အခန်း ၅၀၁

အခန်း (၅၀၁) - ဒင်္ဂါးတစ်သောင်းတည်းဖြင့် အထူးစွမ်းရည်ကို ဖွင့်ပါ

ထူစန်းသည် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် လက်နက်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ရုပ်ဆိုးသည်ဟု ခံစားရ၏။

သို့သော်လည်း တိမ်နီရွာမှ ရက်စက်လှသောလူအကြောင်း ကောလာဟလများကို သတိရမိသဖြင့် သူက မေးလိုက်သည် ။

"ဒါ ဘယ်လောက်လဲ"

သူ့ဘေးမှ မျိုးရိုးမြင့်သူသည် ဘာမှမပြောသော်လည်း ကျိယွမ်၏ ဆိုင်ခန်းရှိ လက်နက်ပုံကြီးကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အထင်သေးရိပ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ့အတွက်မူ ထိုလက်နက်များအားလုံးသည် အမှိုက်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ကြည့်ရန်ပင် မတန်ပေ ။

"ဒါက ငါကိုယ်တိုင် သေချာ ထွင်းထုထားတဲ့ အဝါအဆင့်လက်နက်ပဲ။ ပိုအရေးကြီးတာက ဒါက တစ်လောကလုံးမှာ တစ်စင်းတည်းရှိတာ။ အခုအချိန်ထိ စိတ်ကူးထဲမှာပဲ ရှိခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းမျိုးပေါ့။ မင်း ကံကောင်းပါတယ်။ ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀ တည်းနဲ့ ပေးမယ်"

"ဘာ။ ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀ ဟုတ်လား"

ထူစန်း မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည် ။

"အဆင့်မြင့် အဝါအဆင့်လက်နက် လက်ရာမွန်တစ်ခုတောင် ဒီလောက်မပေးရဘူး။ မင်း ဒါ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဓားပြတိုက်နေတာပဲ"

"များလွန်းတယ်။ ထိပ်တန်း အဝါအဆင့်လက်နက် မဟုတ်ရင် ဒီဈေးနဲ့ မတန်ဘူး"

အဝါအဆင့်လက်နက်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရာဂဏန်းဝန်းကျင်သာ ရှိတတ်ပြီး ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀ ကျော်ခဲလှ၏။

မျိုးရိုးမြင့်သူက မဲ့ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် ။

"လူတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ဓားပြတိုက်လိုက်ပါလား"

ကျိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ။

"မင်း ငါ့ကို ဓားပြတိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါက မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ပြန်လုယူမိလိမ့်မယ်"

ကျိယွမ်သည် "နင် ငါ့ကို မထိရင် ငါ နင့်ကို မထိဘူး" ဆိုသည့် စည်းကမ်းကို လိုက်နာပြီး အမြဲတမ်း ဥပဒေကို ရိုသေကာ ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်သည် ။

သို့သော် ထိုမျိုးရိုးမြင့်သူက သူ့ကို တကယ်တမ်း မစော်ကားသေးသဖြင့် ကျိယွမ်က အရေးမယူဘဲ နေလိုက်၏။

"မင်း..."

မျိုးရိုးမြင့်သူက စကားပြောရန် ပြင်သော်လည်း ထူစန်းက အလျင်အမြန် တားလိုက်သည် ။ထူစန်းသည် ကျိယွမ်က အန္တရာယ်များသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိထား၏။

တကယ်လို့ ထိုလူကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်မိလို့ သေသွားရင် ဘယ်သူ့သွားတိုင်ရမည်နည်း။

"ငွေဒင်္ဂါး ၁၀၀၀... ငါ ဝယ်မယ်"

ထူစန်းက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ။ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

"သူ ဝယ်လိုက်တာလား"

"တကယ်ကြီးလား။ သူ တကယ်ကြီး ဝယ်လိုက်တာပဲ"

"ဝိူး... ဒီလူကတော့ တကယ် ချမ်းသာတာပဲ"

