အခန်း (၁၁၃၇-၁၁၃၈)

အခန်း ၁၁၃၇ - ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း

စွေ့ကျိုးခရိုင်မြို့တော်၏ ဆူပူသောင်းကျန်းမှု ဘေးအန္တရာယ်ကို ငြိမ်းအေးစေပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ စိတ်နှစ်၍ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပေသည်။

မဟာပြိုင်ဆိုင်မှုကြီးများ ပေါ်ပေါက်လာမည့် ခေတ်ကာလဟူသည် အလွန်တရာ ပါရမီထူးခြားလှသော ကောင်းကင်အလိုတော်ကျ တပည့်များ ပြိုင်တူပေါ်ထွန်းလာခြင်းမျိုးသာမကဘဲ၊ နတ်ဘုရားလောကက လူသားလောက၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းလာခြင်း၊ မိစ္ဆာနယ်မြေနှင့် အမှောင်ကမ္ဘာ၊ ထို့ပြင် ယခုအခါ၌ ဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်ကပါ တစိမ့်စိမ့်ဖြင့် ဝါးမြိုရန် ချောင်းမြောင်းနေခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူကို မည်သို့လျှင် သတိမမူဘဲ နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"စစ်လော်ရှန်းလမ်းစဉ်က ရှေးကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ၊ အတိတ်တုန်းက အဒီပညာကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြတဲ့လူတွေလည်း ဘယ်လို အလှည့်အပြောင်း ဘေးဒုက္ခတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ ဘေးအန္တရာယ်နယ်မြေထဲကို ရောက်ရှိသွားကြတာလဲ မသိဘူး"

လီယန်ချူသည် ထိုဆိတ်ငြိမ်ပျက်စီးခြင်းအရပ်အပေါ်၌ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းအတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေရင်း၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အနှံ့ သွားလာစေခဲ့ပေသည်။

ပထမဦးစွာ အမှောင်ကမ္ဘာ၏ ကျူးကျော်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ကျိုးဖုန်းတောင်၊ ထို့နောက် အတိတ်တုန်းက နဂါးပိတ်တွင်း၏ အဝင်ဝ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ဖူးသော မော်ရှန်းတောင် စသည်ဖြင့် လီယန်ချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပေါ်ပေါက်နေခဲ့၏။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ သူသည် မဟာရှမင်းဆက်ကာလတုန်းက အလွန်တရာ ဒဏ္ဍာရီဆန်လှသော၊ ချိုင်ဖုန်းနတ်သမီး၏ တပည့်ဖြစ်သူ ကျန်နန်နယ်စားမင်း လီရွှမ်း ကိုလည်း လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ပေသည်။

ဤသူကား စိတ်သဘောထား ကောက်ကျစ်ပြီး မည်သည်ကို ကြံစည်နေသည်မသိရာ၊ တကယ်လို့ သူ့ကို မသတ်ပစ်နိုင်လျှင် နောက်ထပ် မည်မျှအထိ ကိစ္စရပ်များကို ရှုပ်ထွေးအောင် ပြုလုပ်ဦးမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ယခုအကြိမ် ထွက်ပေါ်လာကြသော များစွာသော စစ်လော်ရှန်းများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန် မြင့်မားလှသော်လည်း၊ သူတို့၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ ချို့ယွင်းချက်ရှိနေသဖြင့်၊ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိသော ကုသိုလ်မှတ်မှာ တတိယနယ်ပယ်အဆင့်အဖြစ်သာ သတ်မှတ်၍ ရပေသည်၊ ၎င်းမှာ အတိတ်တုန်းက သူသတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသော ချွန်းချိုးလင်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီး သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ကျဆင်းသွားသော မြေခွေးနတ်သမီးတို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် များစွာသော နတ်ဘုရားရတနာလက်နက်များကို စိတ်တိုင်းကျ မောင်းနှင်လိုပါက၊ အလွန် နက်နဲလှသော တာအိုကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါ ရှိရန်လိုအပ်ပေသည်၊ သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းတစ်ခုတည်းဖြင့်မူ အလွန်တရာ ကွာဝေးလှသေး၏။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်လှည့်လည်ရာမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ ထိုတစ်ဖက်ကမ်း နတ်ပန်းပွင့်ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထိုပန်းပွင့်ကား အလွန် တွေ့ရခဲလှသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပင် ဖြစ်သဖြင့် လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လှကာ၊ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး များစွာသော ဆန်းပြားလှသည့် အာနုဘော်များ ရှိပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက ဤတစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်သည် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းအတွင်းသို့ ဆန်းကြယ်စွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ လီယန်ချူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိမနေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့်၊ သူသည် ဤနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ပန်းပွင့်ကို မှီဝဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။

၎င်းကို မြိုချလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးတစ်ခုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရလေသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

သူသည် ယခင်ကလည်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များစွာကို မှီဝဲခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤတစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ အလွန်တရာ ကွာခြားလှပေသည်၊ ထိုအရာအတွင်း၌ အလွန် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စင်ကြယ်သော နတ်ဘုရားချီများ ရှိနေရုံမျှမကဘဲ၊ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှသော သက်စောင့်အသက်ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များလည်း ရှိနေခဲ့ရာ၊ ဤနှစ်ခုစလုံး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ရတော့၏။

နောက်ရက်များတွင်မူ၊ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်၏ ဆေးအာနိသင်များကို သန့်စင်အရည်ကျိုလိုက်ပေသည်။

ပန်းပွင့်၏ ဆေးအာနိသင်ကြီးမားပုံမှာ သူ၏ တွေးတောထင်မြင်ချက်ထက် များစွာ ပိုမိုလွန်ကဲလှပေသည်။

သူသည် ပန်းပွင့်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံလိုက်ပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မတူညီသော စစ်မှန်သောမီးလျှံများစွာကိုလည်း လည်ပတ်စေလျက် အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပေသည်။

တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း ရုန်းကန်ကြမ်းတမ်းခြင်း မရှိဘဲ၊ လီယန်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခန္ဓာကိုယ်အရည်အသွေးကို ညင်သာစွာ ပြောင်းလဲမြှင့်တင်ပေးနေခဲ့၏။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ၊ လီယန်ချူသည် ဤဆေးစွမ်းအားအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်အရည်ကျိုနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ မန္တန်စွမ်းအားများနှင့် မူလဝိညာဉ်တို့မှာ တပြိုင်နက်တည်း တိုးတက်ကြီးထွားလာခဲ့ရတော့၏။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် ချက်ချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိဘဲ၊ ယခုအကြိမ် ရရှိခဲ့သော နားလည်ဆင်ခြင်မှုများကို ဆက်လက် တရားမှတ်နေခဲ့ပေသည်။

သူ၏ မန္တန်စွမ်းအားများမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ အခြေအနေအရပ်ရပ် ပြည့်စုံသွားခဲ့သဖြင့် သဘာဝအတိုင်းပင် အဆင့်ခုနစ် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့၏။

၎င်းအပြင် အဆင့်ခုနစ်၏ အထွတ်အထိပ်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှသာ လိုအပ်တော့ပေသည်။

ဤအရာကား အစောပိုင်းတုန်းက သူမှီဝဲခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လှပြီး၊ များပြားလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ အဖိုးတန်ရတနာများထက်ပင် သာလွန်လှပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း နောက်ပိုင်းကာလသို့ ရောက်ရှိလာလျှင်၊ အဆင့်ငယ်တစ်ခုချင်းစီ တက်လှမ်းရန်အတွက် အလွန် ကြီးမားလှသော အရင်းအမြစ်များကို ကုန်ခမ်းရခြင်းဖြစ်သည်။

ကန်ယွမ်ကမ္ဘာကြီး၏ လေထုချီစွမ်းအားတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင် အခြေခံပါက ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် များစွာသောလူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းမင်္ဂလာနယ်မြေများသို့ သွားရောက်ရန် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန် ရွေးချယ်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ လေထုချီစွမ်းအား၏ သိပ်သည်းမှု မတူညီပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ကွာခြားမှု ရှိပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူ၏ ယခုအချိန် မန္တန်စွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ နက်နဲသိပ်သည်းလှသဖြင့်၊ မတူညီသော မန္တန်ပညာရပ်များစွာကို မိမိစိတ်ကြိုက် စိတ်ကူးရှိသလို ထုတ်ဖော်မောင်းနှင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အခြားသော ရရှိမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ၊ မန္တန်စွမ်းအားနှင့် တာအိုကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်တက်လာခြင်းမှာ အသေးဖွဲဆုံးသော အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ပထမဦးစွာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရည်အသွေးပင် ဖြစ်ပေသည်၊ မူလက သူသည် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို တွဲဖက်ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားသန်မာပြီး ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း ခိုင်မာလှသော်လည်း၊ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရာတွင်မူ ပါရမီအရည်အသွေးမှာ သိပ်ပြီး မထူးခြားလှဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆေးဝါးများကိုသာ အတင်းအကြပ် မှီဝဲလျက် တက်လှမ်းလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ထူးခြားလှသဖြင့် ဖီးနစ်အဆီအနှစ်ကဲ့သို့သော စင်ကြယ်သောယန်ရတနာဆေးဝါးများပင်လျှင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ယခုအခါ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်ကို မှီဝဲပြီးနောက်တွင်မူ၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အလွန်တရာ သင့်တော်လျော်ကန်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။

ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာကို တစ်ကြိမ်မျှ လည်ပတ်စေရုံမျှဖြင့်၊ တိုးပွားလာသော မန္တန်စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုသိပ်သည်းလှပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်က လေထုချီစွမ်းအားများကို စုပ်ယူမှုမှာလည်း အလွန် လျင်မြန်လှသဖြင့်၊ အရိုးအဆစ်များမှာလည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထူးခြားဆန်းပြားသွားခဲ့ရပေသည်။

"ဒါက တစ်စုံတစ်ခုသော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲကျင့်ကြံမိသွားတာလား"

လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

လူသားလောကထဲတွင် ကျင့်ကြံနေပါက၊ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေဦးတော့၊ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းပြီး နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်ခြင်းဟူသော အဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်ရသေးသရွေ့မူ၊ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လီယန်ချူမှာမူ မတူညီတော့ချေ၊ လူသားလောကထဲတွင် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ကျင့်ကြံရာတွင် နတ်ဘုရားများ ကူညီမစနေသည့်အလား လွယ်ကူချောမွေ့လှပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော အာဏာစက်အာနုဘော်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကာ၊ သက်တမ်းမှာလည်း ရှည်ကြာလှသဖြင့် များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိပေသည်။

၎င်းအပြင် နောက်ထပ်တစ်ခုမှာ မူလဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်ပေသည်၊ သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ မူလကတည်းက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ထားခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် အလွန် ကြံ့ခိုင်ကျစ်လျစ်လှပေသည်။

