← Chapters

အခန်း ၅၀၀

Vol. 47 Ch. 500

အခန်း ၅၀၀

Vol. 47 Ch. 500

အခန်း (၅၀၀) - ပါရမီရှင်နှင့် အပြတ်အသတ်လျှော့စျေး

ချန်ရှန်းဝေသည် စိတ်မပါလက်မပါဖြင့် ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်၏။

"မင်း ဝမ်းသာစောနေပြီ၊ ငါလည်း အနာဂတ်မှာ ဆယ်ရက်အတွင်း နှလုံးသားမီးတောက် နိုးထလာမယ့် တပည့်မျိုးကို လက်ခံရရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ"

သူသည် ကျိယွမ်အပေါ်၌ မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားရှိပေ။ အရူးတစ်ယောက်ထံမှ ရလဒ်တစ်ခုခုကို မျှော်လင့်နေခြင်းသည် ဝိညာဥ်မှင်စာတစ်ကောင်လိမ်မာလာရန် မျှော်လင့်နေသကဲ့သို့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည် ။

"အနာဂတ်ကို ထားလိုက်ပါဦး... မင်းရဲ့ လက်ရှိတပည့်ကို အရင်ဆုံး သေချာသင်ပေးဖို့ အာရုံစိုက်ပါဦး"

"တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ပထမဆုံးတပည့်ကိုတောင် သေချာမသင်ပေးနိုင်ရင် ဒုတိယတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုမျိုး ထိန်းကျောင်းမလဲ"

ဝူကျန်းသည် လှောင်သလိုရယ်မောရင်း​ လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

ချန်ရှန်းဝေသည် ဝူကျန်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာ ပျက်သွားသည် ။ သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဘာလို့ နေက တစ်စင်းတည်း ရှိနေရတာလဲ... ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး အဆင်မပြေဘူး၊ တကယ်လို့ နောက်ထပ် နေတစ်စင်းသာ ရှိနေရင် ကြည့်ရတာ ပိုပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်မှာပဲ"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီးနောက် ကျိယွမ်၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည် ။

ကျယ်ဝန်းလှသော ရှန်အိမ်တော်သည် သာမန်နေအိမ်တစ်ခုထက်စာလျှင် ကျယ်ပြောလှသော အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုမိုတူညီနေ၏။

ထူးခြားစွမ်းအင်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဤကမ္ဘာ၏ လုပ်အားစွမ်းရည်သည် များစွာအဆင့်မြင့်မားလှရာ ဗိသုကာလက်ရာများကို ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါပြီး ခမ်းနားစွာ တည်ဆောက်နိုင်ကြသည် ။

ချန်ရှန်းဝေသည် လှပသော ခြံဝင်းများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျိယွမ်ရှိရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"သခင်လေး... ဒီနေ့တော့ ငါ မင်းကို လက်နက်သွန်းလုပ်နည်း သင်ပေးဖို့ လာတာပဲ"

ဝူကျန်း၏ စောစောက လှောင်ပြောင်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် ၊ ချန်ရှန်းဝေသည် ပုံပြင်ပြောခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ကျိယွမ်အား လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအတတ်ပညာကို တရားဝင် သင်ကြားပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"ဆရာချန်... ပုံပြင်ပဲ ဆက်ပြောပါလား၊ ကျွန်တော်က ဆရာ့ရဲ့ ပုံပြင်တွေကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားတယ်"

ကျိယွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်၏။

"ဟူး..."

ချန်ရှန်းဝေသည် ပြင်းထန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အရူးတစ်ယောက်သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် မလုပ်ချင်ဘဲ ပုံပြင်နားထောင်ခြင်းကိုသာ လိုလားနေ၏။

ငါ သူ့ကို ကလေးတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားပြီး လိုက်လျောပေးရလိမ့်မယ်။

ဤသို့တွေးတောမိသောအခါ ချန်ရှန်းဝေသည် သူ၏အနာဂတ်မှာ မှောင်မိုက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ကျိယွမ်ကို သင်ကြားပေးရန် မည်မျှအထိ အချိန်ယူရမည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲချေ။

