အခန်း ၄၉၇

အခန်း ၄၉၇ - ငါက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ သမက်တစ်ယောက်ပဲ၊ လာပြီး အနိုင်ကျင့်ကြပါ

အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းက ကျိယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပျင်းရိစွာ ကျရောက်နေ၏။

ချန်ခန်းပေါင်သည် ပေါက်စီတစ်လုံးကို ပါးစပ်အပြည့် ကိုက်ဝါးနေသဖြင့် သူ၏ စကားသံများက ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေသည်။

ရှန်အိမ်တော်၏ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ လူငယ်များနှင့် မိန်းကလေးများစုမှာ အုပ်စုဖွဲ့ကာ တိုးတိုး တိုးတိုးပြောဆိုနေကြ၏။

"ငါ့မှာ အတက်ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီ ရှိမရှိ သိချင်လိုက်တာ"

"တကယ်လို့ ငါသာ ရဲ့ရေကန်တောင်ကို သွားဖို့ အရွေးခံရပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝေလုံရွှန်းယွမ်ကို ပြုပြင်ဖို့ ပြောင်မြောက်တဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု တွေးမိရင် ဘယ်လောက် ဂုဏ်ယူစရာကောင်းမလဲ"

"မနေ့ညက အဲဒီသမက်က သခင်မကို ရေချိုးပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း အဲဒီလို လုပ်ချင်တာပဲ"

ထိုအရာများထဲမှ အချို့မှာ အပြင်သို့ ထွက်လာသော စကားသံများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ စိတ်ထဲက အတွေးများသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျိယွမ်၏ နားထဲသို့ အားလုံး ရောက်ရှိသွား၏။

ကျိယွမ် ပေါ်လာသည့်အခါ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲက တိုးတိုးတိုးတိုး စကားသံများက ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ထဲက အတွေးအများစုမှာ ချိုးရေ အကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ထိုအကြောင်းကို အပြင်သို့ ထုတ်မပြောရဲကြပေ။ ထိုအရာက သခင်မကြီး၏ သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျိယွမ်က ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများ ရှိနေသည်။

"သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်တဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်။ ယောက္ခမကို ချိုးရေ သယ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးတာတင်မကဘဲ ဒီလူတွေကလည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလွန်းကြတယ်။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကိုလာပြီး ဆဲဆိုတာမျိုး မလုပ်ကြဘူး။ ငါက ဒီဇာတ်ကောင်ကို ဘယ်လို ဆက်ပြီး သရုပ်ဆောင်ရမလဲ"

ကျိယွမ်၏ အတွေးအရဆိုလျှင်...

အိမ်ပါသမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရာတွင် အနိုင်ကျင့်ခံရရန် လိုအပ်၏။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုးတက်မှု ရှိနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိယွမ် ရောက်လာခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ရှန်ပိုင်တင်းသည် ကျိယွမ်ကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လှည့်ပတ်နေ၏။

"လင်ရွှန်းလို အလွန်လှတဲ့ မိန်းကလေးက ဘာလို့ ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ယောကျာ်းနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ရတာလဲ"

"သူက နင်ဟဲခရိုင်မှာတင် ဘာလို့ သေမသွားခဲ့တာလဲ"

"မနေ့က သူ ရှန်အိမ်တော်မှာ အဲဒီလောက် ပြဿနာရှာခဲ့တာတောင် မိသားစုအကြီးအကဲက သူ့ကို အပြစ်မပေးခဲ့ဘူး။ မယုံနိုင်စရာပဲ"

"သူက မိသားစုအကြီးအကဲရဲ့ သမက် ဖြစ်နေတုန်းဆိုတော့ ငါ သူ့ကို ဗြောင်ကျကျ သွားပြီး မပြစ်မှားရဲဘူး။ သူ့ကို သွားပြီး ရန်စဖို့နဲ့ ပြဿနာရှာဖို့ အရူးတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာရမယ်"

"သူ ဒီလောက် သက်သောင့်သက်သာ နေနေတာကို မြင်ရတာ ငါ့မှာ မနာလိုဖြစ်ရတယ်"

"ရှန်ပိုင်ဟုကတော့ သင့်တော်တဲ့သူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါ သူ့ကို အရိပ်အမြွက် ပြောကြည့်တော့... သူက အမှိုက်တွေကို အနိုင်မကျင့်ဘူးလို့ပဲ ပြောတယ်"