အခြား ဈေးသည်များသည်လည်း ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ထူစန်းကို သိုးလေးကဲ့သို့ လောဘတကြီး ကြည့်လာကြ၏။

"လူငယ်လေး... ငါ့မှာလည်း သူ့လက်နက်လိုပဲ ကောင်းတဲ့ အဝါအဆင့်လက်နက် ရှိတယ်။ တေးလ် ၈၀၀ ပဲ ပေး။ စိတ်ဝင်စားလား"

"ငါ့ဟာက တေးလ် ၅၀၀ ပဲ"

လူတိုင်းက ထူစန်းကို အလွယ်တကူ လှည့်စား၍ရသော သားကောင်အဖြစ် မြင်နေကြသည် ။

ထူစန်းက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျိယွမ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်၏။

"ဒီလက်နက်မှာ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိလဲ"

"သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့"

ကျိယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောသည် ။

"ဟိုက ခလုတ်ကို မြင်လား။ အဲဒါကို ဖြည်းဖြည်းလေး နှိပ်လိုက်ရင် အလင်းဓားတစ်စင်း ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ဒီအလင်းဓားက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းထားတာမို့ အလွန် ထက်မြက်ပြီး ခိုင်ခံ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက အံ့ဩစရာပဲ"

ကျိယွမ်သည် အလင်းတန်းစစ်စစ်ကို ဓားအဖြစ် ထွင်းထုထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

၎င်း၏ အဓိက အားသာချက်မှာ ထက်မြက်မှုနှင့် ခိုင်ခံ့မှု ဖြစ်၏။

"ဟွန်း..ကြားရတာ သာမန်ပါပဲ"

မျိုးရိုးမြင့်သူက အထင်သေးစွာ မှတ်ချက်ချသည် ။

ကျိယွမ်၏ ရှင်းပြချက်မှာ ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု တွေးကာ အခြားသူများကလည်း ထောက်ခံကြ၏။

အဝါအဆင့်လက်နက် အများစုတွင် မီးလောင်ကျွမ်းစေသော ဂုဏ်သတ္တိ သို့မဟုတ် အေးခဲစေသော ဂုဏ်သတ္တိ ကဲ့သို့သော အထူးအာနိသင်များ ပေးစွမ်းနိုင်သည့် ထွင်းထုခြင်း သို့မဟုတ် မန္တန်စွမ်းရည်များ ပါရှိတတ်ကြသည် ။

ကျိယွမ်၏ လက်နက်တွင် ထိုသို့သော စွမ်းရည်မျိုး လုံးဝမရှိဘဲ ဈေးကြီးနေခြင်း ဖြစ်၏။

"ငါ ဝယ်မယ်"

ထူစန်းက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ၁၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူကို ကမ်းပေးလိုက်သည် ။

ကျိယွမ်က ငွေစက္ကူကို ယူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြော၏။

"တကယ်တော့ ဒီလက်နက်မှာ နောက်ထပ် အထူးစွမ်းရည်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ဖွင့်ဖို့အတွက် ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

"ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ ဟုတ်လား"

"မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဆူညံသွားကြ၏။

"ဒီလောက် ငွေပမာဏဆိုရင် အခြေခံ ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်တစ်ခုတောင် ဝယ်လို့ရတယ်"

"ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ"

"ဘယ်လို အထူးစွမ်းရည်မျိုးကမှ ၁၀၀၀၀ မတန်ဘူး"

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ သူတို့ကြားရသည်ကို မယုံနိုင်ကြပေ။ သူတို့အတွက်မူ ကျိယွမ်သည် ဝယ်သူကို ဗြောင်ကျကျ ငွေညှစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

မျိုးရိုးမြင့်သူသည်လည်း ထပ်တူပင် မှင်တက်သွားသည် ။

"ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ ဟုတ်လား။ မင်း အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲဆိုတာ သိရဲ့လား"

သူ့အတွက်ပင်လျှင် ထိုမျှများပြားသော ပမာဏမှာ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လိမ့်မည် ။