ယခုအခါ မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင်၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေခဲ့ပြီး၊ တောက်ပလှပလွန်းလှသဖြင့် မည်သည့် မန္တန်အာနုဘော်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုဘဲနှင့်ပင် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများနှင့် စစ်မှန်သောမီးလျှံများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မူလဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ ရုပ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေချိန်ထက်စာလျှင် အကာအကွယ်မဲ့သဖြင့် ဘေးကင်းမှုနည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ယခုအချိန် မူလဝိညာဉ်မှာ သူ၏ တာအိုကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ထက်ပင် ပိုမိုသန်မာလှပြီး၊ တာအိုတရားအပေါ်၌ နားလည်ဆင်ခြင်မှုများစွာလည်း ထပ်မံတိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ စိတ်အာရုံဖြင့် တွေးတောဆင်ခြင်လိုက်ရာ၊ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ကျွန်းကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့၏။

သူသည် လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က လမ်းကြောင်းအတိုင်း ထိုနတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်းကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ရာ၊ စမ်းရေတွင်းမှာ ကြည်လင်အေးမြနေခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားအချို့ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က ခြေလှမ်းတစ်ရာအကွာတွင်သာ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအကြိမ်တွင်မူ အနီးကပ်ဆုံးအဖြစ် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းမျှသာ လိုအပ်တော့သည့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤဆယ်လှမ်းမျှသာရှိသော အကွာအဝေးမှာမူ၊ ကောင်းကင်ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအလား ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲလှပေ၏။

"ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ဒီနေရာမှာတင် ရပ်တန့်လိုက်ရတော့မှာလား"

လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်ကို မှီဝဲပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး၊ များစွာသော တာအိုမန္တန်ပညာရပ်များအပေါ်တွင်လည်း အမြင်သစ်များဖြင့် ဆင်ခြင်နားလည်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံတိုးကပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားကျွန်းကြီးက သူ့အား အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ခြင်းမပြုဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော စည်းမျဉ်းများဖြင့်သာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လာခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ သုံးလှမ်းမျှ ထပ်မံတိုးဝင်လိုက်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြီးမှာလည်း ကြေမွပျက်စီးတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဤမျှနှင့်တင် လက်လျှော့၍ မပြန်လိုချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သူသည် စိတ်အာရုံပင်လယ်နှင့် ဆက်သွယ်မိသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး၊ စိတ်အာရုံပင်လယ်အတွင်း၌ အမြဲတမ်း သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ရှင်းဟွမ်အလံငယ်မှာ ထူးခြားလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက် မည်သည့် မန္တန်တရားမျှ မကျူးကျော်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့၏။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖိအားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားခဲ့ရသည်၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်တက်လာပြီးနောက်တွင်၊ ဤနေရာ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုမှာ သူ့အပေါ်၌ ပိုမို၍ သေးငယ်လာခဲ့ပုံရပေသည်။

အဝါရောင်အလံငယ်တစ်ခုသည် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် နောက်ဆုံးတွင် အနီးကပ်ဆုံးသို့ တိုးကပ်သွားနိုင်ခဲ့ကာ၊ နတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်း၏ ပြင်းထန်လှသော လေထုချီစွမ်းအားများကို တစ်ငုံမျှ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားခဲ့ရတော့၏။

သူ၏ လက်သည် ထိုနတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်းကို လုံးဝဥဿုံ ထိတွေ့မိလိုက်သောအချိန်တွင်မူ၊ ထိုဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများ အားလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ-

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာလက်ထဲ၌ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ထိုဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှာ တောက်ပလှပသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက်၊ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဝန်းရံလာခဲ့ပေသည်။

ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းအတွင်းရှိ မူလသဘာဝ သံလိုက်ဓာတ်မဟာအစီရင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ အလင်းတန်းကြီးမှာ မိုးကောင်းကင်ယံထက်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားခဲ့ရတော့၏။

လူသားလောကတစ်ခုလုံးရှိ မြေပြင်နတ်ဘုရားများ အားလုံးမှာ ဤနေရာ၏ အပြောင်းအလဲကြီးကို ခံစားမိလိုက်ကြရပြီး၊ အရှိန်အဝါကြီးမှာ တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပေသည်။

အမည်မသိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင်၊ မျက်နှာပြင်ကို သေချာမမြင်ရသော ဝတ်စုံစိမ်းနှင့်လူတစ်ဦးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်၊ သူသည် ကောင်းကင်ယံထက်က အလင်းတန်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ အံ့ဩစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

"ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းရဲ့ အရှိန်အဝါလား"

သူ၏ အကြည့်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း လေဟာနယ် အလွှာလွှာကို ဖြတ်ကျော်လျက် ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

…………………

ခွန်လွန်တောင်၏ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌မူ-

ထိုဝတ်စုံခရမ်းနှင့် တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ခြေဆလိမ်ထိုင်လျက်၊ လက်ဝါးများကို အထက်သို့ လှန်ထားရင်း၊ မျက်ဝန်းအစုံကို ဖွင့်ကာ ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

"အဲဒါက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့တာကိုး"

ဝတ်စုံခရမ်းနှင့် တာအိုဆရာအိုကြီးသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိပြီး၊ သူ၏ အကြည့်မှာ ဂူဗိမာန်၏ တောင်နံရံကို ဖြတ်ကျော်လျက် အတွင်းထဲတွင် တဟူးဟူးနှင့် အိပ်ပျော်နေသော လူငယ်တပည့်ဖြစ်သူ ကျုံးချွဲ ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ၊ မတတ်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့၏။

"ငါ့ရဲ့ တပည့်က သူ့ကို ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ပါလား"

"နောက်ထပ် တပည့်တစ်ယောက် ထပ်ပြီး သိမ်းရမလား"

ဝတ်စုံခရမ်းနှင့် တာအိုဆရာအိုကြီးက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိရာ၊ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ကျုံးချွဲသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်မိပြီး၊ ရုတ်တရက် ရင်ထိတ်သွားခဲ့ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထထိုင်ကာ ဘယ်ညာသို့ ကြည့်ရှုလိုက်တော့၏။

ဝတ်စုံခရမ်းနှင့် တာအိုဆရာအိုကြီးသည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

"ဘေးအန္တရာယ် ကပ်ဆိုးကြီးက မကြာမီ ရောက်တော့မယ်၊ လူသားလောကအတွက် ကျန်ရှိတဲ့ အချိန်က သိပ်မများတော့ဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့"

………………………

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌မူ-

မျက်နှာပြင် တည်ကြည်ခန့်ညားလှသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည်လည်း မျက်နှာအမူအရာ တည်တံ့နေခဲ့ပြီး၊ မိုးကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်သွားသော ဤကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကြီးကို ခံစားမိလိုက်ပေသည်။

အနီးနားရှိ အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှသော မိစ္ဆာဘုရင် မှာမူ ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သဖြင့်-

မတတ်နိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်မိတော့၏။

"အဖေ... အလှည့်ရောက်ပြီလေ၊ အဖေက ကစားပွဲကို ဖျက်ချင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဤသားအဖနှစ်ဦးမှာ စစ်တုရင် ကစားနေကြခြင်းဖြစ်ရာ၊ မိစ္ဆာဘုရင်မှာ မတတ်နိုင်ဘဲ အတင်းအကြပ် နှိုးဆော်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ အနောက်ဘက် ကန္တာရဆီကို သွားကြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ကန်ယွမ်ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဒီနေရာမှာ ဆက်ပြီး မနေသင့်တော့ဘူး"

မိစ္ဆာဘုရင်က မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ သမီးကို စစ်တုရင်တစ်ပွဲ ရှုံးသွားလို့လား"

အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား - "............"

တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ သူက မတတ်နိုင်ဘဲ ဆိုလိုက်၏။

"နိုင်ရှုံးက မသေချာသေးဘူး၊ အဖေက မရှုံးသေးပါဘူး"

မိစ္ဆာဘုရင် က သာယာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး-

"ဟုတ်တာပေါ့၊ နိုင်ရှုံးက မသေချာသေးဘူးပဲ၊ အခုအချိန်မှာ ထွက်ခွာသွားဖို့ကတော့ စောလွန်းပါသေးတယ်"

အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မကြာမီမှာပင် စိတ်ထဲမှ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်တော့၏။

"မှန်တာပေါ့၊ နိုင်ရှုံးက မသေချာသေးဘူး၊ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး စောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

……………………

ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းအတွင်း၌မူ-

လီယန်ချူသည် အပြင်လောကတွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အပြောင်းအလဲကြီးကို လုံးဝ သိရှိခြင်း မရှိချေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထိုဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှာ ဝုန်းကနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကြားတွင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဤနတ်ဘုရားကျွန်းကြီးအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်းကြီးအတွင်း၌ အလွန် ကြီးမားလှသော လေထုချီစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေရုံမျှမကဘဲ၊ မရေမရာသော နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားများလည်း ရှိနေခဲ့ရာ၊ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တရာ သင့်တော်လျော်ကန်လှပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက သူသည် စည်းမျဉ်းအတားအဆီးများကို လုံးဝ ဖောက်ခွဲကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပုံရပြီး၊ စမ်းရေတွင်းရှေ့က ခြေလှမ်းတစ်ရာ လမ်းကြောင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤနေရာသည် သူ့အပေါ်၌ မည်သည့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

ထိုနတ်ဘုရားကျွန်းကြီးပေါ်တွင် များစွာသော ဂူဗိမာန်များနှင့် ထပ်ဆင့်အဆောက်အအုံများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားများ ဝန်းရံနေခဲ့၏။

အစောပိုင်းတုန်းက သူ၏ စိတ်အာရုံကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သဖြင့် သေချာမမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ရဘဲ၊ ယခုအချိန်မှသာလျှင် ဤကျွန်းကြီး၏ အစစ်အမှန်ရုပ်သွင်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် အနီးကပ်ဆုံးသော တောင်ထိပ်တစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်း၏အမည်မှာ 'ကွမ်းချောင်ဂေ' ဟု ခေါ်တွင်ပေသည်၊ ထွင်းထုမွမ်းမံမှုများမှာ အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှသော အနုပညာလက်ရာများဖြစ်ပြီး-

အတွင်းထဲတွင်လည်း အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှသော တားမြစ်ချက်အစီရင်အချို့ ရှိနေခဲ့ကာ အကာအကွယ်အဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် အတွင်းထဲ၌ လျှောက်လှမ်းနေရင်း၊ အလွန်တရာ မရေမရာလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများကို ခံစားမိလိုက်ရ၏။