ရှန်ပိုင်တင်း၏ အတွေးများက ပို၍ မည်းမှောင်လာ၏။

သူသည် ကျိယွမ်ကို မုန်းတီးနေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ သူသည် သူ၏အစ်မ ရှန်လင်ရွှန်းကို နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ အမြဲ သတ်မှတ်ထားပြီး သူမအပေါ် ပြင်းထန်သော ပိုင်စိုးလိုစိတ် ရှိနေခဲ့၏။

ရုတ်တရက် ရှန်ပိုင်တင်း၏ အတွေးများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

သူသည်... အိမ်ပါသမက်လေးကို အနိုင်ကျင့်ပေးမည့်သူတစ်ဦးကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်၏။

"အဘိုးကြီး... ငါ့ကို သစ်သားပြားတစ်ချပ် သွားယူပေး"

သူက ချန်ခန်းပေါင်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ချန်ခန်းပေါင်သည် ကျိယွမ်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ပါးစပ်ထဲက ပေါက်စီနောက်ဆုံးတစ်လုပ်ကို အမြန် မျိုချလိုက်ပြီး အပြေးအလွှား ထွက်သွား၏။

လူအများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ကျိယွမ်သည် ရှန်ပိုင်တင်း ရှိနေသော အုပ်စုထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှန်ပိုင်တင်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်လိုက်၏။

ရှန်ပိုင်ဟု၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြသွားပုံ ရသည်။

အခြားသူများအားလုံးမှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြ၏။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် ညီအစ်ကိုကျိ"

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူတို့အားလုံးက ကျိယွမ်ကို "ညီအစ်ကိုကျိ" ဟု ဖော်ရွေသော အပြုံးများဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ဒါက သမက်ဖြစ်သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ရရှိသော အခွင့်အရေး ဖြစ်၏။

ကျိယွမ်က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မိသားစုကြီးက လူအချို့ကတော့ တကယ့်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် ရှန်ပိုင်တင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိယွမ်ကို သေစေချင်လောက်အောင် မုန်းနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ အလွန်ပင် ကြင်နာတတ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ငါက အိမ်ပါသမက်တစ်ယောက်ပါပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့အပေါ် ဒီလောက် ကောင်းကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ကျိယွမ်က အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုကျိကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ မင်းက လင်ရွှန်းရဲ့ ခင်ပွန်းပဲလေ။ ငါတို့က မင်းအပေါ် မကောင်းရင် ဘယ်သူ့အပေါ် သွားကောင်းရမှာလဲ"

ရှန်ပိုင်တင်းက နွေးထွေးစွာ ပြုံးရင်း ပြန်ပြောသည်။

"ဟူး..."

ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုကျိ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု အဆင်မပြေတာ ရှိလို့လား"

ရှန်ပိုင်တင်းက ဂရုတစိုက် မေးသည်။

"ဒီလို မိသားစုကြီးတွေရဲ့ စိတ်ကူးတွေက လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကို ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိလို့ပါ"

"မင်း စိတ်ထဲမှာတော့ ငါ့ကို သေစေချင်နေတာ သေချာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အပြုံးနဲ့ နှုတ်ဆက်နေသေးတယ်"

ကျိယွမ်က သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

ရှန်ပိုင်တင်း၏ အပြုံးက ခေတ္တမျှ အေးခဲသွားပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းနည်းသွားသော မျက်နှာထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုကျိ... မင်း ငါ့ကို စွပ်စွဲနေတာလား။ မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ မုန်းတီးသွားအောင် ငါ ဘာတွေ အမှားလုပ်မိလို့လဲ ဆိုတာ ငါ တကယ် မသိပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ၊ ငါ ချက်ချင်း ပြင်ပါ့မယ်"

အပြစ်ကင်းဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ရှန်ပိုင်တင်းက ကျိယွမ်ထက် များစွာ သာလွန်လှ၏။

ယောကျာ်းတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထားက ဘေးလူများကို သနားစိတ် ဝင်သွားစေသည်။

အခြားလူ အများအပြားပင် ကျိယွမ်သည် ရှန်ပိုင်တင်းကို အနိုင်ကျင့်နေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ကျိယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လာကြ၏။

ဒီအိမ်ပါသမက်က ဘာမို့လို့ ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းနေရတာလဲ။

