အခန်း (၁၁၃၅-၁၁၃၆)

အခန်း ၁၁၃၅ - စစ်လော်ရှန်း

ဝေမြို့တော်၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း။

ဤနေရာကား အလွန်တရာ အေးချမ်းသာယာပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ကာ၊ မူလက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်တားဆီးထားမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးရန် နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဦးမှုရယူလိုက်ပြီး၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း၏ တည်ရှိမှုအာရုံကို လျှော့ချလိုက်ရာ၊ ထိုက်ဖင်စား တည်းခိုခန်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ယခင်အတိုင်းပင် လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

လူများစွာသည် ဤနေရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြစဥ် ဝေဝါးထွေပြားသွားတတ်ကြပြီး၊ "ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း" ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို မြင်တွေ့ရမှသာလျှင် ထိုနာမည်ကျော်ကြားလှသော လူငယ်တာအိုဆရာကို သတိရသွားတတ်ကြ၏။

စည်ကားလှသော မြို့ပြအလယ်တွင် တည်ရှိနေသော်လည်း၊ ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာအိုကျောင်းအတွင်း၌ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် လက်ဝှေ့သိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်နေပြီး၊ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ၊ အရှိန်အဝါမှာလည်း ထူးခြားလှပပေသည်။

လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာလမ်းစဥ်ကို အာရုံစိုက်ကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဤအရာကား သူကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်နားလည်ထားသော "စန်းရှို့" (အလွတ်သိုင်းကွက်) ဟု ခေါ်သည့် သိုင်းကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အရိုးအဆစ်နှင့် ကြွက်သားစွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ကာ၊ သွေးချီများကို ကြံ့ခိုင်သန်မာစေပြီး သွေးချီများ ဆုံးရှုံးခမ်းခြောက်မည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးကို စိုးရိမ်ရန်မလိုချေ။

၎င်းအတွင်း၌ အလွန် မြင့်မားလှသော သိုင်းပညာဆင်ခြင်မှုများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေပေသည်။

လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေပြီး၊ ကလီစာငါးပါးနှင့် အူမကြီးအူသိမ်ခြောက်ခုအတွင်း၌ ရှင်သန်ခြင်းအသက်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေ၏။

ဤစန်းရှို့သိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အခြေခံသတ်မှတ်ချက် အလွန်တရာ နိမ့်ပါးလှသဖြင့် လုလင်ငယ်များပင် ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်မှာမူ အလွန် မြင့်မားလှရာ၊ သိုင်းပညာလူသားနတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသည့်တိုင်အောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရာတွင် ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဘေးနားမှနေ၍ သူ သိုင်းကွက်လေ့ကျင့်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

ကျွေ့ဟွာ၏ အရပ်အမောင်းမှာ မြင့်မားလှသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ လီယန်ချူနှင့်ပင် မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်နေခဲ့ရာ၊ အမျိုးသမီးများက ပို၍ အရပ်ရှည်ပုံပေါ်တတ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် သူမ၏ အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းအလား ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး၊ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မူလဆွဲဆောင်မှုများနှင့်အတူ ရင်သားထွားထွား၊ တင်ပါးကော့ကော့လေးဖြင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးထောက်ထားရင်း၊ မျက်ဝန်းအစုံကို စိုက်ကြည့်လျက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေခဲ့၏။

လီယန်ချူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးနားတွင် ငေးမောနေသော ကျွေ့ဟွာကို မြင်တွေ့ရလျှင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီလား"

ကျွေ့ဟွာက တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မပေါက်ပါဘူး၊ အရမ်းကြည့်ကောင်းတယ်လို့ပဲ ခံစားရတာ"

လီယန်ချူသည် တစ်ချက်မှင်သက်သွားပြီးနောက် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီသိုင်းကွက်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံကို မြင်သွားတာပဲ"

ကျွေ့ဟွာက မေးလိုက်၏။

"ကြည့်ရတာ သာမန်လက်ဝှေ့သိုင်းကွက်တစ်ခုလိုပဲကို၊ ဘာဖြစ်လို့ လူကိုပေးတဲ့ ခံစားချက်က အလွန်တရာ သာမန်မဟုတ်သလို ဖြစ်နေရတာလဲ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီသိုင်းကွက်ထဲမှာ ငါက မတူညီတဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တွေကို ပေါင်းစပ်ထားတာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မတူညီတဲ့လူတွေ ကြည့်ရင် ခံစားနားလည်မှုချင်း တူမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျွေ့ဟွာက မျက်ဝန်းများ ဝေဝါးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"နင်လည်း ကျားနက်နှလုံးနှိုက် သိုင်းကွက်ကို သေချာလေ့ကျင့်ထားပေါ့၊ နင့်ရဲ့ အကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့ မန္တန်ပေါင်းစုံကို ဖြိုခွဲနိုင်မယ့်နေ့ကို ငါ မျှော်လင့်နေမယ်"

ကျွေ့ဟွာက ရယ်မောရင်း-

"လက်သီးချက် တစ်သန်းက မလုံလောက်ရင် ငါ လက်သီးချက် ဆယ်သန်းအထိ လေ့ကျင့်မယ်၊ လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်လူသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြိုခွဲပစ်မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

ဤစန်းရှို့သိုင်းကွက်ကို ဆင်ခြင်နားလည်ခြင်းမှတစ်ပါး၊ သူသည် မိမိ၏ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကိုလည်း ဆင်ခြင်လေ့လာရင်း၊ မိမိ၏ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်မှန်သောလမ်းစဥ်ကို အတည်ပြုနေခဲ့ပေသည်။

လက်ဝှေ့သိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက်၊ သူသည် အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကား ထိပ်တန်းအဆင့် ရတနာသွန်းလုပ်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သလို၊ နတ်ဘုရားသတ်လှံ၊ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံး၊ နဂါးကျားရွှေအမြုတေတံဆိပ် တို့ကိုလည်း သွန်းလုပ်ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဤပစ္စည်းများ၏ မူလပစ္စည်းကိုယ်တိုင်က နတ်ဘုရားလက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဖိုးတန်လှသော နတ်ဘုရားပစ္စည်းအချို့ကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေသည်။

၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်က နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲမှု ပြုလုပ်ရုံသာ ရှိသည်ဟု ပြောနိုင်ပေသည်။

သူသည် ဤအရာကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံကာ၊ ဖန်တီးခြင်းနှင့် ပြောင်းလဲခြင်း လမ်းစဥ်ကို တတ်ကျွမ်းနားလည်ရန် ကြိုးပမ်းလိုသဖြင့်၊ လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းမှာ အလွန်တရာ ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို သုံးပြီး ရတနာသွန်းလုပ်တဲ့အခါ၊ အတွင်းမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ တာအိုနိမိတ်ပုံရိပ်တွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆင်ခြင်နားလည်နိုင်သလို၊ မဟာတာအိုတရားကိုလည်း ဆင်ခြင်မိနိုင်တယ်... ဒါက ထူးခြားတဲ့ ရလဒ်တစ်ခုပဲ"

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

သူသည် ယနေ့တွင် နတ်ဘုရားအဆောင်တစ်စောင်ဖြစ်သော 'ဝမ်လင်ဖိတ်ခေါ်အဆောင်' ကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဖိတ်ခေါ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ငှားရမ်းရရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆ ရှိနေခဲ့ရာ၊ ၎င်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ စည်းမျဉ်းများကြောင့် ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း ရှိ၊ မရှိကို မသိရှိချေ။

ဝမ်လင်ဖိတ်ခေါ်အဆောင်မှာ ယခုအခါ သူ၏ သန့်စင်သော ယန်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုသာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တော့သဖြင့်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်းကို သန့်စင်အရည်ကျိုလျက်၊ အစီရင်ဝတ်စုံကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အစီရင်ဝတ်စုံက သွေးချီများကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလာလေလေ၊ မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်းမှာ နည်းပါးလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

မိစ္ဆာသန့်စင်အိုးကို ထိန်းချုပ်အသုံးပြုခြင်းအရာတွင် လီယန်ချူသည် ရိုးအိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် ဝမ်လင်ဖိတ်ခေါ်အဆောင်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားလမ်းစဥ် စွမ်းအားများကို ဆင်ခြင်လိုက်၏။

"ဝမ်လင်ကွမ်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နတ်ဘုရားငါးရာရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်တယ်... ဒီအရာကို အခြေခံပြီး နတ်ဘုရားလမ်းစဥ် စွမ်းအားတွေကို ဆင်ခြင်ရတာ အကျိုးကျေးဇူး အလွန် ကြီးမားတယ်"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

အစီရင်ဝတ်စုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး နတ်ဘုရားအာနုဘော်များ ထူးခြားလှပေသည်။

ယခုအခါ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့်မန္တန်စာလုံးမျှ ရှိမနေတော့ဘဲ၊ အစီရင်ဝတ်စုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ၊ ၎င်းသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တန့်နေရုံမျှဖြင့် လူကို အလွန်တရာ ကြီးမားသော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

"ရွှေရောင်ကျာပွတ်ကို ကိုင်ဆောင်လို့ လောကကြီးကို ရင်ဆိုင်မယ်၊ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဆင်မြန်းလို့ နတ်ဘုရားအာနုဘော်ကို ပြသမယ်"

လီယန်ချူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်နေ့၌ ဤလမ်းစဥ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းလာနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ၊ အရာရာက ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ဤရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဆင်မြန်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ ခန့်ညားထည်ဝါသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း ထွားကျိုင်းသန်မာသွားခဲ့ကာ၊ အထူးသဖြင့် အနီးကပ် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်းအရာတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။

"နာမည်ကိုတော့ သိုင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ် လို့ ပေးမယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီချပ်ဝတ်နဲ့အတူ သိုင်းပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းရမယ်"

