အခန်း ၁၇၁

အခန်း ၁၇၁ - လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် ပထမဆုံး စစ်ချီခြင်း - မိစ္ဆာသခင်လေးအား ကြိုဆိုခြင်း

သို့သော် လီယွဲ့သည် မာနမထောင်လွှားခဲ့ပေ။

သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အဆင့် ၁၀ ဖြစ်သော နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။ ကာကွယ်ရေးဘက်တွင်… သူသည် အဆင့် ၇ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြစ်သော အဆင့်မြင့် သက်စောင့်အလင်း အတတ်ပညာ နှင့် တိမ်တိုက်မြူခိုး နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ တို့ကို မပေါင်းစပ်ရသေးချေ။

အဆင့် ၇ နတ်ဘုရားအဆင့်တွင် ကာကွယ်ရေး ပေါင်းစပ်မန္တန်များ မရှိပေ။

ကာကွယ်ရေးပိုင်းတွင် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် အဆင့် ၉ မင်းကြီးတစ်ပါးနှင့် ညီမျှသည်။ သေချာသည်မှာ… အဆင့်မြင့် သက်စောင့်အလင်း အတတ်ပညာ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြန်းချလိုက်ပါက အဆင့် ၉ အထွတ်အထိပ် မင်းကြီးတစ်ပါးပင်လျှင် သေချာပေါက် ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ၎င်းသည် အဆင့် ၁၀ နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် မှ တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အဆင့် ၁၀ နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် သည် အဆင့် ၉ ဘိုးဘေးပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းအဆင့် ထက် များစွာ သာလွန်ပေ၏။

"မဟာကျိုးမင်းဆက်ရဲ့ သမိုင်းမှာ..."

"အဆင့် ၁၀ နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ရှိတဲ့ သက်ရှိ သုံးယောက်ပဲ ပေါ်ဖူးတယ်..."

"အဲဒီလို သက်ရှိတွေက မဟာကျိုးမင်းဆက် အပြင်ဘက်မှာတောင် အလွန် အင်အားကြီးတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရလောက်တယ်..."

လီယွဲ့ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်၌ သူသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆင့် ၁၀ သို့ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယင်းက သူ့ကို အသေအချာပင် များစွာ ပိုမို သန်မာလာစေခဲ့သည်။

ဒေသတွင်း ကုန်သွယ်မှု မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

စင်ပေါ်ရှိ အခု (၂၀) သော အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက်များ အားလုံး ရောင်းထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ ပို၍ပင် ဝမ်းသာသွားခဲ့၏။ ဤရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်တာ ကာလအတွင်း သူသည် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက်များ အတော်များများကို ရောင်းချခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သတ္တမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက်များ ကို အလွန် မြန်ဆန်စွာ ဖန်တီးနိုင်ပြီး တစ်နာရီလျှင် ငါးခု ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ နှစ်နာရီကြာသော အချိန်ကာလ ဆယ့်နှစ်ခုရှိသည့် တစ်ရက်တာအတွင်း အခု ခြောက်ဆယ်အထိ ဖန်တီးနိုင်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၅၀၀ ဖြင့် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက် တစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်သော ကြယ်တာရာပြာ နတ်ဘုရားများ သိပ်မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပေ၏။ လဝက်ကြာပြီးနောက် သူ ၃၂၀ ခုသာ ရောင်းရသေးသည်။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၁၂,၀၀၀ ရဖို့အတွက် ငါ့ကို လဝက်တောင် အချိန်ယူရတယ်..."

"ညီအစ်ကိုတို့... မင်းတို့က အရမ်း ဆင်းရဲလွန်းတယ်..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရဖို့ မြန်မြန် ကြိုးစားကြစမ်းပါ... အားလုံး အပျင်းထူတာကို ရပ်လိုက်တော့... မဟုတ်ရင် ငါက မင်းတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိတ်သိမ်းရမှာလဲ... မဟုတ်ဘူး... လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့အားလုံးကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် အသာစီးရအောင် လုပ်ပေးရမှာလဲ..."