ဤကွမ်းချောင်ဂေ အဆောက်အအုံသည် အတိတ်တုန်းက နတ်သမီးတစ်ပါး ပုန်းကွယ်ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသော နေရာဖြစ်ပုံရသော်လည်း၊ ထိုနတ်သမီးမှာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်ကိုမူ မသိရချေ။

လီယန်ချူသည် အတွင်းထဲ၌ ရွှေရောင်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရပြီး၊ ၎င်း၏ အပေါ်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းမန္တန်ကျမ်းစာတစ်စောင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။

၎င်း၏အမည်မှာ 'ကျန်းရိကျန်းတန်းကျွဲ' ဟု ခေါ်တွင်ပြီး၊ အတွင်း၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရွှေရောင်အတွင်းဓာတ်ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေ၏။

လီယန်ချူသည် စိတ်စိုက်၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ မိမိကျင့်ကြံနေသော အတွင်းဓာတ်ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်နှင့် အပြန်အလှန် သက်ရောက်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရသော်လည်း၊ ဤမန္တန်ပညာရပ်မှာ ပိုမို၍ နက်နဲလှပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်သည့် နတ်ဘုရားအာနုဘော်မျိုး မဟုတ်ချေ။

ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင်မူ၊ ရွှေရောင်အတွင်းဓာတ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက အသက်ဝိညာဉ်၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ မန္တန်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမှာ အခြေခံအကျဆုံးသော နောက်ဆက်တွဲ အာနိသင်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာ၌ ထိုမန္တန်ကျမ်းစာမှတစ်ပါး၊ မည်သည့် ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ရတနာလက်နက်မျှ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အခြားသော တောင်ထိပ်တစ်ခုထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်၏။

ထိုနေရာ၌ ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှသော မြေဓာတ်လေထုချီစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့်၊ အတွင်းထဲ၌ လျှောက်လှမ်းရသည်မှာ အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

ဂူဗိမာန်အတွင်း၌လည်း မန္တန်ကျမ်းစာတစ်စောင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ၎င်း၏အမည်မှာ 'ယွီရှီးဇီဒန်းကျန်းကျီယောင်' ဟု ခေါ်တွင်ပေသည်။

ဤအရာကား အခြားသော အမြင်တစ်ခုမှနေ၍ ရွှေရောင်အတွင်းဓာတ်ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ကို ရှင်းလင်းပြသထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ လီယန်ချူသည် ၎င်းကို လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ထိုထိုက်ယိကျန်းတန်းကျွဲက ပြောဆိုထားသော ကျင့်ကြံခြင်းမန္တန်များနှင့် လုံးဝ မတူညီကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ထိုအရာသည်လည်း ထိပ်သီးအဆင့်ရှိသော မန္တန်ကျမ်းစာတစ်စောင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်၊ ဆက်တိုက်ဆိုသလို များစွာသော ဂူဗိမာန်များနှင့် ထပ်ဆင့်အဆောက်အအုံများထံသို့ သွားရောက်ခဲ့ရာ၊ တစ်ခုချင်းစီတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် မန္တန်ကျမ်းစာများ ကျန်ရှိနေခဲ့ကြပေသည်။

၎င်းတို့မှာ ရွှေရောင်အတွင်းဓာတ်ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်ကိုသာ ဖော်ပြထားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ 'ထိုက်ရွှမ်းပါးကျန့်လု' ဟု ခေါ်သော မန္တန်ကျမ်းစာတစ်စောင်လည်း ရှိနေခဲ့ရာ၊ ၎င်း၏အတွင်း၌ မန္တန်အဆောင်လက်ဖွဲ့လမ်းစဉ်များကို ဖော်ပြထားပြီး၊ လူသားခန္ဓာကိုယ်၏ မြင်ကွင်းရှစ်ပါးကို ပြောဆိုထားသဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို မတူညီသော အမြင်များမှနေ၍ ရှင်းလင်းပြသထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မရေမရာဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုချင်းစီကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်ပေသည်။

အတိတ်တုန်းက ဤနေရာ၌ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော နတ်ဘုရားများနှင့် စစ်မှန်သောနတ်လူသားများသည် မိမိတို့ သင်ကြားတတ်မြောက်ထားသော အနက်နဲဆုံးသော အဆီအနှစ်များကို ချန်ထားခဲ့ကြပြီး၊ နောက်နောင်မျိုးဆက်များအတွက် အမွေအနှစ်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"မီးအိမ်တစ်ခုကနေ များစွာသော မီးအိမ်တွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်ရင်၊ နောက်ဆုံးမှာ များစွာသော မီးအိမ်တွေ အားလုံး လင်းထိန်သွားရတာမျိုးပဲ"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ဤနေရာကား မည်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော နယ်မြေမျိုးမျှ မဟုတ်သလို၊ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလည်း မဟုတ်ချေ၊ ဤနေရာကား အတိတ်တုန်းက ဒဏ္ဍာရီလာ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း အစစ်အမှန်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်!

"ကြည့်ရတာ အတိတ်တုန်းက ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ အလှည့်အပြောင်း ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်ခဲ့လို့၊ နတ်ဘုရားတွေအားလုံး နောက်ကြောင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီး၊ မထွက်ခွာခင်မှာ ဒီအမွေအနှစ်တွေကို ချန်ထားခဲ့ကြတာပဲ"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် ခေါင်းကို မော့၍ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ဤနေရာ၌ ဟာလာဟင်းလင်း လွင်တီးခေါင်ကြီးဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားကျယ်ပြောလှကာ၊ ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင်လည်း အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေသည့်အလား ရှိနေခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အလွန်တရာ သေးငယ်လှကြောင်း ခံစားမိလိုက်ရပေသည်။

လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်လက္ခဏာလမ်းစဉ်ကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ပုန်းကွယ်ထားနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော မန္တန်စွမ်းအားမျိုးမှာ၊ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အရာကို သေးငယ်လှသော မုန်ညင်းစေ့လေးတစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူကို အလွန်တရာ အံ့ဩချီးကျူးမိစေရုံမျှသာ ရှိပေသည်။

သူသည် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာမျက်ဝန်းအစုံကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ ခရမ်းရွှေရောင် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပေသည်။

သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ လက်ထဲက ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူသည် လက်ညှိုးဖြင့် အနည်းငယ်မျှ တွက်ချက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ခုနကတင် ၎င်းမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး လောကထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရပေသည်။

"ဒါက ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း အစစ်အမှန်ပဲကိုး၊ အခု ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းက ချိတ်ပိတ်ခြင်းကနေ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်လို့၊ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကတော့ သက်သေခံ တစ်ခုအနေနဲ့ သဘာဝအတိုင်းပဲ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတာပဲ"

ဤသို့ တွေးတောလိုက်မိလျှင်၊ လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရတော့၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာတုန်းက ဝေမြို့ တစ်ခွင်လုံး နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ လူငယ်တာအိုဆရာ ရွှမ်ချိန် ကို၊ ငါက နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့တာလို့ ထင်မှတ်ခဲ့တာ၊ မထင်မှတ်ရဲစရာပဲ... သူက တကယ်တော့ နတ်ဘုရားကျွန်းကြီးတစ်ခုလုံးပေါ်မှာ ရောက်နေခဲ့တာပဲကိုး"

လီယန်ချူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ရာ၊ ဖန့်ချင်းလန်၊ ကျွေ့ဟွာနှင့် ယွန်းနျန်း တို့သုံးဦးစလုံး အပြင်ဘက်၌ ရှိနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဖန့်ချင်းလန်က မေးလိုက်သည်။

"ခုနက နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကြီး မိုးကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့တယ်၊ အဲဒါ နင်က နတ်ဘုရားတန်းခို တစ်ခုခုကို ဆင်ခြင်မိသွားတာလား ဒါမှမဟုတ် ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ပေါ်ပေါက်ခဲ့လို့လား"

ထိုအလင်းတန်းကြီးမှာ အလွန်တရာ တောက်ပလှသဖြင့် ဖန့်ချင်းလန်အား အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်၏။

"ငါက ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပုံရတယ်"

ကျွေ့ဟွာနှင့် ယွန်းနျန်း တို့အတွက်မူ ဤကိစ္စရပ်ကို ကြားရလျှင် ကြီးမားသော ခံစားချက်မျိုး မရှိကြသော်လည်း-

ဖန့်ချင်းလန်မှာမူ မျက်ဝန်းအစုံ တောက်ပသွားခဲ့ရတော့၏၊ သူမသည် ပင်လယ်ပြင်အလွန်က များစွာသော နတ်ဘုရားကျွန်းများသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းမှာမူ အထွတ်အထိပ်အကျဆုံးသော တည်ရှိမှုဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ကာလကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပင်လယ်ပြင်အလွန်က လေထုကျင့်ကြံသူအချို့၏ ပြောဆိုချက်အရ ဤနတ်ဘုရားကျွန်းကြီးမှာ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကမူ ကြီးမားသော မန္တန်စွမ်းအားများဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေပြင်မှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟုလည်း ဆိုကြရာ၊ အမျိုးမျိုးသော ပြောဆိုချက်များဖြင့် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

ဖန့်ချင်းလန်က မေးလိုက်၏။

"ဘယ်နေရာမှာလဲ"

လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါပြောခဲ့ဖူးတဲ့ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို မှတ်မိသေးလား"

ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုလိုက်၏။

"ဖုန်းလိုင်ကနေ လာတာလား"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိပြီး-

"တိတိကျကျ ပြောရရင်တော့၊ အဲဒီကျောက်တုံးက သက်သေခံတစ်ခုပဲ ၊ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းက မသိနိုင်တဲ့ ဒေသတစ်ခုမှာ ရှိနေခဲ့တာ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြီးမားတဲ့ မန္တန်စွမ်းအားတွေနဲ့ ပုန်းကွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်"

ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုလိုက်၏။

"ကောလာဟလတွေက အမှန်တကယ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး၊ အမှန်တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲကိုး"

ကျွေ့ဟွာက မတတ်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်တော့သည်။

"ဒီဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းမှာ ဘယ်လို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အရာတွေ ရှိနေလို့လဲ"

ဖန့်ချင်းလန်က လီယန်ချူကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"လောကထဲမှာတော့ ကောလာဟလတွေပဲ ရှိတာပါ၊ အစစ်အမှန်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာကိုတော့ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ သိလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူသည် ဖုန်းလိုင်ကျွန်းအတွင်း၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အရာများဖြစ်သည့် နတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်း၊ ရတနာသစ်သီးများ၊ လေထုချီစွမ်းအားများ ဝန်းရံနေမှု၊ ထို့ပြင် ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်များနှင့် ထပ်ဆင့်အဆောက်အအုံများအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ပေသည်။

၎င်းအပြင် အတွင်းထဲ၌ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူများ ချန်ထားခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံခြင်းမန္တန်ကျမ်းစာများ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ပြောပြရာ၊ လူကို အလွန်တရာ အံ့ဩချီးကျူးမိစေရုံမျှ ရှိပေသည်။