ထူစန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝေခွဲမရဘဲ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် သံသယများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည် ။

"စီနီယာ... ဒီအထူးစွမ်းရည်က ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား"

တိမ်နီဓားပြအဖွဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားအကြောင်း ကောလာဟလများကို သတိရရင်း ထူစန်းက နောက်ဆုံးတွင် မေးလိုက်သည် ။

"ငါ မင်းကို ပြောပြီးတာနဲ့ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး။ မင်း ဒါကို သေချာပေါက် ဝယ်ရလိမ့်မယ်။ မင်း တကယ်ကြီး ကြားချင်တာ သေချာလား"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေ၏။

ဒီလူက ချမ်းသာသဖြင့် ကျိယွမ်က သူ့ထံမှ ရသမျှ ညှစ်ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုက သူ၏ တစ်နှစ်စာ ကုန်ကျစရိတ်ကို ကာမိစေနိုင်၏။သူသာ ၁၀၀၀၀ ရလျှင် ပစ္စည်း အများအပြားကို ဝယ်ယူနိုင်ပေတော့မည် ။

ကျိယွမ်သည် အခွင့်အရေးကို မြင်လိုက်သဖြင့် လက်လွတ်ခံရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

မျိုးရိုးမြင့်သူက ထူစန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည် ။

"ထူစန်း... မင်း ဘာလို့ ဒီလူ့အလိမ်အညာကို အယုံလွယ်နေရတာလဲ။ အဲဒါ ဒင်္ဂါး ၁၀၀၀၀ ကြီးတောင် ဆုံးရှုံးမှာ"

သူတို့သည် ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ လာကြသော်လည်း ၁၀၀၀၀ ဟူသော ပမာဏမှာ သူတို့ကို ငွေကြေးကျပ်တည်းသွားစေနိုင်၏။

ထူစန်းသည် ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်ရမလို သို့မဟုတ် ဒါက အလိမ်အညာဖြစ်မှာကို ကြောက်ရမလိုဖြင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည် ။

"စွန့်စားဝံ့သူတွေပဲ ကံကောင်းတတ်တာ။ မင်း အခု ထွက်သွားရင် ဒီအထူးစွမ်းရည်က မင်းရဲ့ တစ်သက်တာမှာ ဘယ်တော့မှ ပွင့်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်သော်လည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

ထူစန်းသည် တိမ်နီဓားပြအဖွဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ကျိယွမ်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ရှုပ်ထွက်နေ၏။

ထိုနေရာက တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ထူးဆန်းသော လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို လူအများအပြား မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည် ။

လက်နက်သခင် အသီးသီးက သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးသည့်အခါ လွတ်မြောက်လာသူများကို ထိုလူ၏ ရုပ်ရည်ကို ဖော်ပြရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ သက်သေပြသူတိုင်းက ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည် ။

ထိုလူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိနိုင်အောင် ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားအချို့က တားဆီးထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း အစီရင်ခံစာ အားလုံးတွင် နွမ်းပါးသော အဖိုးအိုတစ်ယောက်နှင့် အလွန် ခန့်ညားသော လူငယ်တစ်ယောက် ပါဝင်ကြောင်း ဖော်ပြထားကြပြီး ထိုအချက်များသည် ယခုလူငယ်နှင့် သူ၏အဖော်တို့က ကိုက်ညီနေသည် ။

ထူစန်းသည် ထိုထူးဆန်းသောသူဝတ်ဆင်ထားသည့် သွေးနီရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကိုလည်း သတိရမိ၏။ ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ထူးခြားသော လက်နက်တစ်ခုနှင့် တူသည် ။

ဒီလက်နက်ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်က အဲဒီချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်မလား။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ တုန်သွား၏။

"ငါ ဝယ်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ"

ထူစန်းက နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည် ။ ထို့နောက် သူက မျိုးရိုးမြင့်သူဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ငါ့မှာ ၄၀၀၀ လိုနေတယ်။ မင်း ငါ့ကို ခဏလောက် ချေးပေးနိုင်မလား"

