အခန်း ၅၀၅

အခန်း (၅၀၅) - အလင်းကိုဆုပ်ကိုင်လျက် ငါ၏နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း ဖြစ်တည်စေ

တောင်ပံမြွေ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြူထူများနှင့် တိမ်တိုက်များကြားတွင် ဝဲပျံနေ၏။

၎င်း၏ ညှီစော်နံလှသော သွေးရဲရဲ လျှာနှစ်ခွကြီးက တလတ်လတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ဝိညာဉ်ကိုပင် ချမ်းစိမ့်သွားစေနိုင်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျန့်လန်နှင့် စတုတ္ထဦးလေးထူတို့မှာ အလွန်ထိတ်လန့်နေကြလေပြီ။

"တောက်... ငါ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ သေရတော့မှာလား"

စတုတ္ထဦးလေးထူက သလိပ်တစ်လုပ်ကို မကျေမနပ် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေအဆင့်မဟာဆရာကြီးဟူ၍ ခေါ်နိုင်သော ကမ္ဘာမြေအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်တန်းသုံးဆယ်အတွင်း ဝင်သည့် တောင်ပံမြွေအကြီးအကဲ၏ အစွမ်းက အလွန်ပြင်းထန်လှ၏။ သူမနှင့် စတုတ္ထဦးလေးထူတို့ အင်အားချင်းပူးပေါင်းလျှင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

စောစောက ကျန့်လန်နှင့် သူက ကျီးကန်းနက်ကို နှိပ်စက်ခဲ့သကဲ့သို့ ယခုအခါ တောင်ပံမြွေက ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ထိုနည်းတူစွာ ပြန်လည်နှိပ်စက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"တောင်ပံမြွေ... ငါမသေခင် မင်း ဒီနေရာကို ဘာလို့လာခဲ့လဲဆိုတာပဲ သိချင်တယ်"

စတုတ္ထဦးလေးက အကျယ်ကြီး အော်မေးလိုက်၏။

သူသည် တောင်ပံမြွေ ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ် အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်တစ်ဦး နင်းနိုင်ငံအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်လာခြင်းမှာ ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်သခင်များ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည့် အခြေအနေမျိုးပင် ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ကျီးကန်းနက်က တောင်ပံမြွေထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သော ပစ္စည်းကလည်း စတုတ္ထဦးလေး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးနေ၏။ ၎င်းတွင် နင်းနိုင်ငံကို ရည်ရွယ်ထားသော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူသည် ထိုကိစ္စအတွက် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိ၏။

"မင်းက အချိန်ဆွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

တောင်ပံမြွေသည် အပိုစကားများကို နားထောင်ရန် စိတ်ရှည်ခြင်းမရှိပေ။

"ဗဟိုနိုင်ငံမှာ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်... လူဆိုးတွေက စကားအပြောလွန်လို့ သေရတာတဲ့"

တောင်ပံမြွေအကြီးအကဲသည် မိမိကိုယ်မိမိ လူဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် ခေါ်ဆိုခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိရှိထား၏။

၎င်း၏ စကားအဆုံးတွင် သူသည် အောက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။ လေခွဲသံများ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် မျက်လုံးများပင် ဖွင့်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

ကျန့်လန်သည် သူမ၏ ဧရာမ သံလုံးကြီးကို ကောင်းကင်ယံသို့ အားကုန် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမ၏ အစွမ်းက တောင်ပံမြွေထက် နယ်ပယ်အသေးနှစ်ခုခန့် နိမ့်ကျနေခြင်း ဖြစ်၏။

စူးရှသော သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံနှင့်အတူ သံလုံးကြီးမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်စင်သွားပြီး ကျန့်လန်ကိုပါ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ ရလဒ်က ခဏချင်းတွင်ပင် ပေါ်လွင်သွား၏။