အမျိုးသမီးသုံးဦးစလုံး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရတော့၏။

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းအစုံ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး-

"ဘာရတနာသစ်သီးလဲ၊ ထုတ်ပြီးတော့ ပြပါဦး"

လီယန်ချူသည် စိတ်အာရုံဖြင့် ခံစားလိုက်ရာ၊ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်း တည်ရှိရာနေရာကို ချက်ချင်းပင် သိရှိလိုက်ရ၏။

ဤကျွန်းကြီးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှိနေသည့်အလား သို့မဟုတ် မသိနိုင်သော ဒေသတစ်ခုတွင် ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

သူသည် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

"ငါ မင်းတို့ကို အတွင်းထဲကို ခေါ်ပြီး ပြမယ်"

ထို့နောက် သူသည် ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လူစုမှာ ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြရတော့၏။

ထိုနေရာ၏ လေထုချီစွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားများအတွက် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားများလည်း ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပေသည်။

လူတိုင်း ဤနေရာ၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို ခံစားမိလိုက်ကြရသဖြင့်၊ အလွန်တရာ အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

လီယန်ချူသည် ရတနာသစ်သီးတစ်လုံးကို ယူဆောင်၍ ကျွေ့ဟွာထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပေသည်။

ထိုအရာကား တည်သီးတစ်လုံးနှင့် ပုံစံတူလှပြီး၊ ရွှေရောင်အတိ တောက်ပနေခဲ့၏။

ကျွေ့ဟွာသည် ၎င်းကို လှမ်းယူ၍ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော လေထုချီစွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်ရပြီး၊ ခံတွင်းထဲ၌လည်း အလွန် ချိုမြိန်လှသည်။

"စားလို့ကောင်းလိုက်တာ၊ အချို့ ရတနာဆေးဝါးတွေထက်တောင် မနိမ့်ကျဘူး"

ဖန့်ချင်းလန်မှာမူ အတွင်းထဲရှိ ထပ်ဆင့်အဆောက်အအုံများနှင့် ဂူဗိမာန်များကို ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပေသည်။

ဤနေရာ၏ လေထုချီစွမ်းအားများမှာ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှသဖြင့်၊ အတွင်းထဲ၌ တစ်ခဏမျှ နေထိုင်ရုံမျှဖြင့် မန္တန်စွမ်းအားများ တိုးပွားလာကြောင်း ခံစားမိလိုက်ရ၏။

လူတိုင်းကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် မတတ်နိုင်ဘဲ မှင်သက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ခေါင်းကို ငုံ့၍ ခံစားကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခုအကြိမ်တွင်မူ မိမိကိုယ်တိုင် ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်တော့၏။

" ဒီကျွန်းကြီးကို လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပုံပဲ "

"ဒါကလည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိတဲ့ ဖုံးကွယ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုပဲ"

လီယန်ချူသည် ဤအချက်ကို တွေးတောလိုက်မိပြီး၊ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

လူတိုင်းသည် အတွင်းထဲ၌ လျှောက်လှမ်းနေကြရင်း၊ ထိုရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ ချန်ထားခဲ့ကြသော ဂူဗိမာန်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကြပေသည်။

"ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းက အနည်းငယ် အားထုတ်ရုံနဲ့ အကျိုးကျေးဇူး အဆမတန် ရနိုင်တယ်၊ အမှန်တကယ် စစ်မှန်တဲ့ မင်္ဂလာနယ်မြေကြီးပဲ"

ဖန့်ချင်းလန်က ဆိုလိုက်၏။

လူတိုင်း စိတ်ထဲမှ အလွန်တရာ သဘောတူညီကြပေသည်။

၎င်းအပြင် ဤနေရာကား လူသားလောက၏ နတ်ဘုရားဘုံတစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ ရှုခင်းများမှာလည်း အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှကာ၊ နတ်ဘုရားပန်းပွင့်များနှင့် လေထုမြက်ပင်များ၊ ရတနာသစ်သီးများနှင့် နတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်းများ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုနတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်းကို ယူဆောင်၍ တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ရာ၊ အရိုးအဆစ်များကို သန့်စင်ပေးပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

လူသားလောက၏ မြေပြင်နတ်ဘုရားများသည် နတ်ဘုရားလောကသို့ မတက်လှမ်းမီအချိန်တွင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ကြသေးသလို၊ မန္တန်စွမ်းအားများမှာလည်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ကြသေးရာ၊ ဤနတ်ဘုရားစမ်းရေတွင်း၌ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော အာနိသင် ရှိပေသည်။

လူတိုင်း သောက်သုံးပြီးနောက်တွင်မူ၊ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသွားခဲ့ရပြီး လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရတော့၏။

သာမန်လူသားများ ထိုရေကို သောက်သုံးပါက ရောဂါဝေဒနာ အားလုံး ကင်းစင်သွားနိုင်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးသန်မာလာနိုင်ပေသည်။

လူတိုင်း ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ၊ မိမိကိုယ်ပိုင် နားလည်ဆင်ခြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသဖြင့် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလျက် ဆေးစွမ်းအားများကို အကြွင်းမဲ့ ချေဖျက်လိုက်ကြတော့၏။

လီယန်ချူသည် ယနေ့တွင် ခံစားချက်များစွာ ရရှိခဲ့ပေသည်၊ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်ကို မှီဝဲသဖြင့် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့ရုံမျှမကဘဲ၊ ဤဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကိုလည်း လုံးဝဥဿုံ သန့်စင်အရည်ကျိုနိုင်ခဲ့ကာ၊ အတိတ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ဖူးသော ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားကျွန်းကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရပေသည်။

"ဒီလို ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားကျွန်းကြီး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်လို့၊ အတွင်းထဲက ရတနာဆေးဝါးတွေနဲ့ စမ်းရေတွင်းတွေ၊ ရတနာသစ်သီးတွေကို ထည့်မတွက်ဦးတော့၊ အတွင်းထဲက ဝိညာဥ်ချီစွမ်းအားတွေနဲ့ နတ်ဘုရားချီစွမ်းအားတွေတင် ငါ့ကို အဆင့်ကိုးအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့ လုံလောက်စေပြီး၊ အရင်းအမြစ်တွေ ကုန်ခမ်းသွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

လီယန်ချူသည် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

………………

ညဉ့်နက်လာခဲ့ပြီး၊ ရာသီဥတုမှာ အေးစက်လာခဲ့ကာ၊ လခြမ်းကွေးလေးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ချိတ်ဆွဲနေခဲ့သဖြင့်၊ အနည်းငယ်မျှ ဆိတ်ငြိမ်အေးစက်မှုကို ပိုမို၍ တိုးပွားစေခဲ့ပေသည်။

ခုံဟိုင်တောင်

ဤနေရာ၏ အမည်မှာ ရူးသွပ်သော ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကြားသိရပြီး၊ လူသားလောကဟူသည် အားလုံး ဒုက္ခပင်လယ်ကြီးဖြစ်သဖြင့် သာမန်လူသားများအတွက် လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလှကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးပေသည်။

သူသည် ဤနေရာ၌ ဒုက္ခပေးနေသော မိစ္ဆာကျားကြီးတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဤခုံဟိုင်တောင်ဟူသော အမည်မှာ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မူလအစက အမည်ဟောင်းကိုမူ မည်သို့မျှ လိုက်လံစုံစမ်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။

တောင်တွင်း၌ နတ်ကွန်းငယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ နတ်ကွန်းငယ်၏ ရှေ့တွင် လူငယ်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်၊ မွေးရာပါ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ လွတ်လပ်လွတ်လပ်စွာဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

နတ်ကွန်းငယ်အတွင်း၌၊ အမွှေးတိုင် မီးလျှံများကို ထွန်းညှိထားခဲ့ပြီး၊ မီးတောက်များမှာ သုံးပေမျှ မြင့်မားစွာ ထွက်ပေါ်လျက် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေခဲ့၏။

ဤသူကား မဟာရှမင်းဆက်၏ ကျန်နန်နယ်စားမင်း လီရွှမ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ သူ၏ လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်း ဦးချိုတံပိုးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ နှုတ်ခမ်းမှလည်း တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုနေခဲ့ပေသည်။

၎င်းကား မဟာရှမင်းဆက်ကာလတုန်းက နတ်ပူဇော်ရာတွင် သုံးသော မန္တန်စာလုံးများဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်၍ နတ်ဘုရားများနှင့် စကားပြောဆိုရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ လူငယ်နယ်စားမင်းသည် ဦးချိုတံပိုးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်နေခဲ့ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အေးဆေးလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"အမိတ္တာဗုဒ္ဓ... ဒကာကြီး သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား၊ ဒီနေရာက ဒကာကြီးရဲ့ မွေးရပ်မြေ ဖြစ်တယ်၊ ဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ရင် လူသားလောကကြီးတစ်ခုလုံး ထာဝရ နစ်မွန်းသွားရလိမ့်မယ်၊ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတွေ အားလုံးကို နတ်ဘုရားတွေက ထိန်းချုပ်သွားကြလိမ့်မယ်၊ နောက်ထပ် ပြန်လည်ရုန်းထွက်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ဤအရာကား ထုထည်ကြီးမားလှသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး၊ အတိတ်တုန်းက လီရွှမ်ကို ကယ်တင်သွားခဲ့သော ဝန်ကျွယ်ဘုန်းကြီး ပင် ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်နယ်စားမင်းက တိုးညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဒီအရာတွေကို ဂရုစိုက်နေသေးလို့လား"

ဝန်ကျွယ်ဘုန်းကြီးက ဆိုလိုက်၏။

"ဆင်းရဲသားဘုန်းကြီး ဂရုစိုက်တာ မစိုက်တာက အဓိက မဟုတ်ပါဘူး၊ နတ်ဘုရားတွေ လူသားလောကထဲကို ဆင်းသက်လာခြင်းက အရှိန်အဟုန်ကြီးမားတဲ့ လမ်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်လို့၊ ဒကာကြီး လီရွှမ် မရှိရင်တောင် တခြားလူတွေ ရှိလာမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒကာကြီး ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ရင်တော့၊ ဒီလောကရဲ့ အပြစ်သားကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

လီရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ငါက ဘယ်သူက ဒီမင်္ဂလာနယ်မြေတွေကို ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့တာလဲ၊ ဒါ့အပြင် သူက ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းကွယ်နေတာလဲဆိုတာကိုပဲ မြင်တွေ့ချင်တာ"

ဝန်ကျွယ်ဘုန်းကြီးက ဆိုလိုက်၏။

"သိရှိသွားခဲ့ရင်တောင် ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒကာကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

လီရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"ငါ့မှာ သူ့ကို မေးချင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲ ရှိတယ်"

ဝန်ကျွယ်ဘုန်းကြီးက ဆိုလိုက်၏။

"ဘာစကားလဲ"

လီရွှမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိဘဲ၊ အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဆရာကြီး... ဒီည စကားတွေ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"

ဝန်ကျွယ်ဘုန်းကြီးက ဆိုလိုက်၏။

"ဆင်းရဲသားဘုန်းကြီးက သူတစ်ပါးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ချောင်းကြည့်ရတာ မနှစ်သက်ပါဘူး၊ တစ်ကိုယ်လုံး စစ်မှန်တဲ့ တရားအရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတာပါ၊ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်ရုံသာပါ"

လီရွှမ်သည် ဤဘုန်းကြီးအပေါ်၌ အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု ရှိနေခဲ့ပေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက သူသည် ဤဘုန်းကြီး၏ ကူညီမှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ နိုးထလာချိန်တွင်မူ မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်၍ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသူနှင့် လီယန်ချူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြစဉ်တုန်းက၊ သူ၏ အသိစိတ်မှာ အနက်ရောင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ အလွန်တရာ အေးစက်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

လီရွှမ်သည် မှတ်မိနေဦးတော့၊ သူသိရှိထားသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဤသူကား မိမိအတွက် အလွန် ကြီးမားလှသော ကူညီစောင်မမှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် စကားပြောဆိုခြင်းမပြုတော့ဘဲ၊ ထိုရှေးဟောင်း ဦးချိုတံပိုးကို တိုက်ရိုက်ပင် အသုံးပြုလိုက်တော့၏။

ဝူး... ဝူး...