ရှန်ပိုင်တင်းသည် ကွယ်ရာတွင် လှည့်ကွက်ဆင်တတ်သူအဖြစ် လူသိများသဖြင့် လူအများစုမှာ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ဆက်ထိန်းထား၏။

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို မသေစေချင်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ရှန်ပိုင်ဟုကို သွားပြီး မြှောက်ထိုးပင့်ကော် လုပ်ပြီး ငါ့ကို ရန်မူခိုင်းရတာလဲ"

ထိုစကားများကြောင့် ရှန်ပိုင်တင်း၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားသည်။

ရှန်ပိုင်ဟု၏ မျက်ခုံးကြီးများက တွန့်သွားပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ရှန်ပိုင်တင်းကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ရာထူးတက်ဖို့ လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ငါ ဘယ်တုန်းက မြှောက်ပေးခဲ့လို့လဲ"

ရှန်ပိုင်တင်းက သူ၏ ပျာယာခတ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရင်း ဗလုံးဗထွေး ပြောလိုက်သည်။ ရှန်ပိုင်ဟုနှင့် ကျိယွမ်ကြားတွင် ပြဿနာဖြစ်အောင် သူ ပြောခဲ့သော စကားများကို ရှန်ပိုင်ဟုတစ်ယောက်သာ သိ၏။

ထိုမျက်ခုံးထူထူနှင့် ရိုးသားပုံရသော ကောင်က ကျိယွမ်ကို သွားပြောပြလိုက်တာလား... ။

မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။

ငါ သူ့ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို အထင်သေးမိသွားတာလား။

"ဟူး... ပိုင်ဟု... ငါ မင်းကို အထင်မှားခဲ့တာပဲ"

ရှန်ပိုင်တင်းက ဝမ်းနည်းဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"လင်ရွှန်းက ကျိယွမ်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တုန်းက ငါ့မှာ မကျေနပ်ချက်တချို့ ရှိခဲ့လို့ အရက်မူးပြီး စကားအမှား ပြောမိခဲ့တာပါ။ မင်းက အဲဒီစကားတွေကို ညီအစ်ကိုကျိဆီ သွားပြောပြလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

သူသည် အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် ချက်ချင်းပင် လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်၏။

သူသည် အခြားသူများ၏ ထောက်ခံမှုကို လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးမှာတော့ ရှန်မိသားစုထဲက လူအများအပြားမှာ ကျိယွမ်နှင့် ရှန်လင်ရွှန်း လက်ထပ်ခြင်းအပေါ် မကျေနပ်ချက်များ ရှိနေကြ၏။

ရှန်ပိုင်တင်း၏ မကျေနပ်ချက်က အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

မျိုးနွယ်ခွဲတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထူးချွန်သူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ထား၏။မျိုးနွယ်ခွဲများသည် ပင်မမိသားစုဝင်များနှင့် လက်ထပ်ခွင့် ရှိသည်။

ရှန်မိသားစု၏ အတွင်းပိုင်းအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ စတင် ဝင်ရောက်ခါစကတည်းက ရှန်လင်ရွှန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူမအပေါ် ပြင်းထန်သော ပိုင်စိုးလိုစိတ် ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အချိန်ကြာလာလျှင် သူမ စိတ်ပြောင်းလာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသဖြင့် သူသည် သူမ၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားကာ အရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုရရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှန်မိသားစုကို ထိန်းချုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျိယွမ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ အစီအစဉ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။

ရှန်ပိုင်တင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှန်ပိုင်ဟု၏ မျက်နှာက အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် အခြားသော ရှန်မိသားစုဝင်များက ရှန်ပိုင်တင်းဘက်မှ ဝင်ပြောပေးကြ၏။

"ညီအစ်ကိုကျိ... သခင်လေး ပိုင်တင်းက အရက်မူးပြီး စကားအမှား ပြောမိတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အတည်မယူပါနဲ့"

ရှန်မိသားစု၏ လူငယ်အများအပြားမှာ ကျိယွမ်၏ အိမ်ထောင်ရေးအပေါ် မကျေနပ်ချက်များ ရှိနေကြသည်။

သူတို့က ရှန်ပိုင်တင်းသည်လည်း သူတို့နှင့် စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်ပိုင်ဟု၏ သစ္စာဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြ၏။

