အခန်း (၂၃၇၃-၂၃၇၄)
Vol. 238 Ch. 2373-2374
အခန်း (၂၃၇၃) - ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရင်လည်း သူငယ်ချင်းပဲ
ဖန့်ချန် ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ သွေးရောင် မြူခိုးများ သူ့ကို နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ ခံယူလိုက်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာ ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ဖန့်ချန် သည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် သူ့၏ မျက်စိရှေ့ တည့်တည့်တွင် ထဲ့ကျုံး ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည်လည်း အတွင်းကမ္ဘာ ထဲမှနေ၍ သူ့ကို လှမ်းကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရိုးအသည့် အပြုံးမှာ ယခုအခါတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် နှစ်ဦးစလုံး၏ အတွင်းကမ္ဘာ နယ်မြေများမှာ ယခုအချိန်တွင် ထိုသွေးရောင် မြူခိုးများကြောင့် အချုပ်အနှောင် ခံထားရသဖြင့် မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မျှ မလုပ်နိုင်သေးပေ။
အပြင်ဘက်တွင်။
ဖန့်ချန် နှင့် ထဲ့ကျုံး တို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဂွေ့မြန် က အနည်းငယ် ရယ်မော၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင် များအား မေးလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့အားလုံး စစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုဖို့ စိတ်ဝင်စားကြရဲ့လား”
ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုအဆင့်ရှိ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲမျိုးကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် အချိန်ဖြုန်းမည့် သူတော်စင် များ မရှိကြပေ။ သို့သော် ဖန့်ချန် ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူတော်စင် များစွာ၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုလည်း သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”
အနီးအနားမှ သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် များမှာ ပြုံးရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးလေး ပြောဆိုကြသည်။
“ကြည့်ရှုမယ်၊ ဝူရှီ က ထဲ့ကျုံး ကို စိန်ခေါ်တာ။”
ခဏချင်းမှာပင် သူတို့အားလုံးမှာလည်း သွေးရောင် မြူခိုးများ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် စိတ်မဝင်စားသည့် သူတော်စင် အချို့မှာမူ ကြည့်စရာ မရှိဟု ယူဆကာ ခေါင်းခါ၍ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။
……
“မင်းက လူသစ် ဆိုတော့ ဂွေ့မြန် က မင်းကို အများကြီး သင်ပေးပြီးပြီ၊ ငါလည်း နောက်ထပ် အနည်းငယ် သင်ပေးဦးမယ်။ သွေးစွန်းသော စစ်မြေပြင် ထဲ ဝင်ပြီးရင် ကြည့်ရှုသူတွေအတွက် ကြည့်မကြည့် ဆုံးဖြတ်ဖို့ အချိန် ၁၅ မိနစ် ပေးထားတယ်။
အဲ့ဒီအချိန် ကျော်သွားရင်တော့ တိုက်ပွဲ စတင်မှာ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကြည့်ချင်တဲ့ သူတော်စင် တွေလည်း ဝင်လို့ မရတော့ဘူး။ ခဏနေရင် သူတော်စင် တွေ အများကြီးက မင်း ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ ဒူးထောက်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့တောင်း နေပုံကိုမျက် မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ကြလိမ့်မယ်။
မင်း သေမှာ မကြောက်ဘူးဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။”
ထဲ့ကျုံး က ရိုးအစွာဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောသည်။