လီယန်ချူက မိမိဘာသာ ဆိုလိုက်၏။

မရေမရာသော အသိအာရုံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အလား၊ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ထံမှ ရုတ်တရက် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရောင်ခြည်တော်များ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သန့်စင်သော ယန်နတ်ဘုရားချီများ ဝန်းရံလာခဲ့ရတော့သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ကို ဆင်မြန်းလိုက်ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး၊ သွေးချီများမှာလည်း မဟာနေမင်းကြီးအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခံစားကြည့်လိုက်ရာ၊ ခုနက ဆင်ခြင်နားလည်ထားသော စန်းရှို့သိုင်းကွက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင်... လက်ဗလာနဲ့တင် လီရွှမ်း ကို ထိုးကြိတ်နိုင်မလား မသိဘူး"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

လီရွှမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထိုဘုန်းကြီးမှာ အလွန်တရာ နက်နဲလှပြီး၊ မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရှိချေ။

၎င်းကလည်း ဤကမ္ဘာကြီး၏ ကျယ်ပြောလှမှုကို သူ့အား သိရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ထက်မြက်မှုဖြင့် ဓားချက်အနည်းငယ် ခုတ်ပိုင်းခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ မလှုပ်မယှက် ရွှေရောင်ကိုယ်ထည် ကို ဘယ်လိုမှ ဖြိုခွဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ၊ ခန့်မှန်းရခက်လှသော အစွမ်းစွမ်းရည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက လီယန်ချူအား ဖိအားများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအခါ မိမိ၏ စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရန်သာ ဆန္ဒရှိတော့ပေသည်။

စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်။

ဤနေရာကား "နုပျိုခြင်းအနီရောင်" ဟု ခေါ်သော စပါးအရက် တစ်မျိုး ထွက်ရှိရာ အရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ကြားသိရသည်မှာ သမီးမိန်းကလေး မွေးဖွားလာသော အိမ်ထောင်စုများသည် ဤအရက်အိုးကို သစ်ပင်အောက်တွင် မြှုပ်နှံထားတတ်ကြပြီး၊ သမီးမိန်းကလေး အိမ်ထောင်ပြုမည့်နေ့ ရောက်ရှိမှသာ ပြန်လည်တူးဖော်၍ ဧည့်သည်တော်များကို တည်ခင်းဧည့်ခံကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာကား ကံကြမ္မာရေစက်များ ထူးခြားလှသော နေရာဖြစ်ပြီး၊ မကြာသေးမီက ကောင်းကင်လူသားတို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ မြို့အတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါများစွာ သေဆုံးခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

လှပဆန်းပြားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သန့်စင်လွတ်လပ်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက လက်ဦးမှုယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ သူမသည် နတ်ဘုရားလေးကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် နောက်ဆုံး၌ ကောင်းကင်လူသားကို ပစ်သတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စွေ့ကျိုးမြို့တော်ကြီးကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူအများက သူမအား "နတ်သမီးလေး" ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း၊ တကယ်တော့ ထိုသူမှာ 'မိစ္ဆာဘုရင်' ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူတို့ မသိရှိကြချေ။

အတိတ်တုန်းက ရှေးဟောင်းမြို့ပြအတွင်း၌ များစွာသော မိစ္ဆာလမ်းစဥ် ထိပ်သီးပညာရှင်များကို နှိမ်နင်းခဲ့သော ထိုလူငယ်အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

စွေ့ကျိုးမြို့တော်ကား တစ်ဆယ့်သုံးခရိုင်ထဲတွင် အတော်အတန် အလုံးစုံ နီးပါး ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့ကား မင်္ဂလာရှိသော နေ့ရက်တစ်ရက် ဖြစ်သဖြင့်၊ မြို့အတွင်း၌ အိမ်ထောင်ပြုကြသော အိမ်ထောင်စုများစွာ ရှိနေခဲ့ရာ၊ အရက်နံ့များ လှိုင်လှိုင်မွှေးနေခဲ့ပြီး၊ ယမ်းပေါက်ကွဲသံများလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ယံကြီးမှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အက်ကွဲကြောင်း၏ ကွယ်ရာတွင် အနက်ဆုံးသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့ရတော့၏။

"ကောင်းကင်ကြီးက အက်ကွဲသွားပြီ"

"အဲဒီ ချောက်နက်ကြီးက ဘာလဲဟ"

"ဒါက ငရဲတံခါး ပွင့်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

သာမန်အရပ်သား ပြည်သူများသာမက၊ ကျင့်ကြံသူများကလည်း အသီးသီး အလွန်အမင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံလာကြတော့သည်။

မြို့အတွင်း၌ အင်အားအအရှိဆုံးသော ကျင့်ကြံသူမှာ စင်ကြယ်သောမြေဂိုဏ်း က ထို ဘုန်းကြီး မဟုတ်ဘဲ၊ မြို့အတွင်းရှိ ပန်းပဲဖိုမှ သာမန်မျက်စိဖြင့်ကြည့်လျှင် သတိမထားမိနိုင်သော ပန်းပဲဆရာအိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူ သွန်းလုပ်သော လက်နက်များမှာ သိုင်းလောကသားများ၏ အလွန်တရာ အကြိုက်တွေ့ခြင်းကို ခံရတတ်သလို၊ သာမန်အရပ်သား ပြည်သူများကလည်း သူ သွန်းလုပ်သော ကိရိယာများကို အလွန် သဘောကျကြသဖြင့်၊ စီးပွားရေးမှာ အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးတွင် တပည့်နှစ်ယောက် ရှိနေခဲ့ရာ၊ တစ်ယောက်မှာ 'ချန်ချင့်' ဟု ခေါ်သော လူငယ်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်မှာ 'တန့်ဖေး' ဟု ခေါ်ပေသည်။

ချန်ချင့်သည် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းသန်မာပြီး၊ အလုပ်လုပ်ရာတွင် သေချာစနစ်တကျ ရှိလှပေသည်။

တန့်ဖေးမှာမူ အသိဉာဏ် ထက်မြက်ပြီး၊ ပြုံးရွှင်တတ်ကာ၊ လူမှုဆက်ဆံရေး ပြေပြစ်သဖြင့် မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်နီးနားချင်းများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားခဲ့ပေသည်။

လူများစွာက ဤနှစ်ဦး၏ နောက်ကြောင်းကို မသိရှိကြသော်လည်း၊ ခရိုင်မြို့တော်ရှိ အရာရှိကြီးများကိုယ်တိုင် ဤပန်းပဲဖိုသို့ လာရောက်၍ လူအများနှင့် စကားပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ဖူးကြပေသည်။

ထိုအဆင့်မြင့်လှသော အရာရှိမင်းကြီးများသည် ဤနှစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ အလွန်တရာ ရင်းနှီးပျူငှာလှပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ နိမ့်ချလွန်းသည်ဟုပင် ခံစားရစေပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုနေ့တွင် ပန်းပဲဆရာအိုကြီးက ဒေါသထွက်နေ၏။

ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်

တပည့်နှစ်ဦးမှာ တစ်နေ့လုံး သံတုတ်နေခဲ့ကြရပြီး ညနက်ပိုင်းအထိ ဖြစ်ရာ၊ ခရိုင်မြို့တော်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများလည်း မလာရောက်ရဲကြတော့ချေ။

ချန်ချင့်သည် ယခုအချိန်တွင် လက်ထဲ၌ သံတူကြီးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သွေးချီများမှာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှကာ၊ ဤမြင်ကွင်းကို သတိထားမိလိုက်လျှင် စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်း၏ ကွယ်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် လူကို စိတ်ခြောက်ခြားစေပေသည်။

"ဒါက ဘာမိစ္ဆာကောင်လဲ"

ချန်ချင့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဘေးနားရှိ တန့်ဖေးသည်လည်း မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တရားရုံးတော် က လူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ လက်အောက်၌ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကား လောကကြီးမှ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ပုန်းကွယ်နေသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ မျိုးရိုးအမည်မှာ 'ချင်း' ဖြစ်ကာ၊ စစ်မှန်သော နာမည်အပြည့်အစုံကိုမူ မသိရှိကြချေ၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကလည်း မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဤအက်ကွဲကြောင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်၊ လူကို စိတ်ခြောက်ခြားစေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ရတော့၏။

လူအများက ဤအက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ယောက် ပိတ်မိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကောင်များစွာ ဝဲပျံထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့သည် ကြည့်ရသည်မှာ နတ်ဘုရားအလား ဆန်းကြယ်လှသော်လည်း၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များစွာဖြင့် အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်ဆန်းပြားလှပေသည်။

အချို့သောလူများ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီး၊ အစကတည်းက ရှိမနေခဲ့သည့်အလား၊ ထိုနေရာတွင် ဗလာဖြစ်နေသော အရေပြားများသာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်မူ စိပ်စိပ်မွှာမွှာ ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သဖြင့်၊ လူကို ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားစေခဲ့ရ၏။

အချို့သောလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ဝက်မှာ လူ၊ တစ်ဝက်မှာ သားရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ အချို့သောလူများ၏ လက်ခြေများမှာ ဘဲခြေဝါးများအလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

၎င်းအပြင် အချို့သောလူများ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အဖုအပိမ့်များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ရာ ဖားပြုတ်ကြီးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ပြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် သူတို့ ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ ယခင်အတိုင်းပင် နတ်ဘုရားအာရုံများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအနံ့အသက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမိစ္ဆာကောင်များ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ထိုကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော တန်ခိုးရှင်များသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ကြပြီး၊ များမကြာမီမှာပင် အောက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းဆင်းသက်လာခဲ့ကြတော့၏။

သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ရင်း ပြည်သူပြည်သားများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဦးတည်လိုက်ကြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားလှသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီငရဲတွင်းထဲကနေ ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့ပြီ"

တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော တန်ခိုးရှင်များသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြပြီး၊ သူတို့ ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ နတ်ဘုရားချီများလည်း ရှိနေသလို၊ မိစ္ဆာချီများလည်း ရှိနေခဲ့ရာ၊ အလွန်တရာ ရူးသွပ်နေခဲ့ကြပေသည်။

သူတို့သည် သွေးချီများကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် လုယူလိုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ၊ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်အချို့ကို ရှာဖွေလျက်၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူ ရန် ဆန္ဒရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုယမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင် တရားရုံးတော်က ချန်ချင့်နှင့် တန့်ဖေးတို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် ဤနေရာတွင် ပညာသင်ယူနေကြခြင်းဖြစ်ရာ၊ ပညာအောင်မြင်ပြီးနောက် မိစ္ဆာများကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

