အခန်း ၄၂

အပိုင်း(၄၂) ရိက္ခာပစ္စည်းများ ခွဲဝေခြင်း (၂)

ချူချယ်က ခြေတံရှည်ကောင်မလေး၏ ဤအပြုအမူကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်နေသော အမူအရာက ပေါ်လွင်နေသည်။

ဒီနေ့ သောက်နေသည်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်မတိုင်ခင်ကတည်းက သူ စုဆောင်းထားခဲ့သော ပူအာလက်ဖက်ရည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အခြားသူများက အစားအသောက်များနှင့် သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသည့် ရိက္ခာများကို ယူဆောင်လာကြသော်လည်း သူတစ်ယောက်တည်းကသာ လက်ဖက်ခြောက်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤလက်ဖက်ရည်က တစ်ခွက်သောက်လျှင် တစ်ခွက်စာ လျော့သွားမည်သာ ဖြစ်ပြီး ပိုက်ဆံမည်မျှပင် ရှိစေကာမူ ဝယ်စရာနေရာ လုံးဝမရှိတော့ပေ။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နှမြောလွန်းသဖြင့် ထုတ်မသောက်ရက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သို့သော် ယခုတော့ နာနာက ထိုလက်ဖက်ရည်များကို ရေသောက်သလို သောက်ချပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ နွားတစ်ကောင်က ပန်းပွင့်ကို ဝါးစားလိုက်သကဲ့သို့ပင် အလဟဿ ဖြစ်သွားရချေပြီ။

"ခေါင်းဆောင်ကလည်း အရမ်းကပ်စေးနှဲတာပဲ... လာတိုင်း ဒီလောက်လေးပဲ တိုက်တယ်"

"လျှာစွတ်ဖို့တောင် မလောက်ဘူး"

နာနာက သူမလက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကရားကို စားပွဲပေါ်သို့ ချလိုက်ရင်း အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချူချယ်က ဗလာကျင်းနေသော လက်ဖက်ရည်ကရားကို ကြည့်လိုက်ရာ ဒေါသကြောင့် နဖူးမှ သွေးကြောများပင် ထောင်တက်သွားရသည်။ ဤကောင်မလေးက လက်ဖက်ဖတ်များကိုပါ ဝါးစားသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဒါက တကယ့်ကို...

နာနာက ပါးစပ်ကို ပလပ်ပလပ် မြည်အောင် သပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည်အနံ့ သင်းပျံ့နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ခွန်အားတချို့လည်း ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်းရီကလည်း ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဤခြေတံရှည်ကောင်မလေးက သူမ၏ လှပကျော့ရှင်းသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ ဤမျှ ကြမ်းတမ်းလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီ တစ်ခုတော့ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ရှုရွာတွင် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အပြုအမူများကြောင့် ဤခြေတံရှည်ကောင်မလေးက သူ့ကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို သဘောထားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

"အဟမ်း... အဟမ်း... ဦးလေးအားပေါင်... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ လူဘယ်နှယောက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ဘူးလဲ"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဦးလေးအားပေါင်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အရင်က ကျွန်တော်တို့ ယာဉ်တန်းမှာ လူ (၁၂၄) ယောက် ရှိခဲ့တာ... အခုတော့ (၄၄) ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်... ချန်ရှုရွာမှာတင်မကဘူး မနေ့ညကပါ ပေါင်းလိုက်ရင် စုစုပေါင်း လူ (၈၀) ဆုံးရှုံးသွားတယ်"

"ယာဉ်တန်းထဲမှာ အခု ယောက်ျား (၁၆) ယောက်နဲ့ မိန်းမ (၂၈) ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်"

ဦးလေးအားပေါင် ပြောလိုက်သော ကိန်းဂဏန်းများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

တစ်ညတည်းနှင့်ပင် လူ (၈၀) ကျော် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော သေဆုံးမှုနှုန်းမျိုးသာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် တစ်နိုင်ငံလုံးသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေမည့် သတင်းကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ယာဉ်တန်းထဲရှိ ဤလူများမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ သိရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ယာဉ်တန်းထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ကိုယ်တိုင်ကပင် ဂရုစိုက်ကြတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်းရီကလည်း ဤမျှလောက် လူအများအပြား ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့မိပေ။

