အခန်း ၄၈

အပိုင်း(၄၈) ဒုတိယမြောက်လမ်းစဉ်

ချန်ရှုရွာက မိုးမခပင်ကြီးကိုတော့ ချန်းရီက သေသွားရင်တောင် မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်နှိပ်ဓာတ်မီး မရှိသဖြင့် မှောင်မည်းနေသော ဆိုင်ကယ်အမိုးအောက်တွင် လက်ဖြန့်ကြည့်လျှင်ပင် လက်ချောင်းများကို မမြင်ရပေ။

ချန်းရီက လက်လှမ်း၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းသည် ချန်ရှုရွာရှိ မိုးမခပင်ကြီး၏ အကိုင်းဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

သူ မှတ်မိလိုက်ချေပြီ။

ယခင်က ချန်ရှုရွာမှ ထွက်လာစဉ်က မိုးမခကိုင်းက သူ၏ခြေကျင်းဝတ်ကို ရစ်ပတ်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ဆွဲသွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ခွေးနက်သွေး စိမ်ထားသော ဓားမက လက်လှမ်းမီရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုမိုးမခကိုင်းကို ခုတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကတည်းက ဤမိုးမခကိုင်းသည် ခြေကျင်းဝတ်တွင် ရစ်ပတ်လျက် ချန်ရှုရွာမှ ပါလာပြီး ယခုအချိန်အထိ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ချန်းရီက ထိုမိုးမခကိုင်းကို ဆိုင်ကယ်အမိုးပြင်ပသို့ လွှင့်ပစ်ရန် ဟန်ပြင်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ဒါက မိုးမခပင်ကြီးရဲ့ အကိုင်းပဲ။

မနေ့ကစပြီး ယခုအချိန်အထိ ဤမိုးမခကိုင်းသည် သစ်ပင်ပေါ်မှ ယခုလေးတင် ခုတ်ချလာသည့်အလား လတ်ဆတ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ လက်ချောင်းများဖြင့် စမ်းကြည့်ပါက ကြွပ်ရွနုနယ်သော မိုးမခရွက်များကိုပင် ခံစားသိရှိနိုင်သည်။

တားဆီး၍မရနိုင်သော အတွေးတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်းရီက ခါးမှ လက်ကိုင်ဒူးလေးကို စမ်းယူငင်ကာ ဒူးလေး၏ ကြိုးကို ပွတ်သပ်ကြည့်သည်။

ချန်ရှုရွာရှိ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများကြောင့် လက်ကိုင်ဒူးလေး၏ ကြိုးသည် အကြီးအကျယ် ပွန်းပဲ့နေပြီ ဖြစ်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်သုံးပါက ကြိုးပြတ်သွားဖွယ် ရှိသည်။

လက်ကိုင်ဒူးလေးသာ မရှိတော့ပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သေချာပေါက် အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားပေမည်။

ဤမိုးမခကိုင်းက ဒူးလေးကြိုးနေရာတွင် အစားထိုး၍ ရနိုင်မည်လား၊ ထူးဆန်းသောအရာအဖြစ် ဖန်တီး၍ ရနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိပေ။

ခေါင်းဆောင်ချူ၏ ခိုးနားထောင်သည့် ရေဒီယိုက ချန်းရီအတွက် အလွန် အမှတ်ရစရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းဖြစ်သည့် လက်ကိုင်ဒူးလေး တစ်လက်သာ ရှိလာပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် သေချာပေါက် ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

တွေးမိသည်နှင့် ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်လေသည်။

ချန်းရီက မိုးမခကိုင်းနှင့် လက်ကိုင်ဒူးလေးကို အတူတကွ ထားရှိသည်။ မှောင်မည်းနေသော ဆိုင်ကယ်အမိုးအောက်တွင် ချန်းရီသည် ပက်လက်လှန်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင်တော့ စနစ်၏ မြင်ကွင်းက ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စနစ်... မိုးမခကိုင်းနဲ့ လက်ကိုင်ဒူးလေးကို ပေါင်းစပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်လို့ ရမလား"

စနစ်က ချက်ချင်းပင် ရနိုင်ကြောင်း အဖြေပေးသည်။

ချန်းရီ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည်။

"မိုးမခကိုင်းနဲ့ လက်ကိုင်ဒူးလေး ပေါင်းစပ်ပြီး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်လို့ ရနိုင်မလား"