ဝူကျန်း၏ လှောင်ပြောင်သော စကားလုံးများနှင့် မိသားစုအကြီးအကဲ ပေးထားသော ကတိများကို တွေးတောမိရင်း ချန်ရှန်းဝေသည် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်း အတက်ပညာခန်းမကို သွားပြီး ပစ္စည်းတချို့ ယူခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်လို့... ဆရာချန်၊ ကျွန်တော် ဆရာ့ဆီကနေ အကြံဉာဏ်အချို့ တောင်းချင်လို့ပါ"

"အို... မေးပါ၊ အားမနာပါနဲ့"

"ဖုန်းရှန်းခရိုင်မှာ အတက်ပညာလက်နက်တွေကို ရောင်းလို့ရမယ့် နေရာရှိလား၊ ဈေး ဒါမှမဟုတ် ဆိုင်ခန်းလိုမျိုးလေ"

ကျိယွမ်က မေးလိုက်၏။

သူသည် အတက်ပညာလက်နက်အချို့ကို သွန်းလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ပုံစံမကျဘဲ နင်နိုင်ငံ၏ အဓိကပုံစံများနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိချေ။

လက်နက်များကို ဝယ်ယူသော ဆိုင်အများစုသည် စံနှုန်းမီ ပုံစံများကိုသာ လက်ခံကြသည် ။

ချန်ရှန်းဝေသည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွား၏။

"မြို့အနောက်ဘက်မှာ ညနေခင်း ရွှီအချိန် ရောက်တိုင်း ဖွင့်တဲ့ သရဲဈေး ဆိုတာ ရှိတယ်"

"သရဲဈေးကတော့ လူပေါင်းစုံ ရောထွေးနေတဲ့ နေရာပေါ့၊ မင်း အဲဒီမှာ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ လက်နက်မျိုးစုံကို တွေ့နိုင်တယ်၊ တားမြစ်ပစ္စည်းတချို့တောင် ရှိတတ်တယ်"

"တကယ်လို့ မင်း လက်နက်တွေကို ဝယ်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရောင်းချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် သရဲဈေးက သွားဖို့ကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာက သိပ်ပြီးတော့ ဘေးမကင်းလှဘူး၊ တကယ်လို့ မင်း သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်တော့ ကာကွယ်ပေးနိုင်ဖို့ လက်နက်သခင်တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားသင့်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာချန်၊ သင်ခန်းစာကို ဆက်ပေးပါဦး"

ကျိယွမ်က ပြောလိုက်၏။

ချန်ရှန်းဝေသည် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏သင်ကြားမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သော်လည်း သူ၏လေသံမှာ စိတ်မပါလက်မပါ ဖြစ်နေဆဲပင် ။

ကျိယွမ်မှာမူ အလွန် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေ၏။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ရှန်းဝေသည် သင်ခန်းစာကို အဆုံးသတ်လိုက်သည် ။

"တကယ်လို့ မင်းမှာ မေးခွန်းရှိရင် အားမနာတမ်း မေးနိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ မှတ်ထားရမှာက နှလုံးသားမီးတောက် နိုးထဖို့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေဖို့ လိုတယ်"

"တကယ်လို့ ငါ မရှိရင်တော့ မင်းဘာမင်း တစ်ယောက်တည်း မကြိုးစားနဲ့ဦး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့မိသွားနိုင်တယ်"

ချန်ရှန်းဝေက သတိပေးလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာချန်၊ ကျွန်တော်က လူအ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်မှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် တော်တော်လေးလည်း ပါရမီရှိတယ်"

ကျိယွမ်က သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူသည် 'ငါ့ထက် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းကို ပိုပြီး နားလည်တဲ့လူ မရှိဘူး' ဟူသော ကျော်ကြားလှသည့် စကားစုကိုပင် လွှတ်ခနဲ ပြောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည် ။

"ကျွန်တော် နှလုံးသားမီးတောက်ကိုလည်း နှိုးပြီးပြီ"

ကျိယွမ်က အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ပြောလိုက်၏။

"အတက်ပညာလက်နက်အချို့ကိုတောင် သွန်းလုပ်ပြီးလို့ သရဲဈေးမှာ သွားရောင်းဖို့ ပြင်နေတာ"

"မင်း နှလုံးသားမီးတောက် နိုးထပြီ ဟုတ်လား"

ချန်ရှန်းဝေ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည် ။

"နေဦး... မင်း လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ပြီးပြီ ဟုတ်လား"

သူသည် မှင်တက်သွားပြီး သူကြားလိုက်ရသောအရာများကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေ၏။

