အခန်း ၂၂၀

အခန်း (၂၂၀) ဝက်သားကြာဇံဟင်းနှင့် ဟင်းလျာများအပြည့်ရှိသော စားပွဲတစ်လုံး၊ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာ၊ ကြီးပွားတိုးတက်သော နှစ်သစ်ဖြစ်ပါစေ။

နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကာလအတွင်း လီလန်သည် ပိုင်ကျဲ့ကို နှစ်ကူးစာအိတ်နီတစ်ခု ပေးခဲ့လေသည်။ ၎င်းမှာ ငါးယွမ်ဟူသော ပမာဏကြီးမားသည့် ငွေကြေးတစ်ခုဖြစ်၏။

ပိုင်ကျဲ့မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားကာ မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့သည်။ သူမသည် လီလန်၏ ဘောင်းဘီကို ဆွဲကိုင်ထားရင်း လီလန်၏ ကြင်နာမှုအတွက် သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ရမည်ဟု အတင်းအကြပ် ဆိုလေတော့၏။

သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ဘေးခန်းတွင် ရှိနေသော်လည်း ပြင်းပြလှသော အစ်မပိုင်ကျဲ့၏ ဆန္ဒကို လီလန် မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ခံလိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဒုတိယညီမ လီထျန်းမှာ ဘေးခန်းတွင် နိုးနေသဖြင့် ကလေးများ ကြားသွားမည်ကို လီလန် စိုးရိမ်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် လီလန်သည် ဘောင်းဘီကို ချွတ်၍ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ပိုင်ကျဲ့မှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သွား၏။

ပိုင်ကျဲ့က ၎င်းကို မျိုချလိုက်သည်ကို လီလန် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက စားလို့ရတာလား... အရသာက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ပိုင်ကျဲ့က နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။

"နည်းနည်းတော့ ငန်တယ်..."

"ဒါက အသားအရေကို လှပစေပြီး ကောင်းကျိုးရှိတယ်လို့ ကြားဖူးပေမယ့် တကယ်ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး..."

"တကယ်လား..."

ပိုင်ကျဲ့သည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ကိုင်တွယ်လိုက်ရာ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားတော့သည်။

အမျိုးသမီးများဆိုသည်မှာ အလှအပကို နှစ်သက်တတ်ကြပြီး မျက်နှာအသားအရေ ထိန်းသိမ်းခြင်းကို အထူးဂရုစိုက်တတ်ကြစမြဲပင် ဖြစ်သည်။

"တော်လောက်ပြီ... နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက်ဆို နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာ စားရတော့မယ်..."

လီလန်သည် အလျင်အမြန်ပင် ဘောင်းဘီကို ပြန်ဝတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆိုရင်လည်း ဒီနေ့ နင့်ကို အလွတ်ပေးလိုက်မယ်..."

"မသန့်ရှင်းသေးဘူး..."

လီလန်သည် ယခင်အစွန်းအထင်းများ ကျန်ရစ်နေသေးသော ပိုင်ကျဲ့၏ ပါးစပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုအခါ ပိုင်ကျဲ့သည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ပုဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူ၍ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်လေ၏။

ထိုခေတ်အခါက တစ်ရှူးဟူ၍ မရှိသေးသဖြင့် လူတို့သည် မျက်နှာသစ်ရန်နှင့် ချွေးသုတ်ရန်အတွက် ပုဝါများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

အိမ်သာတက်ရာတွင်လည်း တောရိုင်းလျှော်ပင် အရွက်များ သို့မဟုတ် ပလေတန်သစ်ရွက်များကဲ့သို့သော သစ်ရွက်များကိုဖြစ်စေ၊ စုတ်ပြဲနေသော ဝါဂွမ်းစများကိုဖြစ်စေ အသုံးပြုလေ့ရှိကြ၏။