"ထူစန်း... သူက ဗြောင်ကျကျ လူလိမ်ပဲဟာကို"

မျိုးရိုးမြင့်သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကန့်ကွက်သည် ။

"ဒီ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်မရှိတဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်းလက်နက်တွေကို ကြည့်ဦး။ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ တန်တာ။ မင်းက တကယ်ကြီး ၁၀၀၀၀ သုံးတော့မှာလား။ ဒါက ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်ကို ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

သူသည် စက်သေနတ်ပစ်သကဲ့သို့ ကန့်ကွက်စကားများကို တရစပ် ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုဟွမ်... ငါ့ကို ငွေချေးပေးပါ။ တကယ်လို့ ငါ အလိမ်ခံရရင်လည်း ငါ့အရှုံးပဲ။ မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"

ထူစန်းက ပြတ်သားသော အမူအရာဖြင့် ဇွတ်တောင်းဆိုသည် ။

ကျိယွမ်က ထိုအခြင်းအရာကို စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ငါကသာ လူလိမ်ဆိုရင် သေချာပေါက် အောင်မြင်သွားမှာပဲ။"

သို့သော်လည်း ကျိယွမ်သည် စည်းကမ်းရှိသူ ဖြစ်သည် ။ သူသည် ဥပဒေကို ဘယ်တော့မှ ဖောက်ဖျက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ပြီးတာပဲ"

မျိုးရိုးမြင့်သူသည် စိတ်တိုလွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်ယွင်းနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငွေ ၄၀၀၀ ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည် ။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကမူ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့ကာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ လူအများအပြားက သူတို့ကို လောဘတကြီး ကြည့်နေကြပြီး စိတ်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကြသည် ။

ထူစန်းက ၁၀၀၀၀ တန် ငွေစက္ကူကို ရိုရိုသေသေ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး အထူးစွမ်းရည်ကို ပြောပြပေးပါ"

"ဒီလက်နက်ရဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကို နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းလို့ ခေါ်တယ်။ အလင်းဓားထဲမှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိပြီး အဲဒါကို နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်းလို့ လူသိများတယ်။ မင်းအနေနဲ့ အဲဒါကို နည်းနည်းလောက်ပဲ ယုံကြည်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရတဲ့ အချိန်မှာ စိတ်ထဲကနေ 'နတ်ဘုရား ပင့်ဖိတ်သည်' လို့ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်ရင် နတ်ဘုရားရဲ့ ရုပ်ပွားတော်က မင်းကို ကူညီဖို့ ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို သုံးကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရမယ်"

ကျိယွမ်သည်ရှင်းပြချက်ကို အသံပို့ကာ ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။

ထူစန်းသည် ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

နတ်ဘုရားရုပ်ပွားတော်ကို ပင့်ဖိတ်ရမည် ဟုတ်လား။

ဒါက... မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းလွန်းနေသည် ။

နတ်ဘုရားကို ပင့်ဖိတ်နိုင်သော မည်သည့်လက်နက်မဆို နတ်ဘုရားရတနာ ဖြစ်ရမည် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ယောက်၏ လက်ရာ ဖြစ်ရမည် ။

ဒီ သေးငယ်တဲ့ အဝါအဆင့်လက်နက်လေးက တကယ်ကြီး ထိုမျှ အံ့ဩစရာကောင်းသော အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါ့မလား။

"မင်း ကံထူးသွားတာပဲ။ ငါ့မှာ ဒီလိုလက်နက်မျိုး သုံးစင်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်းကိုယ်မင်း ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်ပါ"

ကျိယွမ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

ကျိယွမ်အတွက်မူ ၄င်းက အလွန် ကောင်းမွန်သော အကြံအစည် ဖြစ်၏။ လက်နက်များကို ရောင်းချပြီး ငွေရှာသည့်အပြင် နောက်လိုက်များကိုလည်း ရရှိနိုင်သည် ။