အစပိုင်းတွင် သူက တစ်ဝက်ခန့်သာ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

အရင်က ချန်ရှုရွာသို့ ရိက္ခာသွားရောက် စုဆောင်းစဉ်က ပါဝင်သူ အများစုမှာ အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြသည်။

အမျိုးသားများက ခွန်အားပိုကြီးပြီး ပိုမြန်သဖြင့် ရိက္ခာများ ပိုမို သယ်ဆောင်လာနိုင်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့်ပင် အမျိုးသား အများအပြားမှာ ချန်ရှုရွာထဲမှ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ကြတော့ပေ။

မနေ့ညက ကားပါသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအားလုံး အသက်ရှင်ခွင့် ရခဲ့ကြသော်လည်း စခန်းသို့ အချိန်မီ ရောက်မလာနိုင်သူများ အားလုံးမှာမူ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ချန်ရှုရွာမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လူတွေအများကြီး ဆုံးရှုံးသွားရတာလဲ"

ချူချယ်က နောက်ဆုံးတွင် ဤမေးခွန်းကို မေးရန် အချိန်ရသွားခဲ့သည်။

နာနာက ချန်ရှုရွာသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်မှစ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို တစ်စမကျန် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်းရီကလည်း လိုအပ်သော အချက်အလက်အချို့ကို ဖြည့်စွက် ပြောပြပေးခဲ့သည်။

ချူချယ်၊ ဦးလေးအားပေါင်နှင့် လောင်လီတို့အားလုံး အလွန် အလေးအနက်ထားကာ နားထောင်နေကြသည်။

ချန်ရှုရွာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရုပ်သေးအလောင်းများ တွဲလောင်းချိတ်ဆွဲထားသည့် မိုးမခပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိနေကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဦးလေးအားပေါင်နှင့် လောင်လီတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကြသည်။

သာမန်လူများ ဖြစ်ကြသည်နှင့်အညီ စိတ်ကူးကြည့်ရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကျောချမ်းသွားကြရသည်။

ထို့အပြင် ကျောပေါ်တွင် လူခေါင်းတစ်လုံး ပေါက်နေသော ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအို ဆိုသည့်အရာလည်း ရှိနေသေးသည်။

ထိုအရာက လူများကို အိပ်မက်ဆိုးများ မက်စေနိုင်သည့် တည်ရှိမှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ပြောပုံအရဆိုရင် အဲဒီ ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုက မင်းတို့ကို လာပြီး မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောလား"

သူတို့နှစ်ဦး ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ချူချယ်က အတွေးနက်သွားကာ ပထမဆုံး စကားအဖြစ် ထိုမေးခွန်းကို ထုတ်မေးလိုက်သည်။

နာနာက ကြောင်သွားပြီးနောက် ချန်ရှုရွာတွင် ရှိနေစဉ်က ထိုခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အမှန်တကယ်ပင် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ဤအခြေအနေက အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။

ထူးဆန်းသောအရာများနှင့် လူသားများသည် မွေးရာပါ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထူးဆန်းသောအရာများက လူသားများနှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါ အများအားဖြင့် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။

တစ်ဖက်ဖက်က သေဆုံးသွားမှသာ တိုက်ခိုက်မှုက ရပ်တန့်သွားလေ့ရှိသည်။

ချန်းရီက ချူချယ်၏ စကားကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ "မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဘူး... အဲဒီ ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေရုံသက်သက်ပဲ... ပြီးတော့ သူ့မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး တစ်ခုလည်း ရှိနေတယ်"

ဒါက ချန်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော သံသယတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုက ကြီးမားသည့် အကြံအစည်တစ်ခုခုကို ကြိတ်ပြီး ပြင်ဆင်နေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။

ချူချယ်က ချန်းရီဘက်သို့ အကြည့်လွှဲကာ မေးလိုက်သည်။ "ချန်းရီ... မင်းကရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ချန်းရီက စိတ်ထဲတွင် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးမှ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိတာတစ်ခု ရှိတယ်... ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေက တဖြည်းဖြည်း ပိုအဆင့်မြင့်လာနေတဲ့ပုံပဲ... ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးတောင် ရှိလာနိုင်တယ်"