အရင်းအမြစ် နည်းပါးသော သို့မဟုတ် နေထိုင်မှုဘဝ ခက်ခဲသော မိသားစုအချို့ဆိုလျှင် အိမ်သာတက်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ကျောက်ခဲငယ်များ သို့မဟုတ် အုတ်ကြွပ်အကျိုးအပဲ့များကိုပင် အသုံးပြုတတ်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်းရွှေရွာတွင် အများဆုံးအသုံးပြုသော အရာမှာ ကောက်ရိုးမြက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

စပါးကောက်ရိုးများသည် အသုံးဝင်မှု များစွာရှိသည်။ အိမ်ဆောက်ရန်နှင့် မိုးဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန်၊ အိပ်ရာပြုလုပ်ရန်၊ မီးမွှေးရန်၊ ကောက်ရိုးဖိနပ်များ ပြုလုပ်ရန်နှင့် အိမ်သာတက်ပြီးပါက အညစ်အကြေး သန့်စင်ရန်အတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤခေတ်ကာလတွင် ကျန်းမာရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေး အခြေအနေများမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှပေသည်။

လီလန်သည် ယခင်တစ်ခေါက် မြို့မှ ပြန်လာစဉ်က သူ၏ ညီမနှစ်ယောက်အတွက် မှတ်စုစာအုပ်များနှင့် စာရေးစက္ကူအချို့ကို ဝယ်ယူလာခဲ့သည်။

စက္ကူသည် ကောက်ရိုးမြက်ထက် ပို၍ သက်တောင့်သက်သာရှိကာ ယားယံခြင်းလည်း မရှိသဖြင့် အညစ်အကြေး သန့်စင်ရန်အတွက် အထူးပင် သင့်လျော်လှပေသည်။

"အစ်မပုဝါကို လျှော်ဖို့ မမေ့နဲ့အုံး... မဟုတ်ရင် နံစော်နေလိမ့်မယ်..."

ပါးစပ်ကို သုတ်ပြီးနောက် ပုဝါကို သိမ်းဆည်းလိုက်သော ပိုင်ကျဲ့ကို လီလန်က သတိပေးလိုက်သည်။

"ငါ မလျှော်ဘူး... အနံ့လေးက တော်တော်မွှေးနေတာပဲ... ငါ သဘောကျတယ်..."

ပိုင်ကျဲ့သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့ထံသို့ အောက်စိုက်ကြည့်လာလေသည်။

"နင်ကတော့ ပျော်သွားပြီ... ငါကတော့ မပျော်ရသေးဘူး..."

လီလန်မှာ ဆွံ့အသွားတော့၏။

"အစ်မ... အခုတော့ တကယ်ပဲ ပွင့်ထွက်သွားပြီလား... အရင်က အစ်မက ခုလိုမဟုတ်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ အေးစက်စက်နဲ့ ကျက်သရေရှိတဲ့ အစ်မပိုင်ကျဲ့ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ..."

"သူမကို ငါ့ဆီပြန်ပေး..."

"သွားစမ်းပါ... အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့..."

"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... နင် ပျော်ရင် ငါလည်း ပျော်တာပဲ... နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ငါ့အိမ်ကို လာခဲ့အုံး..."

ပိုင်ကျဲ့က အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ..."

"အိုး.. ဒါနဲ့ နေပါအုံး... နင်တို့ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် ဘာတွေ စားကြမလို့လဲ... အနံ့က တော်တော်လေး မွှေးနေတယ်..."

အိမ်ထဲမှ လွင့်ပျံလာသော အသားဟင်းအနံ့ကို ရှူရှိုက်မိပြီးနောက် ပိုင်ကျဲ့သည် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"အများကြီးရှိတယ်..."

လီလန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေရှိလို့လဲ..."