အတိတ်တုန်းက ဖေးရှန်းတာအိုကျောင်းက လူများနှင့်အတူ သွေးမိစ္ဆာလမ်းစဥ် ဂိုဏ်းချုပ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဥ်က၊ သူမ ဆင်းသက်လာမည့်အရေးကို တားဆီးခဲ့ကြဖူးရာ၊ ဤနှစ်ဦး၏ စရိုက်မှာ မတရားမှုကို မလိုလားသော လူငယ်သိုင်းသမားဆန်ဆန် စရိုက်မျိုး ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး လေဟာနယ်ထဲသို့ မပျံသန်းရသေးခင်မှာပင် အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဒီလောက်အဆင့်လေးနဲ့ အပေါ်ကိုတက်သွားရင် သေဖို့သွားတာပဲ"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးက အားနာခြင်းမရှိဘဲ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် စွေ့ကျိုးမြို့တော် ပြည်သူပြည်သားများသည် လူရိပ်တစ်ဦး လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့၏။

အပေါ်ပိုင်းမှာ လူဖြစ်ပြီး အောက်ပိုင်းမှာမူ မွေးညှင်းများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ရှိကာ၊ နွားအမြီးတစ်ချောင်း ပါရှိသော အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှသည့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

မျက်စိထက်မြက်သောလူအချို့က ထိုလူရိပ်ကို မှတ်မိသွားကြပြီး၊ မြို့အတွင်းရှိ ပန်းပဲဖိုမှ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသဖြင့် မတတ်နိုင်ဘဲ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြရတော့၏။

များစွာသော ကျင့်ကြံသူများကလည်း မှတ်မိသွားကြရာ၊ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤယုတ်မာလှသော တည်ရှိမှုများမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခုခံတားဆီးရန် ခက်ခဲလှရာ၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် နှစ်ဦးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

မြို့အတွင်း၌ များစွာသော မူလဝိညာဉ်ရုပ်သွင်များ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းလာခဲ့ကြပေသည်။

ယခုခေတ်၏ အဓိက ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ယင်ဝိညာဉ်ကို စုစည်းပြီးနောက်၊ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မူလဝိညာဉ်ရုပ်သွင်ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားများကို ဆင်ခြင်ခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလက်နက် ရတနာများ၊ ရှေးဟောင်းရိုင်းစိုင်းသော သားရဲကြီးများကို ဆင်ခြင်လျက်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအားများကို တိုးမြှင့်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရုပ်သွင်တစ်ခုထံမှ အလင်းတန်းများမှာ အလွန်တရာ တောက်ပလှရာ၊ ၎င်းကား စင်ကြယ်သောမြေဂိုဏ်းက ထိုမြတ်စွာသော ဘုန်းကြီး ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအပြင် စစ်မှန်သော တာအိုလမ်းစဥ်က ဆင်ခြင်ထားသော နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းလည်း ရှိနေခဲ့ရာ-

ဤဓားကား မီးဓာတ် ဖြစ်သဖြင့်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံများ ဖြန့်ကျက်နေခဲ့ပေသည်။

ဤဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာချိန်တွင်၊ များစွာသော ဖြောင့်မတ်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း ထိပ်သီးပညာရှင်များသည် ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ လက်ဦးမှုယူ၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း-

ဤမိစ္ဆာကောင်များမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသဖြင့်၊ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သွေးချီအချို့ကို လုယူလိုက်နိုင်ကြပြီး၊ အခွင့်ကောင်းယူ၍ လူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူလိုက်ကြတော့၏။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်ဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ မပြည့်စုံဘဲ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခုက ခုတ်ပိုင်းထားခဲ့သည့်အလား ရှိနေသဖြင့်၊ လူကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် မချင့်မရဲ ဖြစ်စေပေသည်။

မူလက ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်လှသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်တရာ မိစ္ဆာဆန်ဆန် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

"ဝမ်ဦးလေး... ဘာဖြစ်လို့ ခင်ဗျား ဖြစ်နေရတာလဲ"

သူ့ကို ဝမ်ဦးလေးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သော အဖိုးအိုသည် ပန်းပဲဆရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဆန်းပြားလှစွာဖြင့်-

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကား မဟာရှမင်းဆက် ကာလကတည်းက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်အထိ နာမည်ဝှက်ဖြင့် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ တည်ရှိခဲ့သော ဂိုဏ်း၏ နာမည်မှာ 'ဝူကျိဂိုဏ်း' ဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ထိပ်သီးပညာရှင် အလွန်တရာ များပြားလှသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ အပြောင်းအလဲများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဝမ်ဦးလေး၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော်လည်း၊ အတိတ်တုန်းက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ ပထမအဆင့် ထိပ်သီးပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဂုဏ်သရေ အလွန်တရာ ကြီးမားလှကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ပျံလွန်တော်မူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ထပ်မံမြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးမှာ အလွန်တရာ အံ့ဩသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က ချင်းမင် ပါ၊ ဝူကျိဂိုဏ်းရဲ့ သုံးဆယ့်လေးဆက်မြောက် တပည့်ပါ၊ ဝမ်ဦးလေး... ခင်ဗျားက သေသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးမှာ အလွန်တရာ အံ့ဩနေခဲ့ရသည်။

ဝူကျိဂိုဏ်းဟူသော နာမည်ကို ကြားရလျှင်၊ ဤဆန်းပြားလှသော အဖိုးအိုသည် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနာမည်ကို မကြားရတာ ကြာပြီပဲ၊ မင်းနဲ့ငါကလည်း ရေစက်ရှိတယ်လို့ ပြောရမယ်... ဝူကျိဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ကျန်ရှိနေသေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ လာစမ်း... ဦးလေးကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခဏလောက် ငှားသုံးခွင့်ပေးစမ်း"

ဝမ်တုန်းရွှင်ကား ဝူကျိဂိုဏ်း၏ ပထမအဆင့် ထိပ်သီးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အကြီးအကဲ ဖြစ်ကာ၊ လူသဘာဝအရ တည်ကြည်လေးနက်လှသူဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်တရာ မိစ္ဆာဆန်နေခဲ့ပေသည်။

သူသည် တိုက်ရိုက် ရောင်ခြည်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ နဖူးပြင်ထက်သို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်တော့၏။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုရောင်ခြည်တန်းကို နောက်သို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း ဟူသော ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရ၏။

ထိုသူ့ကို ဝမ်ဦးလေးဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သော အဖိုးအိုသည် မျက်နှာအမူအရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"အခုခေတ်မှာလည်း မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံအောင်မြင်နိုင်တာလား... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ သန်မာနေရတာလဲ"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ကာ၊ မိမိ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ၏ အခြေအနေမှာ ယခုအခါ 'စစ်လော်ရှန်း' (ရုပ်အလောင်းဖြင့် တရားရသူ) လမ်းစဥ်သို့ လျှောက်လှမ်းထားပုံရကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"အတိတ်တုန်းက ဦးလေးက နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ စစ်လော်ရှန်း လမ်းစဥ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ... ဘာဖြစ်လို့ ချောက်နက်ကြီးထဲကနေ ထွက်လာပြီး မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ မသိဘူး"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် ဒေါသအလွန်တရာ ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

မိစ္ဆာကောင်အချို့သည် သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာကြပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းလျက်၊ ဤအရာကို အခြေခံ၍ လူသားလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသဖြင့်၊ ဤထွက်ပေါ်လာခါစ စစ်လော်ရှန်းအချို့မှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြသော်လည်း၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

လူများစွာ ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခဲ့ရပေသည်။

အချို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်သွားခဲ့ကြကာ၊ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ပြုမူနေခဲ့ကြပေသည်။

ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခြင်းဟူသည် ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နောင်တွင် အကျိုးဆက်များစွာ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မိမိနောက်သို့ လိုက်လံကျင့်ကြံနေသော တပည့်ဖြစ်သူ ချန်ချင့်ကို လက်ခြေများ တစ်သားတည်းဖြစ်နေပြီး ဘဲခြေဝါးအလား ပြောင်းလဲနေသော ဆန်းပြားလှသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ရှိတဲ့လူကို တကယ်ပဲ နှစ်ယောက်တောင် တွေ့ရတာပဲ... မဆိုးဘူး၊ ဒီတစ်ယောက်ကို ငါ အရင်ဆုံး ယူလိုက်မယ်"

ထိုဆန်းပြားလှသော အမျိုးသားသည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ချန်ချင့်ထံသို့ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားခဲ့တော့၏။

ချန်ချင့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးချီများမှာ သက်တံအလား ပြင်းထန်လှသော်လည်း၊ ဤစစ်လော်ရှန်း၏ ပြိုင်ဘက် မည်သို့လျှင် ဖြစ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ လူရိပ်တစ်ဦး လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ အသံမှာ မိုးကြိုးအလား ကျယ်လောင်လှစွာဖြင့်-

"သတ္တိရှိလှချည်လား"

တောက်လောင်လှသော သွေးချီများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှရာ၊ လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုစစ်လော်ရှန်းကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သဖြင့် ဝိညာဉ်ပါ တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤတောက်လောင်လှသော သွေးချီများမှာ ထိုစစ်လော်ရှန်းများကို ကြောက်ရွံ့သွားစေခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ ပြောင်းပြန်ပြန်ကြည့်လျှင် သူတို့၏ လောဘစိတ်ကို ပိုမို၍ နှိုးဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

"ဒီမှာ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ... တောက်လောင်လှတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးမို့ ဒါကို ငါ သဘောကျတယ်"

"သူက ငါ့အပိုင်ပဲ"

"ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့တာ... ဘယ်သူမှ ငါ့ကို လာမလုနဲ့"

