အခန်း ၂၁၃

အခန်း (၂၁၃) မြေခွေးဖြူ သားရေငါးချပ် အမဲလိုက်ရရှိခြင်းနှင့် ဟွမ်တာ့ရှန်း မိသားစု

တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပစ်မှတ်ကို အသေအချာ ထိမှန်သွားလေသည်။

မြေခွေးဖြူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်သွားပြီး ၎င်း၏ နှင်းပွင့်ပမာ ဖြူဖွေးနေသော ဝမ်းဗိုက်တွင် သွေးများဖြင့် နီရဲသွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် အသံတိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

"ထိသွားပြီ..."

လီလန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်သွားလေသည်။

သူသည် အမြန်သွားကာ မြေခွေးဖြူကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သေနတ်ကျည်ဆန်မှာ မြေခွေး၏ ဝမ်းဗိုက်တည့်တည့်ကို ထိမှန်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး သားရေကို များစွာထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်း မရှိပေ။

လီလန်သည် မိမိ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်အပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိကာ မြေခွေးဖြူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်၍ ပစ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြေခွေး၏ ခေါင်းကိုသာ ပစ်ခတ်လိုက်ပါက ခေါင်းတစ်ခုလုံး ကြေမွသွားမည်ဖြစ်ပြီး သားရေကို အပြည့်အစုံ ခွာယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မြေခွေးသားရေများသာလျှင် ဈေးကောင်းရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ရွီး.."

"ရွီး...ရွီး…”

မိမိ၏ သဘာဝရန်သူ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်တာ့ရှန်းသည် အမြန်ပြေးလာပြီး အမဖြစ်သူ၏ ကိုယ်လုံးကို နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်သပ်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လီလန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

မြေခွေး၏ ကိုက်ဖြတ်သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် မိမိ၏ ကြင်ယာဖက် သေဆုံးသွားရသဖြင့် တာ့ဟွမ်မှာ သိသိသာသာပင် နှလုံးကွဲမတတ် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။

ဂူထဲရှိ အဝါရောင်မြွေပါငယ် နှစ်ကောင်သည် ဟွမ်တာ့ရှန်း၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ရဲရင့်စွာ ပြေးထွက်လာကြပြီး ဟွမ်တာ့ရှန်း၏ အနံ့ကို ခံလိုက်ကြသည်။

သားအဖများ ပြန်လည်ဆုံတွေ့သွားကြလေပြီ။

လီလန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေရင်း ထိုမြင်ကွင်းကိုသာ ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဝူး.."

"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

ရုတ်တရက် တောင်စောင်းဆီမှ စူးရှသော မြေခွေးအော်သံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လီလန်မှာ လန့်ဖျပ်သွားတော့သည်။

"အနီးအနားမှာ မြေခွေးတွေ ရှိနေသေးတာလား..."

"ဟုတ်တယ်... ခြေရာတွေ အများကြီးတွေ့ခဲ့တာပဲ... တစ်ကောင်တည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"တာ့ဟွမ်... ငါ့ကို ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေ..."

လီလန်က မှာကြားလိုက်သည်။

သူသည် ကျားခေါင်းတံဆိပ် ပြောင်းနှစ်လုံးထိုး အမဲလိုက်သေနတ်ကို ကျည်ချက်ချင်း ပြန်ဖြည့်လိုက်ပြီး မြေခွေးအော်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ဒိုင်း...

ဒိုင်း...

ဒိုင်း...

ထို့နောက် သေနတ်သံ လေးချက် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“ဟူး…”

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် လီလန်သည် အနီရောင် မြေခွေးနှစ်ကောင်နှင့် မြေခွေးဖြူနှစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်လျက် ပြန်ရောက်လာလေသည်။

ခြွင်းချက်မရှိ ထိုမြေခွေးများအားလုံးမှာ လီလန်၏ ပစ်ခတ်မှုကြောင့် ဝမ်းဗိုက်တွင် ကျည်ထိမှန်ထားကြပြီး အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘဲ သေဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုလေးကောင်နှင့် အရင်တစ်ကောင်ကိုပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း မြေခွေးငါးကောင်တိတိ ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အနီရောင် နှစ်ကောင်နှင့် အဖြူရောင် သုံးကောင်ပင်။