စနစ်က ထပ်မံ၍ အတည်ပြု အဖြေပေးပြန်သည်။

ထိုအဖြေကို ရရှိချိန်တွင် ချန်းရီ၏ ညာဘက်မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘဲ ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သော ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

ချန်းရီက ဘာမျှထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ချက်ချင်း အတည်ပြုသည်။

ဒါက သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲလေ။

နာနာနှင့် ချူချယ်တို့၏ အပြောအရ သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တိုင်းတွင် သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် သီးသန့် အစွမ်းများ ရှိကြသည်။

ဤမိုးမခကိုင်းနှင့် လက်ကိုင်ဒူးလေး ပေါင်းစပ်ပါက မည်သို့သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းမျိုး ထွက်ပေါ်လာမည်ကို မသိနိုင်သေးပေ။

တွေးကြည့်ရသလောက်တော့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သိပ်မြင့်မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မိုးမခကိုင်းသည် မိုးမခပင်ကြီး၏ အရေးမပါဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

အဆင့်တစ်သောင်းကျော်ရှိသည့် သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ချန်းရီက အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။

သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာရန်သာ အရေးကြီးသည်။

သို့သော် ရရှိလာသော အဖြေကြောင့် ချန်းရီ အလွန် စိတ်ပျက်သွားရသည်။

[လက်ကိုင်ဒူးလေးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်မှတ် (၅၀၀၀) လိုအပ်ပါသည်။ သတ်ဖြတ်မှတ် မလုံလောက်ပါ]

[ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဆက်လက်ကြိုးစားကာ သတ်ဖြတ်မှတ်များကို စုဆောင်းပါ]

စနစ်၏ အေးစက်သော အသိပေးချက်သည် ရေခဲရေ တစ်ခွက်ဖြင့် ခေါင်းမှ လောင်းချခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

သတ်ဖြတ်မှတ် (၇၀၀၀) ကျော်ရှိခဲ့သော်လည်း အဆင့်မြှင့်တင်မှု များစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ (၄၀၀၀) ကျော်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

...

သဲကန္တာရ၏ ညဘက် အအေးဒဏ်သည် ချန်းရီ၏ ခန့်မှန်းထားမှုထက် ပိုမို ဆိုးရွားနေသည်။

အပူချိန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ကျဆင်းနေသည်။

သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်းရီသည် အအေးဒဏ်ကြောင့် တစ်ကြိမ် နိုးလာခဲ့ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုသည် အဆင့်မြှင့်တင်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

ချန်းရီက အထူဆုံး အဝတ်အစားများကို ရှာဖွေထုတ်ယူကာ ထပ်ဝတ်ပြီးမှသာ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် နွေးထွေးသွားတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးနောက် အပူချိန် အပြောင်းအလဲ ကြီးမားလွန်းလှသည်ကို ချန်းရီ တစ်ယောက် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

နေ့လယ်ဘက်က ဆိုင်ကယ်အမိုးကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားခဲ့၍သာ တော်တော့သည်။ အကယ်၍ လွင်တီးခေါင်တွင်သာ အနားယူခဲ့ရပါက သေချာပေါက် အအေးဒဏ်ဖြင့် အသက်ထွက်သွားနိုင်ပေသည်။

ဆိုင်ကယ်အမိုးသည် နေရာလပ်အတွင်းရှိ အပူချိန်ကို များစွာ မြင့်တက်စေခြင်း မရှိသော်လည်း မရှိသည်ထက်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းနေသေးသည်။

မနက်ခင်းသို့ ရောက်သောအခါ အပူချိန်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာသည်။

အိပ်ရာထချိန်တွင် အပူချိန်မှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေပြီး လက်ရှည်တစ်ထည် ဝတ်ထားရုံဖြင့် အနေတော်ပင် ဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လမင်းကြီးမှာ ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ ပူပြင်းသော နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် နေရောင်ခြည်များက သဲကန္တာရကြီးကို ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် လွှမ်းခြုံပေးသွားသည်။

မနေ့ညက ကျခဲ့သော နှင်းခဲဖြူများသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားနေသည်။

စခန်းချရာ နေရာတွင် လူများ စတင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့သည် ညစ်ပေနေသော မျက်နှာများဖြင့် ဘတ်စ်ကားထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တဲအချို့တွင်လည်း လှုပ်ရှားသံများ ကြားရသည်။

