုခြေရာများမှာ ပန်းပွင့်လေးများကဲ့သို့ သေးငယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် ခြေရာများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သိသိသာသာ ကြီးမားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်..."

လီလန်သည် နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဝါရောင်မြွေပါရဲ့ ခြေရာတွေက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက် ကြီးသွားရတာလဲ..."

လီလန်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ဤစိမ်းသက်နေသော ခြေရာများမှာ တာ့ဟွမ်၏ ခြေရာများထက် များစွာ ကြီးမားနေပြီး အနည်းဆုံး အရွယ်အစား တစ်ဆခန့် ပိုကြီးနေလေသည်။

ဤသည်မှာ ထိုခြေရာပိုင်ရှင်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် တာ့ဟွမ်ထက် များစွာကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... ဒါတွေက အဝါရောင်မြွေပါရဲ့ ခြေရာတွေ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး..."

လီလန် ရုတ်တရက် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် အမြန်မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ကျားခေါင်းတံဆိပ် အမဲလိုက်သေနတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ခြေရာများ၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရသလောက် ၎င်းသည် အရှေ့ဖျားကျားသစ် သို့မဟုတ် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများ၏ ခြေရာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရှေ့ဖျားကျားသစ်နှင့် ဆိုက်ဘေးရီးယား ကျားများ၏ ခြေရာများမှာ အဝါရောင်မြွေပါ၏ ခြေရာများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြီးမားလေသည်။

"ဒီခြေရာတွေက ဝံပုလွေ ဒါမှမဟုတ် တောခွေးခြေရာတွေ ဖြစ်ရမယ်..."

လီလန်သည် သေနတ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်စောင်းကို သတိထားကာ အကဲခတ်လိုက်သည်။

တောင်စောင်းလေးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးမှာ နက်ရှိုင်းလှပြီး တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းမှာ သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဝံပုလွေများအလား အူသံများထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

လီလန်သည် အရှေ့မြောက်ပိုင်းဝံပုလွေများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်ကိုပင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများမှာ ဝံပုလွေခြေရာများနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်။

လီလန်သည် ဆက်လျှောက်သွားကာ ရှုပ်ထွေးပြီး ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော အခြားမတူညီသည့် ခြေရာအချို့ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဝံပုလွေတစ်ကောင်တည်း မကဘူးပဲ..."

လီလန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ချောင်တျန်းကျီတောင်တွင် အမဲလိုက်မုဆိုး တစ်ဒါဇင်ခန့်သည် အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ၎င်းတို့တွင် အမဲလိုက်သေနတ် ဆယ်လက်ကျော်နှင့် အမဲလိုက်ခွေး ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့် ပါရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ လီလန်သည် ပိုင်လုံနှင့် ဟေးလုံဟူသော ခွေးနှစ်ကောင်မပါဘဲ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေပြီး သေနတ်တစ်လက်သာ ရှိလေသည်။ အကယ်၍ တောင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေအုပ်နှင့်သာ ဆုံတွေ့ပါက ပို၍ အန္တရာယ်များလှသည်။

"မောင်အားတောင်ပေါ်မှာ ဝံပုလွေတွေရှိတယ်လို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး..."

လီလန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

မောင်အားတောင်သည် ရွာသားများ သက်ကယ်ရိတ်ရန် မကြာခဏ လာလေ့ရှိသော တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ဝံပုလွေများနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့လျှင် တစ်ရွာလုံး နေ့ဝက်အတွင်း သိသွားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

မုဆိုးအဖွဲ့သာ သိသွားပါက သူတို့၏ အမဲလိုက်ခွေးများနှင့် သေနတ်များကို ယူကာ ဝံပုလွေများကို အမဲလိုက်ရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာကြမည်ဖြစ်သည်။