လီလန်သည် မြေခွေးလေးကောင်ကို အောက်သို့ချလိုက်ပြီး ပထမဆုံး မြေခွေးဖြူနှင့်အတူ ပုံထားလိုက်သည်။

"တကယ့်ကို အံ့ဩဝမ်းသာစရာပဲ... တာ့ဟွမ်နဲ့ သူ့ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို လာရှာတဲ့ တောင်တက်ခရီးစဉ်မှာ တောမြေခွေး ငါးကောင်တောင် ဖမ်းမိလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ဤအချိန်တွင် လီလန်မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

မြေခွေးသားရေ ငါးချပ်မှာ ဈေးကောင်း အလွန်ရနိုင်သည်။ မြေခွေးသားရေသည် ဝံပုလွေသားရေထက်ပင် ပို၍ ဈေးကြီးသေး၏။

ဤမြေခွေးသားရေ ငါးချပ်တည်းနှင့်ပင် ထိုဝံပုလွေသားရေ ဆယ်ချပ်ကျော်ထက် များစွာသာလွန်နေပြီး အများဆုံး အမွှေးဖြူဝံပုလွေဘုရင်၏ သားရေတစ်ခုတည်းသာ ၎င်းတို့နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

"ကဲပါ... ဝမ်းမနည်းပါနဲ့တော့... သေသွားတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်က ပြန်ရှင်မလာနိုင်တော့ပါဘူး... မင်းမှာ ပြုစုပျိုးထောင်စရာ သားသမီး နှစ်ကောင် ကျန်နေသေးတယ်လေ... ရှေ့ဆက်ရမယ့် အနာဂတ်ကိုပဲ ကြည့်ပါတော့..."

လီလန်က ဟွမ်တာ့ရှန်းကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

ဟွမ်တာ့ရှန်းသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသည့်အပြင် လီလန်နှင့်လည်း ရင်းနှီးသော ဆက်သွယ်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အမဖြစ်သူ၏ အလောင်းကို လွှတ်ပေးကာ သားပေါက်လေးနှစ်ကောင်ထံ သွားရောက် စကားပြောလေတော့သည်။

"ငါ မင်းအတွက် သူ့ကို မြှုပ်ပေးပါ့မယ်..."

လီလန်သည် ဤတောင်ပေါ်ခရီးစဉ်တွင် ဓားတစ်ချောင်း ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ မူလက ထင်းအနည်းငယ် ခုတ်၍ အိမ်သို့ပြန်သယ်ရန် စဉ်းစားထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုဓားမှာ အသုံးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လီလန်သည် ဓားကိုယူ၍ ကျင်းတစ်ကျင်း တူးလိုက်ပြီး အမဖြစ်သော အဝါရောင်မြွေပါကို ထည့်ကာ မြေကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

တောင်ပေါ်တွင် သားရဲတိရစ္ဆာန် အများအပြား ရှိသည်။ မိခင် အဝါရောင်မြွေပါကို တောထဲတွင် ဤအတိုင်း ထားရစ်ခဲ့ပါက အစောကြီးမဟုတ်လျှင်တောင် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ကျင်းတူးပြီး မြှုပ်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။ အနည်းဆုံးတော့ ခန္ဓာကိုယ် အပြည့်အစုံ ကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

"ရွီး..."

"ရွီး... ရွီး.."

လီလန်က မြေခွေးဖြူကို ပစ်သတ်ပေးခဲ့သည့်အပြင် မိခင် အဝါရောင်မြွေပါကိုပါ မြေမြှုပ်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ဟွမ်တာ့ရှန်းမှာ အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်သွားကာ မတ်တတ်ရပ်၍ သူ၏ လက်ငယ်လေးနှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် စုထားကာ လီလန်အား အရိုအသေပေး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အနောက်တွင်လည်း အဝါရောင်မြွေပါငယ် နှစ်ကောင်သည် ဖခင်ဖြစ်သူ လုပ်သည့်အတိုင်း လိုက်လုပ်ကြကာ မတ်တတ်ရပ်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်လျက် ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသကြသည်။

အကယ်၍ လီလန်သာ ဟွမ်တာ့ရှန်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခဲ့ပါက ထိုကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရမည့် အခြားမည်သူမဆို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး... နောက်ကြရင် ပိုက်ဆံပိုရှာနိုင်အောင် ကြွက်တွေများများ ဖမ်းပေးဖို့ပဲ ကူညီပေးပါ..."