နှလုံးသားမီးတောက် နိုးထလာပြီ တဲ့။

မဟုတ်ဘူး အတက်ပညာလက်နက်တွေတောင် သွန်းလုပ်ပြီးပြီဆိုလား။

သူ၏နှုတ်ခမ်းမွှေးများပင် မညီမညာ တုန်ယင်နေ၏။

"ဆရာချန်... ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး"

ကျိယွမ်က ပြောရင်း သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝူးခနဲ အသံနှင့်အတူ ဖြူဖွေးသော မီးလျှံတစ်ခုသည် ဝေဟင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်သွားသည် ။

"ဒါ... ဒါက နှလုံးသားမီးတောက်ပဲ"

ချန်ရှန်းဝေသည် ဥာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

"မင်း ဒါကို ဘယ်တုန်းက နိုးထစေခဲ့တာလဲ"

"ဆရာ ကျွန်တော့်ကို အတက်ပညာအခြေခံသဘောတရား စာအုပ် ပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးနေ့ ညမှာတင် အဲဒါနဲ့ လေ့ကျင့်ပြီး နှလုံးသားမီးတောက်ကို နိုးထစေခဲ့တာပါ"

ကျိယွမ်က ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဲဒီညမှာတင် ဟုတ်လား"

ချန်ရှန်းဝေသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရသည် ။

အရူးတစ်ယောက်သည် လိမ်ညာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်ပင် ကျိယွမ်သည် နှလုံးသားမီးတောက်ကို တစ်ရက်တည်းဖြင့် နိုးထစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည် ။

၎င်းသည် အတက်ပညာအခြေခံသဘောတရား စာအုပ်ကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

ဒါက ကလေးတစ်ယောက်က အခြေခံ မြှောက်ကိန်းဇယားကို လေ့လာပြီးတာနဲ့ အဆင့်မြင့် ကိန်းဂဏန်းသင်္ချာတွေကို တွက်ချက်နိုင်သွားသလိုပဲ... ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိပါ။

ထို့အပြင် ကျိယွမ်၏ နှလုံးသားမီးတောက်သည် ထူးခြားသော အရောင်ဖြစ်သည့် ဖြူဖွေးသောအရောင် ဖြစ်နေ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့်မူ နှလုံးသားမီးတောက်များသည် လိမ္မော်ရောင် သို့မဟုတ် အနီရောင်သာ ဖြစ်ကြသည် ။

ရှားပါးသော ပါရမီရှိသည့် အတက်ပညာရှင်များသာလျှင် ထူးခြားသော မီးတောက်အရောင်ကို ပြသနိုင်ကြ၏။

ကျိယွမ်၏ ဖြူဖွေးသော နှလုံးသားမီးတောက်သည် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်နှင့်အတူ အေးစက်သောအရှိန်အဝါကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နေရာ သာမန်အရာတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည် ။

"မင်းက... လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် မွေးဖွားလာတာပဲ"

ချန်ရှန်းဝေသည် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

နှလုံးသားမီးတောက်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နိုးထစေနိုင်ခြင်းသည် ထူးခြားလှသော ပါရမီ၏ လက္ခဏာဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ အတက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည် ။

တကယ်လို့ စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မည်ဆိုရင် ကျိယွမ်သည် မြေကမ္ဘာအဆင့်အတက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့်သို့ပင် လှမ်းမျှော်နိုင်လိမ့်မည် ။

"မင်း သွန်းလုပ်ထားတဲ့ လက်နက်တွေကို ငါ့ကို ပြပါဦး"

ချန်ရှန်းဝေသည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းမွှေးများကို ညီအောင်ပြန်ညှိကာ ပြောလိုက်၏။

သူသည် ဤပါရမီရှင်ကို သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ရန်နှင့် ကျိယွမ်၏ လက်ရာများကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် အကြံပြုချက်များ ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။

"ဆရာချန်... ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ကျိယွမ်သည် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် အတက်ပညာလက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

ချန်ရှန်းဝေသည် ၎င်းကို သေချာစွာ စူးစမ်းကြည့်ပြီးနောက် လုံးဝဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည် ။

"ဒါက... ဘာလဲ"