၎င်းတို့သည် လုံးဝ အဆင့်အတန်း ကွာခြားလွန်းလှသည်။

ကျန့်လန်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွား၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ စတုတ္ထဦးလေးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားသော်လည်း သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ပေ။

"ထူကောင်လေး... မင်းသာ ငါ့ကို မကြံစည်ခဲ့ရင် ဒီနေ့ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ သေရမှာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်းက နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကိုပါ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ပြီ"

ကျီးကန်းနက်က ကောက်ကျစ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သခင်လေးထူစန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကမ္ဘာမြေအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်တန်းသုံးဆယ်အတွင်း ဝင်သည့် ကမ္ဘာမြေအဆင့်မဟာဆရာကြီးဖြစ်သော လက်နက်သခင်တစ်ဦးမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သူ၏ မိသားစုတွင် ဤကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ရှိပြီး ထိုသူမှာလည်း ကာလရှည်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသဖြင့် ယခုအခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှိနိုင်ပေ။

"ငါ..."

ထူစန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းမှာ မှောင်မိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

ယခုအချိန်တွင် ရှန်မိသားစုသခင်ကြီးသာ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘိုးဘေးကဲ့သို့ပင် ရှန်မိသားစုသခင်ကြီးမှာလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ ယခုအချိန်တွင် မည်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

ရုတ်တရက် သူသည် အတွေးတစ်ခု ရရှိသွား၏။

မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အခြေအနေတွင် သူသည် အရာအားလုံးကို ပုံအောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်း၏ အလင်းရောင်များက စုစည်းသွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားကာ အေးစက်သော အရောင်အဝါများဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။

"တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကစားစရာလေးပဲ"

ကျီးကန်းနက်က လှမ်းကြည့်ကာ အထင်သေးသော လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"ရွှမ်အဆင့်လက်နက်သခင်လေးတစ်ယောက်က ဓားကိုကိုင်ပြီး အာခံဝံ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ"

သခင်လေးထူစန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရင်း ကျိယွမ်၏ စကားများကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည်။

"စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါက အလိမ်အညာ မဟုတ်ပါစေနဲ့"

"ကျွန်တော် နင်းနိုင်ငံမှာ စိတ်ချလက်ချ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သွားချင်တယ်"

"ငွေပြားတစ်သောင်းတော့ အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

သူသည် ထိုစကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေမိ၏။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ ငွေပြားတစ်သောင်းဖြင့် ကမ္ဘာမြေအဆင့်အထွတ်အထိပ်ဆင့် လက်နက်သခင်တစ်ဦးကို တစ်ချက်လောက် တိုက်ခိုက်ပေးရန်ပင် မငှားရမ်းနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"နတ်ဘုရား... ဆင်းသက်စေ"

ငွေပြားတစ်သောင်းဖြင့် အသက်သွင်းထားသော ထိုအထူးစွမ်းရည်သည် အလုပ်ဖြစ်ရမည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တောင်ပံမြွေက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က... သူရဲ့ ဝှက်ဖဲကို သုံးနေတာလား"

၎င်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ကျီးကန်းနက်ကလည်း မရပ်မနား တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသည်။

စတုတ္ထဦးလေးတစ်ဦးသာ ချီးကျူးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းတယ် ကလေး... အဲဒါ ထူမိသားစုရဲ့ စိတ်ဓာတ်ပဲ။ မတ်မတ်ရပ်ပြီး တိုက်စမ်း။ ထူမိသားစုရဲ့ အမျိုးသားတွေမှာ သံမဏိလို ကျောရိုးရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ကို ပြလိုက်စမ်း"

စတုတ္ထဦးလေး၏ စကားများကြောင့် ထူစန်းမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာပြီး ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မြွေကြီး၏ အမြီးဖြင့် တစ်ချက်ခတ်ရုံဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

သခင်လေးထူစန်းသည် တုန်ရင်နေသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အလင်းဓားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဓားသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် ထူးခြားသောဖြစ်ရပ်မျှ ထွက်ပေါ်မလာပေ။

ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီလား။

ငွေပြားတစ်သောင်း သုံးရုံဖြင့် နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်မည်ဟူသော စကားကို ယုံကြည်မိသည့် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန် အရူးဆန်သည်ဟု ထင်မှတ်မိကာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံကြီးက ကွဲအက်သွားပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထူစန်း၏ ရှေ့တွင် တောက်ပလှသော အလင်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအလင်းရောင်သည် ကြီးမြတ်မှု... မြင့်မြတ်မှုနှင့် သန့်စင်မှုတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် သာမန်လူသားတစ်ယောက်စာမျှသာ ကြီးမားသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှုမှာမူ အလွန် ထူးခြားလှ၏။

အလင်းရောင်သက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် သူ၏ ပုံစံကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော်လည်း သူထုတ်လွှတ်နေသော မြင့်မြတ်သည့် အရောင်အဝါမှာမူ ငြင်းပယ်၍မရပေ။

တောင်ပံမြွေအကြီးအကဲ... ကျီးကန်းနက်နှင့် ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးသည် ထိုတောက်ပသော ပုံရိပ်ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာလဲ"

တောင်ပံမြွေသည် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်၏။

"ဒီအလင်းက... ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာတာပဲ"

ကျီးကန်းနက်မှာလည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ် ကြီးမြတ်လှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အလင်းမဲ့တဲ့ လောကမှာ... နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို ကြည့်ရှုကြလော့"

ဒိုင်း...

ထိုတောက်ပသော အလင်းရောင်များက ခဏချင်းတွင်ပင် ကွဲအက်သွားပြီး မြင့်မြတ်သောအလင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် အရပ်ရှည်ရှည် ခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းရောင်သက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး တောက်ပလှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ထိုပုံရိပ်သည် သေမျိုးလောကသို့ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းကင်ဘုံနတ်မင်းတစ်ပါးကဲ့သို့ ကြီးမြတ်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

နဂါးအကြေးခွံများနှင့် ဖီးနစ်ငှက်အမွှေးအတောင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် ဆန်းပြားသော အမှတ်တံဆိပ်ပုံစံများ ယှက်နွှယ်နေသည်။

သူ၏ အလင်းရောင်က တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေကာ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းနှင့် ကရုဏာတရား နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်နေ၏။

"တကယ်ပဲ... ဒါ တကယ်အစစ်ပဲ"

ထူစန်းသည် မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲ ဘာကောင်ကြီးလဲ"

ကျီးကန်းနက်၏ အသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရင်နေ၏။

"ဟန်ဆောင်မနေနဲ့"

တောင်ပံမြွေက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာတွင် မတင်မကျဖြစ်မှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။

စတုတ္ထဦးလေးနှင့် ကျန့်လန်တို့သည် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ထူစန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထူစန်းသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ထိုတောက်ပနေသော ပုံရိပ်ကို လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်... ဒီလူဆိုးနှစ်ယောက်ကို သတ်ပေးပါ"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ထိုတောက်ပသော ပုံရိပ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို တောင်ပံမြွေနှင့် ကျီးကန်းနက်ထံသို့ လှည့်လိုက်၏။

ထိုအကြည့်ထဲတွင် တောင်ပံမြွေသည် မြင့်မြတ်သော သန့်စင်မှု... လုံးဝ ဥပေက္ခာပြုမှုနှင့် ပြတ်သားသော တရားမျှတမှုစသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ခံစားချက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း... မင်းက ဘာလဲ"

တောင်ပံမြွေ၏ အသံမှာ မတင်မကျဖြစ်မှုကြောင့် တုန်ရင်နေ၏။

ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သခင်များ အလွန် ရှားပါးလှသော မိုရှန်းနိုင်ငံမှ လာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမြင်ကွင်းကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။

ထူစန်း၏ စကားများနှင့် လက်ရှိဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ပြီးနောက် တောင်ပံမြွေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

"နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း... မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ဝင်စားခြင်းလား"

ထိုအတွေးကြောင့် သူ၏ ကျောရိုးထဲအထိ ချမ်းစိမ့်သွားရ၏။

နတ်ဘုရားများအကြောင်းကို ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။

ဗဟိုနိုင်ငံတွင်လည်း ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သခင်များ၏ အထက်တွင် နတ်ဘုရားများဟူ၍ တည်ရှိကြောင်း ပြောဆိုကြ၏။

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ဝေးကွာလှသော ပုံပြင်များသာ ဖြစ်သည်။

ဤပုံရိပ်က မည်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဝင်စားခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း ထိုဖြစ်နိုင်ခြေသည် တောင်ပံမြွေ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးပေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျီးကန်းနက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်းဆုံသွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ သဘောတူလိုက်ကြ၏။

"ပြေးကြစို့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်ဘက်သို့ အသက်လုကာ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်မှာ ဖြတ်သန်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှသဖြင့် ကမ္ဘာမြေအဆင့်အထွတ်အထိပ်ဆင့် လက်နက်သခင်များပင် ဒဏ်ရာမရဘဲ မထွက်ခွာနိုင်ပေ။

သို့သော် သွေးဆူးအဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ ချွင်းချက် ဖြစ်၏။

၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါသည်... ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်ကာ ၎င်းတို့၏ ခြေရာကို ဖျောက်ဖျက်ပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်၏။

တောက်ပနေဆဲဖြစ်သော ထိုနတ်ဘုရားပုံရိပ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ထူစန်းသည် သံသယဝင်လာသည်။

"ဒါက အတုအယောင်များလား... လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လား"

ထိုအတွေးက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူသည် ၎င်းကို အမြန် မေ့ဖျောက်လိုက်၏။

၎င်းက အတုအယောင်ဖြစ်နေရင်တောင် ရလဒ်က အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။

ကျီးကန်းနက်နှင့် တောင်ပံမြွေအကြီးအကဲတို့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်၏။

သို့သော် ထိုစဉ် တောက်ပနေသော ပုံရိပ်သည် ထပ်မံ၍ စကားဆိုသည်။

"ငါ၏နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း ဖြစ်တည်စေ"

ထိုတောက်ပသော ပုံရိပ်သည် ပိုမို ကြီးမားလာ၏။

သုံးမီတာ...

ခြောက်မီတာ...

ဆယ်မီတာ...

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အမြင့်မီတာသုံးဆယ်အထိ မြင့်မားသွားတော့သည်။

သူသည် နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိသော ကြီးမြတ်မှုနှင့် သန့်စင်မှုတို့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမ မြင့်မြတ်သောအလင်းဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။

ထိုဓားသည် တရားမျှတမှု... စနစ်တကျရှိမှုနှင့် ပြတ်သားသော ဥပဒေတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သူ၏ ကြီးမြတ်လှသော အသံက ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

"အလင်းကိုဆုပ်ကိုင်လျက်... မှောင်မိုက်ခြင်းက ဆုတ်ခွာစေ"

"မတရားမှုတွေ ရှိလာရင်... ငါ၏နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်လော့"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ထိုကြီးမားလှသော ပုံရိပ်သည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အလင်းဓားကို လွှဲလိုက်၏။

သူသည် ရိုးရှင်းလှသော ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောက်သို့ အားကုန် လွှဲခုတ်လိုက်သည်။

ဝုန်း..

ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားလှသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

မြေပြင်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ထိုအလင်းတန်းသည် ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်သွားကာ ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တောင်ပံမြွေနှင့် ကျီးကန်းနက်တို့သည် ထိုတောက်ပသောအလင်းရောင်များအောက်တွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြရ၏။

ခဏချင်းတွင်ပင် ထိုကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်သခင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့၏ ဒဏ္ဍာရီဆန်လှသော ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ ထိုအလင်းဓား၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်ရှေ့တွင် စက္ကူကဲ့သို့ပင် အလွန် ကျွတ်ဆတ်လှ၏။

ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ခြောက်ကပ်သွားပြီး ၎င်းတွင်ရှိသော အဆိပ်ငွေ့များနှင့် အဆိပ်ရှိသော ဓာတ်ငွေ့များအားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားပုံရိပ်သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ကွယ်ပျောက်သွားတော့၏။

"ဒါ... ဒါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုလား"

ထူစန်းသည် အံ့ဩမှင်သက်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ယောက်တောင် ဒါထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

ကျန့်လန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားရင်း ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေ၏။

"ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်သခင် နှစ်ယောက်အပြင် ရာနဲ့ချီတဲ့ ဝိညာဉ်မှင်စာတွေကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တာ... ဒါက တကယ်ကို... အစွမ်းထက်လွန်းတယ်"

"ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

စတုတ္ထဦးလေးက ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ထူစန်းဘက်သို့ လှည့်မေးလိုက်၏။

"ဒါ... ဒါက ကျွန်တော် သရဲဈေးမှာ ငွေပြားတစ်သောင်းပေးပြီး ဝယ်ခဲ့တဲ့ လက်နက်ပါ"

ထူစန်းသည် တံထွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။

"အရောင်းသမားပြောတာကတော့ တေးလ်တစ်သောင်းပေးရင် နတ်ဘုရားပကိုယ်ပွားလို့ခေါ်တဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်တယ်တဲ့။ အဲဒါကို သုံးကြိမ် သုံးလို့ရတယ်ပြောတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့... ကျွန်တော် စမ်းသုံးကြည့်လိုက်တာ တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်သွားတယ်"

"တေးလ်တစ်သောင်း ဟုတ်လား"

စတုတ္ထဦးလေးက ထူစန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းလို အရူးတစ်ယောက်ပဲ အဲဒီစကားကို ယုံမှာ။ ငါသာဆိုရင် အဲဒီအရောင်းသမားကို လူလိမ်ဆိုပြီး ဓားနဲ့ နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်မှာ ကြာပြီ"

သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ အံ့ဩမှုများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

"တေးလ်တစ်သောင်းတည်းနဲ့ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်တာ... ဒါက တကယ်ကို တန်လွန်းပါတယ်"

စတုတ္ထဦးလေး၏ လေသံတွင် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"အဲဒီအရောင်းသမားက သရဲဈေးမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား။ သူ့မှာ ဒီလိုလက်နက်မျိုးတွေ ထပ်ရှိသေးလား"

"နောက်ထပ် အလင်းဓား နှစ်လက် ရှိသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက... ကျွန်တော့်မှာ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံမလောက်လို့..."

ထူစန်းက အနေခက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရူးကောင်"

စတုတ္ထဦးလေးက ဆဲရေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့နေရ၏။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော လက်နက်မှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ တေးလ်တစ်သောင်းမကလို့ တေးလ်တစ်သိန်း... တစ်သန်းဖြစ်နေရင်တောင် ဝယ်ယူရန် ထိုက်တန်လှသည်။

"အာ... ဒါပေမဲ့ အခု ဒီအလင်းဓားက ပျက်စီးသွားပြီ ထင်တယ်... လောလောဆယ် သုံးလို့မရတော့ဘူး"

ထူစန်းက မတင်မကျဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အစွမ်းရှိတဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်တွေ လိုအပ်မှာပဲ။ ဓားက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သုံးနိုင်ဖို့အတွက် စွမ်းအင်ပြန်ဖြည့်ဖို့ အချိန်လိုဦးမှာပေါ့"

ကျန့်လန်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ထူစန်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"စွမ်းအင်ပြန်ပြည့်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲမသိဘူး"

