အခန်း ၁၇၇

အခန်း ၁၇၇ - မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှင်သခင်လော… နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ တာဝန်ကို စတင်ခြင်း

မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်

မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ နတ်ဘုရားများ

လီယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ဟု ပြောဆိုနေသော ဤထူးဆန်းသောအသံ၏ ပိုင်ရှင်သည် အမှန်တကယ်တော့ မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လာခြင်း ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် သဘာဝအတိုင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ကွယ်မှ ခြယ်လှယ်သူ စီစဉ်ခဲ့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်နှစ်ခုလုံးကို မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် ကျင်းပခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဲ့မြို့တွေက..."

"ဖြစ်နိုင်တာက မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော် ကိုလည်း ဒီနေရာမှာ တည်ဆောက်ခဲ့တာလား"

သူသည် စူးရှတောက်ပစွာ လင်းလက်နေသော မြို့များကို စိုက်ကြည့်ရင်း မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပထမ (၁၇) ထပ်သော ငရဲများသည် ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း ဤအဆင့်ဖြစ်သော အဝီစိငရဲ မှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင်…

အဘယ်ကြောင့် ဤကမ္ဘာလောကရှိ ငရဲ(၁၈) ထပ်သည် သူကူးပြောင်းမလာမီက ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲမှ ငရဲ(၁၈) ထပ်နှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်နေရသနည်း။

၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေမှ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား။

၎င်းနှင့် ဤနေရာသည် မည်သို့ ဆက်စပ်မှု ရှိသနည်း။

ခဏမျှကြာပြီးနောက်…

ပျက်စီးနေသော မြို့အားလုံးသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြန်သည်။

"ငါ့ကို အိမ်ခေါ်သွားပေးပါ..."

"ငါ နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ ရတနာတစ်ခုကို အသက်သွင်းမယ့် နည်းလမ်းကို မှတ်မိတယ်… ဒါကို မင်းကို ပေးနိုင်တယ်..."

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော် ရဲ့ ထိပ်တန်းရတနာ ငါးပါးထဲက တစ်ခုပဲ..."

တိုးညှင်းသောအသံသည် နားရွက်နားတွင် ကပ်၍ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ထိပ်တန်းရတနာ ငါးပါးထဲက တစ်ခုလော။

လီယွဲ့၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော် မည်မျှ သန်မာသည်ကို မသိရှိချေ။

သို့သော် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ…

၎င်းသည် နေမင်းဆီသို့ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ကာ နောက်ကွယ်မှ ခြယ်လှယ်သူ ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော် ကျင်းပရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဟူသောအချက်ကပင် မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကို သက်သေပြရန် လုံလောက်လှသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားရှိပြီး ထိပ်တန်းရတနာ ငါးပါးထဲတွင် အဆင့်ဝင်သော ရတနာသည် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

၎င်းသည် လုံးလုံးလျားလျား ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

"အရင်ဆုံး ငါ့ကို ပြောပြပါ"

"မင်းကို မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ ရှာဖွေပါ့မယ်"

သူ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ နားနားတွင် ကပ်ပြောနေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသော အသံကို အနည်းငယ် ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

"မရဘူး……"

"မင်း ငါ့ကို အရင်ဆုံး အိမ်ခေါ်သွားရမယ်… ဒါမှ ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်မှာ..."

တိုးညှင်းသောအသံက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

လီယွဲ့ အံ့သြမနေခဲ့ချေ။

စကားအများကြီးမပြောဘဲ သူသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ငရဲ(၁၈) ထပ်မြောက် အလွှာ၏ ထူးခြားမှုများကို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဤသည်ကား ငရဲ(၁၈) ထပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အလွှာ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ နယ်ပယ်မှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသဖြင့် မိုင်ပေါင်း သန်းရာချီ၍ ကျယ်ဝန်းလှသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် သူသည် အစွန်းကို မရှာဖွေနိုင်သကဲ့သို့ အစွန်းကိုလည်း မမြင်နိုင်ချေ။

အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိရချေ။

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ငါးရောင်ခြယ် တောင်တစ်လုံး ရှိနေသည်။