ချန်းရီ ဤသို့ ပြောရခြင်းမှာ ချန်ရှုရွာမှ ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအိုနှင့် ရှင်းဟွာမြို့မှ စက္ကူငိုကြွေးကလေးတို့၏ အပြုအမူများအပေါ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စက္ကူငိုကြွေးကလေး၏ ဉာဏ်ရည်က ထိုမျှလောက် မမြင့်မားနိုင်သော်လည်း ၎င်း၌ ကိုယ်ပိုင် တွေးတောနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့်အရာမျိုးကို ချန်းရီ တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ချန်းရီက ဤစကားကို ပြောလိုက်သည့်အခါ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ စိတ်များလည်း လေးလံကျဆင်းသွားရသည်။

ထူးဆန်းသောအရာများက ယခုပင် နှိမ်နင်းရန် ဤမျှ ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးပါ ရှိလာမည်ဆိုလျှင် နှိမ်နင်းရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။

ထိုနေရာတွင် အတန်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဆက်မတွေးတော့ဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာကြီးက ဒီလိုအခြေအနေ ရောက်နေပြီပဲ... ဒီထက်ပိုပြီး ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားသွားနိုင်ဦးမှာလဲ"

"ချန်ရှုရွာကနေ ရှာဖွေစုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ ရိက္ခာတွေကို ငါတို့ ခွဲဝေကြရအောင်"

"ထယ်ရှီးက သတိမရသေးတော့ သူ့ကိုယ်စား လောင်လီက ယူပေးထားလိုက်"

"အရင်က သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း ငါက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ယူမယ်... နာနာက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း... ချန်းရီနဲ့ ထယ်ရှီးက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းစီ ယူကြမယ်"

"အားလုံး သဘောတူကြတယ် မဟုတ်လား"

ချန်းရီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ့အနေဖြင့် သဘောမတူစရာ မရှိကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

ချူချယ်က ချန်ရှုရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း သူသာ မရှိခဲ့ပါက ယာဉ်တန်းကြီးမှာ စောစောစီးစီးကပင် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

နာနာနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် ဤအမျိုးသမီးက ယာဉ်တန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော လမ်းစဉ် အဆင့်(၂) အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်ပြီး ချန်ရှုရွာထဲတွင်လည်း အများကြီး အားစိုက်ထုတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ချန်းရီသည် ယခုအချိန်အထိ ယာဉ်တန်းအတွက် သူ၏တန်ဖိုးကို မပြသနိုင်သေးဘဲ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အချိုးအစား ရရှိခြင်းကပင် များစွာ အမြတ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး ဖွင့်လိုက်သည်က ချန်းရီ၏ ကျောပိုးအိတ် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီတွင် ကျောပိုးအိတ် နှစ်လုံး ပါရှိပြီး ကျောဘက်တွင် တစ်လုံးနှင့် ရင်ဘတ်တွင် တစ်လုံး လွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကျောပိုးအိတ် နှစ်လုံးစလုံးမှာ သိပ်မကြီးမားလှပေ။

သူတို့က တဲအမိုးအောက်ရှိ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ချန်းရီ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ချန်းရီကလည်း တုံဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ ကျောပိုးအိတ် နှစ်လုံးထဲမှ ပစ္စည်းများကို တိုက်ရိုက်ပင် သွန်ချလိုက်သည်။

ပထမ ကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ရှိသော ရိက္ခာများ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ဆေးလိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဟွာဇီး၊ ဟဲဟွာ၊ HTS စသည့် အဆင့်မြင့်၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်နိမ့် ဆေးလိပ် အမျိုးအစားစုံလင်စွာ ပါဝင်သည်။

အရက်ဖြူများလည်း ပုလင်းအတော်များများ ပါလာသေးသည်။

ထိုအချိန်က ချန်းရီသည် ထိုစူပါမားကတ်အသေးလေးထဲရှိ ဆေးလိပ်များကို ပြောင်သလင်းခါအောင် သိမ်းကြုံး ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ကျောပိုးအိတ် တစ်လုံးထဲတွင်မူ အသင့်စား စားသောက်ကုန်များ ပါဝင်သည်။