သူ၏ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ စွမ်းအားများကို သုံးပြီး ထို "နောက်လိုက်များ" ကို ကူညီသည့်အခါ သူသည် လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော ဆုလာဘ်များ မရရှိသော်လည်း သူ၏ ဇာတ်ကောင်သရုပ်ဆောင်မှုတိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည် ။

ဤအရာကို ဝယ်ယူနိုင်သော စွမ်းရည်အဖြစ် ရောင်းချခြင်းဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားအယောင်ဆောင်မည့် အခွင့်အရေးကိုပါ ငွေရှာရန် အသုံးချလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ်ကို ပါးနပ်လှသည် ။

နင်နိုင်ငံတွင် အတော်ဆုံးလူဟုပင် ပြောနိုင်၏။

"သုံးစင်းပဲ ကျန်တော့တာလား"

ထူစန်းက သံသယရှိနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်သည် ။

"ဒီပစ္စည်းတွေ ကုန်သွားရင် နောက်ထပ် ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကို သေသေချာချာ သုံးပါ၊ နောက်ဆုံး အခြေအနေ ရောက်မှပဲ သုံးပါ"

ကျိယွမ်က အကြံပေးလိုက်၏။

မျိုးရိုးမြင့်သူက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း မသင်္ကာစွာ မေးလိုက်သည် ။

"ထူစန်း... အဲဒီ အထူးစွမ်းရည်က ဘာလဲ"

ထူစန်းက မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို မသိသဖြင့် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။

"အစ်ကိုဟွမ်... ဒါက ဒီအကြောင်း ပြောရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး။ တခြားနေရာ သွားရအောင်"

သူသည် မျိုးရိုးမြင့်သူကို အလျင်အမြန် ဆွဲခေါ်သွားတော့သည် ။

"လက်နက် နှစ်စင်းပဲ ကျန်တော့တယ် ဆရာတို့။ တစ်စင်းကို ၁၀၀၀ ပဲ။ ၁၀၀၀၀ ပေးရင် အထူးစွမ်းရည်ကို ဖွင့်ပေးမယ်"

ကျိယွမ်က အော်ဟစ်ကာ ဖောက်သည်ခေါ်လိုက်၏။

လူအုပ်ကြီးက ကျိယွမ်နှင့် ထူစန်းတို့ကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည် ။ လူအများစုက ထူစန်းသည် ကျိယွမ်၏ လူယုံတစ်ယောက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြ၏။

သို့သော်လည်း အချို့သူများသည် ကျိယွမ်၏ လက်နက်များကို ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာကြသည် ။

သို့သော် ငွေ ၁၀၀၀ သို့မဟုတ် ငွေ ၁၀၀၀၀ ဟူသော ကြီးမားလှသည့် ဈေးနှုန်းများကြောင့် လူအများစုမှာ နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ဂဏန်းသာ တန်သော ဈေးပေါသည့် လက်နက်အချို့ကိုသာ ရောင်းချခဲ့ရသည် ။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်၏။

"ငွေဆိုတာ ရေလို စီးဆင်းတာပဲ။ ငါ့မှာ၁၀၀၀၀ ကျော် ရှိခဲ့တာ၊ အခုတော့ တစ်ဝက်တောင် မကျန်တော့ဘူး"

ထူစန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် ဆိုင်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်နက်ထွင်းထုရန် ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် သရဲဈေးကွက်သို့ သွားခဲ့သည် ။

ထိုဈေးကွက်တွင် သူလိုအပ်သော ပစ္စည်းများစွာ အပါအဝင် ပစ္စည်းအမျိုးအစား စုံလင်စွာ ရှိ၏။

သူသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော သိုလှောင်ရေးလက်နက်တစ်ခု အတွက် ၃၀၀၀ ပင် အသုံးချခဲ့သည် ။

၎င်း၏ ဝင်ဆံ့နိုင်စွမ်းမှာ ကုဗမီတာ ၁၀ အောက်သာ ရှိသဖြင့် သေးငယ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် လုံလောက်မှု ရှိ၏။