လီလန်က အသေအချာမပြောဘဲ ထိမ်ချန်ထားသောကြောင့် ပိုင်ကျဲ့မှာ ပို၍ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြလာတော့သည်။

ထို့နောက် လီလန်သည် လက်ချောင်းများကို ရေတွက်ကာ ပိုင်ကျဲ့အား ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့မိသားစုရဲ့ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာက တော်တော်လေး စုံလင်တယ်... ကြက်သားမှိုစွပ်ပြုတ်၊ ငရုတ်သီးဝါနှင့် အမဲသားကြော်၊ ချဉ်ဖတ်နှင့် ဝက်ရိုးစွပ်ပြုတ်၊ ငါးကြင်းပေါင်း၊ ဝက်ချိုချဉ်၊ ဝက်သားကြာဇံဟင်း၊ ကြက်ဥမွှေကြော်နဲ့ ဝက်ခေါက်ကျောက်ကျောတို့ ပါဝင်တယ်..."

(ဝက်ခေါက်ကို နာရီပေါင်းများစွာ မီးအေးအေးနဲ့ ပြုတ်လိုက်တဲ့အခါ အခေါက်ထဲမှာရှိတဲ့ ကော်လဂျင်ဓာတ်တွေ အရည်ပျော်ကျလာပြီး သဘာဝအတိုင်း ခဲသွားတဲ့ ကျောက်ကျောဟင်းလျာမျိုးပါ။ ဆောင်းရာသီမှာ အစားများကြပါတယ်တဲ့။ ငရုတ်ဆော့စ့်နဲ့စားတာကို YouTube မှာ စာရေးသူမြင်ဖူးမိပါတယ်)

"အိုး... ဒါနဲ့ အဓိကစားစရာက ဂျုံဖြူမုန့်ပေါင်းနဲ့ ဖက်ထုပ်တွေပဲ... ဖက်ထုပ်တွေထဲမှာတော့ ဝက်သားနဲ့ ကြက်သွန်မြိတ်တွေ ထည့်ထားတယ်..."

လီလန် ရွတ်ပြနေသော ဟင်းလျာအမည်များကို နားထောင်ရင်း ပိုင်ကျဲ့မှာ မှင်သက်သွားတော့သည်။

သူမသည် အခန်းထဲတွင် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ နေရာမှာတင် အေးခဲသွားလေ၏။

"လီလန်... နင်... နင်... နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား..."

"နင်... နင့်မိသားစုက တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအတွက် အဲ့တာတွေကို စားကြမှာလား..."

ပိုင်ကျဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ဤဟင်းလျာများမှာ အားလုံးက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဟင်းလျာများချည်းသာ ဖြစ်နေပေသည်။

အခြားအရာများအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ကြက်သားမှိုစွပ်ပြုတ်တစ်ခုတည်းကပင် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်သော ဟင်းလျာတစ်ခွက် ဖြစ်နေပေပြီ။

ရွာထဲတွင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် ကာလအတွင်းမှာပင် လူတို့သည် အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အထည်များကို လျှော့ချနေကြရ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် ထမင်းတစ်နပ်၊ မုန့်ပေါင်းအနည်းငယ်နှင့် ကြက်ဥမွှေကြော်တစ်ပွဲလောက် စားရမည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းကို အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီလန်၏ အိမ်တွင်မူ သူ၏ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် အညံ့ဆုံးဟင်းလျာမှာ ကြက်ဥမွှေကြော်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ပိုင်ကျဲ့မှာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

ယခုအခါ လီလန်သည် ဤမျှလောက်ပင် ချမ်းသာနေပြီလား။ သူသည် နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း အသားနှင့် ငါးမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မစားတော့ဘူးလားဟူ၍ပင် တွေးမိသွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"တကယ်ပါဆို... ကျွန်တော်က အစ်မကို လိမ်ပါ့မလား... မယုံဘူးဆိုရင် မီးဖိုချောင်ထဲ ခေါ်သွားပြီး ပြမယ်..."