ထိုလက်နက်၏ ပုံစံသည် ထူးခြားလှ၏... တစ်ပိုင်းက လက်နက်ပုံစံဖြစ်ပြီး တစ်ပိုင်းကမူ သစ်သားတံတစ်ခုနှင့် တူညီနေသည် ။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနိုင်သည့် မည်သည့်အရှိန်အဝါမျှ ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော်လည်း ဤအရာသည် အလုပ်သင်လေးတစ်ယောက်၏ ပထမဆုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်ရာ အဆင့်အတန်းမီ လက်နက်တစ်ခုကို မျှော်လင့်နေခြင်းက မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

"ဒါက ဆဲလ်ဖီရိုက်တံ လို့ ခေါ်တယ်"

ကျိယွမ်က ထိုအရာကို ရှင်းပြလိုက်၏။

လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ပထမဆုံးနေ့တွင် ကျိယွမ်သည် လက်နက်အချို့ကို ဖန်တီးခဲ့သည် ။

သူ၏ နတ်ဘုရားဆန်ဆန်သရုပ်ဆောင်မှုအတွက် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဒရုန်းကိုမူ ချန်ရှန်းဝေအား ပြသ၍ မရပေ။

ချန်ရှန်းဝေကသာ ဒရုန်းကို မြင်သွားခဲ့လျှင် ကျိယွမ်အနေဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် မည်သို့ ဆက်လက်ဟန်ဆောင်နိုင်တော့မည်နည်း။

လူများက သူတို့၏ နတ်ဘုရားသည် အိမ်ပါသမက်တစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့လျှင် သူ၏ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါသည် မည်သို့ရောက်ရှိသွားမည်နည်း။

စကားပုံတစ်ခု ရှိသည် မဟုတ်ပါလား... လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေခြင်းက ကြည်ညိုမှုကို ဖြစ်စေပြီး ပေါ်တင်ဖြစ်သွားခြင်းက လှောင်ပြောင်မှုကို ဖြစ်စေသည် ဟူ၏။

ဒရုန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် ဤကမ္ဘာ၏ နည်းပညာအပေါ် မသိနားမလည်မှုတွင် ရှိနေပြီး ၎င်းက ကျိယွမ်အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည် ။

ဆဲလ်ဖီရိုက်တံမှာမူ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းအကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ကျူးယန်သည် ဆဲလ်ဖီရိုက်ရသည်ကို သဘောကျတတ်ကြောင်း တွေးမိသဖြင့် ကျိယွမ်က ၎င်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

"ဒီလက်နက်ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံက ဘာလဲ"

ချန်ရှန်းဝေက အားနာနာဖြင့် မေးလိုက်၏။

ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ရှန်းဝေသည် အဆင့်မရှိသော လက်နက်တစ်ခု၏ အသုံးဝင်ပုံကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိမြင်နိုင်သည် ။

အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများ၊ သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းပညာများ၊ ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းများ... အားလုံးကို သူ ပုံမှန်အားဖြင့် သိရှိနိုင်သည် ။

သို့သော် ဤလက်နက်ကို မည်သို့ သွန်းလုပ်ထားကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝ မသိရှိချေ။

"ဒါက ဆဲလ်ဖီရိုက်ဖို့အတွက် သုံးတာပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ"

ကျိယွမ်က ပြောလိုက်၏။

သခင်မလေးကို ပေးဖို့ ဟုတ်လား။

ချန်ရှန်းဝေသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။

"မင်း တခြားသွန်းလုပ်ခြင်းနည်းပညာတွေကိုရော သိသေးလား"

သူက မနေနိုင်ဘဲ ဆက်မေးလိုက်မိ၏။

"ဟုတ်ကဲ့... အတော်များများ သိပါတယ်"

ကျိယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကောင်းကင်ကမ္ဘာဆန်းကြယ်နယ်မြေတွင် ရှိနေစဥ်က ကျိယွမ်သည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်စုထံမှ ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းနှင့် အင်းကွက်ရေးထွင်းနည်းများအပါအဝင် နည်းပညာများစွာကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည် ။

ဤကျွမ်းကျင်မှုများက သူ့အား လက်နက်များ သွန်းလုပ်နိုင်စေပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

"အင်း"

ချန်ရှန်းဝေသည် ကျိယွမ်၏ ဖခင်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မိသားစုအကြီးအကဲ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသဖြင့် ထပ်မံ၍ အတင်းအကြပ် မမေးတော့ချေ။

ကျိယွမ်၏ အသိပညာများသည် သူ၏ဖခင် အမွေအနှစ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပုံ ရသည် ။