သူ၏ ကျန်သော ငွေများကိုမူ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ဝယ်ယူရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုပစ္စည်းများသည် ယခုအခါ သူ၏ သိုလှောင်ရေးလက်နက်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည် ။

"ဒီပစ္စည်းတွေ အားလုံးနဲ့ဆိုရင် ငါ စွမ်းအားပြင်းတဲ့ ဒရုန်းတွေ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်တမန်စက်ရုပ်တွေကိုတောင် အများကြီး ထွင်းထုနိုင်ပြီ"

ကျိယွမ်က သူ၏ ရည်မှန်းချက်များ ကြီးမားလာရင်း တွေးလိုက်၏။

သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အီလက်ထရွန်နစ်စစ်တပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် စိတ်ကူးထားသည် ။

သူ၏ လက်နက်ပုံစံများသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ခေတ်ပေါ်နည်းပညာနှင့် ခေတ်ရေစီးကြောင်းယဉ်ကျေးမှုများမှ စိတ်ကူးရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤရှေးဟောင်းလောကတွင် ထိုသို့သော ဖန်တီးမှုများသည် သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ သေချာပေါက် ထင်မှတ်စေလိမ့်မည် ။

"သခင်လေး... ဒီလောက် ငွေအများကြီးနဲ့ဆိုရင် ပေါက်စီတွေပဲ ပိုဝယ်လိုက်ရမှာ"

ချန်ခန်းပေါင်က အစားအစာကိုသာ အာရုံရောက်နေရင်း ဘေးမှနေ၍ တိုးတိုးပြောလိုက်သည် ။

"မင်းကတော့ အမြဲတမ်း စားဖို့ပဲ တွေးနေတာပဲ"

ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ပြော၏။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် သရဲဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး ကျိယွမ်က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လျှော့ချလိုက်သည် ။

"မသေမျိုးလောကမှာတုန်းက ငါ ဓားပြတွေနဲ့ တစ်ခါမှ မဆုံခဲ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီဂိမ်းလောကထဲမှာတော့ ဆုံရတယ်ဆိုတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သူက တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ နောက်ရှိ မှောင်မိုက်သောတောအုပ်ဆီသို့ လှည့်ကာ အော်ပြောလိုက်သည် ။

"ရောက်နေပြီပဲဟာကို ထွက်လာခဲ့ကြစမ်းပါ။ ဘာလို့ ကြိုးကြိုးစားစားပုန်းနေနေရတာလဲ"

သူ၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လူငါးယောက်သည် ဝတ်ရုံနက်များကို ဝတ်ဆင်ကာ သူတို့၏ ပုံစံများကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာကြ၏။

လူတိုင်းထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည် ။

"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ သိုလှောင်ရေးလက်နက်နဲ့ ငွေတွေကို ပေးလိုက်ရင် မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အက်ကွဲကွဲအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထူစန်းက လက်နက်တစ်ခုအတွက် ငွေ ၁၀၀၀၀ ပေးချေခဲ့စဉ်က လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများသည် ကျိယွမ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည် ။

ထိုမျှများပြားသော ရွှေငွေများသည် ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦးကိုပင် လှုပ်ရှားလာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်၏။

ထိုငါးယောက်ထဲတွင် ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် နှစ်ဦးနှင့် အဆင့်မြင့်အဝါအဆင့်လက်နက်သခင် သုံးဦး ပါဝင်ကြသည် ။

"မင်းတို့က တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ။ ငါက ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်ဆိုတာကို မကြတွေးမိကြဘူးလား"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"ဟားဟား။ ကောင်လေး... ငါတို့ကို လာမခြောက်နဲ့။ သရဲဈေးကွက်ရဲ့ တံခါးမှာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးလက်နက် ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါတို့ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ မင်းက သာမန် အဝါအဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ယောက်ပါပဲ၊ လူလိမ်တစ်ယောက်၊ အလိမ်အညာတစ်ခုပဲ။ မင်း လိမ်ညာထားတဲ့ ငွေတွေက ငါတို့ပိုင်တာပဲ"

ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ။

သရဲဈေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူတိုင်းသည် စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးလက်နက် တပ်ဆင်ထားသော တံခါးကို ဖြတ်သန်းကြရသည် ။

ထိုလက်နက်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားကို တိုင်းတာနိုင်သော ကမ္ဘာမြေအဆင့်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်၏။

ထိုငါးယောက်သည် ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ အဝါအဆင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ဈေးကွက်ဝန်ထမ်းများထံမှ အတည်ပြုချက် ရယူထားခဲ့ကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိဟု ထင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကျိယွမ်သည် လှည့်ကွက်များကို သုံးပြီး ထူစန်းကို လိမ်လည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ထင်မှတ်ထားကြပြီး ထူမိသားစုက နောက်ဆုံးတွင် ကလဲ့စားချေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြ၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားသူများထက် ဦးအောင် အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားကာ ငွေ ၁၀၀၀၀ ကို လုယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည် ။

"ဟူး။ လူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ပုတ်ကြရတာလဲ။ ငါ့ကို ဘာလို့ လာအနိုင်ကျင့်ကြတာလဲ။ ငါက သာမန် သမက်လေးတစ်ယောက်ပဲကို"

ကျိယွမ်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်၏။သူ စကားပြောလိုက်ပြီးသညိနှင့် သူ၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုများ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါသော မျက်နှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် ။

"မှတ်ထားကြပါ။ မင်းတို့ အခု အနိုင်ကျင့်နေတဲ့လူက ရှန်မိသားစုရဲ့ သမက်တော်... ကျိယွမ် ပဲ"

ဝတ်ရုံဝတ် လူငါးယောက်မှာ ကြောင်အန်းအန်း ဖြစ်သွားကြပြီး သေချာပေါက် သတိထားမိသွားကြ၏။

"မင်း...မင်းက... ရှန်မိသားစုရဲ့ သမက် ဟုတ်လား"

ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦးက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် ။

"ရှန်လင်ရွှမ်းရဲ့ ခင်ပွန်းပေါ့"

ရှန်လင်ရွှမ်း၏ နာမည်မှာ အလွန် ဩဇာညောင်းလှ၏။

သူမသည်လည်း ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဂုဏ်ဆောင်စာရင်းဝင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး အဖြစ် သူမ၏ အဆင့်အတန်းက သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည် ။

"ဒါ သူလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ကိစ္စက ရှုပ်ကုန်ပြီ"

အခြား ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦးက ညည်းတွားလိုက်ပြီး ယခုအခါ ပါဝင်ပတ်သက်မိခြင်းကို နောင်တရနေ၏။

ရှန်မိသားစု၏ ဒေါသကို သူတို့ မခံနိုင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ သူက အသုံးမကျတဲ့လူလို့ သတင်းထွက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

တစ်ယောက်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည် ။

ရှန်မိသားစု၏ အိမ်ပါသမက်သည် ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသော အားနည်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည် ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အဝါအဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာတွင် အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြောလိုက်သည် ။

"သခင်လေးကျိ... ဒါကို နားလည်မှုလွဲတာလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြရအောင်။ ငါတို့ ထွက်သွားပေးမယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ နေလိုက်မယ်"

ထိုငါးယောက်သည် ရှန်လင်ရွှမ်း၏ ခင်ပွန်းကို သတ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ တကယ်လို့ သတ်မိရင် သရဲဈေးကွက်ကပင် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။

"ဟေး... ငါက ငါ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုတောင် ထုတ်ပြောပြီးပြီလေ။ မင်းတို့က ငါ့ကို ဆက်ပြီး မအနိုင်ကျင့်ဘူးဆိုရင် ငါ့မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ"