မနေ့ညက တဲများတွင် အိပ်စက်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ဆိုင်ကယ်များကို ယာဉ်အဖြစ် အသုံးပြုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဘတ်စ်ကား ယာဉ်တန်းထဲသို့ မဝင်ဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သီးသန့် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ဘတ်စ်ကားအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းတွင် ကောင်းကျိုးများ ရှိပြီး ဘဝအတွက် အာမခံချက် ရှိသော်လည်း ရိက္ခာပစ္စည်းများကိုမူ စုပေါင်း၍ ခွဲဝေယူကြရသည်။

ဘတ်စ်ကားအဖွဲ့သို့ ဝင်ပြီးနောက် ရိက္ခာအားလုံးကို လောင်လီထံ အပ်နှံကာ စုပေါင်းခွဲဝေရသည်။

သီးသန့် နေထိုင်ခြင်းတွင်လည်း သီးသန့် ကောင်းကျိုးများ ရှိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ်ရှာဖွေရရှိသော ရိက္ခာများကို ကိုယ်တိုင် စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်။

ရိက္ခာပစ္စည်းများသာ ရှိပါက ယာဉ်တန်းထဲရှိ ဘဝသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကထက်ပင် ပို၍ လွတ်လပ်နေသေးသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက မလုပ်နိုင်ခဲ့သော အရာများကို ယခုအခါ ပေါင်မုန့် တစ်လုံးတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် သက်ကြီးရွယ်အိုသုံး သုံးဘီးစက်ဘီးထဲမှ ထွက်လာပြီး သူမ၏ နောက်တွင်မူ ပိန်လှီသော အဘိုးအို တစ်ဦး ပါလာသည်။

ထိုအဘိုးအိုက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် အမျိုးသမီးထံသို့ ချောကလက် တစ်ခု ကမ်းပေးရင်း မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အမျိုးသမီးက အဘိုးအိုကို မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးကာ ခါးလေးနွဲ့၍ ထွက်သွားသည်။

ကျိုး ညီအမနှစ်ဦးသည်လည်း အိပ်မှုန်စုံမွှား မျက်လုံးများဖြင့် ကားထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

မနေ့ညက အပူချိန် အပြောင်းအလဲကြောင့် ညီအမနှစ်ဦးမှာ အလွန် အခက်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ညီအမနှစ်ဦးသည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ယခင်က ရှာဖွေစုဆောင်းထားသော အနွေးထည်အထူများကို ထုတ်ဝတ်ခဲ့၍သာ အအေးဒဏ်ဖြင့် မသေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟပ်ချိုး... အမ... မနေ့ညက အရမ်းအေးတာပဲနော်"

ကျိုးရှောင်ရှောင်က မနေ့ညက ချမ်းတုန်နေခဲ့ရသည့် အဖြစ်ကို ပြန်တွေးမိပြီး ကြက်သီးပင် ထသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အခြား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှ သူမ၏ ဘဝအစစ်အမှန်ကို သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ယောက်ျားလေးလို ဝတ်ဆင်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

ယခင်က ခေါင်းတွင် အမြဲဆောင်းထားတတ်သော ဦးထုပ်ကိုလည်း ချွတ်ထားသည်။ သေသပ်လှပသော မျက်နှာပေါက်နှင့် နားရွက်ဖျားထိ တိုသော ဆံပင်တို့က သူမကို ချစ်စရာကောင်းပြီး သွက်လက်ဖျတ်လတ်သော ပုံစံ ပေါက်စေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများကိုလည်း မိန်းကလေးအဝတ်အစားများအဖြစ် ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထားရာ ရွှေရောင် နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် အလွန် တောက်ပလှပနေပြီး ရင့်ကျက်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမဖြစ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ လျော့ကျခြင်း မရှိပေ။

ယခင်က ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် သူမ ပွဲထွက်လာမည့် အချိန်ကို တစ်လောကလုံးက စောင့်မျှော်နေကြသည် ဟူသော ဆိုရိုးစကား ရှိခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

ကျိုးလန်က သူမ၏ နောက်ကျောမှ ဆံပင်ရှည်များကို သပ်တင်သည်။ မျက်ဝန်းထောင့်များတွင် အိပ်ချင်မူးတူး အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အရင်က ရုပ်ရှင်ရိုက်တုန်းက အမလည်း ယန်ကျိုးကို ရောက်ဖူးတယ်... ယန်ကျိုးက မနက်နဲ့ ည အပူချိန် ကွာခြားမှု ကြီးတယ်ဆိုတာ သိပေမယ့်... ဒီလောက်ထိ ကွာခြားနေတာကတော့ သိပ်မမှန်ဘူး"