ချန်ချင့်သည် ထိုလူကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းကား အစောပိုင်းက သူတို့နှင့်အတူ ပြည့်တန်ဆာအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ သီချင်းနားထောင်ပြီး အရက်သောက်ခဲ့ဖူးသော 'လီတာအိုဆရာ' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဆယ်ရက်တာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းမှုကြီးဖြင့် လောကကြီးကို ငြိမ်သက်စေခဲ့ပြီး၊ များစွာသော နာမည်ကျော်ကြားလှသော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးများ၊ လူသားစားသော သားရဲဘုရင်ကြီးများ အားလုံးသည် ဤလူငယ်နတ်ဘုရား၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရဖူးသည်။

အတိတ်တုန်းက ကောင်းကင်လူသားကို အင်အားသုံး၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့စဥ်က အရှိန်အဝါကြီးမားလှပုံကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားမိလိုက်ပြီး၊ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော အရှိန်အဝါများ ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်လို့ အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျသွားခဲ့လျှင်၊ စွေ့ကျိုးခရိုင်တစ်ခုလုံးသည် တစ္ဆေလောကကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး၊ မည်မျှအထိ များပြားလှသော စစ်လော်ရှန်းများ ပုန်းကွယ်သွားမည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူသည် အတိတ်တုန်းက ဟော့ထုံရှန်း တောင်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ဤချောက်နက်ကြီးကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်တုန်းက အောက်သို့ ဆင်းသက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

ချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပြေးလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးသည် ဝူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူခဲ့ပြီး၊ ဟော်ထုံရှန်း တောင်လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဝူမိသားစု၏ လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တောင်လိုဏ်ဂူ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး ရတနာများ ဆက်တိုက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း၊ လီယန်ချူသည် ဟော့ထုံရှန်း တောင်သို့ ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့စဥ်က ဤအက်ကွဲကြောင်းကို ထပ်မံမတွေ့ရတော့သလို၊ ချောက်နက်ကြီးကိုလည်း မမြင်တွေ့ခဲ့ရတော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံမြင်တွေ့လိုက်ရပြန်ရာ၊ ဤမိစ္ဆာကောင်များသည် ချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှ အမှန်တကယ် ထွက်ပြေးလာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မီးတောက်အလား ထက်မြက်လှပေသည်။

မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးမှာ လေကိုစီး၍ ကြီးမားလာခဲ့ပြီး၊ ဤရွှေရောင်တံဆိပ်တုံးကြီးမှာ တောင်ပတ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှစွာဖြင့် လေဟာနယ်ထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု အောက်သို့ ပေါက်ကွဲဆင်းသက်လာခဲ့ရာ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်ဟည်းသွားစေခဲ့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ လေဟာနယ်ထဲရှိ စစ်လော်ရှန်း အများစုမှာ ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးကုန်ကြတော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော လူအနည်းငယ်သာလျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး၊ လူအများစုမှာမူ တိုက်ရိုက်ပင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရတော့၏။

"ဒီနေရာက မင်းတို့ လာရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး"

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မဟာခေါင်းလောင်းကြီးအလား ကျယ်လောင်လှပြီး၊ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို လည်ပတ်စေလျက်၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မိုးကြိုးပညာရပ်များကို အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ လောကီတစ်ခွင်ရှိ မိစ္ဆာကောင်များကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်တော့၏။

ဂျိန်း

လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဖြူဖွေးသွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စစ်လော်ရှန်းများသည် မိုးကြိုးပစ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရာ၊ သူ၏ အရှေ့တွင် တစ်ကွက်မျှပင် ခံနိုင်စွမ်း ရှိမနေခဲ့ကြချေ။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ ထိုဦးလေးဖြစ်သူသည်လည်း တိုက်ရိုက်ပင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ များစွာသော စစ်လော်ရှန်းများ အားလုံးသည်လည်း တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ကြရ၏။

မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ နတ်ဘုရားအာနုဘော်မှာ အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းထန်လှပြီး၊ ခမ်းနားလှသော မိုးကြိုးပညာရပ်ဖြင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျက်နှာပြင်ပေါ်က စစ်လော်ရှန်းများသာမကဘဲ၊ ခုနက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူများ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလျက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကောင်များသည်လည်း သေဘေးမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြဘဲ၊ တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ရာ၊ ထိုသူကား အောက်ပိုင်းတွင် အရိုးစုများသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ နဖူးပြင်ထက်တွင် အရေပြားများ ပုပ်ပွနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကာ၊ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ဆွေးမြည့်နေခဲ့ပေသည်။

ဤသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ယခင်အတိုင်း ကြံ့ခိုင်သန်မာနေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ အထွတ်အထိပ် ကာလကဲ့သို့ ခံစားရစေပေသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ အလွန်တရာ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး-

"တာအိုဆရာလေး... ဘာဖြစ်လို့ လူကို အတင်းအကြပ် တွန်းပို့နေရတာလဲ၊ ငါတို့ကို အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစလေးတစ်ခု ချန်ထားပေးပါဦး"

ထိုအရှိန်အဝါမှာ သေချာပေါက် အဆင့်ငါး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အထက်တွင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ထောက်လိုက်ရာ၊ တောင်ပတ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကြီးသည် တိုက်ရိုက်ပင် ထိုသူ့ထံသို့ ထိုးနှက်သွားခဲ့တော့၏။

လှပ်

မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ မိုးကြိုးပညာရပ်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ တိုက်ရိုက်ပင် ဤစစ်လော်ရှန်းကို ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှာ လတ်ဆတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော ဆန်းပြားလှသည့် အရှိန်အဝါများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ၊ စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်အတွင်း၌ သန့်စင်သော ယန်ချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့၏။

ကောင်းကင်ယံထက်က ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးအတွင်းမှနေ၍ လူအချို့ တွားသွားလှုပ်ရှားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သေးပြီး၊ ဤအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် လတ်ဆတ်လှသော သွေးချီများကို အလွန်တရာ တောင့်တနေကြပြီး၊ ပြည့်စုံလှသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကိုလည်း အလွန် အလိုရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအရှိန်အဝါမှာ လူကို စိတ်ခြောက်ခြားစေပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ကျူးကျော်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော စွေ့ကျိုးမြို့တော်က ပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများသည်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က ကောင်းကင်လူသားများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့စဥ်ကပင် ဤမျှအထိ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းမျိုးကို မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် တောင်ပတ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို ထုတ်ဖော်လျက်-

စွေ့ကျိုးမြို့တော်၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ရာ၊ ကျောပြင်ကြီးမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာခဲ့ရင်တောင် တောင့်ခံပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

သူသည် တစ်ဦးတည်းဖြင့် ထိုကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ရာ၊ အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းထန်လှပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး၊ ၎င်းမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပေသည်။

ချောက်နက်ကြီးသည် အလင်းတန်းအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်များကိုပင်လျှင် ဝါးမြိုနိုင်ပုံရပေသည်။

ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကား မဟာရှမင်းဆက် ကာလကတည်းက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား နက်နဲလှရာ၊ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကိုလည်း ရရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ချောက်နက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။

"ဒီကွယ်ရာမှာ အမှန်တကယ် ဘာတွေ ရှိနေတာလဲ"

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့် ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီးလား"

"ဒီအက်ကွဲကြောင်းက ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီစစ်လော်ရှန်းတွေကရော ဘာတွေလဲ"

ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့ပြီး၊ ရန်သူကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့ရတော့သည်။

အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ လူရိပ်များ ထပ်မံပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကြပြန်ရာ၊ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ဖြင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြပေသည်။

ထိုလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား၊ အရာရာကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော ဆန်းပြားလှသည့် အရှိန်အဝါများမှာ လူကို ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ရေခဲတွင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသလို ခံစားရစေပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းအစုံကို ပြသလာခဲ့ရသည်။

ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကာ၊ လက်ထဲက ထိုမိုးကြိုးတံဆိပ်တုံးကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် တိုက်ရိုက်ပင် အောက်သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့၏။

"မင်းတို့ သေချင်နေတာပဲ"

အသံမှာ မိုးကြိုးအလား ကျယ်လောင်လှပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှစွာဖြင့် မိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ နတ်ဘုရားတန်းခိုတော်မှာ အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းထန်လှပေသည်။

အခန်း ၁၁၃၆ - ရှေးဟောင်း ဘုန်းတော်ကြီး

ဂျိန်း... ဂျိန်း... ဂျိန်း...

လောကကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟီး ချောက်ချားသွားစေသည့် သီချင်းသံအလား ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုကောင်းကင်အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် တစ်ဦးတည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားပြီး၊ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို သောင်းကျန်းစွာ လည်ပတ်စေလျက် စစ်လော်ရှန်းများကို လိုက်လံသတ်ဖြတ် နှိမ်နင်းနေခဲ့၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး၊ ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဝတ်စုံစိမ်းမှာလည်း လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေခဲ့ရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အနှိုင်းမဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော စစ်သူရဲကောင်းတစ်ဦးအလား ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ ထူးခြားလှပေသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးထဲမှ စစ်လော်ရှန်းများ ထပ်မံပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်း သန့်စင်လတ်ဆတ်သွားခဲ့ရတော့၏။

သို့သော်လည်း၊ အက်ကွဲကြောင်း၏ ကွယ်ရာမှ မရေမရာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွမ်းအားများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ လီယန်ချူကို အတင်းအကြပ် ဝါးမြိုဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူ တစ်ဦးတည်းသာမက၊ စင်ကြယ်သောမြေဂိုဏ်းက ထို ဘုန်းကြီးနှင့် မဟာရှမင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလကတည်းက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော ပန်းပဲဆရာအိုကြီးတို့သည်လည်း ထိုစွမ်းအားများ၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံလိုက်ကြရ၏။ ဤအရာကား လူကို စိတ်ဝိညာဉ် ခြောက်ခြားစေပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မွန်းသွားစေနိုင်သော ဆွဲငင်စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှာ အလွန်တရာ အေးစက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ထို ဘုန်းကြီးနှင့် ပန်းပဲဆရာအိုကြီး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိုချောက်နက်ကြီး၏ ကွယ်ရာ၌ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအလား မြင်တွေ့နေခဲ့ရပေသည်။ နဂါးငှက်များနှင့် ဗျိုင်းဖြူကြီးများ ဝဲပျံကျက်စားနေကြပြီး၊ ကမ္ဘာမြေပြင်ထက်တွင်လည်း တောက်ပလှသော ရတနာအခွင့်အရေးများနှင့် နတ်ဘုရားချီများ လှိုင်လှိုင်မွှေးနေခဲ့၏။