"ရွီး."

"ရွီး.."

လူနှင့် မြွေပါ စကားပြောနေကြစဉ် တောင်ကုန်းအနီးမှ လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

လီလန် သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးများနောက်မှ ခေါင်းငယ်လေးများစွာ ချောင်းကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဝါရောင်မြွေပါများနှင့် ဆင်တူနေကြသည်။

"ဟမ်... ဟွမ်တာ့ရှန်းတွေ ဒီလောက်တောင် များတာလား..."

လီလန်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုဟွမ်တာ့ရှန်းများမှာ အကောင်ရေ မနည်းလှပေ။ အနည်းဆုံး အကောင်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့် ရှိလေသည်။

အဝါရောင်မြွေပါ အကောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်ဆိုသည်မှာ မိသားစုတစ်စု၏ အရွယ်အစားနီးပါးပင်။ ဟွမ်တာ့ရှန်း မိသားစုကြီး ဖြစ်သည်။

"တာ့ဟွမ်... သူတို့အားလုံးက မင်းရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေလား..."

လီလန်က မေးလိုက်သည်။

"ရွီး..."

ဟွမ်တာ့ရှန်းသည် မတ်တတ်ရပ်၍ ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကြွက်ဖမ်းဖို့အတွက် ငါနဲ့အတူ တောင်အောက်ကို ဆင်းလာချင်သလားဆိုတာ သူတို့ကို သွားပြောကြည့်လိုက်ပါဦး..."

"အကယ်၍ မင်းတို့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် တစ်ကောင်ကို အသားတစ်ကျင်းစီ ပေးမယ်..."

လီလန်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တောမြေခွေး ငါးကောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤတောမြေခွေး တစ်ကောင်စီ၏ အလေးချိန်မှာ အနည်းဆုံး ကီလိုဂရမ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်စီ ရှိကြပြီး ငါးကောင်ပေါင်းလိုက်လျှင် ကီလိုဂရမ် နှစ်ရာကျော်မျှ ရှိလေသည်။

အဝါရောင်မြွေပါ တစ်ကောင်အတွက် အသားတစ်ကျင်းဆိုသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စားသောက်နိုင်သော ပမာဏဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကြွက်ဖမ်းပြီးနောက် ထိုကြွက်ကိုပါ ယူဆောင်သွားနိုင်သေးရာ နောက်ထပ် အစားတစ်နပ် ထပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဝါရောင်မြွေပါသည် ၎င်း၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများထံသို့ အမြန်ပြေးသွားကာ စကားပြောဆိုလေတော့သည်။

"ရွီး... ရွီး..."

"ရွီး..."

"ရွီး..."

တစ်ခဏမျှ လီလန်သည် တောက်လျှောက်ထွက်ပေါ်နေသော "ရွီး.. ရွီး..." အသံများကိုသာ ကြားနေရလေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဟွမ်တာ့ရှန်း ပြန်ရောက်လာပြီး ၎င်း၏ အနောက်တွင် အရွယ်အစား တူညီသော နောက်ထပ် ဆယ်ကောင်ကျော်မျှ ပါလာလေသည်။

လီလန်သည် ၎င်းတို့ကို အမြန်ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ စုစုပေါင်း ဆယ့်ခုနစ်ကောင်တိတိ ရှိသည်။ တာ့ဟွမ်ကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် အကောင်ရေ ဆယ့်ရှစ်ကောင် ဖြစ်သွားမည်။ အဝါရောင်မြွေပါ ဆယ့်ရှစ်ကောင်ပင်။

"ကောင်းပြီ... မဆိုးပါဘူး..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဝါရောင်မြွေပါများဆိုသည်မှာ တောင်ပေါ်မှ သားရဲတိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကြပြီး တောရိုင်းဆန်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်ကာ လူများကို သတိထားတတ်ကြသည်။ ယခုလို အဝါရောင်မြွေပါ ဆယ့်ခုနစ်ကောင်က ကြွက်ဖမ်းရန်အတွက် သူနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခြင်းမှာ အတော်လေးကို အံ့မခန်းဖြစ်လှသည်။

