အခန်း ၁၆၆

အခန်း ၁၆၆ - ခရိုင်နှစ်ဆယ်မှ မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ခြင်း - လူသားမျိုးနွယ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်

"အစ်မ... အစ်မက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ကို ကိုယ်တိုင်သွားမလို့လား..."

သာမန်ပုံပေါက်သော ရွာတစ်ရွာတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ့အား ကျောခိုင်းထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန်နုပျိုပုံရပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ အစ်မထက် ညီမနှင့် ပို၍တူပေသည်။

သူမသည် သက်တမ်းရင့် သစ်ခေါက်ပင်အိုကြီးအောက်တွင် နောက်လက်ပိုက်ကာ ရပ်နေပြီး အက်ကွဲနေသော သစ်ပင်စည်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေသည်။

"လုယုံ ပြန်ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းကို မင်း မြင်ပြီးပြီပဲ..."

"လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်က အရှင် လီယွဲ့ဟာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တယ်လေ..."

"လုယုံရဲ့ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် သူ ဒီလောက် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."

"ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒါကို သိကြတာပဲ..."

"နတ်ဘုရားတွေဆိုတဲ့ အယူအဆက ဝေဝါးပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြလို့ မရပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတော့ နတ်ဘုရားတွေ တကယ် တည်ရှိခဲ့မှာပဲ..."

"အခုတော့ နတ်ဘုရားတွေ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြီ..."

"ငါ ဒီခရီးကို သွားမှဖြစ်မယ်..."

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ တီယန်လင်းခရိုင်က လူသားတွေဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ စားသောက်ခံရတဲ့ အခြေအနေကနေ လုံးလုံးလျားလျား လွတ်မြောက်နိုင်ကောင်း လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မယ်..."

အမျိုးသမီး စကားပြောနေချိန်တွင် သူမ၏ အသံသည် အနည်းငယ် တုန်ရီလှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

"ဒါပေမဲ့..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လုယုံ ပြန်ပို့လိုက်သော သတင်းကို သူ သိပ်မယုံကြည်ချေ။

နတ်ဘုရားများလား။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

ထိုအရာသည် မိစ္ဆာအင်အားစုများ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ပို၍ ယုံကြည်မိ၏။

သူတို့လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ… သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ထွက်လာစေရန် သွေးဆောင်ပြီး သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်း ငါးခုစလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သုတ်သင်ရန် အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအဓိက အင်အားစုကြီး ငါးခုမရှိလျှင် တီယန်လင်းခရိုင်ရှိ လူသားများသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားပြီး အသက်ရှိလျက် သေဆုံးနေသူများသာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

"ဘာ ဒါပေမဲ့မှ မရှိဘူး..."

"တကယ်လို့ ငါ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းက မိုးတိမ်လွင့်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် လှည့်လာကာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ ပခုံးကို ပုတ်လျက် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ထွက်တော့မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌… ရုတ်တရက် အဆုံးအစမဲ့သော အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအလင်းတန်းများသည် တိမ်တိုက်အားလုံးကို ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ မူလက တောက်ပနေသော နေရောင်ခြည်သည် ရုတ်တရက် အရောင်အသွေး စုံလင်လာကာ ရွှေရောင်လွှမ်း၍ တောက်ပလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

မြင်တွေ့ရသည်မှာ… မြင်မြင်သမျှ တိမ်တိုက်အားလုံးသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာဆင်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒိုင်း…။

မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟည်းသွား၏။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြားမှ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုပုံရိပ်သည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကျယ်ပြောလှသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေစဉ် နေ၊ လနှင့် ကြယ်များကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များသည် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရ၏။ သူ၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် နတ်ဘုရားများ၏ အသံတော်သည် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ငါက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရဲ့ ခရိုင်မြို့စောင့်နတ် ဖြောင့်မတ်တဲ့ နတ်ဘုရားဖြစ်တယ်..."

"ငါဟာ ဘဝနဲ့ သေခြင်းရဲ့ သံသရာ၊ တောင်တန်းတွေနဲ့ မြစ်တွေ၊ မြေကြီးပေါ်က သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကောင်းတာကို ဆုချကာ ဆိုးတာကို အပြစ်ပေးတယ်..."