လီယန်ချူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

အက်ကွဲကြောင်း၏ ကွယ်ရာမှာ အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှသဖြင့် နတ်ဘုရားလောကကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့၏။ ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြီးမားဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းပြီး ထာဝရအသက်ကို ရရှိရန် ဖြစ်ပေသည်၊ လူသားလောကထဲတွင် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပုန်းကွယ်နေခြင်းက နတ်ဘုရားလောကထဲတွင် လွတ်လပ်လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်ရခြင်းကို မည်သို့လျှင် ယှဉ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။

နတ်ဘုရားလောကကြီးကား အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သဖြင့်၊ များစွာသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ အလွန် ကြီးမားလှသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းကြီး ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာပြီးနောက်တွင်မူ၊ များစွာသောလူများသည် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန် ဆက်တိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ လူသားလောကထဲတွင် မကြုံစဖူးလှသော အံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းကြီးများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းထက် ပိုမိုဆိုးရွားသည်မှာ၊ အချို့သောလူများသည် မိမိကိုယ်ကို နှင်းတောင်ကြီးများအတွင်း၌ ပိတ်ဆို့နှိမ်နင်းထားခဲ့ကြပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ တံတားကြီး ပြန်လည်ဆက်သွယ်မိမည့်နေ့ ရောက်ရှိမှသာ တံဆိပ်တုံးကို ဖျက်ဆီး၍ ထွက်ပေါ်လာကာ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ နတ်ဘုရားလောကကြီး၏ လှပဆန်းပြားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသဖြင့်၊ ထိုမြတ်စွာသော ဘုန်းကြီးနှင့် ပန်းပဲဆရာအိုကြီးတို့သည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရတော့၏။

"နတ်ဘုရားလောက... ဒါက နတ်ဘုရားလောကကြီးပဲ"

သူတို့၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းလျက် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားခဲ့ကြရာ၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မိန်းမောတွေဝေနေခဲ့ကြပေသည်။

နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းခြင်းဟူသည် ကံကြမ္မာရေစက်အပေါ်တွင် အလွန် မူတည်ပေသည်။ ကမ္ဘာကြီးမှ ပုန်းကွယ်နေသော မြေပြင်နတ်ဘုရားများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ-

ယခုအခါ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန် ပိုမို၍ ခက်ခဲလာခဲ့ပုံရပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးမျှ ထပ်မံတက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အစောပိုင်းက တက်လှမ်းသွားခဲ့သော ထိုလူစုမှာ အလွန်တရာ ပါရမီထူးခြားလှသောကြောင့်လား သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းကြီး ပွင့်လင်းခါစအချိန်တွင် အခွင့်အရေး အရေအတွက် ပိုမိုများပြားခဲ့သောကြောင့်လား ဆိုသည်ကို မသိရှိရချေ။

တကယ်လို့ အစောပိုင်းလူစုက ပါရမီထူးခြားလွန်း၍ဆိုလျှင် လူကို အံ့ဩချီးကျူးမိရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း၊ ပါရမီနှင့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးဟူသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို သတ်မှတ်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း တကယ်လို့ အခွင့်အရေးအရေအတွက် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်ဆိုလျှင်မူ အလွန် နှမြောစရာကောင်းလှပေသည်၊ အချိန်ကောင်းကို မမီလိုက်ခြင်းကြောင့် အကွက်တစ်ကွက် မှားယွင်းသွားခဲ့ရကာ၊ အကွက်တိုင်း မှားယွင်းသွားခဲ့ရပြီး ထာဝရအမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မွန်းသွားရခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာပြန်ရာ၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာကား လူကို စိတ်ခြောက်ခြားစေသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်လိုမှ ခုခံတားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ခုနက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ပွဲကြီးကိုလည်း မေ့လျော့သွားခဲ့ကြပုံရပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပြီး၊ မူလဝိညာဉ်မှာလည်း အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ရှင်းဟွမ်အလံငယ် တို့ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ၊ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုချောက်နက်ကြီးက နတ်ဘုရားလောကအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ လှည့်စားခြင်း မဟုတ်ဘဲ-

၎င်း၏ မူလရုပ်သွင်ကိုယ်တိုင်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည့်အလား ရှိနေပြီး၊ မည်သည့် ရန်လိုမုန်းတီးမှု အရှိန်အဝါမျှ ရှိမနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာစစ်မှန်သောလမ်းစဥ်နှင့် မီးဓာတ်လမ်းစဥ်ကြီးကို ကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဤနှစ်ဦးစလုံးမှာ မဟာတာအိုတရားနှင့် အလွန် နီးစပ်လှသဖြင့် အလွန်တရာ နက်နဲလှကာ၊ မိမိကိုယ်ပိုင် လမ်းစဥ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သိုင်းပညာလမ်းစဥ်မှာ ကောင်းကင်အမိန့်တော်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော စင်ကြယ်သောယန်နတ်ဘုရားကျမ်းစာ ကို အခြေခံထားပြီး၊ အတွင်းကမ္ဘာကို အခြေခံလျက် ကိုးခုသော လျှို့ဝှက်တံခါးကြီးများကို ဖောက်ခွဲကျော်ဖြတ်ရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း-

သူ၏ သိုင်းပညာစစ်မှန်သော အာရုံစဥ်မှာမူ သူကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်နားလည်ထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စွမ်းအားများ တစ်သားတည်းဖြစ်နေပြီး သဘာဝအတိုင်း ပြီးပြည့်စုံလှပေသည်။

သူ၏ မီးဓာတ်လမ်းစဥ်ကြီးသည်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်၊ မီးနတ်ဘုရားအမိန့်တော်နှင့် မီးနတ်ဘုရား၏ မက်မွန်သစ်သားအဆောင်တို့ကို အခြေခံလျက်၊ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံများစွာကို သန့်စင်အရည်ကျိုထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မီးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ ၎င်းကို ပြန်လည်၍ အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်အရည်ကျိုထားခြင်းဖြင့် အလွန် မြင့်မားလှသော အာဏာစက်စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤနှစ်ခုစလုံးက သူ့အား ထိုကဲ့သို့သော မိန်းမောတွေဝေမှုအခြေအနေမှ ရုန်းထွက်နိုင်စေခဲ့သဖြင့်၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်ကြည်လင် လတ်ဆတ်လာခဲ့ရတော့၏။

ချောက်နက်ကြီးထံသို့ ပျံသန်းသွားကြသော ထို ဘုန်းကြီးနှင့် ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင်-

လီယန်ချူသည် ချက်ချင်းပင် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ဦးကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်တော့၏။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦးထံမှ ပြင်းထန်လှသော ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်၊ လူတစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းကို တားဆီးခြင်းဟူသည် မိဘကို သတ်ဖြတ်ခြင်းထက်ပင် ပိုမို၍ မုန်းတီးစရာကောင်းလှပေသည်။

မဟာရှမင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလက မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်သော ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက် လက်ဦးမှုယူ၍ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့၏။

သူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး သံတုတ်နေခဲ့သူဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော တာအိုနိမိတ်ပုံရိပ်ကို ဆင်ခြင်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤလက်သီးချက်မှာ ကြီးမားလှသော သံတူကြီးတစ်လုံး အောက်သို့ ထိုးနှက်ဆင်းသက်လာသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လက်သီးချက် မကျရောက်သေးခင်မှာပင်၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကြောင့် တောင်နံရံကျောက်တုံးများကိုပင်လျှင် ကြေမွပျက်စီးသွားစေနိုင်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်ရ၏။

လီယန်ချူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်း၍ ခုခံတားဆီးလိုက်ပြီး၊ စက်ဝိုင်းဝက်ပုံစံတစ်ခု ဆွဲလိုက်ရာ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ဤအရာကား သူခုနကမှ ဆင်ခြင်နားလည်ထားသော 'စန်းရှို့' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဘုန်း...

သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပန်းပဲဆရာအိုကြီးကို ရိုက်ပုတ်၍ မေ့မြောသွားစေခဲ့၏။

ထိုဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ဘုန်းကြီးသည်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ စစ်မှန်သောမန္တန်စာလုံးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရန် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ထက်သို့ ထောက်လိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ မျက်လုံးအစုံ ပြာဝေသွားခဲ့ရတော့၏။

ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို လီယန်ချူက လက်ထဲ၌ ဖမ်းဆွဲကိုင်ဆောင်လျက်၊ မြေပြင်ထက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပေသည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးကား အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှပြီး၊ ထိုစွမ်းအားများမှာလည်း ဘယ်လိုမှ ပြောပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်ဦး၏ ဂုဏ်သရေကို ငဲ့ညှာနေနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

လူကို ကယ်တင်ရန်သာ အဓိက ဖြစ်ပေသည်။

တရားရုံးတော်က လူငယ်အရာရှိနှစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ချင့်နှင့် တန့်ဖေးတို့သည် မတတ်နိုင်ဘဲ အလွန်တရာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြရတော့၏။

ဤလီတာအိုဆရာသည် အစောပိုင်းက တိုက်ခိုက်ရာတွင် မည်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကိုမျှ အသုံးပြုခဲ့ပုံမရဘဲ၊ အလွန် လွယ်ကူအေးဆေးစွာဖြင့်ပင် ဤထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးနှိမ်နင်းလိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ချင့်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ဝေဝါးထွေပြားနေခဲ့ပြီး-

ထိုထွားကျိုင်းသန်မာပြီး သဘောကောင်းလှသော လူငယ်က တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ငါတို့တွေက တကယ်ပဲ ဒီလို နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ အတူတူ အရက်သောက်ခဲ့ဖူးတာလား"

တန့်ဖေးက တိုးညှင်းစွာဖြင့်-

"အရက်သောက်ခဲ့ရုံတင် ဘယ်ကမလဲ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကို သွားပြီး မိန်းမတွေကိုတောင် သွားကြည့်ခဲ့သေးတာ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။

ချန်ချင့် - "..........."