တံပိုးသံမှာ ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ ပျံလွင့်သွားခဲ့ရတော့၏။

နတ်ကွန်းငယ်အတွင်းရှိ မီးလျှံများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာခဲ့ပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု လေဟာနယ်ထဲတွင် ဆိုင်းငံ့တည်ရှိလာခဲ့ကာ၊ အေးစက်စွာဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ နောက်ထပ် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်ရာ၊ တစ်ခုပြီးတစ်ခုသော ပုံရိပ်ကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေခဲ့ကြရတော့သည်။

အခန်း ၁၁၃၈ - မြေပြင်နတ်ဘုရား ဆယ်ပါး

မဟာချန်မင်းဆက်၏ မြို့တော်ကြီးကား...

ဤနေရာသည် လူသားလောက၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ အလွန်တရာ အားကောင်းထက်မြက်လှပြီး၊ မြေပြင်အလှတရားနှင့် လူသားပါရမီရှင်များ စုံလင်စွာ ထွန်းကားသည့် မြတ်သောအရပ် ဖြစ်ပေသည်။

မူလက တိုင်းပြည်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများ အလုခံခဲ့ရသဖြင့် လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေ အားလုံး လောကထဲသို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းကာ ဓားပြသူခိုးများ ထူပြောခဲ့ဖူးပေသည်။ ၎င်းသည် ပျက်စီးတော့မည့် နောက်ဆုံးမင်းဆက်တစ်ခု၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သော်လည်း၊ လီယန်ချူက လက်နက်ပုန်းထုတ်၍ မဟာရှမင်းဆက် ဧကရာဇ်၏ တိုင်းပြည်စောင့်အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ ကျန်းကျုန်းဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ရံတော်သံလျက်တို့ဖြင့် တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင် မွမ်းမံခဲ့ပေသည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရားနယ်မြေများကို ချိတ်ပိတ်နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး၊ တရားရုံးတော်ဌာန နှင့် ပူးပေါင်းလျက် လောကအနှံ့ရှိ မိစ္ဆာအပေါင်းကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားကာ စကြာဝဠာတစ်ခွင်လုံးကို သန့်စင်ပေးခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင်မူ ချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို၍ အားကောင်းမောင်းသန် လာခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင်မူ၊ ကောင်းကင်လူသား တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ဟာလာဟင်းလင်း လေဟာနယ်ထဲ၌ မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေခဲ့ကြရာ၊ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် လူကို ရင်ထိတ်တုန်လှုပ်စေပေသည်။

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသည့် ကြားတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ကောင်းကင်လူသားငယ်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ထိုသူကား လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က အရေးနိမ့်ခဲ့ဖူးသော ကူယိုဟွမ် ပင် ဖြစ်ပေသည်၊ သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော ရင်းနှီးပေးဆပ်မှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အစောပိုင်းတုန်းကနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ရုံမျှမကဘဲ ပျက်စီးခြင်းမှတစ်ဆင့် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအကြိမ် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာရာတွင်၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ဟန်ရှားဓား ကို ကိုင်ဆောင်လာခဲ့ရုံမျှမကဘဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားဝတ်ရုံဖြစ်သော 'ပါကွါးနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ' ကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့ပေသည်။

ယခုအကြိမ် ဆင်းသက်လာကြသော ကောင်းကင်လူသားများထဲတွင် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ပါး ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဤကမ္ဘာမြေပြင်ကပင် ဆံ့ဝင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့သည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးက ဆိုလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ်တုန်းက ဒီနေရာရဲ့ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာကို လုယူခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား၊ ဘာဖြစ်လို့ အခုအချိန်အထိ ဒီလောက်တောင် စည်ပင်ဝပြောနေရသေးတာလဲ"

အခြားသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးကမူ ဤသို့ဆိုလေသည်။

"စပါးတစ်ခင်းကို ရိတ်သိမ်းပြီးရင် နောက်တစ်ခင်း ထပ်ထွက်လာတာမျိုးပဲ၊ ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် မကောင်းဘူးလား"

ထိုသူနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်ရှုရင်း သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်ကြကုန်၏။

ကူယိုဟွမ်၏ ဘေးနားတွင် ကောင်းကင်လူသားငယ်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏အသွင်အပြင်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ညင်သာချောမွေ့လှကာ၊ အရေပြားများထက်တွင်လည်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင်မူ ရှေးဟောင်းကြေးညိုမီးအိမ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပေသည်။

သူက ဘေးနားရှိ ကူယိုဟွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

"ဒီလောက် သေးငယ်လှတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ၊ မင်းက ကံသီလို့တင် အသက်မသေဘဲ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့တာကိုး"

ကူယိုဟွမ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်လှသော လျှပ်စီးတန်းများအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ကူရှင်း... မင်း သေချင်နေတာဆိုရင်တော့၊ အရင်ဆုံး ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် တိုက်ခိုက်ကြည့်လိုက်ပါလား"

ထိုသူနှစ်ဦးစလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့်၊ အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေခဲ့ကြပေသည်။

ကူရှင်းကား ကောင်းကင်လူသားတစ်မျိုးနွယ်လုံး၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲတွင် အဆင့်သုံးအတွင်း ဝင်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တစ်နေရာက အမျိုးသမီးမှတစ်ပါး အငြင်းပွားဖွယ်မရှိရာ၊ သူနှင့် ကူယိုဟွမ်တို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ အနိမ့်အမြင့် မကွာခြားလှဘဲ၊ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် မဟာကံကြမ္မာအရှိန်အဝါများနှင့် များစွာသော ဆန်းပြားသည့် အစွမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှခြင်း ဖြစ်၏။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားက ဆိုလိုက်၏။

"ဒီကန်ယွမ်ကမ္ဘာကြီးက ဆင်းရဲကျပ်တည်းပြီး ရေမြေကြမ်းတမ်းတဲ့ အရပ်ပဲ၊ မူလကတော့ 'ရှန်ကျိုး' လို့ ခေါ်တွင်ပြီး တစ်ကြိမ် သန့်စင်ဆေးကြောခြင်း ခံခဲ့ရဖူးတယ်၊ အခုအကြိမ် ဆင်းသက်လာတာကလည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး သန့်စင်ဖို့ပဲ၊ ခြေလှမ်းတွေ မပျက်စေနဲ့"

သူတို့သည် ယခုအကြိမ်တွင် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမိန့်တော်ကို ခံယူ၍ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤကမ္ဘာမြေပြင်က အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားများကို မရိုသေ မလေးစား ပြုလုပ်သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် သန့်စင်ဆေးကြောရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကူယိုဟွမ်နှင့် ကူရှင်းတို့သည် အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းများ ပွတ်တိုက်သွားသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပြီးမှ မိမိတို့အကြည့်များကို လွှဲဖယ်လိုက်ကြတော့၏။

ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားသည် ချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ယူဆောင်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ၊ လေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်ယင်ထားသည့် အဆင့်ခြောက် ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးသည် လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သူသည် ကူယိုဟွမ် သို့မဟုတ် ကူရှင်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသော်လည်း၊ အလွန်တရာ သန်မာလှသော ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်ငါးကို ကျော်ဖြတ်ထားနိုင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း အထူးကောင်းမွန်လှပေသည်။

သူသည် လက်ဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ချန်နိုင်ငံ၏ နန်းတော်ကြီးထက်ဆီသို့ လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်ရာ၊ မရေမရာဖြစ်နေသော တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကြီးမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိတော့မည့်အလား ရှိနေခဲ့၏။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌၊ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းကနဲ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော ကြေးညိုဖလားကြီး တစ်လုံး၏ အောက်၌ လွှမ်းမိုးကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းကား အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကြေးညိုဖလားကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော ကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို ယွန်းနျန်းက စီမံတည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ လက်ဝါးမှာ ၎င်း၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဒေါင်...

ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအဆင့်ခြောက် ကောင်းကင်လူသားသည် ချက်ချင်းပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရ၏၊ ယခုအကြိမ် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာရာတွင်၊ များစွာသော ကောင်းကင်လူသားများ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လျှင် သူတစ်ပါး၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် မိမိ၏ မန္တန်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် လည်ပတ်စေလိုက်ရာ၊ ထုထည်ကြီးမားလှသော မန္တန်စွမ်းအားများသည် ကြီးမားလှသော ဓားကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုကြေးညိုဖလားကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ပြန်ဘဲ၊ ကြေးညိုဖလားကြီး၏ အပေါ်တွင် မီးပွင့်များသာ တဖျတ်ဖျတ် ဖြာထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ မည်သည့် တုန်ခါမှုမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ယခုအကြိမ်တွင်မူ၊ များစွာသော ကောင်းကင်လူသားများသည် အံ့ဩသွားခဲ့ကြရတော့၏။ အဆင့်ခြောက် ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါး၏ အားသွန်ခွန်စိုက် တိုက်ခိုက်မှုသည်ပင် ဤကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကြီးကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်ပါတကား။

ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားက ဆိုလိုက်၏။

"ဒီကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကို စီမံခဲ့တဲ့လူကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ"

"တကယ်လို့ လက်နက်ချ အညံ့ခံမယ်ဆိုရင်တော့၊ သူ့ရဲ့ သွေးသားအရည်အသွေးကို လဲလှယ်ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် သိမ်းဆည်းနိုင်တယ်"

သူ၏ အာဏာစက်အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး၊ များစွာသော နယ်မြေဒေသများကို တာဝန်ယူ ထိန်းချုပ်ထားရသူ ဖြစ်ပေသည်။ ကန်ယွမ်ကမ္ဘာကြီးကား သူ၏တရားဝင် စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ရှိ ကမ္ဘာများထဲကတစ်ခု ဖြစ်၏။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ၊ သူကိုယ်တိုင် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ များစွာသော ကောင်းကင်လူသားများ ကျဆုံးခဲ့ရသည့် ဤလူသားလောကသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထူးခြားနေရသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သွေးသားအရည်အသွေး လဲလှယ်ခြင်း ဟူသည် ကောင်းကင်လူသားများက အခြားသော မျိုးနွယ်စုများကို မိမိတို့အောက်သို့ သိမ်းသွင်းသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ သွေးသားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ အတိတ်တုန်းက ထိုက်ပိုင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသော ငှက်ခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် ကောင်းကင်လူသားမှာလည်း သွေးသားလဲလှယ်ထားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ပါရမီအရည်အသွေး အလွန်တရာ ထူးချွန်လှသဖြင့် စစ်သည်တော်အဖြစ် သိမ်းဆည်းခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက်၊ ကြီးမားလှသော စုတ်တံကြီးတစ်ခုသည် တိမ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အမှတ်အသား ပြုလုပ်လိုက်ရာ၊ အဆင့်ခြောက် ကောင်းကင်လူသားမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

လုံဟူရှန်းတောင်၏ နတ်ဆရာကြီး ဖြစ်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်လူသားတွေဆိုတာ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲနဲ့ပဲ လာတတ်ကြတာလား"

သူသည် နတ်ဘုရားဆန်လှသော အရှိန်အဝါများနှင့် ပြည့်စုံလှပြီး၊ စရိုက်လက္ခဏာမှာလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှရာ၊ တာအိုဂိုဏ်း၏ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ တည်ငြိမ်ခန့်ညားမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နေခဲ့ပေသည်။ သူသည် တစ်ဦးတည်းဖြင့် ကောင်းကင်လူသားအပေါင်းကို ရင်ဆိုင်နေခဲ့သော်လည်း မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုအဆင့်ခြောက် ကောင်းကင်လူသားသည် အလွန်တရာ အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ သန်မာလှသော ကောင်းကင်လူသား ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းဖြင့် အတင်းအကြပ် ရုန်းကန်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာတွဲကား လုံဟူရှန်းတောင်၏ တိုင်းပြည်ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ခံယူထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှကာ၊ ယခုအခါ လုံဟူရှန်းတောင်၏ တိုင်းပြည်စောင့် နတ်ဘုရားရတနာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် တစ်ခဏမျှဖြင့် ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ သေချာစွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်း ခံထားရတော့သည်။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားသည် နတ်ဆရာကြီး၏ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ နတ်ဆရာကြီးက တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ငါ့ရဲ့ အမည်နာမနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ လျှပ်စီးမုန်တိုင်းကို ဆင့်ခေါ်စေ၊ လျှပ်စီး ရောက်လာစမ်း "

သူသည် တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုနေခြင်းဖြစ်ရာ၊ မန္တန်စွမ်းအားများကို ရွတ်ဆိုနေခြင်းနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။ ဤအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ များစွာသောလူများကို မိမိ၏အသုံးတော်ခံအဖြစ် သိမ်းသွင်းလိုခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ နတ်ဆရာကြီး စကားပြောပြီးနောက်တွင်လည်း တရားဥပဒေ၏ ထူးခြားချက်များ ပေါ်ပေါက်မလာသည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင်...

သူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။

"မင်းတို့ တာအိုဆရာတွေရဲ့ လျှပ်စီးမန္တန်ကျမ်းစာတွေက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အမည်နာမနဲ့ ဆင့်ခေါ်လို့ ရပါ့မလား၊ ဘာဖြစ်လို့ ကောင်းကင်ဘုံက လျှပ်စီးနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အမည်နာမကို မရိုသေ မလေးစား ပြုလုပ်ရတာလဲ "

သူက အနည်းငယ် ပြုံးလျက်၊ ဤသူ့ကို အနည်းငယ် ညွှန်ကြားပြသပြီးမှ မိမိအောက်သို့ သိမ်းသွင်းရန် ကြံစည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော လျှပ်စီးတန်းကြီးတစ်ခု ဝုန်းကနဲ ကျရောက်လာခဲ့ရာ၊ မည်သည့် နိမိတ်လက္ခဏာမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ လုံးဝ ချုပ်နှောင်ခံထားရသဖြင့်၊ ပြင်းထန်စွာ အပိတ်ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့ကာ၊ အရေးကြီးသော အချိန်တွင်မှ အခြားသူတစ်ဦး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။ အစောပိုင်းတုန်းက နတ်ဆရာကြီးသည် ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အနည်းငယ် နှောင့်နှေးမှု ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် အံ့ဩသွားခဲ့ကြရတော့၏။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။

"လူသားလောကရဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးက၊ ငါ့ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာ တင် လူကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးပမ်းရဲတယ်ပေါ့ "

သူ၏ စကားသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြီးမှာ လေဟာနယ်ထဲမှနေ၍ သက်ရောက်လာခဲ့ကာ ဆရာတော်အိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူသည် ဆရာတော်အိုကြီး၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ရာ၊ အဆင့်ငါးမျှသာ ရှိသဖြင့် မိမိစိတ်ကြိုက် နှိမ်နင်းနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဆရာကြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး...

သူသည် မိမိ၏ နှစ်လံမျှ မြင့်မားသော မူလဝိညာဉ်ရုပ်ကလာပ်ကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ အရှိန်အဝါကြီးမှာ အလွန်တရာ ထည်ဝါလှပြီး၊ ဤခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်ယင်ထားသည့် လုံဟူရှန်းတောင် ကျောင်းထိုင်ဆရာကြီးသည် လက်ထဲတွင် ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် စကားသံမှာ ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"လူသားလောကကို ကျူးကျော်ရဲတဲ့လူမှန်သမျှ၊ သတ်ပစ်စေ"

အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရား

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရတော့၏၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး၊ ဤနေရာ၌ အဆင့်ကိုး မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပုန်းကွယ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ရဟန်းတစ်ပါးသည် ချက်ချင်းပင် နတ်ဆရာကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပွေ့ပိုက်လျက် နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။ ထိုမဟာရှန်းကော်ကျောင်းတော်၏ သာသနာပြု သံဃာတော်ကြီးကား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံထားသူဖြစ်သဖြင့် များစွာသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။ သူသည် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သာမန်ကောင်းကင်လူသားများက သူ့အား ဖမ်းဆီးရန်မှာမူ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်၊ သူ၏ အတွေ့အကြုံမှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝလှသဖြင့် အလွန် ဘေးကင်းလှကာ၊ အရင်ဆုံး နတ်ဆရာကြီး၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ရေး မဟာအစီရင်ကြီးအတွင်း၌ ဘေးကင်းစွာ ထားရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ လူငယ်ရဟန်းနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တာအိုဆရာအိုကြီးတို့သည် လေဟာနယ်ထက်သို့ ပျံသန်းလာခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါများကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တင်လိုက်ကြတော့၏။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"လူသားလောကရဲ့ စွမ်းအားက အမြဲတမ်း အားနည်းလွန်းပါတယ်၊ အတိတ်ကတည်းက အခုလိုပဲ၊ မဟာခေတ်ရေစီးကြောင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးပမ်းတာကတော့၊ တကယ့်ကို ပုရွက်ဆိတ်က ကားကြီးကို တားဖို့ ကြိုးစားနေသလိုပဲ "

တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ရှည်လျားသော သက်တန့်ကြီးတစ်ခုအလား ရှိနေခဲ့၏။ ထိုသူကား ခန္ဓာကိုယ်ထည်ဝါပြီး မျက်နှာပြင်ချောမွေ့လှကာ၊ ပါရမီအရှိန်အဝါများနှင့် ပြည့်စုံလှသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ကူယိုဟွမ်သည် သူ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင် ချက်ချင်းပင် မျက်ဝန်းအစုံ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ကာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ထိုသူကား ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း၏ လူငယ်နတ်ဘုရား လီယန်ချူ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင်၊ သူ၏ဘေးနားသို့ များစွာသော အလင်းတန်းများ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ကြရာ...

အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဓားကို စီးနင်းလျက် သူ၏ဘေးနားတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ခြေထောက်အောက်တွင်မူ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော ဓားချီစွမ်းအားများ ဖြာထွက်နေခဲ့ကာ အလွန် တောက်ပလှပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လည်း လက်ထဲတွင် စစ်လှံတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် အရှိန်အဝါမှာ အလွန် အေးစက်လှ၏။

ထို့ပြင် အေးဆေးတည်ငြိမ်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လည်း ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆံပင်များကို စနစ်တကျ ထုံးဖွဲ့ထားလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ သူမသည် တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ထူးခြားလှပေသည်။

၎င်းအပြင် များစွာသော အမွှေးတိုင်မီးခိုးငွေ့များ ဝန်းရံနေသည့် နတ်သမီးတစ်ပါးသည်လည်း လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ဝူမေနန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရပြီး ဆိုလိုက်၏။

"လူသားလောကမှာ ဒီလောက်တောင် များပြားလှတဲ့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ ရှိနေတာကိုး "

သူ၏ အကြည့်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးချင်းစီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ အံ့ဩစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရ၏။ နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ သူ၏အကြည့်မှာ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"မင်းက လူသားလောကရဲ့ ဟိုလူငယ်တာအိုဆရာပဲကိုး၊ အမှန်တကယ်ပဲ မဟာခေတ်ရေစီးကြောင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ကြိုးပမ်းနေတာလား"

အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား၏ စကားသံ ဆုံးသွားခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးချင်းစီသည် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ လူကို အလွန်တရာ အံ့ဩမိစေပေသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ဓားတစ်စင်းအလား ထက်မြက်လှပြီး ဆိုလိုက်၏။

"ငါက လူတွေအများကြီး လာတယ် ထင်နေတာ၊ တကယ်လို့ ဒီလောက်ပဲ လာတာဆိုရင်တော့၊ မင်းတို့အားလုံး ပြန်မသွားကြနဲ့တော့"

ယခုအကြိမ်တွင်မူ၊ ထိပ်သီးကောင်းကင်လူသား တစ်ဆယ်ကျော် ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ပါး ပါဝင်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန် ထူးခြားလှကာ၊ ပါရမီရှင် ကူယိုဟွမ်သည်လည်း လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်ကထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာကား အလွန်တရာ ရဲတင်းစွာ ပြောဆိုရဲပါတကား။