သူ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက် (၂၀) ကို စင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် သက်စောင့်အလင်း အတတ်ပညာ နှင့် တိမ်တိုက်မြူခိုး နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုကို လေ့လာရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… သူ၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် အဆင့် ၄ ယင်လက်နက် မှော်လက်နက်များ (၃၀၀) ကျန်ရှိနေသေးရာ အချိန်အတော်ကြာ ရောင်းချရန် လုံလောက်ပေသည်။

...

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် အပြင်ဘက်တွင်။

အနက်ရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နတ်စင်ဂေါပက ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသော လီယူမင်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ သူသည် အောက်ဘက်ရှိ စီတန်းနေသော စစ်တပ်နှစ်ခုကို ငုံ့ကြည့်နေစဉ် ထူးချွန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ခု။

သူတို့ကို တောင်ပံရှင်မင်းကြီးခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အထက်တန်း အဆင့် (၆) သို့ ရောက်ရှိနေသော လီရှို့ဝူက ဦးဆောင်နေသည်။ သူသည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြောင့်စင်းသော အနက်ရောင်ဆံပင်၊ ချောမောသော မျက်နှာနှင့် အံ့မခန်း မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။

သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် အဆင့် (၆) အဆင့်နိမ့်တွင် ရှိနေပြီး ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကွမ်းယွီနှင့် ကျောက်ယုံယွမ်တို့ ရပ်နေကြသည်။

ထို့နောက် အနောက်ဘက်မှာ… အဆင့် (၄) ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိသော ၃၅၇ ယောက်သော ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းဆရာများ ဖြစ်ကြ၏။ လီရှို့ဝူ၊ ကွမ်းယွီနှင့် ကျောက်ယုံယွမ်တို့ အပါအဝင် အတိအကျ ၃၆၀ ယောက် ရှိသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက်ရှူကြပ်စေသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် အနက်ရောင် အစုအဝေးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။

ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု… တူညီသော လူအရေအတွက် ၃၆၀ ပင် ဖြစ်၏။

ခေါင်းဆောင်များမှာ ချန်အာကော်၊ လီရှို့လင်နှင့် ကျိုးပိုင်ချွမ်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ချန်အာကော်၏ အရှိန်အဝါသည် အလယ်အလတ် အဆင့် (၆) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေးတစ်ရာ တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်၏ အရှိန်အဝါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြမ်းတမ်းပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်စေ၏။

လီရှို့လင်သည်လည်း ထာဝရရှင်သန်သော တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကိုယ်အနေဖြင့် အလယ်အလတ် အဆင့် (၆) ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုးပိုင်ချွမ်းသည် အဆင့်နိမ့် အဆင့် (၆) တွင် ရှိနေ၏။

သူတို့သုံးဦး၏ အနောက်ဘက်တွင် အဖြူရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းဆရာ (၃၅၇) ယောက်မှာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ဤလူအများစုသည် နတ်ဘုရားများ၏ သွေးဆက်များ ဖြစ်ကြ၏။ သွေးဆက် နိုးထလာပြီးနောက် သိုင်းပညာကို အချိန်တိုအတွင်းသာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း အဆင့် (၄) သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စစ်တပ်နှစ်ခုတွင် လူ ၇၂၀ သာ ရှိ၏။

သို့သော် အဟုန်သည် ကောင်းကင်သို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ခတ်သွားသော အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် သိမ်မွေ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များကို ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ စစ်တပ်လဲ..."

"ဒါက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် လက်ရှိ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်တဲ့ စစ်တပ်လား..."

"အဆင့် ၄ သိုင်းဆရာကြီးတွေကို စစ်သည်တွေအဖြစ် အသုံးပြုထားတယ်..."