ယနေ့ကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ကူညီထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ၊ သေရမည့်အချိန် ရောက်လာလျှင် သေရုံမျှသာ ရှိပေသည်။

လူငယ်ဖြစ်ခြင်း၏ အားသာချက်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်ပေသည်၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သေဘေးနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းကြားတွင် သွားလာနေကြသူများဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်တရာ ရဲရင့်ကြပေသည်။

ယခုအခါ ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း၊ ယခင်အတိုင်းပင် ရယ်မောငြင်းခုံနေနိုင်ကြဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

တိုက်ခိုက်၍ မနိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သေရမည်ကိုမူ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမျိုး မရှိကြချေ။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ထိုချောက်နက်ကြီးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

အစောပိုင်းက သူသည် သိုင်းပညာစွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ထိုပန်းပဲဆရာအိုကြီးတို့ နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားများကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊ တကယ်လို့ ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့လျှင်မူ ထိုနှစ်ဦးမှာ ဤချောက်နက်ကြီး၏ ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခံရပြီး နိုးထလာကြဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီကွယ်ရာမှာ အမှန်တကယ် ဘယ်လိုနေရာမျိုး ရှိနေတာလဲ"

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေဆဲမှာပင်၊ လူရိပ်တစ်ဦးသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးအတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဤသူကား အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်လျက် ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ထွားကျိုင်းသန်မာလှ၏။

ဤသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲဆန်းပြားလှသော မိစ္ဆာရုပ်သွင်မျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့သော်လည်း၊ လူကို ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာမူ ပိုမို၍ အေးစက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အတိတ်တုန်းက သူတို့ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော စစ်လော်ရှန်း ကျင့်စဉ်လမ်းစဥ်တွင် ပြဿနာ ရှိခဲ့ခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဤချောက်နက်ကြီးကိုယ်တိုင်က ပြဿနာ ရှိနေခြင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုမူ မသိရှိရချေ။

မဟာရှမင်းဆက် ကာလတုန်းက၊ လောကကြီးတွင် အလွန်တရာ နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ရှိခဲ့ဖူးသည်၊ သူသည် ငယ်ရွယ်စဥ်က သိုင်းကျွမ်းကျင်သော သိုင်းဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သွေးချီများ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှကာ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို လေ့ကျင့်လျက် မိစ္ဆာကောင်များကို နှိမ်နင်းခဲ့ဖူးပေသည်။

ထိုသူကား မိမိ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသော 'ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီး' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်လွှာများမှာ လောကထဲတွင် များစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း မရှိတော့သော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤစင်ကြယ်သောမြေဂိုဏ်းအတွင်း၌မူ ပုံတစ်ပုံ ကျန်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ကြားသိရသည်မှာ ထိုအလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော ဘုန်းကြီးကြီးသည် နောက်ပိုင်းတွင် နောက်ကြောင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လောကကြီးမှ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ပုန်းကွယ်သွားခဲ့သဖြင့်၊ လူအများက နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

စင်ကြယ်သောမြေဂိုဏ်းက များစွာသော ဘုန်းကြီးများသည် မတတ်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့၏။

ဤ ဘုန်းကြီးသည် သိုင်းဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ တရားပွဲများ ကျင်းပ၍ တရားဟောကြားရာတွင် အလွန်တရာ နက်နဲလှသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန် မြင့်မားလှကာ၊ ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

လူသားလောကထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ သူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် လူကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

လေဟာနယ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည်လည်း ပြင်းထန်လှသော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသည့်အလား ရှိနေခဲ့ရတော့၏။

အိမ်ခြေအဆောက်အအုံများမှာ ပြိုကျပျက်စီးတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ဒီငရဲတွင်းထဲကနေ ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့ပြီ... တာအိုဆရာလေး၊ မင်းရဲ့ မိုးကြိုးပညာရပ်က ဆန်းကြယ်လှပေမယ့်၊ ဘုန်းကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားစမ်း၊ ဒါဆိုရင် မင်းကို မသေဘဲ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်"

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီး၏ အသံမှာ မဟာခေါင်းလောင်းကြီးအလား လူကို နားစည်များ ကွဲအက်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

သာမန်အရပ်သား ပြည်သူများအတွက်မူ နားထောင်ရသည်မှာ မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ ရှိမနေခဲ့သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ နားစည်အတွင်း၌မူ ဂျိန်းဂျိန်းမြည်ဟီးနေသော မိုးကြိုးသံကြီးအလား ဖြစ်နေခဲ့ရတော့၏။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျင့်ကြံသူများသည် မျက်နှာပြင်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ကြပြီး၊ မြေပြင်ထက်သို့ ဒူးထောက်လဲကျသွားခဲ့ကြရသည်၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလေလေ၊ ခံစားရသော တုံ့ပြန်မှုဒဏ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။

များစွာသောလူများ၏ မူလဝိညာဉ်ရုပ်သွင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်များ ဆိုးရွားစွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ကြရတော့၏။

သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော အရပ်သားပြည်သူများမှာ ပုရွက်ဆိတ်များအလား လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ကြရသည်၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ လူအို၊ လူငယ် အားလုံး ပါဝင်နေခဲ့ကြပြီး၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုအရပ်သား ပြည်သူများ အားလုံးမှာ မြေပြင်ထက်သို့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းစွာဖြင့် ပြန်လည်ကျရောက်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

ဂျိန်း...

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးကြိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းအားချင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မိကြရာ၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

"ဘုန်းကြီးက သူတို့ကို လောကီလူသားတွေရဲ့ ဒုက္ခရှစ်ပါးကနေ ကယ်တင်ပေးပြီး၊ ဘာနာကျင်မှု၊ ဘာရောဂါဝေဒနာမျှ မရှိတော့အောင် ပြုလုပ်ပေးမလို့ဟာကို၊ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဘုန်းကြီးကို လာပြီး တားဆီးနေရတာလဲ"

ထိုဘုန်းကြီးအိုကြီးသည် ပြုံးလျက် စကားပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ မြို့အတွင်းရှိ များစွာသော အရပ်သားပြည်သူများသည် ကယ်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း၊ စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြတော့၏။

'ငါတို့တွေက လောကကြီးရဲ့ ဒုက္ခတွေကနေ လွတ်မြောက်တော့မှာကို၊ ဒီတာအိုဆရာက ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ကို လာပြီး ကယ်တင်နေရတာလဲ'

ဤအရာကား လူကို စိတ်လှည့်စားနိုင်သော မန္တန်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်ပြီး-

"မိစ္ဆာဘုန်းကြီး... မဟုတ်မမှန်တာတွေကို လျှောက်ပြီး ပြောမနေနဲ့၊ လျှာဖြတ်ငရဲပြည်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ထာဝရအသက်မရဘဲ ဖြစ်သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ သူ၏ အသံမှာ အလွန်တရာ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသဖြင့် စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

ထိုလူများ အားလုံးမှာ အိပ်မက်မှ နိုးထလာခဲ့ကြသည့်အလား ရှိနေခဲ့ကြရတော့၏။

ထိုအသက်လတ်ပိုင်း ဘုန်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှ မုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် ပြန်လည်၍ သနားကရုဏာသက်ဟန် ပြသလာခဲ့ပြန်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ဘုန်းကြီးရဲ့ မန္တန်ပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရတာလဲ"

လီယန်ချူက လက်ကိုမြှောက်ကာ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တုံးကို လက်ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်မိတော့၏။

"မင်းရဲ့ လိမ်ညာလှည့်စားတဲ့ စကားတွေကို လျှောက်ပြောမနေနဲ့၊ မင်းက လူတွေရဲ့ သွေးချီနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို လုယူပြီး၊ မိမိကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည့်တင်းချင်နေတာပဲ မဟုတ်လား"

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီး၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ထိုကြီးမားလှသော ချောက်နက်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက်-

"ဒါက ဘာနေရာလဲ"

ဟု မေးလိုက်၏။ ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီးသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်ဝံခြင်းမရှိဘဲ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လျက် ရှိခိုးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"အမိတ္တာဗုဒ္ဓ... ဒီနေရာကား ဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ် ဖြစ်ပေတယ်"

ထိုစကားလုံး ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် ထပ်မံ၍ စကားပြောဆိုခြင်း မရှိတော့ချေ။

ဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏၊ ဤမိစ္ဆာဘုန်းကြီးသည် စကားလုံးများကို လှည့်ပတ်ပြောဆိုရန် အလွန် နှစ်သက်လှပေသည်။

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပြန်သည်။

"ဒီနေရာကနေ လူတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေဦးမှာပဲ၊ တာအိုဆရာလေး... မင်းရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေက လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်ဆိုဦးတော့၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေက ထာဝရ ကုန်ခမ်းမသွားဘဲ ရှိနေနိုင်ပါ့မလား"

"ဒါ့အပြင် တကယ်လို့ ဘုန်းကြီးက ဒီအတိုင်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရင်တောင်၊ နောက်ထပ်လူတွေ ဒီစိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်ကနေ ထွက်ပြေးလာကြဦးမှာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် တာအိုဆရာလေးက ဘယ်လို ပြုလုပ်မှာလဲ"

လီယန်ချူသည် ဤစကားကို ကြားရလျှင် အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်မိတော့၏။

အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် အနက်ရောင် လူရိပ်အချို့သည် အပြင်သို့ အတင်းအကြပ် တွားသွားလှုပ်ရှားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သေးပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ရူးသွပ်ဆန်းပြားလှပေသည်။

အနီးကပ်ဆုံးသော လူအချို့ကိုမူ ထိုလူသားမဟုတ်သော မျက်နှာပြင်များကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လက်ခြေများ စုစည်းနေခဲ့ကြပြီး၊ အချို့မှာ ငါးကြီးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေခဲ့ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အကြေးခွံများ ရှင်သန်ထွက်ပေါ်နေခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်မူ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်တရာ မအပ်စပ်လှသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

"မိစ္ဆာဘုန်းကြီးက မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးတွေနဲ့ ငါ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် ပြုလုပ်ချင်နေတာပဲ၊ မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်မယ်"