လူငယ် သုံးလေးယောက်ခန့်က ရှန်ပိုင်တင်းအတွက် ရှေ့ထွက်ကာ တောင်းပန်ပေးကြသည်။

ရှန်ပိုင်တင်းက ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေ၏။

"ဟွန်း... ရှန်ပိုင်ဟု... မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေနဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

သူသည် ရှန်ပိုင်ဟုက မနာလိုစိတ်ဖြင့် သူ့အကြောင်းကို သွားတိုင်ပြောသဖြင့် ကျိယွမ်က ပြဿနာလာရှာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်ခန်းပေါင် အပြေးအလွှား ရောက်လာ၏။

"သခင်လေး... သစ်သားဆိုင်းဘုတ် ရပါပြီ"

သူက သစ်သားပြားတစ်ချပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုသစ်သားပြားတွင် ကြိုးတစ်ချောင်း ချည်နှောင်ထားပြီး ကျိယွမ်က ၎င်းကို သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဆွဲလိုက်၏။

သစ်သားပြားကို လှန်လိုက်သည့်အခါ ကြီးမားသော စာလုံးကြီး နှစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

"ငါက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့ အိမ်ပါသမက်လေးတစ်ယောက်ပါ"

"ရှန်ပိုင်တင်း... မင်း ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်ရင် ဗြောင်ကျကျပဲ လုပ်ပါ... မင်းရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဝှက်မထားပါနဲ့"

ကျိယွမ်က သစ်သားပြားပေါ်က စကားလုံးများကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရှန်ပိုင်တင်းကို ကြည့်လိုက်၏။

ဘေးပတ်ပတ်လည်က လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

"ဒီသမက်က... ရူးသွားတာလား"

"သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

အမှန်တော့ ကျိယွမ်၏ လုပ်ရပ်က လူတိုင်းကို ခေါင်းကုတ်သွားစေ၏။

ရှန်ပိုင်တင်း၏ မျက်နှာက ဖြူလိုက်၊ ညိုလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ကျိယွမ်က သစ်သားဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ကိုင်ပြီး သူ့ကို ဗြောင်ကျကျ ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ချန်ခန်းပေါင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်တောင်ခတ်နေ၏။

"နေပါဦး... ငါ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်မှာ ဘာစာမှ မရေးခဲ့ပါဘူး"

"ရှန်ပိုင်တင်း... ငါက အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တဲ့သူမို့လို့ လာပြီး အနိုင်ကျင့်လိုက်စမ်းပါ"

ကျိယွမ်က မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျိယွမ်၏ သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်မှု တိုးတက်မှုမှာ ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ့်ကိုးတွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

ထိုထက် ပို၍ တိုးတက်သွားပါက ဆုလာဘ်တစ်ခုခု ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသဖြင့် အလွန် မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ်လို့ ရှန်ပိုင်တင်းက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်လိုက်ရင် တိုးတက်မှုက ရာခိုင်နှုန်း နှစ်ဆယ့်ကိုးကို ကျော်လွန်သွားနိုင်စရာ ရှိသည်။

ရှန်ပိုင်တင်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ညီအစ်ကိုကျိက ငါ့အပေါ် မကျေနပ်တာ ရှိရင် ငါ့ရဲ့ အမှားတွေကို ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

သူသည် ကျိယွမ်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးက ရှန်ပိုင်တင်းကို သနားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကြ၏။

"ဟူး... မင်းက ယောကျာ်းတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား။ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်ရင် အနိုင်ကျင့်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်စမ်းပါ။ လူသူတော်ကောင်းကြီးလို ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့... မောဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

ကျိယွမ်က စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ရှန်ပိုင်တင်းကတော့ သူ၏ ပီပြင်သော ဝမ်းနည်းဟန်ကို ဆက်ထိန်းထားသည်။

"ညီအစ်ကိုကျိ... မင်း ငါ့အပေါ် အထင်လွဲတာ တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းနေပြီပဲ"

လူအုပ်ကြီးက ကျိယွမ်အပေါ် ထားရှိသော အကြည့်များက ပို၍ အေးစက်လာပြီး သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အပြစ်တင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

ဒီအပြင်လူက ဒီနေရာမှာ ဘာမို့လို့ ဒီလောက်အထိ မောက်မာနေရတာလဲ...

