အခန်း (၁၁၃၃-၁၁၃၄)

အခန်း ၁၁၃၃ - ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ထိပ်သီးပညာရှင်

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးအား လီယန်ချူက မန္တန်စွမ်းအားဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းသည် လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်မှ တောင်ငယ်တစ်လုံးပမာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများထံမှ ရှေးဟောင်းအော်ရာအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့ပေသည်။

လီရွှမ်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံအတွင်းမှ သတိပေးချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုရှေးဟောင်းအိုးကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ အိုးဝမှ ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ ဝါကျင်ကျင်အရှိန်အဝါတစ်ခု မှုတ်ထုတ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းပညာရပ် ကို သုံးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် ရတနာများနှင့် လက်နက်ကိရိယာများကို အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိရာ၊ ယခုအခါ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ခရုသင်းလက်နက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကလည်း ၎င်းကို အလုံးစုံ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လီရွှမ်းသည် ၎င်းအတွင်းရှိ စွမ်းအားအချို့ လုယူခြင်းခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ သူ၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ထက်မြက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကြက်သွားခဲ့ပြီး သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ လီရွှမ်းသည် ထိုသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ အဝတ်ဖြူဝတ်စုံမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံလျက် အနှိုင်းမဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို တိုက်ရိုက်ပင့်မြှောက်၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဝါဂွမ်းကဲ့သို့ ဖြူလွင်သည့် အလင်းတန်းများမှာ ထိုသမုဒ္ဒရာကြီးအတွင်းသို့ စုစည်းရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများကို ထုတ်ဖော်လျက် ထိုဖြူလွင်သော ခရုသင်းလက်နက်၏ စွမ်းအားများကို မပြတ်တမ်း လုယူနေခဲ့ပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ထိုခရုသင်းလက်နက်နှင့် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးတို့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် အပြန်အလှန် အားပြိုင်နေခဲ့ကြတော့သည်။

"ဒီကောင်က နတ်ဘုရားဖျက်ဆီးခြင်းဓား ထက်တောင် ပိုပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိပုံပဲ"

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်မိပြီး၊ လက်ထဲ၌ စကြာဝဠာကွင်းရတနာကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက်ရိုက်ချလိုက်၏။

စကြာဝဠာကွင်းရတနာမှာ အလွန်တရာ မာကျောလှသဖြင့်၊ လီရွှမ်း၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့ပေသည်။

လီရွှမ်း၏ ပါးစပ်မှ ဗုဒ္ဒဘာသာ၏ စစ်မှန်သော မန္တန်စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ‘ဝမ်’ စာလုံး များစွာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း...

၎င်းတို့မှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဇာတ်တိုက်ဆိုသလို တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဥက္ကာပျံနှစ်စင်းအလား တစ်နေရာတည်းတွင် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့ကြပြီး၊ အလင်းတန်းပေါင်းစုံ ဖြာထွက်လာကာ တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကြီးမှာလည်း ဆူပွက်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုတိုက်ပွဲသည် ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားများ တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည့်အလား ဖြစ်နေသဖြင့်၊ များစွာသော ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့ပေသည်။

လီရွှမ်း၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပိုမို၍ ချောမွေ့ဆန်းကြယ်လာခဲ့ပြီး၊ ထောက်နေခြင်းမျိုး အနည်းငယ်မျှ မရှိတော့ဘဲ ထူးခြားလှသော တန်ခိုးပညာရပ်များစွာကို စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်နေခဲ့၏။

"ချိုင်ဖုန်းနတ်သမီးက စွမ်းအင်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်က ဖြစ်တာတောင်... သူထုတ်ဖော်နေတာက ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ တန်ခိုးပညာရပ်တွေ ဖြစ်နေတယ်"

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆက်မပြတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့ကြရာ၊ လီရွှမ်း၏ ကြီးမားလှသော လက်ဝါးရိုက်ချက်မှာ နဂါးနှင့် ကျားကိုပင် နှိမ်နင်းနိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်လာခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ညာဘက်ခြေလှမ်းကို နဂါးနှင့် မြွေအလား ဝှေ့ယမ်းလျက်၊ သွေးချီအရှိန်အဝါများ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ထွက်ပေါ်လာကာ လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာပြီး၊ လီရွှမ်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

လီရွှမ်း၏ ခန့်ညားလှသော မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ တရွှဲရွှဲ စီးကျလာခဲ့ရ၏။

သူသည် ချက်ချင်းပင် အရှက်ရသွားခဲ့ရသလို၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အခြားသော အသိစိတ်တစ်ခု ပြန်လည်နိုးထလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဝရဇိန်လက်ညှိုးတန်ခိုးပညာ စွမ်းအားဖြင့် ထိုးပြလိုက်ရာ၊ လေဟာနယ်မှာ ဟုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းလျက် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် အစီရင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သွေးချီအရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ယံထက်က နေမင်းကြီးအလား ထိန်ထိန်လင်းနေခဲ့၏။

ဒေါင်...

ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သလို အသံဗလံများ ဟည်းထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူသည် မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်လျက် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုလက်ညှိုးချီကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ကာ၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြေလျှိုးမန္တန်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် လီရွှမ်း၏ အနီးနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ချလွင်...

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော နဂါးဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

လီရွှမ်းသည် လီယန်ချူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် ခါးလယ်မှ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ကိုယ်တွင်းကလီစာများ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရကာ သွေးများ လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖိတ်စင်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်လုံးထဲရှိ သက်စောင့်စွမ်းအားများလည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ရတော့သည်။ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်ပါစေ၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ရုတ်တရက် ရွှေဝါရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ရာ၊ လူတစ်ယောက်ကို အလွန်တရာ စိမ်းသက်လှသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ ပြင်းထန်လှသော အော်ရာအရှိန်အဝါတစ်ခု အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကြက်သွားခဲ့ရ၏။

ဝူး...

သူ၏ ကျောပြင်နောက်တွင် ကြီးမားလှသော အလင်းကွင်းကြီးတစ်ခု ထင်ရှားထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းမှာ သံသရာစက်ဝိုင်းတစ်ခုအလား အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှကာ၊ ၎င်းအတွင်း၌ များပြားလှသော လူသားတို့၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း သံသရာဝဲဂယက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ ခါးလယ်မှ ဒဏ်ရာမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလောက်အောင် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီရွှမ်းသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုရှေးဟောင်းခရုသင်းလက်နက်မှာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဆက်လက်၍ အားပြိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ သူ၏ လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

လီရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အခြားသော စကားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ညင်သာစွာဖြင့်-

"ဒကာကြီး... လူတစ်ယောက်ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်သမျှ ခွင့်လွှတ်ပေးသင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားသံမှာ လီရွှမ်းနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားလှပြီး၊ တည်ငြိမ်၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ၊ လောကကြီးကို လှောင်ပြောင်နေတတ်သည့် အရိပ်အယောင်မျိုး အနည်းငယ်မျှ မပါဝင်ချေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" လီယန်ချူက မေးလိုက်၏။ လီရွှမ်းသည် အသိစိတ် လုယူခြင်း ခံလိုက်ရတာလား။

ယခုအချိန်တွင် လီရွှမ်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အတိတ်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ဘဲ၊ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လောကကြီးအပေါ် သနားကရုဏာသက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

"ဆင်းရဲသားရဟန်းကတော့ ‘ဝင်ကျွယ်’ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီဒကာငယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခေတ္တငှားရမ်းပြီး စွမ်းအားတွေ မွေးမြူထားတာမို့... ဒကာကြီးအနေနဲ့ လက်လွှတ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဤသူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

အတိတ်တုန်းက လီရွှမ်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် စွမ်းအားအရသာ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်ကိုး၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားအားလုံးကို အလုံးစုံ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။ သို့သော်လည်း ဤသူကား မတူညီပေ၊ သူသည် အလွန်တရာ ညင်သာလှသော်လည်း၊ လူတစ်ယောက်ကို အလွန်တရာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

"နာမည်တစ်ခု ပြောရုံနဲ့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးခိုင်းနေတာလား... မင်းမျက်နှာက ဒီလောက်တောင် ကြီးနေလို့လား"

လီယန်ချူက လှောင်ပြောင်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာဦးမြေပြင်က ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ဒီလိုနဲ့ စကားပြောရခက်မြဲပဲကိုး"

လီရွှမ်းက ဦးခေါင်းကို ရမ်းလိုက်မိ၏။

"သူက ကောင်းကင်လူသားတွေကို လူသားလောကထဲ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဒုက္ခပေးခဲ့တာမို့၊ သေတာတောင် အပြစ်ကျန်ဦးမှာ... တကယ်လို့ သူ့ကို မသတ်ခဲ့ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ဤအချိန်၌ မျက်လုံးအစုံမှာ ရွှေဝါရောင်သန်းနေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ထူထပ်လှသော ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသော လီရွှမ်းက ညင်သာစွာဖြင့်-

"ဒကာကြီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ရှိနေတာကလည်း ဆင်းရဲသားရဟန်းနဲ့ ရေစက်အချို့ ရှိနေလို့ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆင်းရဲသားရဟန်းမှာ စကားတစ်ခွန်း မှာကြားချင်တာကတော့... ရန်ကြွေးဆိုတာ ဖွဲ့တာထက်စာရင် ဖြည်တာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရည်ရွယ်၍ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ လက်ထဲမှ ဓားသွားဖြင့် လှမ်းမျှော်ညွှန်ပြလျက်၊ လီရွှမ်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအမေကို သွားလိုးလိုက် "

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူသည် မြေလျှိုးမန္တန်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် လီရွှမ်း၏ အနီးနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး၊ ဦးခေါင်းထက်သို့ တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ တောက်ပ၍ ထက်မြက်လှပေသည်။

လီရွှမ်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လျက်၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လေးနက်လှပြီး၊ အစောင့်အရှောက်နတ်မင်းကြီး ရပ်တန့်နေသည့်အလား ဖြစ်ပေသည်။

ဒေါင်...

ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံး တီးခတ်လိုက်သလို အသံဗလံများ ဟည်းထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မီးပွင့်မီးပွားများ နေရာအနှံ့ ဖိတ်စင်သွားကာ နားပင်အူသွားခဲ့ရ၏။ ဤသူသည် ထူးခြားလှသော တန်ခိုးပညာရပ်သက်သက်ဖြင့်ပင် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် တုံ့ပြန်မှု အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့်၊ ဓားကို ဝှေ့ယမ်း၍ အလျားလိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီရွှမ်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ချက် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရပြန်ပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူသည် ဓားချက်ပေါင်း ခုနစ်ချက်၊ ရှစ်ချက်ခန့်ကို ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်လှစွာဖြင့် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

လီရွှမ်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခြင်္သေ့ဟောက်သံ"

ဒါက သာမန်လူသားတွေရဲ့ သိုင်းပညာမဟုတ်ဘဲ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ထိပ်တန်းတန်ခိုးပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးအလယ်ရှိ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားမှာ လင်းလက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို တားဆီးပေးလိုက်၏။ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားထံမှ ဝူးဝူးဝူး ဟူသော အသံဗလံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဤသူသည် ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ကျယ်ပြန့်လှသော ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ အထွတ်အထိပ် ကိုယ်ဟန်ပညာရပ်ဖြင့်ပင် လိုက်လံရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ နတ်ဘုရားခြေလှမ်းတန်ခိုးပညာဖြင့် ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းအပြင် ဤသူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သံသရာဆန်းကြယ်မန္တန်ပညာရပ်များ ရှိနေသဖြင့်၊ လူတစ်ယောက်ကို လိုက်လံစုံစမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ လီရွှမ်း၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

"ဒီမြေးလေးက တကယ်ပဲ ဟက်သုံးထားတာပဲ"

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုလီရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဤမျှအထိ ကြံ့ခိုင်သန်မာသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ တန်ခိုးပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

"ခုနက ဓားချက်မှာ ကုသိုလ်စွမ်းအားတွေ တိုးလာတာကို မခံစားရဘူး၊ ကြည့်ရတာ သူ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဆင့်ပွားတွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်သော်လည်း ရလဒ်မရှိသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ဝေမြို့တော်သို့ အရင်ဆုံး ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့တော့သည်။

..................

ဝေမြို့တော်၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း

လီရွှမ်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားဖျက်ဆီးခြင်းဓားကို အရည်ကျိုပြီးနောက် ပိုမိုသန်မာလာသော ကျန့်ကျောင်းဓား၏ စွမ်းအားအပေါ် နားလည်မှုအသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပေသည်။

"အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင်မှ မတားဆီးနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့လူက တကယ်ပဲ အသားမာလွန်းတယ်"

လီယန်ချူက ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် ထိုယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာတစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ မိမိကိုယ်တိုင် ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို ကြိုတင်ရရှိထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဘယ်လိုမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီစုတ်တံမှာ တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်း စွမ်းအားတွေ ရှိနေတာကိုး... လာရာလမ်းက တကယ်ပဲအား မနည်းလှဘူး"

ဤယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် သွန်းလုပ်ထားမှန်း မသိရသော်လည်း ဤစုတ်တံနှင့် ဆန်းကြယ်လှသော ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်းတံကျင်မှာလည်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့်၊ လူတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်ရာတွင် အလွန်တရာ သင့်တော်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးသည် ခရုသင်းလက်နက်၏ စွမ်းအားအချို့ကို လုယူထားသဖြင့် အလွန်တရာ သန့်စင်လှပြီး၊ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

"စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားက တန်ခိုးမန္တန်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုမိုမြင့်မားစေနိုင်သလို၊ မူလဝိညာဉ်ကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်... ဒီအပိုင်းက အင်္ဂါရပ်တွေကို ထပ်ပြီး မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလျက်၊ စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမွေးမြူလိုက်ရာ၊ ဤကျောက်စိမ်းပြားမှာ ပိုမို၍ သန့်စင်ပြီး ဝင်းပလာခဲ့ရတော့သည်။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာမှာ ယခုအခါ အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေနိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို တိုးတက်စေသဖြင့် သီးသန့်ကျင့်ကြံနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကိုသာ ဆက်တိုက်ကျင့်ကြံလျက်၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်နေခဲ့ပေသည်။

"အဆင့်ကိုးဆင့်လုံးကို အလုံးစုံ ဖောက်ထွက်ပြီး၊ သန့်စင်သော ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်... ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်အထိ ကြံ့ခိုင်သန်မာလာမလဲဆိုတာ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်မိတယ်"

လီယန်ချူသည် ဤအရာအပေါ် အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

..................

လုံဟူရှန်းတောင်

ဤနေရာကား တန်ခိုးကြီးလှသော တန်ခိုးရှင်များ၏ တာအိုဘာသာ သန့်ရှင်းရာမြေဖြစ်ပြီး၊ တော်ဝင်နန်းတော်၏ ချီးမြှင့်မြှောက်စားခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရသဖြင့် အဆင့်အတန်းမှာ လွန်စွာ မြင့်မားလှပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် လုံဟူရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံခဲ့သဖြင့် လောကကြီးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသွားခဲ့ရပြီး၊ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း သဝဏ်လွှာများ ပေးပို့ခဲ့ကြသလို များစွာသော ပညာရှင်ကြီးများလည်း လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပေသည်။

အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ များစွာသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ပညာရှင်ကြီးများ၊ တာအိုဆရာကြီးများနှင့် မြင့်မြတ်လှသော ရဟန်းကြီးများမှာလည်း အသီးသီး ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ပူးတွဲထမ်းဆောင်ထားသော လုံဟူရှန်းတောင်၏ နတ်ဆရာကြီးသည် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်သရဖူကို ဆောင်းထားသဖြင့်၊ နတ်ဘုရားအလား ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး အနှိုင်းမဲ့ ဝင့်ကြွားလှပေသည်။

လုံဟူရှန်းတောင်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သဖြင့်၊ နတ်ဆရာကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

၎င်းအပြင်၊ လီယန်ချူ ပေးပို့ခဲ့သော ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ လုံဟူရှန်းတောင်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားနိုင်ရာ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပိုမို၍ စည်ပင်ဝပြောလာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး၊ နတ်ဘုရားလောကသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

အတိတ်တုန်းက ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများ မပြောင်းလဲမီအချိန်က၊ ကောင်းကင်လူသားများ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းမှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက်များကို လုယူရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်ငါးဆင့်လုံးကို ဖောက်ထွက်ထားသော ကောင်းကင်လူသားများစွာ၏ လက်ထဲတွင်ပင် နတ်ဘုရားလက်နက် မရှိကြချေ။

ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာကို နတ်ဆရာကြီးက ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းအလား သယ်ဆောင်ထားပြီး၊ ဤနတ်ဘုရားလက်နက်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ထားပါက ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ယင်ယန်တာအိုတရားကြီးကို ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် ယခုအခါ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ထူထပ်လှပြီး ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မြင့်မားလှသဖြင့်၊ အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ချေပြီ။

သူသည် အိပ်မက်မမက်ခဲ့ရသည်မှာ ကာလရှည်ကြာခဲပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့ညတွင်မူ ငယ်စဉ်တောင်ကျေးအချိန်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်အိပ်မက်မက်ခဲ့ပြန်တော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများစွာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းလျက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြပေသည်။

သူ၏ အနီးနားတွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကာ၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွေးစက်များစွာ စွန်းထင်နေခဲ့သဖြင့် မိမိ၏ သွေးလား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲကြီးများ၏ သွေးလားဆိုသည်ကို ခွဲခြားရခက်ခဲလှပေသည်။

"နင်ခယ်"

နတ်ဆရာကြီး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် မက်သော အိပ်မက်မှာ တတိယလူ၏ အမြင်ဖြစ်သလို၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ပထမလူ၏ အမြင်လည်း ဖြစ်နေခဲ့ရာ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

နင်ခယ်သည် အတိတ်က အိပ်မက်မက်စဉ်အချိန်ထက် ပိုမို၍ ရင့်ကျက်လာပုံရပြီး၊ အော်ရာအရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမို၍ အေးစက်ကာ ထူးခြားလှပေသည်။

မျက်ခုံးထူပြီး မျက်လုံးကြီးသော လူငယ်တာအိုဆရာက-

"ဒီမိစ္ဆာဘုရင်က အလွန် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားတယ်၊ နင်ခေါ့... နင်အရင်သွားနှင့်၊ ငါနောက်ကနေ ခုခံပေးမယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လူငယ်တာအိုဆရာမှာလည်း အသက်အရွယ် အနည်းငယ်ကြီးရင့်လာပုံရပြီး၊ အမူအရာမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှကာ ပိုမို၍ တည်ငြိမ်လှပေသည်။