လက်ငါးချောင်း ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး ကြည်လင်တောက်ပနေသော ထိုတောင်သည် ဤမှောင်မိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငရဲပြည်တွင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသမျှထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော တောင် ဖြစ်သည်။

ဤလက်ငါးချောင်းတောင်၏ အပြင်ဘက်တွင် အနည်းငယ် ပိုမိုပြည့်စုံပြီး ပျက်စီးနေသော မြို့ကြီး ငါးမြို့ ရှိနေသည်။

ဤပျက်စီးနေသော မြို့ကြီး ငါးမြို့သည် အခြားသော ပျက်စီးနေသည့် မြို့များထက် သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

၎င်းသည် ကမ္ဘာလောကကို နှိမ်နင်းထားသည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် အငွေ့အသက်များကိုပင် မှိန်ဖျော့စွာ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါပဲပေါ့"

လီယွဲ့ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်…

အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ဒီနေရာကို မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ငရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်နေတာလား"

ဟီးဟီး…

"အတိတ်တုန်းက မင်းလို နတ်ဘုရားတွေ ရှိခဲ့ဖူးပေမဲ့ သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီဆိုတာ မင်းသိလား"

"ဒါက အဝီစိငရဲရဲ့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ… တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပဲ… မင်း သေကြောင်းကြံနေတာပဲ..."

တိုးညှင်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယွဲ့၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဒီနေရာကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အဝီစိငရဲအဖြစ် မပြောင်းလဲခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားတွေကော ဘာဖြစ်သွားလဲ"

"သူတို့အားလုံးလည်း အခု သေသွားကြပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

တိုးညှင်းသောအသံ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း။

အချင်း မိုင်ကိုးထောင်ရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် လီယွဲ့၏ ကိုယ်ပိုင်ငရဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ငါ ဒီနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပေမဲ့ ဒီထူးခြားတဲ့ နေရာတွေကိုတော့ ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်သေးဘူး..."

လီယွဲ့သည် ငါးရောင်ခြယ် လက်ငါးချောင်းတောင်နှင့် ကြီးမားလှသော ပျက်စီးနေသည့် မြို့ကြီး ငါးမြို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဤကိစ္စကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းလိုစိတ် မရှိပုံရချေ။

ယခင်က ငရဲ (၁၇) ထပ်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ထိုထူးခြားသော နေရာများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မစူးစမ်းခဲ့ချေ။

သူ သေချာစွာ နားလည်ထားသည်။

ယခုအကြိမ် ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ငရဲ(၁၈) ထပ် ကို ထိန်းချုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ရှူး…

သူ လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ငရဲ၏ ပထမဆုံးအလွှာသို့ ပြန်မရောက်မချင်း တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်…

သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေသည် ငရဲ၏ ပထမဆုံးအလွှာ၏ အစွန်းတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသော သင်္ဘောတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ငါ့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပါ……"

"အကယ်၍ မင်းမှာ ငါ့ရဲ့ မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာရဲ့ အကူအညီသာ ရှိရင် မင်း ပိုပြီးတော့တောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာနိုင်မှာ သေချာတယ်..."

တိုးညှင်းသောအသံသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ မြည်ဟည်းလာပြန်သည်။

လီယွဲ့သည် ခြေလှမ်းမပျက် ဆက်လျှောက်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွား"

"ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ်"

"ငါ ဒီနေရာမှာ ထပ်ပြီး မနေချင်တော့ဘူး"

တိုးညှင်းသောအသံသည် လီယွဲ့ထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရရှိသဖြင့် စတင်ပူပန်ပြီး ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

ရှဲ…

နက်မှောင်သော သံကြိုးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် မဟာတာအိုတရား၏ သံကြိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နေသော ရေတွက်၍မရသည့် နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ ထုဆစ်ထားသည်။

ထို့ပြင် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးသံများလည်း မြည်ဟည်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"မင်း ငါအိမ်ပြန်တာကို မမြင်ချင်ဘူးလား?"