အစပ်ချောင်းများနှင့် သရေစာမုန့်များလည်း အများအပြား ပါဝင်သည်။

ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များလည်း ပါသေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လောင်ကန်းမာငရုတ်ဆီ၊ ပဲငံပြာရည်၊ ဟင်းချက်အရက်နှင့် ဆားစသည့် ပစ္စည်းများကို အများအပြား ထည့်လာခဲ့သည်။

ယခုလို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကာလတွင် အစားအစာ စားသောက်ရန် လိုအပ်နေသရွေ့ ဤပစ္စည်းများသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောအရာများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့ ဤနေရာတွင် ရိက္ခာခွဲဝေနေခြင်းက အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သဘာဝကျစွာပင် ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးလန်နှင့် ကျိုးရှောင်ရှောင် ညီအမနှစ်ဦးသည်လည်း အာရုံစိုက်လာသူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ချန်းရီတို့ ရရှိလာသော ရိက္ခာများက သူတို့ရရှိထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေမည်ကို ညီအမနှစ်ဦးစလုံး သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့လည်း လာရောက်ကြည့်ရှုပြီး ချန်းရီတို့နှင့် ကုန်သွယ်မှု ပြုလုပ်ကာ သူတို့လိုအပ်သော ရိက္ခာအချို့နှင့် လဲလှယ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ဤမျှများပြားသော ဆေးလိပ်နှင့် အရက်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဘာလို့ ဒါတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ"

ကျိုးရှောင်ရှောင်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျိုးလန်က နှုတ်ခမ်းတွင် လက်ညှိုးတင်ကာ တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကြားတွင်လည်း ဆူညံသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအချို့အတွက်မူ ဤအရာများက အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အချို့အတွက်ကမူ အသုံးမဝင်သောအရာများသာ ဖြစ်နေသည်။

ချူချယ်က ချန်းရီ ယူဆောင်လာသော ရိက္ခာများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်သည့် အမူအရာမျိုး မတွေ့ရပေ။

"ဆေးလိပ်နဲ့ အရက်က ပစ္စည်းကောင်းတွေပဲ... ငါ ဆေးလိပ်မသောက်တတ်ပေမဲ့ ဒါတွေက တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ငွေကြေးတွေပဲ"

"နောက်ပိုင်း တခြားယာဉ်တန်းတွေနဲ့ ဆုံတဲ့အခါကျရင် ရိက္ခာအချို့နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်"

"ပြီးတော့ ဒီလောက်များတဲ့ ဆေးလိပ်တွေက အလေးချိန်လည်း ပေါ့တော့ သယ်သွားဖို့ အရမ်းလွယ်တယ်"

"အရက်နဲ့ ကျန်တာတွေက... "

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ ထိုဆေးလိပ်နှင့် အရက်များကို လောဘရမ္မက် အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သဘာဝလွန်လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ စွမ်းအားကိုသာ မကြောက်ရွံ့ကြပါက ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်လုယက်နေကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူချယ် ထိုသို့ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အမ... ဒီဆေးလိပ်တွေက စားလို့လည်းမရ သောက်လို့လည်း မရတာကို ဘာတွေများ ကောင်းနေလို့လဲ"

ကျိုးရှောင်ရှောင်က အမဖြစ်သူနှင့် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တိုးတိုးလုပ်စမ်းပါ... ဘေးနားက လူတွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ကြည့်လိုက်ရင် နင် နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ကျိုးလန်က ညီမဖြစ်သူကို လေသံတိုးတိုးဖြင့် အပြစ်တင်လိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး "ဟွန့်... ဘာတွေများ အထင်ကြီးစရာ ရှိလို့လဲ"

သို့သော် ထိုသို့ ပြောနေစဉ်မှာပင် ကျိုးရှောင်ရှောင်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အကြည့်များနှင့် အမူအရာများကို စတင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင် ကိုယ်တိုင်က ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို မနှစ်သက်သလို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ ဆေးလိပ်သောက်သည်ကိုလည်း မကြိုက်ပေ။ အရက်သောက်ခြင်းကိုမူ ပို၍ပင် မုန်းတီးသေးသည်။

သို့သော် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုလောဘရမ္မက်အပြည့် ပါနေသော မျက်လုံးအစုံများက သူမကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ဆက်ရန်...