"ပြီးတော့... ဝမ်ကန်ရှန်း၊ ဖန်ထိုင်၊ လင်းဟု... မင်းတို့ ဒီဝတ်ရုံတွေကို ဝတ်ထားရုံနဲ့ မင်းတို့ဘယ်သူဖြစ်ကြောင်းကို ငါ မသိဘူးလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား"

ကျိယွမ်က သူတို့၏ နာမည်များကို တိုက်ရိုက် ခေါ်လိုက်၏။

ထိုငါးယောက်မှာ မြွေကိုက်ခံလိုက်ရသလို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည် ။

သူ ဘယ်လိုသိတာလဲ။

ကျိယွမ်က ငါတို့ရဲ့ အမည်မှန်ကို ဘယ်လို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ခဲ့တာလဲ။

တကယ်လို့ ကျိယွမ်က ရှန်မိသားစုဆီ ပြန်သွားပြီး သူတို့ကို တိုင်လိုက်ရင် သူတို့ သေရလိမ့်မယ် ။

သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။

ဝမ်ကန်ရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ တောက်လောင်လာ၏။ သူသည် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်သည် ။

"သူ့ကို သတ်ပြီး ကျီနင်စီရင်စုကနေ ထွက်ပြေးကြစို့"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပ့

ါ။

အခြားသူများသည်လည်း မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေရင်း ကျိယွမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည် ။

"သေစမ်း"

ထိုငါးယောက်သည် သူတို့၏ လက်နက်များကို အသုံးပြုကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

ကျိယွမ်၏ ရုပ်ရည်နှင့် အမူအရာက ထူးဆန်းနေသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားကမူ ရှင်းလင်းလှသည် ။ အဝါအဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပြရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ"

ကျိယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် ။

"ဟူး... ငါက ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအားတွေကိုပဲ အားကိုးရတာ ကျင့်သားရနေလို့ ငါက အတက်ပညာပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဆိုတာကို မေ့နေတာပဲ"

ကျိယွမ်သည် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန် တိကျလှပြီး လိုအပ်သည်ထက် မပိုဘဲ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လွတ်ရုံမျှလွယ်ကူစွာ ရှောင်ကွင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည် ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ၏ ဓားမြှောင်သည် ဝမ်ကန်ရှန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဦးတည်သွား၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ လျင်မြန်၊ တိကျပြီး အားစိုက်ထုတ်ရန်ပင် မလိုပေ။

ချက်ချင်းပင် ဝမ်ကန်ရှန်းသည် သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည် ။

သူ သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ထိုဓားက သူ့ထံသို့ မည်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်ရှိနေသော လေးယောက်မှာ ကျိယွမ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ကျိယွမ်၏ တိုက်ကွက်များသည် အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံလှသည် ။

သူ့တွင် အဝါအဆင့်လက်နက်သခင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် အရှိန်သာ ရှိသော်လည်း သူသည် သူတို့ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးထား၏။

သူတို့သည် သူ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကိုပင် မထိနိုင်ကြပေ။

"ငါ့ကို ဆက်ပြီး အနိုင်ကျင့်ကြဦးလေ။ ငါက အားနည်းပြီး အကူအညီမဲ့နေတဲ့ သမက်လေးတစ်ယောက်ပါပဲ"

ကျိယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် ။

သို့သော် ဓားပြလေးယောက်အတွက်မူ ထိုအပြုံးသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ အပြုံးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

ဓားအလင်းတန်းက ထပ်မံ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည် ။

အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်ခင်မှာပင် တောအုပ်အတွင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ ပိုမို ပြန့်ကျဲသွားတော့သည် ။

ကျိယွမ်သည် သူ၏ ဓားကို ကျော့ရှင်းစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်၏။

"ဒီလောက် ဆင်းရဲတာကို လူတွေကို လာပြီး ဓားပြတိုက်ချင်နေသေးတယ်"

သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် ငွေ ၃၀၀ ပင် မပြည့်သော ငွေပမာဏကိုသာ တွေ့ရှိရသဖြင့် ၄င်းတို့မှာ တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းလှ၏။

---------