“အဆင့် (၁၀၀) ထဲက လူတွေကော ကြည့်ရှုလို့ ရတာလား”
ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။
“ရတာပေါ့၊ သွေးရွာခန်းမ က ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် လိုမျိုး ထင်နေတာလား အဲ့ဒီ နေမင်း ခုနစ်ပါး တပည့် တွေကတော့ အကုန်လုံးကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ လုပ်ပြီး ကြည့်ရှုခွင့်တောင် မပေးဘူး မဟုတ်လား ဒီမှာတော့ အားလုံးက ပွင့်လင်းမြင်သာ ရှိတယ်၊ လျှို့ဝှက်စရာ ဘာမှ မရှိဘူး။”
ထဲ့ကျုံး က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အနီးအနားတွင် အတွင်းကမ္ဘာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဂွေ့မြန် နှင့် အခြား အဖော်များမှာလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထဲ့ကျုံး က ထိုသူတို့ကို မြင်လျှင် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ပြနှုတ်ဆက်သည်။
ဂွေ့မြန် က
“ထဲ့ကျုံး၊ ကောင်းကောင်း တိုက်နော်၊ ချီဖုန်း နယ်မြေက သူတော်စင် တွေဟာ မျိုးဆက်တစ်ခုထက် တစ်ခု အားနည်းလာတာလား ဆိုတာကို ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်။”
ဟု ပြောသည်။
“ဂွေ့မြန်၊ ငါ သူ့ကို ဘယ်နှစ်ချက်နဲ့ အနိုင်ယူမယ် ထင်လဲ”
ထဲ့ကျုံး က ရယ်မော၍ မေးသည်။
ဂွေ့မြန် မဖြေခင်မှာပင် ပွဲကြည့်သူ သူတော်စင် တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော၍ ပြောသည်။
“ထဲ့ကျုံး၊ မင်းလည်း သွေးရွာခန်းမ မှာ နေလာတာ ကြာပြီပဲ၊ အနိုင် (၆၀၀)၊ အရှုံး (၄၀၀) ဆိုတော့ မင်းရဲ့ လက်စွမ်းနဲ့ ဆိုရင် အချက် (၂၀) အတွင်းမှာ ဒီကောင် ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လောင်းကြေးထပ်မယ်”
ထဲ့ကျုံး ကြားရသောအခါ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဟန် အပြည့် ရှိနေသည်။ သို့သော် အချို့မှာမူ စိတ်ပျက်စွာ ပြောဆိုကြသည်။
“ထဲ့ကျုံး၊ ဒီတစ်ခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် စစ်ပွဲ ရဲ့ ဆုလာဘ်က ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး လေ၊ ကောင်းကင် ငါးပါး ဘက်က လူတွေလည်း ဒီထဲ ရောက်နေကြတာ၊ မင်း ကံမကောင်းလို့ ကောင်းကင် ငါးပါး အဆင့် (၅၀၀) ထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားရင်တော့ ဒီနေ့ မင်း အရိုက်ခံပြီး အူတောင် ထွက်သွားလိမ့်မယ်။”
“မင်း အမေလင်၊ မင်း ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလား”
ထဲ့ကျုံး ဒေါသထွက်သွားသည်။
ဂွေ့မြန် က ထိုသူကို ကြည့်ကာ
“မင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်စမ်းပါ။ ကောင်းကင် ငါးပါး အဆင့် (၅၀၀) လေ အဲ့ဒီလို သူတော်စင် မျိုးက ချီဖုန်း နယ်မြေကို ဘာလို့ လာမှာလဲ သူတို့ ရွေးချယ်မယ် ဆိုရင်တောင် ထိပ်တန်း စစ်မြေပြင် တွေကိုပဲ ရွေးမှာပေါ့ ”
ဟု ပြောသည်။
“ငါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလို့ ပြောတာပါ၊ မင်းတို့ ဒေါသကလည်း ကြီးလိုက်တာ။”
ထိုသူက ရယ်မော၍ ပြန်ပြောသည်။ သူသည် ဂွေ့မြန် နှင့် ထဲ့ကျုံး ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သွေးရောင် မြူခိုးများမှာ အတွင်းကမ္ဘာ နှစ်ခုအပေါ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထဲ့ကျုံး က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေးဟာ ကောင်းကင် ငါးပါး က လာတဲ့ ကျား ဖြစ်နေရင်တောင် ငါ သူ့ကို ရွှံ့ညွန်ထဲက ငါးရံ့လေး ဖြစ်အောင် ရိုက်ပြီး ဒူးထောက်ခိုင်းမယ် ”
သွေးမြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ထဲ့ကျုံး သည် သူ့၏ စွမ်းအား အပြည့်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထူးခြားသော စွမ်းအား များ စုစည်းကာ ဖန့်ချန် ဆီသို့ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။