သူက တစ်ခုသတိပေးလိုက်၏။

"သခင်လေး... မင်းရဲ့ သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းလမ်းတွေကို လျှို့ဝှက်ထားပါ၊ အထူးသဖြင့် မင်းသုံးတဲ့ နည်းပညာတွေကိုပေါ့"

"အတက်ပညာရှင်တွေအတွက်တော့ သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းပညာတွေက သူတို့ရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ၊ ပြီးတော့ အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှတယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

ကျိယွမ်က စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်၏။

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်ရှန်းဝေသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော မျက်နှာထားဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် ။

ပင်မခန်းမတွင် ရှန်ဝမ်ရှန်းသည် အကြီးအကဲနေရာတွင် ထိုင်နေ၏။ ချန်ရှန်းဝေ၏ တင်ပြချက်ကို ကြားရသောအခါ သူ၏မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲသွားသည် ။

"သူ့မှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ပါရမီ ရှိနေတာပဲ... မယုံနိုင်စရာပါလား"

ရှန်ဝမ်ရှန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။သူ ဝမ်းသာနေသလားသို့မဟုတ် နောင်တရနေသလား မည်သူမှ သဲသဲကွဲကွဲ မသိရချေ။

"သူ့ရဲ့ ပါရမီက အံ့ဩစရာကောင်းလှပါတယ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ သူက မြေကမ္ဘာအဆင့်အတက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

ချန်ရှန်းဝေက သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေရင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သူကိုယ်တိုင်မူ မြေကမ္ဘာအဆင့်အတက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း တကယ်လို့ သူက ထိုကဲ့သို့သောလူမျိုးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ဝူကျန်းပင်လျှင် သူ့ကို ရိုသေပြရလိမ့်မည် ။

"သူ့ဆီမှာ မင်း ခွဲခြားလို့မရတဲ့ သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းလမ်းတွေ ရှိနေတာလား"

ရှန်ဝမ်ရှန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်"

"ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်၊ မင်း သူ့ကို သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းလမ်းအသစ်တွေကို သင်ပေးပြီး မင်းပဲ အားလုံးကို သင်ပေးခဲ့တာလို့ ပြောလိုက်"

ရှန်ဝမ်ရှန်းက တည်ကြည်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။

"နားလည်ပါပြီ"

ချန်ရှန်းဝေက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ရှန်ဝမ်ရှန်း လက်ဖက်ရည် ငှဲ့နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ရှန်းဝေသည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် ။

"ဟူး... ညီအစ်ကိုကျိ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက်မှာ လူအများကြီးက ကျိယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာအတွက်လဲ... သူ့ရဲ့ သွန်းလုပ်ခြင်းနည်းလမ်းတွေအတွက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတစ်ခုခုလား"

ရှန်ဝမ်ရှန်းသည် သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ရှန်မိသားစုသည် နင်နိုင်ငံတွင် သြဇာအရှိဆုံးသော မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ရှန်ဝမ်ရှန်းသည် ကျိယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လျှို့ဝှက်အင်အားစုများနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ဤကိစ္စသည် အလွန်အမင်း နက်နဲပုံရသည် ။

ယခုအခါ ကျိယွမ်သည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတွင် ထူးခြားသော ပါရမီကို ပြသလာပြီဖြစ်ရာ ရှန်ဝမ်ရှန်းအနေဖြင့် စိတ်သက်သာရာရရမည်လား သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ရမည်လားဟူ၍ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိ၏။

ညနေခင်း ရွှီအချိန်...။

ဖုန်းရှန်းခရိုင်တစ်ခုလုံးသို့ အမှောင်ထုက လွှမ်းမိုးနေလေသည် ။

သာမန်လူတန်းစားများအတော်များများမှာမူ အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေ၏။

ဖျော်ဖြေမှုများ မရှိခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲသော မိသားစုများစွာမှာမူ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်းကိုသာ သူတို့၏ အဓိက အပန်းဖြေမှုအဖြစ် ပြုလုပ်နေကြရသည် ။

ဖုန်းရှန်းခရိုင်တစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်နေသော်လည်း မြို့အနောက်ဘက်ရှိ သရဲဈေးမှာမူ မီးရောင်စုံများဖြင့် လင်းထိန်နေပြီး လူများဖြင့် စည်ကားလျက် ရှိနေ၏။