"ငါ့ကို ယုံကြည်သူတွေဟာ ကောင်းချီးပေးခံရလိမ့်မယ်..."

"ရိုးသားဖြူစင်သူတွေဟာ နတ်ဘုရားရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်တယ်..."

"လူသားစားတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ပစ်ရမယ်..."

"မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်..."

ဒိုင်း…။

မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုဒေသရှိ လူသားအားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။

ထူထပ်နေသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများသည် အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းလှသည်။

အချို့သော လူသားများသည်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ… ရွှေရောင်လျှပ်စီးများက မိစ္ဆာများကို ပစ်ခတ်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး..."

"နတ်ဘုရားတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ..."

တီယန်လင်းခရိုင်ရှိ အဓိက မိစ္ဆာအင်အားစုရှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ရွှေနဂါးဂူအတွင်းမှ ဧရာမ မြွေကြီးသုံးကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤဧရာမ မြွေကြီးသုံးကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လှိမ့်ဝင်လာသော မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလာကြ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အလွန် နှေးကွေးသွားစေ၏။ ၎င်းတို့ကို အဆုံးမဲ့ ထိတ်လန့်မှုပေးစွမ်းသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ပစ်ခတ်နေလေပြီ။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

"ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရား... ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"ဒီအစေခံ မိစ္ဆာက ကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားအောက်မှာ လက်အောက်ခံပြီး ထာဝရ ကိုးကွယ်ပူဇော်ပါ့မယ်..."

အသန်မာဆုံး အရှိန်အဝါရှိသော ဧရာမမြွေကြီးသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

၎င်းတွင် အဆင့် (၆) အထက်တန်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေသော်ငြားလည်း ထိုရွှေရောင်လျှပ်စီးအောက်တွင် ၎င်းသည် မိစ္ဆာမဖြစ်လာမီက အချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကောင်းကင်လျှပ်စီး ပစ်ခတ်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် ခံစားရသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

ဒိုင်း…။

သို့သော် ရွှေရောင်လျှပ်စီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို တည့်တည့် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း… အဆင့် (၆) အထက်တန်းအဆင့်ရှိ အားအနည်းဆုံး ဧရာမမြွေကြီးသုံးကောင်စလုံးသည် တောက်ပမှုပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ကျန်ရစ်လျက် သေဆုံးသွားကြသည်။

အခြားနေရာများတွင်လည်း...

မိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရွှေရောင်လျှပ်စီး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရပြီး မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းကပင် မည်သို့မှ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ လျှပ်စီးတစ်ချက် လက်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလောင်းသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ရွှမ်ခရိုင်မှလွဲ၍ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်ရှိနေသော ခရိုင်ဆယ့်ကိုးခုလုံး၌ ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး တောင်တန်းများ၊ တောင်ကြားများ၊ စံအိမ်များနှင့် မြို့များကို ပစ်ခတ်နေသည်။

လူသားစားသော မိစ္ဆာအားလုံးကို အပြတ်အသတ် ရှင်းလင်းပစ်ရမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်၌ လူသားများကို တစ်ခါမျှ မစားဖူးဘဲ တောင်နက်များထဲတွင် သာမန်ကျင့်ကြံနေသော မိစ္ဆာအချို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်နေကြသည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ၎င်းက သူတို့ကို အခြားမည်သည့် အတွေးမှ မတွေးဝံ့အောင် တားဆီးထားသည်။

ဒူးထောက်ရန်သာ ခွင့်ပြုထားပြီး လက်နက်ချရန်သာ ရှိတော့၏။

ထို့အပြင်… မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များ ခိုအောင်းနေသော နေရာများတွင်လည်း ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ စုဝေးပြီး ပစ်ခတ်လာကာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် အဆင့် (၇) အထွတ်အထိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေသော်ငြားလည်း ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသေးသည်။

မြောက်မြားစွာသော နတ်ဘုရားတရားဓမ္မစည်းမျဉ်း အပိုင်းအစများသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်… ရွှေရောင်လျှပ်စီးဖြင့် ဝိညာဉ်များ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာအလောင်းများသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုသာမန်ရွာလေးတွင်...