“နတ်ဘုရားစွမ်းရည် လေး ငါးခုလောက်တော့ စုစည်းထားတာပဲ၊ ပညာသင်ကျောင်းတော် က ကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်တော့ ရှိသားပဲ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ လက်သီး တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။
ထဲ့ကျုံး ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ရေစီးကြောင်းမှာ မည်သို့မျှ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော အရာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပိုမို ကြမ်းတမ်းသည့် စွမ်းအားလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ခဏချင်းမှာပင် ထဲ့ကျုံး ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်မှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားပြီး အတွင်းကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထဲ့ကျုံး သည် အော်ဟစ်သံ တစ်ခုတောင် အပြီးမထွက်လိုက်ရဘဲ အတွင်းကမ္ဘာ နှင့်အတူ မီးခိုးငွေ့ တစ်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ခေါ်ဆောင်သူ တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ထဲ့ကျုံး ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲခေါ်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
“ဝိညာဉ်ခေါ်ဆောင်သူ ရှိတယ်ဆိုတော့ မငြိမ်မသက် နယ်မြေ ဟာ ကောင်းကင် ငါးပါး နဲ့ သီးခြား ဖြစ်နေပေမဲ့ ဝိညာဉ် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှု အောက်မှာပဲ ရှိသေးတာပဲ။”
ဖန့်ချန် တွေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ့၏ စစ်ပွဲ မှတ်တမ်းထဲတွင် အနိုင်ပွဲ တစ်ခု တိုးလာသည်။
အနိုင် (၁)၊ အရှုံး (၀)။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စစ်ပွဲ အမှတ်မှာလည်း (၀) မှ (၁) သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“တစ်ပွဲနိုင်ရင် အမှတ် (၁) ပဲ ရတာလား ဒါဆိုရင် တစ်ပွဲရှုံးရင် ဘယ်လောက် လျော့မှာလဲ ”
သူ ရှုံးနိမ့်ခြင်း တစ်ခုအတွက် အမှတ် လျော့ကျမှုမှာ အနိုင်ရခြင်းထက် ပိုများနိုင်သည်ဟု ဖန့်ချန် ယူဆလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက လူအချို့က အားနည်းချက် ရှာပြီး ဆုလာဘ်များ ရယူရန် အမှတ်တု လုပ်ကြလိမ့်မည်။
“……”
ထိုအချိန်အထိ အနီးအနားမှ ကြည့်ရှုနေသော သူတော်စင် များမှာ တုံ့ပြန်မှု မရှိဘဲ မှင်တက်နေကြသည်။ ထဲ့ကျုံး ကို စနောက်ခဲ့သူမှာပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် အတူတူပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ဒီလူသစ်က တကယ်ပဲ ကောင်းကင် ငါးပါး ပညာသင်ကျောင်းတော် က ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်များလား ပညာသင်ကျောင်းတော် ထဲမှာတောင် အဆင့် (၁) ပုဂ္ဂိုလ်များလား ”
မဟုတ်ပါက ထဲ့ကျုံး ကဲ့သို့သော စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလဲ ယနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် တွေထဲမှာ ဒါမျိုး လုပ်နိုင်သူ မရှိပေ။
“ဂွေ့မြန်၊ ငါ အပြင်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်။”
ဖန့်ချန် က မတုံ့ပြန်ဘဲ ငေးငိုင်နေသော ဂွေ့မြန် ကို ကြည့်၍ ပြောသည်။ ဂွေ့မြန် နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်မှု အပေါင်း သရဖူဆောင်းလျက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပြောသည်။
“စောင့်... စောင့်ပါဦး...”