ဆိုင်ခန်းအသေးစားလေးတစ်ခုတွင် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နှင့် လူငယ်တစ်ယောက်တို့ ဆိုင်ခင်းနေကြသည် ။

အဘိုးကြီးမှာမူ ပေါက်စီတစ်လုံးကို ပါးစပ်တွင် ကိုက်ထားပြီး ဝတ်စုံအစုတ်ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။

လူငယ်မှာမူ အလွန်တရာခန့်ညားချောမောလှပြီး ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထူးခြားသောအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည် ။

ထိုနှစ်ဦးမှာမူ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျိယွမ်နှင့် ချန်ခန်းပေါင်တို့ ပင် ။

သူတို့သည် သူတို့၏ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲစေသည့် နည်းပညာကို အသုံးပြု၍ သရဲဈေးသို့ ဝင်ရောက်ကာ လက်နက်များ ရောင်းချပြီး ငွေပြားအချို့ ရှာဖွေရန် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

"လက်ကုန်လျှော့စျေး... အတက်ပညာလက်နက်များကို တန်ဖိုးနည်းနည်းနဲ့ ရပါမယ်၊ နောက်ဆုံးနှစ်ရက်ပဲမို့ လက်မလွှတ်လိုက်ကြ"

ဆိုင်ခန်းရှိ အသံချဲ့စက်တစ်ခုမှ နေ၍ ကြိုတင်အသံသွင်းထားသော အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေကာ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရ၏။

ထိုပစ္စည်းသည် သရဲဈေး၏ ရှေးဟောင်းလေထုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသဖြင့် ဘေးမှကြည့်ရှုသူများစွာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆွဲဆောင်နေလေသည် ။

"လူငယ်... မင်းရဲ့ လက်နက်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ၊ ဒါက ဘာအဆင့်လဲ... သူက သူ့ဘာသာသူ အသံတွေ ထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်နေတာနော်"

ဘေးက ဆိုင်ရှင် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က အသံချဲ့စက်ကို အားကျစွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

သူ့မှာ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုး ရှိနေခဲ့လျှင် သူကိုယ်တိုင် အော်ဟစ်နေရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက အဆင့်မရှိပါဘူး၊ ဝယ်ချင်လို့လား... ငွေဒင်္ဂါးပြား ကိုးဆယ့်ကိုးပြားပဲ ပေးရမယ်"

ကျိယွမ်က အရေးမပါသလို ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

ထိုဈေးသည်သည် အားနာနာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ရသည် ။

အဆင့်မရှိတဲ့ အရာတစ်ခုကို ငွေဒင်္ဂါးပြား ကိုးဆယ့်ကိုးပြား ဟုတ်လား... ဒါက ဓားပြတိုက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

နင်နိုင်ငံတွင်မူ ငွေဒင်္ဂါးပြား တစ်ပြားလျှင် ဆန်တစ်တင်း (ပေါင် ၅၀၀ ခန့် - ၂၂၆ ကီလိုဂရမ်) နီးပါး ဝယ်ယူနိုင်သည် ။

ငွေဒင်္ဂါးပြား ကိုးဆယ့်ကိုးပြားဆိုလျှင် အဆင့်မီ လက်နက်တစ်ခုကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်၏။ စကားပြောတတ်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခုအတွက် မည်သူက ဤမျှအထိ အကုန်အကျခံမည်နည်း။

"လူငယ်... မင်းရဲ့ လက်နက်တွေက စံနှုန်းမီ စစ်ဆေးထားတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စျေးနှုန်းကလည်း ကြီးလွန်းတယ်၊ ဒါကို ရောင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ထိုဈေးသည်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။

ကျိယွမ်၏ အသံချဲ့စက်သည် လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသော်လည်း လူအများစုမှာမူ စျေးနှုန်းကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည် ။

အထူးသဖြင့် ကျိယွမ်၏ လက်နက်များသည် စံနှုန်းမီ စစ်ဆေးထားခြင်းမရှိဘဲ ပုံစံမကျခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

တကယ်လို့ သူက လူလိမ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်ကော။

လက်နက်များကို ဝယ်ယူခြင်းဟူသည် သာမန်ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဤမျှအထိ များပြားလှသော ငွေဒင်္ဂါးပြားများကို သုံးစွဲရန်အတွက် မည်သူမဆိုသတိထားကြရသည် မဟုတ်ပါလား။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်မှာ ခေတ်မီတဲ့ ဈေးကွက်ရှာဖွေရေးဗျူဟာတွေ ရှိပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပစ္စည်းက လက်ကုန်လျှော့စျေးလို့ အော်နေတာကို မမြင်ဘူးလား... တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက် ဝယ်မှာပဲ"

ကျိယွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ဤကဲ့သို့သော ဈေးကွက်စီးပွားရေးဗျူဟာများသည် ကမ္ဘာမြေတွင်မူ သာမန်အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။

ဆိုင်အတော်များများတွင် "နောက်ဆုံးနှစ်ရက် နောက်ဆုံးလျှော့စျေး" ဟု ရေးသားထားလေ့ရှိပြီး လပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင်အောင် ထိုဆိုင်းဘုတ်ကိုသာ ဆက်လက်ချိတ်ဆွဲထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

ဈေးသည်သည် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ထပ်မံ၍ အငြင်းမပွားတော့ချေ။

သရဲဈေး၏ တခြားသော နေရာတစ်ခုတွင်မူ...

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော သခင်လေးထူစန်းသည် ခါးတွင် ဓားတစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားသည့် တခြားသော မျိုးရိုးမြင့်သူတစ်ဦးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေ၏။ ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူ၏ တော်ဝင်အရှိန်အဝါကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည် ။

"ထူစန်း... ဖုန်းရှန်းခရိုင်က ဒီသရဲဈေးက တော်တော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းပေမဲ့ ရောင်းနေတဲ့ လက်နက်တွေကတော့ သာမန်ပဲလို့ ခံစားရတယ်"

ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူက မှတ်ချက်ပေးလိုက်၏။

"မင်း ဒီနေရာမှာ အသုံးဝင်မယ့်အရာတစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး"

လက်နက်သခင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပင်မလက်နက် သို့မဟုတ် မွေးရာပါမှော်လက်နက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လေ့ရှိကြသည် ။

ထို့အပြင် သူတို့သည် သူတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် တခြားသော အတက်ပညာလက်နက်များကိုလည်း ရှာဖွေလေ့ရှိကြ၏။

ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူသည် သခင်လေးထူဆန်းအား မြေအောက်လှိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ သွားရောက်ကာ ဝိညာဥ်မှင်စာများကို အမဲလိုက်ရန်အတွက် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည် ။

ထူစန်းသည် ထိုတာဝန်အတွက် လက်နက်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်၏။

"ကျွန်တော် ကံစမ်းကြည့်ရုံပါပဲ၊ ဘယ်သူသိမလဲ... ရတနာတစ်ခုခုနဲ့ တိုးချင်တိုးမိမှာပေါ့"

ထူစန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"စိတ်မကောင်းစရာကတော့ မြေကမ္ဘာအဆင့်စာရင်းက ထိပ်တန်း အတက်ပညာရှင် အယောက်နှစ်ဆယ်ထဲမှာ ကျီနင်စီရင်စုက တစ်ယောက်မှ မပါဝင်တာပဲ"

ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူက ညည်းတွားလိုက်သည် ။

ထူစန်းသည် ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူ၏ ကြီးမားလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို စိတ်ဝင်စားဟန်ဖြင့် ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခုက ထူစန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည် ။

မျိုးရိုးမြင့်သူကလည်း အသံထွက်ပေါ်ရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ငါ အဲဒီဆိုင်ကို သွားကြည့်ခဲ့သေးတယ်၊ တော်တော်လေးတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စျေးနှုန်းက ကြီးလွန်းပြီး လက်နက်တွေရဲ့ အရည်အသွေးကတော့ မသေချာဘူး"

"အို..."

ထူစန်းကလည်း စူးစမ်းကြည့်ချင်သွား၏။

"ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

"သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေက စံနှုန်းမီ စစ်ဆေးထားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ စျေးနှုန်းကလည်း ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆလောက် ကြီးနေတယ်၊ သတိထားဦး... လူလိမ် ဖြစ်နေနိုင်တယ်"

ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူက သတိပေးလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ"

ထူစန်းသည် ထိုဆိုင်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည် ။

ယခုအခါ ကျိယွမ်၏ ဆိုင်ခန်းဘေးတွင် လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းအုံနေပြီ ဖြစ်သည် ။

သံသယဖြစ်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့် စူးစမ်းလိုသော စကားသံများက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေ၏။