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောင်အမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ကြီးမြတ်မြင့်မားပြီး ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကျယ်ပြောလှသည့် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် မှင်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေကာ အခြားမည်သည့် အတွေးမှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ သူမ ရှိနေသော နေရာသည် ရွှေနဂါးဂူနှင့် သိပ်မဝေးလှချေ။ သူမသည် ရွှေနဂါးဂူအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေမိစ္ဆာကြီးသုံးကောင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ယခုလေးတင်… သူမ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူမအတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ရွှေနဂါးဂူသခင် သုံးပါးသည် ရွှေရောင်လျှပ်စီးအောက်တွင် မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မပြုနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

အဆင့် (၆) အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ရွှေနဂါးဂူသခင်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

ရွှေနဂါးဂူအတွင်း ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများသည်လည်း ရွှေရောင်လျှပ်စီးဖြင့် အသတ်ခံရပြီး တစ်ကောင်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်း အများအပြား ရှိနေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လျှပ်စီးတစ်ကြောင်းစီက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်လား။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီး မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

"အစ်မ... ခုနက... ခုနက ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ... အဲဒါ... အဲဒါ တကယ်လား..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် မေးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှေနဂါးဂူရဲ့ ဂူသခင်တွေ အားလုံး သေသွားကြပြီလား။

ကြီးမားပြီး ဝေဝါးနေတဲ့ ပုံရိပ်က… လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရဲ့ နတ်ဘုရားလား။

နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာအမြောက်အမြားကို ရွှေရောင်လျှပ်စီးနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာလား။

"သွားမယ်..."

"အဖွဲ့အစည်းထဲက လူအားလုံးကို လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ကို နတ်ဘုရားတွေဆီ ပူဇော်ဖို့ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ခိုင်းလိုက်..."

"နတ်ဘုရားတွေ ပေါ်လာတာက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ..."

"သူတို့က ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်လည်း ဖြစ်တယ်..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ခရိုင်များတွင်လည်း လူသား သိုင်းပညာရှင် အများအပြားသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာများနှင့် ဘီလူးများကို သုတ်သင်ရန် ပို၍ တောင့်တကြပြီး လူသားများ ရှင်သန်နိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုကြသည်။ သို့သော် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုမူ… နတ်ဘုရားများ ပေါ်ထွန်းလာပြီး မိစ္ဆာအားလုံးကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

"သွားကြစို့... လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ကို နတ်ဘုရားတွေဆီ ပူဇော်ဖို့ သွားကြမယ်..."

"နတ်ဘုရားက ခုနလေးတင် ပြောခဲ့တယ်လေ... သက်ဝင်ယုံကြည်တဲ့သူတွေက နတ်ဘုရားရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရနိုင်တယ်တဲ့... ဒါဆို ငါတို့လည်း နတ်ဘုရားရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."

"ငါက ကြီးမြတ်တဲ့အရှင်ကို ထာဝရ သက်ဝင်ယုံကြည်စွာ ကိုးကွယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်..."

သိုင်းပညာရှင်များသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်သို့ ချက်ချင်း ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ ခရိုင်ဆယ့်ကိုးခုမှ လူအမြောက်အမြားသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်… သာမန်လူသား အမြောက်အမြားသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရှိရာဘက်သို့ ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးခြင်းနှင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပေးခြင်းအတွက် နတ်ဘုရားများကို ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

...

နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။

လီယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးအနည်းငယ် ရှိနေသည်။ သူ ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

အချိန်တိုင်းမှာ ငါဟာ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အမြောက်အမြားကို ရရှိနေတယ်။

"ဟင်..."

ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်သည် ရှေ့ရှိ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အိုးကြီး အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ ယုံကြည်သူ အမြောက်အမြား ရရှိလာချိန်တွင် ဤ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အိုးကြီး သည်လည်း ပုံသွင်းခံရသကဲ့သို့ တိုးညှင်းစွာ မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

"ကြေးအိုး..."

"ပူဇော်သက္ကာ ပစ္စည်းတွေ..."

လီယွဲ့ အတွေးနက်နေပုံရ၏။

ဤ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အိုးကြီး ၏ အလားအလာကို လုံးလုံးလျားလျား ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။