ထိုကောင်းကင်လူသားများသည် ဤစကားကို ကြားရလျှင် သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ကြကုန်ပြီး၊ လူသားလောက၏ ကျင့်ကြံသူများကို မိမိတို့၏ မျက်စိထဲသို့ လုံးဝ ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိကြချေ။

ထိုအချိန်၌ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှနေ၍ အလင်းတန်းများ ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်ရာ၊ မဟာရှမင်းဆက်ကာလတုန်းက နောက်ဆုံးကျန်ရှိခဲ့သော မြေပြင်နတ်ဘုရား၊ ပန်းပဲဆရာအိုကြီး။

ဖေးရှန်းတာအိုကျောင်း၏ ဘိုးဘေးကြီး ရှီးရွှမ်နတ်သမီး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြစ်သူ၊ လင်ယွဲ့

ကျင်ကွမ်းကျောင်းတော်၏ ဝူရှဲ့ရဟန်း

ရှန်ရှောင်ဂိုဏ်း၏ ထျန်းခွေတာအိုဆရာ

မြေပြင်နတ်ဘုရား ဆယ်ပါးစလုံးသည် မဟာချန်နိုင်ငံ၏ နန်းတော်ကြီးရှေ့တွင် စုံလင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားများကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်ကြတော့၏။ တစ်ခဏမျှအတွင်းမှာပင်၊ နှစ်ဖက်အုပ်စုသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေခဲ့ကြပြီး၊ လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ကြရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သိုလှောင်အိတ် အတွင်းမှနေ၍ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရာဂဏန်းမျှ ရှည်လျားလှကာ၊ အရိုးအဆစ်များမှာ ကြံ့ခိုင်သန်မာလှပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါကြီးကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့ပေသည်။ ၎င်းအပြင် နေမင်းစစ်မှန်သောမီးလျှံများ ဝန်းရံနေသည့် ရွှေကျီးကန်း တစ်ကောင်လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ၊ ကြီးမားလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အလား ရှိနေခဲ့၏။

လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မီးရှူးတိုင်ကြီးများအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ၊ စကားသံမှာ ကြီးမားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ လွတ်အောင် မပြေးနိုင်စေရဘူး "

"သတ် "

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး၊ တိမ်ပင်လယ်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။ လီယန်ချူ၏ နောက်ကွယ်မှ မြေပြင်နတ်ဘုရားများနှင့် သားရဲကြီး၊ ရွှေကျီးကန်းတို့သည်လည်း အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

မဟာတိုက်ပွဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လျှပ်စီးများနှင့် မီးလျှံများ၏ အရှိန်အဝါမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ကာ၊ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးများကြောင့် လေဟာနယ်ကြီးမှာ လှိုင်းထနေခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ဓားကို အသုံးပြုလျက် အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားခဲ့စဉ်၊ ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုအလား အလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားခဲ့ရလေသည်။

ဝုန်း...

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးမှာ ထိုနေရာ၌ပင် မှိုပွင့်ကြီးတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မိုင်ပေါင်းများစွာသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရတော့၏။

ကူယိုဟွမ်သည် လက်ထဲတွင် ဟန်ရှာနတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက်၊ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင်မူ နတ်ဘုရားအလင်းဝိုင်းကြီး ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်လှသော လျှပ်စီးတန်းများအလား ရှိနေခဲ့၏။

"မင်းရဲ့ ရန်သူက ငါပဲ"

ကူယိုဟွမ်၏ စကားသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ ကောင်းကင်ဘုံကို မရိုသေ မလေးစား ပြုလုပ်သူမှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့်၊ ၎င်းကား သူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားလှသော အရှက်သိက္ခာကျဆင်းမှု ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ပျက်စီးခြင်းမှတစ်ဆင့် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလှသဖြင့်၊ ဟန်ရှားဓားကို ဝှေ့ယမ်းလျက် လီယန်ချူထံသို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီစွမ်းအားများသည် သံမဏိမြစ်ကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ရတော့၏။

"ငါ့လက်အောက်က ရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ကောင်၊ မင်းက ကိုယ့်ဖာသာ သေကြောင်းကြံစည်နေတာပဲ "

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး၊ ဓားချီစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သံမဏိမြစ်ကြီးကို အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ကူယိုဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ပါကွါးနတ်ဘုရားဝတ်ရုံထံမှနေ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ကာ ဤသံလျက်ချက်ကို ကာကွယ်လိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရ၏၊ မိမိသည် ပျက်စီးခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ဤတာအိုဆရာမှာမူ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့ပုံရပါတကား။

"ဒီနေ့ပဲ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းကြတာပေါ့ "

ကူယိုဟွမ်သည် လေဟာနယ်ထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူနှင့်အတူ တိမ်ပင်လယ်ကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်တံ့လိုက်ကြတော့သည်။ ကောင်းကင်လူသားများသည် လူသားလောက၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကိုသာ လုယူလိုခြင်းဖြစ်ပြီး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြချေ၊ ထို့ကြောင့်ပင် ဤမဟာတိုက်ပွဲကြီးအားလုံးကို တိမ်ပင်လယ်ကြီး၏ အထက်၌သာ ဆင်နွှဲနေကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူသားလောကနှင့် ဝေးကွာလှပေသည်။

ဦးဆောင်လာသော ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားသည် နတ်ဆရာကြီးနှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြရာ... နတ်ဆရာကြီးသည် လက်ထဲတွင် ယင်ယန်တာအိုကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် လုံးဝ ဥဿုံ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ပေသည်။ သူ၏ အဆင့်ကိုးနယ်ပယ်မှာ မြန်ဆန်စွာ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဤစွမ်းအားကြီးကို လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးရာ၊ မူလက ဤသူ၏ ရန်သူ မဟုတ်နိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်လူသားသည် သူ့အား အနိုင်ယူရန်မှာမူ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်၊ ၎င်းအပြင် နတ်ဆရာကြီး၏ ငါးပါးလျှပ်စီးမန္တန်မှာ မိမိ၏ အမည်နာမဖြင့် ဆင့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် နှောင့်နှေးမှု မြင့်မားသော်လည်း ပြင်းထန်မှုမှာမူ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ အခြားသော များစွာသော မန္တန်ပညာရပ်များသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားသည်လည်း တစ်ခဏမျှဖြင့် သူ့အား မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ရတော့သည်။

အခြားသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားတစ်ပါးမှာမူ ဖန့်ချင်းလန်၏ ပိတ်ဆို့တားဆီးခြင်းကို ခံထားရလေသည်၊ ဤအမျိုးသမီးဓားနတ်သမီး၏ ဓားချီစွမ်းအား အလွန် ထက်မြက်လှပြီး ဓားပညာမှာလည်း နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရာ၊ ထိုအဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသားမှာမူ သူမ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေခဲ့ရပြီး၊ သူမ၏ ဓားပညာမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်လူသားသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမျှ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းမရှိသေးဘဲ၊ သူမ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည် အလွန်တရာ စိတ်တိုလျက် အမျက်ဒေါသ ထွက်နေခဲ့ရတော့၏။

ထိုကြေးညိုမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားမှာမူ၊ လက်ထဲက ကြေးညိုနတ်ဘုရားမီးအိမ်သည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲက မီးအိမ်နှင့် လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။ ၎င်း၏ အတွင်း၌ မီးလျှံများမှာ တောက်ပလှပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ မောင်းနှင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကောင်းကင်အနှံ့ မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။ ထိုမီးပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ရင်သားထည်ဝါပြီး တင်ပါးဆုံကျယ်ပြန့်ကာ အရပ်မြင့်မားလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် စစ်လှံကို ဝှေ့ယမ်းလျက် သွေးချင်းချင်းနီသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲဖြဲကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။ သူမသည် ထိုမီးအိမ်နှင့် အမျိုးသားကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေခဲ့ပြီး၊ အနိမ့်အမြင့် မကွာခြားလှဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသဖြင့် တစ်ခဏမျှဖြင့် နိုင်ရှုံးကို မခွဲခြားနိုင်သေးချေ။

ဤမဟာတိုက်ပွဲကြီးကား အလွန် မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ပေါက်ကွဲမှုမှာလည်း အလွန် ပြင်းထန်လှရာ၊ မြေလှန်မတတ် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့၏ ရန်သူများကို ရွေးချယ်လျက် တိမ်ပင်လယ်ကြီး၏ အထက်၌ သတ်ဖြတ်နေခဲ့ကြပေသည်။ တောက်ပလှပလွန်းလှသော မန္တန်အလင်းတန်းများ၊ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် တောင်တန်းများကို ကြေမွပျက်စီးစေနိုင်သော ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးများဖြင့် အသီးသီး တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြကုန်၏။

ကူယိုဟွမ်သည် ပျက်စီးခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး လက်ထဲတွင် ဟန်ရှိာနတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက်... ဓားအလင်းမှာ အလွန် ထက်မြက်လှပြီး၊ ဓားအလင်းတစ်ခုချင်းစီ လေဟာနယ်ထက်သို့ ကျရောက်သွားတိုင်း ကွဲအက်ကြောင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်ယင်ထားလျက်၊ မျက်နှာပြင်မှာ တည်ကြည်ခန့်ညားလှပြီး၊ သွေးသားအရှိန်အဝါမှာ နေမင်းကြီးတစ်စင်းအလား တောက်ပနေခဲ့ကာ၊ လက်ထဲက ကျန့်ကျောင်းဓား ၏ ထက်မြက်မှုမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သူက ကူယိုဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ခု ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်ရာ၊ ကူယိုဟွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဘေးဘက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရတော့၏။

လီယန်ချူသည် မြေကျုံ့ကျင့်စဉ် ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်ပင် ရှေ့သို့ တိုးကပ်သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင်၊ သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်မှာ နဂါးနှင့် မြွေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး...

ဘုန်း...

လေဟာနယ်ကြီး ကွဲအက်သွားခဲ့ရ၏။

သူ၏ ခြေလှမ်းတစ်ချက်သည် ကူယိုဟွမ်၏ ဒူးဆစ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ တကယ်လို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပါကွါးနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ ရှိမနေခဲ့ပါက၊ ကူယိုဟွမ်၏ ခြေထောက်မှာ ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိလျှင်ပင် ဒူးဆစ်ခွက်မှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှနှင့်တင် သူသည် အလွန်တရာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်...