"စွမ်းအင်ပြန်ပြည့်ဖို့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ ကြာရင်တောင် ဝယ်ရတာ ထိုက်တန်တယ်ကွ။ မင်းသေသွားရင်တောင် ဒါက မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုအတွက် အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေမှာပဲ"

စတုတ္ထဦးလေးထူက တွေးရင်း ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီအရောင်းသမားက... တကယ်ပဲ ဘယ်သူဖြစ်မလဲ"

သူသည် သူ၏ အကြည့်ကို ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက တောင်ပံမြွေနဲ့ ကျီးကန်းနက်တို့ကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်ထဲကို ဝင်လို့မရသေးဘူး။ ကျီးကန်းနက်က တောင်ပံမြွေထံကို ပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းက ဘာလဲဆိုတာကတော့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ"

"ငါတို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြီး ဒီအကြောင်းကို အစီရင်ခံရမယ်။ ပြီးတော့... သရဲဈေးကိုလည်း သွားရမယ်"

စတုတ္ထဦးလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ချက်ချင်း ထွက်ခွာလိုနေ၏။

သူသည် ယခုချက်ချင်းပင် သရဲဈေးသို့ ပြေးသွားကာ ကျန်ရှိနေသော အလင်းဓား နှစ်လက်ကို ဝယ်ယူလိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသည်။

"သွားကြစို့"

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထိုသုံးဦးသည် အဝေးသို့ အမြန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

အခြားတစ်နေရာတွင်မူ ကျိယွမ်၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေ၏။

"ငါ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာပေမဲ့ ပိုပြီးတော့ အားနည်းသွားသလိုပဲ"

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း တိုးညှင်းလှရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လဲကျသွားနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။

မကြာသေးမီက ထူစန်းသည် နတ်ဘုရားပကိုယ်ပွားကို အသက်သွင်းခဲ့သဖြင့် ၎င်းမှတစ်ဆင့် ကျိယွမ်သည် ငါ၏နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းဟူသော တိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်းက ဆင်းသက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းက ကျိယွမ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအင်များအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်မျိုးစလုံး အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်သခင် နှစ်ဦးကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက ရာနှင့်ချီသော ဝိညာဉ်မှင်စာများကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျိယွမ်သည် ကြီးမားလှသော အတွေ့အကြုံရမှတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ အဆင့်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် အဆင့်လေးဆယ် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး အဆင့် ၉၆ သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

လက်နက်သခင်လောကတွင် ဤအဆင့်မှာ ကမ္ဘာမြေအစပျိုးအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထူးခြားသည်မှာ သူသည် ရွှမ်အဆင့်ကို လုံးဝ ကျော်ဖြတ်ကာ အဝါအဆင့်မှ ကမ္ဘာမြေအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလှ၏။

သို့သော် ပေးဆပ်ရသော တန်ဖိုးမှာ ကြီးမားလှသည်။

သူသည် သူ၏ အသက်စွမ်းအားနှင့် စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုများကို လုံးဝ ကုန်ခမ်းစေခဲ့ရ၏။ လာမည့်ကာလများတွင် သူသည် ကမ္ဘာမြေအဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"တကယ်ပဲ ကြိုးစားမှုက ပါရမီကို မမှီပါလား"

ကျိယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အဆင့် ၉၀ သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ပင်ပန်းကြီးစွာဖြင့် မည်မျှ ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် တွေးမိ၏။ ထိုကြိုးစားမှုများနှင့် ပေးဆပ်မှုများမှာ နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်း၏ စွမ်းအားရှေ့တွင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ထိုတိုက်ကွက်တစ်ခုက သူ၏ ကြိုးစားမှုအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့၏။

ပြီးတော့ ရှန့်နူ့ ဖန်တီးထားတဲ့ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း လက်နက်က တကယ်ကို နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ ၎င်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

"အလင်းကိုဆုပ်ကိုင်လျက်... မှောင်မိုက်ခြင်းက ဆုတ်ခွာစေ"

"မတရားမှုတွေ ရှိလာရင်... ငါ၏နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်လော့"