"ဒါက မင်းနဲ့ဆိုင်တဲ့ နေရာပဲ… ငါနဲ့ဆိုင်တဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး"

"ငါက ဘယ်သူလဲ"

"ငါက မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှင်သခင်ပဲ"

"ဟုတ်တယ် ငါက မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှင်သခင်ပဲ"

ထူးဆန်းသောအသံသည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အလွန်တရာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အရှင်သခင်လော။

လီယွဲ့၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ဟု ခေါ်ဆိုနေသော ဤသူသည် မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်သူ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေခြင်းလော။

သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်က သူ့ကို ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားစေရန် တစ်ဖက်လူက တမင်တကာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းလော။

ထိတ်လန့်ဖွယ် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများနှင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းနေသော မဟာတာအို သံကြိုးများအားလုံးက ဤဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် သူ့ကို ခွင့်မပြုကြောင်း ပြောကြားနေကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း…

သူသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါ"

"ငါ့ကို ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါ"

"ငါက မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ… ငါ မင်းကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတွေကို ပေးသနားနိုင်တယ်"

မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို ခေါ်မသွားတာလဲ။

ထူးဆန်းသောအသံသည် နားထဲတွင် မမြည်ဟည်းတော့ဘဲ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဟိန်းဟောက်နေပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

ဝုန်း…

နတ်ဘုရားနယ်မြေ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ငရဲ(၁၈) ထပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြူခိုးများထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြသည်။

"အားးးးး…"

"တောက်…"

"ငါ ဒီနေရာမှာ ရေတွက်လို့မရတဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ… ငါ ထွက်သွားချင်တယ်"

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံက ဝေးကွာသော အရပ်မှ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ငရဲ(၁၈) ထပ်တစ်ခုလုံးပင် အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို နှိမ်နင်းထားသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထို့ပြင် မဟာတာအို သံကြိုးများ၏ မြည်ဟည်းသံက မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"သူက တကယ်ပဲ မဟာနေမင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူလား"

"ဒါမှမဟုတ် သူက နတ်ဘုရားအုပ်စုရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ရန်သူလား"

လီယွဲ့သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခဏမျှကြာပြီးနောက်…

ပတ်ပတ်လည်ရှိ မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးပြင်ကျယ်ခရိုင် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေသည် မူလနေရာတွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခင်က အရာအားလုံးသည် အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

"အင်မော်တယ်..."

"ငရဲ(၁၈) ထပ်ရဲ့ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံထားရတဲ့ နက်နဲလှတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု..."

သူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်…

သူသည် ဤသည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရှေ့ခရီးလမ်းသည် ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲလှသည်။

သူ သွားရမည့်လမ်းက အဝေးကြီး လိုပါသေးသည်။

သူ၏ သတ္တမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်သည် ကြယ်တာရာပြာ နှင့် ယောင်ကွမ်ဂြိုဟ် ရှိ နတ်ဘုရားများထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ သူသည် ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။

သူ ပိုမိုသန်မာလာရန် လိုအပ်သည်။

"ဟင်?"

"ကိုယ်ပိုင်တာဝန်တွေ အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားပြီ"

"သတ္တမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ ပထမဆုံး တာဝန်ပဲ"

အတွေးတစ်ခုဖြင့် လီယွဲ့သည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန် ကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လှစ်ကာ စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

...

[ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - ၁၇]

[တာဝန်ဖော်ပြချက်]: သင်သည် ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းစာရင်း ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သင်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ မျိုးဆက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ နတ်ဘုရားများ၏ လမ်းစဉ်သည် ရက်စက်ပြီး သွေးထွက်သံယိုနိုင်လှသဖြင့် သင့်ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရေတွက်၍မရသော အလောင်းများ ရှိနေသည်ကို သင် နားလည်ရမည်။ နတ်ဘုရားများအကြား တိုက်ပွဲသည် အသက်နှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် နတ်ဘုရားများကို သင့်အတွက် ထောက်ပံ့ပေးစေလော့။

[တာဝန်ရည်မှန်းချက်]: နတ်ဘုရားစစ်ပွဲ တစ်ခုကို စတင်ရန်

[တာဝန်ဆုလာဘ်များ]: ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမြှင့်တင်ရေးအဆောင် တစ်ခု၊ အထူးအဆောက်အဦး ပညာသိမြင်ခြင်းစင်မြင့် နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၃၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။