လီယန်ချူသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့၏။

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီးသည် မူလက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း သိုင်းဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့်၊ သွေးချီများ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အလွန်တရာ ထူးခြားလှသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက် ဖြန့်ချက်လိုက်ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကို တိုက်ရိုက် ခုခံတားဆီးလိုက်တော့၏။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရပြီး၊ လက်မောင်းကြီးမှာလည်း တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ၊ လီယန်ချူ၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်၍ ရိုက်သွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။

"ဒါက သိုင်းပညာလူသားနတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ပဲကိုး၊ ဆန်းကြယ်လိုက်တာ... ဒီလိုဆိုရင်တောင် ဒီဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ဘယ်လိုဖြစ်လို့ မရှောင်လွှဲနိုင်ရတာလဲ"

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီးက အံ့ဩစွာ ဆိုလိုက်၏။

စကားလုံး ပြောဆိုပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် လျှပ်စီးအလား လက်ဦးမှုယူ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်တော့သည်။

ဆယ့်နှစ်ကွက် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လက်မောင်ရှစ်ဖက်ရှိသော ရဟန္တာကြီးတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေခဲ့ကာ၊ မတူညီသော လက်သီးနိမိတ်ပုံရိပ်များကို အသုံးပြု၍ ထိုးနှက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုသိုင်းကွက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်၊ သူ၏ စန်းရှို့သိုင်းကွက်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး၊ သာမန်လက်ဝှေ့သိုင်းကွက်တစ်ခုအလား ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ်တော့ အတွင်း၌ အလွန် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဘုန်း...

လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင် ချက်ချင်းပင် ချိုင့်ဝင်သွားခဲ့ရတော့၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့မျက်နှာပြင်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ ကျောပြင်ကြီးမှာမူ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

ဖတ်... ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤအသံကား အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှပေသည်။

ထိုအချိန်မှသာလျှင် လူအများက ဤဘုန်းကြီးအိုကြီးမှာ အမှန်တကယ်တော့ ဗလာဖြစ်နေသော လူသားအရေပြားတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်းထဲတွင် ဘာမှရှိမနေခဲ့ကြောင်း သတိထားမိလိုက်ကြတော့၏။

လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ ထိုသူ၏ ကျောပြင်ကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ လူသားအရေပြားများ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေခဲ့ကြရတော့သည်။

"နဂါးနှိမ်နင်း ကျားပုတ်သိုင်းကွက်"

ထျန်းဟု နတ်ဘုရားဘုန်းကြီး၏ အသံမှာ မဟာခေါင်းလောင်းကြီးအလား ဟိန်းဟောက်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အနှိုင်းမဲ့ အာဏာစက်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။

နဂါးနှိမ်နင်းကျားပုတ်သိုင်းကွက်ဟူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မဟာနတ်ဘုရားပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့်၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မန္တန်တံဆိပ်တုံးကြီးမှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့၏။

အတိတ်တုန်းက သူသည် လောကကြီးတွင် အလွန်တရာ နာမည်ကျော်ကြားခဲ့ပြီး လောကတစ်ခွင်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ထိုနဂါးနှိမ်နင်းကျားပုတ် နတ်ဘုရားပညာရပ်အပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားပညာရပ်အတွင်း၌ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသဖြင့်၊ သိုင်းကွက်ပုံစံအရ ပြောရလျှင် နတ်ဘုရားနှင့် တစ္ဆေများပင် ခန့်မှန်းရခက်လှကာ၊ ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဘုန်း...

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သိုင်းနတ်ဘုရားချပ်ဝတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ သွေးချီများမှာ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပြင်းထန်လှကာ မျက်ဝန်းအစုံမှလည်း မီးတောက်အလား ထက်မြက်လှသဖြင့်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအာနုဘော်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပေသည်။

သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ထိုနဂါးနှိမ်နင်းကျားပုတ် နတ်ဘုရားပညာရပ်မှာ မည်မျှပင် ဆန်းကျယ်လှသည်ဖြစ်ပါစေ၊ မည်မျှပင် များပြားလှသော ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသည်ဖြစ်ပါစေ၊ သူ၏ စန်းရှို့သိုင်းကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့်ပင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့၏။

ဘုန်း...

ထိုဘုန်းကြီးအိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လိပ်ပြာပန်းပွင့်ဖတ်များအလား ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ၊ လူသားအရေပြားများ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွင့်ပျံနေခဲ့ကြရပြီးနောက်၊ ကမ္ဘာမြေပြင်ထက်တွင် တိုက်ရိုက်ပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ထိုသူကား မိမိ၏ အထွတ်အထိပ် ကာလစွမ်းအားမျိုး ရှိမနေခဲ့သော်လည်း၊ ထုတ်ဖော်လိုက်သော သိုင်းကွက်နှင့် နတ်ဘုရားပညာရပ်များမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ အထွတ်အထိပ် ကာလတုန်းက မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကိုမူ တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိရှိနိုင်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အံ့လှလောက်စရာ ကောင်းလှသည့် ရှေးဟောင်းထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးများသည် ယခုအခါ လောကထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာကြပြန်သည်။

ဤချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သောလူ မည်မျှအထိ များပြားစွာ ပုန်းကွယ်နေဦးမည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူသည် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဆင်မြန်းထားသဖြင့်၊ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ အာဏာစက်ပြင်းထန်လှပေသည်။

အမှောင်ထုအတွင်းမှ ထိုဆန်းပြားလှသော မြင်ကွင်းကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်ရာ၊ သူ့အား မိန်းမောတွေဝေမှုထဲသို့ နစ်မွန်းသွားစေရန် ကြိုးပမ်းလာခဲ့သော်လည်း-

လီယန်ချူသည် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ပိုမို၍ လျင်မြန်စွာ နိုးထလာခဲ့ပေသည်။

သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် လက်ဝါးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီများမှာ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးအလား မာန်ပါလှသဖြင့်-

သူသည် ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

............

ထိုအချိန်တွင်၊ လေဟာနယ်ထဲ၌ တိမ်တိုက်များကို စီးလျက် မောင်းနှင်လာသော မြင်းလှည်းတစ်စီး ရှိနေခဲ့သည်၊ မြင်းလှည်းကို ဆွဲနေသည်မှာ မြင်းများ မဟုတ်ဘဲ အနက်ရောင် ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤဝံပုလွေစိမ်းကြီးကား အလွန်တရာ ရဲရင့်ထွားကျိုင်းလှပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား ပြေပြစ်လျက်၊ ကြွက်သားများ သန်မာလှသဖြင့်၊ အရှိန်အဝါ အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းကား 'ချင်းဖီထိုက်စွေ' ဖြစ်ပေသည်။

မြင်းလှည်းအတွင်း၌ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းနီ၊ သွားဖြူဖြင့် အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသဖြင့်၊ အိမ်တွင်းပုန်း အမျိုးသမီးများ မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင်ပင် ရင်ခုန်သွားစေနိုင်လောက်သော အမျိုးအစားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်တာအိုဆရာသည် ရုတ်တရက် အံ့ဩစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ မြင်းလှည်းကို ဆွဲနေသော မိစ္ဆာဘုရင်ကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် ဤမြင်းလှည်းကြီးသည် မြေပြင်ထက်သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုမြင်းလှည်းကား အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းပြီး တည်ငြိမ်လှစွာဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ တိမ်တိုက်များထဲမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နှုတ်ခမ်းနီ၊ သွားဖြူဖြင့် လူငယ်တာအိုဆရာသည် လိုက်ကာကို လှစ်ဟလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် တွက်ချက်လိုက်မိ၏။

"အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်လှတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်နယ်မြေကြီးက လောကထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီပဲ၊ လူသားလောကအတွက်တော့ ဒါက ဘာမှ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိရာ၊ မြင်းလှည်းကို ဆွဲနေသော မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းညွတ်လှသဖြင့် မည်သည့် ပြောင်းလဲလှုပ်ရှားမှုမျှ ပြုလုပ်ဝံခြင်း မရှိချေ။

အတိတ်တုန်းက သူသည် တောင်ပေါ်၌ ထိုအမျိုးသမီးငယ်များကို ကျီစယ်ကစားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤတာအိုဆရာ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ တိုက်ရိုက်ပင် လိင်အင်္ဂါကို အဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံဝံခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ သူ့အတွက် မြင်းလှည်းကိုသာ အာရုံစိုက်၍ ဆွဲပေးနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်တာအိုဆရာသည် လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် တွက်ချက်လိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်တာအိုဆရာသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ကိစ္စကြီးတော့မယ်၊ ဒီလက်ဝါးတစ်ချက်သာ ကျရောက်သွားရင်မူ၊ အတွင်းထဲက အရာအချို့ကို ဒေါသထွက်သွားအောင် ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ သူသည် တစ်ချက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ မိစ္ဆာဘုရင်ကို အတင်းအကြပ် မောင်းနှင်ခိုင်းလိုက်တော့သည်။

"မြန်မြန်သွား... မြန်မြန်သွား၊ မင်းလို တိရစ္ဆာန်ကသာ ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကြီးကို နှောင့်နှေးအောင် ပြုလုပ်ရင်မူ၊ မင်းရဲ့ အရေပြားကို ခွာပစ်မယ်"

မြင်းလှည်းကြီးသည် တိမ်တိုက်များကို စီးလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားခဲ့သဖြင့်၊ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းမချင့်မရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။

'ရပ်ခိုင်းတာလည်း မင်းပဲ၊ ဆဲဆိုတာလည်း မင်းပဲ၊ ကိစ္စကြီးကို နှောင့်နှေးအောင် ပြုလုပ်တာလည်း မင်းကိုယ်တိုင်ပဲဟာကို'

............

စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော် ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ-

ဘုန်း...

လီယန်ချူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးထံသို့ ရိုက်ခွဲလိုက်တော့၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီး ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း လေဟာနယ်ကြီးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးနှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက်တွင်မူ စွမ်းအားများ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးကား ယခင်အတိုင်းပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်မှာ ထိုချောက်နက်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်လှသော အရှိန်အဝါအချို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ အားလုံးသည် လီယန်ချူ၏ ဤနတ်ဘုရားပညာရပ်၏ လက်အောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

ဝုန်း...

ချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်းအသိစိတ်တစ်ခု နိုးထလာခဲ့သည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့်၊ မူလက အပြင်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းနေကြသော ကောက်ကျစ်လှသည့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးများမှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ထက်သို့ ဝပ်စင်းသွားခဲ့ကြရပြီး မလှုပ်ရှားဝံကြတော့ချေ။

အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှ ထွက်ပေါ်လာရုံမျှဖြင့်၊ စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဤအလွန်တရာ ယုတ်မာလှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်ကြရတော့၏။

ဖန့်ချင်းလန်၊ ကျွေ့ဟွာနှင့် ယွန်းနျန်း တို့သုံးဦးသည် အလင်းတန်း သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေသည်။

များမကြာမီမှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံထက်မှ အလင်းတန်းများ ထပ်မံပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြန်ရာ၊ နတ်ဆရာကြီး၊ လုံဟူရှန်းတောင်က တာအိုဆရာအိုကြီးနှင့် လူငယ်ဘုန်းကြီး တို့သုံးဦး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်က ဤကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီးနောက်၊ မတတ်နိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြကာ၊ စိတ်ထဲမှ အလွန်တရာ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

"ဒီအက်ကွဲကြောင်းရဲ့ ကွယ်ရာက ချောက်နက်ကြီးက အလွန်တရာ ထူးဆန်းတယ်၊ အစောပိုင်းတုန်းက ကျုပ်ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားလောကကြီးတစ်ခုအလား မြင်တွေ့စေခဲ့တယ်၊ နဂါးငှက်တွေ၊ ရတနာအခွင့်အရေးတွေ ရှိနေခဲ့လို့၊ သီချင်းနားထောင်ရင်းနဲ့ကို နစ်မွန်းသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာ"

လီယန်ချူက သတိပေးလိုက်ပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက မဟာရှမင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလက မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်သော ပန်းပဲဆရာအိုကြီးသည် လီယန်ချူ၏ ရိုက်ပုတ်၍ မေ့မြောသွားစေခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်သာ ဤဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် ယခုအခါ မူလဝိညာဉ် အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသဖြင့်၊ ခံစားမိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေဟာနယ်ထဲသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်ဘုန်းကြီးသည်လည်း အတူတူ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး၊ ဤချောက်နက်ကြီးကို ကြည့်ရှုလျက် မတတ်နိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဒါက ဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ် ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာတော့ အဲဒီနေရာက အလွန်တရာ ဆိတ်ငြိမ်ပြီး၊ သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို မြှုပ်နှံထားတဲ့နေရာဖြစ်သလို၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ လူငယ်ဘုန်းကြီးသည် လူဝင်စားခြင်းပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေသူဖြစ်သဖြင့်၊ ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှ မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသိရှိထားသည်မှာ အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုမူ သေချာမသိရှိချေ။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သတိကြီးစွာ ရှိနေခဲ့ကြပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်း၌ အစောပိုင်းက အပြောင်းအလဲများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ ၎င်းအပြင် ရှေးဟောင်းအသိစိတ်တစ်ခု နိုးထလာခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ စစ်လော်ရှန်းများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

ရှပ်...

ကောင်းကင်ယံထက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြန်ရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော၊ လက်ထဲ၌ လှံရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မြင်းမြီးကျစ်ဆံမြီးကို မြင့်မားစွာ စည်းနှောင်ထားသော ရဲရင့်လှသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဤသူကား နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော ဝူမေနန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် လီယန်ချူ၏ ကူညီမှုဖြင့် နတ်ဘုရားလမ်းစဥ်သို့ ပြောင်းလဲကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုချောက်နက်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင်၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ အံ့ဩသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဟော့ထုံရှန်း တောင်လိုဏ်ဂူအတွင်းက ချောက်နက်ကြီးပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ ချောက်နက်ကြီးအတွင်းက ရှေးဟောင်းအသိစိတ်ကြောင့် သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက -

"ဟုတ်တယ်၊ သေချာသတိထားပါ၊ အတွင်းထဲက လှည့်စားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေထဲမှာ နစ်မွန်းမသွားစေနဲ့"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ ဝူမေနန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်-

ဝူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် အတိတ်တုန်းက စစ်လော်ရှန်းတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ဝူမိသားစု၏ လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည့် ကိစ္စရပ်ကြီးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူက -

"ခုနက ငါ ဒီအက်ကွဲကြောင်းကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေက ဒါရဲ့အပေါ်မှာ ဘာမှ သက်ရောက်မှု မရှိဘူး၊ ကြည့်ရတာ ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။ နတ်ဆရာကြီးက တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်-

"ဒီနေရာမှာ ထိပ်သီးပညာရှင်တွေ စုစည်းနေကြတာပဲ၊ လူအားလုံး စွမ်းအားချင်း ပေါင်းစပ်ပြီး အစီရင်အတားအဆီး ပြုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်တာပေါ့၊ အချိန်ဆွဲနေရင် အပြောင်းအလဲတွေ ရှိလာနိုင်တယ်၊ ဒီလှည့်စားတဲ့ ပညာရပ်တွေသာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရောက်ရှိလာရင်၊ အချို့လူတွေ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်၏။ ယခုအခါ ဤနေရာ၌ မြေပြင်နတ်ဘုရား ရှစ်ပါး စုစည်းနေကြခြင်းဖြစ်ရာ၊ လူများလေလေ စွမ်းအား ကြီးမားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော ယွန်းနျန်းက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မက မဟာပထဝီ ကောင်းကင်မြေပြင် အဋ္ဌဂံအစီရင် ကို တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်၊ အဋ္ဌဂံအရပ်မျက်နှာတွေကို အသီးသီး နေရာယူကြပြီး၊ အားလုံး စွမ်းအားချင်း ပေါင်းစပ်ပြီး ဒီနေရာကို အစီရင်အတားအဆီး ပြုလုပ်ကြမယ်ဆိုရင်၊ ချောက်နက်ကြီးရဲ့ ကွယ်ရာက အရာတွေ ထွက်ပြေးမလာနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

လီယန်ချူ၏ အားပေးလှသော အကြည့်များကြောင့် ယွန်းနျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ကြီးမားလှသော ယုံကြည်မှုများ ရရှိသွားခဲ့ရပြီး၊ လူအားလုံး၏ သဘောတူညီမှုကိုလည်း ရရှိခဲ့ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မဟာပထဝီ ကောင်းကင်မြေပြင် အဋ္ဌဂံအစီရင်စုကြီးကို တည်ဆောက်လိုက်ကြပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား ရှစ်ပါးတို့သည် အဋ္ဌဂံအရပ်မျက်နှာများကို အသီးသီး နေရာယူလိုက်ကြကာ၊ မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့၏။

ရှပ်...

ဤအစီရင်စုကြီးကား အလွန်တရာ နက်နဲလှသဖြင့်၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော အဋ္ဌဂံပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပေသည်။

ထိုအစီရင်စုကြီးကိုယ်တိုင်က စွမ်းအားများကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား ရှစ်ပါးတို့၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်မူ၊ ဤချောက်နက်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ အစီရင်အတားအဆီး ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအဋ္ဌဂံအစီရင်စုကြီးကား တိုက်ခိုက်ခြင်း သိုင်းကွက်ပညာရပ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အစီရင်စုလမ်းစဥ်ကို အသုံးပြုလျက် လူအများ၏ စွမ်းအားကို စုစည်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ သဘာဝစွမ်းအားကြီးကို ငှားရမ်းအသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဋ္ဌဂံပုံရိပ်ကြီး ကျရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ယခုအကြိမ်တွင်မူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိသလို၊ အက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကိုလည်း ခံရခြင်း မရှိတော့ချေ။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်၍ ပိတ်ဆို့လာခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ထိုရှေးဟောင်းအသိကြီး နိုးထလာခဲ့သော်လည်း၊ မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့ရသော်လည်း ဘာမှတတ်နိုင်ခြင်း မရှိချေ၊ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုသော စည်းမျဉ်းများကြောင့် ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး၊ လုံးဝဥဿုံ နိုးထလာနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး၊ အဋ္ဌဂံပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း လည်ပတ်နေခဲ့၏။

ကောင်းကင်ယံထက်က ကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ခါမျှ ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ဖူးသည့်အလား ရှိနေခဲ့ရတော့၏။

ထိုအဋ္ဌဂံအစီရင်စုကြီးအတွင်း၌၊ လူတိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားပညာရပ်များ ရှိကြပေသည်။

အထူးသဖြင့် နတ်ဆရာကြီး၏ မူလဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့်၊ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပေသည်။

ထိုအချိန်မှသာလျှင် ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးကို အောင်မြင်စွာ အစီရင်အတားအဆီး ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကိစ္စရပ်ကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ စွေ့ကျိုးခရိုင် မြို့တော်အတွင်းရှိ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော အရပ်သားပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူများကိုမူ၊ ဤနေရာ၌ မြေပြင်နတ်ဘုရားများစွာ ရှိနေကြသဖြင့်၊ ဆေးကုသပေးခြင်းနှင့် သေဆုံးသွားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကို တရားဟောကြား၍ အမျှပေးဝေခြင်းများကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့ကြပေသည်။

"ဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်အတွင်းမှာ မဟာရှမင်းဆက် ကာလက စစ်လော်ရှန်းတွေ ပုန်းကွယ်နေကြတာပဲ၊ နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ကြပြီလို့ထင်ရတဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်အချို့အတွင်းမှာ ရှိနေခဲ့ကြတာ မိစ္ဆာကောင်ကြီးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတာပဲ"

လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စရပ်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးများ ရှိနေကြောင်း ခံစားမိလိုက်၏။

"ဟော့ထုံရှန်း တောင်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ရှိနေသင့်တဲ့ အက်ကွဲကြောင်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ၊ ဒါက တိုက်ဆိုင်တာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်သက်သက် ပြုလုပ်ခဲ့တာလား"