"ဒါက ရှန့်နူ့ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို ဖန်တီးခဲ့တုန်းက ရည်ရွယ်ချက်လား"

ကျိယွမ်က စဉ်းစားနေမိသည်။

နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို နားလည်ရန် လိုအပ်၏။

နတ်ဘုရားဝင်စားခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်စဉ်က ပြောဆိုခဲ့သော စကားများမှာ ကျိယွမ်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ လက်နက်၏ အနှစ်သာရထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ကျိယွမ်အတွက်မူ ထိုစကားများက နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေ၏။

"ဟူး... ကျင့်ကြံခြင်းက ဇာတ်ကောင်သရုပ်ဆောင်ခြင်းနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ ငါသာ ဇာတ်ကောင်သရုပ်ဆောင်ကျွမ်းကျင်မှု ကို ပိုပြီး မြှင့်တင်နိုင်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ ဖိတ်ခေါ်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ယောက်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်လို့ ရတာပဲ"

"ဇာတ်ကောင်သရုပ်ဆောင်ခြင်းက ဇာတ်ကောင်အတိုင်း သရုပ်ဆောင်ရုံပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းကျတော့ အလွန် ပင်ပန်းတာပဲ... ဝိညာဉ်မှင်စာတွေကို လိုက်သတ်ရတယ်... တိုက်ခိုက်မှုတွေ ခဏခဏ လုပ်ရတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ငါက လူကြီးပဲ။ အကုန်လုံးကို လိုချင်တယ်"

"အဘိုးကြီး... ငါ့ကို ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်ဆီကို ပိုးသွားပေးစမ်း။ ငါ အလောင်းတွေကို သွားလုရမယ်"

ကျိယွမ်သည် သူ၏ဘေးရှိ အစေခံအိုကြီး ချန်ခန်းပေါင်ဘက်သို့ လှည့်ပြောလိုက်၏။

ယခု လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူသည် လမ်းလျှောက်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

"သခင်... ဒီအစေခံအိုကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က..."

ချန်ခန်းပေါင်က စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာဖြင့် တုံ့ဆိုင်းနေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မင်းကို ကောင်းချီးပေးထားတယ်"

ကျိယွမ်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လိမ်ညာလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားရသောအခါ ချန်ခန်းပေါင်၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွား၏။

"သခင်.. ကျွန်တော် စွမ်းအားတွေ ပြည့်လျှံလာသလို ခံစားရတယ်"

သူသည် စွမ်းအင်အသစ်များ ရရှိသွားသကဲ့သို့ ကျိယွမ်ကို ကျောပေါ်သို့ ပိုးတင်ကာ ကွန်းလင်းကူးတို့ဆိပ်ဘက်သို့ အံ့ဩစရာကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေပြင်းကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူသည် အားနည်းနေသောအဘိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူပေ။

ကျိယွမ်က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီဂိမ်းလောကမှာ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး စီးတော်ယာဉ်က ဒီလို အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ နှမြောစရာပဲ"

သူ၏ လေသံတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပါဝင်နေ၏။

တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူသည် စောစောက တွေ့ခဲ့ရသော အေးစက်သောအမျိုးသမီးကို စီးနင်းလိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေမိသည်။

ထိုအတွေးက သူ၏ ဗီဇအရ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပုံရ၏။

"ငါက... တကယ်ပဲ တဏှာရူးတစ်ယောက်လား"

ကျိယွမ်က ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို ပြန်လည် သုံးသပ်နေမိသည်။

သူသည် အလှအပကို မက်မောကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း မိမိကိုယ်မိမိ တဏှာရူးတစ်ယောက်ဟုတော့ လုံးဝ မသတ်မှတ်ထားပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ငယ်ရွယ်သေးသည်မဟုတ်ပါလား...။

လှတာလေးတွေတော့ ကြိုက်တာပေါ့ ။

---------