ထိုအချိန်တွင် အလျင်စလို အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ယောက်ဖ... ငါ အဘိုးအိုကျန့်ရဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ"

ထိုအသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေ၏။

ရှန်လင်ဖုန်းက ပြေးဝင်လာပြီး ကျိယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။

သူ ရောက်လာခြင်းက လေထုထဲက တင်းမာမှုများကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားစေ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိယွမ်က ရှန်ပိုင်တင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ပိုင်တင်း... ငါ ပြန်လာတာကို စောင့်နေပါ။ ပြီးမှ မင်း ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ ရမယ်။ ငါ အခု အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု သွားလုပ်ရဦးမယ်"

"ယောက်ဖ... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

ရှန်လင်ဖုန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေး၏။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ လာ... အဘိုးအိုကျန့်ကို သွားရှာရအောင်"

ကျိယွမ်က ရှန်လင်ဖုန်းကို ဆွဲခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အဆုံးမှာတော့ အဘိုးအိုကျန့် သေဆုံးမှုတွင် မသင်္ကာစရာများ ရှိနေသဖြင့် ကျိယွမ်အနေဖြင့် ထိုကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်က လူအစစ်အမှန်ကို စုံစမ်းရန် လိုအပ်၏။

၎င်းမှာ သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရာတွင် ကျိယွမ် ပြီးမြောက်ရမည့် တာဝန်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှန်ပိုင်တင်းသည် ရှန်လင်ဖုန်းနှင့် ကျိယွမ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မည်းမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

"သူတို့တွေ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားကြတာလဲ"

"ကျိယွမ်က တကယ်ပဲ အရူး ဖြစ်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါတွေအားလုံးက ဟန်ဆောင်နေတာလား"

"ဟွန်း... တရားမျှတမှုက ငါ့ဘက်မှာ ရှိတယ်။ ငါ ခဏလေး သတိထားနေရုံပဲ။ သူက ငါ့ကို ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်ပိုင်တင်းက စိတ်ထဲတွင် အထင်သေးစွာ တွေးလိုက်၏။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ နစ်နာသူတစ်ဦးအဖြစ် မြင်နေသည်။ ဒီကိစ္စက အကြီးအကဲများထံ ရောက်သွားလျှင်ပင် သူ့တွင် အားသာချက် ရှိ၏။ သူ ကျိယွမ်ကို မကြောက်ပေ။

---

"ယောက်ဖ... မင်း အဘိုးအိုကျန့် သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းနေတာ ငါ သိလို့ မင်းအတွက် ကူညီပေးမယ့်သူတစ်ယောက် ရှာပေးထားတယ်။ သူက အခု အဘိုးအိုကျန့်ရဲ့ အိမ်မှာ အလောင်းကို စစ်ဆေးနေတယ်"

ရှန်လင်ဖုန်းက ချီးကျူးစကား လိုချင်သော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အလေးအနက် ပြောလိုက်၏။

"မင်း တော်တော်လေး ဂရုစိုက်တာပဲ"

ကျိယွမ်က ပြောသည်။

"ဟဲဟဲ... သေချာတာပေါ့။ ယောက်ဖကို ကူညီတဲ့အခါ ငါက အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ရမှာပေါ့"

ရှန်လင်ဖုန်းက ပြန်ပြောပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ဆက်ပြော၏။

"ယောက်ဖ... ငါ ဒီနေ့ စာလွှာ ပြန်ကြားချက် ဆယ့်ခုနစ်စောင် ရပြီးပြီ"

သူ၏ လေယူလေသိမ်းက ဂုဏ်ယူဝါကြွားမှုများ ပြည့်နေသည်။

သူသည် စာလွှာပေါင်း ရာကျော် ပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပြန်ကြားချက် ဆယ့်ခုနစ်စောင် ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဒါပေမဲ့ သခင်မလေးလီနဲ့ သခင်မလေးလင်းတို့ကတော့ စာပြန်မရေးကြဘူး... ဟူး..."