ထို့နောက် လီလန်သည် ပိုင်ကျဲ့ကို မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်မီးသွေးမီးဖိုပေါ်တွင် တည်ထားသော ကြက်သားမှိုစွပ်ပြုတ်ကို ပိုင်ကျဲ့ မြင်လိုက်ရသည်။

မီးဖိုပေါ်တွင် ဝက်ချိုချဉ်ကြော် တစ်ပွဲရှိနေပြီး၊ စဉ်းတီတုံးပေါ်တွင်မူ အလှအပဖြစ်အောင် မွှန်းထားကာ ဂျင်းမျှင်များ အုပ်ထားသော ငါးကြင်းကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ဘေးရှိ ဇလုံတစ်ခုထဲတွင်တော့ ရေစိမ်ထားသော ကြာဇံများကို တွေ့ရလေ၏။

ဦးလေးလီသည် ဖက်ထုပ်များနှင့် မုန့်ပေါင်းများ ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးရှိသော ဖူချန်မုန့်ညက်ကို အသုံးပြုကာ ဂျုံနယ်နေလေသည်။

ဖက်ထုပ်များအတွက် အစာသွတ်မှာလည်း ဝက်သားနှင့် ကြက်သွန်မြိတ်များပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက..."

မီးဖိုချောင်ထဲရှိ အရသာရှိသော အစားအစာများကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ကျဲ့မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်လွန်း၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

"ရှောင်ကျဲ့... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လီတာ့ဟိုင်သည် ပိုင်ကျဲ့၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူကို သတိထားမိသွားသည်။

"ဟီးဟီး... အစ်မပိုင်ကျဲ့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် ကြက်သားမှိုစွပ်ပြုတ်နဲ့ ဝက်သားကြာဇံဟင်းတွေ စားရမယ်ဆိုတာကို မယုံလို့လေ... သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်ရအောင် မီးဖိုချောင်ထဲ ခေါ်လာတာ..."

လီလန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ပိုင်ကျဲ့၏ တုန်လှုပ်မှုကို သူ နားလည်နိုင်ပေသည်။ ရွာကြီးမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်းမှာပင် အိမ်တိုင်း၏ ပန်းကန်လုံးများထဲ၌ အသားများများစားစား မရှိကြပေ။ အများဆုံးအနေဖြင့် ကြက်ဥမွှေကြော်တစ်ပွဲနှင့် ဝက်သားနီချက် တစ်ပွဲလောက်သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ထိုမျှဆိုလျှင်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု သတ်မှတ်၍ ရနေပြီဖြစ်သည်။

အခြေအနေ ခက်ခဲသူများအတွက်မူ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာမှာ အစာအိမ်ပြည့်ရုံမျှသာ ကန်စွန်းဥများ၊ ဆန်ပြုတ်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ချဉ်များဖြင့်သာ ပါဝင်ပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများ သူတို့၏ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာအတွက် မည်သည့်အရာကို စားကြသည်ဖြစ်စေ လီလန် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုကိုသာ ဂရုစိုက်လေသည်။

ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခကာလများတွင် တံခါးကိုပိတ်၍ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝလေးကိုသာ ဖြတ်သန်းနေထိုင်ခြင်းက လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး သို့မဟုတ် မြတ်စွာဘုရား မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်း အသားစားရရန် သူ သေချာပေါက် မလုပ်ပေးနိုင်ချေ။

သူနှင့် နီးကပ်သော လူအနည်းငယ်မျှသာ အသားစားရမည်ကို သူ အာမခံနိုင်လေသည်။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးချိန်တွင် မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အောင်မြင်လာသောအခါတွင် ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာအားလုံးကို အကျိုးပြုရပေမည်။ ဤသည်မှာ မူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော စွမ်းအားနှင့်အတူ ကြီးမားသော တာဝန်ယူမှုများလည်း ပါဝင်လာတတ်သည်။ လီလန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ရွာထဲရှိ လူတိုင်း အသားစားနိုင်ရန် သေချာပေါက် လုပ်ပေးနိုင်လောက်သည်အထိ မကြီးမားသေးပေ။

"ရှောင်ကျဲ့... ဒါကကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး... သမီးရဲ့မောင်လေး လီလန်က ဒီနှစ်ထဲမှာ သားကောင်တွေ အများကြီး အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ဝံပုလွေသားရေတွေ ရောင်းရလို့ ငွေအတော်လေး ရခဲ့တယ်လေ..."