"အဆင့် ၆ စစ်မှန်သူကို စစ်သူကြီးအဖြစ် ထားရှိတယ်..."

"ဟူး…"

"ဒါက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရဲ့ အနှစ်သာရလား..."

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို တိုင်းတာလို့ မရနိုင်ဘူး..."

"မဟာကျိုးမင်းဆက်ကာလမှာတောင် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး လက်ရွေးစင် စစ်တပ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ အဆင့် ၄ သိုင်းဆရာကြီးတွေကို စစ်သည်တွေအဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်ခဲ့တာ..."

တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသော ကျုံးယန်ကျိုးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

မိသားစု မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အရ သူတို့ ကျုံးမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မင်းကြီးကပင် အဆင့် ၄ သိုင်းဆရာကြီးကို စစ်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကို သိုင်းဆရာကြီး ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် အဆင့် (၃) ယွမ်ဂန်းအဆင့် ရှိသူများထက် သိုင်းပညာအပေါ် များစွာ ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤအဆင့်ရှိ သက်ရှိများသည် သာမန်လူများနှင့် မတူညီသော တွေးခေါ်မှုဖြစ်စဉ် အမြန်နှုန်း ရှိကြသည်။ မဟာကျိုးမင်းဆက်ကာလအတွင်း ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ခရိုင်များစွာရှိ မြို့စားများသည် ဤကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိခဲ့ကြသည်။

အဆင့် ၄ သိုင်းဆရာကြီးဆိုသည်မှာ ရာထူးနိမ့်ကျသူ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားပေ၏။

ဤအရည်အချင်းရှိသော သိုင်းပညာရှင်များကို စစ်သည်များအဖြစ် စုဆောင်းရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်နည်း။

သူတို့ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျိုးထောင်မထားခဲ့လျှင် ဖြစ်သည်။

"မိုးပျံစေတီစစ်တပ် နှစ်ခု..."

"လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မှာ တပ်စွဲထားတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေထဲက တစ်ခုကို ရှစ်ပါးကန္တာရစစ်တပ် လို့ ခေါ်တယ်..."

"ကျောင်းတော်ရဲ့ စစ်တပ်တွေထဲက တစ်ခုကိုကျတော့ မိုးပျံစေတီစစ်တပ် လို့ ခေါ်တယ်..."

လီယူမင်သည် အောက်ဘက်ရှိ စစ်တပ်နှစ်ခုကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေ၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်ခန့်က သူသည်လည်း ခါးကုန်းနေသော၊ ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းနေပြီး ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ရွာသည် တောင်ဝံပုလွေတောင်မှ ဝံပုလွေမိစ္ဆာများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခုမူ… သူသည် အဆင့် ၆ ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ကျေးရွာသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ယနေ့ခေတ်၏ နာမည်ကြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အင်အားကြီးမားသော ရှစ်ပါးကန္တာရ မိုးပျံစေတီစစ်တပ် နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်၏။ အပြောင်းအလဲများသည် အလွန် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် လမ်းပျောက်နေသကဲ့သို့ ပင် ခံစားရသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ အရှင် လီယွဲ့၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်တွင် နိုင်ငံသားအဖြစ် ရယူရန် ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန် ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်သော ယုံကြည်သူများသာလျှင် လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်၏ နိုင်ငံသားများ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ကောင်းချီးပေးခံရသော ခရိုင်တစ်ခု၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လုံလောက်စွာ ဆည်းကပ်ကိုးကွယ်မှု မရှိသူများသည် အခြားသော ခရိုင်များသို့ လူစုခွဲခံရမည် ဖြစ်၏။

လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တော်သည်… တဖြည်းဖြည်းနှင့် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အရှင် လီယွဲ့၏ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ပင် ဖြစ်၏။

"မိစ္ဆာတွေက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အစာအဖြစ် စားသုံးရင် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ..."