စကားမဆုံးမီမှာပင် သူတို့အားလုံးမှာ သွေးစွန်းသော စစ်မြေပြင် သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဂွေ့မြန် က ဖန့်ချန် ကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန်ပင် လက်ယှက်၍ တောင်းပန်သည်။
“ဝူရှီ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် မျက်စိရှင် လျက်နဲ့ အစ်ကိုကြီးကို စော်ကားမိသွားလို့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး (၃၀၀) ကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးအပ်ပါ့မယ်။”
တစ်ဖက်လူ၏ စစ်ပွဲ မှတ်တမ်းကြောင့် သူ့ကို စိန်ခေါ်ခွင့် မရှိသော်လည်း ဂွေ့မြန် က ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မထိပါးချင်ပေ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ ပြုလုပ်မိပါက သူ နောက်ထပ် ဘယ်လို အသက်ရှင် နေထိုင်နိုင်တော့မည်နည်း နေ့တိုင်း ဓားသွားပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေရသလို ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလား။
“သူတို့တွေကော”
ဖန့်ချန် က ကျန်သူများကို မေးသည်။
ထိုသူတို့မှာ စကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့သော်လည်း အစကတည်းက သရော်သော အကြည့်များဖြင့် အားပေးနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“သူတို့လည်း (၃၀၀) စီ ပေးရမယ်”
ဂွေ့မြန် က သူတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးလိုက်သည်။
ထိုသူများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် မငြင်းဆန်ရဲဘဲ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး များကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဖန့်ချန် လက်ခံရရှိသော အရေအတွက်မှာ လေးပုံ ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း (၁၂၀၀) ဖြစ်သည်။ မိနစ် (၃၀) အတွင်းမှာပင် (၁၂၀၀) ရရှိလိုက်သဖြင့် ဝင်ငွေမှာ အင်မတန် ကောင်းမွန်လှသည်။
“သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ တည်ရှိခြင်း ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါ နားလည်သွားပြီ၊ ဒီနေရာမှာ အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး နေရပေမဲ့ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်း ရမယ်ဆိုရင်တော့ တန်ပါတယ်...”
ဖန့်ချန် တွေးမိပြီး ပြုံးလျက် ဂွေ့မြန် ကို ပြောသည်။
“အခုတော့ အထင်အမြင်လွဲမှားမှု တွေ ပြေလည်သွားပြီ၊ နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင်လည်း သူငယ်ချင်းတွေပဲပေါ့။”
“သူငယ်ချင်းပါ၊ သူငယ်ချင်းပါပဲ။”
ဂွေ့မြန် က ခေါင်းညိတ်သည်။
ဖန့်ချန် ထွက်သွားပြီးနောက်မှ သူသည် မိမိမျက်နှာ ပူစပ်သွားသည်ကို ခံစားရသည်။ အနီးအနားမှ သူတော်စင် များ၏ အလှောင်ပြောင် အကြည့်များကို ခံရသဖြင့် ဂွေ့မြန် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာရယ်တာလဲ သွေးရွာခန်းမ မှာ ဘယ်သူကများ အခက်အခဲ မကြုံဖူးလို့လဲ”
“……”
အခြား သူတော်စင် များမှာလည်း စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
အခန်း (၂၃၇၄) - သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ အကြိမ် (၃၀၀) တိုက်မည်
ဖန့်ချန် သည် သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ စာရင်းဇယား ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုကြီးမားသည့် စာရင်းဇယားမှာ ကျင့်စဉ် အဆင့်အတန်း အလိုက် နယ်မြေ အပိုင်းအခြားများစွာ ခွဲခြားထားသည်။ ထိုအထဲတွင် အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့် စာရင်း၌ အမည်နာမပေါင်း (၃၀၀) ကျော် ရှိနေသည်။ နာမည် အမျိုးမျိုးစုံ ဖြစ်သည်။