"အဆင့်မရှိတဲ့ လက်နက်ကို ပြားတစ်ရာ ဟုတ်လား... မင်း ငါ့ကို အရူးထင်နေတာလား"

"ဒါက လူလိမ်ဖြစ်ရမယ်၊ ငါ ဒီလို လက်နက်မျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"ဒီလက်နက်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသုံးမဝင်သလို ခံစားနေရတာလဲ"

လူအတော်များများမှာမူ သံသယဖြစ်နေကြပြီး သို့မဟုတ်လျှင် ဘေးမှကြည့်ရှုရန်အတွက်သာ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ထူစန်းသည် လူအုပ်ကြီးကို တိုးဝှေ့ကာ ဆိုင်ခန်းကို ကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည် ။

သူ၏ လက်နက်ဖြစ်သော သွေးဆူးက တုံ့ပြန်မှု ပြသလာခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုလက်နက်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ခန့်ညားချောမောလှသော ဆိုင်ရှင်လူငယ်ဖြစ်သည့် ကျိယွမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည် ။

ထူဆန်းသည် ကျိယွမ်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံမိသောအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရ၏။

"ဟေ့... မိတ်ဆွေ၊ လက်နက်တစ်ခုခု ဝယ်ချင်လို့လား"

ကျိယွမ်က မေးလိုက်သည် ။

ဤကဲ့သို့သော ရင်းနှီးလှသည့် နှုတ်ဆက်မှုသည် ထူစန်းအား ပိုမို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာစေသည် ။

သူ၏ လက်နက်ထံမှ တုံ့ပြန်မှုနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးနီရောင်မြူခိုးများအရ ဤလူသည် အနည်းဆုံးတော့ သွေးဆူးအဖွဲ့၏ ဝိညာဥ်မှင်စာ အနည်းဆုံး အကောင်ရေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည် ။

သူက... တိမ်နီဓားပြတွေထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာများလား။

ဤအတွေးက သူ့အား တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ဤဆိုင်ရှင်သည် သွေးဆူးအဖွဲ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်လျှင် ထူဆန်း ရောက်ရှိနေခြင်းကို အထက်လူကြီးများထံသို့ တင်ပြသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ထူစန်းသည် ဓားပြတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ... သူသည် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။

ဒီလူကတော့ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။

ဤဆိုင်ရှင်သည် သွေးဆူးအဖွဲ့၏ ဝိညာဥ်မှင်စာ အကောင်ရေ ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကဲ့သို့ ဖြစ်ရလိမ့်မည် ။ ၎င်းသည် သူရောင်းချနေသော လက်နက်များသည်လည်း ထူးခြားလှလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ထူစန်းသည် သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ ရိုသေမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

"ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်ရေးအတက်ပညာလက်နက်တစ်ခု ဝယ်ချင်လို့ပါ၊ ဆိုင်ရှင်အနေနဲ့ ဘာများ အကြံပြုချင်လဲ"

"တိုက်ခိုက်ရေးအတက်ပညာလက်နက် ဟုတ်လား"

ကျိယွမ်က စဉ်းစားလိုက်၏။

သူ့ဆီမှာ ထိုကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုး အများကြီး မရှိချေ။

"ဒီလိုလုပ်လေ..."

သူက ပြောရင်း ထူစန်းအား လက်နှိပ်ဓာတ်မီးနှင့် တူညီသော လက်နက်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဒါက အလင်းဓား လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒါရဲ့ ပုံစံကိုတော့... အင်း၊ ဘယ်ပြဇာတ်ထဲကလဲဆိုတာ ငါ မမှတ်မိတော့ဘူး၊ ဒီဟာရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကတော့ ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး လန်းပြီး စတိုင်ကျတာပဲ "

ကျိယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒီလို အရုပ်ဆိုးတဲ့အရာကိုမှ မင်းက စတိုင်ကျတယ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့"

မျိုးရိုးမြင့်သူက မထီမဲ့မြင်စွာကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူသည် ဝတ်စုံဆန်းများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြဇာတ်ဆန်ဆန်သရုပ်ဆောင်မှုများကို သဘောကျတတ်သူဖြစ်သော်လည်း လက်နှိပ်ဓာတ်မီးနှင့် တူညီသော ထိုလက်နက်ကိုမူ အထင်ကြီးဟန် မရှိချေ။

ငါလို ပြဇာတ်အိုးကို လာလိမ်နေတာလား။

--------

All Chapters