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူ တောင်ပေါ်တက်သွားပြီး မြေခွေးငါးကောင် ထပ်မိခဲ့တယ်... မြေခွေးသားရေတွေက ဈေးကောင်းရတယ်လေ..."

"ဒီကလေးက မိဘကို သိတတ်တယ်... အခု သူ့မှာ ပိုက်ဆံရှိနေတော့ မိသားစုရဲ့ စားသောက်မှုပုံစံကို တိုးတက်အောင် လုပ်ချင်နေတာ..."

"လာပါ... ခဏနေရင် သမီးအဖေကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး မိသားစုပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း ညစာကို အတူတူ စားကြတာပေါ့..."

လီတာ့ဟိုင်သည် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းရန် ပိုင်ကျဲ့အား ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဦးလေးလီ... ဒါက... ဒါက မကောင်းပါဘူး..."

ပိုင်ကျဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

သူမသည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး အလကားပေးသော အစားအစာများကို လက်ခံလိုခြင်းမရှိသဖြင့် လီတာ့ဟိုင်၏ ကြင်နာမှုကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဦးလေးလီရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း ညစာ စားရတာက ဦးလေးတို့နဲ့ လီလန်ရဲ့ မိသားစုကိစ္စလေ... ကျွန်မ ဝင်မပါနိုင်ပါဘူး..."

ပိုင်ကျဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ... အိုးတစ်လုံး ယူလိုက်..."

လီလန်သည် ဟင်းလျာများဆီသို့ မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

"အိုး... ရှောင်ကျဲ့... သမီးက ဦးလေးအိမ်မှာ နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာ မစားချင်ဘူးဆိုတော့လည်း ဟင်းနည်းနည်းလောက် အိမ်ပြန်ယူသွားပါလား..."

"ဒါပေမဲ့ ခဏတော့ စောင့်ရမယ်... ဦးလေး ဖက်ထုပ်လုပ်ဖို့ ဂျုံနယ်နေလို့..."

"ဦးလေး... ကျွန်မ ကူညီပေးပါရစေ..."

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဧည့်ခန်းမဆောင်ရှိ မသေမျိုးရှစ်ပါးစားပွဲပေါ်တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာကို ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

ကြက်သားမှိုစွပ်ပြုတ်၊ ဝက်ချိုချဉ်၊ ဝက်သားကြာဇံဟင်း၊ ချဉ်ဖတ်နှင့် ဝက်ရိုးစွပ်ပြုတ်၊ ငါးကြင်းပေါင်း၊ ငရုတ်သီးဝါနှင့် အမဲသားကြော်၊ နှင့် ဝက်ခေါက်ကျောက်ကျောတို့ ပါဝင်လေသည်။

အဓိကအစားအစာများမှာ ဂျုံဖြူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မုန့်ပေါင်းများနှင့် ဝက်သားနှင့် ကြက်သွန်မြိတ်များ အစာသွတ်ထားသော ဖက်ထုပ်များ ဖြစ်လေသည်။

"သား... ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ..."

လီတာ့ဟိုင်က လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီလန်သည် ဗြောက်အိုးတစ်တွဲကို ယူ၍ သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းတွင် ချိတ်ဆွဲကာ မီးရှို့လိုက်လေသည်။

တဖြောက်ဖြောက် မြည်ဟည်းကာ ပေါက်ကွဲသွားသော ဗြောက်အိုးသံများကြားတွင်...

"နှစ်သစ်ကူးအကြိုညစာ စားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ပျော်ရွှင်ဖွယ် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးဖြစ်ပါစေ။ ပျော်ရွှင်ဖွယ် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးဖြစ်ပါစေ။

N/ASweet and sour porkဝက်ချိုချဉ်