“နာမည် (၃၀၀) ကျော် ဆိုတာကတော့ အထွတ်ထိပ်တာအို အဆင့် သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် (၃၀၀) ကျော် ရှိတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီထဲမှာ မငြိမ်မသက် နယ်မြေ က ဘယ်နှစ်ယောက် ပါမလဲ ဆိုတာကတော့ စဉ်းစားစရာပါပဲ။”
ဖန့်ချန် အတွေးနက်သွားသည်။ ကောင်းကင် ငါးပါး ၏ ထုံးစံအတိုင်းဆိုလျှင် ဤထဲမှ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ကောင်းကင် ငါးပါး ဘက်မှ လာသည့် သူတော်စင် များသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့် စာရင်းအပြင် အခြားသော စာရင်းများမှာလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သောအခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် စာရင်းကို တွေ့သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည့် နာမည်မှာ အလွန်တောက်ပနေသည်။
'ချီကွမ်းယိ' ။
“သူက အစစ်အမှန် နာမည်ကို သုံးထားတာပဲ။ ဒါဟာ သူ့ကိုယ်သူ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိတယ် ဆိုတာကို ပြသနေသလို၊ တချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တွေဆီကို သူ့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို အသိပေးချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ကျောက်ဟွမ် ၏ အမြင်အရ ဖန့်ချန် သည် ချီကွမ်းယိ ကို သတ်ရန် တာဝန်ဖြင့် လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ချီကွမ်းယိ ကို သတ်ရန် ဖန့်ချန် တွင် စိတ်ဝင်စားမှု တစ်စက်မျှ မရှိပေ။ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု က ဤသူကို သတ်ပစ်ချင်နေသည် ဆိုပါက လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဖန့်ချန် သည် သူ့ကို သတ်မည့်အစား အသက်ရှင်နေစေချင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် တန်ခယ်ရွှမ် တို့ကြားတွင် မပြီးပြတ်သေးသည့် ပုဂ္ဂလိက အငြိုးအတေး တစ်ခု ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် သည် ချီကွမ်းယိ ၏ စစ်ပွဲ မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ပထမ နယ်မြေ၊ ချီကွမ်းယိ၊ ချီစုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်၊ အနိုင် (၁၂,၁၉၆)၊ အရှုံး (၀)
“နိုင်ပွဲ တစ်သောင်းကျော်၊ အရှုံး တစ်ပွဲတောင် မရှိဘူးလား ”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ ကျောက်ဟွမ် ၏ သတင်းအချက်အလက်များမှာ ခေတ်နောက်ကျနေပုံရသည်။ ကျောင်းဟွမ် က ချီကွမ်းယိ ၏ နိုင်ပွဲမှာ (၉,၀၀၀) ကျော်သာ ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ ပြောသည်ထက် (၃,၀၀၀) ပိုများနေပြီ ဖြစ်သည်။
“သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ နယ်မြေ ထဲမှာ သူက သွေးရွာခန်းမ သူတော်စင် တွေကိုတင် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင် ငါးပါး ဘက်ကနေ အခွင့်အရေး လာရှာတဲ့ နေမင်း ခုနစ်ပါး ကျောင်းတော် က တပည့် တွေကိုပါ ရင်ဆိုင်ရမှာ။ ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ အရှုံး တစ်ပွဲတောင် မရှိဘူး ဆိုတော့ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု ရဲ့ တန်မျိုးနွယ်စု ဒါမှမဟုတ် စီကုမျိုးနွယ်စု က သူ့ကို ရှင်းပစ်ချင်တာ မဆန်းပါဘူး။
သူသာ ပိုပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးလာရင် ချီကွမ်းမျိုးနွယ်စု က အနာဂတ်မှာ အင်မတန် အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင် တစ်ပါး ပေါ်လာပြီး ချီထျန်း မျိုးနွယ်စု ထဲမှာ စကားပြောပိုင်ခွင့်ကို ပြန်ရလာမှာ စိုးရိမ်နေကြတာပေါ့...”
“ပြီးတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမှတ်အသား အနေနဲ့ဆိုရင်လည်း (၁၅) ခု အထက်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ အခြား သူတော်စင် တွေနဲ့ ခြားနားချက်က အင်မတန် ကြီးမားနေတယ်၊ ငါ့လိုမျိုးပဲ...”
ဖန့်ချန် အတွေးလွန်နေသည်။ ချီကွမ်းယိ နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ နိုင်ပွဲ ထက်ဝက်ခန့်ကို ရောက်အောင် လုပ်ရမည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ... (၆,၁၀၀) ခန့် ဖြစ်သည်။
“ကြိုးစားရတော့မှာပဲ...”
သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဖန့်ချန် သည် ချီစုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် စာရင်းဆီသို့ အကြည့် ရွှေ့လိုက်သည်။ ချီကွမ်းယိ မှလွဲ၍ နောက်ဆုံးအဆင့် စာရင်းထဲမှ အခြားသူများကို သူ စိတ်မဝင်စားပေ။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် စာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည့် အမည်မှာ 'ယိခါ' ( ကြက်ဥအရွယ် ကြီးမားသော နဂါးဖရုံသီး) ဖြစ်သည်။
“နဂါးဖရုံသီး ဆိုတာ ဘာသီးလဲ”
ဖန့်ချန် အတွေး ရပ်သွားပြီး စာရင်းထဲမှ အခြားသူများဆီသို့ အာရုံ စိုက်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် စာရင်းမှာ အချိန်နှင့်အမျှ အမြဲ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ သတိထားမိသည်။ လူတွေ တက်လာလိုက်၊ ကျသွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။
“အဲ့ဒီမှာ ဘယ်သူလဲ၊ ဂွေ့မြန် ဟေ့ကောင် လာခဲ့။”
ဖန့်ချန် အကြည့် ရောက်သွားစဉ် နောက်ဘက်တွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းကွယ်နေသော ဂွေ့မြန် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်ယှက် ခေါ်လိုက်သည်။ ဂွေ့မြန် ၏ ကိုယ်မှာ ခဏတာ တောင့်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်။
“အစ်ကိုကြီး...”
“မင်းကို ငါ မေးမယ်။ ဒီတစ်ခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် အတွက် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို လုယူဖို့ ဘာစည်းကမ်းတွေ ရှိလဲ ဘယ်လိုဆို အနိုင်ရတယ်လို့ သတ်မှတ်လဲ ”
ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။
'ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး' တဲ့လား
ဂွေ့မြန် သည် ယခု ဖန့်ချန် ကို အထင်မသေးရဲတော့ပေ။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူမှာ ကောင်းကင် ငါးပါး ဘက်မှ လာသည့် ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ် ၊ အထူးသဖြင့် နေမင်း ခုနစ်ပါး ကျောင်းတော် က တပည့် ဖြစ်ရမည်ဟု သူ သေချာ ပေါက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကိစ္စကို မေးမြန်းရန် မည်သို့ ယုံကြည်မှု ရှိပါ့မလဲ။
ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဂွေ့မြန် သည် မပေါ့ဆရဲဘဲ ဂရုတစိုက် ပြောသည်။
“ဒီတစ်ခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် က လုယူမယ့် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို ရှန်းကျောက် ကောင်းကင်အရှင် က ထုတ်ပေးတာပါ။ စည်းကမ်း ကိုလည်း ရှန်းကျောက် ကောင်းကင်အရှင် ကပဲ သတ်မှတ်ထားတာပါ။ သူက ပြောတယ်... အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ဆက်တိုက် (၃၀၀) ပွဲ နိုင်မယ် ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ စာရင်း ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတဲ့ 'နဂါးဖရုံသီး' ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ် ဆိုရင် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို ရမယ်တဲ့။”