နင်ခယ်သည် ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ပြုံးလျက်-

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ငါနင်ခယ်က သူငယ်ချင်းကို ပစ်ပယ်ပြီး တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးမယ့်လူလား"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဤလူငယ်မောင်နှံနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးက ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သလို၊ တစ်ဦးက တန်ခိုးပညာရပ်များ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့်၊ မိစ္ဆာသားရဲကြီးများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဝေးကွာလှသော နေရာမှ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး၊ ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်ရှိသော သန်မာလှသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လေကိုစီးလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ရင်ဘတ်အလယ်တွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး သွေးများ မပြတ်တမ်း စီးကျနေခဲ့ပေသည်။

၎င်းကား မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး၊ စွမ်းအားအလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလှကာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေခဲ့၏။

ထိုအချိန်၌၊ ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်ရှိသော သန်မာလှသော အမျိုးသားက အေးစက်စွာဖြင့်-

"မင်းတို့တွေက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာကိုး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးချီအရှိန်အဝါမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပူပြင်းလှသဖြင့်၊ များစွာသော လူသားတစ်ပိုင်း မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းဖြစ်သော မိစ္ဆာငယ်များစွာ ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး၊ ကျားဟိန်းသံများ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရာ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

နင်ခယ် နှင့် ထိုမျက်ခုံးထူလှသော လူငယ်တို့သည် အသီးသီး မိမိတို့၏ နည်းလမ်းများကို ထုတ်ဖော်လျက် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အားလုံးပူးပေါင်းလျက် ဤမိစ္ဆာဘုရင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပေသည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော ကာလရှည်တိုက်ပွဲမှာ အလွန်တရာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ ထူးခြားလှသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုထက်ထိ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်နေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ စွမ်းအားခွဲခြားမှုအရဆိုလျှင်၊ မဟာရှခေတ်၏ အဆင့်နှစ် အဆင့် ဖြစ်သင့်ပေသည်။

တကယ်လို့ သူတို့နှစ်ဦး ရင်းနှီးစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိခဲ့ရင်၊ အတိတ်ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရမည်။

မျက်ခုံးထူလှသော လူငယ်တာအိုဆရာ၏ တန်ခိုးပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပြီး၊ ငါးပါးမန္တန်ပညာရပ်များ လည်ပတ်နေခဲ့ကာ တာအိုဘာသာ၏ စစ်မှန်သော မန္တန်စာလုံးများမှာလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ အဆင့်သုံး အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

အတိတ်တုန်းက နည်းလမ်းများကို ထုတ်ဖော်လျက် ကျားမိစ္ဆာကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာကြီးများကြောင့် စွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးနေခဲ့ရချေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီးနောက်၊ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ခံ မိစ္ဆာများအားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

လူငယ်တာအိုဆရာ၏ လက်ဝါးမိုးကြိုးပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး၊ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

နင်ခယ်၏ ဓားချီမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျားမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမောတကော အသက်ရှူလျက်၊ အချင်းချင်း ကြည့်ရှုကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး၊ တောင်တန်းများကြားတွင် အချင်းချင်း မှီတွဲလျက် ထိုင်နေခဲ့ကြရာ၊ ခြေလှမ်းအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲကြီးများစွာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝံပုလွေများ၊ ကျားသစ်များ၊ တောဝက်များနှင့် တောခွေးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် ဤရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ရာ၊ သူ၏ အပြုံးနှင့် အမူအရာများမှာ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ပုံရိပ်များ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ သူသည် အိပ်မက်ကမ္ဘာမှ နိုးထလာခဲ့တော့သည်။

အတိတ်တုန်းက လုံဟူရှန်းတောင်၏ မဟာဆရာသခင်ကြီးလေးဦးတွင် အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော ခေတ်ပြိုင်ဂိုဏ်းချုပ်၊ အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရားမှာ၊ ယခုအခါ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် ကာလရှည်ကြာစွာ ပြန်လည်မတည်ငြိမ်နိုင်သေးချေ။

နတ်ဆရာကြီးသည် ရုတ်တရက် သတိပြန်လည်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်လုံးအစုံမှာ ကျုံ့သွားခဲ့ရကာ၊ အကြည့်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မဟုတ်ဘူး... နင်ခယ်က အဲဒီကျားဦးခေါင်း မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး "

"ခုနက အိပ်မက်ထဲမှာ သူ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို၊ အသက်ရှူနှုန်းကလည်း အားကောင်းနေတုန်းပဲ"

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ"

နတ်ဆရာကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်မိတော့သည်။

"ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ ငါနဲ့ နင်ခယ် နှစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေတာလဲ၊ အတူတူ သွားလာခဲ့တဲ့ တခြား တာအိုဆရာကရော ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

နတ်ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးအစုံအတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

"နင်ခယ်က အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခဲ့တာ မဟုတ်ရင်... သူက ဘယ်လိုမျိုး သေဆုံးခဲ့တာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပဲ "

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ လုံဟူရှန်းတောင်ထက်တွင် တောက်ပလှသော နေမင်းတစ်စင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဖြန့်ကြက်သွားခဲ့သဖြင့်၊ လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

နောက်တောင်တန်းအတွင်း၌၊ လုံဟူရှန်းတောင်၏ တာအိုဆရာအိုကြီးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရင်းမှ၊ ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

နောက်တောင်တန်းအတွင်း၌၊ အဝတ်ဖြူဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဓားကိုစီးလျက် သွားလာနေခဲ့ရာ၊ သူ၏ အလှအပမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှပြီး အလွန်တရာ အေးစက်ကာ ထူးခြားလှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဤနေရာတွင် ဓားတာအိုကို ဆင်ခြင်နားလည်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လုံဟူရှန်းတောင်တွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လုံဟူရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပြီး ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသဖြင့်၊ များစွာသော ပညာရှင်ကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့ပေသည်။

များစွာသောလူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူတို့သည် မတည်ငြိမ်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

လုံဟူရှန်းတောင်၏ ဘိုးဘေးဆောင်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ ဘိုးဘေးများ၏ ပုံတူပန်းချီကားချပ်များစွာ လှုပ်ခတ်လျက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေခဲ့ချေပြီ။

ကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ်ကြီးတစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက်၊ လုံဟူရှန်းတောင်ထက်တွင် ချက်ချင်းပင် ထင်ရှားထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် ယခုအခါ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ထောင်ထနေခဲ့ပြီး၊ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့၏။

"တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"နင်ခယ်က ဘယ်လိုမျိုး သေဆုံးခဲ့တာလဲ"

နတ်ဆရာကြီး၏ စကားသံမှာ လုံဟူရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာကပ်ဘေးအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာ ထင်ရှားထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက်၊ နတ်ဆရာကြီး၏ စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးလိုက်၏။

ဤနတ်ဘုရားလက်နက်မှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် တံဆိပ်များအားလုံး ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရပြီးဖြစ်ရာ၊ လုံဟူရှန်းတောင်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ထမ်းဆောင်လျက်၊ လုံဟူရှန်းတောင်ကို ကာကွယ်ပေးသော နတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီး၏ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ်ထံမှမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည် မူလက လုံဟူရှန်းတောင်၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဖြစ်ရာ၊ သဘာဝကျစွာဖြင့် တာဝန်ရှိသဖြင့်၊ လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအလွန်တရာ သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအား မြင့်မားလှသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည်၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊

တိမ်တိုက်ပင်လယ်ကြီးထက်တွင်၊ ကြီးမားလှသော စုတ်တံကြီးတစ်ခု လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊

တာအိုဆရာအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ အော့အန်လျက် နောက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ဤအခြေအနေရှိသော နတ်ဆရာကြီးသည် လီယန်ချူ ပေးပို့ခဲ့သော ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

တာအိုဆရာအိုကြီး၏ လက်ထဲတွင် ယခုအခါ ဓားတစ်ခုကို လဲလှယ်ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ မူလက ဓားမှာ တော်ဝင်နန်းတော် တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သွေးများ အော့အန်လျက် စိတ်ထဲမှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ငါက မူလက လုံဟူရှန်းတောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ပထမဖြစ်တာတောင်... အခုတော့ တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီ"

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်မိပေသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျောက်တာအိုဆရာသည် မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်လျက် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဤစီနီယာအစ်ကိုနှင့် သံယောဇဉ် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ရုတ်တရက်၊ သူသည် အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"နတ်ဆရာကြီး... စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်စုစည်းပါ၊ မိစ္ဆာကပ်ဘေးရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ဘယ်လိုမှ အခွင့်အရေး မပေးပါနဲ့"

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားချီတစ်ခုကို အသုံးပြုလျက်၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်လှပြီး၊ အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် မထွက်ခွာမီအချိန်ကပင်၊ ရတနာခုနစ်ပါးရွှေမျှော်စင်နှင့် နန်မင်ဝမ်ဟော်ဓား တို့ကို ချန်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပြင်ပပစ္စည်းများကို ဆက်လက်အသုံးမပြုတော့ဘဲ၊ အထွတ်အထိပ် ဓားတာအိုလမ်းစဉ်သို့သာ လျှောက်လှမ်းတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ဓားစိတ်အာရုံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသဖြင့်၊ အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊

နတ်ဆရာကြီးသည် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုကို လှမ်းမျှော်ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားမျက်လုံးမှာ လျှပ်စီးလက်သည့်အလား ဖြစ်ပြီး၊ ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာထံမှလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် လက်ညှိုးကို ဓားအလား ဝှေ့ယမ်းလျက် ညင်သာစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ဓားချီမှာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာ၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားခဲ့ရ၏။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ ဟုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ကိုယ်ဟန်မှာ အနှိုင်းမဲ့လှပြီး ဓားချီမှာလည်း အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှရာ၊ သူသည် နတ်ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ဆက်တိုက် မြင့်မားနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အဆင့်ခြောက်ဆင့်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ယခုထက်ထိ ဆက်လက်၍ မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော နတ်ဆရာကြီး၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ဖန့်ချင်းလန်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရ၏။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အေးစက်လှသော အမူအရာမှာ သူ့ကို တစ်ခဏအတွင်း တွေဝေသွားစေခဲ့သည်။

နင်ခယ်ကို သတိရသွားခဲ့သဖြင့်၊ စိတ်ထဲမှ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤအချိန်၌ သူသည် ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလျက် စိတ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုက်သဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့်ငါး အဆင့်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားခဲ့ရ၏။

ကြီးမားလှသော မူလဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤလုံဟူရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ လောကတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဆရာသခင်ကြီးသည်၊ ယခုအခါ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ အထီးကျန်လှပေသည်။

စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ဆက်လက်၍ အာရုံမပျံ့လွင့်ရဲတော့ချေ။

သူ၏ အကြည့်မှာ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာရှိ ပျက်စီးနေသော ဝါကျင်ကျင် စက္ကူထီး ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ကျရောက်သွားခဲ့ရာ၊ ဤစက္ကူထီးမှာ သူနှင့်အတူသယ်ဆောင်ထားမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

တော်ဝင်နန်းတော် တိုက်ပွဲအတွင်း၌၊ ကူယိုဟွမ်သည် တန်ခိုးပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ၎င်းကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း နတ်ဆရာကြီးသည် အသေးစိတ် မဆင်ခြင်ခဲ့ဖူးချေ၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ထားသော စက္ကူထီးမှာ ကောင်းမွန်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ကူယိုဟွမ်၏ တန်ခိုးပညာရပ်ကို ဘယ်လိုမှ မတားဆီးနိုင်သင့်ချေ။

ကူယိုဟွမ်သည် လောကတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် အဆင့်နှစ် မြေပြင်နတ်ဘုရား မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

"အဝါရောင်စက္ကူထီး... စက္ကူထီးကို ဘယ်သူက သွန်းလုပ်ခဲ့တာလဲ... ငါ ဘာဖြစ်လို့ မမှတ်မိရတာလဲ"

နတ်ဆရာကြီးက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အားစိုက်၍ မှတ်မိရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း၊ မှတ်ဉာဏ်များမှာ မြူခိုးများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

အခန်းတံခါး ပွင့်သွားခဲ့ပြီး၊ ခုနက တိုက်ကွက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သော တာအိုဆရာအိုကြီး၊ မဟာဆရာသခင်ကြီးသုံးဦးနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

နတ်ဆရာကြီး၏ အကြည့်မှာ ဝေဝါးနေပြီး၊ စိတ်အာရုံ ပျံ့လွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊

ဖန့်ချင်းလန်က-

"ကျန်းဟွိုက်ဟယ်... နောက်တစ်ကြိမ် အတင်းအကြပ် စိတ်အာရုံကို မပျံ့လွင့်စေနဲ့"

ဟု အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်၏။

လောကတွင် ကိုယ်ဟန်အနှိုင်းမဲ့လှသော အမျိုးသမီးဓားနတ်သမီးသည် နတ်ဆရာကြီး၏ စစ်မှန်သော နာမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်သဖြင့်၊ သူ့ကို ဤကဲ့သို့သော စိတ်ခံစားမှုအတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆရာသခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး၊ အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ၊ ဖန့်ချင်းလန်ကို လက်အုပ်ချီလျက်-

"မိန်းကလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်က

"ခုနက အရေးကြီးတဲ့အချိန်မို့လို့ လက်ဦးမှုရယူခဲ့တာကို... နတ်ဆရာကြီးအနေနဲ့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူမသည် လီယန်ချူ၏ အခေါ်အဝေါ်အတိုင်း၊ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦး၏ အလေးပြုခြင်းကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အရဆိုလျှင်၊ အချင်းချင်း တာအိုမိတ်ဆွေဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးက သက်ပြင်းချလျက်-

"ဆင်းရဲသားတာအိုဆရာအနေနဲ့ ရက်အနည်းငယ်ခန့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရပါမယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် နင်ခယ်နှင့် ပတ်သက်သောအကြောင်းအရာများကို မှတ်မိသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်၊ စိတ်အာရုံများ လှုပ်ခတ်သွားလေ့ရှိပြီး၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မတွေးဆနိုင်လောက်သောအမှုများ ဖြစ်ပွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရကာ၊ မူလဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး အရှိန်အဝါများ မြင့်မားလာကာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးအတွင်းသို့ ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ခုနက ဂိုဏ်းချုပ်သည် မူလဝိညာဉ်ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဖန့်မိန်းကလေး ဤနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"တာအိုဆရာလီရဲ့ ဒီတာအိုမိတ်ဆွေက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အော်ရာအရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတယ် "

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိကြပေသည်။

တာအိုဆရာအိုကြီးကမူ ပိုမို၍ သက်ပြင်းချမိကာ-

"အတိတ်တုန်းက ဓားတာအိုကို ဆင်ခြင်နားလည်စဉ်က၊ မြင့်မားလှတဲ့ တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား မြင်တွေ့ခဲ့ရတာ... တကယ်ပဲ ငါ့ထက် အဝေးကြီး သာလွန်တာပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူတစ်ဦးတည်းသာ ဤအမျိုးသမီးဓားနတ်သမီးသည် ဓားတာအိုနယ်ပယ်တွင် မည်မျှအထိ ထူးခြားဆန်းပြားလှကြောင်း သိရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တောင်ကြီးတစ်လုံးဟု ပြောဆိုခြင်းမှာပင် အလွန်တရာ ကွာခြားလှသေးသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ သီတင်းသုံးနေသော လမင်းကြီးအလား ဖြစ်ပြီး၊ လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလှပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလျက် စိတ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသဖြင့်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခြင်း ရှိနေခဲ့ရာ၊ မူလက စိတ်အခြေအနေ လှုပ်ခတ်မှုများ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရပေသည်။

သူသည် များစွာသောအကြောင်းအရာများကို မေ့လျော့သွားပုံရပြီး၊ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုပင် မေ့လျော့သွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်လည်း ဤကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား မြင့်မားလှသော လုံဟူရှန်းတောင်၏ နတ်ဆရာကြီးသည် မျက်လုံးအစုံမှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

"အဝါရောင်စက္ကူထီးကို တကယ်တော့ ဘယ်သူက လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာလဲ"

"အတိတ်တုန်းက တကယ်တော့ ဘာအကြောင်းအရာတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တာလဲ "

နတ်ဆရာကြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ်အချိန်၌၊ ဖန့်ချင်းလန်သည် လီယန်ချူထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုအကြောင်းအရာကို သိရှိလိုက်ရလျှင်၊ ထို့ကြောင့် တိမ်ကိုစီးလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လုံဟူရှန်းတောင်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၁၁၃၄ - အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဆရာကြီး

နတ်ဆရာကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူသည်လည်း သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ပြောပြချက်ကို ကြားရလျှင်၊ သူသည် ဤအကြောင်းအရာကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ဒါက အတိတ်တုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စနဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေတာပဲ"

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ စဥ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချင်းလန်ကို ပြောလိုက်၏။

"ငါ ဒီအကြောင်းအရာကို ဆင့်ပွားတွက်ချက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်တားဆီးထားတာဆိုရင်တော့... ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါ့မလား မသေချာဘူး"

ဖန့်ချင်းလန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အရာရာက လူ့အလုပ်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပဲလေ"

လီယန်ချူသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ တန်ခိုးပညာရပ်ကို လည်ပတ်စေကာ၊ မူလဝိညာဉ်ကို လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တန့်စေလျက်၊ လက်ထဲ၌ မြောက်ဒုဝံကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ပေသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တာအိုနိမိတ်ပုံရိပ်များ ထင်ရှားလာပြီး၊ မြောက်ဒုဝံကြယ်ခုနစ်စင်း၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် အဋ္ဌဂံမန္တန်ကွက်၊ တံခါးခြောက်ပေါက်ပညာရပ်တို့သည် အသီးသီး အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်စွာ ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှုပညာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော်လည်း၊ ယခုအခါ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှုလမ်းစဉ်တွင် အခြေခံအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်ဟု ပြောနိုင်ပေသည်။

နတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်းနှင့် ဆင့်ပွားတွက်ချက်ခြင်းဟူသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ် ဝဋ်ကြွေးရေစက်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့်၊ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှရာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် အလုံးစုံ တတ်ကျွမ်းနားလည်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ချေ။

ကာလအတန်ကြာပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် ညင်သာစွာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ မူလဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

"အစတုန်းက ငါ ကောင်းကင်လူသားတွေကို လူသားလောကထဲ ခေါ်ဆောင်လာတဲ့လူကို ဆင့်ပွားတွက်ချက်တုန်းကတောင် ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ တားဆီးမှုကို မကြုံခဲ့ရဘူး၊ နတ်ဆရာကြီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ထားမှုက ပြင်းထန်လွန်းတယ်"