မောင်အားတောင်သည် ရွာနှင့် အလွန်နီးကပ်လွန်းလှသဖြင့် တောင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေအုပ်သာ ရှိနေပါက ၎င်းသည် ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဘိုင်တောင်တန်း တစ်ဝိုက်ရှိ တောင်ကုန်းများတွင် ဝံပုလွေအုပ်များကို အတွေ့ရနည်းသော်လည်း လုံးဝမရှိဟု မဆိုလိုနိုင်ပေ။ လီလန်သည် မာလောင်တကို ခေါ်ကာ ပျောက်ဆုံးနေသော အမဲလိုက်ခွေးကို ရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့စဉ်က အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ဝံပုလွေအုပ်ကို ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤမောင်အားတောင်သည် ဝံပုလွေအုပ်၏ ဌာနခွဲတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်လေသည်။

လီလန်သည် ခြေရာများကို ကြည့်ရင်း ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်သို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားလေလေ နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး ပို၍ လတ်ဆတ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

"ဝံပုလွေအုပ်က အနီးအနားမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား..."

လီလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယထားလိုက်ပြီး သူ၏အမဲလိုက်သေနတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မောင်းတင်ပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံရေးခလုတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ရှေ့ဘက်မှ ဟွမ်တာ့ရှန်း၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ရွီး...ရွီး…”

"ရွီး.. ရွီး... ရွီး.."

"ရွီး.."

ထိုအော်သံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သတိပေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"တာ့ဟွမ် ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီလန်က ရှေ့သို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင်။

လီလန်သည် အဝါရောင်မြွေပါလေး ကြွက်တွင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်း၏အမွှေးများမှာ ထောင်ထနေကာ ရန်လိုသောအမူအရာဖြင့် စူးရှသောအသံကို ထုတ်လွှင့်နေလေသည်။

တွင်းမှာ မကြီးမားလှသော်လည်း ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးများမှာ လတ်ဆတ်နေပြီး ယခုလေးတင် တူးဆွထားကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

"ရွီး..."

"ရွီး..."

အဝါရောင်မြွေပါသည် ဂူပေါက်ဝတွင် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေပြီး အထဲသို့ ဝင်ချင်သော်လည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့နေကာ ပူနေသော ဒယ်အိုးပေါ်မှ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေလေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်တာ့ရှန်း၏ အိမ်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ရာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားကြောင်း လီလန် သိလိုက်သည်။

တာ့ဟွမ်၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများသည် အခြား တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝံပုလွေများသည် မြေတွင်းများကို တူးနိုင်သော်လည်း တွင်းပေါက်၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ရသလောက် ဝံပုလွေများမှာ ထိုမျှလောက် မသေးငယ်နိုင်ပေ။

အဝါရောင်မြွေပါကို အမဲလိုက်နေသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲမှာ ဝံပုလွေမဖြစ်နိုင်ဘဲ အခြားတိရစ္ဆာန်တစ်မျိုးမျိုးသာ ဖြစ်ရမည်။

"ရွီး."

"ရွီး..."

ဟွမ်တာ့ရှန်းသည် ဂူပေါက်ဝတွင် စိုးရိမ်တကြီး ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်ရင်း အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေလေသည်။

"တာ့ဟွမ် ဘေးဖယ်နေစမ်း..."

လီလန်သည် သေနတ်ကို မြှောက်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ သစ်ပင်ခြောက်တစ်ပင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

တာ့ဟွမ်၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် တွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ထူးဆန်းသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကို ခြောက်လှန့်ရန် သေနတ်ကို ဟန်ပြပစ်ဖောက်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်နှင့် နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော သေနတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒိုင်း..."

"ဝု... ဝု... ဝု..."

မကြာမီမှာပင် တွင်းထဲမှ စူးရှသော အူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"မြေခွေးလား..."

ထိုအသံမှာ မြေခွေး၏ အော်သံဖြစ်ကြောင်း

သိလိုက်ရသဖြင့် လီလန် အံ့သြသွားသည်။

"ရွီး."

"ရွီး.."