"ရှောင်ရှောင်... နောက်တစ်ခါ ရိက္ခာရှာရင် အနွေးထည်တွေ ပိုရှာထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

"အင်းပါ အမရဲ့"

"အမ... ညီမ ပါးစပ်တွေ အရမ်းနံနေပြီ... သွားတိုက်ချင်တယ်"

"မလုပ်နဲ့... နင် ရူးနေလား... အခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရောက်နေတာလေ... သဲကန္တာရထဲမှာဆိုတော့ ရေက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးလဲဆိုတာ နင် မသိတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့"

ကျိုးလန်က ညီမဖြစ်သူ ရှောင်ရှောင်ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ညီမဖြစ်သူ၏ ချွဲနွဲ့မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်သဖြင့် ညီအမနှစ်ဦးသည် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ရေခွက်တစ်ဝက်ကို အတူတကွ သုံး၍ သွားတိုက်ကြသည်။

တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ရှောင်ဖူက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် ညီအမနှစ်ဦး၏ လှပလွန်းသော မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်သွားပြီး ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသဖြင့် အခြားသို့ အလျင်အမြန် လွှဲကြည့်သည်။

ဘတ်စ်ကားကြီး အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားပြီး ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုကလည်း ဘတ်စ်ကားထဲမှ ထွက်လာကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ နေမင်းကြီးကို မျက်နှာမူ၍ အညောင်းအညာ ဆန့်ထုတ်သည်။

"ဝှား"

ထိုသူမှာ လူသန်ကြီး ထယ်ရှီး ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ရက်တိတိ အိပ်စက်ပြီးမှ နိုးလာခြင်း ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ အများစု သက်သာပျောက်ကင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက အပူချိန် ကျဆင်းမှုသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုကို အဓိကထားသော ထယ်ရှီးအတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီသည် မနေ့ညက အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန် အဝတ်အစား အားလုံးကို ထုတ်ဝတ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤလူသည် မနေ့က ကားထဲတွင် လက်တို၊ ဘောင်းဘီတို ဝတ်ဆင်ကာ စောင်ပင် မခြုံဘဲ အိပ်စက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းရီကဲ့သို့သော ဆေးလိပ်စွဲနေသူ တစ်ယောက်အတွက် မနက်အိပ်ရာထလျှင် ပထမဆုံး လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ စိတ်လန်းဆန်းစေရန် ဟွာဇီး ဆေးလိပ် တစ်လိပ် သောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သွားတိုက် မျက်နှာသစ်ခြင်း စသည်တို့ကိုမူ စဉ်းစားမနေနှင့်တော့။

ယခုအခါတွင် ရေသည် ရွှေထက်ပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးမားနေသည်။

"ဟေ့... ရှောင်ရီ... မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ"

ထယ်ရှီးက ချန်းရီကို မြင်သောအခါ ချန်းရီ၏ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးရှိ အဖြူရောင် သူငယ်အိမ်ကို ပထမဆုံး သတိပြုမိသွားသည်။

မျက်လုံးတစ်ဖက်က အနက်ရောင်၊ နောက်တစ်ဖက်က အဖြူရောင် ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်းရီ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းနေသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... မနေ့ညက ဒုတိယမြောက် လမ်းစဉ်ကို နိုးထသွားလို့ပါ"

သူသည် သဘာဝလွန် လမ်းစဉ် အစွမ်းကို နိုးထသွားသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယာဉ်တန်းထဲရှိ လူများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

လူတိုင်းသည် နေ့စဉ်နီးပါး အတူတကွ ရှိနေကြသည်။

ယာဉ်တန်းထဲတွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားချင်လျှင်ပင် ဖုံးကွယ်ထား၍ ရမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

ထို့ပြင် ဒုတိယမြောက် လမ်းစဉ်ကို နိုးထသွားခြင်းကြောင့် နောင်တွင် ရိက္ခာများ ခွဲဝေရာ၌လည်း အားသာချက် ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"မင်း... ဒုတိယမြောက် လမ်းစဉ် နိုးထသွားတယ်ဟုတ်လား"

လူသန်ကြီး ထယ်ရှီးက ချန်းရီကို မျက်လုံးပြူး မျက်ဆံပြူးဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ ရိုးအသော မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ အံ့သြမှင်တက်နေမှုများ အပြည့် ပေါ်လွင်နေသည်။

ဆက်ရန်...