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။

"နတ်ဆရာကြီးရဲ့ မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်က ထွက်ခွာတုန်းက အရှိန်အဝါက ဆက်တိုက် မြင့်မားလာပြီး အဆင့်ခြောက် ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့တာ... သူခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မူလဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မယ်"

"နင်လည်း တွက်ချက်လို့ မရဘူးဆိုမှတော့ အတင်းအကြပ် မလုပ်ပါနဲ့တော့"

ဖန့်ချင်းလန်က နှစ်သိမ့်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"အတိတ်က ကိစ္စက နတ်ဆရာကြီးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ပတ်သက်နေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဆရာသခင် ရွှမ်းချိန်တာအိုဆရာနဲ့လည်း ပတ်သက်နေပုံရတယ်... သူက ကွယ်ရာက လက်မည်းကြီး ဖြစ်နေနိုင်တယ်"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"နင့်ရဲ့ ဆရာသခင်"

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်အား ဤအကြောင်းအရာ၏ အသေးစိတ်ကို ပြောပြလိုက်ရာ၊ အတိတ်တုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က လှည့်ကွက်သုံးကာ နတ်ဆရာကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ကြောင်း သူ တွက်ချက်မိခဲ့စဥ်က

ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့သူမှာ နတ်ဆရာကြီးနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သော လူငယ်တာအိုဆရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က

"လူ့စိတ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ၊ ရှေးအဆက်ဆက်ကလည်း ဒီလိုပါပဲ... ကြည့်ရတာ နတ်ဆရာကြီးကလည်း သာမန်လူ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာရေစက်တွေ ရှိနေပုံရတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူမသည် လီယန်ချူကို အနည်းငယ် သနားကရုဏာသက်မိသွားရသည်။

တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ဆရာသခင် ရွှမ်းချိန်တာအိုဆရာက တကယ်ပဲ ကောက်ကျစ်တဲ့ စိတ်နှလုံး ရှိနေပြီး၊ အတူတူ သွားလာခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းကို ကွယ်ရာကနေ လုပ်ကြံ ခဲ့တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ရင်

အတိတ်တုန်းက လီယန်ချူကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာကရော စင်ကြယ်ရဲ့လားဆိုတာ မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ရိပ်မိသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရတော့ ငါ့ဆရာ ရွှမ်းချိန်တာအိုဆရာက ဒီလောက်အထိ ယုတ်မာပက်စက်တဲ့လူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

"တကယ်လို့ အတိတ်တုန်းက လက်ဦးမှုယူခဲ့တာ သူဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်... ကွယ်ရာမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်ပါတယ်"

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းညိတ်လျက်

"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူမ လျှောက်လှမ်းနေသည့် လမ်းစဥ်မှာ ရှေးဟောင်းဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဥ် ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျေးဇူးရှိက ဆပ်၊ ရန်ရှိကသတ် ၊ ကတိစကားကို တန်ဖိုးထားပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော နှောင်ကြိုးများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်လို့ ရွှမ်းချိန်က တကယ်ပဲ အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့လူ ဖြစ်နေရင်... ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံသာ ရှိပေသည်။

လီယန်ချူက မေးလိုက်၏။

"လုံဟူရှန်းတောင်မှာ ဓားတာအိုကို ဆင်ခြင်နားလည်ရတာ ဘယ်လိုလဲ"

ဖန့်ချင်းလန်က

"နင်ပြောခဲ့တဲ့ တုကူးဓားကိုးကွက်၊ ဝမ်ဓားဂိုဏ်းချုပ်၊ ကောင်းကင်ဖြတ်တောက် ဓားဆွဲထုတ်ခြင်းပညာရပ် တွေ အားလုံးကို ငါ လေ့ကျင့်အောင်မြင်သွားပြီ... ဒါပေမဲ့ မြက်ပင်တစ်ပင်တည်းနဲ့ နေ၊ လ၊ ကြယ်တာရာတွေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ ဓားစိတ်အာရုံမျိုးကိုတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

လီယန်ချူ : "..............."

သူသည် ဆွံ့အလျက် အံ့ဩမှင်သက်သွားရတော့သည်။

အတိတ်တုန်းက သူက အတည်ပေါက်နဲ့ ကြုံရာကျပန်း လျှောက်ပြောခဲ့တာ ဖြစ်ရာ၊ ဖန့်ချင်းလန်တစ်ယောက် ဤအရာကြောင့် လမ်းလွဲသွားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လီယန်ချူက ပြောလိုက်၏။

"ငါ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ အနည်းငယ်က လောကီသိုင်းပညာရဲ့ သဘောတရားတွေပဲ၊ နောက်ပိုင်း ပြောခဲ့တာကလည်း စိတ်ကူးသဘောတရား သက်သက်ပဲမို့... နင် အဲဒါအပေါ် အတင်းအကြပ် စွဲလမ်းမနေပါနဲ့ဦး"

ဖန့်ချင်းလန်က ပြုံးလျက်

"နင်က နင့်စကားတွေကြောင့် ငါ လမ်းလွဲသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား... အဲဒီလို ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ မလိုပါဘူး၊ နင်က ဓားကျင့်ကြံတဲ့လူ မဟုတ်ပေမဲ့ အမှန်တရားကတော့ အဲဒီမှာ ရှိနေတာပဲ... စိတ်အခြေအနေ မတူတဲ့လူ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မတူတဲ့လူတွေ မြင်တွေ့ရတဲ့ အရာက မတူညီကြရုံပါပဲ"

"ငါ့အတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။ လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ တစ်ခဏမျှ ဝေဝါးသွားခဲ့ရ၏။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ယခုအခါ မဟာဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပြီး၊ သူမ ဆင်ခြင်နားလည်ထားသည်မှာ တာအိုတရားကြီး ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ဒါက ပြောမပြတတ်အောင် ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က သာယာစွာဖြင့်

"ငါ့စကားတွေကြောင့် စိတ်လွင့်သွားတာလား... ငါ့ရဲ့ အခု ဆင်ခြင်နားလည်မှုက အလွန်မြင့်မားနေတယ်လို့ ခံစားရလို့လား" ဟု ဆိုလိုက်၏။

သူမ၏ စကားသံမှာ ပေါ့ပါးလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ခါးသွယ်လေးကို ဖက်လျက်၊ သူမကို မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရဲခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အသိစိတ်အရ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု စွမ်းအားက မည်မျှအထိ ပြင်းထန်လှသနည်း၊ ဖန့်ချင်းလန်အနေဖြင့် တန်ခိုးပညာရပ်နှင့် ဓားချီများကို မသုံးလျှင် ဘယ်လိုမှ ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယန်ချူသည် လက်ကို အောက်သို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ တင်ပါးကို ညင်သာစွာ ဆိတ်ဆွဲလိုက်၏။

ဤအေးစက်၍ အနှိုင်းမဲ့လှသော အမျိုးသမီးဓားနတ်သမီးလေး၏ နုပျိုလှပသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားကာ-

"နင်... ဘာလုပ်တာလဲ"

လီယန်ချူက သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်ရင်း-

"ဓားကျင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ် ကျင့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ အကြောက်ဆုံးက နင်က သံယောဇဉ်ကင်းမဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားမှာကိုပဲ၊ အခုကြည့်ရတာတော့ အဆင်ပြေပါသေးတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော ဓားချီများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူ့ကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှက်စနိုး ဖြစ်နေသော နီမြန်းမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ၊ ကြည်လင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ ရှက်စိတ်နှင့် ဒေါသစိတ်များ ရောပြွမ်းနေခဲ့ရတော့သည်။

"ဒါက လုံဟူရှန်းတောင်ပေါ်မှာလေ... နင်..."

သူမသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တိုးညှင်းစွာ နှုတ်လှန်အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

လီယန်ချူကတော့ တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန် ပြုမူလိုက်သည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဓားသိုင်းအနှိုင်းမဲ့လှသော အမျိုးသမီးဓားနတ်သမီးလေးသည် ယခုအချိန်တွင် ပန်းတစ်ပွင့်အလား လှပလွန်းနေပြီး၊ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည်လည်း သူ့ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ၊ ခုနက လီယန်ချူ၏ လက်မှာ သူမ၏ ခါးပေါ်တွင် ရှိနေပြီး အောက်သို့ ရွှေ့လိုက်စဥ်အချိန်က... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို တင်းကျပ်သွားစေခဲ့ကာ ပြောမပြတတ်အောင် ဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် လီယန်ချူကို မျက်စောင်း ခပ်စိမ်းစိမ်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်မိတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ နတ်ဆရာကြီး၏ အခန်းအတွင်းမှ ရုတ်တရက် အသက်ရှူသံနှင့် အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီး၊ လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် နတ်ဆရာကြီး၏ အခန်းတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ဤအချိန်၌၊ နတ်ဘုရားအလား ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်ဆရာကြီး၏ ဘေးနားတွင် ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာမှာ ဝဲပျံနေခဲ့ပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အပေါ်သို့ လန်တက်နေခဲ့ပြီး၊ သတိမေ့မြောသွားခဲ့ချေပြီ။

အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး သတိမေ့မြောသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိပြီး၊ ငါးရောင်ခြယ်ကျောက်တုံးနှင့် စိတ်ကြည်လင်ကျောက်စိမ်းပြားတို့ကို ထုတ်ဖော်လျက်၊ မူလဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအား နှစ်ရပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုကာ နတ်ဆရာကြီးကို အလျင်အမြန် ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ သတိပြန်လည်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာကာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ထုံကျဥ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ခုနက အလျင်စလို အခြေအနေကြောင့် သူသည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို အစွမ်းကုန် မထုတ်ဖော်ခဲ့မိချေ၊ သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ မာကျောလှသဖြင့် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။

နတ်ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခုအခါ အလွန်တရာ ထူထပ်လှပြီး၊ မူလက အဆင့်ငါး မြေပြင်နတ်ဘုရား မျှသာဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူကို ပြောမပြတတ်အောင် နက်နဲမြတ်ပြားလှသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

"ဆရာဦးလေး... ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား" လီယန်ချူက မေးလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီးက ဦးခေါင်းကို ရမ်းလိုက်မိရင်း

"ခုနက ငါ စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်အောင် စိတ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နေတုန်း... အဲဒီအိပ်မက်ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို အမြဲတမ်း ပြန်တွေးမိနေတယ်"

"နင်ခယ် မသေဘူး... နင်ခယ် မသေဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်း စကားလုံးများတွင် နတ်ဆရာကြီးသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့ရ၏။

"ဆရာဦးလေး... မင်းရဲ့ စိတ်အာရုံက မတည်မငြိမ်ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါတွေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ၊ ကျွန်တော်ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး"

လီယန်ချူက တည်ကြည်စွာ ဆိုလိုက်၏။

သူသည် လက်ညှိုးဖြင့် နဖူးပြင်ထက်ကို ဖြတ်သန်းဆွဲလိုက်ရာ၊ နဖူးပြင်ထက်တွင် ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းလေးတစ်ခု ထင်ရှားလာပြီး၊ နတ်ဘုရားမျက်လုံး ပွင့်သွားခဲ့ရချေပြီ။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တောက်ပစွာ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို ထိန်ထိန်လင်းသွားစေခဲ့၏။

နတ်ဆရာကြီး မူလဝိညာဉ်မှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် တာအိုစိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ခွလွန်တောင် ယွီယင်ဂိုဏ်းက လူငယ်ဘိုးဘေးကြီးလို ကိုယ်ပေါ်မှာ သံကြိုးတွေ ချည်နှောင်ထားခြင်းမျိုး မရှိချေ။

၎င်းအပြင် ချိုင်ဖုန်းနတ်သမီး သို့မဟုတ် ရှီးရွှမ်းနတ်သမီးရဲ့ရဝင်စားသူ လင်ယွဲ့ တို့လိုမျိုး မူလဝိညာဉ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ အမျိုးသမီးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ထိုင်နေခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စိတ်၊ အသက်ရှူခြင်း၊ စွမ်းအင် သုံးပါးလုံးမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်ပြီး၊ တာအိုဘာသာ၏ စစ်မှန်သော လမ်းစဥ် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် ဆွံ့အမှင်သက်သွားရသည်။

"အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား "

မှန်ပေသည်၊ ဆရာသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး၊ အတိတ်တုန်းက သူနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဥ်က ရှေးဟောင်းခရုသင်းလက်နက်ကို အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လီရွှမ်း ထက်ပင် ပိုမို၍ ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဖန့်ချင်းလန်ထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ အကြောင်းကြားလိုက်ရာ၊ ဖန့်ချင်းလန်သည် ခုနက နတ်ဆရာကြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း

ဤအကြောင်းအရာကို ကြားရလျှင် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိပြီး အနီးနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

"မူလဝိညာဉ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်နေပေမဲ့၊ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကတော့ အဆင့်ငါးပဲ ရှိသေးတယ်"

ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီး၏ အတိတ်က အရှိန်အဝါမှာ ဤမျှအထိ မပြင်းထန်ခဲ့ဖူးချေ၊ လီယန်ချူသည် တန်ခိုးမျက်လုံးကို ပြန်လည်ပိတ်သိမ်းလိုက်သည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

"ဟ... ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာသွားရတာလဲ"

လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ကြရပေသည်။

ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။

တစ်ညတည်းနဲ့ လေးဆင့်လုံးကို ဖောက်ထွက်သွားတာလား။

ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဇာတ်လိုက် ပုံစံကြီးလဲ။

လီယန်ချူက မေးလိုက်၏။

"ဆရာဦးလေး... အစတုန်းက မင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်းက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အပြောင်းအလဲမျိုး ကြုံခဲ့ရသေးလား"

နတ်ဆရာကြီးက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး

"မရှိပါဘူး၊ လုံဟူရှန်းတောင်ရဲ့ ကျင့်စဥ်ကို လည်ပတ်စေပြီး တာအိုကျမ်းစာတွေကို ရွတ်ဖတ်ရင်း၊ စိတ်ထဲက စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ဖိနှိပ်နေခဲ့ရုံပါပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဖန့်ချင်းလန်က

"အစတုန်းက နတ်ဆရာကြီးရဲ့ မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်က ထွက်ခွာတုန်းက အရှိန်အဝါက အဆင့်ခြောက် ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းမှာ အဆင့်ငါးကို ပြန်ကျသွားတာ... ဒါကလည်း မူလဝိညာဉ်ရဲ့ အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"မူလဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မတူညီတာက အလွန် ဆန်းပြားတယ်၊ ဒါက မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူ ထားတာနဲ့ တူနေတယ်"

လီယန်ချူက တွေးတောလျက် ဆိုလိုက်၏။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သွားခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် နတ်ဆရာကြီးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာဦးလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူထားတဲ့ မိစ္ဆာ... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားစေရမယ်"

သို့သော်လည်း ဤအလွန်တရာ ထူထပ်လှသော လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ နတ်ဆရာကြီး၏ နဖူးပြင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူက မတတ်နိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်၏။

"ဆရာဦးလေး... ခင်ဗျားက မရှောင်ဘူးလား၊ ကျုပ် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

ဖန့်ချင်းလန်က ချီးကျူးမိသည်။

"ထိပ်တန်းဘေးအန္တရာယ်ကြီး ရောက်ရှိလာတာတောင် မျက်နှာအမူအရာ မပျက်ဘူး၊ နတ်ဆရာကြီးက တကယ်ပဲ လုံဟူရှန်းတောင်ရဲ့ စစ်မှန်သော တန်ခိုးရှင် ပါပဲ "

နတ်ဆရာကြီး : "........................"

ငါက မရှောင်တာလား

ငါက လုံးဝ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရလိုက်တာ

သူသည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလျက် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးလိုက်သည်။

"ခုနက ငါ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို မခံစားခဲ့ရဘူး၊ မင်းကောင်လေးက စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲကိုး"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

လီယန်ချူက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဆရာဦးလေး က တကယ်ပဲ တော်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တိုင် တော်တာလား ဒါမှမဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူထားတဲ့ မိစ္ဆာက တော်တာလားတော့ မသိဘူး"

နတ်ဆရာကြီး : "..............."

သူသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုဝါကျင်ကျင် စက္ကူထီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင်၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ အချက်ပြကာ၊ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဝါကျင်ကျင် စက္ကူထီးကို လက်ထဲသို့ ယူဆောင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ များစွာသော မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်မှတ်မိသွားခဲ့ရချေပြီ။

"ငါ မှတ်မိပြီ... ဒီဝါကျင်ကျင်စက္ကူထီးက မင်းရဲ့ ဆရာသခင်က ငါ့ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာ၊ သူက ငါ့ကို ပေးခဲ့တာ "

လီယန်ချူ : "....................."

နတ်ဆရာကြီးက

"ငါ မှတ်မိသွားပြီ၊ အစတုန်းက ငါ ဒီနေရာမှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတုန်း... ဒီစက္ကူထီးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက အမြဲတမ်း တစ်ခါတလေ ရှင်းလင်းလိုက်၊ တစ်ခါတလေ ဝေဝါးလိုက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းမှာ သတိမေ့မြောသွားခဲ့တာ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ဒီစက္ကူထီးမှာ ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ"

လီယန်ချူသည် စကားပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားခဲ့ရ၏။

"မဟုတ်ဘူး... ဒီထီးက အဲဒီလူငယ် ကောင်းကင်လူသားကို ခုခံတားဆီးပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ "

သူ၏ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးအစုံမှာ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်မိပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရတော့သည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင် ခေါင်းညိတ်ပြလျက်

"မှန်တယ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်တားဆီးထားခဲ့တာပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

လီယန်ချူက အံ့ဩစွာဖြင့်

"ကျုပ်ရဲ့ ဆရာသခင်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

နတ်ဆရာကြီးက

"ရှစ်ပုံတစ်ပုံကတော့ သူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါက အတိတ်တုန်းက ငါနဲ့အတူ သွားလာခဲ့တဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ အသေအချာ မမှတ်မိတော့ပေမဲ့... အဲဒီလူရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အပြုံးကို ပြန်တွေးမိတဲ့အခါ၊ သူနဲ့ ထပ်တူကျနေတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