အဝါရောင်မြွေပါသည် တွင်းပေါက်ဝတွင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေပြီး ၎င်း၏အမွှေးများမှာ ထောင်ထနေကာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။

လီလန်သည် မြေကြီးများ တူးဆွထားသော ကြွက်တွင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အမွှေးများရှိသည့် တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေခွေးတစ်ကောင်ပင်။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ မြေခွေးဖြူတစ်ကောင် ဖြစ်နေလေသည်။

လီလန်က အလွန်အံ့သြသွားခဲ့သည်။

မောင်အားတောင်ပေါ်တွင် မြေခွေးဖြူများ ရှိနေသည်ပင်။

မြေခွေးသည်လည်း အရှေ့မြောက်ပိုင်း မသေမျိုးငါးပါးအနက်မှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ အဝါရောင်မြွေပါထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားလေသည်။ ၎င်းမှာ မြေခွေးမသေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မြေခွေးများသည် အဝါရောင်မြွေပါများ၏ သဘာဝရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အရွယ်အစားအရဆိုလျှင် အဝါရောင်မြွေပါသည် မြေခွေးကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တောထဲတွင် မြေခွေးနှင့်သာ ဆုံတွေ့ပါက ၎င်းသည် အမဲလိုက်ခံရပြီး မြေခွေး၏ အစာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤမြေခွေးသည် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ကြွက်တွင်းတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားပြီး အထဲရှိ အဝါရောင်မြွေပါကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

၎င်းသည် တာ့ဟွမ်၏ မိသားစုကို အမဲလိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရွီး..."

"ရွီး..."

တာ့ဟွမ်၏ အော်သံများမှာ ပို၍ စူးရှလာပြီး စိတ်မရှည်တော့သည့်ဟန် ပေါက်နေလေသည်။

လီလန်က သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေခွေးသည် ၎င်း၏ပါးစပ်ထဲတွင် အဝါရောင်မြွေပါတစ်ကောင်ကို ကိုက်ချီထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထိုအဝါရောင်မြွေပါမှာ တာ့ဟွမ်နှင့် အရွယ်အစား အတူတူခန့်ရှိသော်လည်း ၎င်း၏အမွှေးအရောင်မှာ ပိုဖျော့ကာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေလေသည်။

ဒဏ်ရာမှာ သွေးများဖြင့် ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤအဝါရောင်မြွေပါသည် မြေခွေး၏ အစွယ်များကြားတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သားကောင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"ရွီး.."

"ရွီး…”

ရုတ်တရက် ဂူပေါက်ဝတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အကြီးတစ်လုံး၊ အသေးတစ်လုံးဖြစ်သော ခေါင်းငယ်လေးနှစ်လုံးသည် အထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

၎င်းတို့မှာ အရွယ်မရောက်သေးသော အဝါရောင်မြွေပါပေါက်လေး နှစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ရွီး..."

"ရွီး..ရွီး..."

တာ့ဟွမ်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးငယ်လေးများသည် မြေခွေးပါးစပ်ထဲရှိ အဝါရောင်မြွေပါအပေါ်သို့သာ စူးစိုက်ကျရောက်နေလေသည်။

လီလန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ မျက်မှောင်က အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေသည်။

မြေခွေး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရသော အမဖြစ်သည့် အဝါရောင်မြွေပါမှာ တာ့ဟွမ်၏ အဖော်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး တွင်းထဲရှိ အဝါရောင်မြွေပါပေါက်လေး နှစ်ကောင်မှာ တာ့ဟွမ်၏ သားပေါက်လေးများပင် ဖြစ်သည်။

"ရွီး.."

"ရွီး

ရုတ်တရက် တာ့ဟွမ်သည် လှည့်ကာ လီလန်ဆီသို့ ပြေးလာပြီး အကူအညီတောင်းခံနေသည့်အလား သူ၏ ခြေသလုံးနားတွင် ပတ်ချာလည် နေတော့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... အဲ့ကောင် ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး..."

မြေခွေးဖြူသည် မုဆိုးကို မြင်သောအခါ အမဖြစ်သည့် အဝါရောင်မြွေပါကို ကိုက်ချီကာ အနီးနားရှိ ချုံပုတ်များထဲသို့ ဝင်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

လီလန်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မြေခွေးဖြူ၏ ခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

"ဒိုင်း..."