အခြားသော အဝါရောင်မြွေပါများအနေဖြင့် လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည့် လီလန်ကို သတိထားနေကြပြီး ကြောက်ရွံ့ကာ အနီးသို့ မလာရဲကြခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။

လီလန်သည် မုဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အပြင် အမဲလိုက်သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများပေါ်တွင် အခြားသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

"မင်းတို့ ဆယ့်ရှစ်ကောင်လုံး ငါနဲ့အတူ တောင်အောက်ကို ဆင်းခဲ့ပြီး ကြွက်ဖမ်းတဲ့နေရာမှာ ကူညီပေးကြပါ... ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် မင်းတို့ တစ်ကောင်ကို အသားတစ်ကျင်းစီ ပြန်သယ်သွားနိုင်လိမ့်မယ်..."

လီလန်သည် ဟွမ်တာ့ရှန်း နားမလည်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တာ့ဟွမ်ကို ဘာသာပြန်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

တာ့ဟွမ်သည် "ရွီး... ရွီး..." ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်လိုက်ရာ အဝါရောင်မြွေပါအားလုံး မတ်တတ်ရပ်၍ လီလန်ကို ကြည့်လာကြသည်။

ဤအဝါရောင်မြွေပါများသည် လီလန်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အနီးသို့ သိပ်မကပ်ရဲကြပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် တာ့ဟွမ်ကိုတော့ သတိထားနေခြင်းမျိုး မရှိကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာ့ဟွမ်မှာ ၎င်းတို့၏ ညီအစ်ကိုပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလော။

"ကောင်းပြီ... တောင်အောက်ကို ဆင်းကြစို့..."

လီလန်သည် မြေခွေးဖြူများကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ကောက်ယူကာ အမဲလိုက်သေနတ်ကိုပါ ကိုင်ဆောင်၍ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ရွီး... ရွီး..."

"ရွီး.. ရွီး..."

တာ့ဟွမ်သည် သူ၏ သားပေါက်လေးနှစ်ကောင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ ထိုသားပေါက်လေးနှစ်ကောင်သည် တွင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

"ဂူထဲမှာ အစားအစာတွေ ရှိသေးလို့လား... အကုန်လုံး တောင်အောက်ကို သယ်သွားလိုက်ကြစို့... ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

လီလန်က သားပေါက်လေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သနားစရာအသွင်အပြင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွီး... ရွီး..."

"ဪ... သူတို့က ငါ့ရဲ့ အမဲလိုက်ခွေး နှစ်ကောင်နဲ့ တောကြောင်ရိုင်းကလေးကို ကြောက်နေကြတာကိုး... ရပါတယ်... ငါ ရှိတာပဲ... သူတို့ မင်းတို့ကို မကိုက်ပါဘူး..."

တာ့ဟွမ်မှာ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သားပေါက်လေးနှစ်ကောင်ကို တောင်ပေါ်ရှိ ဂူထဲတွင်သာ ထားရစ်ခဲ့ရန် တောင်းဆိုနေလေသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ငါ မင်းအတွက် ဂူပေါက်ကို နည်းနည်း ပိုသေးသွားအောင် လုပ်ပေးခဲ့ပါ့မယ်..."

မြေခွေးဖြူက ကြွက်တွင်းကို ဖျက်ဆီးထားသဖြင့် အပေါက်မှာ အလွန်ကြီးမားနေပြီး အတွင်းကိုပါ တန်းမြင်နေရရာ လုံခြုံမှု မရှိလှပေ။

အကယ်၍ တောခွေးတစ်ကောင်ကောင် သို့မဟုတ် အခြားမြေခွေးတစ်ကောင်ကောင် ရောက်လာပါက တာ့ဟွမ်၏ သားပေါက်လေးနှစ်ကောင်မှာ ဖမ်းဆီးခံရပြီး သားကောင်ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

လီလန်သည် မြေခွေးများကို အောက်ချလိုက်ပြီး ဓားကိုယူကာ ကြွက်တွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

"ဟင်..."

"ဒါက ဘာကြီးလဲ..."