ယခုအခါ သူသည် အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်သဖြင့်၊ များစွာသောအရာများကို ပြန်လည်မှတ်မိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြောင်းပြန်ပြန်ကြည့်လျှင်၊ ဤမျှအထိ သန်မာလာခဲ့သည့်တိုင်အောင် အချို့သောအရာများကို ဆက်လက်၍ ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရဆဲ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝါကျင်ကျင်စက္ကူထီးအတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ ယခုအခါ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ မူလပစ္စည်းများမှာလည်း အလွန်တရာ မြင့်မားခြင်းမရှိဘဲ၊ ကောင်းမွန်သော မန္တန်ပစ္စည်း တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်လူသား ကုယူဟွမ် ကို ခုခံတားဆီးနိုင်ရန်မှာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်သင့်ချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းအတွင်း၌ ထူးခြားလှသော နည်းလမ်းအချို့ကို ပြုလုပ်ထားခဲ့လျှင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဤဝါကျင်ကျင်စက္ကူထီးထံမှ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း၊ နတ်ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါမှတစ်ပါး၊ အခြားသူ၏ အရှိန်အဝါမျိုး မရှိချေ။

နတ်ဆရာကြီးသည် မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားသို့ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်သွားခြင်းမှတစ်ပါး၊ အခြားသော အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ ယခုတစ်ကြိမ်သည်လည်း အသိဉာဏ်ပွင့်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း၌လည်း မည်သည့်ပြဿနာမျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ အခြားသူတစ်ဦး၏ လုယူခြင်းကို ခံထားရခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် အလွန်တရာ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

တစ်ညတည်းဖြင့် အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီး

"အတိတ်တုန်းက မင်းရဲ့ ဆရာသခင်ကို လုံဟူရှန်းတောင်ကို ခေါ်လာတဲ့လူက အခြားတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ သူက လုံဟူရှန်းတောင်မှာ ခေတ္တတည်းခိုကျင့်ကြံ တဲ့ တာအိုဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီနောက်မှ ငါတို့နဲ့အတူ ငယ်စဥ်က သိုင်းပညာတွေ အတူတူ သင်ယူခဲ့ကြတာ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာလျှင်၊ လီယန်ချူသည် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

"ဘယ်သူက သူ့ကို လုံဟူရှန်းတောင်ကို ခေါ်လာခဲ့တာလဲ"

လီယန်ချူက မေးလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီးက ဦးခေါင်းကို ရမ်းလိုက်မိရင်း

"ငါ မမြင်ဖူးဘူး၊ သူပြောတာပဲ ကြားဖူးတာ... သူ့ရဲ့ ဆရာသခင်က သူ့ကို လုံဟူရှန်းတောင်မှာ လအနည်းငယ်ခန့် တည်းခိုကျင့်ကြံခိုင်းတာတဲ့၊ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ခါတည်းနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားခဲ့တာ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တာအိုဆရာများ ဂိုဏ်းအသီးသီးကြားတွင် ခေတ္တတည်းခိုကျင့်ကြံရင်း အပြန်အလှန် ပညာဖလှယ်ကြခြင်းဟူသည် သဘာဝကျလှသောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက

"အတိတ်တုန်းက တာအိုဘာသာရဲ့ စီနီယာအကြီးအကဲတွေထဲမှာ ဘယ်သူက ဒီအကြောင်းအရာကို သိသေးလဲ"

ဟု မေးလိုက်၏။

နတ်ဆရာကြီးသည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် နာမည်အချို့ကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦး ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး၊ ညနက်သန်းခေါင်အချိန်၌ လုံဟူရှန်းတောင်ထက်တွင် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသွားသော အလင်းတန်းများကို လာရောက် လေ့လာ နေကြသည့် တာအိုဆရာအိုကြီးများထံသို့ သွားရောက်မေးမြန်းခဲ့ကြပေသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် နတ်ဆရာကြီး၏ စီနီယာအကြီးအကဲတစ်ဦး ပါဝင်ပြီး၊ ဤအကြောင်းအရာကို ကာလရှည်ကြာစွာ ပြန်လည်တွေးတောပြီးနောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဲဒီလို လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်၊ တျန်းပေါင်တာအိုဆရာ တဲ့... သူက တာအိုဘာသာရဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကလည်း မနည်းလှဘူး"

တျန်းပေါင်တာအိုဆရာ

လီယန်ချူသည် ဤနာမည်ကို ကြားရလျှင် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရော်ဖူရှန်းတောင်က ဦးလေး က တစ်ခါက ပြောဖူးသည်မှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးရာခန့်က များစွာသော ကျင့်ကြံသူတွေက ဝေမြို့တော်ဆီသို့ မသေဆေးကို လုယူဖို့ သွားခဲ့ကြစဥ်က၊ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြရဖူးတယ်၊

ထိုတာအိုဆရာသည် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် ခြေချရပ်တန့်ထားပြီး၊ မန္တန်ပေါင်းစုံကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့တဲ့ နာမည်ကတော့ တျန်းပေါင်တာအိုဆရာ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ရော်ဖူရှန်းတောင်က ဦးလေး ကျိုးရွှမ်း သိရှိလိုက်ရသည်မှာ၊ ဤသူ၏ စစ်မှန်သော နာမည်ကတော့ ရွှမ်းချိန် ဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တာလဲ"

လီယန်ချူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဤတာအိုဆရာအိုကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိ၏။

တစ်ဖက်လူမှာ ယန်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေရင်း လောကီရေးရာများကို ဂရုမစိုက်သူဖြစ်ရာ၊ သူ၏ မျိုးဆက်စုမှာ လုံဟူရှန်းတောင်တွင် ဝါစဥ်အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးရာခန့်က ဝေမြို့တော်၏ အကြောင်းအရာကို မေးမြန်းသော်လည်း၊ တာအိုဆရာအိုကြီးက တောင်ပေါ်တွင်သာ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မသိရှိကြောင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

လုံဟူရှန်းတောင် နောက်တောင်တန်းအတွင်းရှိ တာအိုဆရာအိုကြီးများမှာ အများအားဖြင့် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြပြီး၊ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံနေကြခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဤအကြောင်းအရာကို မသိရှိကြချေ၊ လူအများအပြားကို ဆက်တိုက်မေးမြန်းသော်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော တာအိုဆရာအိုကြီးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဓားကျင့်ခြင်းကိုသာ စိတ်အားထက်သန်သူဖြစ်ပြီး၊ လောကီရေးရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

"အတိတ်တုန်းက ဝေမြို့တော်မှာ မိမိကိုယ်ကို တျန်းပေါင်တာအိုဆရာလို့ ခေါ်ခဲ့တဲ့ လူငယ် ရွှမ်းချိန် ရှိခဲ့ဖူးပြီး... နောက်ပိုင်း လုံဟူရှန်းတောင်မှာလည်း တျန်းပေါင်တာအိုဆရာက ငါ့ဆရာ ရွှမ်းချိန်ကို ခေါ်လာပြီး ဒီမှာ ခေတ္တတည်းခိုကျင့်ကြံခိုင်းခဲ့တယ်၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြန်တယ်"

လီယန်ချူက တွေးတောလိုက်မိ၏။

နတ်ဆရာကြီး၏ ယခု မူလဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အရဆိုလျှင်၊ အခြားသူများ၏ ကူညီမှုကို မလိုအပ်တော့ဘဲ မိမိဘာသာ စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက် ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ပိုမို၍ ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီဖြစ်ကာ၊ ယင်ယန်တာအိုတရားကြီးကိုလည်း ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လုံဟူရှန်းတောင်၏ တာအိုဘာသာ တန်ခိုးရှင်များသည် တစ်ညတည်းအတွင်းမှာပင် လုံဟူရှန်းတောင်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး၊ နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့်အထိ စည်ပင်ဝပြောမည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အသီးသီး ချီးကျူးမိကြတော့သည်။

"လုံဟူရှန်းတောင်က ပိုပြီးတော့ စည်ပင်ဝပြောလာတော့မှာပဲ "

"ကျန်းဟွိုက်ဟယ် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ဆက်ခံတာက လုံဟူရှန်းတောင်ကို အမှန်တကယ် စည်ပင်ဝပြောစေနိုင်တာပဲ... ဒီစကားက တကယ်ပဲ အမှန်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ "

တာအိုဘာသာ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးက ချီးကျူးလိုက်မိ၏။

ဤနိမိတ်စကားမှာ လုံဟူရှန်းတောင်၏ ယခင်မျိုးဆက် ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခင်မျိုးဆက် ဂိုဏ်းချုပ်အိုကြီးသည် ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့် ပျံလွန်တော်မမူ စီစဥ်အချိန်က ဤစကားကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ မထင်မှတ်ဘဲ ယခုအခါ ကွက်တိအမှန်ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

ဆင့်ပွားတွက်ချက်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်လှသော ကျောက်တာအိုဆရာသည် မျက်ရည်များ တရွှဲရွှဲ စီးကျလာခဲ့ရပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် စီနီယာအစ်ကိုနောက်သို့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပိန်လှီသွားခဲ့ရခြင်းမှာလည်း အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ချေ။

………………

ဝေမြို့တော်၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း

လီယန်ချူသည် တာအိုကျောင်းအတွင်း၌ စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေခဲ့ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီး၏ မူလဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အရဆိုလျှင်၊ ကွယ်ရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လူများကို ထည့်မတွက်ပါက၊ သူသည် လောကတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသော ပထမဆုံး ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။

တာအိုဘာသာ တန်ခိုးရှင်များအတွက်ဆိုလျှင်၊ မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာ၍ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းဟူသည် အခြေခံအကျဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ နတ်ဆရာကြီးသည် ယခုအခါ စစ်မှန်သော အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လီရွှမ်း ကဲ့သို့သော ပြင်ပပစ္စည်းများကို အသုံးပြုသူမျိုးနှင့် မတူညီပေ၊ လီရွှမ်းသည် စွမ်းအားအရ အဆင့်ကိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလှသလို ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကိုလည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လီယန်ချူသည် များစွာသော နတ်ဘုရားဆေးဝါးများနှင့် ရတနာပစ္စည်းများ၊ အတိုင်းအဆမရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ကုန်ဆုံးပြီးမှသာ ယခုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဟက် သုံးထားတဲ့လူလို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