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်ပြီး လေးနက်နေ၏။ သူ၏ အသံသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေပြီး နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရပ်တည်နေပြီး လောကကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ စစ်တပ်နှစ်ခုရှိ သိုင်းပညာရှင်အားလုံး၏ နှလုံးသားများကို မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ ပင်။

"သူ့ကို သတ်..."

သိုင်းပညာရှင် (၇၂၀) လုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြ၏။ အံ့မခန်း ကြမ်းတမ်းသော ရည်ရွယ်ချက်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ရှေးခေတ်ကာလမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင် နိုးထလာသကဲ့သို့ ပင်။

"ထွက်ခွာမယ်..."

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ကြစို့..."

လီယူမင်သည် လှည့်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွား၏။

သူ၏ အနောက်ဘက်တွင်။

ရှစ်ပါးကန္တာရစစ်တပ်နှင့် မိုးပျံစေတီစစ်တပ်တို့သည် အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စစ်ကြောင်းဖြင့် ပျံသန်းသွားကြသည်။

"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ကြစို့..."

အထင်အရှား တုန်လှုပ်သွားကြသော အဓိက အဖွဲ့အစည်းကြီးများမှ လူသား ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးနှင့်အတူ ကျုံးယန်ကျိုးသည်လည်း အနောက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လိုက်ပါသွားခဲ့၏။

သူမသည် ဤသမိုင်းဝင် မြင်ကွင်းကို ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများဖြင့် မျက်မြင်တွေ့ရှိချင်ခဲ့သည်။

...

ထိုအချိန်၌။

အဓိက မိစ္ဆာအင်အားစု ခုနစ်ခုဖြစ်သော ကျွယ်တွမ်တောင်၊ သွေးမိစ္ဆာချောက်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူတောင်၊ တိုင်ဆွေ့ဂူ၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တောင်၊ သွေးမီးလျှံတောင်နှင့် အဆိပ်တစ်သောင်းတောင်တို့မှ မိစ္ဆာအမြောက်အမြားသည်လည်း မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အလွန် ထူထပ်သော မိစ္ဆာတိမ်တိုက် ခုနစ်ခုသည် တီယန်လင်းခရိုင် မြို့တော်၏ အထက်တွင် စုစည်းသွားကြ၏။

မကောင်းဆိုးဝါး တိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တီယန်လင်းခရိုင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး တီယန်လင်းခရိုင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ လူသားအားလုံးသည် မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကာ တုန်ရီလျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။

သူတို့သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။ ကောင်းကင်ယံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထူထပ်စွာ စုပြုံနေပြီး မျက်စိတစ်ဆုံးအထိ ဆန့်တန်းနေ၏။

"မိစ္ဆာသခင်လေးကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

"မိစ္ဆာသခင်လေးကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

"မိစ္ဆာသခင်လေးကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

မိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသံများသည် တီယန်လင်းခရိုင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား…"

"မင်းတို့ရဲ့ တီယန်လင်းခရိုင်ကနေ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်လာတယ်ဆိုတာ ငါ ကြားတယ်..."

"ဒီနတ်ဘုရားက တကယ်တော့ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးစမ်းပါ..."

ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးသော အသံတစ်ခုသည် တီယန်လင်းခရိုင် မြို့တော်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မြင့်မြတ်သော သခင်လေးတစ်ဦးနှင့်တူသည့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲတွင် ရပ်နေသည်။

သူ၏ လက်မောင်းထဲတွင် အဝတ်ဗလာနှင့် လူသားမိန်းကလေး နှစ်ဦးကိုလည်း ပွေ့ဖက်ထား၏။

သူ၏ ပါးစပ်သည် ဦးခေါင်း၏ အနောက်ဘက်အထိ ကျယ်ပြန့်စွာ ဆန့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် လူသားမိန်းကလေး နှစ်ဦးကို တစ်ကောင်လုံး မြိုချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မှေးစင်းသွားခဲ့သည်။