ရှန်လင်ဖုန်းက နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲဒါက သူတို့နဲ့ မင်းနဲ့ ရေစက်မပါလို့ပဲ။ သူတို့အတွက်နဲ့ အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့"

ကျိယွမ်က အကြံပေးလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ မင်းစကားကို နားထောင်ပါ့မယ်"

ရှန်လင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှန်အိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော အဘိုးအိုကျန့်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ထိုနေရာက ဝေးလံပြီး သေးငယ်ကာ မှောင်မိုက်စိုစွတ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် ဆွေးမြည့်နေသော အနံ့အနည်းငယ်နှင့် မြွေသေတစ်ကောင်၏ အနံ့နှင့် ဆင်တူသော အနံ့တစ်ခု ရနေ၏။

အတွင်း၌ ခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ အဖုံးက အနည်းငယ် ဟနေပြီး ရဲမက်တစ်ဦးအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကုတ်လျက် အဘိုးအိုကျန့်၏ အလောင်းကို စစ်ဆေးနေသည်။

"လင်းချင်းဟီ... မင်း ဘာတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိလဲ။ အဘိုးအိုကျန့်ကို ဘယ်သူ သတ်လိုက်တာလဲ"

ရှန်လင်ဖုန်းက အခန်းထဲ ဝင်လာရင်း အကျယ်ကြီး မေးလိုက်၏။

လင်းချင်းဟီသည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ နိုးထလာပြီး ကျိယွမ်နှင့် ရှန်လင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အံ့သြသော အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် သူက အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေ၏။

"သေဆုံးသူက သေတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သဲလွန်စတွေက နည်းလွန်းတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူရဲ့ လည်ပင်းမှာ သေးငယ်ပြီး သန့်စင်တဲ့ ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒါက ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်... လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်း ဖြတ်လိုက်တာ"

လင်းချင်းဟီ၏ မျက်နှာတွင် အကူအညီမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အဘိုးအိုကျန့် သေဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အခန်းထဲတွင် သက်သေအထောက်အထား နည်းပါးလွန်းလှသည်။

နာမည်ကျော်စစ်ဆေးရေးမှုးများ ရောက်လာလျှင်ပင် ဤအမှုကို ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"ငါ့ယောက်ဖကို အပြစ်ပုံချဖို့ ဘယ်သူက သူ့ကို သတ်လိုက်တာလဲ"

ရှန်လင်ဖုန်းက ထပ်မံ မေးမြန်းသည်။

လင်းချင်းဟီက ခေါင်းခါလိုက်၏။

"သဲလွန်စတွေ ပိုပြီး ရှာဖွေနိုင်ဖို့ ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်း ထပ်ပေးပါဦး"

"ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပါရစေ"

ကျိယွမ်က ခေါင်းတလားထံသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းချင်းဟီက အံ့သြသွားပုံ ရသော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

"ယောက်ဖ... မင်း အမှုဖြေရှင်းတတ်လို့လား"

ရှန်လင်ဖုန်းက ဘေးမှ မေး၏။

"အမှန်တော့ ငါက အမှုဖြေရှင်းတဲ့နေရာမှာ အထူးသဖြင့် ကျွမ်းကျင်တယ်"

ကျိယွမ်က အလေးအနက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ ရဲမက်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အမှုဆိုတာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

တကယ်လို့ သူသာ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာထဲမှာ ရှိမနေခဲ့ရင် သူစွမ်းအား၏ ထူးခြားချက်များက သူ့ကို ထူးချွန်သော စုံထောက်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့လိမ့်မည်။

လင်းချင်းဟီသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပျက်သွား၏။

သူသည် မိမိရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်မှာ နင်ဟဲခရိုင်က ကျိယွမ်ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ထိုလူက အရူးဂေဟာမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ရှန်မိသားစုထံ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ရှန်မိသားစု၏ အင်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်မူ ဖြစ်နိုင်စရာအကြောင်းရှိပါသည်။

လင်းချင်းဟီသည် ကျိယွမ်၏ ထုံအမှုနှင့် အသုံးမကျသော လူတစ်ယောက်အဖြစ် ကျော်ကြားမှုကိုလည်း သိရှိထား၏။

ဒီလိုလူက အမှုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြေရှင်းနိုင်မှာလဲ။

ယခုကဲ့သို့ ကြွားဝါသော စကားများကို ပြောနေခြင်းက လင်းချင်းဟီကို ရယ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားစေသည်။

"ညီအစ်ကိုကျိ... အဘိုးအိုကျန့်ရဲ့ နံရိုးအောက်ပိုင်းတစ်ခု ဘာလို့ ပျောက်ဆုံးနေလဲ မင်း သိလား"