"လူရော သရဲရော အားလုံးက ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်ပြနေကြတာပဲ... ဒါက တကယ့်ကို ထိပ်သီးပညာရှင်တွေ အားပြိုင်တဲ့ ခေတ်ကြီး ပါပဲလား"

လီယန်ချူက ချီးကျူးလိုက်မိ၏။

ယခုခေတ် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် အတိတ်ဘဝကဝင်စား လာခဲ့ကြတဲ့ နတ်ဘုရားများစွာ ရှိနေခဲ့ကြပြီး၊ မူလကတည်းက အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာကြသလို၊ အသိဉာဏ်ပွင့်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ပိုမို၍ နတ်ဘုရားများ ကူညီနေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ကြပေသည်။

ယွမ်ချွီ ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို နတ်ဘုရားလက်ကောက်အတွင်းသို့ ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမျိုးကလည်း နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... ပိုင်ချူးဟန် က သနားစရာအကောင်းဆုံးပဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သုံးပါး နဲ့ ခုနစ်ပါးသော ဝိညာဉ်အာရုံတွေ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ အသီးသီး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခံထားရတဲ့အပြင် အခြားသူတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းကိုပါ ခံနေရသေးတယ်"

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

သူ၏ တာအိုစိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှပြီး၊ ထို့ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမျိုး မရှိဘဲ၊ များစွာသော နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ဆက်သွယ်မှုများကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်နေခဲ့ပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူသည် များစွာသော နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ လူသားလောကအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် မထုတ်ဖော်နိုင်ကြကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ လက်ထဲက အစိမ်းရောင်ကြာပန်းအလံ ဆိုလျှင် တားမြစ်ချက်များစွာ၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လူသားလောကရဲ့ တာအိုတရားကြီးမှာ ချို့ယွင်းချက်တွေ ရှိနေပေမဲ့၊ ကွယ်ရာမှာတော့ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး တွေ ပုန်းကွယ်နေဆဲပဲ... ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေတောင် မျက်စိကျနေကြတာမို့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ လူသားလောကကြီးက ဘယ်လိုမျိုး လမ်းစဥ်ဆီ ဦးတည်သွားမလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

……………

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအပြင် ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းပညာရပ် ကိုလည်း တတ်မြောက်ထားရာ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို သွန်းလုပ်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော တာအိုတရားများကို နက်နဲစွာ နားလည်နိုင်သလို၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော နတ်ဘုရားအဆောင် နှစ်စောင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တစ်စောင်မှာ ဝမ်လင်ဖိတ်ခေါ်အဆောင် ဖြစ်ပြီး၊ တစ်စောင်မှာ မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင် ဖြစ်ကာ၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သူ၏ အစောပိုင်းကာလက ဝှက်ဖဲများ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခံထားရပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မိုးကြိုးငါးပါးအဆောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားအဆောင်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ဖြန့်ကြက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် မိုးကြိုးငါးပါးတံဆိပ်တုံး နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တံဆိပ်တုံး တို့ကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

သူသည် ဤရတနာပစ္စည်းများကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်အရည်ကျိုပြီးနောက်၊ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းပညာရပ်ကို လည်ပတ်စေလိုက်ပြီးနောက်၊ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးထံမှ ရှေးဟောင်းအော်ရာအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ ရတနာပစ္စည်းများကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်ပေးလျက်၊ ရတနာပစ္စည်းများစွာ အရည်ပျော်သွားခဲ့ကာ အသန့်စင်ဆုံးသော တာအိုနိမိတ်ပုံရိပ်များကို ပြသလာခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ထင်ရှားလာပြီး၊ သူသည် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအားဟူသည် အလွန်တရာ သန့်စင်လှသော အထွတ်အထိပ် ယန်စွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရတနာပစ္စည်းကို သွန်းလုပ်ရာတွင် အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်းရှိပါက တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူတွင် မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးနှင့် ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းပညာရပ် ရှိနေခဲ့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်လိုက်နိုင်တော့သည်။

၎င်းကား ရွှေရောင်တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော မန္တန်စာလုံးများ ရှိနေကာ၊ မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပေသည်။

"မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံး "

နတ်ဘုရားလက်နက်ကို နာမည်ပေးခြင်းဟူသည် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ စာပေပညာရှင်များ စိတ်ဆန္ဒတည်ဆောက်သကဲ့သို့ နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်း၏ ဦးတည်ချက်နှင့် အလားအလာကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် စစ်တိုက်ခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ယူဆောင်လိုက်ပြီး၊ ဤတံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို သူက မွေးမြူပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ထုနှိပ်လိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာနုဘော်များ ကိန်းအောင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်အသုံးပြုခြင်းက လီယန်ချူအား မိုးကြိုးတာအိုလမ်းစဥ်ကို ဆင်ခြင်နားလည်ရန် အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

သူသည် လောလောဆယ်တွင် အခြားသော ရတနာပစ္စည်းများကို ဆက်လက်၍ သွန်းလုပ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှတစ်ပါး၊ ထာဝရငြိမ်းချမ်းရေးကျမ်းစာ ပေါ်က မန္တန်ပညာရပ်များကို လေ့လာခြင်းနှင့် သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျင့်ကြံခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နေခဲ့ပေသည်။

"လေကိုစီးခြင်း၊ ဓားသိုင်းပညာ၊ မြေလျှိုးပညာ၊ နတ်ဘုရားခြေလှမ်းပညာရပ်တွေ အားလုံးက အလွန် မြန်ဆန်တဲ့ ကိုယ်ဟန်ပညာရပ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့... အစတုန်းက လီရွှမ်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အသိစိတ်က တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတုန်းက၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ... ဒါက ငါ့ရဲ့ တန်ခိုးပညာရပ်က သူ့ကို မမှီတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်က သူ့ထက် နိမ့်ကျနေလို့ပဲ"

လီယန်ချူသည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ ပြဿနာကိုတော့ လောလောဆယ်တွင် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းမရှိသေးချေ။

သိုင်းပညာ ပြင်ပရုပ်သွင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျင့်ကြံခြင်းဟူသော ဤအဆင့်က အလွန်တရာ အရေးကြီးလှပြီး၊ သိုင်းပညာဖြင့် တရားလမ်းစဥ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လေဟာနယ်ကို ခွဲဖြတ်လျက်၊ များစွာသော တန်ခိုးပညာရပ်များကို အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ပိုမို၍ နက်နဲစွာ ကျင့်ကြံလေလေ၊ နဂါးနတ်ဘုရားတန်ခိုးပညာ၊ မဟာနဂါးဟောက်သံ၊ မဟာနေမင်းအရည်ကျိုမီးဖို၊ ကမ္ဘာပျက်သိုင်းကွက်ရှစ်ကွက် နှင့် များစွာသော တန်ခိုးပညာရပ်များ အားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်လျက်၊ ပြင်ပရုပ်သွင်အတွင်းသို့ အလုံးစုံ သွတ်သွင်းလိုက်နိုင်တော့သည်။

၎င်းအပြင်၊ သူသည် ကုသိုလ်မှတ် များကို ပစ္စည်းများ အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင် အသုံးမပြုတော့ဘဲ၊ များစွာသော နတ်ဘုရားဆေးဝါးများကို သိမ်းဆည်း ရာတွင် အသုံးပြုလျက်၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုသိုလ်စွမ်းအားများ အားလုံးကို ဤအရာပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"လီရွှမ်း မသေသေးဘူး၊ ကောင်းကင်လူသားတွေ လူသားလောကထဲကို ဆင်းသက်လာပြီး လူသားလောကကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးပမ်းလာမယ့်အရေးကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်"

ကောင်းကင်လူသားဟူသည် ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆွဲထားသော ထက်မြက်လှသည့် ဓားတစ်စင်းအလား ဖြစ်နေသဖြင့်၊ လီယန်ချူအား သတိကြီးစွာ ထားရှိစေခဲ့ပေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲက တကယ်ပဲ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်၊ များစွာသော ကျင့်ကြံသူများ သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ဝူမေနန် ကဲ့သို့သော ကြီးပြင်းလာပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအား အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားမတစ်ပါးပင်လျှင်... အသက်နဲ့ လဲလှယ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူသားလောကအတွက်ဆိုလျှင်၊ အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်းကလည်း အလွန်တရာ အထိနာလှသော အောင်ပွဲ မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန်ကန်ကန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာကို အခြေခံထားသဖြင့်၊ ဖြောင့်မတ်ပြီး တည်ငြိမ်လှကာ အလွန်တရာ စနစ်တကျ ရှိလှပေသည်။

ဆေးဝါးများ၏ စွမ်းအားကို အရည်ကျိုပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် မီးတောက်အတွင်းက စစ်မှန်သောမီး ကို အသုံးပြုလျက်၊ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့်၊ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာလည်း မည်သည့်ပြဿနာမျိုးမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ဘဲ၊ တန်ခိုးစွမ်းအားများ မတည်မငြိမ်ဖြစ်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလာမည့်အရေးကို သက်ရောက်မှု ရှိစေမည် မဟုတ်တော့ချေ။