“……”
“ငါ နားလည်တာ ဒီလို၊ မင်း ကြည့်စမ်း၊ ဆိုလိုတာက ဆက်တိုက် (၃၀၀) ပွဲ နိုင်ရင် စစ်ပွဲ မှတ်တမ်း စည်းကမ်းတွေကို ကျော်လွန်ပြီး ချီစုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့် ပထမ နေရာက 'နဂါးဖရုံသီး' ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ခွင့် ရမယ် ပြီးတော့ သူ့ကို အနိုင်ယူလိုက်ရင် ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး ကို ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”
ဖန့်ချန် တွေးတောရင်း မေးသည်။
“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒီအတိုင်းပါပဲ။”
ဂွေ့မြန် သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မရှိသော ချွေးစက်များကို လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။
“ဒီလူတွေရဲ့ အဆင့်တွေက အရူးအမူး ပြောင်းလဲနေတာကို အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ သူတို့က အခု သွေးစွန်းတဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး (၃၀၀) ပွဲ ဆက်တိုက် နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာကိုး။ ပြီးမှ 'နဂါးဖရုံသီး' ကို စိန်ခေါ်မလို့။”
ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်း ပေါ်လွင်လာသည်။ ကောင်းကင် ငါးပါး ဘက်မှ လာသူများ ဖြစ်လျှင် အစပိုင်းတွင် တွေ့ရသည့် ပြိုင်ဘက်များမှာ သာမန် ဖြစ်သဖြင့် ဆက်တိုက်နိုင်ရန် မခက်ခဲပေ။ သို့သော် ပွဲ (၃၀၀) ဆက်တိုက် နိုင်ရန်မှာမူ အင်မတန် ခက်ခဲသည်။ မဟုတ်ပါက 'နဂါးဖရုံသီး' ကို စိန်ခေါ်ရန် စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဝူရှီ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးလည်း ကိုးကြယ် သွေးစက်မျက်လုံး အသီး အတွက် လာတာ မဟုတ်လားအခုဆိုရင် တချို့က (၂၀၀) ကျော် ဆက်တိုက် နိုင်နေပြီ။ 'နဂါးဖရုံသီး' ကို စိန်ခေါ်ခွင့် ရတော့မယ်။ အစ်ကိုကြီးသာ အလုခံရမှာ မလိုလားရင် အခုပဲ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ ကို စတင်ရပါမယ်။”
ဂွေ့မြန် က သတိပေးသည်။
“အခုပဲ စတင်ရမှာလား ”
ဖန့်ချန် မျက်လုံးအရောင် လက်သွားသည်။
“တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ရှာနေရင်တော့ ထိရောက်မှု နည်းတယ်။ ဒီနေရာမှာ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် လိုမျိုး စနစ် မရှိဘူးလား ”
ဂွေ့မြန် သည် ကြောက်လန့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောသည်။
“ရှိပါတယ်... 'ငါ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ အကြိမ် (၃၀၀) တိုက်မယ်' လို့ ပြောလိုက်ရင် သွေးရွာခန်းမ က အစ်ကိုကြီး အတွက် ပြိုင်ဘက်တွေကို စီစဉ်ပေးပါလိမ့်မယ်။ ပြိုင်ဘက်တွေရဲ့ စွမ်းရည် က အစ်ကိုကြီးရဲ့ စစ်ပွဲ မှတ်တမ်း နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ သူတွေကိုပဲ ချိတ်ပေးမှာပါ။”
“အဲဒီလိုလား။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ အကြိမ် (၃၀၀) တိုက်မယ်။”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်ဝိညာဉ် ရှိသကဲ့သို့သော သွေးရောင် မြူခိုးများမှာ လှိုင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန် ကို ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