သူသည် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားခဲ့ရ၏၊ ယခုအကြိမ် လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရန်သူ မဟုတ်နိုင်သေးပါတကား။ ၎င်းအပြင် အစောပိုင်းတုန်းက သူသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် အကြိမ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဆင်နွှဲခဲ့ရခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အကြိမ်ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် လုံးဝဥဿုံ အောက်ကွက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရပေပြီ။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မျိုးဆက်သစ် အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင်ပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ဖြစ်ဖို့အတွက်လည်း ဘာအတားအဆီးမှ မရှိတဲ့လူပဲ"

"ဒီလူသားလောကအောက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိမ့်ရမှာလဲ "

ကူယိုဟွမ်၏ စကားသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခုအလား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် အဆင့်ကိုးနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ ထုထည်ကြီးမားလှပြီး၊ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ ခံတွင်းမှလည်း နီမြန်းသော အလင်းတန်းများကို မှုတ်ထုတ်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း နတ်ဘုရားမီးရှူးတိုင်ကြီးများအလား တောက်ပလှပလွန်းလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်မီအချိန်တွင်ပင် ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော လက်ဝါးချက်တစ်ခုဖြင့် သူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ကူယိုဟွမ်က လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ထိုးထုတ်လိုက်ရာ၊ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်မှာ စင်ကြယ်သော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်ပေသည်၊ ကောင်းကင်လူသား၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ၏နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာလျှင် လုံးဝဥဿုံ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် ဘေးဘက်သို့ ရှောင်ကွင်းလိုက်ပြီး၊ ခါးကို လှည့်၍ ပခုံးကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကူယိုဟွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း...

ကူယိုဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ သန်မာလှသော်လည်း၊ ဤလက်သီးချက်ကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ မတတ်နိုင်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရလေသည်။

ရှူး...

လီယန်ချူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်း၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ဖြူဖွယ်သော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး ထက်မြက်မှုမှာ အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။ ကူယိုဟွမ်သည် ဟန်ရှားဓားကို မြှင့်တင်၍ ကာကွယ်လိုက်ရာ...

ဒေါင်...

ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားရတနာနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တိုးမိသွားခဲ့ပြီး၊ ကူယိုဟွမ်၏ လက်မောင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားခဲ့ရတော့၏။ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရတနာ ဟန်ရှာဓား၏ အပေါ်တွင် အက်ကြောင်းအသေးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်၊ ၎င်းမှာ အလွန် သေးငယ်လှသော်လည်း သူ့အား အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါ့ရဲ့ ဟန်ရှာဓားက အလွန် ကြံ့ခိုင်သန်မာလှတာကို၊ ဘာဖြစ်လို့ အက်ကြောင်း ထွက်သွားရတာလဲ"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"အက်ကြောင်းထွက်နေတဲ့ ဓားအစုတ်တစ်လက်ကို ကိုင်ပြီး လူသားလောကကို ဆင်းသက်ရဲတယ်ပေါ့၊ ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာလည်း ဒီလောက်ပါပဲ၊ ဒီနေ့ အရင်ဆုံး မင်းကို သတ်ပစ်မယ် "

သူသည် လေဟာနယ်ထက်သို့ ခုန်ပျံလိုက်ပြီး၊ ဓားကို မြှင့်တင်လျက် ဦးခေါင်းထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ကလင်...

ကူယိုဟွမ်၏ ကိုယ်ဟန်မှာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး လေဟာနယ်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လီယန်ချူ၏ အနီးကပ်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ခါးထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်တော့၏။

ရှူး...

ဤဓားချီစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး၊ လူသားတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ဖျက်ဆီးနိုင်ကာ ရုပ်ခန္ဓာကို ပျက်စီးစေနိုင်သဖြင့်၊ တစ်ကြိမ်မျှ ထိတွေ့မိလိုက်ရုံမျှဖြင့် အရိုးထဲအထိ စွဲကပ်သွားမည့် မိစ္ဆာအဆိပ်အတောက်အလား ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ဝုန်း...

လီယန်ချူ၏ ကျောရိုးကြီးမှာ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ သွေးသားအရှိန်အဝါများကို လျှပ်စီးမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား မောင်းနှင်လျက် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်စေလိုက်တော့သည်။ သူသည် ကူယိုဟွမ်၏ နတ်ဘုရားဓားကို ရှောင်ကွင်းလိုက်နိုင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ကူယိုဟွမ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကန်ကျောက်လိုက်ရာ ကူယိုဟွမ်မှာ ဘေးဘက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရတော့၏။ သူသည် အခုတင် နားလည်ဆင်ခြင်မိထားသော လက်ဝါးချက်များ မှာ အလွန်တရာ နက်နဲလှသော သိုင်းပညာအထွတ်အထိပ် အတတ်ပညာများ ဖြစ်ပေသည်။

ကူယိုဟွမ်သည် စိတ်ထဲမှ အလွန်တရာ မကျေမနပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်က နတ်ဘုရားအလင်းဝိုင်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပေသည်။ သူသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ဟန်လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလွန်းလှသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါက ဘယ်တော့မှ မရှုံးနိမ့်ဘူး"

ကူယိုဟွမ်၏ ဆံပင်အရှည်ကြီးများမှာ ဖရိုဖရဲ ပျံ့လွင့်နေခဲ့ပြီး၊ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်က မီးလျှံအလင်းဝိုင်းကြီးထံမှနေ၍ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ကာ လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ ၎င်းကား အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် သူ ပျက်စီးခြင်းမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးနောက်မှ အသစ်တစ်ဖန် နားလည်ဆင်ခြင်မိထားခြင်း ဖြစ်၏။ ဤနတ်ဘုရားအလင်းဝိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်လျှင်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်သေးသရွေ့မူ မည်သူမဆို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလေလေ ချုပ်နှောင်ခံရသည့် အချိန်တိုတောင်းလေလေ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိပ်သီးပညာရှင်များအတွက်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် လုံလောက်လှပေသည်။

ရှပ်...

လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုမှနေ၍ ယန်နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သည် ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တော် ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

လျှပ်စီးသံကြီး ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရ၏။

ကူယိုဟွမ်မှာ နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုတွင် ကွဲအက်ကြောင်း ဒဏ်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ရွှေရောင်သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပေသည်။ ၎င်းကား သူ၏ မူလဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရရှိသွားသဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ကုသရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။ လီယန်ချူသည် ရိုးရှင်းစွာပင် မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်၍ သူ့အား တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်တိုက်တံဆိပ်တော်ထံမှနေ၍ လျှပ်စီးမုန်တိုင်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ...

ဂျိန်း... ဂျိန်း...

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ကူယိုဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကူယိုဟွမ်၏ နဖူးထက်က ဒဏ်ရာမှာ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ကာ အရိုးများပင် မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

"ငါနဲ့ မန္တန်ပြိုင်နေတဲ့အချိန်မှာ မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက် ထုတ်ရဲတယ်ပေါ့၊ ဒါက သေကြောင်းကြံစည်တာပဲ"

ကူယိုဟွမ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။ ဤမန္တန်တံဆိပ်ကား မူလဝိညာဉ်ကို အထူးဖျက်ဆီးနိုင်သော အစွမ်းရှိပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မူလဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ မူလဝိညာဉ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သော်လည်း မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ၊ လီယန်ချူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကြပ် အလွတ်အတိုင်း ခံယူလိုက်ခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကူယိုဟွမ် ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရတော့၏။

ဤကဲ့သို့သော ထိပ်သီးတိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌၊ တစ်ဖက်လူသည် မူလဝိညာဉ်အသွင်ဖြင့် သူ၏ မန္တန်တံဆိပ်ချက်ကို အလွတ်အတိုင်း ခံယူရဲပါတကား။

"သူက လူသားလောကအောက်မှာ ရှိနေတာကို၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်က ဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်နေရတာလဲ"

လီယန်ချူသည်လည်း ဤအချက်အပေါ်၌ အလွန်တရာ ကျေနပ်မှု ရှိနေခဲ့ပေသည်၊ တစ်ဖက်ကမ်းပန်းပွင့်သည် သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ရုံမျှမကဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အရည်အသွေးကိုပါ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ မူလဝိညာဉ်သည်လည်း အလွန်တရာ ခိုင်မာကျစ်လျစ်လှပေသည်။ သူသည် မူလဝိညာဉ်ကို ထုတ်ဖော်၍ စိတ်ဓားပညာ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ စွမ်းအားမှာ ပိုမို၍ ကြီးမားလှပေသည်။

ရှူး...

ကူယိုဟွမ်သည် မိမိ၏ မူလဝိညာဉ် စုတ်ပြတ်ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ယခုအကြိမ် ပျက်စီးခြင်းမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သဖြင့် မူလဝိညာဉ်မှာ ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံးမှာ ရန်သူကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ရတော့သည်။ လီယန်ချူသည် မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မြေကျုံ့ကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်လျက် သတ်ဖြတ်ရန် ပြေးဝင်သွားခဲ့ရာ၊ ကူယိုဟွမ်သည် လက်ထဲက ဟန်ရှာဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ အနည်းငယ်မျှပင် မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

ဖတ်...

ကူယိုဟွမ်၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင် ကြီးမားလှသော ကွဲအက်ကြောင်း ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အရိုးများပင် မြင်တွေ့နေရတော့၏။ ကူယိုဟွမ်၏ အနက်ရောင်ဆံပင်အရှည်ကြီးများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အေးစက်လှသော လျှပ်စီးတန်းများအလား ရှိနေခဲ့ကာ၊ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်က နတ်ဘုရားအလင်းဝိုင်းကြီးထံမှနေ၍ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြန်သော်လည်း... ထိုနတ်ဘုရားအလင်းဝိုင်းကြီးမှာ လီယန်ချူ၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကူယိုဟွမ် အလွန်တရာ အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားဓားကို အသုံးပြုလိုက်ရာ၊ ဓားကိုယ်ထည်မှာ ကြည်လင်အေးမြသော ရေပြင်အလား ရှိနေသည့် ဟန်ရှာဓားကို လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်တော့၏။

ရှပ်...

လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရှင်းဟွမ်အလံတော် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ရှင်းဟွမ်အလံတော်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကျရောက်လာခဲ့ကာ မည်သည့် မန္တန်တရားမျှ မကျူးကျော်နိုင်တော့ချေ။ ဟန်ရှာဓား ၏ ခုတ်ပိုင်းမှုမှာ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမနေခဲ့ဘဲ... ၎င်းထက်စာလျှင် လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို သုံးလျက် ဘေးတိုက် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ကူယိုဟွမ်၏ လူဦးခေါင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်တောက်ကျဆင်းသွားခဲ့ရတော့၏။

အနီးနားရှိ ကောင်းကင်လူသားအချို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို သတိထားမိလိုက်ကြသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရတော့သည်။ အမှန်တကယ်ပင်၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကြီးကား အစကတည်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကူယိုဟွမ် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"

ထိုကြေးညိုမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသားမှာမူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။