လင်းချင်းဟီက သူ့ကို စမ်းသပ်သည့်အလား ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မေးလိုက်၏။

"အဲဒါက အရေးကြီးလို့လား"

ကျိယွမ်က လင်းချင်းဟီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါက သူ သေဆုံးတာနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး။ မင်းက အဲဒီလို အရာတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်နေရင် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က အားနည်းနေသေးတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ"

လင်းချင်းဟီက ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလား မသိဖြစ်သွား၏။

ဒီ အိမ်ပါသမက် ကျိယွမ်က... ငါ သူ့ကို စမ်းသပ်နေတာကို မသိတာလား။

သူက ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အချက်အလက်ကိုတောင် မခွဲခြားနိုင်ဘဲနဲ့ အမှုတိုင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲရတာလဲ။

ကျိယွမ်က လင်းချင်းဟီကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အဘိုးအိုကျန့်၏ ဆွေးမြည့်နေသော အလောင်းကိုသာ အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ မျက်လုံးများက လည်ပင်းက သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ကျိယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

[ဤဓားရာမှာ ရောင်ခြည်အဖွဲ့မှ ဖန်ရှီဆန်း၏ လက်ချက် ဖြစ်သည်။]

"ယောက်ဖ... တစ်ခုခု ရှာတွေ့ပြီလား"

ရှန်လင်ဖုန်းက အနားသို့ မကပ်ရဲသဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး မေး၏။

လင်းချင်းဟီက ကျိယွမ်ကို သံသယစိတ်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီလူက အလောင်းကို တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်တာ... သေချာတောင် စစ်ဆေးတာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဲလွန်စ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။

"သဲလွန်စတော့ ရှာမတွေ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိပြီ"

ကျိယွမ်က ကြေညာလိုက်၏။

လင်းချင်းဟီက အံ့သြသဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိပြီး အလိုအလျောက် မေးလိုက်သည်။

"လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲ။ ညီအစ်ကိုကျိက သူ့ကို သိလို့လား"

"လူသတ်သမားက ရောင်ခြည်အဖွဲ့က ဖန်ရှီဆန်းပဲ။ မင်း သူ့ကို သိလား"

ကျိယွမ်က ပြန်မေးလိုက်၏။

"ရောင်ခြည်အဖွဲ့ ဟုတ်လား။ ဖန်ရှီဆန်းလား"

လင်းချင်းဟီက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ ထိုနာမည်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။ ကျိယွမ်က လျှောက်ပြောနေတာလား။

"ငါလည်း သူတို့ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

ရှန်လင်ဖုန်းက ဝန်ခံလိုက်၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး မသိကြဘူးပဲ"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ပြန်ရအောင်။ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပြီဆိုတော့ ငါတို့ သူ့ကို ရှာဖို့ပဲ လိုတော့တယ်"

ရှန်လင်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် လေးစား အံ့သြမှုများ အရောင်တောက်သွား၏။

"ယောက်ဖ... မင်းက တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။ အလောင်းကို တစ်ချက်ပဲ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ လူသတ်သမားကို သိသွားတယ်"

လင်းချင်းဟီမှာမူ ပြောစရာ စကားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားရတော့သည်။

သူ ရှန်လင်ဖုန်းကို ပြန်လည် ချေပချင်သော်လည်း သူနှင့် ငြင်းခုံနေခြင်းက အကျိုးမရှိကြောင်း သိ၏။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လူတစ်ယောက်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ လူသတ်သမားကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ သူက တရားခံကို ကိုယ်တိုင် သိနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သေဆုံးသူရဲ့ အရိုးတွေပေါ်မှာ သူတို့နာမည် ထွင်းထားလို့လား။

"ညီအစ်ကိုလင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ရောင်ခြည်အဖွဲ့က ဖန်ရှီဆန်းအတွက် ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်ပေးပါဦး"

ရှန်လင်ဖုန်းက မထွက်ခွာမီ လင်းချင်းဟီကို ထိုတာဝန် ပေးအပ်ရန် မမေ့ပါ။

"ကောင်းပါပြီ"

လင်းချင်းဟီက ခေတ္တမျှ တွေဝေပြီးနောက် အကူအညီမဲ့စွာပြန်ပြောလိုက်သည်။

အရူးကပြောတာကို အပေါက ယုံနေတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးလား ။

---------