ဂွေ့မြန် သည်မှပင် အသက်ဝဝ ရှူနိုင်တော့သည်။ သူသည် ချွေးစက်များကို သုတ်ရင်း အနီးသို့ ရောက်လာသော သူငယ်ချင်းများအား ပြောသည်။
“ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူး။ ကံကောင်းလို့ ငါ အစောကတည်းက အရှုံးခံလိုက်တာ။ အခု သေချာသွားပြီ၊ ဒီ 'မိတ်ဆွေ' ဟာ ကောင်းကင် ငါးပါး က လာတာ သေချာတယ်၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော် က တပည့် ဖြစ်ရမယ်။”
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော် က တပည့် မဟုတ်ရင် ဘယ်သူကများ 'ငါ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ အကြိမ် (၃၀၀) တိုက်မယ်' လို့ တည့်တည့် ပြောရဲမှာလဲ ဤစကားကို ပြောလိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက သေသည်အထိ တိုက်ရမည်၊ သေမှသာ သွေးစွန်းသော စစ်မြေပြင် မှ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူတို့ကဲ့သို့သော သူများမှာ တစ်ခါတရံ 'သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ (၃) ပွဲသာ တိုက်မယ်' ဟု ပြောရန်ပင် မဝံ့ရဲကြပေ။
“ထဲ့ကျုံး အတွက်တော့ နှမြောစရာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်၊ တကယ် နှမြောစရာပဲ။ ကြိုသိရင်... သူ သေစရာ မလိုဘူး။”
“ဟူး”
ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်အချို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဂွေ့မြန် ကို မြင်လျှင် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မော၍ ပြောသည်။
“ဂွေ့မြန်၊ မင်းတို့ ဒီမှာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ နောက်ထပ် ဘယ်လူသစ်ကို ပလန်ဆွဲနေတာလဲ နောက်ပိုင်း လူသစ် သူတော်စင် တွေ အများကြီး ရောက်လာတယ်၊ မင်းတို့ သားကောင် အဆီထုတ်မိသေးလား”
“ရှဲ့ထူ မင်းပါလား...”
ဂွေ့မြန် ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြန်လှောင်ချင်စိတ် ရှိသော်လည်း ထိုသူမှာလည်း ချီဖုန်း နယ်မြေ မှ ဖြစ်မှန်း သိသဖြင့် စကားလုံးများကို ပြန်မြိုချလိုက်သည်။
“ငါ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား မင်းတို့ဆီက တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ၊ ခုနက 'ဝူရှီ' လို့ ခေါ်တဲ့ လူသစ် သူတော်စင် ကို တွေ့မိသေးလား”
ရှဲ့ထူ က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“သူလည်း ချီဖုန်း နယ်မြေ ကပဲ၊ ဒါတိုး ကို သူ သတ်သွားတာ။ ကူဖူ က ငါ့ကို ကူညီပြီး တရားမျှတမှုရှာခိုင်းနေလို့၊ မင်း တွေ့ခဲ့ရင် ငါ့ကို အသိပေး၊ မင်းအတွက် အကျိုးရှိစေရမယ်။”
“……”
ဂွေ့မြန် သည် မျက်နှာ အမူအရာမဲ့စွာဖြင့်
“ဝူရှီ သွေးရွာခန်းမ ရဲ့ လူသစ် သူတော်စင် ဟုတ်လား မတွေ့ပါဘူး။” ဟု ပြောသည်။
“အေးလေ၊ တွေ့ရင် ငါ့ကို ပြောလိုက်။”
ရှဲ့ထူ ခေါင်းညိတ်၍ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများဖြင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။
“ရှဲ့ထူ တော့ သေတော့မှာပဲ”
ဂွေ့မြန် ၏ မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် တိုးတိုးလေး မှာလိုက်သည်။
“မှတ်ထားကြ၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။ အဲ့ဒီလူသာ တကယ်ပဲ သွေးစွန်းသော စစ်ပွဲ (၃၀၀) တိုက်နိုင်ရင် ငါ ဒီကိစ္စကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို ချဉ်းကပ်ရမယ်။”
“ကောင်းပြီ”
သူတော်စင် များမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။